장음표시 사용
211쪽
e tuo Deum ut objectum odibile, ratione mali, quod ei infligit, Deum unquam non odio habet, ac peccat ι .
Xoci QUAESTIO II. Quos actus bonos possit elicere liberum aris
bitrium sub s ensis exposito p ADSERO I. Potest absolute, Se physice eli-eere actus moraliter honestos, quomodocnmque difficiles, , heroi eos; nee semel, aut iterum tantum, sed diu , & per totam vitam: unde svincere potest quanicumque graVem tentationem , vel Per meram reis sistentiam , vel per actum naturalem honesium illi cout rarium : tum obtervare potest universam legem naturalem, vitando omnia lethalia,N venialia etiam collective sumta . Ad ea tamen est moraliter impotens, ut si saltem speciali concursu Dei adjuvetur ; quia moraliter fieri nequit ut humana, voluntas ob mutabilitatem, & in eo nil aut iam liberi
arbitrii, in iis devicta saepissime non deficiat . Ita vulgo Doctores quoad hoc posterius Adierti membrum cu) .go i Et quoad prius ditertissime Angelietis cae . Ratio mihi esse axest ; qia ex communi T T. pronuntiato , nihil regulariter praeter Deum clare vitum propter sui infinitalem, potest quoad actus exercitium ne-eelluare innatam voluntatis libertatem : ergo in quocumque e Ventu manet voluntas suorum actuum domina 3 adeoque physice i hera ad eligendum quod libuerit r alioqui non peccaret , si sibi relicta subcumberet gravi tentationi contra legem naturalem . Deinde majores sunt difficulistates Pro malo vitando voluntati in inferno gehennali, quam in hae vi ta ; at in inferno liberum arbitrium est physice potens ad vitandum malunt, etsi moraliter impotens: ergo. Heinc putaverim , Author es quo S- Iibet in nostram ituros sententiam , si perspicue dili inguerent Potentiam Physicam a morali, praeserti in ex iis, quae adseruit Suar. Θ 3oa Ii. Potest physice , 3c moraliter Deum ut Authorem naturae diligere super omnia, non modo amore concupiscentiae , sed etiam amore benevolentiae absoluto, 3c esseaci quantum ad adfectunt α) Quia adfectiva voluntatis aestimatio sequi potest naturali tir ad pretiativam intellectus; at intellectus potest naturaliter cognoscere Deiani ut suin mum bonum, & praeseri bile omni non Deo r ergo Sc potest voluntas eum super omnia diligere. Nee deinde haee benevolentia esIet homini valde dissicilis, quum non sit supra naturae in et linationem; ut Pated in matre, quae filium diligi r amore benevolentiae, nullum ab eo commodum exlpectans. 3o 3 Iil. Potest physeo saltem et ieere actus omnium virtutum a moralium naturalium , vel philolophicarum , uuia nulla virtus moralis est per se impossbilis libero arbitrio , 1ed ex adcidenti ob difficultates emergentes . Heinc subire potest Martyrium natu tale, subiti
f Vbi eum proxime laudavimus, nu
212쪽
nendo videlicet na ortem Pro Deo super omnia uaturaliter dilecto, seu pro vitando peccato contra legem naturalem et potest perpetuam virginitatem servare , aliaque exinde consectanea . Hei ne ob eandem rationem earum virtutum habitus ipse adsequatur , Oportet. 3o iv. Potest elicere adtritionem , & contritionem imperfectam, aut naturalem, quatenus est Poenitentia, vel detestatio peccati, prout est contra legem naturae, & Prout ex aliquo naturali motivo potest displieere γλὰ . Id quod adfirmat etiam Suareetius noster e) Μolinam vindicans, ab aliis temere impugnatum . Quia nec hic actus excedit vires physieas liberi arbitrii, nee saepe multam adfert dissicultatem-; potest enim quis dolere de adulterio propter ejus turpitudinem, vel propter offensam Dei, ut Authoris naturalis cae) . 3os U. Potest elicere . vel imperare adsensum fidei naturalis quoad substantiam actus circa Mysteria revelata ce) . Quia daemones eredunt, Iac. a. fide videlicet necessiria , & quasi evidente in adtestante . Item haerericis, & Iudaeis est fides voluntaria, & libera , quippe qui sine fide infusa, & gratiae auxilio credunt aliqua Mysteria ex humano moritivo. Immo & Christiani non semper , dum credunt, actus sit perna
turales emittunt, sed 1aepe dueuntur ex parentum testimonio, vel humana quadam consuetudine. Haec autem fides est syeeie diversa a fi
3z6 Ob i. primo contra I. Ads'. quoad primam partem . Ex Paullo LCor. O. πon patietur , Deus , vos tentari supra id quod potestir : & a. Cor. r. Iupra modum gravati fumas supra virlucem , iςa ut taederet vos etiam vi vere: ergo aliquae saltem graviores tentationes vires liberi arbitrii superant. Secvudo. D. Augi ta) ex aliquot adsert is, quae Pelagius in qu dam Cone illo Palaesi ino reuocare coactus est, infert, in tentationibus, non ex libero arbitrio, sede ex adjut mio Dei nostram provenire victoriam. Tertio . Innoc. P. I. bὰ pares , inquit, vos ad res Itiendum , non liberum arbitrium , sed mi Iolitis poteri Deere auxiliam . Idenique cio adfert Coelestinus I. inquiens nemo nis per gratiam bene utitur obero arbitrio. Muarto. Homo lapsus a P P. comparatur infirmor at hic, nisi sanetur, aut specialiter adjuvetur, nequit actus dissiciles exercere: ergo nec homo lapius. Maisto. Ad petitus elicitus naturalis sequitur mensuram adpetitus in nati: ergo scut hie nunquam fertur in id, quod non est sibi conveniens, ita & ille ; adeoque non nisi cum speciali gratia potest contra proprium commodum dissiciles actus emittere. 3o7 N. Ad primum . D. Ouf. superant physice N. moraliter , C. Ad fecundum . Aug. loquitur de victoria salutari ad vitam aeternam
con ὁὶ Mol. concor. d. I 4. inclinat cunus communi .
d. 7. Suar. l. a. c. I O. a tr. 3. cum communi.
213쪽
αoo PARS II. TRA . II. LIB. I. CAR III.
eonserente, quam Pelagius soli libero arbitrio adscribebat: non de na
turali . Ad tertiam . Innocent. & Coelest. loquuntur aliam de renitentia intentationes, usuque liberi arbitrii supernaturalibus. Ad quartum. D. Ma. eomparatur infirmo utcumque, N. relate ad statum innocentiae , quo tot donorum ratione , ad opera naturalia facile etiam exercenda plu.
timum juvabatur , C. Et D. m. respective . Et N. Cou. Ad quintum . D A. ubi ratio non obstat , Esto: ubi haec obstat, N. A. 8c Cov. Hie adpetituo
maxime pendet a ratione, cujus nutum frequenter sequitur; adeoquo posset etiam moraliter saepe operari contra proprium commodum abis
isque speciali gratia. so8 Obs.fexio. Ex Tridentino co nullus, etiam justificatus potest
tota vita vitare singula Peccata venialia citra speciale Privilegium t unde dixit Scriptura, septies justum cadere, & in multis omnes offendere : ergo . Septimo . Si liberum arbitrium posset haec physice, possee etiam moraliter; nam nequit praecipi impossibiles atqui praecipitur observatio totius legis naturalis, & vitatio omnium Venialium: ergo. 3os N. Ad sextum : Trid. & Scriptura non loquuntur de potentia physi eae, sed de morali, quatenus difficulta res quasi insuperabiles, quae contra agunt, fundant prudens judicium de eo, quod stando rerum naturis, neutiquam quis sibi relictus tota vita observaverit universam legem naturalem, & singula vitaverit venialia. Ad septimtim. N. AU. Ad prob. adj. D. illam : impossibile, quod tala sit absolute, S ex defectu 1iisficientiae ad rem praestandam , C. quod tale sit extrinsece solum, ac denominative a dissicultate , cui innititur prudentum judicium , N. quia cum hac impossibilitate consistit libertas ad merendum, & demerendum sufficiens. Et C. Mi. 8c N. Coii. m).gro Obj. octato contra H. Adl. Fictilius est ejusmodi amor . Nam I. CC. & PP. cum Aug. referunt dilectionem Dei in auxilium gratiae, &donum Dei. a.' Natura infirma nequit elicere aetum praestantissimum naturae robustae , qualis ille est . 3.' nequit homo lapsias absque speciali gratia plus adfici erga Deum invisibilem , quam erga bona sensibilia . O.' nequit voluntas simul esse conversa , & aversa a Deo, uti ecfer, si exsistens in peccato , diligeret efficaciter Deum . 3II. N. AU. Ad r. prob. CC. & PP. praecipue nos instruunt suis per dilectione salutari ex fide. Ad a. ille actus non est praestanti simius , nam praestantior est dilectio essicax etiam quoad effectum , qui tamen
est plane moraliter impossibilis absque speciali gratia . Ad 3 N. A. quum
praesertim non urgent vehementes adfectiones erga sen bilia, ut in bene moratis non raro evenit. Ad g. non repugnat, voluntatem esse simul habitualiter aversam a Deo per peccatum non revocatum , & eLficaciter convertam actu per amorem naturalem fit per omnia cu) .
214쪽
stantiam actus includit dilectionem esseaeem Dei super omnia, & pr
positum essicax non peccandi de cetero, hoc est observandi universana legem naturalem , Vincendique omnes tentationes etiam dissicillimas;
atqui ad hujusmodi propositum requiritur gratia specialis; siquidem ex Trid. ob adtritio , quae disponit ad confessionis gratiam justi fieantem , si
Voluntatem peccandi excindat, cum spe veniae, est donum Dei, & Spi. ritus sancti impulsus: quo 1entire videtur in item aufectum non nisi ex auxiliante gratia oriri Posse: ergo. 313 N. Ma. quoad primam partem; qnia etiam adtritio supernaturalis, secluso quovis alio motivo caritatis, est dispositio proxima cum Sacramento ad justificationem b); adeoque vera adtritio quoad substantiam actus minime includit dilectionem Dei super omnia . Et Ia Ma. quoad lectandam partem r includit adfective , seu in intentione propositum illud efficax, C. effective , aut in exsequutione , N. Id quod ve- . rum est etiam de adtritione 1upernaturali. Et D. ML similiter . Tridentinum idem intendit; alioqui nulla fuisset adtritio , quoties quis post illam peccaret. Et vero Tridentinum solum loquitur de adtritione salutari , naturalem vero prorsus reticet a de illa enim nulla lis fuerat inter Catholicos, aut eum haereticis q).3i4 Obi decimo contra v. Adf. Scripturae loca. Nam Ioan. 6. booen Uus Dei , ut credatis in eam , quem mi is ille . Et infra , nemo potes venite ad me, visi 'ter , qui misis me, traxerit illum. Mult. 16. earo, NIavguis non revelavit tili , sed Pater meus . I. Cor. I a. nemu potens dicere Do-mrutii P ys , ubi tu ut, siti S. Tandem nudecimo . In infideli perdocto , multis imbirio erroribus, prima fides naturalis de Mytterii, nostris est 1um-rae dissicilis, si non interveniat, Sc adliciat adfectus aliquis supernus, quum aliunde parum homines ad spiritalia adficiantur : ergo salten1 pro illo eventu indiget liberum arbitrium 1peciali gratia ad fidem naturalem quoad subnantiam actus. 3is Ad deeimum . illa loea intelligenda sunt de adsensu , confessone fidei, & invocarione Christi , quales ad salutem requiruntur. Aes undecimum . D. Co . indiget morai ter, C. ob tot , tantatque dissicultates : simpliciis r , N. quia potest simpliciter illas suo labore superare r . 336 QUAESTIO III. Num saltem fas sit libero arbitrio elicere ,
vel imperare actum , q, i sit initium fidei, quo, nempe disponatur merendo Iustificationem p NEGO . Quia hoc initium est gratia superna auXilians vocationis. Fiue certum.
215쪽
go: PARS II. TRA . II. LIB. I. CAP. IV.
si 8 Et quidem si homo haberet primam voluntatem eredendi, Prout oportet, quae est quaedam electio, multum conferens ad vitam aeternam, posset sibi aliquo modo tribuere initium salutis, quod ab il-Ia voluntate magna ex parte incipit; quod tamen ex solis Christi meritis, donoque Uei , adeoque misericorditer omnino tribuitur ci). Nihilo seeius , si Amsenam ) audias , haec interna Dei vocatio multum Pendet a libero arbitrio ejus, qui vocatur.
aio QUAESTIO IV. Num, Sc quo pacto possit elieere actum sa-
Pernum , quo aeternam gloriam vel eongrue, vel condigne mereatur RDsERO. Ex suis viribus naturalibus, cum solo generali Dei eo ne urni nullum potest: eum adjutorio gratiae potest elicere singulos actus ereis dendi, amandi, paenitendi , utpote Opportunos, immo necessarios ad iustificationem , a qua ipsi pendent ; simulque deinceps perplures alios virtutum actus , augmenti gratiae , & gloriae meritum praeferentes rita tamen ut eos omnino libere agat , possiitque Deo ad eos excitanti parere, Sc non Parere ; quia alimni esse ut necessarii, quocumque merito vacui IJ.3ao Hoc autem Adsertum ex utroque capite fide sanctum est. Primum etenim non ullum elicere homo potest ex suis viribus naturalibus, uti abunde liquet ex die is pro Dogmate praecedenti ; si enim nequeat quis absque su perna gratia ad initium salutis disponi, multo minus eundem filutarem actum esse e re poterit. Adde quae inferιus pro necessitate gratiae ad quemlibet actum sit utarem disseruntur cin b. 32I Ueinde potest eum g aliae aux .lio singulos quotque 1 aluta
ηὶ L. E. In Luc. c. t a. c) L. f. contra Pelagian. serme sub Init. Ein .L. a. contra duas epistolas Pelagia--ia c. I. ta l. de tac. Cur. c. 25. N L ad Bonitae. e. e. di l. de praedest. S . eap. a. de saepius s e) L. coni. Collator c. s. & 38.
I Vide sis Mol. eit. d. Is sub finem .cαὶ I'art. 1ll. Tr. l. L. H. C. I. s. v.
216쪽
Concordia liberi arbitrii ecim aliquot Masteriis supernis.1αa QUAESTIO I. uae sit concordia liberi arbitrii eum auxi
lio essicaci divinae gratiae λ ADsrno . Auxilium est intrinsece inuisserens, & extrinsece essie ax; quatenus nempe confertur a Deo, praelueente iciei. tia media de infallibili , sed libero voluntatis contentu sub illo . Quia nimirum auxilii ess cacia pendet a libito voluntatis, eo prae veniente , vel eooperante adjutae r immo esse acta stat in libero conten se, utpote qui, sicuti est, poterat non eme ad auxilii praesentiam: er- ago recte cohaeret liberum arbitrium cum auxilii essitaeta a P.
323- UAESTIO II. Quae concordia eum certa , R infaIlibili
Dei praescientia de operatione liberi arbitrii eo modo , quo erit p ADs ERO .Haee est scientia media independens a quocumque decreto , & dependens, ac determinata ab operatione liberi arbitriit adeo ut ideo Deus videat consenium, quia hic erit; non ideo hic erit, quia Deus videte quare ideo ficientia Dei est certa , quia certo exsistet consensus liber ; hoc enim non exsitiente, uti posset non exsiliere, esset in Deo certa scientia de non consensu, vel de dissensu ; adeoque 1cientia visionis de consensu est cum hoc connexa, connexione consequente , vel ex suppos tione, quod sit consentus. At praefatae certitudo, & connexio minime laedunt liberum arbitrium : ergo istud cum illis optime concordat bb.
3α UAESTIO III. iniae eone ordia eum divinis praefinitioni
bus , quibus videlicet ipsum Deus vult, & intendit e Scaciter consentum p ADs ERO . Istae sunt ruere Potentes adquirere consensum , simulque ad-C c a quiri
a) Sebola nostra post mi. conco Id. d. o. re alibi saepius. Haee jam decrevimus supra in Tom. I l. ubi de Scientia media , fusiusque illustrabimus infra in Tom. V. tibi de gratia effieaei. Nobiscum sentiunt quot
quot adprobant Scientiam mediam cum Th. Adein, Tanero , Inglen , Stapleton. Beliarmano p. & cum laud Pennoso l. s. c. 29. n. IV. sqq.
b Porro ad stabiliendam prae primis hane coneordiam, invecta est in Scholam doctrina de Seientia Media, postquam ipsa in aliis vocibiis Scripturas di Patres tradidis novimus. Recolatur laudatus Moiana d. sta
217쪽
sto PARS II. TRA T. II. LIB. I. CAP. V.
qui ribiles, & evitabiles a consentiente ; quoniam diriguntur a seientia inedia de ipso consensu conditio nate futuro. Unde earum emeaeia Penis det a eonsensia s volunt autem consensum liberum: ergo quam Optimes at cum ipsis liberum arbitrium ce) - Hoc eodem pacto a uotiua d)subjicitur contentus liber divinae Providentiae, quin ista ejus violet ibbertatem .
gas QUAESTIO IV. Q iae eoneordia eum Praedestinatione, ae
Reprobatione Θ ΑDs ERO . Praede itinatio pendet, atque connectitur cou sequenter eum perseverantia finali, sicut & Reprobatio eum finali im- Poenitentia: quum autem utraque sit libera creaturae, nempe per leve raulia, & impoenitentia finalis, quoniam per ipsam stat, vel cum gratia vel cum peccato decedere, ideo ipsi liberum est vel praede itinari , vel reprobari, quia enim potest inducere, vel impedire 1eientiam mediam , qua dirigitur decretum essicax cum Praedestinans , tum rePro hans
326 Hoe nostrum, alias pluribus eommunitum & illa stratum, systema de coneordia liberi arbitrii eum ejulinodi venerandis ac in ad ceΩss divinae Providentiae arcanis, in via scientiae mediae, cui mirum in modum favit Petrus a S. Iosepb f). Eo, quantum homini licet, satis congruenter dissolvitur implicatissimus ille nodus , cui extricando impares ex omni hominum classe peImulti, alias oculati & 1apientes, in adtributa creatae libertatis impeger uiat. 3 7 Rlia quidem , seu partim , seu ex integro alii cuderunt, scholae suae . sen disciplinae principiis consentanea . Sic enim Bantieetius , Godollus, Dan. a S. Noma, Goneius cum Sehola Thomistica. in via physi-Cae praedeterminationis disserentes ; si e Beritus ubi tanquam eclecti us author disputat, suosque canones tradit. Sic Creseutius Disper Claudius Messen aliique ipsorum eon sodales secundum dogmata Scor isticae Scholae. Sic alii eclectici Theologi. 328 Licet autem nostrum ceteris praeferendum in re dissicillima
duxerimus 3 minime tamen exinde suam ceteris probabilitatem denegandam esse contendimus.
Sas De libero hominis arbitrio haud pauca ratione me hodi nobis opportune retractanda manent inferius ubi de Gratia auxiliante sermonem infiitii erimus. L I-
tatis cum immobili certitudine Praedestin tionis de efficacia auxiliorum gratiae. el Lib. 4. cap. IS. In tom. i. theol. tr. I. dist. ιμ q. s. lim. s. εζ alibi . ia In Seoto Academico tom. I. u. E d. I. pr. 2. sect. r. q. s. N saepius .
218쪽
De Lege . 33o o Elictis heie bene multis, quae ad Theologiam Polem Ieam.
6 & Moralem , tum ad Ius Canonicum , & Civile Pertinent, ea nostrae Dissertationi adeommodabimus, quae 1ub principiis & regulis inivei alioribus cadunt. Enim vero errores ex instituto nostro Iheol aicae Disputationi praemittimus.
De Erronibus in Legem. 33x Orro in Legem , Legisque energiam, Varietatem, sanctu uiamollia
I moniam , conditores, magistros, subditos adversus ali urit. x MNA. qua peculiaria adieria toto hoc Libro disperse definienda, & quidem vel fide sancta, vel plane certa apud probe sapientes, indubiisque doricumentis innixa ) perplurimi omnis tere generis ex leges enormiter in sipientes impegerunt: quo quidem & Deum Pariter Leginatorent, a s quo omnis ferendi legem pote itas emanat, haud raro d: recta facie, D 'ueutius vero oblique saltem oppugnarunt . Eos in scenam producis
I. Arebeiatis Atheniensis, aut M ilesius, Anaxagorae auditor, So- aeratis magister & sectae Ionicae Author, plura philosophatus de Legibus, ac de honesto & aeqno , plane turpiter erravit, adserens juitum ac turpe non natura Ieri sed lege cI . II. AriHippus deinceps sectae Cyrenaicae Author idem effutiit apo- Phlegma , quod nempe nihil nat Bra Iultu in sit, aut honestum ac tur-Pe, sed consuetudine ac lege cm . III. Pyr,ho Eliensis, Drysonis & Anaxarcti discipulus Cn) necnon Carneades Academicae sectae philosis phus ob tum Epicurus idem anti- dogma conceptissimis verbis tradiderunt. Et vero lex quae turpe quidpiam quoquo modo praeeipiat, aut intendat , injusta est , ae iniqua , atque adeo nec re , nec nomine Lex esse potest. id quod apud quosque bene sapientes Exploratissimum est ac inconcussi m , ex certo eju1dem naturae dictamine. Itaque non nisi err nee adserere possis, Legem aliquam, aut divinam, aut humanam, Vel
219쪽
naturalem , Vel si per nam in turpe quidquam contendere. Adde , si ejus aut L .egem nὶ rarae prorsus evelli IV. Auo Umι alii permulti, qui pugnarunt jus nullum esse nat
V. Fuialistae rigidi eum Heraelito cr) ceteritque saepe alias a duo.
catis, unicam admi Ierunt in omnibus Legem, nempe fatum, idque sit tum in ratione, ordine, ne celsitate , quae rebus omnibus ineli, & qua OCHM., lanc iam ab anima diriguntur. Fletne perpetuum illud Heruetiit
ad iusis ad .lor 's m mii irin , κατά φύσιν νοοῖν , secuncium naturam ag
re ; quod & Moui praeiertim ambabus ulnis amplexi tu ut . Quibus pla
nes i iii losophi apud alias sectas plerumqGc audierunt ; qui nempe crasso ilio scepticii mo morali ad impietatem via in am- piri limam ni uni isse vili sunt . 4s enim certo certius est , mendacium , plitraque id genus ideo elia politiva lege prohibita , quia suapte natura mala sunt , non autem contra ideci Olem ala quia sunt prohibita a quod susius demonstrabimus in Parte lis . ubi de moralitate actus humani. ac de regula morum . Sunt quidem non pauci , qui benignius equo lentium de coetu praememorato rigi 3io. rum Scepticorum , quorum auuior bc parens dicendus est Arctielaus , minime Pyrrho, uti seri vulgarii sim a sententia cum Theophilo Gatio in Plitios .ener. par. a. l. l. cap. 4. d. a. quin & ut eos viri diccnt, reponuns, e fiatum
illud valde obscurum esse & ambiguum, &optimam pati interpretationem, quam ipsi adjiciunt Ut videlicet illud neget duntaxat, lio'nesti ac turpis naturam itoli in ellentiis rerum antecedenter ad legem positivam sitam elia , sed recurrendum ad voluntatem sumini Legislatoris , qui rebus naturalibus marilitatem addidit; qua quidem ratione recentiis mis Pufendo fli sequacibus hae de re pluribus disserere libuit. Quocirca, eon eludunt , perdilfi cile saltem eii , de mente illorum quid certum definire, ipsosque uel damnare, vel ab
solvere a Ceterum nec veteres , nec recentiores
Philosophiae Historiographi eum ut piam mi hi vel ne quidem per umbram indicant benigniorem Sceptico tum sensum , in quem a lias no i nisi violenti sino marte illos trali
re pollis. Itumo potius re veteres re recei ti Oses, cos pouunt, lup onumque suisse loquutos in pravum , pulsi cluimque iensiti intenduntes nimirum, niti l ex sese bonum vel turpe else , sed duntaxat ex o inione , te
pe , & co. suetudine hominum ; adeo ut quadipsi probum leu turpe esse Ilituerint , leoisi ii a quavis alia, quae ii agi Ilit, condicione, tale sit. id quod apertissime liquet ex eorum Scepati eorum systemitis, videndis apud Hillorici- graphos Pulloibphia ubi oe i pii, diiserunt.
Ut mittam hete coeli tam opinio tem Pu sendoriianam , quae in praeliduam deperditae causiae advocatur , pluribus alias 'Obis Op pugnaridam . in is a ue u saρiem ac pra icias dixerit, ea ni adoptasse scept eos , necduu ta men liucusque intellectoam iuisse i Adde , ex iis Seepticis s altem Archelaum , Pyrrhonem de Epicurum a inultis haud temere inter theos counumerari et credideris ergo i pios moralitate in , de qtia dili erui inus, in inuin O. M. retulisse λCoalerantur in hane reni ex veteribus Sext. Empirieus lyyrrhoniar. hypotyposeon l. 3. c. a . de Laert. io Archelao, Aristippo , Pyrrhone, cum notis Menagianis ; ex recenti Oribus vero suraeus proxime cit. α s. sqq. P. ai q. mi er. diis. t. de Deo sect. g. Bruch Ghist. phil. t. I. p. sal. & s 9. Cudovorrh. ινλint. t. a. c. s. leci. s. a g. 3 o. p. O sa. iqq. Mbi eos lcepticos , aliosque ii miles sub nomine Atheorum acerrime perstringit pro lege natu rae , symbolam suis observationibus conse Iuum te M hemio .
q Eos late insectatus est Cud orta. In conseripis , per septem priora capita. commeat. de bono ec mala morali angliceis tr Ap. Laist. l. s. segm. 7. .
220쪽
DE LEGE. PROLUSIO POLEMICA . Ior
ne Iiberas quasqne Dei , hominumque leges funditus everterunt Ex Hebraeis I. Herodiani , authore vero sim ibiter Iuda quodam Gaulonita seu Gaian eo , qui Hierosolymis aetate Christi Domini florebant , dolo ac iniquitate pleni s) 1 ummo tenebantur Pro libertate sua studio , utique peris suasi , unius tantum Dei legibus subjectos esse homines oportere ι) .
Varia sunt apud Scriptores cum veteres, tum recentiores de Authore , origine, instituto, dogmatis hujus sectae judieia, quae omnia pulcre comis Plexus est Calmeatis in I exico biblico , art. Herodiani, cum additionibus Clari T. Mansi. Eos consulas .lI. Padalea Gens universa , etiam a descensu Spiritus sancti usque modo tenuit vulgo , ac propositi tenacissima professa est , Leges suas Μο- ' Dicas perpetuas esse ac immutabiles ; atque adeo leges illas judietates etiam ac forenses secundum Mosen esse perpetuo seruandas . Tum etiam quum Christum Dominum non agnoscant verum Messiam , nec eum reis Purant novum, verumque mundi Legislatorem , nec evangelicis ejusdeni Legibus obtemperandum esse contendunt. Conaequenter subinde nec Ecclesiae , qnam Christus instituit , Leges esse observandas pu
En tibi articulum numero xx. quem tanquam fide sanctum inter alios profiteri consuevit in sua fidei confessione gens Iudaica, prout ipse
lleres deprchenduntur. De cetero tamen ubi agitur de Leo e naturali di politi ea seu eivili Ag era omnem errorem . iinino adcuratissime , nativa sapientia duee, pagani sapientes dil- seruerunt. Argumento utique sit, quod apud Orthodoxos Legum latores, Scriptoreique ma gna laude S commendatione receptae tum Le-gον , quas ethnicis olim gentibus aut Princi-Pus , aut alii lapietitissinia viri condiderunt .
Puta Legei Zeletiei pro Loerentibus. Mercurii pro Aegyptiis ; Anacharsis pro Scytbis ; ercidis pro Arcadibus Apis pro Argivis a Ly- aurci pro Lace demoniis; Cecropis pro Athe nientibus ἶ Philolai Cotinthii pro Thebanis 3 Hippodami pio Milosis ; Aeseisti pro Atheniensibus . Hinois pro Cretensibus arisoreIis pro Stagiritis & Abderitanit; Numae Pumpilii . ac
D eem virum Leges duodecim tabularum I ut' reliquos mitta in . videndos ap. I. AU. Fabrico in bibl. graeca Ioin. a. lib. R. cap. 14. uuu .I 8a
Tum etiam quod e nostratibus tam Pa. tres , quam Theologi di Iurisconsulti eujusis quuii 3q in aetatis, in materia de Legibus naturalibus di civilibus tua theoremata ethnicorum sapientum avtboritate communire latagant; e. e. Platonis in libris de legibus, in Timaeo. Phaedro Sc. AH otelis in ethicis, & politicis. Seipionis in c. libris de legibus, Tutili ciereonis in itidem de legibus libris die. Ducet itaque hae in re ipsi nolitatibus sunt de antesignania nec minimam alis quidem , nec ultimam partem Historiae laris naturalis & civilis coninst linunt . a Ut eolligere est ex Mareh. G. 6. Marc. 3. 6. dc 8. ι S. & I 2. Iq. εὶ Lege y fph. de antiq. jud. l. I 8. c. I. v. 6. ac D. Hieron. in epist. ad Titum, e. 3. υὶ Haec quidem impudenter hucusque iactitant pleraeque Omnes Iudaeorum Synagogae toto .rbe disperiae . a suis Rabbiau ε
ctae. Cos. Μartinius in pugione fidei par. r. dist. I. cap.7. dc dist. 3. e. ra. 1 f. de Vol n inobservat. in prooemium ejusdem pugionis. ubi quod lex Mosaica non sit aeterna dc immutam