장음표시 사용
21쪽
I LIBER τ FROMON DIαμηλα, inta s. Placebat, inquir, ei, infinita esse omnia ter imfinitarum videlicet atomorum in unumquodque continuum Co Wriem compositionem Dor in se inuicem commutari. Quom lo vero per hanc punctorum infinitudinem euitauerit molestias argumenti praeceptoris sui, Zenonis Eleatis qui ex infinitate partium spatij, motum localem tollebat, viderit ipse. An Democritus Vero infinitas atomos in quolibet continuo statuerit, ambita In Demo go: nam quod Lacritus narrat eum censuisse, τα α ru/ρα πώεικ
ita esse, videtur de inmitorum, quos somniabat Democritus, mundorum, non de cuiussi, continui atomis intelligendum: quas magnitudine, non blum numero, infinitas dicebat ouia, opinor, etsi in se minimaevi vere assis essent, infinitorum tamen mundorum moles conitituerent quo etiam modo atomos infiniatas, pro infinitorum mundorum, non pro cuiuilibet continui Aristes compositione Epicurus & Lucretius saepe asserunt. Verumtamen., c. cum τοιχεια --, priηcipia ra finita Democritus & Anaxagoras fecerint, verosimile est unamquamque etiam rem principia de indivisibiles particulas infinitas inculcasse. Epicurus tamen infiniti, in quo nihil cernere poterat, tenebris absterritus, numerum finitum atomorum in quolibet continuo hamatis quibusdam, ut loquitur, Qui is, & uncis inter se perplexis contexere maluit, etsi mundorum infinitudinem cum Democritato non siit reueritus. Ipsic enim in Epistola quadam ad Herod
diuisionem continui non in infinitum procedere . In qua etiam ,. ἰὸ sentenria ante Epicurum ruit Empedocles, qui e P0χωνα---imprincipiusnitu, Aristotele teste, cuncta composuit Principia vero haec fecisse, instar Leucippivi Democriti, at main indivisibilia, ex eodem Aristotele, Plutarcho didicimus. Sed Empedocles in Mathematicis non maior Epicuro,M Rhetor ac Poeta melior quam Philosophus fuit.Nam Aristoteles eum --ονρ Γυκδεο υρω, primum Rhetoricam artem inaenisse scribit,acri
mon forenseumformatorem verborum appellat Etsi vero rem nataturae carmine descripserit, Mathematicas tamen non attigit, noque sciuisse apparet. Ex quibus liquet, Victerium, Huinum,& quotquot hodie ex finita turba punctorum continuum struunt, potio Epicurcos, aut Empedoclillas, quam Leucippianos, aut Democriticos esse.
22쪽
Sententiam Epicuri iam obsoletam instauram Ioannes in Hessus. Damnata erroris in Philosophia a Concilio Conflantiensi Muctoritatas aenis Is m quam censura ilia inciae adstructa.
SEntentiam Epicureorum iam olim cum tota schola sua desicam reuocauit circa annum Christi I 3so Ioannes Vicleisus Anglus, Academiae Oxoniensis ante Theologiae Doctor, deinde haereticus de Ioannis Hussi Bohemi, Hunitarum haereticorum antesignani magister. Cum enim iuuenis admodum Theses Philo phicas de compositione continui Aristotelica defendere suscepisset, Margumentum quo stringebatur, extempore se posse dissoluere desperaret, subito, in arena ab Aristotele ad Epicurum transcurrat,4 totam deinde vitam in eadem sententi pertinacia
Annis postea circiter 18 a morte Viclem, videlicet Chria stiri is in Concilio Constantiensi, multi eius Articuli, propugnantibus eos Ioanne Husso, Hieronymo Pragensi qui paullo post ob haeresim a Concilio cremati haereseos,cum aliis mollioribus quibusdam censuris condemnati sunt. Praeter autem Articulos principales s. quos Concilium sessaea anathemate ulminar, alis 26o extrapendentes, ut Patres illi loquuntur, eodem fulmine iciuntur stria vero, inquiunt, libris Ioannis reiceo diligenter Actari, 4 examinatis per Doctores, Manstros niuersitatis Iuda, Ox-iensis, muri dictos quadraginta quinque Articulos, ducentos exaginta ex-r pendentes eoAegerunt, quorum aliqui cum supradictis infententia coincidunt, licet non in eadem forma verborum se sicuti ae aliis semperius dictum eis, quidam ipserum erant e sunt hae reici, quidams ditiosi, quidam erronei, ali temerari, nonnulli scandalosi, ali ins
ni nec non omnes ne contra bonos mores, es Catholicam veritatem
fuerunt, propterea per dictam Vniuersitatem scholastice sedebis re. probati: Haec igit. 'nodu sacrosanctae eum deliberatione qua supra,praedictos Articulos, e eorum quemli se reprobatis comemnat, prohibens, iubens, mandans, Maecernens, prout de aliis quaisaginta quinquet . Postea vero sess is leguntur in Concilio quinquaginta sex ex
23쪽
istis Atticulis, es residuos sancta Synodus habuit pro lectis; quorum quinquagesimus est iste Linea aliiqua Mathematica contιnua com- pomuur ex duobus, tribus, vel quatuor punctis immediatis, auisolum ex punctis simpliciter itis Vel tempus eis, fuit,vel erit compositum ex instansibus immeaeiatis. Item non es possis,qui tempus se linea, Asini aliter componantur.Et subditur proxime censura Primapars in error in Philosophia sed bima errat circa diuinampotentiam. Hos autem Articulos a Doctoribus de Magistris tudij xq- Acta Syn niensis examinatos: reprobatos, smnes haec sancta Synodus inquiunt, petiit examinari, orsaepius receni eri per plures Patres Eccl/sae Rom. Carrinales, Episcopos,Abbates, Magistros in Theologia, Doctores utriusque Iuris, est alios plures notabiles diuersorum es generatiumstudiorum in multitudine copiosa. uibus Aniculis sic examinatis,fuit est eis repertum aliquos e plures ex inis fuisse se esse notone haereticos, ct dudum a sanctis Diribus reGobatos, quosdam bla emos, alios erraneos, adios scandalosos,quosamliarum aurium offensium, nonnum eorumdem temerarios seseditiosos. Et propter ea in nomine Domini no stri Iesu Christi hacsancta Synodu praedictos Aniculos, est eorum quemlibe ,hoc perpetuo decreto reproba est condemnat, inhibens omnibus es singulis Catholicis sub anathematis iis ,
terminatione, ne de cetero dictos Articulos, aut Vsorum Ηιquem audeat praedicare, dogmati re esserre, vel tenere . Vnde patet, Articulum isthim, Lineae punctis finitis, ortempus ex insanii ι immediatis componitur, esse prohibitum dogmailiari, non tamquam haereticum quidem , te tamquam erron munPhilosophia hunc vero, Non eis p ibile, quin lineae punctis fri G, o tempu ex instantibus immediatu componatur, grauiori censura,veluti circa Hainam potentiam erroneum seriri.Censuerunt enim Concilio Patres, compositionem ex partibus infinitis nullam i uoluere contradictionem, ideoque sine omnipotentiae diuinaed tractione, iniuria negari non posse Deo esse possibilem nega 'bant tamen esse possibilem V Vicleffus, Hussus, Pragensis, amrmantcs nullam posse esse lineam, nisi ex punctis finitis, nec dum tempus, nisi ex instantibus finitis immediatis.
Verumtamen nullum opinioru Epicuri, iista Concilia definia tionc ortum esse praeiudicium, licotandi videtur. Primo, quia condemnatio illa Articulorum V Vicim incidit in tempus, quo Concilium acephalum, sine capite fuit. Nam statim post sessionem secundam Ioannes XXIII. Iemirmis, uti vulgo
24쪽
D E COMPOSITIONE CONTINUI LIBER. 3vulgo existimatur, Pontifex furtim Constantia profugerat, quia Patres sormulam quamdam resignationis Pontificiae potestatis ei praescribere conabantur, quam, ut nimis absolutam abnuebat. iuga igitur ista visus est totam Concilio auctoritatem abrogasse, B: ipsum distbluisse. Deinde, esto non abrogasset, sententiam tamen depositionis, a Concilio sess . 12. in se latam,statim&ante sellionem 3 confirmauit,vi insuper Papatui se iuri, si quodin eodemsbi qualitercum Act. γωque competierat,seu quod i tunc competebat, pure, simpliciter, o absolute, liberes Nontecessi, renuntiauit. Similiter Gregorius XII. alter in schismate illo Pontifex, est . q. per Carolum Malatinam Ariminensem Dominum, Papatum, est omne ius Papatus, titulum, sepos onem,quoriquem, es quam habebat, resignauit . Igitur festio is uade proxime secuta nullum habuit Pontificem degitimum caput nam Benedictus XIII siue Petrus de Luna, qui tertius supererat, sine dubio saltem plurimorum, &meo LPseudo-Papa fuit, neque etiam auctoritate eius, imo reni ' tente ipso, spernente) Concilium conuocatum fuerat. Cum autem Concilium acephalum infallibili Spiritus saneti assistentia destitutum sit, nihil firmum ab eo decerni potuit usque adsess. i. id est, ad Martini V. noui Pontificis electionem. Secundo, errauit, ut omnino Videtur, Concilium sess. Ir arrogando sibi auctoritatem destituendi Ioannem XXIII. verum ac legitimum, ut passim Auctores credunr, Pontificem igitur ex noisto actu disce omnes. Tertio, Martinus V a Cardinalibus, Concilio Papa rite electius, solos s. principales Viciem Articulos, a Concilio sess. 8.damnatos, anathemate sulminauit, neglectis aliis 26o extrapem dentibus, inter quos est ille, de compositione continui, & temporis ex partibus indivisibilibus.Videtur autem alios Articula contempsisse,& infirmasse, quibus eamdem firmitatem, quam ceteris,
Haec sane satis perspicue videntur ostendere, decreta sessi nici . non habere culmen illud supremum auctoritatis, quod vel praesidentia Pontificis in Concilio, vel persecutam eius approbationem, potuissent adipisci nihilo miniis tantum saltem videatur inde roboris accepisse, quantum solent, quae a Conciliis generaliabus legitime conuocatis sine Pontificis instructione, aut confita
25쪽
Nam in primis Martinus V in diplomate quo Articulos as. V Viclem, sessionea damnatos iteriam condemnat, honorifice de Concilio loquitur.5 ad nodo generali illos Articulos damnatos dicit, etsi tunc tamen illa sessionea. Ioannes XXIII. cuius solius auctoritate Concilium coactum suerat, iam aufugisset,i nequedum nouum illud auctoritatis pondus Concilio accessisset, quod ante sessionem tr. in ipsa videlicet sessione I . alter Pontifex Gregorius XII adiecit. Antequam enim Gregorius ius Pontificatus quod hactenus Acta syn praetenderat, resignaret, nsancta, inquit, unio, firmatio, set φῶ- retica prauitatis extirpario, Deo auctore melior sortirentur esse
ctam, es t sub diuersorum professione pastorum dissidentes Chrisi
ni,in initates. Matris Ecclesia es charitatis vinculo coniungerentur, Uiudsacram Concilium generale conuocauit, omnia per i um gemaa auctorizauit, or confirmauit, idque sessione ΙΑ. Igitur Concilium, quod initio non tam certo Generale erat, quia Ecclesiae pars quae Gregorio adhaerebat,& Pontificem non omnino improbabili iure nixum sequebatur, aberathiam plenam,ab hac conuocatione Gregorij, generalitatem accepit. De Benedicto XIII nulla mi hi tollicitudo, cui passim nihil in Papatum iuris tribuitur,i toties vocatus & rogatus ad tollendum tam longum, exitiabile Eccletasiae schisma, venire aut mittere quemquam pertinaciter renuerar,& licet a cunctu destitutus,sua tamen se pertinacia nutriebat, ut in- quit Aretinus. Igitur Concili status tu sessionem ir hic fuit. αἱ ἡῶν Maximus undique ex toto orbe Christiano eo confluxerat Praelatorum & Doctorum coetu initio blum a Ioanne XXIII studio, diligentia Sigismundi Caesaris,postea etiam a Gregorio XII.
conuocatus confirmatus Ante tamen illam sess. 1 uterque Pontificatu se abdicauerat , unde Concilium tunc acephalum erat Ge rate tamenvi legitimum, ac quale eo tempore esse potuit, quando ad abolendum schisma, omnes Pontifices cedere i ri suo, Ecclesiae paci necessarium erat. Auctoritatem ergo, quantam Concilio generali rite coacto, Sede Romana vacante, tribue- re hiemus, sessio illa I x. habuit. An vero tale Concilium, ante legitimi Pontificis approbati nem, errare possit, etiam hodie inter Doctores ambigitur Falcortamen plures existimare probabilius, errare posse quia res ad decretorium: vltimum Ecclesiae iudicium quod a capite proficisci deben nondum peruenit,&ex Concilio Basiliensi,& hocce Com
26쪽
stantiensi errorum exempla adferri lent nam utrumque definiuit Concilium supra Papam esse quod iam reputatur erroneum, postquam ab Eugenio IV primum, & deinde Leone X. in Concilio Lateranensi id reprobatum fuit. Verum, aliud longe est, loqui de conciliabulo schismatico a capite suo discorde, aliud delegitimo Concilio generali Leo vero X. non Concilium, sed Conciliabulum Basiliensi, asertim po faenorii x - ησυatianem per Eugenium agam IV. factam, appellat. ipse Eu- tyi, genius, Concilio ad Lononienyem civitatem, ait, legitime t Asiato, ibidem postmodum Basileae conuenientes, velut locusta cephali, canonicum e nostris praesidentibus nonfecere Concilium. Seu quando translatio haec & distatutio Concilisfacti inquies. non enim videtur, quod mox a principio,, ante sessionem a in qua decretum illud Concili constantiensis, de eminentia generalis Concilij supra Papam, renouatum fuit Fateor, sic videtur vir ille magnus existimasse, qui scribit, Crincilium Basiliense, si io 3Hur .l x. ne secunda, v a cum Legato Pontificis, communi consensu patuit, e 'Concilium esse supra Papam quod certe nunc iudicatur erroneum. inde Concilium generale legitimum, ante Papae sunt gium,
Menim exactis Concilij, Bulla retractationisiij II., Eugeniano ipso diplomate demonstrare mihi videor, etiam ante primam semonem, cum fere octo menses effluxerant, postquam ivit Etam. IV. tiari debuera ancta Synodus,nec adhue Bastrua conuenerant tres Episcopi,dec iussu Eugeni, transsatum inde Concilium Permansit tamen Iulianus Sanlii Angeli Card. Legatus Apostolicus concili Praeses, qui odita Eugenii reuocatione praesidentiam dissit, tam Pius Iet si- quam Summo Pontifici velli obedire. Sed cum augescere in dies Eu IzAςΠυ genio vel inuito Concilium, o multi ex diuersis regiomibus Episcopi,' 'o Regum Legati aduentarent, Cardinatis auoque ex Romana nanosigi ijdies non Esi concurrerent, prae Mentiam Adsumpsit, or auctoritatem Concili, mirum in modum αιο em,eminentiamprima Se dis supprimere caepit. En coeptam auctoritatem Concili eleuari supra Papam, post Eugeni reuocationem , teste Enea Silvio qui in partibus Iuliani de clusimaticorum tunc ita iuuenis aderat unde facile colligas,quia reuocantiobedire nolebant, in secunda statim sessione decreuisse, quod paullo ante Constantienses, Concilium Acta sy
potestatem immediate a Christo habere, cui quilibet cuiuscumque 'si satus es dignitatis, etiamsi Papatu exsat, obedire tenetur in his quae
27쪽
pertinent adfidem, is extirpationem sichismatis, erad generalem reformationem Ecclesiae Dei in capite, rin membris. Denique ex Actis Concilii satis intelligitur tessionem 2. anno Christici 432. s. Cal.
Martiscelebratam,cum tamen constet, reuocationem factam anno praecedenti I 3I. II. Cal. Ianuar.
Non igitur a Concilio legitimo generali, ante Pontificis adiprobationem, sed a schismatico conciliabulo commissus est iste error. De sessione illa quarta ConciliDConstantiensis, quae similiter impegit, tantumdem dicere possumus, &debemus Noetu enim Constantia tunc ante sessione 3 aufugerat Ioannes XXIII. qui solus Concilium istud conuocauerat,&iuga ista, avulso capite truncam Synodum reliquerat, deti axeratque legitimi Concilij auctoritatem. Qualis enim auctoritas esse possit acephali corporis rebellis tunc & discordis a suo capite Negant etiam aliqui Bellat. lci Concilium tunc fuisse generale: Cum tantiιm adesset , inquiunt,
e LM tertia pars Ecclesiae, id ista m Praelati qui obediebant Ioanni nam qui obediebant Gregorio est Benedicto, repugnabant iis quae a
Synodo fiebant. Hic tamen desectus, ut ante monui, Obbci non potest sessioni decimae quintae. In reliquis etiam, quae adseruntur,errantium Conciliorum, ante Pontificis confirmationem, exemplis, aut Patres a Legatis Pon tificiis, aut omnes a Pontificis instructione discrepabant: quod e
iam Conciliabulo Basiliensi evenisse aflirmat Eugenius. Nam multae, grauia inquit,praeter ista tria,propter quaefuerat ibi incipaliter Concilium a principio constitutum, tamquam habere generalis Syhodi, nobis etiam contradicentibus, potestatem, distonere, ordinare,patuere,sancire, declarare, es mandare praesumst. In suis maigitur, nullum hactenus Concilium generale legitimum allatum est , in quo ante Pontificis approbationem, omnium concordia suffragia a vero aberrauerint quod, an ex directione aliqua praeparatoria Spiritus sancti veniat, suppare illi qua adsistiti regit
Pontificem: an, quia moraliter impossibile, tot doctissimorum, praestantissimorum virorum oculos circa idem allucinariri caecutire, merito dubites. Quidquid id est, Articuli a Concilio legitimo generali disputati& decreti tam veri, aut verisimiles sunt, ut Pontifices exemplum vidimus nuper in Tridentinoxillico calcu- Ium adiicere soleant. Tanta igitur, id est, maxima veri vi mollissime dicam similitudo, imo moralis certitudo sententiae Aristotelis, praeter cetera
28쪽
Omnia argumenta,ex abundanti accessit per auctoritatem Patrium 1 sessionis ConcilisConstantiensis. Hoc etiam ex superuacuo adiiciam. Quod etsi sessio illa iri legitimae Synodi non esset, tamen inde comici, totius Orbis Chri-.stiani,& lium ani par generis sententiam fuisse, magnitudinem es tempus ex indiui ilibus partibus non constitui. Qii eam publicus& communis sensus veritatem habet, aut probabilissimam eius imaginem. Vis autem Concili frequent;ami celebritatem videret Audi, inqtiam, ab eo qui ipsus aderat,&quidem domesticus ac familiaris Ioannis XXIII. Incredibili Principum, Praelatorums'qμω- ζ se a
tia, inquit, Concilium celebrabatur, ut essent quandos in eo loco equo sui temp. rum supra triginta millia ex quo multitudinem hominum licet coni crare . Et alius Gerebantur, ait, res in Concilio quinque nationum plari in sest agi , Italica, stica, manica,Ηiliarica, Anglicae diuidquid 'aatem harum nationum suffragiis decernebatur, idita ratum erat atqueperat conem, atque per Diarium publicumpro Coria enuntim
tutis omnium consensu postea confirmatumfuisset.
Verum, quousque abibis extra oleas; inquies. Non tam procul, inquam, quam tu putas kidemtidem respicio in viam quam terere institui. Haec enim omnia in cumulum auctoritatiSiuuant condemnationis sententiae Viclem, Epicuri. Sed argumetis initio allatis etiam reponendu aliquid. Quantuin ad primum,Non infiteor Concilium tempore sessionis i s.caruisse capite sed quodnam habere potuit, quando in Ecclesia Pontifex Verus,aut certus nullus erat Ioannes enim, Gregorius,Pontificatum tuum in manus Concilitabiecerant, Benedicti vero pertinacia contemnebatur,quia tam dubiusPontifex pro nullo merito reputabatur,ri penes Ecclesia potestas erat cogendi generalis Concilij, Benedicto, imo duobus etia ceteris reclamantibus,ut aduersus tam dira schismata sibi piovideret de certo&indubitato capite. Itaq; tunc Concilium quidem acephalum fuit, sed tamen legitimum, quia Pontificio capite ad Synodi generalis auctoritatem in illa tempestate non indiguit. Tunc enim Concilium generale conuocatore, iraeside per se, aut Legatos suos,Pontifice eger, quando Sedem Apostolicam certus,& extra controuersiam Praesul implet. Eiusmodi tamen Concilium lemimum cephalum, siquid circa fidem,& extra negotium prouisionis indubitati capitis, definiat, sine Pontificis postia confirmatione, plenissimam auctoritatem C firmuDiyiligo b Cooste
29쪽
18 LIBERTI FROMON DIfirmitudinem non obtinet , perinde atque decreta alius legitimi Concili generalis, quod praesidentibus Rom. Pontificis Legatis, sine alia Sedis Apostolicae directione, instructione, celebratum iterit.
Igitur, ut diserte quod ex historiis illius aeui, inctis Concilii mihi visum, edicam. Cogita, quanta ConciliiTridcntini nuper
ante confirmationem Pi; IV. ruerit auctoritas, & parem circiter
sessioni 14. Synodi Constantiensis dare, ne admodu formidaveris. Ad secundum etiam argumentum , facilis responsio. Nam Concilium Ioannem XXIII. tamquam non omnino indubitatum Pontificem, ceterosque duos multo magis, ne Ecclesiae ceriarum caput deesset, exauctorare, inquiunt Card Bellarminus aliique, potuit. Nullus igitur fortasse, illius sessionis .in qua Ioan nes depositus, error fuit. Verumtamen alius error,ut ante dixi, sec.sione 4 quae Concilium supra Pontificem esse decreuit, praecesserat sed Synodus tunc Ioannem , cuius biius auctoritate coacta erat, id est caput adhuc suum,& praesidem, e Concilio fugitiuum persequebatur, oppugnabat. Vnde quantum ad priores illas lestiones, id est, a tertia ad decimam quintam, aut certe ad duodecimam quando iam a Concilio destitutus Ioannes, Pontificatum
insuper ipse resignauit,& Concilium sua iam, seu Ecclesiae aucto ritate stare coepit plerique doctiores negant iis auctoritatem legitimi Concilii generalis secus vero de sessione Is ut antea
Quod vero Martinus V solos s. Articulos sessionis s. aduer sus V Viclestum, non alios 26o. sessionis II postea confirmauerit,
nihil me mouet. nam Articulos illos 41 Episcopis se dare pro fidei
statiorum directione expresse ait ad quam ceteros ArtIculos,praesertim tam philosophos quam noster destructura continui,parum tunc referre existimauit Alias si animum ad confirmationem ses sionis i s. adiecisset, videtur, si rem humano more aestimemus, in omnes χεο eius Articulos quos ipse Martinus,Cardinalis tunc S. Georgij ad Vellus aureum, cum celeberrimo mille circiter Pa trum Concilio tam blemniter damnauerat eamdem censuram
iteraturus fuisse quandoquidem illos s. sessionis 8. id est, eo
tempore conditos quo Syno lus verius non erat legitima ne apice quidam addito aut detracto, adprobauerit. Denique fatentur uniuerit, Articulos ceteros omnes lassionis et censuram a Concilio inflictam commereri , ut caussae nihil beamus, cit illum, de Disilia i Cooss
30쪽
DE COMPOSITIONE Naa IBER I9eompositione continui, unice oporteat excipere ut st,parciemia vulgari, coruus inter cygnos, aut anser inter olores nisi quia videtur nobis intellectu nimus perplexus dii ficilis. Alias de toto Constantiensi Concilio , audite Card Bellarmini sententiam riuan Lib. I. e. .
rum ad ultima Diones, inquit, se ea omnia quaprobauis Marii 4ςL'RGi nus v. ab omnibus Catholicis recipitur. Quin vero inter ultimas mones, nostram decimam quintam habeat, haud equidem ambigo ex cuius etiam alibi auctoritate probat Pontificem Rom. esse caput Ecclesiae, quia Concilium Constantiense, ait,sessone Ida -- nauit haresim Ioannis Hus dicentis, non esse Papam caput Ecclesia. η'ςV' η Et ceteri passim Articulos huius sessionis I . tamquam legitimae Synodi, in fidei, morum decretis solent citare Falsium igitur est, Martinum . quando sessionisa Articulos r. confirmauit,cet ros infirmasse robur enim quod a Concilio habebant non detraxit, sed solii in non addidire nouum. Haec vero distusius,& fortasse extra locum, a me sparsa ne mirere examinanda enim penitus sessinius illius it. ConciliDConstantiensis auctoritas fuit,ut intelligeremus, quantum hinc ponderis sententiae Aristotelis valuerit adiici.
Non dissutare amaη baretici,sed quoquo modo 1mpudentissim Li. ii .e .
pervicacia superare, ait D. Augustinus. Ecce enim V Viclersus coni. Favit. non tantum rationibus, sed Augustini etiam auctoritate opprimere vult Aristotelem. Noniblum Democritus,inquit, Plato,& Lin Tho. u-
colinensis, sed etiam D. Augustinus magnitudinem S tempus ex CII
puris punctis finitis composuit. En autem omnes quos sciuit Phi e. 3. .lo phiae suae auctores, aut patronos sed a caluo,ut dicitur,ad caluum, muniuersim fallitur , in Augustino tamen perperam turpissime. Epicurum enim aut Empedoesces ut Cap. tr. ostendi pro Democrito vernis capere debuit de Pl.itone, vanum etiam esse ex Cap. ii patet Lincolinensem cuius Plutosti phiarangens olim Co apud Dipit eum Cooste