장음표시 사용
91쪽
84 Post Waliam iam) imperium translatumost ad Abraham, filium Sab alii. Pater eius
S alius ab Abuliada et Hameta in serie regum non POSitias est, quare probabile fit hunc, ad domum regiam non Pertinentem, vi rerum potitum esse. At de hac re altum ubiqus est silentium. Itaque Nuweirii narratio Saba humimperium revera obtinuisse, propius ad Verum accedit, sed ille rursus hunc Abraham non commemorat. Aut utriusque narratio ut salsa volita-enda, aut ex ambabus Inter se Collatis Veritas eru-onda est. Sabalium, reserente NuWeirio, Contra Maaditas bellum gessisse ac Victum esse diximus, iam addendum est, Hametae quoque eiusdem rei notitiam fuisse; narrat enim Abraham praesagi-visse , imperium ad Maaditas revolutum iri, unde concludere licet, regem aliquem Jemanensium a Maaditis proelio victum esse, quamquam HamZanon dicat, Sabalium hunc regem suisse. Hoc solum tenebat, Maaditas de Iemanensibus victoriam reportasSe.
Postquam Hamga deinde alius cujusdam scriptoris sententiam commemoravit, Abraham tempore Saporis silii Hormugi Dsulactasi vixisse quo tempore cum Numetrio Ibrahimum b. Sabali regnasse dixi hunc postea exceptum esse a Satibano
functum, ita ut amborum regnum quindecim annos occupaverit: ipse Hasanum b. Amrub. Tobha successorem statuit, altera illa opinione neque probata, neque refutata. Satibanum
igitur et Sabalium historicus ille ignotus eodem modo atque Nuweirius in regibus Iemanensibus numeravit. Ita Abulseda quoque Salibanum filium Moliritsi post Abraham regnasse Perhia
92쪽
85bot '). Apparct hinc, auctores nomina regum m moria bene tenuisse, Ordinem vero, quo' ullum Alius Sequeretur, pro suo quemque arbitrio tradidisse, quum nihil de ordine exploratum haberent. Pocockius vero ex Aldiannabio et Alimede regem nullis praeterea memoratum, Ihn Dahi-Lun, post Abraham regnasse tradit. ) Ο-ncts sorsan Vera nuntiarunt; etenim Omnes fortasse
reges, a singulis scriptoribus allati, imperium tenuere, at quo quiSque tempore et ordine, id vero numquam puto ad liquidum perductum iri. Sacyus primum Hametae et Abuliadae Abraham eundem esse cum Nuweirit Ibrahimo haud sine veri specie contendit. Hunc non Sapori I, sed Sapori Π, ut qui cognomen Dsulalaas
gesserit, aequalem, a. sere 370mo regnum imiisse, et a. ferme 399mo mortem oppetii Sse. Cum filius eius Sabbatius, ut videtur, tunc tem-I3oris tenerae adhuc aetatis fuerit, Sabbatium solium Occupasse. Hamzae Verba, eum per totum
Jogdodjordi I eiusque filii Bahramguri sevum
regnaSse, non eSSe Urgenda, sed ita explicanda,
ut Salibanus regnante Jegdedierdo dignitatem BCCeperit, eumque usque ad mortem Bahramguriretinuerit. Sed nihilominus Sacyus ei utriusiae imperii spatium a 399-440 concedit. Sabb num dein secutum esse ab a. 440 usque ad 455,
Cum Hamga eum aequalem Iegdedjordi II, slii Bahramguri, sive Vararant IV dixerit, qui ab a. 440 usq. ad 457 in dignitate suerit. Apparet, Sacyum in horum tempore constituendo Nuwetrii
93쪽
historiae nullam habuisse rationem, sed unum Vere HamZam secutum esse ' . opinio illa, Saporem Dsulactasum esse SaPorem SPCundum, neque Vero Primum, argumentis non satis validis defenditur ' ). I a sanus h. Amria igitur ah IJamga assem tur, qui postmodum imperio lanctus sit, quem reliqui non conmomorarunt. Ad hunc Chalidum quemdam, filium Dialari, nepotem Kelabi cum gentis suae captivis Perlatum esse, narrat, atquct captivos hosce ab uasano libertatem accepisse, qua de re magna a Chalido laude assectus sit. Imperii Hasani sputium quinquaginta septem
occupasse annos . Si quis secum reputaverit eorum temporum, quae modo Percurrimus, rationem, animadve teritque, et diversos a diversis reges nominari, et, siqui in regum nominibus consenSerint, eo
dem de ordine, quo alius alium exceperit, rursus plano dissentire: animum lacile subit cogitatio, seditiones et tempestates bellicas imperium Concussisse, ita ut singuli regnum sibi vindicare studuerint. Haec opinio bene confirmatur loco
Tabaritae, qui in primordio libelli
sic loquitur: dbna , Lahosactum est dein regnum Himiaritarum, ita ut dissiparentur. Tum irruit in eos vir ex Hi aritis oriundus, qui tamen ad familiam regiam eorum non Pe tinebat, nomine Latini ah Tanus Dsu Schanatir 'θ. t ) Μὰmoir. d. Litterat. p. 533. 534. 535. 536. 544. φὶ Μ. d. Litt. p. 534 Nota v. ὶ Ioctauid. p. 36. 'O Ibid. p. 102.
94쪽
Taberita igitur do aevo ante regem Dsu Schanalirum haec dicta voluit, id est de eodem hoc aevo, quod nUperrime descripsimuq. Nam Nuweirius, Hamga et Abulseda consentiunt, Dsu Schanatirum hoc tempore secutum esse. ' . Nu-weirius huic nomon Lachniam indidit, quemadmodum Taberita, quod reliqui omiserunt. D ortu cognominis D su Schana tir scriptores nil dixerunt. Attamen in Kamuso annotatur, ita
eum dictum H u quod digitus eisuerit superfluus; n id quod Pocockius iam
monuit. Aliter vero lexi on e quo Μoninatus nos edocet, , ,eSSe eum,
qui inaures gestet. Scilicet pl. significat utrumque, cum digitum, tum inaurem . Sed video, Ρocochium et hoc tradidisse, nimirum Diauliarium reseree, vocem , : Iemanensibus inaures significare: hinc regem ita cognominatum; verum eius nomen Lachii a ah non ut - Taberita et Numetrius Lachniali) fuisse ' ). Hamga et Numetrius cum Taberita faciunt,
hunc a stirpe regia non oriundum et maxima CP delitate grassatum esse. Praecipuum eius vitium
Paederastia fuit, quare Taberita de eo dixit: ota My n Narrant eum modo asseelarum Lothi egisseu i. e. flagitium
Sadomiti cum perpetrasse. Ad quam libidinem
explendam cum aliquando puerum venustate e cellentem, et ob pulcherrimos cincinnos, quibus gaudebat, D su Nomas dictum, acceSSeret, niCce Cultro, clam sub veste allato, subito in eum irruit, eique caput detruncavit. Quo iacto in Ibid. p. 10. 36. 78. I Pocock. spec. hist. M. p. 62. M.
95쪽
incolae magnopero laeti ipsum Dsu Nowasium
et Tuberita hanc rem iisdem paene VerbiS i er- scripserunt, res minoris quoque momenti Omnes easdem litteris consignarunt, quare de Veritate dubitandum non videtur. Hamga addit, Dsu Schanalirum imperium Per annos viginti septem obtinuisse. D su Nowus cognomen adoleScentis illius fuit, nomen autem genti litium Zernali b. Caah, cuius tamen Pol Hamga et uisoda nullam inieceriant mentionem ').DsuNOwasius postremus e gente Himiarita-
.rum rex fuit. Omnes enim auctores Consentiunt,
hunc ab Abyssiniis regno pulsum eSSE, EOS-que deinde rerum potitos. Rei summam, Canaom ab omnibus traditam, brevi Persequar. Dsu Nomasius ob prodigium, a Iudaeis Donnuulis effectum, ad eorum fidem se convertit, hinc nomen Jose phi assumsit, quo facto non solum in regno suo omnes, qui idem secere abnuerent, morti dedit, sed a Judaeis incitatus contra Clusetatem Nediram, cuius incolae a Viro quodam Sarriaco fidem Christianam acceperant, eXPeditio ite inita omnos qui Iudaismum amplecti rec
Ioctanidar, 102--104. Quod ante omisi, hic adderolithot, iis scilicet regibus, quorum nomina VOCem habent, vulgo a regione quadam ipsis subiecta, nomen inditum esse, Hinc reges illi, quorum nominan ,3 incipiunt, Vocati sunt l,oI.- Ιta noster Dsu Nowasius nomen accepit a quo nomine pudiebat castellum Iemanense. Eodem modo, quem nox memorabimus, Dsu Iegen, a valle Ieten cf. de
hac re Pocockii spe c. p. 107 et 109 Sed de Dsu NoWaso perbibent alii, eum propter cinciunQ-ruin pulpriluuinem ita esse diuitiau.
96쪽
8arent, gladio. truncatos et in foveam immissos igne necavit. Hoc modo viginti sere hominum millia periere, Pii nomine se socii foveae) noti, utque in Corano commemorati sunt, et ipse Dsu Nomasius hanc ob causam dictus est. His perpetratis in regnum rediit. Sed ex Christianis illis vir quidum, nomine Dusus Ibn T sal ab an hunc Hamga appellat D su T salaban et Mulsaradi in codice manuscripto in biblioth ca GOthatia asservato, pag. 327, ubi historia imvasionis Abyssiniorum in Jemanam nareatm', Dusus T salaban)calamitatem effugit, atque, Vim dictae cupidus, Caesaris Graeci opem imploravit. Ita NuWeirius et Taberita, Ilainga vero et Abhiusaradj I. l. narrant Dsu Tsalabanum a rege Abyssiniae opem petiisse, hunc rem cum Caesare Communicasse Veniamque belli suseipiendi ab eo expetiise et impetrasse. Hic, nimis remotus a demutia, quam ut ipse auxilium pra stare posset, litteris ad regem Ab3ssiniae
lis petiit, ut Ibn Τsalabano opem praestaret, cum ipse fidei Christianae addictus siti Rex Alayssiniae rem expedivit, atque, ut alii tradunt, ipse expeditionem suscepit, ut alii, fratrem suum Ariathum cum septu inta millibus hominum
in regnum Iomanense misit. De numero non convenit; HamZa, NuWeirius et man. Goth.
tradunt LXX millia, Taberita XXX millia. Mox gravi proelio Commi SSO, non mugno ab urbe Aden, ut videtur, intervallo, Dsu N
97쪽
90wasius plane victus est stigatrisque, mOX Semel- ipsum in mare praecipitem dedit. Imperii eius
spatium a NuWArio Sexaginta annorum, ab Ilum-Ea viginti annorum traditur. HumZa PUm aequa
lem Foirtigii filii Iegdedjordi, atque Κosnili, filii
Kelabi, dixit. Abul da non hunc, sed sit Ce forem eius D su Di a danum ultimum regem e prosapia Himiaritarum oriundum possit; HamZaquamquam ille non aliter ac Nuweirius et Taho-rita Dsu Nowasium eXtremum regum appellaverit, fio J tamen eundem Dsu Diu- dantum in locum cius successisse, sed paulo post ab Abyssinis victum esse fugatumque et in iuga periisse addit. De Dsu Nowasio refert Pocockius, noscio Uem secutus, cum Septuaginta ante Mutinmm em annis vixisse. Idem refert regem Dsu Diadanium hoc nomen f quod significat: voce iucunda praeditus J accepisse, quod primus apud J
Ηamga et Numetrius subiungunt spatium, per quod Hi aritae dignitatem regiam obtinuo-rint, Sed non sunt concordes; nam Hameta duo millia viginti, Nuweirius ter mille octoginta di
os annos iis assignarunt. Hamga addit sex otviginti reges ex eorum stirpe regno functos esse ' ).Αbulseda, postquam Dsu Diadamim nomina-Vit, sententiam ab aliis prolatam, Himjuritas his mille viginti annos regnasse addit, igitur cum
98쪽
Ηumga Dcit. Praeterea vero refert, de singui rum regum spatiis nillil omnino constitui posse, piod auctor Hameta, videtitulum o ius libri in Tist. Joctanid. p. 18. J D que profitetur: etenim fieri paene non posse, ut tanto spatio non nisi viginti sex reges imperium tenuerint. Haec Abulfedae verba opinionem nostram, iam dudum prolatam, de antiqua Iemanae historia certi quidquam constitui non p6 Se, VeriSSimam esse probant. Quid enim' Si vetores iam historici concedunt, certam ea de
re notitiam non posse comparari, qui nos tamdem certam eruere historiam vel conari tantummodo possimus Τ- Aldjannabius et Ahmedes Himjaritis plus tribus millibus assignant annorum, stant igitur a partibus Nuwetrii et Taheritae. Haec affert Ρocockius, qui et ipse de incerta antiquitatis Iemanensis ratione nonnulla disputavit '). Post horum imperium, pergit Abuliada, ex
Abyssinis et Ρersis octo reges imperium obtinuere, deinde v ero Iemana ad Isiamismum se Convertit. Hamga reseri, tres ex Abyssinis, dein octo ex Persis imperio functos esse, quibus exstinctis Korat schitas ii. e. posteros Μuhamm
dis J regnum accepisse. Addit dein, quod ul-
seda ex eo iam attulorat, nullius gentis historiam tanta laborare dissicultate et ambiguitate, quanta haec Ioctanidarum, quod spatium, huic imperio
concessum, nimis longum pro Parvo regum nUmero sit. Haec Qt Abuliadae et Hamgas opinio Sacyum non impedivit, quin novissimorum qu 'ὶ Pocock. l. l. p. 63. M.
99쪽
92que regum Ilimiariticorum aova constitu ret. Ex nureatione in Hamgae annalibus, Dsu Nowasium aequalem Κosalii b. Kelati suisse, huius regis aevum Constituit; satius enim, docet, unus o maioribus IIulia edis suit et secundum soli dam eorum LM. d. L. p. 533J natus est a 406, Cum porro idem Ηamga addat, Dsu Nowasium tempore Fei rugii, filii Iegdedieriti ΙΙ. regnum accepisse, hic vero rex a 457-488 regnaverit, initium imperii Dsu Nowasii in a. 480 ponendum erit. Huc facit sententia Walchii. Sa- us addit Dsu Nowasii crudelitatem et oppressionem Christianorum in a. 522 et 524 incidisse. . Progreditur Sa us deinde ad reges antecedentes. Finis regni Sabbatii antea in a. 455 ab eo collocatus erat, inter Sabbatium ergo et Dsu Nomasium spatium 25 annorum interest. De regi bus, qui hoC tempore regnarint, auctores minime Convenire, docet. Forsan Sabbatium et Am-ruum Hasanumve simul regnasse vel de imperio cortasse, tum ab aliis alium regem appellatum esse. In tabula regum Iemanensium vero hanc. Tegum Seriem proposuit:
Imperium Aethiopum 529, initium regni Amathi aut Ariathi ')Nuweirius et Taherita Ariathum deinde regno functum esse Commemorant, id quod cum . eorundem traditione, non ipsum regem Abyssiniae, sed hunc eius fratrem Dsu No asium vi- ') Μem. de Litt. p. 531. 533. 534. 544.
100쪽
cisse, bene convenit. HamZa Vero, quod Miathi antea mentionem non secerat, nunc quoque imperium ei non assignat. Mul da eundem Arnathum dicit, sed pro facile substitui potuit, litterae punctis diacriticis commutatis. Immo in Sacyi editione eiusdsem Abuliadae historiae vox litteram M punctis destitutam offert, quare Schultensii lectio salsa videtur. In altero codice I l inveniri, Sacyus annotat, atque hanc lectionem in versione recepit; an recte, dubitare 1icet. Confirmatur autem haec Sa i Iectio
manuscripto quippe quod ferat itidem E diversis his lectionibus quaenam eligenda
Sit, non constat ' . Nuweirius et Taberita consontiunt in hoc, Ariathum imperio pulsum esse ab Abraha, uno ex ducibus Abyssinorum.
Hunc Abraham cum Ariatho Arbatho) ex Abyssinia prosectum esse, atque perfide Abyssinorum partem in paries suas traXisse, in man. Goth. traditur.
Abyssini enim testibus Nuw. et Taberit. in duas paries disgrediebantur, quarum altera a partibus Ariathi stabat, altera Ahrahae favebat. Deinde vero reserente Taberita) AbrahaAriatho proposuit, ut rem certamine singulari dirimerent, qua conditione accepta ambo manus Conserebant. Ariathus inimici faciem levibus nonnullis vulneribus notabat, unde Abraha cognomen Alas chram L fissuris notatus J accepit. Tum vero Abraha in Miathum irruit, eumque
I Vid. excerpta Abul dae in calce Pocochii specumnis histi Ar . ed. alter p. 428 et 504 not. b.