장음표시 사용
171쪽
tito QUAESTIO IV. Quid de dotibus ad eorum voluntatem per
tinentibus p AD; ERO I. Conditi 1unt innocentes , absque culpa . Fide sanctum. Mitia Deus fecit hominem rectum ex Eccles. 7. Nec potest quidem diei rectus , qui sit peccati labe maculatus . II. Inditae illis sunt in aliquo saltem gradu omnes virtutes , vel omnes boni habitus morales, qui per humanos actus adquiri possunt , adeoque infusi tantum per
ab Atimo . Ex traditione Arabum ap. I tris heri in Arca NM l. 3. par. 3. e. s. p. 2Os. Forte
in hune librum illnd recidit Alphabetum , quoandavio Suidas adscripsit ap. ambat, p. 99.
Nomenelaturae animantium is volatilium, quas Adam protulit. Commentarium hi nc ex conjectura tradidit haaetis Potenus in System. ilicolog. l. 3. pag. m. I 29. H quomodo enim
,, inquit ibidem fieri potuisset, ut omne is quod vocavillet Adamus, ipsum suisset uo.
is men ejus tempore Mosis, nisi Adamus eoia ,, dem momento, quo suis nominibus voea. M bat animantia & volatilia omnia , dictionari ria illorum nominum composuisset ad ulum M posteritatis , & ne exciderent memoria Α-ri dami ipsus multorum animantium & υ is latilium nomina , quae nunquam sorte ,, deinceps visurus erat Liber de Crearione , Or Uber de natura Dei . Hos Adamo tribuunt aliqui Judaeorum
Rabbini ap. St..eh vfe in cursit theol. t. I. c. q.
de creat. hominis se l. a. p. m. a 4 I. ex discursibus Satirini. Liber de eultura rerrae . Ita Zabii vel Sa-haei apud Μtiemonidem in more Nevcichim l. 3. C. 29. Cons. I. A. Fabric. jam jam adlegandum , p. a T. sqq. Liber generationum Adam . Ex vulgari Hebraeorum Opinione eum auth=re Ial di Simeone Re oehat, di s neone Hiddarseian ap. Earrblaeta in bibl. rabbina t. Ia p. 8 . tum cum aliis Rabbinis ap. X reher. proxime laud. Sed haec tamen opinio pugnat cum alia rabbini. Ca , quae tenuit cum R. filia3ere, librnni illii in a Deo suisse exaratum , tra iliumque Adamo . Legito ogambar. l. I. archiv. vet. test. tit. 6.
Pi almus eanties in die sabbati . Hie inter
Dav idicos sa. alias si Bonum es eo teri Do. mino. Adae compositus statim post ereatiovem traditur a Tatuindicis in Bava Bathra seu Mezia ap. D. AD. Fabricium in eodice pseudepigrapho vet. testam . in Adamo , p. 39.iqq. omnino conlulendum . Eandem exhibet a raditionem proxime adferendus G p. Sehoitur. Valmus . AEue eanricum Adam in produ-
ae, Λb Adamo coaepositum eA revolationibus D. Amadet, ap. Nierembergium l. 2. de origine s. Scripturae c. I s. p. 46. e MSS. bibliotii. regiae S. Laurentii Scortalen sis .
, Psamus Protoparentum , culparum remis. nem implorantium cs' obrinentium . Ex ipsa Amadeo ap. citatum Meremberg.
Haec de utroque Psalmo, tanquam fa-bitiosa, & credita Nierem bergio tradit laudat. Fabricitis a p. a I. verum addere debuisset, Nierem bergium eos psalmos duntaxat reci tare , profli legerat in MSs. quae idem interopolata & vitiata esse faterur a tum ipsum ea cantica reserre, quae dicta , non vero scripta sunt ab Adamo , & coelitus excepta ab Aura deo. Sie ibidem Meremberg. p. m. 49. Et vero fidelius Gaspar Sehortus noster ἔn Technica curiosa l. T. c. T. F. 4. p. m. ss6. simpliciter, ultumque Psalmuin , seu Canti. cum ab Nierembergio citato loco transcrip tum suisse . Luri deeem Adae inistrati a Deo , quem admodum Mosi in Iratus est Pentateuchus . Haee est firmissima Malium edauis traditio ap. Authorem Theolog. Malium edanae , ex Ara bieci in Latinum versae ab Hadriano Relandat. I. p. m. M. q. Marraecius vero in Prodromo ad resutat . Alcorani par. 3. cap. 2Iap. 8 . col. I. ex Mahumedanorum scriptis retulit eos libros viginti is unum ipsis numerariis Liber de medisopoeia . Hic praeesaris Α- danai titulo Seculo elapso circumferebatur , quo potissimum commendaretur dignitas &vetustas artis Alchimiae , cujus pars est Chrysopoeia. teste Deirio in diri. magic. l. 2. c. s.
quaest. I. sect. r. p. m. 3 . col. I.
Apocalnses Adami . Hunc venditarunt Gnostici ap. Epiphan. haer 26. n. 8. Et ex e
fortasse petitum est stagmentum illud quod ibidem recitarat Epiph. num. s. in haec verba is propterea in apocryphis legunt, vidi arbo. is rem duodetam otinus quorannis ferentem sis se dixit mni , hoe es lignum vitae .
Poenirentia Adae . Eum tanquam apocrythum prohibuit Gelasius P. in vulgatissimo de
172쪽
t fg PARS II. NA . I. LIB. In CAP. I.
per adcidens , ut a junt . Nam reclitudo voluntatis exigebat, ut foret haec recte disposita ad inferiorem adpetitum in ossieto honestatis continendum. Heinc adpelirus 1ensitivus ita fiati voluntati, ac rationi subjectiis , ut nunquam hanc praeveniret, vel illi imperanti repugna.ret ub. Et sero decursu vitae perfectiorem illarum virtutum intenissionem propriis actibus compararunt x .ut i I H. in statu innocentiae , et si fructu vetito non comedi 1-sent, potuerant aliis modis peccare lethaliter. Qitia erant perfecte liberi ; nam Deus ab auitio eoui tittiit hominem , ω reAquit ritam in m avaeouDδει Iui , ex D ef . I 5. Poterant itaque delinquere veniali re r. Quod si pecca sssent lethaliter, hoc ipso tiarum innocentiae amisissent ; ar do. na tantum aliqtia , si venialiter cy' . Verisimile mihi est , fallem ex speciali Dei protectione , nullum eos veniale commisisse , dum in statu
innocentiae Peistiterunt. I isticum , qui confundi videtur cuia libro de
creatione , ad Adamum referri a ludaeis , tra durit multi cuni . Ceterum ex Rich.Simone l. 3. iiii L ciit. v. tuli. c. 21. & cir. Fabrie. p. ιγ- p So. pl. rique omnes Hebraei Abr
T s.i neruum LMis , quod scriptiim reliquit Adam lub teli imonio Angelorum , sigi 2- tum sis ito Gabrielis apud beambatum cit. l. I-
Quid iam vero de indicatis commenta .riis iudieandum λ Porro laudatus Fabricivi eos omnes ad Pseudepieraphos , aut suppositos
absque ulla haesitatione amandavit . 1dductus Liuia sui midis Rabbinorum &Arabum
raditiones recitar . Schortus mox Pro suctus ut nudas quoque oentium tiaditiones exilibet ;ac nonnullos duntaxat pi aeterit libros , tanquam confictos ab haereticis , sugillitis, ut innuimus , ab Apiphanio. Citatus retrius li. Brum de Chryso oeia , quem retulit, ceu commentitium ir sit, despexitque .c eteri umore hue a peliati, e quibus
hune syllabum iliget sinu, , nihil aliud plerii. nque atriirmare videntur, quana quod ex hi-daica traditione constet, eos , quos indicant , in clamicos itur is olim cxli: Nilu ; qu n tamen
quimodi. tradicioni , ne litem PUrie qui co- Ita conjectia mus , duce laud. Suar.
gantur, repugnent, aut faveant. Urium excipe P orerum , etiana in sua sulpicione , minime quidem urgente , nutantem Praeterea nullum ex adlatis commentariis indicatum video apud lacras paginas . in quibus complures antiquissimorum Scripto. rum , qui jantiliu desiderantur , cum laude citantur. Ex iis plui lirana viginti, inter quos liber Enoel, , laudatus apud epist. S. Iacobi , sollerter collegit Serarim noster in prolego m.
bibliae . cap. 8. quaestiune. Iq. p. m. s. sq. Post rei ac, elenetius hie commentariorum
nou nisi ex popularibus Iudaeorum traditionibus proiicisci potuit . Et vero quam nocisssi ilium est , Hebraeos Doctores hujusmodi traditiones propemodum influitas invex ue , quibus nulla solida ratione sub: lixi , non modo Protoparent bus , sed pene lingulis quibuique Patriaretiis, re libros, S act.i perplura apo cryptia superstitiose adtribuerunt . Lege R
Adde, id genus scripta, etiam Walde
recentiora , quae venditari consueverum , plerumque comme utilia, vel saltem mire interis
potata viris criticis haberi. Quid ergo cen-ieu lum de scriptis Adamicis , quae prout se runtur exstitiis firma ductus traditione adserere nequeas λ Concludendum itaque , syllabum hune , & quaelibet ex eo petita istimo.
nia, inter apocryp λ certo connumera. da ei se .
Plura de Adamo & rebus eius, ac deser ptoribus, qui de iis agurit, Iaudac. F. bricitis in 'damo si as, sqq. x Vide sis infra adsierta in P. IV. ubi de Christo persecti is mo . γγ Nobiscum est. Suar. cap. II.
173쪽
m HOMINE INM9 EVTE. .QUA EST. DOGM. SCHOL. o BIECTIONES.
aia Obj. Non eis inditae sunt Virtutes omnes morales. Nam I. non habuerunt erga Deum fidem, spem, caritatem naturales. a.' nee poenitentiam, quae respicit PCecatum ; nec misericordiam , quae tenis
dit in alienam miseriam ; quia haec Procul aberant ab eo statu. 3.' nec virtutes , quae Ordinantur ad fraenandam immoderantiam passonum rut puta vindictae , irae, timoris &e. quae etiam ab illo statu exsulabant. A.' nec virtutem perseverantiae in bono, aqua defecit Adam peccando . N. N. Adf. de virtutibus, quarum actus illi statui non repugnant. Ad I. prob. N. A. quia saltem stipposta revelatione , ac promissione de aeterna beatitudine, Possent naturali adlu illi credere, ae istam sperare t ae similiter amare 1 uper omnia Deum, sibi propositum tanquam optimum, Ad a. poterant elicere actus conditionatos circa illa Objecta, e. g. si peccarem ego, aut alter, dolerem: ac de Angelorum peccatis ciOlere fas erat. Ad 3. C. A. quia tunc virtutes illae infusae pro oblecto nec futuro nec possibili pro illo flatu, otiosae essent. Ad 4. instri usti fuerunt perseverantia , prout est his bitus inclinans ad perseverandum in bono, non vero Pro ut est continuatio virtutis, absque interruptione o.
ai QUAESTIO V. Quo jη re fuerit Adam Caput omnium viven
tium, quoad corpora , & animas p ADsERO I. Quosd corpora 3 quatenus fuit primus homo, a solo Deo conditus, ex quo Vere processerunt quotquot hominum corpora per generarionem producta sunt. Hoc senissu fuit caput beatissimae Dei parae , ut patet a non vero Christi Domini, qui de Spiritu sancto conceptus est . Constat enim vero , late dici caput Omnium istorum corporum, quatenus ex Adam O Omnis caro prOcessit is IIS II. Quoad animas a quatenus Deus illigavit voluntati Adae voluntates omnium posterorii in comparate ad meritum, & demeritum intra ordinem Itian naturae, rum gratiae 3 ita ut Adamo physice, &personaliter bene operante , ipsi moraliter , & originaliter bene Opeis Tarentur, & contra Adamo physice , S personaliter peccante, ipsi moraliter , Sc originaliter peccarent. Quia enim Deus potuit adtribuere hominibus potieris, tanquam Propriam , Adami libertatem, relate ad meritum, & demeritum , quemadmodum humana Respubliea pupillo adscribit ceu propriam, libertatem rutoris, relate ad plures actias ei vile S. Heinc omnes obtinuerunt in Adamo statum innocentiae, simul que naturae lapsae, exceptis tamen Christo Domino, ejusque Matre, quorunI nempe voluntates Ruae voluntati minime illigatae sunt .
Cons. D. Th. q. 9s. s. et Arria. deo expositae huic doctriuae tauquam im-Ieicd. 38. a i . s. di d. Ssi. n. 27. Probabili restasariis
siri E Catholicis Doctoribus nullum vi-
174쪽
PARS II. TRACT. I. LIB. III. CAP. II.
De Homine tu vocente quoad ordinem gratiae .
ai s Praemittendum ut fide sanctum, quod mirabilis illa rectit tiado seu Integritas, qua Adam in statu in noce utiae conditus est , ac sima qua post eius lapsum universi homines enascuntur, qualem, fide magistra, orthodoxi omnes admittunt, fuit supernaturalis , ac humana onaturae in se te spectatae prorsus indebita . Quod autem illa in primis integritas catholice tenenda sit, constat ex illis fieri Codicis testimoniis , quae exerte designant, aut saltem innuunt perplura gratiae , rectitudinis, scientiae, immortalitatis, ac coelestium virtutum dona Protopa rentibus concessa, & ab ipsis per peccatum sbi posteriique deperdita, secundum communem Patrum ae Interpretum in ea loca expositionem re. e. Genes I. ac. & 28. & a. s. & I x . & a5. Scies. 7. 3o. Eccli. I7. s. & 9 φὰef. q. aq. . ΩΙ Tum ex m. ea dona certatim commendantibus eum Orig. b
nis mirum in modum locupletissimus, fuerit flatus proprie supernaturalis, adeoque naturae humanae prorsus indebitus, ex iis liquet Scripturis , quae ostendunt & miserrimam humanae naturae tenuitatem , e. C. Genes. 3. I9. PDI. 8. 6. V. 63. Ig., & gratiam , aliaque privilegia, quae proprie supernaturalia reputantur, e. g I. Cor. q. p. 3c a. Cor. 3. 5. Rom.
s. s. & 9. I 6. mih pp. I. II. at o Et iis quidem testimoniis, ac signanter postremo adlatis a perotissime consonat Patrum eohors cum Opr. pὰ Gr. Alex. q) Bas . r
bi Hom. s. in Lev e. e Serm. de bono patientiae sub Init. id Hom. Io. in Genes. e L. de opin mundi c. T. I ὶ L. a. an Ioa. c. 3. & l. de adorat. Iah, tr. ante med. S alias ..ὶ Haer. 7 . di in Ane hor. th Ηom. I . in Genes.s i) L. 3. coni. JOvinian. th L. de Paradiso e. s. sub sin. I L. i. de lib. arb. c. D. sub fin. et 7n Enchir. c. Io . et t. 4. de Genesi ad lit. et l. a. de Genesi contra Manich. et saepe saepius. mὶ L. s. epist. Ita et t. s. ep. II. ηὶ De Paradiso l. a. c. 7.
οὶ Sessione s. p Proxime producto de bono patient.
sub finem . qὶ L. r. in Io. cap. s. et I 3. et i quod spiritus sit Deus sub init. et t. de adorat in se.
νγ L. de Sp. s. ad Amphiloch. c. I C. ss Hom. s s. in Genes.st L. r. de sp S. prope init. ut L. de Parad. e. I . et t. s. de op. stadier. c. 7. M Iu c. 3. Oseae. γ L. ia. civ. cap. s. et t. 13. c. II. et l. . in Iulian. et t. Ir. de Genesi c. 3I. 3 Tr. eont. Pelagianam haeres. M L. de cone ep. .irg. et pece. Orig. c. 22. et t. de casu diab. c. I. et t. de concorvi praescientiae q. 3. c. 3.
175쪽
aao Iam vero ex iis plura liquido fluunt Dogmata ex diametro opposta multis e variis erroribus , quos in proxima Pro Iusione memo4ravimus, praesertim ex Pelagianis, Bajo, Iansenio, Quemello . His etigo praehabitis , sit tiat QUAESTIO I. Num Protoparentes eonditi fuerint eum graistia sancti fleante Sc reliquis virtutum habitibus per se infusis , qui gratiam eomitantur λ ADFIRMO O b. Quia Deus creavit Angelum in gratia di
ergo & verso similiter hominem a quum Peraeque homo , ac Angelus ad gratiam ordinatus sit . Idque eruitur Praeci Pue ex Dbef. q. a 3. Cone. Aranse. II. eb ae Trid. . Et quidem Iieet potuerit hominem Deus eondere in statu purae naturae, hoc est nee in gratia, nee in pecca. to la); at ex lege tamen ordinaria nullam creaturam spiritalem in eo statu se a bono & malo praescindente , produxisse ereditur b) .aa a Porro Tansentur junior cio contendit , Adsertum nostrum fide sanctum esse& ab Eeclesia definitum. Audiendus tamen minime no
bis, qui vulgo rejicitur O. αα 3 QUAESTIO II. Num , 8c quatenus sese ad eam gratiam
disposuerint ρ ΑDsERO. Eodem modo, & iisdem similiter virtutum actibus , quibus suam meruerunt Angeli D. Quia utrobique eaedem mi- Iitant rationes . Adde r.' quod quum conditi fuerint in adulta aetate , sufficienter dispositi ad utendum ratione , ut adultos sanctificari decuit. non ut Parvulos. a.' quod hoc bene fietum illis obtigit ex meritis Chricti, quem Adam praecognovit ut Rutho rem gratiae , & gloriae, non vero ut Redemtorem fm .
ua4 Obj. Adam in primo creationis momento nee revelationem , nee fidem habuit de Mysterio Inearnationis quoad substantiam . Nam r. εκ PP. revelatus est ei hristus in sopore. a.' fides Adae pro statu inn centiae conferenda , Prius ordinata est a divino decreto, quam Christus rergo nequit hie sub illa fide comprehendi. 3.' non exsistente peccato Adae, non venisset Christus: ergo Adae gratia ante peccatum rio fuit ex meritis, & ex fide Christi. 4.' fi tum fidem de Christo habuit ,
non est , cur eum redemtorem non agnoverit; quum Petrus Praenoverit ex verbis Christi Domini negationem Dinram absque dispendio libertatis .
ρὶ Ex postmodum adserendis . A) Ut alias probavimus ex recis In lib. de gratia primi hominis &
se Adfirmant eontra Mag. Alens. B anaν. aliosque veteres, S. Augum l. de nata &grat. c. 3. I S. 4 3. di I . civ. c. II. & 27. &In Fnchir. cap. io . bisque favet laud. D. ra.
176쪽
semper , S in omni statu fuerit ad talutem nece lIari a s des Christi, eo-gniti tanquam gratiae, Sc gloriae Aut horis. Ad t. prob: in sopore habuit explicitam cognitionem de Christo cum pluribus circunstantiis, e. g. Capitis Ecclesiae , Inlii tutoris Ss. Euchari iliae &c. quae ei in prima creatione revelatae non sunt. Ad a. & 3. N. R. nam Primum deere. tum fuit de Christo, propter quem cetera ordinata sunt o . Ad 4. t nee libertati Adae ossiceret revelatio de Christo, Adae peccati redentistore; verum nec decuit, nec oportuit, eum in Prima creatione , & ia
illo statu fieri praescium sui lapsus p), quidquid fuerit de I 'eiro, nimium virtuti propriae confidenti, qui sepe quem Oportuit, ac decuit a Praeceptore perstringi .
adis QUAESTIO IIL Quodnam sit donum Iustitiae originalis,
in qua conditi sunt Θ ΑDSERO. Est donum complectens omnia privilegia innocentiae statui concessa, ac insimul gratiam sanctificantem eum reliquis donis , eam de lege ordinaria necessario praevenientibus , & comitantibus ; prout nempe datum ab origine, vel primo creationis momento , R in solo Adamo , prout transfundendum in posteros, ex Dei ordinatione . Quia heic Pustitia vulgo sumitur pro rectitudine universali, naturali, & supernaturali totius hominis, quoad corpus, & animam A ae Originalis pro adcepta ab origine, vel Principio vita eo Haec autem Justitia in solo Adamo fuit virtualiter, vel moraliter sui ad posteros transfusio: ergo. Sic facile conciliantur variae de hac re sententiae q)
uar Obj. Iustitia originalis fuit quid diversu in a gratia sancti si eante. Nam I.' . ex D. Th. r) gratia est radix justitiae originalis: ergo non est justitia: a ' ex ipso s) Adae duplex Iustitia collata est: alia originalis, qnae erat secundum debitum corporis ordinem sub anima, ac interiorum virium sub potentia superiore , &ssperioris sub Deo; alia
gratuita, quae actus meritorios eliciebat: haec autem erat gratia sanctificans. 3.' homini baptizato restituitur gratia , hon vero justitia originalis : ergo. s.' gratia eth supernaturalis , dona autem, quibus Iustitia originalis perficiebat corpus, erant naturalia: ergo & Omnino ex tra sphaeram gratiae .
aag D. Alf. Iustitia originalis sumta pro radice & origine donorum PIurium , quae continet. N. quia gratia Pro ut Pro Veniens a Deo, tanquam Ruth ore status innocentiae, est radix, & Origo donorum omisnium, quae Deus intuitu ejusdem gratiae Adae innocenti contulit: lectis, C; quia praeter gratiam plura continet. Ad I. Prob. D. A. hoc est radix reliquorum donorum, quae inc Iudit Iullitia adaequare sumta , C. secus , N.
Ad a. D. Th. de una loquitur Iustitia 1ub diversis nominibus, desu in-tis ab discrimine effectuum.
177쪽
cta' Ad 3. baptizato restituitur gratia , Pro ut proveniens a reparatione natiarae lapsae , non ab Aut bore naturae innocentis , cujus proinde dona nec exigit, nec radicat . Ad q. D. A. dona illa erant naiaturalia quoad substantiam , & super n. turalia qu ad modum, secus, N. A. & Gn. Non repuhnat in re ordinis superioris contineri eminen ter quod est ordinis inferioris et heinc Iustitia Originalis quoad suos actus , vel effecta & animae , & corpori inerat , dependenter a gratia radicante, tanquam a forma Primaria , quae naturae defectus reformabat O .
tiao QUAESTIO IV. Quid de Auxiliante gratia, qua Innocen.
tes Protoplasti donati sunt λ ADsERO I. Ea ipsis presto fuit ad qucsli
bet salutares actus eliciendos. l. iquet ex canone de necessitate ejusdem gratiae ad quemlibet pro quovis statu supernnna actum emittendum ;& ex alio de providentia summi Conditoris, nemini eam gratiam recusante cub. H. Fuit ejusdem rationis intrinsecae cum gratia , quae in statu naturae lapsae & eisdem Protoparentibus , Eu ceteris quibusque posteris ministrare Deus consuevit x 9uoniam in utroque statu sunt auxilia gratiae eadem omnino ratione indisserentia , hoc est uel sussicientia , vel essicacia ex consensu , aut dissensu creatae libertatis γ . Icinc Hl. Proto parentes ut permanerent in eo statu, minime indigue runt auxilio Praedeterminante , vel per se ac intrinsece essicaei , sed ipsis auxilium ab intrin 1eco indifferens satis erat. Tria haec Adserta de Angelis in satu viae suae , eodem 1 ensu intelligenda veniunt.
23 Et haee , quae fusius alias illustrabimus xb hoe loci prae.
t Cons. Suar. l. 3. c. a . utrauue gratia 3. num. 49. cum Peruv. m. v Adserunt exserie Mag. Ponas. champs &c. R ehard. aliique ap. di cum Ripalda de ente b) Hoc quidem tinnsu ex praecipuis superno disp. lia. n. 3 . sqq. scholae nostrae dogmatis.
L L serio, quod tertio loco posui. mus , disceptatur Scholas inter Augustinense in ac Thon isticani , pugnantes alioqiii licet diversas ob caussas pro gratia per sese victrice in statu naturae lapsae . Dii putat ardenter pro Augustinetis Ferritis l. t a. c. s. di alias, Dro I homistica vero Boueat t. a. diis. 4. de hominis creatione art a concl. a. a p. I a. necnon Serous praelection.t. t. de stati h. tiar.
disp. a. praelect. a. sqq. di utraque quidem perdotia cohors gratiae Doctoris Autisini vestigiis insistere proritetur . Jam vero Augustinensis Sehola in Pertis
quod statum innocentem spectat, nobiscum est ; adeo ut vel ne quidem divinam Seienistiam Mediam ab praedeterminante decreto independentem abnuat pro eo satu , in quo non nisi gratiam omnino indisserentem admi
tit. Nee ibi plane audieris scommata , seu dictetium ullum in hostes sitos, sed nervosas
duntaxat pro sua doctrina probationes ac vindicias . Hane autem doctrinam enixis viribus oppugnat & obruere molitur Schola Thomisti ea in laudatis foveat dc 5eroo ceu novam sutpote promoventem dogmata scholae Moliis
nianae ; Ian seni inam , quippe eam primum docuerat Iansenius I prensis in l. de grat. primi hominis ec Angelorum c. aO. p. tD. I 8O
178쪽
α; α QUAESTIO U. Quanto tempore in statu innocentiae Protopa xentes perdurarunt 8 ADs ERO . Quousque Peccarunt. At quando nam pec. earunt 8 Porro penitus incompertum. Aliqui ferunt, eodem die, quo ereati su ut. Suareetius cir) Sabbato, die integro Post creationem . Pereritis b feria sexta polierioris hebdomadae, id eit octavo die post creationem. Quia aequum fuit, eis una Laltem hebdomade tanto Creatoris bene fieto Perfrui lieuisse : quo quidem fit fatis P P. ajentibus , Christum eodem fuisse mortuum die, quo Adam deliquit, ac de Paradiso ejectus est; nimirum eodem die, non numero, sed quati specie , vel simili in ordine feriarum hebdomadae. Aliter & aliter in hanc rem alii Doctores disputant. Di vinant omnes. Sed propendeo demum ipse in conjecturalem Pereriisen.
De Homine innocente, F sacus I σπoceuciae perdurasset. ti X, QUAESTIO I. Qua rarione, si Adam stetisset, propagars
tur hamanum genus Sc conser Uretur Z ADsERO I. Propagaretur perge. merationem , seu consortium maris & feminae , non per puram crea-
re Proto parentibus in noeentibus com ubio di Vinitus colligatis dictui . est , eresite , ει multiplicamini, ex Gen. I. a 8. id est modo a natura instituisto. Tunc vero innocentiae dono cohiberetur nimia delectatio in usu Μ,
trimonii; nec esset dolor in partu O . a 4 ii. Nascerentur utriusque sexus infantes perfecti quoad eo Pus, seu absque naevo eaee iratis, surditatis &e; & quoad animam, secteum institia originali, complectente gratiam sanctificantem , liberaliter a Deo infusam a s mulque intellectum valde capacem ad scientias sito tempore perdiscendas O U . Ratio Io Partis; quia quaecumque corporis imperfectio esset defectus poenalis. Ratio 2. ; quia Iustitia originalis est debita illi statui . Deinde nullo pollerent usu rationis toto tempore
infan- R., S vix non haereticam et adeo ut non semel illius adserti defensores penes Seroum N Bovearium puri puti MυMores audiant . Cuinam vero ex hisce concertantibus no strum deseramus calculum , non est quod dicam , quum Augustinensis sententia di nostra sit, pluribus alias vindicanda . Unum tamen praetermittere nolim : qti Mnempe Bertiana disputatio Bovenianaim de Serryanam christiana modestia , ex religiosa urbanitate magnopere superet : atque adeo hoc saltem ex capite ea pulcrior est , Deo exeordatis Theologis gratior , laude dc commendatione dignior .ca L. 4. cap. 8. H Ibid. a Suara cItatus s o Communis est haec opinio inter Scholasticos cum Mae. in a. dist. ao. D. D.
q. 98. a. I. M a. Mol. d. as. Suar. l. s. cap.r. Gran. tr. 8. d. I. Bec. cap. I. n. l. Serti heic
l. a. c. II. Perrim Π.diff. Is s. sub sin. cd L. 3. contra Iulianum Augustum . o Nimiruin L. 4. de civ. cap. aa. AI . de civ. c. 23. & s. de Gen. ad lit. cap 3.
fὶ L. a. de iid. c. so. ρὶ L. de opificio mundi c. I p. n) Hom. 18. in Gen. 0 Ita Avotis'. de Genesi ad lit. I. s. G. 3. sqq. di alias . Cons. Atious . de peccat. mer. Ec
179쪽
infantiae, ob naturalem organorum dispositionem , tali modo; adeoque non possent promereri illam primam gratiam . Tandem eis esset ingenium expeditissimum , optimum corporis, & cerebri temperamentum, valetudo imperturbatar ergo & nullum impedimentum ad perspicaciter intelligendum de rebus . 33 MI. Ex natura rei non essent in gratia confirmatit nee ha. berent scientias infusas, sed eas paullatim adquirerent in adulta aetate G) Ratio I. pari s , quia viatores quum essent, ab intrinseco essent ad pee candum mutabiles . Ratio I.; quia habitus scientiae naturalis non est Per se requisitus ad Iustitiam originalem, ac nullum esh fundamentum,qno illas adseramus r ergo standum potius est naturali hominum conditioni, quae hoe fert , ut in infantia homo non sit sciens, sed pauIIatim decursu aetatis. Plura dabit laudatus narerius cm cum conjecturis, tum Patrum & Seholastieorum authoritate communita.
a 36 obj. eontra m. Adlert. Tuuc nascere urur omnes Adami posteri in gratia confirmati . Nam I-' ex Greg. π nanc 1blum nascerentur, qui nunc per redemtionem electi sunt, & salvandi. a.' ex Ans ob si Protoparentes stetissent, ita confirmarentur cum omni prole sua, ut ultra peccare noti possent. 3.' donum confirmationis in gratia erat statui innocentiae debitum. a 37 N. N. AU. Ad r. prob. N. Cou. , nam haec omnia salva ma-Nunt dum perseverantia finali, post multa peccata Prius commissa . Ad a. Ruiel naus, fateor , pro ea stat sententia: at pro nostra stat Aug. inquiens θυ, Omnes tune sine morte ad coelum transferendos fuisse. β
struct. a. fit 3. q. s. p. aro in Christianiim Thomasium acatholieum invehitur, tanquam qui variis erroribus statum narurae integrae corruptum dederit in sua Iuris prud. divina l. a. c. a. e quibus hosce binos recitat, & oppugnandos adgreditur. Nempe I. ,, homo in flatu illo potulsis, seis credo , carnes comedere , sed vereor, ut voluitiat et si tamen voluisset , magis M probabile est, eum comedisse carnes cru.ri das , quam cinas . a. Insuper , , nec de insantibus eur allisis ter sentiam , caussam videor potuissent ni- ει mirum a nativitate cum parentibus suis ,,.sapienter de rebus quibuscumque ratioci
. D. N. q. I o. a. a. & q. IoI. a. r. H Lib. 4. morat. cap. 36. allas a8. Suar. e. s. Rec. e. s. n. 4. ol L. Cur. Deus homo. c. 18.ί i Lib. s. capp. s. s. 7. 8. spin L, 9. Gen. ad lit. c. 3. is nari. is Haec ex Thomasio nisari. Ego tainen praestantiis mi viri paee , errores proprie adceptos heic non video; aelicet eas positiones minus verosimiles , aut etiam mihi salsas duxerim , minima ipsas
paterer a quopiam errores limpliciter voc rari a ae multo minus easdem cum laud. Schoari p. s9. recenseri inter errore s ad modum perniciosos, quos etiam num odie ex triplita naturae sarti dedueunt Aeatholiei tquasn enim magnam perniciem , vel in lanis ctum Dogma , vel in doctrinam de moribus, vel in disceptationes Seholae theses thomasia. nae adferre pollini, plane non capio. Permitterem ergo haud illibenter hae lare in suum sensum , parum sane vero simi. lem , abundare Thomalium.
180쪽
,66 PARS II. TRACT. I. LIB. III. CAR III.
ivsti omnes, obedientraque viverent: supponit ergo Potuisse iniuste vive. re . Et consonant Hag. Zctor. D. N. Dur Ricbar. 3cc. Ad 3. N. A. gratis eonfictum ; quia nec conii ar de divina Promissione, nec Poterant via
tores donum illud promereri ε .α38 QUAESTIO II. Quid de illis, qui tune graviter delinque
rentp ADs ERO . Plura in hanc rein admodum incerta, nee sat 1olidis congruentiis obfirmata. Si conjectare liceat, forte nullus peecaret , etsi Possent omnes. Si quis peccaret, sici ec culpae reus , mortis, & poenae ae Iernae ; at Posset Per veram contritionem Iustitiam originalem amissam recuperare . Delicta publica 1 uppliciis publicis plecterentur; ob peccatum vero non ejicerentur de Parad so , quem nec omnes ob Ioel incapacitatem incolere possent 3 immo vitam ducerent per varias Rel publicas toto orbe dispers, uti nunc, si posteritas aequalis esset r9. Hoc certum: omnia non peccantibus, Vel innocent ibi ς ne irynt placida , nulla ab elementis molestia, nulla vestiuin necessitas, intirmitas nulla.
α3 o QUAESTIO III. Quinam pro animabus felleior, vel status
ille in noeentiae, si perennasset, vel Praetens status naturae lapsae, per Christum reparatae p Aos ERO . Stains ille , posito , quod habuisset etiam Christum Dominum ex Beatissima Dei Para natum , tanquam gratiae,& gloriae ΑΔ thoram . Quia tune ex hoc fonte , 1. Item aeque abundans ad homines profluxisset gratia, quae nunc; i inmo forte abundantior, prout status excellentiam condeceret. Et aliunde valde aptior esset status ad ea enda peccata, & ad gratiam conservandam ; admodum Plaue
similis statui angelico, & beato: ergo s . α o QUAESTIO IV. Quo pacto homines in eo statu viae hujus
vitam absolverent p 'Ds ERO . Deus praefixisset statui terminum , uti non to diem Iudieii. Viverent omnes utque ad aetatem adultam, di Perfectam corporis magnitudinem . Subressive transferrentur in coelum quoad corpus, simul & animam innocelites, & qui post peccatum plenam veniam obtinuissent. iiii vero Praefixo translationis tempore peccati reatum non absolvissent , detinerentur in aliqua Purgatorii specie. usque ad perfectam purgationem. Qui tunc demum sine peccati letha. Iis poenitentia invenirentur, morerentur quidem, aeternitque flammis plecterentur. Ita conjecto ex iis , quae certa habemus de statu prae
a i QUAESTIO V. Reflexa. Quo fructu ventilent Patres & Scho
lib. s. c. s. Minu. d. 3 a. sit. c. I I.
r Coni laud. Suar. c. io. R Arriaga ct Legitor ibidem Suar. cap. I a. heic. disp. 43. seci. s. sqq.