장음표시 사용
151쪽
Nostros fesἱrent. Primum itaque fenem quemdam Metram nomine correptum , impia verba proferre jubent. Suod cum ille abnueret, fusibus hominem verberantes , π acutis arundiuibus vultum ejus oculosque pungentes deductum in suburbium lapidibus obrueruui. Post haee Fidelem quamdam Mulierem Quintam uomine ad Idoli Templum perductam adorare illud coegerunt. aeuod eum illa
azer aretur atque execraretur, confrictis pedibus eam per totius
Civitatis vicos asperosilice constratos rapieutes , faxis illisam molaribus , flagris ivsuper verberautes, ad suburbium ibidem abducaui, ibique lapidibus inters itini. Omues deinde uno impeta tu domos Chrisianorum irruere cae- per uvi : 9 qctos quisquesbi Cicinos voverat, eos illico propera Iter agebaut Doliaba ut ac diripiebant f ea quidὰin quae maximὰ pretiosae Τι ut in fluum suum congerentes s viliora autem ρο lignea quaequed uiciebaut ac per vias concremabant f captae ab hostibus Urbis Deciem atque imaginem exhibeutes. Fratres ver3 declinabant oe subducebaut se fuga , ac direptionem bonorum suorum pertude ac illi, de quibus Paulus te stificatus es, cum gaudio exceperunt. Nec eorum quisqβom , quod equidem sciam , nisi fortasse unus aliquis in illorummauus iucideus hactenus quidem Deum negavit.
III. Sed ct admirandam illam provectae jam aetatis virgiuem Apolloniam tu uc comprehenderunt: ρο maxillas quidὸm ejus verbe
raotes , cu uctos ei dentes exe ferunt. Accenso autem extra Urbem
rogo , miuabavtur vivam fe illam combusturos, nisi una cum ipsis impia verba pronuutiaret. At illa veniam deprecari paulisper visa atqse ivterim dimiYfa , celeriter in ignem ivsiliit ρο conflagravit. IV. Praeterea Serapionem quemdam cum in aedibus fuis depre-bevdi Fevi, acerbus is tormentis excruciarunt, er membris o muibus confractum ex caeuaculo praecipitem dejecerunt. Porro nusquam που per viam publicam non per angiportum ine edere aut no Uu aut ivterdiu nobis licebat s eum omnes ubique re ab uὰ clamita revi, qui cumque impia illa Qerba proferre abnuisset, eum illico tradeudum
esse π flammis ultricibus absumendum. Hactenus Dionysius , qui horum spectator fuit. Ex quibus apparet, SS. Apolloniam & Serapionem non sub Decio Martyrium obiisse , ut supponit Mart Prol. Rom. 9. Februarii & I4. Novembris, sed in extremis diebus Imperii Philippi, Decio nondum Imperium adepto . V. Cessata autem occasione Belli civilis Persecutione, MChristianis parumper respirantibus , occiso Philippo Decii furor eos iterum invasit. Rem Dionysius ita prosequitur . Sed contiuub Imperii illius erga nos benignis i Philippi mutatio nobis ouo tiata es: ct gravis a nobis minarum terror intentabat . Iomqt σ
152쪽
no uosro praedicium es, borri cum ac terribile exhibens, adeout ipsi etiam eleeli si fleri poset scandalum paterentur. Omnes certὰ mirum in modum exterriti sunt. De hoc Edicio par est credere, Origenem , qui multa tunc passus fuit, locutum fuisse homi l. s. in Iosue circa finem, ubi ait: Conveueruut Reges terrae Senatus Populusque oe Principes Romani, ut expravarent nomen Pefu Er Israel simul. Decreverunt enim Legibus suis , ut non sint Chrisiani. Omnis Civitas omnis Ordo Gripianorum nomen impugnat. Sed sicurtunc omnes illi Reges convenientes contra Pesu m nihil facere potuerunt : ita vel Principes vel Potestates sa contrariae , ut nou Christiauorum genus latius ac profusisr propagetur , obtinere uou Valebunt . Scriptum Namque est Ex Od. I. v. ra. quia is quanto magis eos humiliabant, tanto magis plures fiebant & invalescebant
valde, , : Coindimus autem,quia nou solum uou uos poterunt obtinere similes luimici ct adversarii nostri , verum etiam velociter γ uDomino uosro vlucente couteretur Satavas sub pedibas servorum
VI. Haec Origenes & exemplo suo comprobavit. Nam ut
refert Eusebius L. 6. cap. 39.: Ruae a quanta Drigeni tu ea Fem secutioue acciderint, quis borum omnium exitus fuerit, dum pessimus Daemon omnes adversus illum copias infantius movet, cunciij que macbinis ac viribus eum impuguat, oe tu hunc prae reliquis om-uibus , qui tunc temporis appetiti sunt, praeeipue irruit. 2uae items quanta propter do iriuam Gripi vir ille pertulerit , vincula scilicet corporis cruciatus, oe in intimo cari eris recessu ferrei torquis aerumnas, ut multorum dierum spatio pedes in uervo ad quatuor que foraminum interstitia distenti fuerint: ad haec ignium minasta' quaecumque alia ab ivimicis illata fortiter fusiuuit. Mortem ta- meu nou pertulit, judice omni virium uisu ambitiose coviendente, ne
illum inter ceret. Multa similiter pallus cum sociis fuit Dion sus Alexandrinus , quae ipse narrat apud Eusebium L .6. cap. O. VII. Non tamen in omnibus eadem constantia fuit. Decii Edictum contra Christianos in Praetorio promulgatum & in Capitolio affixum tumultu ac pavore totam Urbem replevit. Transmissum ad omnes Provincias Praesidibus & Magistratibus sub gravissimis poenis injungebatur, ut Christianos undique conquisitos vel Idola adorare cogerent vel atrociter cruciatos interficerent. Hinc ubicumque ad terrorem parata ac ere&a supplicia , gladii, unci, crates igne ardentes, equulei , cruces, be stiae, & quidquid barbara crudelitas meditari potest, ut haec oculis Christianorum objecta, vel solo visu eos dejicerent, eorum
153쪽
que constantiam frangerent. Omnes junctis animis in Christia. nos conspirabant. Quidam eos deniantiabant , Pater filium, filius patrem, frater fratrem , maritus uxorem i quidam eos qui se absconderant inquirebant, alii fugientes insequebantur, alii eorum bona occupabant. Ne spe mortis allicerentur, poenas& cruciatus protrahebant: carcere diu detentos ad diversa supplicia trahebant, quae tamen vitam non eriperent, ut lassata sensim patientia Martyres vincerentur, & si fieri posset, ut vitantes temporalia corporis, in aeterna animae supplicia incidere non sormidarent. Voti tune Gripiavis erat sinquit Hieronymus in Vita Pauli pro Christi nomine gladio percuti . Verum hostis callidus tarda ad mortem supplicia conquireus , auimas cupiebaι ju gulare non corpora , tre ut ipse qui ab ipso passus est, C riaous ait ,
voleutibus mori, non permittebaIur occidi.
VIII. Hujus praeter exemplum, quod supra dedi in Origene, duo alia subjicit S. Hieronymus ibidem his verbis: Perseverantem igitur tu Fide Mart=rem , π inter equuleos laminasque victorem jussit melle perungi, s sub ardenti rano Sole, ligatis manibus posssergam resupinari , scilicet ut muscarum aculeis cederet, qui uu rassartagiues ante superasset. Alium juvenili aetate florentem iusimoenissimos hortulos praecepit adduci. Ibique inter lilia caudentia oe rubentes rosas , quum leui juxta murmure aquarum serperet rivus, . molli sibilo arborum folia tentus perfriugeret, super extructum plumis lectum resupinari, ct ne se inde posset excutere , blandis ser-Iorum nexibus irretitum relinqui . xuo eum recedevtibus cunctis meretrix speciosa venis ι, caepit delicatis stringere colla amplexibus. Ei , quod dictu quoque scelus es , manibus eontrectare viralia Ist corpore in libidine, eoncitato , se .ictrix impudica superjaceret s&uid ageret gMiles Christ 9 quo se vertere nesciebat. Ruem ιον-
menta non viceraut ,superabat voluptas. Tandem caelitus in iraιur
praecisam morsibat linguam in osculantis se faciem expati s ae sic tibi- diuis fensum succedens doloris magnitudo superavit. Hoc factum tamen tub Diocletiano evenisse, vel aliud simile, refert Nicephorus L. 7. hist. Cap. l3. IX. Ex dictis colliges, Persecutionem hanc omnium fuisse saeviisimam, quia animas magis quam corpora perdere conabam tur . Duplicem hanc victoriam celebrat Martyrol. Rom. die a 3. Julii his verbis : Thebaide in AEgypto commemoratio plurimorum Sanci orum Marorum , qui tu Persecutiove Deeii er Valeriaui passi δεπι, quando Chrisianis optantibus pro Christi nomiae gladio pereati , callidus hosis tarda ad mortem supplicia conquirens , animus captabaι jugulare uou corpora: ex quorum numero pos equuleos, D
154쪽
Dκcii PERsECUTIO . minas ac fartagines superatas, melle perunctus, ligatis mavibus postergum , sub ardevtissimo Sole fucorum ac muscarum aculeis expositus fuit: alius inter flores molliter vinctus, cum ad eum impudici mum scortum vevisset, ut in libidinem eoucitaret, praecisam morsu Iis-guam in blandienti, faelem expuit. X. Hosce tamen multorum triumphos aliquorum defectio funestavit, qui anteacta pace in mollitiem versi, territi suppliciorum atrocitate, ne temporalia amitterent, aeterna contem serunt. Tales Alexandriae fuerunt illi, de quibus Dionysius apud Eusebium L.ε. cap. I. , ubi describens confusionem & pavorem Edicti atrocitate conceptum : Multi quidem , inquit, ex illuserioribuistatim prae metu accurrerunt . Alii, qui rem publicam admivistrabo ut, ipsa actuum suorum necessitate pertracti veniebaπt. Alii uobis oe familiaribus adducebantur : π nominatim citati ad impara oe profana Sacri cia accedebant: nounulli quid/m pallidi aetremebuvi, quasi nou faeri eaturi , fed ipsi potius viictimarum loco Idolis immolavdi essest. Adeo ut is eireumfante multitudina derid revsur s quippe qui palam omuibus osseuderent , se tum ad morte dum , tum ad facri candum pusillo auimo esse . e Iii vero promtius ad Aras accurrebant audacter affirmanter, nunquam fe autea cir siauos fuisse . De quibus meris ρ praedixit olim 'Dominus, ejusmodi homines aegrὰ DIutem eo ecuturos . Cateri autem partim alterutror eorum quos diximus sequebantur 3 partim fe in fugam dabant: partim compreheudebantur . Ex quibus nonuulli cum usque ad viuc io γ casso iam prog=os essent s quidam etiam plusculos dies in camcere perstiti evi, priiss tamen quam in judicium inducerentuν , F dem ejuraruut . Nonnulli .erῖ cum aliquandiu tormenta fortiters sivat eης , ad reliqua , quae intentabaatur supplicia , animos δε- Douderuut. His deplorat Dionysius lapsus suorum qui Alexandriae defecerunt.
XI. Nec minus deplorabilis fuit multorum similis casus in Africar Propterea S. Cyprianus scripsit Librum de Lapsis , ubi reddita jam Ecclesiae pace laudat stantium in Fide constantiam,& deinde summo dolore Lapsorum ruinas deflet, quarum causam fuisse dicit disciplinae neglectum, & peccata Fidelium, Mgraviter increpat Lapsos, quod ad prima statim verba minantis inimici Idolis sacrificarint, & non potius propriae imbecillitatis conscii juxta Christi praeceptum secesserint. Imo quod aliqui noo
expectaverunt saltem at interrogati negarent, ut thus acceuderens
appreheU . Ante aetem multi victa, μὰ congressione prostrati s nec hoc sibi reliquerunt, ut Dor care Idolis vitiarentur inviti. Ultra ad forum currere oe ad mortem spontὸ properare , qaasi hoc olim cu S a renis
155쪽
rent, quasi ample. rereutur occasiouem datam , qxam fempar optὰμ fent.... Nonne quando ad Capitolium Donte ventum es, quando
altro ad obsequium diri facinoris accessum es, labavit gressus , caligavit aspectus , tremuerunt vincera , brachia conciderunt 8 Nonne fensus obstupuit, lingua basiit , fermo defecit e Stare illie potuit Dei Seretus G' loqui renuntiare Grifo , qui jam Diabolo renuutiaratoe feculo ρ Nonne Ara illa, quo moriturus accessit , rogus illi fuit
Nonne Diaboli Altare, quod foetore tetro fumare ac redolere couspexerat, velut fudius re bustum vita jure borrere ac fugere debebat st&uid hostiam tecum miser , quid victimam supplicaturus imponis flIpse ad Aras hostia , eti clima ipse .evisti. Immolasti tute falutem tuam , spem tuam , sdem tuam funestis illis Quibus concremasti. Hisce Zelo ac dolore perculsus miseris illis desertionem suam exprobrat S. Cyprianus. XII. Multorum desertionem toto fere Orbe luxit Ecclesia . Inter quos medii suere quidam, qui Christum ejusque Fidem profiteri, & propter ipsum tormenta re mortem pati metuentes, ex alia autem parte Idolis sacrificare repugnantes, secreto per se vel per alium magistratus adibant, eisque significabant, se Christianos esse , nec sibi permitti ad Altaria Idolorum sacrificaturo S accedere, eosque rogabant, ut accepta pecunia dignarentur ipsos eximere ab opere sibi illicito perpetrando. Qui subinde a Magistratu Libellum obtinebant, quo declarabatur, eos renuntiasse desu Christo , quamvis hoc re vera non seci flent , qui Libellus publice legebatur. Iit qui haec inter Christianos faciebant , Libellatici vocabantur, seque ac suos hisce libellis a Satellitum audacia & furore tuebantur. Quibus apparet, Libellaticos
non pure pretium erogasse , ut a vexatione & periculo eximerentur s sic enim crimine rei ab Ecclesia non reputabantur, sicut nec illi qui fuga elabebantur, ut decernit S. Petrus Alexandrinus Can. ι a. , licet Alexandre secul. 3. dillei t. s. contrarium senii ais sed ulterius vel Magistratibus obtulisse ut aliqui volunt, vel ut verius existimo accepisse a Magistratibus libellos , quibus declarabantur mandatis Caesaris sacrificando paruisse, licet hoc non fecissent, imo se facere non posse declarallent : hi enim non sine gravi scandalo A injuria Christi publice apparebant Fidem ejus negaste , quamvis eam corde retinuit leni R retinerent : ideo uue ab Ecclesia ut criminis, licet non tam gravi S ac illorum qui sacrificaverant, rei agnoscebantur, nec sine pu blica poenitentia admittebantur.
Vus , Epist. sa, ad Antonianum , ubi arguens quosdam , qui Li-
156쪽
DECII PER secu Tio. I Ibellaticos cum Sacrificatis aequari oportere dicebant, postquam inter eos etiam qui sacrificaverunt diversos gravitatis gradus distinxit: Cum ergo , inquit, inter ipf,s qui fueri cariut multa sis
diversitas, qua ivclementia es o quam acerba duritia Libellaticos eum iis qui facri caverint juverest Iuavdo is , cui libellus aeceptus es, dicat : Ego prius legeram ct 00copo tractaute coguo veram uousueri audum Idolis, nee simulacra Servum Dei adorare debere: G' idcirco ue hoc facerem , quod non licebat cum occasio libelli fuit et oblata , quem uec ipsum acciperem nisi ostensa fui et occaso ad Magistratum vel veui vel maudavi: Christianum me esse , facrificare mihi uou licere , ad se ras Diaboli me venire nou posse , dare me ob hoc praemium, ne quod nou liget fuciam. Crimen enim Libellatici hoc era; Isaltem regulariter non quod Christum negaret, sed quod acceptaret libellum , quo publice declarabatur, eum renuntiasse Christo, etsi revera non renuntiasset. Quia ut Clerus Romanus in Epist. 31. , quae est apud Cyprianum, scribit: Non es immunis
41 celere , qui ut feret imperavit, nec est alienus a crimine, cujus eo eno , licet nou use admissum criiseu , tameu publicidi legitur . . . . . qui vult videri propositis adversus Evangeliuis vel Edictis CelLegibus satisfecisse , hoc ipso jam paruit, quod Cidari paruisse is voluit . Hinc fit , quod puri Libellatici antequam libellum acciperent , coram tu agistratu Christum non negaverint, sed solum onsenserint, ut eos negasse in libello scriberetur ; licet aliter bentiat Baron sus ad ann. 233. num. a I. ἡ & propterea minus gravi poenitentia ab Eccletia recipiebantur .
I. V X narratis plurium Christianorum in Persecutione lapsi-
Ita bus, cuiquam sorte in mentem venerit, infirmari argumentum , quod in praesens tractamus de Veritate Religionis Christianae ex sui augumento, A suorum in Persecutionibus constantia : sciat tamen, quisquis sit iste, in Religione Christiana dum adhuc versatur in terris non omnes esse aurum , sed aliquos foenum , sicut autem ignis aurum quidem purgat N probat, laenum autem comburit-consumit , ita in Ecclesiae Persecutione accidere. Ubi vero pauci , qui scenum erant, igne Persecutionis pavore combusti in cineres abierunt, multo plures , de quibus infra , impavidi cum S. Augustino in Psalm. ia'. dicebant zia Ud evim mioi facere potueruυι,, quia expuguaverunt me a ju
157쪽
ventu te mea,, Exercuerunt me, non oppresserant. Valuerunt mἰhi sicut QNis ad aurum , non sicut ignis ad faenum . Ignis enim accedensa forsem tollit . accedens ad faenum in cinerem vertit. Etenim non potuerunt mihi, quia nou consensi, quia non me fece-rΠυς quales sunt ipsi . . . . Fecerunt, quod tolerem, oe nou secemvi
in Pialin. 29. quod Persecutio occulta dispensatioue Provideutiae I eι tu ai um permittitur ad paruam , in alium permittitur ad probatioUem, ιο olium permittitur ad corouam. poenam , quomodo per Mus funt allophyli ides alienigena capere Fopulum Israel, peccaverunt iu 'Deum et is probationem autem permissus es Diabo-
ὐ ero permus Dut Perseeutores in Mar res s occisisaut Mart res, se arbitrati Dut Persecutores: ilii in manifesto falso triumpharunt, uti in occulto vera coronati funt.
palli, sed exilio mulctati bonis omnibus spoliati, fortes in Fide Persecutio permissa fuit ad probationem sicut dia .mζnt. Rc mortem pro Christo strenu8 subierunt, seri et ς' UlT ' Vero, qui terrena ac vitam ne peris A Psti *ς udi Fidem abnegantes, permissa fuit in poenam ,ri,iri is .. qq3m py0βtebantur opere non respondebant. Ali h o, i, - λη ministyxu D us fecit, ut si secuti fuerant Petrum
Pi yprianus L. de Lapsis , & Canones loquuntur. Qui vero se ut in ea persistebaul, praeter aeternas pae hi, δ dicti eq/nt , inusibilibus etiam poenis ad aliorum . iii Nitu 'T Vindi lin/th linem in se interdum experiebantur. .h i : L f q ςyykβ η ζηζmpla aliqua ipsiusmet Cypriani I. h d Lδpsi producam: Uνus ex bir, qui sposte Guit
158쪽
to par Iam fliam reliquerunt i relictam Nutrix detulit ad Magi-sratus. Illi ei apud Idolum qad Populus eonfluebat,quὸd carnem ue dum posset edere per aetatem , paπem mero mixtum , quod tamen πψfum de immolatioue pereuotium sapererat, tradideruui. Recepit
filiam posmodum gMater g sed Deinus puella commissum tam loquιρο iudicare non potuit , quam Nec totelligere prius potuit nec arcere. Ignoratioue igitur obreptum es, ut saeri cantibus nobis eam feeum mater inferret. Sed enim puella mixta eum Sanctis , precis nostraeo orationis impatieus, nuNc ploratu concuti , nunc mentis asa eo itfluctuabunda jactari, ct velut tortore eogeuta , quibus poterat indiaetis eo solestiam facti in s licibus adhue anuis rudis anima fateba batur. Ubi vierb solemnibus adimpleιis ealicem Diaconus Ostierre pra- sentibus ea it , π accipientibus cateris Iocus ejus advenit, faciem suam parviula insinctu Disina in satis avertere , os labiis obi
mutibus premere , calicem recusare . Persitit tamen Diaconus , ct relatianti ιieet de Geramento eaueis infudit. Tunc sequitur singultus oe vomitus. In corpore atque ore violato Eucharistia permauere non potuit . Sancti catus in vomiui Savguine potus de polluris Oisceribus erupit: tanta es potestas Domini, tanta majestas. Secreta leuebrarum sub ejus luee detecta sunt, Sacerdotem Dei nee occulta crimiua fefelleruui. Hoc circa infantem, qua ad eloquendum alienum eirca se crimen necdum babuit aetatem . Ex hac narratione
colligitur, veterem Ecclesiae consuetudinem fuisse, ut completo Sacrificio Calix per Diaconos omnibus praesentibus etiam pueris & infantibus, in Africa saltem , dispensaretur. Prosequitur Cyprianus.
Θι vero ea , qua alate provecta s in annis adultioribus eonsis
tuta , sacri cauιibus uobis latevter obrepsiι , non cibam , sed gladium sibi fameus, ct velut quaedam venena lethalia inter fauces oepetius sanguinem admittens , angi ct asima exaestuante eoaeludi postmodum caepit. Et pressuram non jam Ferseeutionis, sed delicti sui passa , palpitans ct tremeus coucidit . Et eum quadam arcam suam , in qua Nomiui Sanctam fuit , manibus isdiguis tenta et aperire , igne inde Iurgeste deterrita es , ne auderet attingere. His indicatur alia veteris Ecclesiae consuetudo , qua liberum erat unicuique Corpus Dominicum in Ecclesia consumere, aut domum asport8re . Et alius, qui ipse maeulatus , Sacrineio is Sacerdote eelebroso , partem cum cater/1 anfuses latenter areipere, Sanctum Domisi edere π contrectare nou po- tu ιι : ciuerem ferre se apertis manibus iuvenit. Documenιο unius Osee um est, Domiuum recedere ei m segatur s nee immerentibus ad
salacem prodes quod famitur , qua o gratia salutaris in cin
159쪽
rem sav&itate fugiente mutetur . Plactenus Cyprianus. IV. Quia vero aliqui ad haec & similia nihil territi dicere poterant: Iit nos renuntiavimus Christo , Idolis sacrificavimus libellos accepimus ; quid autem nobis accidit triste s' Propterea ad hos conversus Cyprianus ait: Uus quisque confideret, nouq id alius passus sit, sed quid pati σ ipse mereatur . Nec evasisse fecredat, si eum interim parva dipuleriis cum timere plus debeat, quem sibi Dei Fudicis censura notavit . Nec sibi quo miniss agaυι paenitentiam blandiantur, qui etsi nefandis Sacri iis mavus noucoulamiuazerunt, libellis tamen conscientiam polluerunt: π illa
professo deuegantis contestatio es Chrisiani , quod fuerat, abo euris , feci e se dixit, quidquid alius faciendo commisit.
. Mar res Alexandriae . V. τἰ Levimus perditionem aliquorum , qui tanquam Penum combusti Persecutionem ut poenam experti sunt. Modo celebrandus est triumphus eorum , qui in Persecutione tanquam aurum probati sunt, & quibus Persecutio cessit in coronam. Se quar ergo Dionysium , qui recensitis miseris illis , qui Christum abnegavere s apud Euseb. L.6. cap. r.) subjungit: Verum boati illi ac stabiles columnae Domini, ab ipso confrmati , oe Fidei fuις robori cou rueutem oe' ex aequo respondentem vim atque covso clam nacti, admirabiles Regni illius testis effecit funt. - i
- VI. Et primo quidem exhibet Julianum senem , qui podagrae doloribus adeo constrictus erat, ut nec stare posset, nec in cedere . Is una cum duobus, qui ipsum portabant, adductus est. Quorum unus statim negavit s alter vero nomine Cremon co- .gnomine Guus 8c ipse Juli anus Christum conseisi , camelis insidentes , ac flagris verberati per totam Alexandriam circumducti, tandem ardentissimo igne circumfusa totius Populi multitudine consumti sunt. Interea Miles quidam nomine Aefas, qui ipsis dum ad supplicium ducerentur adstabat , Sc insultantes Martyribus cohibebat, conclamante adversus eum Populo injus adductus est, ubi pro Christo strenue se gerens securi percu titur . Horum certamen colit Martyrol. Rom. die a7. Fubruarii, & de eo agunt Beda, Uiuardus, Ado , Nicephorus L. f. cap. 3O.
VII. Secundo exhibet alium oriundum ex Lybia& vocabulo Macar seu Macarium, qui a judice sollicitatus, ut Christum ne ga :
160쪽
MARTYR Es sua DECIO. I sgaret, cum numquam flecti potuisset , vivus comburitur. Is sorte idem Macarius est, quem cum Coronione , Juliano & aliis tredecim, Alexandriae sub Decio pastum Martyrol. Rom. die 3 o.
VIII. Tertio exhibet Epimachum & Alexandrum , qui post
diuturnum carcerem ferreas ungues flagra ac alia tormenta vivae calcis incendio consumti sunt. His adjungit quatuor mulieres Ammoπariam , eMercuriam , Diovsiam & alteram Ammonariam. Prima earum princeps N antesignana Virgo praeclara , diutissime torta propterea quod palam praedixerat , nihil eorum , quae JudeX jusserat, prolaturam se esse, cum in promisesione constans maneret, ad supplicium ducta est: cumque puderet Judicem se a Femina victum fuisse, timens, ne sibi idem accideret, si reliquas tres tentaret, omnes gladio caedi imperat. De his Martyrol. Rom. die II. Decembris ita loquitur : -lexandria Sansiorum Marorum Epimachi re Alexandri, qui sub Decio Imperatore , cum fuissent multo tempore tu vinculis , diversis suppliciis assedit perdurassient in Fide, Quibus lavdem consumtifunt. Ibidem Sanctarum mulierum Ammovaria Virginis , ercuriae , Diovsiae, ct alterius Ammonariae s quarum prima in eadem Decii Persecutione inauditis tormentorum generibus superatis, ferro caedente beatum vita Anem pereepit e tres vero aliae , cam Iudex o Feminis superari erubesceret, ac dubitaret, ne eadem in illas exerceus cruciamevia , earum etiam constantia vinceretur , statim jus aefuut decollari . Vide Lector tanta etiam Feminas a Deo in Fide constantia roborari, ut ipsi Persecurores se ab illis vinci erubescant a
IX. Quarto , idem Dionysius subjicit Heronem & Atrum s seu infentum & Isidorum Agyptios , & cum illis Dioscorum circa quindecim annos natum , qui omnes Iudici oblati sunt.
Et cism Pudex primum aute alios adolescentem Naocorum partim frmonibus ut flexibilem decipere, partim tormentis ut mollem ac tenerum cogere tentavisset: ille nee persuasionibus cessit Nec tormentis .
Reliqui erudelissimὰ verberati, eam cruciatus fortiter sustinuissent, Qui etiam ipsi funt traditi . Di eorum veris qui in omnium co pectu i vclaruerat, qui ad tuterrogata sapientis Θ responderar, admirmus Iudex dimisit, spatium se illi ad paenitentiam concedere adsm
mons ob aetatis ι-rmitatem . Et nune nobiscum versatur divinus vi corus tu majus ac diuturnius certamen refervatus. Ita Dionysius s ex quo iisdem fere verbis Martyrol. Rom. 14. Decembris Iubi tamen, qui a Dionysio dicitur Ater vocatur eis enius.
X. Quinto addit Dionysius : sed & Nemema quidam etiam Tom. VI. T ips