장음표시 사용
201쪽
' 188 PARS II. TRACTII. LIB. I. CARL
nendum insensu divisio ab ejusmodi inspiratione . Tandem quum voluntas non sit libera ad ponendum illum sensum divisum , frustra ad eum
recurritur pro salvanda Voluntatis libertate. 26o Ad r. prob. N. AU. Illa universian sunt ut summum praerequisita remota, non proxima, de quibus loquimur in libertatis definitione 3 libertas enim potest remota adquirere, non item Proxima, per quae constitutur; nemo enim potest se adquirere. Praefinitio, & Praedestinatio dependent ab actu libero conditio nate praeviso per Scientiam Mediam, quae etiam ab ipso actu determinatur: adeoque nulla ex iis est prae requisita ex parte libertatis, aut influit in aetum meritorium, nisi mediate , ae dependenter ab auxiliis indisserentibus ; esto sint i lae prae requisitae ex parte divinae voluntatis, & providentiae; quamobrem eis ablatis, & actus liber creaturae deficeret. Gratia essicax qua talis non antecedit actum, nec est prae requisita , sed potius consequitur actum, quem utique su Pponit Praevisum, S condirio nate futurum; adeoque cum libertate cohaeret. Ad a. N. a. quia potentia creata cum praemotionis prae requisito nequiret componere non actum, adeoque libera non esset cra . 61 QUAESTIO II. Q nae necessitas libertati repugnet ADSERO .
Antecedens, quae antevertit usum libertatis, & sita est in suppositione inevitabili, qua posita , impol sibile est simul adesse in voluntate ab-1ῖentiam actus e non consequens, quae fit per usum libertatis, vel ilium involvit, seu concomitantem habet , & consistit in suppositione ante-eedenter evitabili, ac determinabili. per ipsum usum libertatis cr). Ratio a quia Voluntas cum prima necessitate non libere , sed simpliciter necessario Operatur, quum nullatenus possit eam vitare; secus cum se- cuuda , quia usus libertatis libertatem non deliruit respectu ejusdem. Et plane, ex recepto adagio , res quando es, vecesse est esse , videlicet necessitate conlequente, vel ex suppostione quod sit .
a6a QUAESΤIO III. Quid generatim de principiis , vel prae-
requisitis libertatis p ADsERO I. Illa omnia dicit necessirio libertas; vel siqua desint, importat vim ea retinendi seu adquirendi. Quia non adest sussieientia ad eligendum , si desit aliquod prae requisitum ad electionem, nee sit in manu voluntatis illud adquirere , vel retinere. D. Illa potentiam voluntatiS complent, non determinant 3 nec debent ad utrum. que extremum concurrere, uti voluntas, quae debet se, suaque con- principia determinare vel ut agant, vel ut actu coexsistant, secundum euiusque naturam: quare sola voluntas est, ac denominatur potentia
libera cib).α63 QUAESTIO IV. In quo sita st libertas in actu secundo
202쪽
Ans ERO . In eo , quod voluntas se determinet ad unum actum prae alio, ex eminentia dominii in suos actus db. Quia libertas in actu primo est posse agere , & non agere : ergo in actu secundo est agere tunc , quum potest non agere. Deinde caussa libera ad differentiam causIae necessariae , ideo agit libere, quia se determinat: unde recte adseruit alicubi Auselmus reddi non posse rationem , quare velit voluntas , nisi quia evult. Hic aurem a cliis se solo est determinatio voluntatis, inutilis enim esset alia actio dἰstincta , quum per actum intelligatur lassicienter deinterminata voluntas ). 6 Heinc voluntas libertatem exercet in momento, quo Opera. tur , non in sequenti I9. Quia alioqui si in momento, quo peccator perfectam contritionem elicit, non libere operaretur , si immediate post illud momentum decederet, damnaretur, propter peccatum non libe
63 Obj. contra Illationem . Voluntas libertatem non exercet in momento quo operatur . sed in sequenti, quo potest libere vel in actum Progredi, vel ab actu desiliere. Nam I.' libertas est potentia ad actus
DP positos; at quum voluntas ponit actum amoris e. c. nequit etiam P nere Odium, aut amoris absentiam et ergo nequit tum libertatem exercere . a.' actus, qui est, diam eli, necessario est, quia non Potest nouesie ; secus enim fieret, quod non sit id , quod est : ergo non libere est. 32 Deus quum producit Angelum e. g. est liber ad illum destruendum , non tamen eodem momento creationis , sed in sequenti r pariter ergo Voluntas, quum ponit amorem, est libera ad ponendum odium, noueo momento , sed sequenti. 266 N. N. Adg. Ad I. prob. D. m. ad actus oppositos divisim , C. eonjunctim , aut simul, N. Et D. Mi. resp. Et N. Con. Ad a. D. A. necessitate consequente, & ex suppositione , C. antecedente, & omni surpositione seclusa , N. Inde solum insertur , quod actus, dum est, noupotest esse simul, 8c non esse, seu habere potentiam simultatis, non vero simultatem potentiae. Ad 3. C. A. quia rei deliructio supponit essentialiter primum esse rei in primo suae exsistentiae momento. Et Vero Deus quum primum producit Angelum, potest eum non produc re; in quo sita est libertas, & simultas potentiae. Idem dic de voluntate amorem Ponente . Et N. Con.
16 QUAESTIO V. Num liberum idem sit , ae voluntarium .
seu spontaneum p NEGo eum vulilatissimo adsensu Belesiae , Parrum, Neologorum , & nilosophorum , contra Ian senium . Quoniam illud est potentia indifferens ad agendum , sic uia quavis necessitate antecedenter istud vero est 1acultas necessario operans , sed spontanae, hoc est sine
rum Rhod. d. s. de actib. hum q. a. s. s. i. num a s 9.
203쪽
coactione, vel renisu voluntatis, qua ratione C ae lites amorem beatum eliciunt. Deinde pueri, amentes , bruta animantia saepe spontanee , vel sine vo untatis, seu appetitus renisu operantur; nunquam vero libere: ergo voluntas qua libera ab illis essentia sua differt, non ex eo, quod sponte operetur, s ed quia indifferens est : ergo liberum est indi D1erentia opposta necessitati ; non Vero facultas ex Pers coactionis , uti est spontaneum . At de iis alias fusius cres .
De Conprincipiis ad libertatem necessariis.s68 QUAESTIO I. Qualem Dei concursum paratum habere deis
beat voluntas , ut libere operari Pollit λ ADSERO I. Concursum deereisti, volentis efficaciter libertatem creaturae , Constitutam Per omnia is
prae requisita immediata, & per absentiam omnium impedimentorum ab ipsa creatura in auferibilium cu). Quia sic satis parata intelligitur Omnipotentia, & adplicata ad actum liberum: immo & necessario sic debet adplicari, uti similiter per decretum adplicatur ad actum necessis-
a69 II. Hoc decretum, quo pariter Deus vult cooperari volun . tali liberae, ita est ab Iblutum , & determinatum , ut virtute tamen conditionatum sit, & indisserens co . Quia est eju1 modi tendentiae , volo tria raraIvs ese ad eooperandam votantati , ut haec possit actionem omiItere ; hoc autem virtute est dicere , i etODxtas et elit ab actioue d sisyere , poterit :seu concurram ad consenstim , et et ad dispensum , prout votavias se , est me determinet. Quo quidem pacto decretum sendet a nutu volun Iatis, cujus propterea indi fierentiam non tollit: ergo est virtute conditionatum , & indifferens.
a o Obj. Eiusmodi decretum commentitium est. Nam I.' libertas creata nequit conlii tui per aliquid divinum; atqui conprincipium , aut prae requis tum libertatis est ipsius constitutivum . a.' decretum parandi concursum est efficax, quia causat ac una voluntatis, & hoc posito, non potest non esse concursus, qui est eadem actio creaturae: er. go decretum tollit omnem indifferentiam voluntatis , & indit necessitatem antecedentem. 3.' decretum virtute conditionatum est inane, ae ineptum, quia se tenderet, volo concurrere , si voluvias agat , id est volo ut sit meus concursus , si si meus concursus , quum actio voluntatis sit idem Dei concursus t et vero Deum concurrere, si creatura operetur, est metaphysice necesurium . .' per hoc decretum ponitur determi
nara m In a Par. III. Tom. VI.Trae III. αὶ Lege Mun. de Essent.&Adtrib. d.s.
204쪽
nata pars libertaris, non alia et ergo non est indifferens ad utramque Partem. s' hoc decretum , quo omnipotentia ad psicaretur proxime ad libertatem peccantem, esset volitio peccati, seu concurius, ex Parte creaturae peccati labem incurrentis, quae Deum dedecet. a a N Adg. Ad I. prob. D Mi. prae requisitum seu conprincipium immediatum, C. mediatum, quale est decretum, N. Ad a. N. Cou. quia solum facit necessitatem consequentem , ex stippositione videis licet quod voluntas se determinet; huius enim determinatio conditio innate praevila, est prior decreto. Ad 3. N. s. quia tendit ut supra . Nec est inane deeretum, quo Deus confert creaturae libertatem Proximam in ec necessarium, quum potuerit Deus libertatem non conferre , immo necessitatem in serre. Ad A. D. A. ponitur ex erea rurae determinatione, C. secus, N. A. & Cov. Ad. 5. N. A. sed solum esset per millio Peccati, quae
Deum decet cf. a a QVAESTIO II. Quodnam rationis judicium ad libertatem ex
gatur λ ADsERO I. Iudicium omnino indifferens, hoc est quod re Praesentet objectum ut amabile, & ut non amabile indifferenter, vel absque ulla determinatione, ob diuerta motiva , e. c. sic tendens , bouum ea amore, bonum est nou amare q). Quia illud judicium est radix propriali uertatis Η eine liberum arbitrium dicitur tabe eum quantum ad VOluu-tatem, quae ad utrumlibet flecti potest; & arbitritim quantum ad rR-tionem, cujus eii discernere inter bonum, & malum in .a73 M. Nequir exigi judicium practicum ultimum, quod dictet electionem, & per quod voluntas determinetur s). Alias qui Ppe graviter delinquenti habendum esset judicium practicum, quod sit peccau- dum z unde non peccarer, dum peccat Deinde , posito hoc judicio ,
voluntas non libere , s Ed necess irio ageret. Tandem Proprius eii Potentiae liberae caraeter , ut velit, quia vult: ergo quaevis altera PO strema ratio inutilis eth, ne lupervacanea.
.74 Obi. Exigitur iudicium voluntatem determinans . Nam I.'Voluntas est potentia rationalis r ergo debet a ratione determinari. a. ex Aristor. ιὶ, praemissa majore pro postione ii niuersali , Sc lubjuncta minore particulari, colligitur illi eo judicium , quo posito , actio nem sequi necem si ; at haec consequutio est judicium determinans. 3.' voluntas ferrern r in incognitum , si eligeret quod intellectus no a censuit, ac determinavit esse eligendum. a s N. N. A C. Ad I. pro b N. Cou. Satis est ut dirigatur a ratio ne, quin haec sibi juς determinandi praeripiat. Ad a. laudatus Acilior. haud loquitur de aliqua determinatione cogente , sed de Potenti tau
205쪽
ttia PARS II. TRACT II. LIB. I. CAP. III.
tum inclinare 3 voluntas enim cuicumque intellectus iudieio simpliei ter reinctari potest. Ad 3. NA. nam licet debeat judicium praelucere,
QUAESTIO III. Qualis ad libertatem usus rationis needissidio requiratur λ ADsERO . Usus perfectus , qui consistit in capacitate ferendi fixum, & certum judicium de bonitate, vel malitia objecti, aeinlini ut de amabilitate finis ultimi propter se, vel mediorum propter sinem ti : Quia radix libertatis est judicium de iudisserentia objecti, quo sublato , nulla esse potest in adpetitu indifferentia ; at ubi exstat ejus, modi judicium, ibi exstat perfectus rationis usus: ergo. α Heine: quia deest hic usus, & deest quoque libertas in pueris , propter inexperientiam , & Propter organa non satis obfirmata a in dormientibus, quia Primum sensorium , seu cerebrum seinper ligatur ; in amentibus, Propter humorum intemperiem , dc pravam organorum, praesertim cerebri, compositionem x) Censet quidem Molitia noster γ pueros, & amentes Plura libere efficere, non ita tamen, ut ad meritum, vel demeritum sussiciat. Haec tamen ut summum erit libertas imperfecta , & aequivoce talis.
De Impedimentis libertatis .Q8 QUAESTIO I. Quae sint haee Impedimenta λ ADsERO. Ea,
quorum praesentia, & ea, quorum absentia vel omnino tollit, vel ex parte imminuit plenam liberi arbitrii determinationem. Illa autem positiva sunt, qualis esset physea Praemotio , si voluntati adplicaretur ; ista vero negativa , qualis esset defectus divini concursus ad actum liberum . Quod vero utraque libertatem impediant , perspicuum est; nam inducunt necessitatem antecedentem, ne voluntas pro suo arbitrio suos actus determinet.
a s QUAESTIO II. Num Creator, aut creatura aliqua impedi
re possit Voluntatem, ne libere agat p ADsERO I. Potest Creator , stan te judieio indisserente intellectus, ac ceteris aliunde prae requisitis, ita .. voluntatem necessitare ad agendnm , ut non agat libere a). uia poses bilis est qnalitas, ut vocant, impressa voluntati, ad modum aliorum habituum , voluntatem inclinans , & neeessitans . Ac etiam possibile est decretum absolutum effcax , Omnino independens a uoluntate, ac proinde istam determinans ad actum neeessarium. Plane Deus potest mu
206쪽
tare hominis voluntatem quandocumque voluerit, ipse inque necessi re ad non volendum , denegando ei suum concursum : ergo S potest eam 1iecessitare ad volendum , impediendo usum potestatis sui pendentis sui im
a8o Ir. Non ita potest e reatura ulla Vel homini interna, vel exis Ierna . Quia voluntatem, quae arx est munitissima, & invicta, rapere solo imperio nemo potest , praeter Creatorem , cui soli subjecta est . Et quidem nihil in voluntatem possunt agere universae caussae secundae, nisi suadendo , & adlieiendo ; at quacumque posita suasione, &adlectione, praestat adhuc libertas: ergo creaturae vim nullam immediate necessitantem exercere possunt in libertatem voluntatis .
a8i Obj. primo contra t. Adf. Commentitia est haec necessitas etiam a Creatore proveniens. Nam I.' ex D. Aug. ob se enim necesse esset , ut ete Iit voluntas ) unde et ut, quum Voluvias vore erit λ . . . Cottinissas igitur iaostra nee votauias esses , pis esset tu vostra potestare : & ex. D.
Bern. ubi autem vota uias, ibi tibertas: unde ortum est axioma, antvota vias uou en, aut libera dicenda ea. a.' nequit Deus emcere, ut potentia necessaria operetur libere t ergo nec ut potentia libera operetur necessario. 3.' voluntas cogi nequit , apud Philosophos; at si necessi- satur , cogitur. q.' actus cum indifferenti rationis iudicio elicitus, libere fit a Voluntate: ergo haec non necessitatur saltem necessitate absoluta, & antecedente, sed consequente, & ex suppositione . s.' judicium intellectus proponit objectum ut bonum indifferens: ergo nequit voluntas medio illo judicio tendere in ejusmodi objectum necessitat
de Voluntate secundum suam naturam spectata, secundum quam indifferens est in suis operationibus ; non vero secundum omnes suos actus; plures enim ex iis sunt voluntarii, & necessarii, ut amor beatus ini Deo, & Coelitibus. Ad a. N. Cov. quia operatio libera pendet essentialiter a potentia formaliter libera ; at potentia de se libera potest, stan retinens libertatem in actu primo , habere actus necessarios, e. g. Ob impedimentum ex defectu deliberationis &c., quin tamen proinde mutetur potentiae natura , sed solum impediatur , ne agat, juxta integram suam potestatem : mutaretur vero natura potentiae necessariae, si ageret libere . a 33 Ad 3. C. m. quatenus nequit voluntas agere violenter, &contra suam elicitam inclinationem: & quidem omnis voluntatis actus est Voluntarius, & elicita voluntatis inclinatio ; adeoque hoc ipso, quo VO-luntas si volens, nequit esse violenta , aut coacta. I eine N. Mi. Si Deus Tom. III. B b volun-
a Constituunt omnes Catholiet, &Ethniet Sapientes, cum Rhod. cit. p. I. . Consule , si vacat, laudatos Alan.
l. 4. n. 33 . et Bec. tr. I. c. a. q. I . per tot.
te) De lib. arbit r. l. s. cap. 3. G De Grat. et lib. arbitr. lub initium.
207쪽
1 4 PARS II. TRICT. V. LIB. I. CAR. IV.
voluntatem necessitaret, faceret contra ejus inclinationem innatam, non contra elicitam .a84 Αd 4. N. A. Quia voluntari, Deo non concurrente, liber in differentiae usus impeditur. Et N. Cou. quia necessitas absoluta , & antecedens illa est, quae resiliendi potestatem excludit, liberum pote nistiae usum omnino praeveniendo . Ad s. N. Cou. quia nihilo lectus potest
impediri voluntas per efficaciam extrinieci agentis , ne actum circa
ejus ni odi objectum possit stis pendere, tendendo necessario in bonitatem objecti, nihil curando de ems indissere uti a ce .s8s Ooj. seu udo contra H. Ads . Potest creatura impedire voluntatem, ne libere agat. Nam i ' adpetitus lensiti Uus ita abripit voluntatem, ut nullam ei relinquat indiflerentiam ; unde inquit Paullus Roma n 7. I9. nou qtiod volo bouum boc scio , sed quod volo malam, hoc ago. a' multi etiam inviti ruunt in maluna , tranente praecipui adiectu a.' passio vehemens , itemque habitus intensus, quandoque intellectum excaecat, ne consideret, dc volunta tem rapit, ne fleeti pol sit in oppo situm: unde multi dicuntur in corrigibiles, quia vim eis non relinquit habitus, ut contra niti possint. q.' Angelis est excellens virtus tu Prato tam vim volui ratis.
a 86 N. AU. Ad I. Prob. N. A. nam ex Geir. 7. fιb te eris a petitus eius, tu dominaseris linus . To volo , 3c nolo non signifieanta eius voluntatis essicaces , 1 ed inessicaces , quos voluntas tunc elicit quum servit adpetitui. Ad a. , & 3. quantumcumque augeatur ac efferveat vis oblittendi in passione & habitu , hoc est vis inferendi dissicultatem, i eni- per erit minor , quam sit vis activa voluntatis , cui subordinantur .
Ad q.: et si Angeli suadendo atque pelliciendo magnam vim habere possint in libertatem, nullum tamen jus in illam 'habent g . a 3 QUAESTIO III. Num status miserrimus naturae lapsae sit
impedimentum libertatis, ita ut vi lapsus originalis liberum arbitrium manserit in homine non integrum, hoc est intrinsece, ac per se debilius ad bene operandum, quam foret in pura natura pa88 Haee prinei pio Dogmata fide satusta praemittimus . Primo. Generatim liberum hominis arbitrium post Adae lapsu na naan sit integrum , non exstinetum . Ita nuper adsertum eli & confirmatum b9.1 ei ne speciatim Seetiudo . Mansit integrum in Ordine ad res civiles & externas, uti ebuccinant passim ferae Literae cum Mim. 3O.Iq. IV. . I s. N a. Reg. 24. I a. & 3. Reg. 3. s. Eccli. 3 I. IO. N I. Cor. 9. I. In iis antem textibus, aliisque pene innumeris des gnatur in homine potestas aut jus electionis quoad res ei viles, quod sine vera Sc integra arbitrii libertate nequit intelligi.
208쪽
a o Tertio. Mansit integrum in ordine ad res morales . Docent faeri Codices , iis praesertim testimoniis, quibus commonstrant , per hominem stetisse quominus bene alleret ac Peccata vitaret, e. c. Mim. q. us. Devt. 3Ο. I. I i. s. q. Jerem. p. 28. Matib. 23. 37. Act. 7. 5 I. , tum aliis , quibus aliquid homini tanquam libero faciendum aut Omittendum praeiscipitur, cujusmodi plura sunt Exod. xo. & passam in utroque Foedere.
asa Haec autem alioqui certissima sunt ; evidenti fouidem ex perientia novimus, cum in rebus civilibus aut adlaphoris, tum in moralibus, propositis hujus aut alterius rei, boni seu mali motivis, vertere nos quo volumus pro lubito notiro. His itaque praemissis,a93 Ros ERO I. Liberum arbitrium Vi la plus originalis non ita
debilius est , ut heie quaeritur Quia per lapsiim originalem nec
in Adam O , nec in potieris facta est dian inutio per substractionem aliis cujus perfectionis naturae debitae , qua gauderent in Pura natura b manserunt enim post lapium in homine υθ omnia naturalia, adeoque vires naturae debitae; at vires, quas habui mi ad bene operandum ilia
mὶ L. a. eont Celsi nὶ L. i. epist. 3. ad Cornet. ο) Ser. de passione et cruce DOm. ρὶ L. s. praep. evang. c. s. qὶ Lib. 7. in Parmenian. r) L. a. in Ioa. c. s . et lib. q. c. 7. es
ei L. de quant, animae c. 36. et s. civ. cap. IO.
d L. de div. nom. e. 4. par. 4. sub fin. e Epili. ad Magnes. f In utraque A pol.
I init. 4. cap. 24. mὶ In Octavio ultra med. libri. in De errorib. pros. relig. c. 29. o Orat. eonti idola ter me sub In Ita ρὶ L. de. exhortat. castitatis non proin
209쪽
196 . PARS II. πη . II. LIB. I. CAP. III.
statu purae naturae, in quo utpote caruisset donis Iustitiae originalis, fuissent pure naturales: igitur eaedem in ipso maniere post lapium rergo . Fle ineas i I. Liberum arbitrium Vulneratum est , ac diminutum existrin sece tantum comparate ad naturam integram , non ad puram bb . uni λ haec nunquam addidit; ae in illa, ratione integritatis, aliorumque donorum, melius se habebat natura, hoc est pronior erat, & facilior ad bona opera naturalia, quam poli lapilam , ubi spoliatur viris tutibus , ad bonum inclinantibus , concupiscentia sibi ipsi relicta est, ae frenum justitiae originalis ablatum. m. Haec omnia dici nequeunt impedimenta libertatis , sed tantum di euhates , vel hostes . Quia iis etiam stantibus, ac mire reluctantibus , adhuc voluntas est domina suorum
actuum : istos igitur illa simpliciter non impediunt , etsi dissicillimo a
reddant ci). OBIECTIONES.aps Obj. primo. Ex G. Araus & Trid. itemque ex Patribus
nos Per peccatum in deterius mutati sumus, viribus debilitati, in naturalibus vulnerari, quemadmodum ille, qui descendens ab Hierti salem ita Iericho, 1 poliatus , & lemivivus relictus est; liberum quippe arbitrium ad temperatum , R inclinatum est : ergo natura lapsa aliquid amissit
etiam virium naturalium ad opera bona, quibus plane pura natura praedita esset. Secundo . Peccatum actuale diminuit naturalem inclinationem hominis ad bonum rationis , humanae naturae Proportionatum et ergo
dc originale 3 quippe quo natura humana aversa est a suo ultimo fine non modo lupernaturali, sed etiam naturali . Terιio . Natura humana per peccatum originis earet speciali Dei protectione ; redacti est in daemonis servitutem ; & ob humorum intemperiem , Ortam ex vitiis Progenitorum , magis effraenem experitur concupi lcentiam r ergo est per sese debilior Scc. ρε Ad primuint CC. & PP. loquuntur de natura lapis , non relate ad statum naturae purae, sed ad statum innocentiae, in quo ratione integritatis, aliorumque donorum melius se habebat natura etiam ad bona opera naturalia, quam post lapsunt. Heine Proser γ,0 vatura humana tu prima praevaricatione nee Bbnautiam amisit , nec voluntatem , fed lumen , decorem virtutum ι & D. N. i) i a destit uiis c nempe justitiae originalis, & aliorum donorum ) valvemtio dicitur naturae. Adfectivdum. D. A. diminuit per 1h, N. per additionem pravi habitus, aut pravae dispositionis, C. Et D. Cous similiter . Nam originale, esto illam
aversionem importet, sol uni minuit inclinationem ad bonum rationis, quatenus habitum , vel ream aliqnam disposiHionem relinquit . Ad tertium: haec tria capita probant, debilitatem naturae lapsae esse per a se id uias, eique ab extrinseeo provenire ob.
n Fere me. hic. tr. I. e. a. n. Ia. mi Contra Collat. cap. I9. i Consule eit. Suar. c. s. nὶ In I. a. q. 8S. a. I
210쪽
DE LIBERTATE. aQUAEST. D M. SCHOL. 1ον
De feeurila liberi arbitrii facultate ad actus eliciendos.
α; QUAESTIO I, Num homo lapsus ex propriis viribus naturalibus liberi arbitrii, solo adjutus concursu Dei naturali, potens sit generatim ad actus naturales honestos Θ ADFIRMo p Quia ex Epist. ad
Rom. a. Gentes , quae legem non babeut hoc est Mosaicam naturaliter ea , quae legis sunt, factu ut . id est , gentiles fide carentes, naturae du- et u , vel rationibus a natura suppeditatis bene moraliter operantur q). Nec ea saepe est ad actuna dissicultas, quae facile, ac naturaliter vinci nequeat, C. g. Parentes colere, quum actus sit naturalis in substantia, Sc nativae inclinationi consentaneus. Immo se potest honeste operari homo, actu exsistens in peccato - uia peccatum actuale non violat uiores actuales liberi arbitrii. Ob easdem rationes liberum arbitrium sibi
relictum potest simpliciter & absolute vincere te utationes legi naturali
a 98 Obj. primo. Nullum opus moraliter bonum, Deoque placens seri potest abique fide ; nam ex Apost. Rom. Iq. omne , quod voti est exs δε, peceatam erit 3e Hebr. ii . sue fide imp ibile est placere Deo: & ad
Tit. I. coivgaivatis autem, ta ivstitibus nihil est mundum ; sed ad fidem non suffciu ut vires naturales liberi arbitrii . Sectivis . Patres cum Augustino videntur universaliter requirere divinae Gratiae auxilium adactus bonos etiam naturales: tande Ambr. r docet , eas, quae virtutes dicuntur inter gentiles, ut sobrietas , misericordia &e. esse infructu olas;& Hieron. docet, illas absque si de Christi , virtutes non esse, sed vitia. Tertio. Heinc daemon , cui peccatum non abstulit naturalia , pos set etiam elicere actus moraliter bonos .a99 N. Ad primum. D. I D. Deoque placens, tanquam authori, dc praemiatori supernaturali, C. naturali, N. Primus textus e X ponitur de opere facto mala fide, seu contra conscientiam. Secundus relate ad finem se per naturalem justificationis. Tertius de cibis vetitis , aut nouVetitis in lege Moysis. qui tamen post Christi mortem fidelibus munis di sunt, immundi Iudaeis, mala fide edentibus. Ad fecundum . Patres ad eos actus requirunt tantum divinae gratiae naturalis auxilium, nempe conetiri iam physicum , ad omnia opera naturalia requisitum, quem aliquando Pelagiani negarunt. Ambrosius voluit, virtutes gentilium non esse fructuosas ad vitam aeternam a & Hieron. intendit, actiones infidelium, alioqui honestas , plerumque vitiari ex pravo fine. Ad tertium e POL set daemon potentia physica, C. morali, Mnam quum consideret Perpetuo