Dionysii Sandelli Patavini De Danielis Concinae vita et scriptis Commentarius ..

281쪽

exsequi optabat vehementissime. Hic autem mihi animis adesse eos velim, qui Concinam Sacietatis Jesu destructionem , ultimamque fatum in libris uis esse meditatum non minus falso, quam inepte fabulantur. Talia. enim V ac tanta praestitit in decorem Societatis, ut ab inimico animo prodire haudquaquam potuerint. Quodsi malevolo, ac irato fui Gset in eam corde, atque proposito, potuisset quidem,

pluribus sibi pulcherrimis oblatis occasionibus , sese vindicare, eamque pro servido, ac vehementi in. genio vocare in invidiam . At Concina curavit pedipetuo hanc opinionem ab animis multorum evellere, cum voce, tum scriptis. Hinc Cardinali eui. dam, generis splendore notissimo, sed admodum aeωtate juveni, qui illum in frequentia hominum tanis quam Societatis hostem traduxerat, ac reprehenderat, respondit: Gratulor Tibi, qui Dei iura aemula.

eus, eordis mei secreta perscrutari, ac penetrare conreu das. Quare pantum abest, ut ego Concinam ceu So.

cietatis inimicum habeam, ut potius ejusdem tanquam hostes putem Sanυitalem, Zacchariam , Ba iam, Gagnam , aliosque , qui Probabilismum reis.ctum a Matre sua, atque a filiis ejus sapientioribus acerrime oppugnatum ita defenderunt , quasi hujus ejusdem basiis, ac solidum esset sundamentum is Quam quidem invidiam eidem Societati conflasse acerbiores ejus adversarios notissima res est . Quo

autem amore Societatem compIexus est, eodem &filios ejus est prosecutus, & quidem ex ipsis eos , a quibus duriora erat passus. P. Jo: Baptistam Fau-νium, a quo immaniter laceratus fuerat, a) bene-

282쪽

et Sa COMMENT. DE UIT. ET SCRIPT. volentia singulari dilexit, nullumque lapidem non movit, unde conciliare sibi eundem posset; in ea saepissime verba prorumpens et Tandem de ratio's , non de amicitia di utatio es. Amo tuum, ae obfer-υo , ut Deus mibi testis est i a . Pari amore alios P P. Societatis coluit. Habuit ex j iis non paucos Ibhi amicitia devinctos, atque inter caeterus P P. Adete. υedum, Silvestrium, Lazxerium, atque AEgidium Gimii, qui insigni morum candore , & sacrarum litterarum praestantia floruit. Hominem hunc , quem Benedictus XIV. , & Purpurati Patres inlustriores summo habuerunt in pretio, Concina mire dilexit, eumque pro re nata cum defendit, tum sortissime

sustinuit, ut ipse aliquando fassus est sib). At Giu

lius quidem diverso plane mod , atque acie ac plerique alii ejus socii, Concinae animum, ac labores spectabat. Homo enim sanctus , ac plane doctus optime noverat Concinae Zelum nona livore, aut odio, sed ab amore. veritatis proficisci, quemad

modum sociis suis non semel dixisse certum est se . Nee dubitandum, quin alii quam plurimi ex eadem Societate idem cum P. Giulio sensisseat palam , nisi

disputa la ragione, e non di amiεiria , io l'amo. e lo venero . Idὸio mi vede it euore . Ma it Padi e Gesulta venue sὶ , ma non volti panto discostarsi dalia porta , e parmi, ehe ne aneis uerisse, ea a uiuu emto volendo scendere te Ieale, non ha poluto it P. Conci nariserisse ee. Sic plane aflirmat Marchio Aloysius casiata in Telliis monio de concinae moribus, atque virtutibus, quod scripsit Romae die ao. Aprilis A. Μ DCCLvia

283쪽

R DANIEL. CONC. 233 timore, metuque caeterorum exterriti conceptam animo de Concina opinionem prodere fuissent prohi

biti.

C A P. XLIII. - , Ei dem insignis animi constantia ac firmitas. Vas hactenus memoravimus Concinae virtutes

ea animi constantia, atque firmitas confirma' bat, ut illustrius exemplum optari quidem fortasse possit, inveniri vero non possit. Ad quo cumque labores assiduus fuit, ad dura, atque aspera fortis, ad pericula quaecumque impavidus , ad

atrociores denique injurias patiens mirum in modum. Peracerbum illud offensae genus, sparsos nimirum in vulgus libellos teterrimos, atque omni iniquitate exundantes, adeo placide moderateque tuli

ut quod toleratu aliis vel gravissimum , vel supra hominum naturam creditur,& judicatur , ipse ne sentire quid ni visus sit . Quod si aliquando ingesta in se convicia, & ludibria reputaret apud se, non

modo rerum atrocitate permovebatur , sed contra generosiori quodam animo accendebatur ad majora pro Christianae ethices caussa perferenda . Qua ratione in capita auctorum redibant maledicta, quae sortis, ac generosus ejus animus aspernabatur. Cum primum bellum adversus mollioris doctrinae adsertores aggressus est , veluti in altum aestuosumque mare delatus , variis pulsari fluctibus caepit, ventitque contrariis jactari , quibus ad obitum usquaita fatigatus est, ut totus orbis ad constantiam sane ejus maximam Obstupesceret, ac miraretur homi

284쪽

214 COMMEM T. DE VIT. ET SCRIPT.nem animo non cadere inter tot procellas, sed metr- te ita firma consistere atque praesent I, ut nunquam

vel a statu naturae, vel a religiosi dignitate discesiserit. Ubi fuit opus coram Romano Pontifice sui caussam contra opes , & gratiam divino auxilio , rerumque innixus aequitati sine ulla dubitatione, metuque constantissime defendit. Contraria quaeque , atque aliorum judicio adeo ardua, ut fieri posse nullo modo crederentur , adivit semper, atque in caeptis

ita constanter perseveravit, ut eamdem semper cordis M oris tranquillitatem praeseserret. Hinc nousemel graves procellas , quas sustinuerar , commemorantibus dicere consueverat ignorasse se xxvo annorum spatio toto nimirum eo tempore , quo a nonnullis PP. Societatis ob castioris ethices vindi

cias libellis injuriisquo divexatuς est 3 quid mesau.

ebolia, animique tristitia foret. Et tamen tam atro. citer, atque contumeliose est habitus , ut tantae , tamque diuturnae cujusvis generis probrorum procellae eum non succubuisse incredibile plane videretur,

nisi tum libri ab eo editi , tum ii , qui cum eo

vitam duxerunt, certam indubiamque facerent fidem . Augiae stabulum repurgandum ipse aggrederer, si cuncta maledicta, quae in ipsum conlata sunt, vellem in indicem cogere. Operae ramen pretium

fuerit ex infinitis pauca seligere, quasi ad speciem tantae virtutis sa . Si caussam porro ab hujusmo-

285쪽

P. DANIEL CONC. 233 di hominibus quaesiveris, quae ipsos ad tam acriter Concinae maledicendum impulerit, audies illico pro

secto;

P. Franeiscus Culti S. J. In Annotationibus ad Epist. I. Triologio. moralem Danielis Coneinae ἔ de quibus Cap. XIX. nostri hujusce

286쪽

236 COMMENT. DE VIT. ET SCRIPT. secto; suisse ipsos a Concina provocatos. Cujus responsionis falsitas cum a P. Patunnio demonstra.

amorem Meta , e verita , non Dd asser ι' anima, a is sopo deI Heanis sisto δεο eteio . Responde stulto iuxta sultitiam eius. Post hae &alia ne agilissima in Concinam dicta, quae praetereo, ne longior sim, non dubitat asserete prosipatae conscientiae scriptor: haeι lamano, che con sempitet facetio rupistas a critiche tanιo origo nate. P. Jacobus sanitrajis Me. Jesu , in libello cui titulus: Paratiosi veri contrappina aι libra inιito aio: Esplicarione di quattro Paradossi, ec.

287쪽

R DANIEL CONC. 237ta sit, idque agnoverint nonnulli ε Societate viri bi non videtur necessarium , ut ipse hac de re ulte-Κ k rioin

288쪽

riorem instituam orationem Et si vero tantus Ino

juriarum cumulus Conciniano nomini apud leves, im-

Me tomi quanto di ptisma ὸ sato seristo da Iretari, ed altri malevoli edintro i Gesuisi re. Idem P. Sanvitalis in altero libello inscripto e Rauina di molle propinioni Gratte dalia Storia dei Probabilismo , e Rigorismo ec. I

289쪽

P. DANIEL. CONC. 219 petitosque homines aliquam labem intulerit , prudentes tamen, sanique viri Concinae innocentiam

optiis

P. Franciseus Antonius Zareturias in libello inscripto Ol marioni re. solita sua dieaeitate Coacinam mordet, eumque vocat Pag. s. &seqq. Probabitiori Gaυοttae. ebs inua δε viperino stio asio. Di men-re ιmbrasitata , iae Iotae oro sti, maneniatore fren/tiea da legar si iti fiant ae Inoerate Hyppocratis senibus alligandum ut iam de Ioviniano teterrimo Haeret leo ab Hieronymo dictumisit tam uottirsutinio, in motio ese non ansisse is , improυera, ebe furebbero arro si re agni a tra ; ἀ -IMUO Hle , e in igno di tin Crisiano, non eba di

pi a . Gran maligno , che schiamveteta non sis se da Predicatore, o

290쪽

26o COMMENT. DE VIT. ET SCRIPT. optime noverunt ,& illorum scriptorum damnarunt scribendi rationem, qui cum serent momentis v

eui , injuriis, & ludibriis in adversarium contortis decertarunt. Quare Concinae nomen , quod ex sapientum judicio , non ex vulgi rumore est colligendum , inlustre adhuc est, & clarum extabit , quoad usque in terris germanae Evangelii doctrina suus erit honos, & locus. Norunt enim cordati Viri atramentum ab invido, atque iracundo calamo laudabilis , honestique viri in dedecus effulam idem praestare ac umbras, quae a probatissimis pictoribus adhibitae , ac juxta positae illustrant imagines non obscurant. Miserrima enim profecto esset honoratorum virorum conditio , si infamis scribendi, atque iram expectorandi libido i Ilustriam operum famam vel mendacem redderet, vel taciturnam. At quos Christiana patientia , roburque invictum fidimat, ac regit ii stellarum fixarum ad instar loco

non dimoventur, nec motibus malevolorum incer iis, ac reciprocis circumseruntur. Sic plane in Concina animadversum est : ejus enim firmitas, atque

coada Fanistra : eho scriυe per astis . e maι abuta di mal mare cana rabbios, e scrutore, Ma ba δεινο i pisai non gia sola. mente is Decalogo , ma ia propria r inatione , e Per impoten e smania d' infamare auris niata eon ' infamare se sesso . Has paucas ex m illenis , quibus Concina affectus suit a PP. Societatis, injuriis. retulisse susticiat . Optasset ob id quispiam amariorem stilum in Commentario . At aequum non erat, ut ego probris , & conviciis Viri caussam agerem probatissimam. Quod si aliquando mihi quoque nonnulla acerbiuscula, atque amarulenta exciderunt , iure ne an iniuria dicta sint prudens lector poterit animadvertere. am. Euam ego saepe aliquos ex Societate scriptores secutus sum praecipue p. XVIII. eorumque Phrases usurpavi, quas ipsi in sui adversa. ricis recte iusteque, ut ipsi putant , nec ego ualde repugnaverim,

intorserunt. si) P. σλrim Pilaeipi delia Filosofia ee. Tom. II. F g. Ma.