장음표시 사용
531쪽
XL Philastrius. XII. Boetius. Quos tamen ob brevitatis studium praeterimus.. 28. Sequuntur argumenta ab autoritate Philosophorum desernia. Hla enim Testimonium Antiquitatis maximum reperitur , quocunque Vertamus
I. In AEgypto enim antiquissima occultarum scientiarum nutrice assintientem habemus Trismegistum, ut ex fragmentis ejus apparet. II. Nec non Gymnosophistas,& Brachmanes Indorum ; S: Persarum Chaldaeorumque Magos, ut manifestum est ex oraculis Magicis vel Chaldaicis, in quae commentati sunt Pletho & Psillus. III. His adde, Leci or abstrusam Iudaeorum Philosophiam, quam Cabbatam dicunt , cujus author Moses Philosephorum quotquot unquam suerunt maximus :Unde Menasiel, Ben Israel de creatione Prov. is. t s. ex Gemara Chagigae citat se quentia: In coelo Empyreo esse domicilia vitae & paciI, de animarum justorum, &spirituum, atque etiam animarum istarum, quae in mundum venturae sunt. Et ex Be-reschith Rabba allegat illud ; Doctores Jua eorum locum Psalmi i*9. . Post&ante me formasti: explicare de creatione Adami, id est hominum, facta primo die prima, deinde die sexta. . Huc speciatim pertinet Philo; in qua opinione hac nihil est familiarius, ut allegationibus non sit opus. Addantur V. Zoroaster. VI. Pythagoras, VII. Epicharmus. VIII. Empedocles ,. IX. Cebes Thcbanus. X. Euripides , XI. Plato ; XII. Euclides. XIII. Virgilius, XIV. M. Cicero. XV. Plotinus, XVI. Jamblichus. XVII. Proclus. XVIII. Porphyrius. XIX. Psellus ue aliique plurimi & ex recentioribus. XX. Marsilius Ficinus, XXI. Item Johannes Fernelius, qui sibi adjungit Hipocratem& Galenum,de abditis rerum causis l.a. cap. 4. XXII. Cardanus de animorum immortalitate p. 233. - - 239. & XXIII. Pomponatius, qui tamen immortalitati animarum parum favet.
Atque ne quid desit, his annumerabimus. XXIV. A Aristotelem, qui in tract. de anima l. I. cap. 3. cum loquitur de necessaria qualitate corporis ab anima actuandi in illos invehitur, civi materiam hanc tam negligenter tractant, quasi possibile sit, ut juxta fabulas Pythagoricas , quaelibet anima quodlibet corpus ingrediatur: cuilibet enim animali ut propria competat species, ita peculiarem esse formam, qui vel aliter docent, idem dicunt, ac si quis assirmet artem fabrilem intiare in fistulam ;oportet enim singulas artes suis uti instrumentis, & animam suo corpore. Ubi certe Miltoteles non carpit opinionem de Metempsychosi quae involvit praeeai- ά .i Π sed quod anima hominis possit intrare corpus brutale, &viceversa, haec est illa abiurditas, quam Aristoteles rejicit, reliqua opinione tacite approbata .,De Generatione anim. tamen l. 3. cap. H. aliquando clarius loquitur : Generantur
532쪽
in terra ejusque humiditate plantae de viventia,quia in terra est humor, in humore sp
ritus.& in toto universo animalis calor adeis, ut quodam modo omnia sint animarum plena. Ib.l.2 c. 3. Ubi speciatim tractat quaestionem de praeexistentia animarum sensitivarum & rationalium , utrum nimirum utraque dicenda sit, praeexistere an vero rationalis tantum, ita concludit: Reliquum est, rationalem animam solam intrare ab extra, ut quae sola divina sit, cumque cujus operatione corporis operatio niliri habet commune: quibus verb is opinionem Magistri sui Platonis expresse sequitur. g. 29. Sed in contrarium I. Sic argumentantur quidam e Si in poenam uniretur anima cum corpore, tum unio non estet naturalis : necesset bonum &perfect ionaturae, sed potius malum quid, sicut est omnis poena,quod absurdissimum. N. I. Per instantiam. In poenam quoque injunctum est homini, ut in sudore faciei, manducet panem; ut mulier patiat cu doloribus; ut terra proferat tribulos. &α de tamen nec sudor nec dolor partus, hominis nec tributi, terrae ratione, cessant esse naturales et Imo ipsum corpus hoc crassian atque inglorium , loco gloriosi illius quod in statu innocentiae habuit homo in poenam tribuatum est, ei tamen naturale
est. 1. Est ergo fallacia autem ducto secundum quid ad dietiim simpliciter; non enim
simpliciter in poenam unitur anima cum corpore, sed secundum quid: S unio haec, non in pamam solum; sed in commodum quoque animae concessa est, ut nimirum ne desit ei occasio redeundi ad statum priorem. s. 3o. Prius estin re illiid,quod ei est naturale, quam quod est praeter naturam ;sed separatio an :mae,& subsistentia separata est praeter naturam; unio velo secum dum naturam, E. haec illa prior fuit, non contra. N. Distinguendo, inter Natui am, quatenus accipitur pro statu univei si post fommaram materiam introducto; & quatenus accipitur pro rei Ellentia. Jamque resp.
ad minorem,unionem cum corpore quidem animae esse secundum naturam, i. e. con-
ruentem statui moderno corruptionis; non vero essentialem: Cum ipsa Animaessentia absque unione hac abunde concipi queat. s. 3i. Si D EUS in principio creasset animas separatas,tum non creasset omnes res secundum perfectionem , cujuscunque naturae congruentem debitam. Ratio consequentiae o quia propriam de conna turalem sibi perfectionem obtinet anima in
R. Distinguendo inter Animam,qua talem: & qua lapsam oposteriori sensis concedi potest Assertum; non priori. Etsi enim claudus persectionem suam obtinet ingratiis,gratiae tamen non pertinent ad perfectionem ejus qua homo est. f. 32. IV. Si animae existunt ante corpus, aut sunt in via, aut in patria, aut in neutro. Sed nullum horum dici potest E. non praeexistunt. N. Animae primo fuerunt in patria, ubi exortae sunt deinde in statu neutro, cum delapsae lunt in statum peccati: & cum in haec corpora intromittuntur in viam reditus perveniunt. E. falsa est argumenti minor.
533쪽
3. 33. V. si Animae praeexisterent procul dubio silvis status non plane essent obialitae; quod tamen nihil illorum recordentur manifestum est. E. non praeextiterunt. N. Oblivionem prioris status nihil evincere contra Praeexistentiam anim rum, apparebit facile, si consideremus illa, quae vel plane tollunt, vel micum in modum diminuunt ni cmoriam nostram in ista vita : quorum omnium hic inveniemus concursum,inque majori gradu & a potioribus causis, quam ulli unquam viventi evenire potuerunt. Quae enim memoriam nostram hic plane tollust, potissim uiri ista sunt. r. Si deest opportunitas reminiscendi aliquid,sicut illis contingit,qui se gentes jurarent nulla sibi illa nocte obvenisse insomnia ; postmodum tamen occatione interdiu data , longam saepe rerum somniorum in memoriam sibi revocant.*.Si desuescimus animum applicare ad quaedam; atq; sic quae magno labore in scholis conscripsimus, adulti plerumque pro nostris non agnosceremus, nisi adscripta
nos convincerent nomina. 3.Si insignis quaedam constitutionis atque temperamenti in corpore uostro fiat mutatio , uve ab externo quodam accidente, sive a morbo violentiori sive a sonio. Atque haec principia oblivionis omnia eminentius inveniuntur in descensu animae in carcerem hunc terrestrcm, quam unquam fieri potest, quamdiu eundem inhabitat. Procul omni dubio enim longe major est disserentia inter illam rerum scenam, quam videt anima extra corpus,& quam in corpore videt,quam inter ea, quae videt homo dormiens & vigilans : Et perpetua praesentis vita negotia insignem in ipsam introducunt desuetudinem reminiscendi priorum. Praeterea descensus earum, primus plerumque accidit, dum sent in statu Corticum atque silentii, in quo fortὰ multae animarum myriades permulta secula jacuerunt. Si vero citra statum silentii descendant nec Corticibus innexae fuerunt, memoriae quoque exempla de statu priori occurrunt, ut in Christo Joh. II. s. Tandem descensus in terrenum hoc corpus major est mutatio, ad delendasque priores in memoria species multo aptior, quam ullum accidens, ullusvὰ morbus alius, quo tamen urgente, saepe multis in hac vita memoria omnis periit. Hic iterum excipiunt dicentes: si nuda mutatio vehiculorum introducere potest in animum omnium rerum ante actarum oblivionem , sequitur talem etiam metuendam esse post exitum ex hoc corpore terreno: quod absurdum, quia ibi memoria omnis permanet, &conscientia non cessabit. Resp. diversa est ratio , quia inter statum animarum priorem & modernum intercessit status silentii & torporis,in quo consopitae jacuerunt omnes facultates superiores intellectus, rationis &sensuum , quo & memoria pertinet. Inter modernum autem statum atque futurum tale nihil interjacet, unde nec memotiae abolitio sequitur.
g. 3 . VI. Si DEUS creavit animas cum triplici vitali aptitudine ad triplex
vehiculum, quorum ultimum sit receptaculum lapsarum,sequitur Deum illas creas. secum necessitate labendi. Omnis n. vitalis aptitudo&consequenter etiam quae est advehiculum terrestre, flueret ex essentia animae, & per consequens necessaria est.
Distinguendum est inter aptitudinem vitalem in se consideratam, & in
534쪽
ter ejus d: ductionem in actum. Illa si necessario competeret animae, non tamen haec propterea est necessaria , quia falsum est omnem potentiam , necessari 6 deduci in actum. E. potentia in amphibiis invenitur in pluribus elementis vivendi, non autem necessarium est , ut semper deducatur in actum; possunt enim dari e. s. anseres, anates, fibri imo hippopotami &c. qui nunquam in aquam descendunt, D sempe in terra nutriantur: Atque ita res se habet cum potentia animae vivendi in pluribus vehiculis ; Adde quod & extra vehiculum vivere, queat ut Auriga extra
f. 31. VII. si anima praetextitit, adeoque plura ipsi vehicula competunt, sequitur deposito vehiculo terrestri, iterum assumi aliud,&consequen ter non dari carnis iesurrectionem. v. Distinguendum inter acceptionem vocabuli carnis in statu, pro ea, quod jam est caro ; 5 in ampliatione, pro eo quod fuit caro. Juxta hanc non juxta illam intelligenda est carnis resurrectio ; non enim caro quatenus caro resurget, quia teste Apostolol. Cor. 13. '. 3i. omnes immutabimur; sed illud quod fuit aliquando caro resurget , & transmutabitur in naturam ejus vehiculi quod cuilibet animae tum competet; quia enim omnis immutatio est materiae accidentalis, de perinde est illius substantiae quomodociiq; formatae sint illi' particulae sicut nihil refert cerae, sive pomi sive hominis figuram referat, sive in fluore sit sive gelata hinc nihil decedet illi substantiae quae caro nostra fuit, sive in aeris sive in aetheris consistentiam attenuetur de immutetur g. 36. VIII. Si anima praeextitit in vehiculo prius aereo , sequitur illi etiam post mortem tribuendum esse vehiculum simile, ne detur saltus : Tale autem decedentibus piis omnino erit incommodum, quia aer est habitatio Daemonum, & plenus tempestatibus. . Aeris varii sunt gradus; quorum summus est materia intra magnam temrae orbitam contents. Unde non opus est Pios includere Amosphaetae terrenae post obitum, ubi haec incommoda ; sed dari possunt loca multo altiora, ubi major quies. g. 37. IX. Si hypothesis de praeexistentia vera est, sequitur hominem saepius posse mori quam semel et Si enam excedente hamine ex hac vita vitalis aptitudo ad corpus terrenum nondum expiravit, necessum erit, illum ad simile corpus redire, donec in ipso evigilet aptitudo vitalis ad corpus aereum : atque hac ratione saepius mori deberet, quam semel, quod esset contra loca Heb.9. 17. Iol I6. 22.21ai 3.12.23. H. I. Dustum Heb. s. s. et . ut recte intelligatur,d: iling tendum est l. inter hominis vocem totius acceptam pro anima, in quocunque statu illa sit, & strictus pro anima cum corpore ex humo facto unita. 2. huer Judici iam univei sale & par ticulare. Loc' h c ergω ita explicandus : quod qu uno anima cum suo vehiculo cerreno est unita, illi constitutum sit, semes ab hoc vehiculo d: s sol vi, dc inde standum stipsi coram judicio particulati, ubi Nemetis di in adisquii et, an ita vixerit, ut redeundum is si sit ad priorem statum. an minus. Judicium enim universale non si qui- tui mortem singulotum hom: nam. II. Ad
535쪽
II. Addictum Iob. 36. 22. respondetur, illud particulare esse, ε loqui tantum de morte Jobi, qui in sese animadvertebat approximare finem aptitudinis vi
talis ad vehiculum terrestre, unde tanquam vir san ius non opus erat ut metueret regressiim ad hoc habitaculum terrenum. A particulari autem ad universale non valet consequentia.
IlI. Argumentum ex 2. Sam. I 1.utas. pariter laborat fallacia a dicto secundu quid addictum simpliciter. Particulare enim erat,quod filioli Davidis anima invehiculum terrestre ita non regressiira erat, ut rursus feret filius Davidis, & ipsis diebus Davidis ad ipsum rediret: inde autem uni versaliter argumentari non licet. g. 38. Ex hac de praeexistentia hypothesi sequitur. Gloriam coelestem futurae vitae inconst antem & amissibilem esse. Si n. ex priori gloria delabi potuerunt animae, quid obstat, quin & a futura deficere queant ph . Obstare promissiones sacrarum literarum in quibus in speciale praemium fidelibus promissa est corona incorruptibilis I. Cor. 9. 2y. & immarcessibilis, I. Petas. 4. Unde Paulus testatur nos resiurrecturos in incorruptione l. Cor. II. r. 12. Moportere corruptibile hoe includere incorruptionem & mortale immortalitatem P. 13. ut mors absorbeatur in aeternum 33. I3. I . una cum stimulo, peccato. ib.
f. 3 . X l. Ex hac hypothesi sequitur, quod plures animae ingredi possint unum corpus, quia rationis atque sensuum usu carere , nec nisi facultatem plasticam in actu habere dicuntur animae in generationem demissaei, juxta quam discernere non possent, uirum animalia jamiit ingressa an minus. n. Distinguendum est inter ingressiim formativum&non formativu. Ille est quando centrum vitale animae locum suum obtinet in illo pui. cto materis, in quo sedem animae primariam iam determinavit spiritus universi. Et si ergo mille an inace una simul ingrederentur materiam ex iis omnibus tamen non nisi una posset obtinere ingressumformativum,nimirum cujus centrum vitale punctum materiae primarium
f. o. XII. Ex hac hypothesi sequeretur reliquos quoque planetas ab hominibus incoli: Quippe quorum aliqui loco beato unde delapta sunt animae, propiores, imo globo hoc terreno majores sunt. V. Negatur consequentia, quia ibi deesset materia seminalis debite praeparata. Deus enim primum materiae talis praeparatorem Adamum in globo terreno collocavit ; extra quem exinde homines non erunt. g. 4 I. Sequuntur Argumenta ad veris partis ex sacris desumpta. I. Ex Geneseos I. versi 8. Quicunque vi edicti Divini: CREsci TE & Mulati plicamini, multiplicant se secundum spectem suam; illi non minus quoad animam. quam quoad corpus se propagant: Quia ad speciei rerum animatarum constitutionem non minus anima quam corpus pertinet. At homines vi edicti Divini multiplicant sese secundum speciem suam. Ergo occ. & per consequens, animae non
536쪽
Coneeditur totum Argumentum: sed negatur conclusionis consequem: possunt enim homines se propagare etiam secundum animam, quamvis anima non ex ipsorum substantia desumatur. Homo enim dum generat, non nisi materiam. praeparat, Animat introducendae convenientem: atque ita ipse est causa sine qua non . ratione introductionis animatum et sicut qui praeparat materiam pro igne, est causa sine qua noti introducendi ignis,atque ita ignes multiplicat, qui tamen ab extra accedunt, Ita corpora magnetica solo aft ictu multiplicare se possunt, si nimirum ferro
afflicentur: quamvis materia subtilis,combinatrix ab extra accedat. His ita κατοι Θρωπον praemissis, ad minorem respondetur: negando. In textu sacro enim non
additur hominem multiplicari secundum, speciem suam sed nude ponitur, crescite& multi fiatis: quae sunt phrasta indifferentes, absque determinatione causae incientis principalis. g. 42. Il. Ex Gen. s. e. q. Si Adam senuit Filium secundum imaginem smilitudinem suam , sequitur filium ab eo fuisse generatum etiam secundum antimam. Sed verum est prius,ergo &posterius. Respond. Negatur antecedens, quia similitudo potest intelligi externa, ratione corporis , cujus corruptelae subjecta filii etiam anima quamvis ab extra in illud
g. 43. III. Ex Gen. 46.9.2s. Quodcunque egreditur c femore parentis ilia non praeexistit, sed animae filiorum, &c. ergo, dcc.
Responsio. i. In hoc dicto intelligi posset spiritus vitalis , qui cum semine
propagatur, &animae appellatione etiam alibi gaudet: ut Psalna. I6. P. Io. a. Dici potest, esse metonymiam formae pro formato, animae pro animato. 3. Si enim propriὰ accipiendum esset vocabulum Animarum, sequeretur, Animam propagari a solo Patre , matre exclusa. Nisi sorte hypothesis vestra,de pluralitate animarum in uno stipite hic locum habeat. 9. 44. IV. Ex Job. i . e. q. Quis dabit mundum de immundo: unde sequiatur ab immunda anima patris, immundam animam Filii provenire. Responso. Particula DE non semper significat causam essicientem principalem ;sed saepe etiam instrumentalem&sine qua non, atque ita hoc loco intelligitur : quia
Pater immundus cum seminie in mundas communicat archei sui ideas.
g. 43. V. Ex Psalm. s. e. 7. Ecce in iniquitate conceptus sum & in peccato
Responsio. Textus loquitur deiniquitate&peccato non infantis, sed parentum generantium. Et si de infame peccatum intelligendum est,sensus est iste: Ecce anima mea ex praecedente lapsu jam in iniquitate eristens recepta est in uterum matris. f. 46 VI. Quod natum est ex carne caro est. Job. s. s. Responsio. Vocabulum nasci non infert dependentiam essentialem ab eo qui gignit, carnalis enim, id est , vitalem aptitudinem ad carnem adepta, jam ante pativitatem existen anima, es carnalibus parcntibus prodiens, caro disitur: it
537쪽
scnt impura aqua per impuros canales derivata, clim erumpit eo magis Impura est. F. - . VII. Sicut per unum hominem peccatum in mundum introiit & per peccatum mors, ita mors ad omnes homines pertransiit quatenus omnes peccaverunt. Rom. 3. P. I2. ex hoc sequitur ante Adamum non truisse peccatum. Resp. Adam ut supra dictum, in HistoriaAllegorica Mosis,est repraesentatio totius humani generis,& hic ipse textus indicat mortem ad omnes homines pertransire non ex eo,quod solus Adam peccaverit,sed quatenus ipsi singuli homines peccaverunt. f. 48. VIII. Rom. p. II. Dicitur, liberos nondum natos nihil egisse boni aut mali. Unde concluditur, ante vitam hane terrenam animas non peccasse. Responsio. Nondum nati, sunt vel tales qui existunt ante unionem; vel qui in ηnione,de his loquitur textus, non de illis , quia r. expresse nominantur liberi a. in digitatur determinatio temporis, in quo nihil boni vel mali egerint,nempe cum diceret Dominus : major serviet minori: quod dicebatur, cum jam viverent &moverentur infantes in utero. Et ita nondum nati dici possunt nihil egisse boni aut mali , actualiter quamvis ante unionem hanc jam praecesserit aliquis lapsus ;adeoque limitandum est praedicatum , nihil egerunt boni vel mali, scilicet in statu unionis. 6. 49. IX. Ex 2. Cor. s. Io. Argumentantur, si in loco, ubi reddenda est ratio omnium peccatorum, tantum reddenda est ratio propriorum corporis, prout quisque gessit&c. sequitur extra corpus nullum commissum esse peccati , sed verum Prius ex textu. E. & posterius. vesponsio. Negatur antecedens , a. quia in textu nulla particula invenitur exclusiva , v. g. tantum: sed Apotiori, nimirum peccatis actualibus, sit denominatio judicii : fieri ergo potest, ut & de originali peccato generatim sit reddenda ratio. 2. posito, de hoc tunc non redditum iri rationem' tamen non sequitur, illud non fuisse commissiim: quia r. J obli vione generali in anima jam fuisset obliteratum, 2. pro eo poenam jam sustinuisset anima, nimirum detrusionem in carce
b. so. X. Ex Hebr. 7. e. s. Qui in lumbis patris decimatur, ille quoad animam est in Patre. At. &c. Ergo&c. Responsio. i. Ut supra g. 3. hoc cap. z. Qualis nativitas, talis etiam est potentia uascendi: nativitas autem patrem non aliter concurrentem habet quam causam instrumentalem ad animae introducendae materiam praeparendum , ergo ita etiam potentia nascendi intel-
. ligi debet. f. si. XI. Ex Eccl.ra. 7. Spiritus redeat adDeum, qui dedit illum, unde argumentum sicut corpus e terra, ita spiritus a Deo et atqui pulvis e terra datur tempore generationis E. ita & spiritus a Deo. Sic argumentantur, qui creationem urgent immediatam, quae fiat tempore senerationis.
Responsio. Sicut terra delumitur corpus; & ejus materia tamen originaliter
538쪽
non tam incipite ita etsi a Deo datur spiritus, tempore generationis, demum unia versaliter concurrente; tamen non sequitur, illum tum demum incipere. S. s2. XII. Ex Zach tart. st r Dicit Dominus, fingens spiritum hominis in medio eius. Si ergo spiritus hominis fingitur in eo, non praeextitit Responsio. Per spiritum hoc loco intelligi spiritum vitalem prout alibi simὸ Gen.6. II. cap. 7. IS. confer eundem fere sensum habentem Os. Psalm. yl. prout quoque determinatio; νπ medio ei-, nempe in visceribus, indigitat; unde ad an
mam, non valet consequentia. M
De Permis Divinitatis in specie.
g. I. J'm p Wςis Persionas Hypotheseos nostrae Cabbalisticae ad
Dogmata veltra applica. s. i. Philosoph. Christian. His itaque 'iritibus; tam Animabus scilicet. quam Angelis incerto Ordines digestis, jam Dogmata Emanativa proponebantur partim sebconceptibus Numerationum: partim & quidem potissimum per conce plusMerὲodarum, sub forma maris & foemime propositarum : quarum sunt quinque apud vestrates : Maeroprosopus scilicet: Pater & Matere Microprosopus &uxor ejus: ita ut prima referatur ad Coronam ; secunda ad sapientiam: tertia ad intelligentiam: quarta ad sex subsequentes: & quinta ad ultimam. Ubi primae quidem in Novi F deris libris ratius fit mentio tanquam occultissi
maei fortastis tamen ibi, ubi Paulus praeterPatrem,etiam nominat Deum: ut 2. Cor. n. v. 3I. 2. Cor. I. V. I. Eph. I. V. 3. 2. Thess. 2. V. I6. Nec noniPetrus. I. Per. I. v. a.
Quanquam hisce in locis textus Syriacus nulli bi legat copulam : Sed Patrem desienet expresse. Fortassis etiam ibi, ubi summus ille Dei affectus nempe primitur, qua Phrasi septuaginta interpretes exprimunt τExod. . v. 6. unde naec persona apud vos habbalistas accepit nomen PB N IM .us I rio
sdperprotractione irat- sera erga nos non vult c. Sic eadem phras; o currit, Rom.2.V. . I. Pet. δ.V.D. 2.Pet.3.Ι . Quamvis etiam nomen illud seu Pater Misericordiae .Cor.I.v. 3.a vestratibus ad Macropro pum referatur
deatur Apparat. Part. I. p. . vis. 3. habbalisti. Sed quomodo reperies Patrem&Matrem . Philosoph. Christ. Patris quidem mentio in Scriptis Novat Dispositionis fit saepissime e cui non tantum involvitur. Notio Macroprosopi, ob apicem liteiae Jod; sed etiam conceptus Matris: quia duae istaePersonae a Labbalistis vestris
539쪽
in perpetua dicuntur consistere Unione, nec unquam separari r Unde Notio Matris nimi aliud nobis designat, quam Amorosam illam Patris propensionem versus inferiora, de quo Amore videatur. Iohan. is. vers. io. Iaarta MN Nap ata permaneo Ego in dilectione ei m. Rom. s. vers s. 8. Rom.8. verses. L. Cor. 1 , Vc Il. 13. I.JOh. q. vers. ΙΑ. I 6. Judae. vers *i. f. s. Κabbalista. Et Microprosopum ubi invenies 39. 6. Philosoph. Christ. Cum Micropto pus a Vobis vocetur Filius, ita ut etiam generationis eius, imo status ejus utcrini, nec non lactationis&adolescendi, certi describantur modi de quibus vid. Apparat.Par. 3. pag. 18i. 82. seqq. dubium nullum est , qui ista applicari queant ad filium toties in Scriptis Evangelicis denominatum:quoniam in isto statu Anima Messiae jam ulterius descendit in illum Adami prioris gradum, ad quem applicatur Micropiosopus. Nec dissicile foret, speciales illos Micro prosopi status ad specialia oeconomiae Melsanae tempora applicare, ab orbe scilicet condito, usque ad tempora novissima. f. 7. Κabbalista. Tandem te de uxore quaedam reperienda tibi sunt. f. 8. Philosoph. Christ. Ad uxorem sive Regnum commodissimὸ referri possiant omnia quae de spiritu Sancto dicuntur in Libris Novi Foederis 3 quia & vestrates denominationem spiritus S. ad metrum Regni referunt vid. Apparat. Par. I. p. 682.) Confer. Luc. I s. v. 8. Ubi tamen notandum , ipsam quoque Ecclesiam, Spiritus Sancti praesentia gubernatam, Sc Messiae cohabitatione licet nunc magis nunc minus) illustrem, ad hoc Regnum pertinere, quod nec Vobis est alienum,
quibus iste Gradus saepissime dicitur innoda seu Ecclesia Istae lis. Quo referri
g. p. Κabbalista. Multa adhuc restarent specialiora; nimirum de Personis secundariis, quod nempe Pater alio respectu etiam dicatur Israel sen cx : Materque similiter, Tebhuna seu Intellectio. Item quod Microprosopus nunc dicatur Issavi puer, nunc Jaakobh r Et quod Uxor, nunc Leah, nunc Rachel dicatur. Sed ad ista nolim te adigere fastidia. g. Io. Phil. Christ. Refugerem ad communem vestram distinctionem,quod objecta haec divina vel Benignitatem prae se ferant, vel severitatem: quorum Attri butorum plures gradus vos per istas Personarum intersectiones designatis. Similem autem diversitatem quoad Personas nostras & nos e scriptis nostris facile erue
f. II. Sic&de ordinibus Angelorum Bonorum & malorum , in quos nimirum hi sub hoc statu redacti fuerint, nihil hic superaddam , t vid. Apparat. Par. IV. p-g. 2 6. seqq. pag. 233. seqq. Et Pneumaticae Κabbalisticae Tractatus. . De Animabus autem Tractatus de Revolutionibus.
540쪽
circa quam, tanquam attributum divinitatis ultimum, sectionem etiam quaereba οcortices atque malum, non accederet: hinc pars corticum sceminina, quae a vestra. tibus dicitur Lilith, tentasse dicitur partem animarum scemininam. I. Cor. D. 2. 3. Ut studia Poeni inina in divinis amplecteretur. f. 4. Quod cum in transgrcssione Praecepti divini fieret, & para Animarum masculina ad illa pariter descenderet: totum corpus sive Exercitus corticum irruisse dicitur in corpus Adami, ita ut singula membra Mali. singulis membris Boni impli
un ni I in Omner filios Dominis transiit mors , in eo, quod omnω peccaserunt.
9. 3. Ubi notandum, non tantum in nobiliora membra Adami, potior x quoque membra corticum subintrasse: de quo multa in Tractatu de Re volutioianibus cap. r. &c. sed profundius quoque corticibus immersas fuisse partes exteriores corporis Adamitici, quam interiores, qualia fuerunt viscera nobiliora. Unde ad illas rcferimus animas Gentilium: juxta septem partes Corporis. quaesii tit i. Caput, a Je 3 duo brachia 4. corpus 6. duo crura, &7. membrum naturae; singulae sua constantis decade . divisae in septuaginta classes, seu populos,quibus praesecti sunt totidem Principes corticum, videatur Daniel. Io. verseto. ri. Ad viseera autem nobiliora interna referimus Animas Populi Israelitici de Foederis antiqui. g. s. Ef ectus autem cladis hujus fuit Mors, sive privatio graduum priorum. Et quidem, quo a d Animam Protoplastarum specialissimam, Descensus ὰ Paradiso in serio te in Terram ipsam, atque corpus materiae crassissimae: Dominii Lucis Mes.sianae loco, dominium pravae concupiscentiae : Rationalitas & sensualitas, intelleiactus loco : captivatio sub corticibus &c. Quoad caeteras animas autem Immersio intra corpus corticum scoris Col. I. vers. I . Hebr. 2.14. I. Pet. 2. veis '.) donee per viam generationis 5 ulteriora media alia exinde extrahantur. videatur Tractaritus de Re volutionibus.)
CAPUT X. De satu post euia Resitatio , Vmque Gra primo.
f. 1. Abbal sta. Hactenus nobiscum locutus es : nunc id agendum tibi eriti ut ostendas Messiam vestrum Autorem esse Restitutionis. g. 1. Philosoph. Christ. Omnia ad vestrum accommodabo captum , salvis tamen Dogmatum nostrorum fundamentis. Nimirum hoc naodo caprimatum ἐcorticibus Animarum genus,restituere in se suscepit Anima Messiae : quae jam ulterius