장음표시 사용
521쪽
l. 7. Sextb. Cujuscunque Dominium nunquam non suit plenissimum, illi
nunquam defuerunt, quanticunque esse potuerunt unquam subditi. Atqui Dominium DEI univetiale immutabile est , & nunquam non fuit plenissi mum. Ergo nunquam quoque defuit ipsi , quantaecunque unquam esse potuerunt Animae; imo Creaturae. Ad Argumentum hoc Sextum respondet idem e i. DEI Dominium universale est immutabile replenissimum in se quidem: sed creatura , quae ob/ectum iEiussunt, non sunt propterea immutabiles taplen ssima : sequeretur enim absurdum hoc,omnes Cre tur,. quae ab Orbe condito hactenm fuerunt, ta adhuc futurasunt,sempersimul ext
iisse. Regero. Nihil absui di, si Creaturae quoad ejus fieri potuit per productorum naturam) ratione substantiae dicantur simul extitisse et quamvis quoad accide tia variaverint,& variaturae fiat. Nihil enim sub sole novi. Eccles r. vss. g. 8. Septimo. Si DEUS creaturis tam nobilibus non dedit durationem eandem cum duratione materiae, sequitur, illum vel noluisse, vel non potuisse. Sed illud Justitiae, hoc omnipotentiae ejus repugnat. Ergo dedit. Ad Argumentum hoc septimum idem respondet. Deus nemini quicquam debet. Rom. Π, vos. Uuare neque injuriam ulti facit non dando usi durationem tantam
Regero. Textum allegatum loqui de Rigoris usu versus naturas lapsas r Jam verb sermonem esse de Benignitatis usu pro naturis constituendis r quae aliunde judicari nequit, quam ὀ natura Boni latissime extensi, nec rigore, vel impotentia ullatenus restricti. f. s. Octavo. Ex quacunque opinione facillimὰ solvi possimi difficultatesil quae occurrunt circa negotia hominum e illa non tantum est verissima ; sed &utilissima. Sed hare de Praeexistentia Animarum, est talis. Ergo, &c. Minor probatur: Quia statuitur hac opinione: Animas hominum aliquando extitisse in alio quodam statu ; in quo variis modis atque gradibus deliquerinteontra Creatorem suum .' atque inde juxta justissimam illam Nemesin necesse esse, ut subeant varias Calamitates, aliosque atque alios fortunae insultus , ceu poenam inflictam . ob varias Apostasiae suae enormitates. Ista clavi non fallem commode recludi potest mysteritim illud , quaN multi tam aversi sint ab omni religione Avirtute : caeterumque stupidi plane , & quasi in vincibili quadam desidia eorrupti circa talia ab ipsis incunabulis, adque omnia vitia fere incorrigibiliter propensi: Sed de quare integrae Nationes tot seculis quasi sepultae jacuerint ferissima barbarier multaeque adnuc hodie in eadem detineantur. Quae miranda rerum scena neces.satio admodum obfuscaret divinae Providentiae vias , nisi iisdem aliquod ex ista HVpothesi accederet Lumen. Ad hoc argumentum octavum idem Respondet. I. Ex opinione Epicurae rum, non dari Deum, vel divinam providentiam facile semipossunt disscultates, qua
522쪽
cocurrunt circa inaequalia fata piorum S impiorum : Ergone ea opinio est verissima dc utilissima &e. Regero. Hypothesin praeexistentiae nihil in se continere, quod , Deo quomodocunque deroget: adeoque contumeliosum est,eandem athςismo aequiparare. Adde quod falsum sit Antecedens. Respondet r. Causas diversesertis in corporibussubeundae non tenemur omnes si e- .ciatim reddere rec possumus; quia Deus eas nobis non revelavit. Rom.Il. 33. Quare
non licet S c. Regero. Sed & Assaph abibat in sanctuarium Dei Ps. 3.37. Et Deus certas habet methodos revelandi quaedam servis suis, de quibus multi parum sunt solliciti. Et pergit:. Est peceatum originale fons ta origo omnis mali, unde diversi rivi emanant, qui
modo hos, modo alios fructus peccatorum actualium G suppticiorum progerminant. Regero. Quodcunque est fons unde rivi emanant & origo unde fructus proger- . minant, illud est causa quaedam realis & proxima atque indi vidualis : non vero imaginarium quid &potentiale. Unde sequitur peccatum tale commissiam esse a singu-.lis, de non ab uno quodam, propter quem imputetur caeteris: quod hypothesin nostiam confirmat. Dices: Intelligi naturae corruptionem. Regero. Hanc poenam potius dicendam, quam peccatum: & generalem esse de aequalem: unde nulla prodiret inaequalitas sortis. Porro inquit . Sinit Deus unumsubire sortem, quam S alter meruit Luc. 3. 3. . Et dum hune κοnpunit sicut illum; osendit quam longanimuι sesit. Regeio. In loco allegato latere vaticinium de subversone urbis&jugulatione civium ejus per Romanos ; unde nihil pro Auihore. Caeterum Deus etiam metro Longanimitatis suae personas non accipit: nec rationibus caret dum judicat, vel parcit. Respondet 3. Nec absurdum nobis es dicere: peccatum originale suos habere in aliis intensiores n aliis remissior Ggradus: Intensiores praecipue in liberis parentum malitia induratorum : quorsum digιtus intenditur EQ. I .v. a. c. q. v.as. I satth S.v.7. Luc.3.v. . cuo psito mirum non est, ortem variare. Regero. Actus unus Zesingularis,qualis fuit lapsus Adami,considerati ut individuum non potest habere gradus varios uno & eodem tempore. Si ergo peccatum originale habet gradus diversos in diversis, sequitur gradus hos non provenire ab uno subjecto. Et hoc est, quod volumus e plura nimirum Animarum subiecta in Adamo secundum diversos gradus delituisse. Dicta autem allegata, quae respiciunt ad malorum parentum malos liberos,ad peccatum originale ne tropicum illud quidem,quod poena primi dicendum
detorqueri nequeunt; imo imitationem potius liberorum , quam generationem illorum innuunt; Cum dici nequeat pravitatem parentum moralem , esse haereditariam: nulla enim est ratio,quare id non sit perpetuum. Si autem perpetuum, unde nobis tot exempla filiorum proborum a Patribus pessimis progenitorum Z Haereditas autem inclinationum pravarum ab Ideis in spiritu Parentum latentibus, transmissis cum spiritu seminali, Peccatum originale nullo modo dici potest. Imo nec hinc sortis varietas, quippe qua etiam cum ipsa nativitate se prodit
523쪽
. Io. Nono , Cuicunque opinioni nulla facultatum nostrarum contradiciti illa pro indubitato vera est habenda; Haec deprae existentia animarum ratis est. Ergo S c. Ad Arg. hoc IX. Respondit r. Facultates nostra non sunt iudex controversi rum . vel opinionum diversarum: sed principiasive naturae laesicripturae. R egero. Facultates humanae,id est, sensus, ratio,intellectus sunt Judex controversiarum, aetia; principia sunt Iudex, norma. Jam opinioni de traduce animarum contradicit ratio; quia anima nullo modo concipi potest esse materialis , vel propagari modo materiali. Traducis autem spiritualis non datur idea : Nisi admittatur hypothesis Cabbalistica, te pluralitate Animarum in uno subjecto latentium & ex uno stipite
disseminandarum, quae Praeexistentiam non evertit. Opinioni autem de Praeexistentia nulla contradicit tacultas: id est nec sensus, nec ratio, nec intellectus; Imo nullum contradicit principium naturae nec scripturae. Respondet C. Scriptura autem adeoque S facultas intesiectus scriptura illuminati, contradicit opinioni ex revelatione pendenti Mista insacris literissicut hac, und mentum non habeat. Jes. 8. Regero. Opinio haec mei e Philosophica est , ut supra dictum : Secundo, nullus est scripturae locus, qui dicat: Animae non praeexistunt. Loca autem controversa non possunt dici contradicentia. Praesertim cum ab iis , a
quibus Pbilosophia haec ad nos traducta ex Hebraeis scilicet, pro Praeexistentia explicentur. Pergit autem:
Contradicit etiam inteluctus ratione persuasius sententiae, quae patuit,animam cor pori praeextitisse. EM enim anima eum in finem natura ordinata , ut cum corpore constituat hominem. Contrarium Mupponit Dissertatio, petit principium. Regero. Si anima saltem cum carnali corpore constituit hominem , sequitur nos non esse homines in vita aeterna. ille autem qui thesia format ex omni antiquitate Philosophiae tam Graecae, quam Barbaricae, non petit principium: sed neoterici illi potius, qui nec antiquitatem nec expressam Scripturae Literam, nec rationem nisi materialem sequuntur Ducem. f. II. Decimo. Quaecunque opinio sola sine omni dissicultate explicat naturam peccati originalis, illa caeteris est praeferenda. Haec est talis. Ergo &c.
Minor probatur: Quia juxta hanc hypothesin quilibet ipse statuitur autor peccati
sui primordialis, nec opus est ut recurramus ad peccatum poenamque Adami, ubi certe Labyrinthus dissicultatum : Hic enim non disquiritur de secreto illo atque imperscrutabili modo, quo illud peccatum in nos devolvatur: nec periclitatur justitia divina, quasi immaculatos spiritus corporibus immundis incluserat, nulla eorum culpa 3, quippe qui cum delicto Adami nihil omnino habuerint commercii ; & quae sunt
reliqua communis sententiae incommoda.
Ad Arg. X. Res p. r. Nolis non licet fingere moris solvendi di nitates , sed ad Scripturam in m eriis nempe fidei recurramu , ta videamuι, quos solvendi modos
524쪽
- o M. ἐπὶ nobis suppeditat. Regero. Opiniones Philosophicae sub normam scripturae
non reducendae sunt, nisi hac expresse contradicat. Hic autem mos inolevit quam
plurimis Theologorum, ut suo dominio subjici velint quicquid opinabile est. Respondet a. Uuemluet esse autorem sui peccati, sicut Adamus ta Eva fuerunt,
in s. literis nullam fundamentum habet. Regero. Contrarium evincunt loca infra allegata. Pergit. Multo minus in natura. Regero. Et haec tamen dictat cum
Ezechiel 18. I9. Cfilium non debere portare iniquitatem Patris: sed animam peccantem ipsam mori debere. Pergit. In scriptura autem habetur, Adamum taE messesentem totiusgeneris humani. Act I . u. a 6. Regero. Distinguendo inter statum inhabitationis terrenae ; & inter statum substantiae per se sumtae, de quo ibidem e. 28. 29. De illo loquitur Paulus, non de hoc. Pergit. Et pe calle nos in ipsis Rom. s. a. Regero. Nisi non enti tribui velint actus reales, locum hunc Traducianis non patrocinari: sed quia in omnes homines dicitur transiisse
mors, eo ipso, quod omnes peccarunt: sic enim Syrus : n IRITUI Hine
patet omnes ibidem realiter adfuisse. Pergit. Ou re non periclitatur justitia divina, si statuamus, poenas infigi etiam iis, qui non quidem adsimilitudinem Adams peccarant et peccarunt tamen nempe in principio seminati, &c. Regero. Peccare in Principio seminali est peccare in potentia: sicut dici posset Traducianos errasse in Hieronymo, vel aliis opinionis suae autoribus. Hoc autem proprie est, non errasse, non peccasse. Nisi sublata spiritus natura omnia jubeamus esse materialia : sicut cum fructus pharmaco dicitur insci , cum arbor inficitur ; vel rosa colorari, cum frutex colore imbuitur ; quae sane proxime est ad Atheismum via. 6. I 2. Undecimo. Quaecunque opinio sola sine omni disti cultate explicat
ea, quae circa varias mentium humanarum inclinationes occurrunt, ea caeteris est anteferenda.
Atqui haec de praemistentia est talis. Ergo&c.
Minor probatur hoc modo: Internae complexiones hominum tam sunt variae, quam constitutiones eorum externae; mentiumque crases tam diversae quam corporum, adeo ut, sicut dantur ἰδιοσυνκρασίαι σωματων, sive temperamenta radicalia in
partibus ipsorum corporis, ita, quoque Mentales, seu Animariae, ut sic dicam, inveniantur propensiones, cogenitae antinabus ipsis, atque quibus quasi sigillatae Mimpraegnatae in hunc mundum veniunt. Facillime enim observari potest,quosdam ad has vel illas opiniones quam maxime esse pronos, adeo ut primo quasi intuitu iisdem assentiantur, firmiterque postmodum inhaereant ; cum tamen contra, alii aeque eruditi, nec minoris acuminis atque iudicii admodum circa illas haesitent, quamvisaeque clarὰ propositas, parique evidentia confirmatas; adeo ut saepe nullo modo illas approbare queant, imo potius quam pertinacissimὰ reclament, ut haec ipsa illarum averatio videatur insita atque innata esse ipsi met eorum naturae. Unde jam oritur intellectualis haec cum quibusdam dogmatibus congruitas , cumque aliis antipathia &incomposibilitas Inisi praeextiterunt animae, atque ita in hunc statum descenderunt
525쪽
derunt, praeoccupatae certo quodam ad hare vel illa Principia affectu, insitoque ad alia odio Idem observari potest circa ea, ad quae multi inclinant, admodum propensi
ad certa quaedam exercitia, operationesque peculiares, de quibus determinationibus ad multa specialia singulariter tendentibus congrua nulla dari potest ratio , nisi quod animae eorum in alio prius comparuerint theatro, antequam in hoc descenderent, ubi addictae fuerint certae cuidam actionum speciei, huic ipsi quam hic affectare deprehenduntur, admodum analogae; qua si delectatae suerint vehementius, diuque exercitatae habitum acquisierint; probabile est, illas semper certas quasdam de iis in se retinere reliquias, & quasi stricturas atque fragmenta, cumque ratio illarum caeteraeque facultates, maturuerint, quis neget illas de novo excitari posse ad has iterum eligendast de novo amandas, & postliininio quasi in usum revo
Ad Arg. hoc XI. Resp. Idem. Inclinationes non 'referendas adstatum quendam priorem, nisi staruere velimus. in coelo, sibi animae praemisisse singuntur, prosare tanquam in Theatro, qui phis Ophentur, alios qoi 'trinam vel textrinam me ceant ; alios qui arma tractent; alios ali d vitaegenussectantes: ad haec n. milia hominum reclinationes feruntur. dcc. Regero. Hic respondebitis vos Hebraei, theatrum se. illud in quo compatuerint animae, nEn saltem csse originarium in coelo, sed& succedaneum in terra : cui innititur tota vestra hypothesis de revolationibus. Pe
git. DEUS qui in productionem hominis i uis, imprimit ipsi etiam inclinationem
hanc velitum Icc. Regero. Ad causam primam saltem recurrendum esse, cum non
dan ut mediae. Et si haec de indifferentibus concedantur, quid dicendum de pravis. ut sunt inclinationes ad bella, fraudes, athe sinum. S c. g. I 3. Duodecimo. Quaecunque opinio fluit ex ipsa durationis natura,illa est vera. Haec&c. Ergo&c.' M inor probatur, quia quicquid capax est indefinitae durationis a parte post; illud etiam est capax durationis indefinitae a parte ante, per suam naturam, quae in se nihil continet, quod anteriori huic durationi repugnet, in quantumst. Natura prodisti id:dmittit. Talis autem est an inia. Ergb. Ad Arg. hoc XII. idem respondet: Non est quaestio cuim durationis anima sis capax ; sed cujussit particeps reddita. Regero. In affictionibus ex ipsa essentia fluentibus capacitatem esse argumentum actus ipsius, quod ve) sit, vel fuerit vel futui ussit. Capacitas enim intelligitur ex parte nostri, ut se fisus sit: in quo concipi potest citra repugnantiam,hoc vel illud, in illo fuit, est, vel erit. Sic in anima est capacitas ad ubi definitivum; ergo aliquando erit in eo. Sic in Satana est caracitas justitiae. E.
f. I . Sequuntur Argumenta ab auloestate scripturae depromta: eaque vel adprobandam prae existen tiam omnium animarum, vel solius animae Messiae, Illa autetra sunt seqq. i I Deut. 29.
526쪽
e 42 ων /I. Denter. r .is. Nec vobis solis hoc foedus serio &execrationes istas, sedeunctis praesentibus coram Domino DEO nostro, & qui non hic nobiscum hodie inde argumentamur Vcstrates : quibus DEUS scedus ferit, illi non sunt plane non entia, quia foedus requirit duo relata realia. Atqui Deus feriit foedus cum Israelitis, qui nondum nati fuerunt ;E. qui nondum nati fuerunt,non fuerunt plane non entia, & per consequens animae eorum, vel delituerunt in animabus parentum , quod juata praesuppositum Seminarii & traducis materialis absurdum este , superius probatum : vel iam tum
. - . f. I s. II. Iec 7. I s. Non enim in sempiternum litig3bo, neque usque ad tanem irascar, quia spiritus a fas e mea operier, & animas ego feci. Unde argumen
Si DEUS ipse testatur,se pro posteritate, cum qua non sit litigaturus, fecisse animas, utique animae illae, antequam veniret tempus illud , quo spiritus homines debeat operire, jam praeextiterunt: . Sed verum est prius, ex textu, E. & posterius.. s in. Ierem. usquam te formarem in utero, novi te, uri potius, didi tibi scientiam, & antequam exires de vulva sanctificavi te; unde si ea vestra
Quemcunquq DEUS ita novit ut scientiam indat ipsi de eum sanctificet &constituat prophetam , illum oportet existere. Atqui cuidam Deus ista tribuit antequam sermaretur in utero' E. quidam antequam formaretur in utero existit;&si quidam, quid obstat quin omnes i quia duratio spiritibus creatis omnibus est eadem. 'g.a7. lv. Ecclesiast. q. a. 3. Et laudavi magis mortuos quam viven tes, di feliciorem utroque iudicavi, qui necdum natus est, nec vidit mala quae sub sole sunt,
unde argumentum: confer. Matth. 26. 2q.
Cui competit vel minima species felicitatis, de illo non potest necari existentia Atqui non nato tale quid tribuitur, Ergo dcc. g. 28. V. Job. 38.2I. . Scis, quia tunc natus eras, & numerus dierum tuorum magnus. Vel Interrogative :sciebasne quod tunc nasciturus esses,&numerum dierum tuorum multorum'
Ex utroque sensu suit Praeexistentia animae Jobi; quippe qui st tuitur praesens
ipsis rerum initiis. VLm VI. Sap. 8.vsis. Puer autem eram ingeniosus, &sortitus sum animam bonam,& magis bonus existens, veni in corpus immaculatum. Unde: Qui venit in corpus jam bonus existens,illius certe anima non cum corpore incipit. f. aro. VII. Job.9.2. Interrogaverunt Jesum discipuli ejus: Rabbi quispe cavit,hic aut parentes ejus,ut coecus nasceretur ' Respondit Iesus: Neque hic peccavit,neque parentes ej ,sed ut dic.unde argumentum a Quam
527쪽
Quamcunque opinionem data commodissima occasione Christus non resitavit, nec pro erronea redarguit, in illa nihil est veneni,neque periculi vel erroris. Atqui haec de praeexistentia talis est. Ergo&c. g. ri. VIII. Quicunq; in scriptura dicuntur perditi, illi aliquando fuerunt non perditi; omne enim quod perditum dicitur, praesupponit, quod aliquando fuerit in potestate ejus, qui postea perdidit; quod enim in potestate nunquam fuit, non potest dici esse perditum. Atqui omnes homines in scriptura dicuntur perditi. E. omnes aliquando fuerunt non perditi, adeoque in potestate supremi Domini.
g. 22. IX. Quicunque dicuntur ovium more errare, & dispersi esse,illi praesupponuntur fuisse in grege: Atqui homines in scriptura dicuntur errare sicut oves & dispersi esse a grege, I. Petri 2.23 Ioh. Il.I Ergo fuerunt in grege ; S per consequens praeextiterunt. g. 23. X. Quicunque in terra sunt peregrini & extranei, illi alibi quam in terra sunt exorti,& alibi habent patriam. Atqui homines in terra dicuntur in sacris peregrini. Er.&α , Minor probatur ex Ps 39 I . LPet. 2 II. Hebr. II. IJ. Ps. II9.IP. et f. r . XI. Si Deus creavit omnia simul; etiam animas creavit simul: Atqui verum est prius, ex Ecclesiastic.I8.I. Ergo &c. unde de Pater spirituum dicitur Heb.i2 9. g. rs. XII. Quicunque dicuntur in sacris in peccatis mortui, illi praesupponuntur aliquando fuisse vivi,quia omnis privatio praesupponit habitum. Atqui qui &c. Eph. 2. I. . E.&c. Non fuerunt autem tales unquam in hoc cor
16. Iam Argumentum ex sacris de Anima Messiae proferam: , Si Christi Anima pra extitit,omnium animae praeexistunt. Atqui verum est prius, prout ex sacris iam docebitur. E. &c. Ad Argumentum hoc idem Respondet : Hinc sequeretur : E. arimabis omni biti competit apparuisse Patriarchu, collacutum esse cum Mosi, Israelit. u liberasse m. Regeto. Distinguendo in ter id quod Christo competit ratione essentiae, de quod ipsico in petit ratione officii; de illo autem loquitur argumentum,non de hoc genere. Major probatur, quia praeter peccatum Christus in omnibus nobis similis est ; de
omnium animarum ratione durationis eadem est latio. Minor probatur.
i. Quia jam Patriarchis saepius apparuit, eum Mosesepe convel satus est, Israelitas e Pgypto liberavit,in deserto comitatus est,inque Cananaeam introduxit Jcc. teste praeter loca V.T. infinita Paulo, I. Cor. Io. .& Joh. I. u. Adpiobationcm subsumti
528쪽
1 ResipolidetIdem. Apparuit quidem Filius Dei Patribus sed Deus 'c.nimirum Gen. ιδ .Ex. q. quae loca de animν Messia dici nequeant. Petra qua praelitassequebatur erat Christussed ut Deus,quem tentarunt in itinerera a quo prosi, Mi sunt iei, I. Cor. Io, .F. Psal.7δ.lst seq. Regero. Hinc sequi, quod Christus aliquando concipiendus sit sub una natura; quia in Vet.T.pars altera unionis ejus singularissimae nondum extitisset. Supposta autem Prae existentia animae ejus , nil abiurdi est, si totum illud unitum intelligatur per Tetragramma ton ,sicut Jer.al. 6. a. Qitia ipse testatur, se claritatem habui sse priusquam mundus feret apud Patrem. JOh.I7. . autem non est claritas divinitatis, quia illa per suam naturam est immutabilis ; E. animae tum jam pi aeexistentis. Ad prob. hanc a. Respondet idem. ea claritas divinitatis, quippe quae fuit ante mundana, quam Christus petitsibi dari secundum humanam naturam. Regero. Si claritas divinitatis intelligeretur, dicendum fuisset , clarifica me illa claritate , quam habeo apud te: quia claritas divinitatis nunquam diminuta fuit, sicut claritas
mundum & vado ad Patrem. Joh. I 1. 28.
s. Johannes Baptista de ipso testatur, quod desursum venerit. Job. 3. 3I. 6. Iterum Christus ipse Joh 6. 3r. Pater meus dat vobis, panem de coelo v rum: panis enim Dei verus est, qui de coelo descendit, &c. . ibidem 38. Ego descendi de coelo. s. Misit me vivens Pater, &c. Hic est Panis qui de Coelo descendit. Joh. 6.9. 37. 38. Confer. p. . II. 9. Secundus homo est Dominus ex coelo. I. Cor.IJ. q7.
o. Hoc sentite in vobis quod & in Christo Jesu,qui cum in ArmaDei esset,non rapinam arbitratus est, esse aequalem Deo, sed semetipsum exinanivit, formam servi accipiens in similitudinem hominum factus,&c. sunt verba Pauli. Phil.2. 3. seq. Quae omnia cum praecedentibus non possunt ullo modo intelligi de divina natura Christi, quae nec variari, nec loco moveri potest propter divinam suam e cellentiam & omnipraesentiam ipsi essentialem I &per consequens necessario explicanda sunt de anima Christi quae longe praeextitit terreno suo corpori: unde certissimum argumentum neehi potest, praeexistere&caeterorum hominum animas. Ad probationes. 3. 4. Usque adio. Respondet. Intelligis umDei Filium,ta de exitu, descensu, adventu θεοπρεπῆ , quot manifestatio ista de qua l. Tim. 3. i5. Regero. Hypothesin illam, perquam scriptura intelligi potcst lucundum bteram, si Deo &Christo alias nil deroget, praeserenda in esse illi, quae tropos in lalipturam infert & allegorias. Hoc ipsum enim nimium quantum absterrct infideles a con-
529쪽
versione ad Christianismum, quod fictilios illos terminos tolerare nequeant. Lo- .cus autem I. Tim. 3.16. De Anima Messiae loquitur cum divinitate unita: praesertim si textum intueamur Syriacum. II. Primogenitum Pater iterum introdaecit in in adum, quod secundum humanitatem intelligendum ex e. p. ' ' Ad probat. hanc H. Priamogenitum esse Dei, Chrso secundum divinamta humanam naturam compuere potest. Regero. Nervum argumenti consistere in eo, quod iterum introductus dicatur: unde consequitur, illum jam ante introdu- ctum fuisse secundum humanitatem, juxta quam unitus est. 2.9.12. I. I Oh s. . 8. Qui autem apparet ille non dcinum incipit esse. Ad probatur ir. Respondet. Intelligι Deum, qui apparuerit, juxta I.T . 3. I 6. Regero. Sensum scripturae sic non facilitati, cum infidelibus incomprehensibile sit, quomodo ille qui invisibilis est, apparuisse dicatur extra Prophetiam. 6 27. Sequuntur argumenta ab authoritate humana,suo modo tamen sacra. I. Primo producantur Apostoli Domini nostri nondum illuminati, qui huic opinioni fuerunt addit hi& tamen non correcti a Domino ut patet si . ex eo, quod rogarent, de coelo nato. Joh.9.2. 2.) ex eo, quod dicerent , alios eum putarethannem Baptistam, alios Eliam , alios Hierim iam , aut unum ex Prophetis. latth. I6. I . Quae assertio sine iundamento Praeexistentiae subsistere non potuisset, nec tamen a Domino correcta est ; pro ut, si quid erroris in ea, procul omni
dubio a sanctissimo & benignissimo illo magistro factum fuisset. 3. ex eo, quod cum Dominus diceret, se exivisse a Patre: illi statim dicerent. Ecce nunc palam loqueris & pro vel bium nullum dicis. Joh IG. 29. II. In scenam prodeat Clemens Alexandrinus, qui sepe in scriptis suis hujus opianionis facit mentionem , nec unquam tamen illam redarsuit ceu erroneam ; sic
enim ait stromat. I. Manifestum est Barbaros speciatim honorasse Legislatores suos atque Magistros, Deos eosdem appellantes. Putant enim cum Platone, Animas quasdam bonas relicto loco suo supercoelesti suscipere descensum in hunc tartarum , assumtisque corporibus participes fieri omnium, quae in Generatione occurrunt miseriarum,& licitὰ curam agere generis humani, cui leges tradiderint& Philosophiam pretaedicaVerint. Deinde l. s. cum adversus Marcionitas disputat, non pauca Loca ex Platone allegat, partim directe partim in directe hanc opinionem inchidentia; ex quibus est illud ; ex Phaedone: Esse arcanum traditione ad nos delatum, quod nos homines in hac vita velut in carcere simus. Idem illud, ubi Heraclitum sini; l de Pythagoram &Socratem cum Platope citat Mors est si quid expergefacti videm' si quid dormietes videmus somnus est. Maximὰ autem congruit,quod cx Philolao Pytnagoraro citat. Testantur antiqui Theologi & vates, animam terreno huic corpori adjuncta esse per modum poenae,eamq; quamdiu in eodem est,sepultam esse. Et cotra haec nihil asserit. Eodem libro quamvis admodum sese opponat Iulio Cassiano,his tatuen verbis
530쪽
tur: Existimat nobile hoc ingenium magis ad mentem platonis, animam , quae diVina sit&superna, concupiscentia effoeminatam descendere in generationem de
Imo in Protrept. expresse ait: Christum iterum in coelos revocasse eos, qui in terram disjecti erant. III. Sequatur Origenes, qui apertius hanc opinionem propagavit, quam ut sic gationibus opus lat. Iv.'Pori δ Synesius Episcopus Cyrenensis, qui epistol. ios. expresse ait: Revera, animam corpore existentia posteriorem esse, nunquam dignabor opinari. Et Hymno 3. Ut Gutta coelestis, Effusus sum in terram, Fonti me, restitue, unde effusus sum, vagans exul. V. His accedit Arnobius, qui adversus gentes i. r sic ait: Nonne Deo omnes debemus hoc ipsum primum quod sumus, quod esse homines dicimur, quod ab eo vel missi vel lapsi caecitate hujus in corporis vinculis continemur ξVI. Prudentius sese octri ; qui hymno in exequiis defunctorum se canit. Patet ecce fidelibus ampli
Licet de nemus illud adire, . Homini quod ademerat anguis. Illic, precor optime Ductor Famulam tibi praecipe mentem , Genitali in sede sacrari Quam liquerat exul S errans. VII. Augustinus quoque de hac opinione non sine favore loquitur: lib. r. delibero arbitrio : utrum ante con sortium hujus corporis alia quadam vita vixerit animus, magna quaestio est, mapnum secretum. Ibidem l. 3. de praeexistentia animarum cum sermo est, sic ait : si de Deo aliud senterimus quam est; intentio nostra non in beatitatem, sed in vanitatem compellet ; De creatura vero siquid aliter quam sese habet senserimus, dummodo non id pro cognito perceptoque teneamus, nullum periculum. Et in discussione quadruplicis illius quaestionis , utrum nempe animam propagetur, an creetur, an a Deo e secreto quodam receptaculo, ubi prae- existat, mittatur; an vero proprio motu huc decidat ' sic ait: Aut nondum ista quaestio a divinorum librorum Catholicis tractatoribus pro in 'ito suae obsecuritatis & perplexitatis evoluta atque illustrata est: aut si jam factum est, nondum in manus nostras ejusmodi literae pervenerunt. VIlI. S. Bassilius quoque de IX. Gregorius Nazianaenus quod non adve sati fuerint opinioni huic,exinde patet ; quod ex scriptis Origenis tam egregium librum excerpserunt, cui nomen indiderunt Origenis Philocalia ; in quo pauca loca repetiuntur,quae partim implicite pallim aperte assii mant Praeexistentiam animarum. Ulterius allegari possent.. , ' . ' X. Iohan-