장음표시 사용
241쪽
α28 PARS II. TRA . II. LIB. II. Hesiam in oeeumenico Concilio congregatam b) ; in quam videlicet
nee directionem , nec coercitivam facultatem exercere valer c). O.' Quum Ecclesia nec territorium , nec jus gladii habeat a Christo , & ad finem duntaxat supernaturalem instituta sit , suasi uetantum & directive , non coactive poenas temporales irrogando, judieat d . . . it.' Princeps politicus ut Dominus rei publicae ac territ rii, vindex est atque protector legis divinae, naturalis & canonicae rquare in eum finem leges figere, concilia etiam Oecumenica cogere,
gladium distringere potest co Quin etiam ut Ecclesiae Protector S vindex canonum , iudex est legitimus adpellationum , quas ab ab ulu vocant i & heinc Ecclesiae Gallicanae liberta res originem duxerunt f) ia.' Summus Pontifex nec Reges aut Principes ullo pacto deponere potest, nec directe aut in directe temporalia eorum bona sibi vin
Authoris fata varie ab eodem RIeherio , aliisque illius aevi scriptoribus literis consignata video. Ergo iis bene muliniis, quae apud Duvallium, Dupinium, pos rem ima Morerii l ditorem , Ruthorem le-xiei literarii & eritici de an. iffs9., Adser tore in veritatis concilii Burgo sontani , Richerium ipsum , Chariasium , & alios, mihi vel incerta , vel dubia su nt, omissis, haec tanquam certa de satis illis brevi liceat indi-
Care, ceu commentariolum lamosissimae con. roversi. e Rie herianae .
Prinei pio libelli doctrina ingrato, ama Toque animo excepta est a Romana Curia , ab Ordine ecclesiastico Gallieano , ab Facultate Tlleologiae sorbonica , ab Senatu Pari. sensi . Nam sacra Romana Congregatio Indicis eum in atrum librorum prohibitorum censun retulit an . l6i3. io. Maii de cristiperioribus diebus. Concilium itidem Provinciale Parisiense sub Cardi uale Perronio an. Iola. 9. Mart. eum proscripsit ceu continentem propositiones , expositiones is assieta riones falsus , erroneat , scandarasas , schismaricas , ἐν tit Ionant haeretieas 3 quemadmodum & Provinciale Aquente a . Maii ejusdem anni , sub Paullo Aquensi Archiepise po , ceu praeferentem pariter propositiones , adlegationes θ' doct/inas fulsas , Ieian usas, Ic4ismaricas , haeretieas , is imPietatem , era
vemqtis errorem suptereret . Tum Faeultas sor. boni ea eum sibi di iplicere ae reprohare haud semel palam feeit . senatus denique Parilien .sis libellum vix enatum lupprin si jussit, quan tumuis caverit, ne Sorbona eum ullo stig
Deinde ratione libelli editi , ut colligere fas est qui inter Doctores Sorbonicos plurimas exc erat tu ibas , justu Ludovici XII . & Reginae Matris, in minore filii aetate tum regnantis, atque tollemni Parisiensis Faeultatis decreto , em illo sub dium I. Sept. icli a. e Sorhonico Syadicatu , qui alias perpetuus erat, depullus est , quin oppositae intercessiones Sc apologiae quidquam Richerio reclamanti prosederint . Nec multo serius ipsi a superiore quadam Poteitate injunctum est sub poera capitis ne quid in de sensionem proscripti l :bri pervulgare aude
Tum multi R Icherianam doctrinam , tuum primum caput extulit , vehementer criptis editis insectati sunt e puta Michaed Maticlertis Doctor Sothonietis in conmae t. edito at i 4. de Monarchia divina, ecclesiastis ea , δέ seculari Christiana , par. i. l. 6 c q., Andreas Duυailitis , Doctor itidem Sorbonicus in elencho libe: li de ecet 1. di polit. p test. pro luprema Romanorum Pontificum in Fcele si an a uilioritate , paullo post , opinor , typis exculo . Desιαι Silarandus sub larva
242쪽
DE LEGE . PROLUSIO POLEMICA - aas
Haec quidem hominis inter orthodoxos audaciss nai portentosa explerisque capitibus commenta , aliae inico plures Parisiis adsectae,
per sum ina nefas Ricberia vam Setiam eo niti rueriles , ad Ptarunt, Pr pugnaruntque 3 ac prae celems ardentius atque iniquius S mon Zigor: rto noni ne Iacobi Cosinae Fabricii in notis stist malicis ad Magistrum trigint 3 paginarum , quibus nempe constabat Richerii libellus ;queis adjiciendi Petrus Pel et rius , Ciati itis
sub larvis Paulli Gimon d , & Pompeii Ri-
hemon d , Eudemon I. annes e Soe. Ielii . His vero post aliquot annorum decades sese adjunxerunt duo praenohites & acerrimi in eundem libellum pugiles, nutavius noster , de natus an. 16sa. in l. 3 de eccles hie
in tract. in publicum emitto sub an. i 68 . delibertat. oallicanis lib. 9. per tot. Nostra denique aetate noster I an. BaItista Favre, ia Copeeio Romano clarus Theologiae Prosesiasor, quem honoris S amicitiae caulla nomino , in diis. polem. advertis Richeristas. Interea teli'poris dum Richerii opii seu Ium a suis c ollegis S contribulibus aretu-
mentis & eonviciis proscindebatiir, is in se. eellii Cardinalitii sui Collegii Musi; vaeabat , commentarios pridem inceptos perficiens, S novas apoloeias pro doctrina sui libelli acerrimo marte communiense nec ullis postmodum Sorbonicis conventibus, etiam a Collegis saepitis ac enixe rogatus, interfuit .
sub an. dum Sorbonicἰ Doctoresset o deliberabant de serendis iudiciis ac cenis .suris in commentar una Maret Antonii de Dominis de Republica eccli siastica , recens
Patisios advectum , magnus increbuit rumor, fore ut cum c candem prorsus censurarum
subiret aleam Richerii libellus , utpote vel ipsa io edatus doctrina , vel perquam simili . hi vero qui plura Marci Antonii theore. mala nigro tinta merito inusserant, intactii in relique ruut Collegam et immo hic idem tuae famae prospieiens. propriamque doctrinam tamquam alieri sibi ad ii iani toto eoelo di
vertam vindicans, plerasque ex censuris 'Orbonicis centuit ac vellieavit, ipsitque itidem alias adjecit e penu suo . Multa quid .m ab hominibus adversae partis , absolutae Romam Pontificis aut hori. tali jure laventibus, sibique insensis hostibus, pallus est Richerius . c arceri Sancti Victoris vi raptum, Ducis i pernonei sis opera, mancipari curant. Commoveri adsiduis pre-n alo. cibus , & minis grav,lsinis perterreri sata.
gunt, ut omissa ceu insumetenti ae inutili, declaratione , quam idem obtulerat , brevi que sue doctrinae dem O stratione , quam derinuo ediderat, aliam tradat , qua doctrinam revocet , aut exponat in sanum rectumque tensum Pontificiae absolutae potestati conissentaneum : quod quum conlianter renuata sp rgunt in vulnus , eum ceu pro tersum solii Pontificii liostem , indignum e lle qui sacramentalem absolutionem a quopiam im petret Poenitentiario. Ad mortem de ii que vergente aetate te sipuisse creditur Emundus , edita ex ani. mo humillima re idonea protestatione, quam manu propria coram testibus an . t 629. 7. Decembr. obsignatam legimus apud Dtivalitum in tr. de supr. summi Pontificis potestate , in
praevia adnitam t. ad I. ectorem , quem consile lis , una cum La Foditatar in prop. Que Gneli. XC. c. p. t. ubi rccitat plura cap ta palinodiae poster inris , quam linquit Riete
rius moriens reliquis in scio m eo , futurum omnibus , esiam pse Isis tectimoniam inuet in dubitatum .
sei lucubra vir idem , vindiciae pro tua doctrina , nec ante eius obitum typis excnlae , nullam prae se ferunt ex En unoo author ira tem , quum ab eodenὲ Cardinalis earum seo. pus in Arobatus sit ac proscriptus . Iam vero iis, qtrae de latis Richerianis innuimus , nonnullas juvat animadversiones adjicere .
In primis Rie heriano scripto proximam dedἰt caulsam famosa illa P P. Praedicatorum dii piitatio in comitiis generalibus Pariliis habita 27. Maii i6it . quae tot excivit tumultus ob tres illos ari culos, aliis insertos thesbus et nempe is t.' Romanum Ponti seem in fide de
,, moribus errare nou polle . a. v in nullo casu
, , Concilium este iii pra Papam . 3.' ad Pa- , , pam pertinere dubia decidenda Cone illo M proponere, decisa confirmare vel infirmaris, re , partibus silentium perpetuum impone.
243쪽
ago PARS IL TRA T. II. LIB. II.
majoris Cone illi Parisiens s Senator , obna Ortuus an . I 624. I9. Febr. , qui in apologetico Richerianae do ruinae adversum Duvallium per a
gemper propugnassent, esse h.reretiere vel DI- rem schismatteor : Gillorum patientiam istis
rhe dius tentari . Ergo Richerius , a vitae doctrinae Sorbo.nicae tenacissimus adiertor N vindex , illam propositis a duobus Patribus Coloniensibus thesibus graviter impetitam , extemporaneadit Ieriatione vindicandam duxit. Hanc vero ita concinnavit, iri pro sistendis oppositis articulis , una cum a I iis libertates gallicanas prae maxime concernenti.
hus, ea posuerit ac stabili erit Cardinalia principia , supra in prioribus capitibus sui syste.
Datis indicata , quae ceu parum tum trita Callis, ceterisque gentibus , nova , perabsurda , & vix non erronea pene cunctis, prout libelli vel ba sonant, jure habita surit. Verum enim vero liaud ignota erat eorum principiorum summa Facultati Sorboui. eae, quae ipsa na in conventu anni 16IO. a. Octobr. ab eodem Richerio expositam audivit , nec improbavit ap. cit. D' Argen tr. to. 2.
p. i s. Ut quid ergo pauilo post , edito libello,
cujus principia aequo animo exceperant, dicujus conclutiones maximam partem duduit prositebantur ni ulti Sorbonici Magistri , in authorem libelli ceu magni criminis reum ita furere visi lunt, ut eum Syndicatu deponcn. dum , carceri mancipandum , a sacra absolutione arcendum curatini lHaec porro incohaerentia vehementem euipiam suspicioneni injiciat, ne tini ultates istae in Richerium potius invidenti bos S sa -ctiosis hominibus tribuendae sitiit, quam vindicibus veritatis , & Richerianae caussae meriti. minde in conventu Sorbonico an. I 6ia. I. Mart. plures Doctoies jurejurando interposito fassi sunt, libellum Itiellerii uihil omni .no continere, quod doctrinae Scholae Sorbonicae consentaneum non est et , ap. ipsit in D
erntr. to. 2. p.6l. Id quod laepe Auclior libelli protestatus est, atque amplissime demonstravita
Videt ieet in breviore libelli demonstra.
sone rursiim edita Coloniae apor. , in prolixiore libelli defetilione in duos tomos di,' isa , ibidem eodem anno primum excula I in vindieiis doctrinae majorum scholae Parisiensis . in duos tomos distinctis, e prelo pariter Uoloniensi emissis i683. , in historia Concilio. rum & alias . Ex iis autem alia liquido consequutitur.
Nempe primum e censurae omnes a Conciisliis Provincialibus mox laudatis . a reliis quis propemodum innumeris . toto pene teris rarum orbe catholico Doctoribus in doctrii iam Itiellerianam est usae , uno eodemque jure doctrinam Sorbonicam, unam eandumque
cum Richeriana perstringunt. Secundum et Sorbonici Socii, puta Mauclerus, Duvallius, di alii, qui ex professo
Rie herii libellum oppugnarunt, eodem Om uino tramite doctrinae tuae matris Sorbonae insidias pararunt , desciveruntque a reptila honesta iis , qua praescribitur filiorum elio diis
seiplinam matris audire ac eidem obsequi . Nisi sorte dixeris, jure illis magis amicam
sutila veritatem , quam mal rem .
Tertium: Haec omni procul dubio animadverterunt ac recogitarunt sapientissimi atque ae utillimi Sorbonici et nullus adtamen , quem viderim, propalam vindicias egit pro doctrina Richerii, quae Sorbonica erat , aut contra doctrinam ejus obtrectatorum , quae illis reputanda fuit anti Sorbonica et immo eandem doctrinam , saltem quantum ad plura capita , palam profite Ii pergit Sorbona , quemadmodum liquet ex illis sex adsertis ejus notuine traditis Senatui Parisiensi suban. I 663. inserius rursum memorandis ubi dele. e canonica.
Foliastis liace magnopere Ricberismo δε- vere videantur. Ceterum si rem penitius expendamus , Richeriaria doctrina simpliciter Sorbonica minime est ἱ nunquam enim , quodiciam, Sorbona admisit, cooptavit & vulgo docuit quinque pii ora di quidem Diada mentalia & peculiaria Ricberiani systematis
capita , s: iperius compendio tradita , licet reliqua plane tenuerit. Audivit quidem a Richerio leviuseulam corum sunt man , nec improbavit; sed neque adprobavit . bona .
inle iurarunt aliqui , nihil libellum Richurii
conIinere non consonuin Sorbonicae doctrinae 3 at in culpate salti sunt S Coctum se- fellerunt , quod opusculum non nisi perm-ctorie ac oscitanici percurrerint. Nullo de mum certo documento , ni fallor , ostendit Rie herius in suis apologetieis di vindiciis , suam doctrinam quoad ea praecipua capita
cum Sorbonica convenire. 1 rocul ergo ab
cae Ricii erismi suspieio a sapientissilia &prorsus orthodoxa Facultate ; di quodlibet iubinde patrocinium pervcrio ac subd.lo Ricberisuro adsudica cum .
244쪽
DE LEGE. PROLUSIO POLEMICA. 23x
cerbe traditillum edito absque nomine Aut horis Coloniae sub an . si a. Magistri audaciam ac temeritatem plurimum superavit. Hic apologetico titulus , Ex responsone Buciali data sileae oratoribus Domisi Eu. genti Rupae IV. in cougregatione geverati rerιio Nonas Septembris miVULino quadrivgentesimo trigesimo fecuudo pars praeeipha ta in eam commenistarius .
Quin & hune palillo post suo expresso nomine explicatius retra- elavit novo vulgato commentario sub hac epigra pile, asitiatuor libri de salti ta gubernatione Ecclesae . I. de Monaretia ecclesiastica. D. de tu. II bilitate . m. de disciptiua ecclesias fica . iv. de concitiis . Et heie porro sibi similis ac in temeritate constans vir Laicus & caussis ei vilibus ex munere intentus, de quo propterea non nemo illud adposite
occiii uerat, vita de ventis, de bobus narret arasor , Gumeret miles vulnera, pastor ov s .
Reeemior praeterea Tanfeni us ab Ser ptoribus Anti-jansentanis cum Vneolo La Fontaine bb de Richerismo vulgo traducitur. Quoniam primum D. de Salute Mave in literis Romam misIis ad D. de S. Aniore an . t 653. quum agebatur de caussa Ian senii, eum vehementer admonuit , lare ut apud Gallos sine dubio innovaretur Richerismus, si Apostoli ea Sedes samosas v. Jansenti propositiones profligaret. Et quidem iidem
ΛDNOTATIO. tum porro est, utrumque Vi- orii commentarium apud sacros Iudices Romanae Congregationis Indicis eandem cum Richeriano Libiisse prohibitionis aleam e primum nempe an. I 62 I. IO. Mart. alterum vero I 622. 2. Decembr.
quemadmodum di omnia ejusdem vigorii opera an. I 68 . 2s. Ianuar. Quo tamen ingenio primum a quem evolvere non licuit, concinnarit, adcipe ex laud. μυal. par. r. in anteloqio . ,, Neque,a vero tantum hac synodalis responsionis ex- ,, hibitione vigorius doctrinae tuae schismara ticae virus tegit & dissimulat , sed spe- ,, ciolis quibusdam rationibus & argutiolis, is tanto artificio, tantaque veris militudineis contextis illud porrigit , ut verum salsum, ., bonum malum , & malum bonum , lu- ,, cem tenebras, di tenebras lucem putet, is ni caveat, lector moderatus. Quod vero alterum spectat, quem neque percurrere datum est , haec habeto ex Authore veritatis consiti Burgosontani in Par.G. quaest. I. art. I. ρ. I. sub init. is Prae- ,, cipue auuior institutionibus Calvini mula
,, tum & familiariter usus est: ex huiusmo- ,, di lutulentis sontibus hausit hic laicus suasis de rebus ecclesiasticis notitias . Nihil au. ,, tem de iis disserit ex ordine & constituisis La rite methodo, nihil certa ae definitari rationer pro arbitratu decernit, & con- ,, sidenter sententiam seri in rebus, de quiis, , bus adcuratissima sibi consideratione lo-D qtiendum exsistina Mit veri Theologi et pro, , more haereticorum ultro stipponit & ad. , , sinsit adversariis suis quae ipsis opinari velis adserere in mentem non venit : pugnano,, tia loqui, & jam hoc loco abnuere , quae , , alio certa ac testata esse volebat. ,, Ac inde toto articulo confutare pergit Uigorii conatus destruendi regimen monar chicum Ecclesiae ac in ejus iocum aristo. craticum suffieiendi. Num vero critiea haec testimonia rei adprime conveniant , dirimendum Eruditis relinquimus, quibus fas est ea cum Uigo. rianis commentariis adcurate conserre ; quid quid sedux istos Richerismi adsectae ceu factionis columen & praelidium summis efferant , colicelebrentque praeconiis .
245쪽
α32 P RS II. TRA . II. LIB. II.
Iansentani, ut Romanis Iudicibus terrorem incuterent, infaustam hane praedictionem typis excusam in vulgus sparserunt an. I 66 a. ipsique iti dem editionem v iudicia ruin Richerianarum cum aliis doeti mentis ea n dem rem concernentibus de an. IIo I. diligenter Procurarunt i . Insuper .Quefvellus Richeriimum Profitetur & docet in sua prop. xe. quae talis est , Ecclesia aut boritatem excommunicandi babet, ut eam exeris erat per piimos Rufiores de cOufensu fallem praesumto totius corporis Uio . Haec autem eo expresse tendit, ut callide taciteque adfirmet , potelia
tem clauium , R 1 ubinde quamlibet ecclesiasticam jurisdictionem non esse Petro proxime traditam , neque per Petrum ceteris Episcopis , sed universae si delium multitudini: quasi Petrus , alii Apostoli, & Praelati omnes potestatem ab hac multitudine adeeperint ceu ejus vicarii delegati ae ministrii & ea quidem lege , ut in quolibet potestatis exercitio a toto penderent corpore, sine cujus adsensu fallem. supposito nunquam fas esset uti clavibus cl). Haec vero, nisi in meridie caecutias , prioribus Richeriani systematis articulis superius productis , vel identica , Vel summe consona
i Lege, si liceat, Authorem lex ici de
Autho - ἰ Ηἰe plane verus , germanusque
propositionis lenius , qua lena nos exhibemus . sequuti chorum Interpretum oppugnaLorum-a ejusdem a
ct is vIris e eiectum & consulatum , tempera re aut excusare simulavit Des tas, inimo Te ipsa confirmare nititur in Hexaptis primum in hanc thesim proscriptam pag. SSa. sqq. S insuper in Protestatione contra erro res sibi imputatos in documento pastorali a .aepiscoporuin , quod deinde cooptarunt si O. alii, a p. m. 3os. edit. ITIT. Perorat, excandescit , ludit. Lectorem remittit ad librum , quem praenotavit, να- vir I fui larum e numina , art. I . p. I s. sqq. edit. I7i 3. ubi , inquit, id quod hancce the- vi renicit, magna evm soliditate fructasse . Ut probare videatur thesim , ad documenta provocat ab Scripturis, Patribus , Synodisperita .
Te denique de consensu saltem praesum-rto totius eorporis ita intelligi jubet, ut intenderit, quod I piscopus eo sano & aequo consilio secundum ecclesiasticas regulas debet
fulmen anathematis intorquere, ut sibi merito confidenturqtie persuadere polse, illud nulli ex fidelibus improbatum iri. Haec ille , ubi nihilo secius ex antiquo suae doctrinaeptine ipio Richeriano , EpIscopos & Roma.
num Pontificem vocat Minis os Ecclesiae , qu.re utique tuorum mini erio , eonereditanes ligandi or abs tuendi saeuitate uritur , ad ducto videlicet in praeli dium Augustino, ajei te scrm. ass. c. p. 2. eorumba rigat, columba solvit. Haee autem ludiera effugia una cunias Vero , Sermanoque propositionis sensu satis stiperque convelluntur ac dissipantur ab egregiis Anti-quesnellillis Ei Fo , La Fontento, D strantio, Ano mo Qualis tore ei. propoliti O num Qitesnelli in confutatione adlatae thesis ,
Nobis huc admonere siisse iat Quesne illadsectas, Patroni sui doctrina in eandem esse cum ea , quam sic exponit tam olus ille Lu- theranus Petrus Vermitius in loc. eonam. classe δ. c. s. ,, excommunicatio est sacinorosiis ejectio a fidelium societate judicio prinio - , , rum , atque tota Ecclesa consentiente ,, .
Ae rursu in valde similem illi , qua in sub an. iss9. sua lidei consessione vulgavit celebris illa Calvinismi Martyr Anna Dubureia in haec verba se credo Deum contul ille po.
o testatem ligavdi di solvendi , quae venit
246쪽
DE LEGE. PROLUSIO POLEMI A. a 33
Authores itidem alii e grege Ian senisti eo , aut Quesineti Istico Ri
eheriana theoremata adoptare non dubitant ac profiteri in scriptis edi tis ; uti plurium instar , ut ceteros mittam , adferri potest P. Laboris ex Oratorio Gallicano, denatus an . 1748. Hic enim in gallica dissertatione remunage de iis veritὸ davs I'Eglisse , hoe est, testimonium veritatis in Ecclesia , ad p. so. 93. & saepe alias diserte adserit, in corpore fidelium re sidere aut horitatem condendi leges, quae conscientiam ligent, puniendi rebelles, membra putrida resecandi ; immo Episcoporum judicia in rebus fidei & morum ab adLnsu corporis fidelium pendere Postremo Simon rigoriur nuper adpellatus, is est, cui in vulgatio simo conciliabulo Burgo niano demandata cura est ut primus Hierare hieum ordinem & potestatem Ecclesiae convellere ac demoliri cona
retur m). Quo quidem munere Vigorius quoad ejus fuit egregie per
functus est, conscripto commentario, quem modo vidimus pro confir
manda doctrina Richerii, cuius δc idem studiosissimus sectator erat Se
aemulus . Haee autem omnia satis superque probant, Ian senismum re-eentiorem eonfovere in sinu suo Ricberiimum , quem ipse Richerius meliora sapiens detestatus est. lis in cunctanter adjiciendus Havellius , gente gallus , opinor, Theo-
Iogiae Doctor in Universitate Cado mensi : quippe qui in scriptis suis ad
an. I7I4. decrevit, Ecclesiam, quod si bene ordinata respublica , saudere potestate condendi leges: quin immo hane in oecumenico reside re Concilio , quod nempe repraesentat universam rempublicam , cui
nempe illam detulit Christus Dominus , & a qua eamdem summus Pontifex, ceterique Episcopi exceperunt. En tibi purum putum Richerim. III. G g ris
A sub nomine Clavium Leelesae , non uni, aut duobus hominibus , sed toti Ecclesiae , ,, hoc est omnibus fidelibus Ac eredentibus,, in Cliristum Iesum ,, Eam didicimus ex docum .pastor. EPV a Lussione a de an. I 728.
I raque coiis milia ex iniquiis ma
dissertatione , quam evolvere non licuit, pr
tulit , di pro virili prostigavit noster Daniel in examine ejusdem libri, lit. a. & alibi sparsim .
De iatis autem ipsius commentarii haec adcipe ex Autflore librorum Ian senisti cocum Om. q. p. 3T. R.
is Senatus Parisiensis pestiserum opuI,, decreto suo proicripsit an. III s. a I. Fe. ni Hoe nostrum Adsertum in optimo lumine colloca v t Author Clariis demonstratae veritatis ejusdeui conventiculi par. 6. Et quidem sat us esset , Ipsique multo
magis honestuin ae deeorum , insanum erro
rem , Richerii exemplo, demisse revocare, quam insolenter recudere ac propugnaIe cum scandalo h delium . ATIO. is bruarii. Tum vero Iansentana factio apud ,, ecclesiasticas Ephemerides diei as. Majiis ejusdem an iri exsultabat , triplidiabatque is summopere , quod nec Pontifex, nec ul- ,, lus Episcoporum sodalis opus percusserit.., Ceretum haud longo intervallo sublitte- ,, rlint tripudia. Nam & Pontifex , & Con.
M ventus Cleri Gallicani , & Archiepiscopusis Lugdunensi; , dc D. de M illly ti Remenis., sis Archiepiscopus &c. illud confixerunt. quaest. I. in praefat. ex testimoniis ab Ant nio Arnaldo dc Petro Baetio petitis. Ipse coari uti tot.
247쪽
a 34 PARS V. NA T. II. LIB. II. cap. I. f. I.
rismum . Impiam doctrinam censura inussit Gre nensis Antipes 10 eius.
que aut hor revocare coactus est O . V. Tanfenius Urensis haec in sacrosanctam Legis materiam edocuit. a.' Iudaeis lex data est, & christianis plurimis praecepta injunguntura summo Legislatore absque ulla sufficiente, seu adjuvante gratia ... a.' supernaturalis gratia ΜOsaicae legis scopo Plane repugnabat f ... a.' Status ejusdem legis non adtulit Hebraeis gratiam sussieientem , sed Potius impedientem ; adeo ut non modo lex non adferret justitiae facilitatem, quin potius eam diffieiliorem effecerit, & quasi muro quodam interposito impossibilem r ... 4.' In ea lege ex absentia gratia: sufficientis suborta est impotentia observandi Legislatoris jussa cr).. s.' ejusmodi legis status qua talis non fuit justitiae ae salutis , sed prutius peccati & mortis. Tum 6.' Legem observare intuitu moralis honestatis operis prae scripti, vitiosa superbia est, Stoici1mum redolans cr) ... 7.' Lex nuI-la verae iter impletur nisi diligendo cu)... 8.' haud impletur lex ex timore poenae, sed ex amore justitiae tae ... o ' Lex Dei impossibilia . Praecipit. Et quidem principio sunt praeeepta quaedam , homini secundum statum & vires in quibus eonstitutus est, impossibilia r deinde non adest semper gratia, qua possimus, hoe est qua eadem illa Praecep ta implere sufficiant, aut obdurati & infideIes, aut etiam fideles & jussit praeterea haee impossibilitas adeedit fidelibus, non modo quum nolunt praecepta facere, sed etiam quum volunt cr). Haec autem Omnia compendio exhibet prima ex quinque famosis Iantenti propositionibus .
Sed jam satis superque de Erroribus fugiendis r ad Veritates indorecipiendas excurrat oratio.
πὶ In doeumento pastor. super Monuin mento 4 . Advocatorum diei a6. jan. I73I., to Haee discimus ex Atithore Bibliciis theeae Ianlenisticae de an. 739. t a. p. 77ωUbi quidem , ni fallor, heic unice intrusus est Fauvelius ob adsertum RicherIsmum, quod hic in dogma intimum Ianianistieum factio. ni adoptatum sit , aut sine temeritate cenae
p) L. 3. de grat. Christi eap.f. per toti Ibidem cap. s. ει o. r Ibidem , ita lib. I. cap. 8. ι In eodem lib. 3 cap. 7. dc g. Ibidem lib. I. cap. 9.
v In eodem comtuentar. lib. s. c Ta x Ibidem de cap. 3. dc 3O. dc atras. γγ Haec ibidem tib s. c. I I. totidem sere verbis, & pluribus aucta di confirmata.
De Lege universim . . I. Natura , ct Carietar Legys .
248쪽
flantia, 8e formali ratione legis est I.', quod sit praeceptum commuisne, hoc est impositum hominum multitudini, cum aliqua unione m a ali congregata ca). Quia lex semper ordinatur ad bonum communerergo com mnnitati imponitur . a.' quod sit justa nempe praecipiat quae possint a subdito juste , ac honeste fieri bb. Nam ex Aig. se lex esse non via detur , quae iusta non erit. Quare debet praecipere Possibilia cum phy- see , tum moraliter . Quia quum impossibile non cadat lab libertatem ,
nee cadit sub legem. Excipe, nisi urgeat bonum commune, tunc enim etiam lex hirmana obligat cum Periculo cujusvis nocumenti etiam
333 3. Quod sit stabilis, vel perpetua secundum , se videlicet ita
permanenter ligans, ut ex vi suae originis , & constitutionis duret semper , aut per indesinitum , aut Per diuturuum tempus ; adeo ut nocide sinat ligare, donec revocetur, vel in caussa, seu materia ejus ita muritetur, ut justa esse desinat ce). Quia humana gubernatio, ut si utilis, stabilitatem postulat. Tum communitas, cui lex fertur, de se per. petua est e perpetuam ergo deposcit legem . A.' quod sit Promulgata sufficienter, nempe eo modo , quo singulae respective leges publicari debent ut teneant f). Quia ut teneat regula, qualis est lex , OPO tet, ut quantum est ex parte sua si sufficienter proposita . Hae vero
conditiones Praesupponunt essentialiter publicam , & politieam jurisdictionem inferente legem is . Quia legislatio est potissimus actus, quo
Respublica gubernatur . 334 Ex iis aurem t.' lex est mensura quaedam actuum moralium a qui utpote per conformitatem ad illam habent moralem rectitudinem ,sn autem ab ea discordent , obliqui sunt D. a.' lex quae aliqua e Tiis eonditionibus caret, nulla est. 3.' non est lex consilium ; hoc enim per se nullam coactionem infert , aut obligationem , etsi non iervetur a sed potius exhortatio est a neque purum praeceptum, quod non exigit e commune, ac PerPetuum , quum imponi Possit uni personae, ae ieeuia. dum 1 e morte imponentis desinat cio .
3s Obj. primo. Lex non debet essentia sua reserri ad commune
bonum. Nam I.' permultae leges ad bonum Privatiam referuntur e. c. lex contervandi vitam Propriam , lex confessionis auricularis &c. a.' leges tributorum non cedunt in bonum
Principis. 3.' immo leges aliquae g. ex I. Reg. boc erit jus Regis
commune, sed potius in privatum sunt in publicum incommodum , e. . . . Mior vestros tollet &c. A.' Privi.
lf D. . q. m. a. 4. Suar. e. M. Ar eL i. v. c. 6, Bec. p. a. tr. 3. c. a. q. n. a. cum comtulini . e Suar. c. 8. n. a. cum D. N. &e. Λὶ Suar. c. r. n. s. ex D. n. r Contule Cusrop. par. t. tr. 3. de legad. I. pun. l. Berti lib. ΣΟ. cap. a. Puen. par. s. diu. a. q. a. Salmanιic. merac t. a. u. v. s. u
249쪽
a36 PARS II. TRACT II. LIB. II. CAP. I. s. I.
Iegium est lex, ex eap. Privilegium VCP Sc solum respicit privatam perosonam, cui conceditur .
336 N. N.AU. Quia lex debet ordinare hominem ad suum finem.
qui est bonum commune ; quaelibet enim pars suapte natura ordinatur ad totum , homo vero est pars communitatis , quae per se te ordinatur ad suum bonum, tanquam ad finem sibi proprium t hei ne illud duodecim Tabularum adagium , falas Populi . suprema lex erio . Ad I. prob rejusmodi leges remote, & ratione motivi formalis , aut finis ordinan tur in bonum eommune; hoc enim illarum legum observationem a privatis exigit, ne pereat: & quidem in ratione hujus finis omnes homi
337 Ad a. satis est , ut lex ex se tendat ad bonum commune ;etsi non tendat ex mente legislatoris . Lex autem tributorum respicit saltem indirecte bonum commune, quatenus Princeps Per vectiga lia thetaurum comparat, quo rempublicam conteruet in pace , & in bello
defendat. Ad 3. N. A. quia ibi loquitur Samuel de jure usurpato,
quod sibi Reges ad rogaturi erant contra voluntatem Dei, qui ProPle Tea in eos severe animadvertit , ut exemplo sunt Achab & Iezabel. Ad g. etiam privilegium respicit bonum commune, quatenus hoc ex. Petit , ut sint aliqui privilegiati ob sua illustria merita erga Rempub. 338 Obj. secundo . Potest lex, quin sit iniqua , praecipere rem mOraliter impossibilem . Nam lex divina prohibet diabolis , 3c damnatis Peccatum blasphemiae. & Odii in Deum , a quibus tamen abstinere est ipsis moraliter impossibile , utpote moraliter coactis ad peccandum . 339 D. A. potest ordinarie, N. quia esset nimis dura, adeoque injusta , quae passim praeciperet sumine ardua: in casu speciali, quo uris geat bonum commune, quod Praeferendum est culeumque bono privato, C. Heine potiori quidem jure divinae legi fas est eo pacto obligare nimieos sibi infensissimos: sed in iis tamen etiam se moraliter eoa stis , residet quaedam sussicientia constituens aliquam libertatem, vel abiolutam potestatem resistendi peceato . Quid λ Quod Deus est summus ereatorum omnium, legumque Dominus. 34o Obj. tertio. Lex non requirit perpetuitatem. Nam I.' lex vetus periit - Praeceptum a Principe latum ad certum tempus, est vera lex , nam ligat subditos. N. A s. sub sensu supra exposto . Ad t. Prob: lex vetus fuit perpetua negative, cujusmodi est lex, quae fertur indefinite, & tam dio duratura, donec per se , aut Per aliquam circunctantiam positivam desinat 3 non vero Positive, cujusmodi est lex, vel ex natura sua, vel per expressa verba seni per duratura, qualis est lex Evangeliea , quam Christus Dominus tulit, & Apostoli promulgarun r. Ad a. ejusmodi praeceptum esset lex tantum secundum quid , 3c quasi analogice, ob defectam perpetuitatis etiam negatiuae. 3 Obj. quarto . Promulgatio non est de essentia legis . Nam a.' est legis, seu regulae adplieatio : ergo supponit Iegern jam eontii
250쪽
tutam: adeoque sol nm est conditio, & complementum legis, non eΩsentia . u.' saepe etiam qui legem non noverunt , eam transgrediuntatiir, & fiunt legis rei, e . g. legis irritantis contractum , absque certa sollemnitate initum. 3. Y ad revocationem legis non requiritur promul.
gatio : ergo nec ad ejus constitutionem . N. N. AU. quia ex Graiiano lo Ieges ivnitu vutur , quam 1 romulgant tir. Ad I. Prob. D. A. est adplieatio legis in actu primo adceptae, seu ut potens est obligare, C. in actu seis eundo adceptae, seu ut actu Obligat, N. A. & Coii. 34a Ad a. o A fiunt legis rei, id est fiunt inhabiles ad eum contra et um , sne certa sollemnitate ineundum, vi legis rite promulgatae, etsi non divulgatae , C. Nec enim ad eam inhabilitatem inducendam requiritur divulgatio, videlicet quod lex venerit in omnium subdito. rum notitiam , quod saepe moraliter fieri nequit . Et vero ad istam inhabilitatem incurrendam, nullum requiritur peccatum, ut in simili videre est, e. c. in irregularitate ex desectu . Secus, N. A. 8c Con. Ad 3. N. A. nam dum lex non revocatur aut explicite Per promulgatiorinem , aut implicite per consuetudinem , Vel legem contrariam , cenissetur perseverare in sua prima promulgatione, & obligatione. Id quod Pers Picuum est in monetae valore m
343 QUAESTIO II. Quae sit materia legis p ADsgRo r. Iex est
in ipsis rebus fundamentaliter. Quia est in intellectu , & voluntate I giferi tanquam in subjecto ; in voce , tabulis , dc scriptura , tanquam in s gno . it. Objectum legis, seu materia, circa quam versatur lex , est actio humana subditor nni . Quia lex praecipit aetiones bonas , prohi
Iege intentus, est subditos reddere probos ἴ hoe est, Vel superna in rati.
rer justos , vel saltem moraliter honestos co) . Unde hic est quasi ultimus essectus . Quia bonum 1 ubditi est subjici per legem superioris
motioni. Deinde proximus legis effectus est in dueere obligationem , id est necessitatem moralem operandi, vel non operandi. Quia est imperium ab esseaei superioris voluntate obliganti profectum . Immo hic idem sub aliquo sensu dici potest adaequa ins effectus . Quia omnis obligatio proprie dicta, quaeeumque illa sit, semper oritur ex aliqua lege, Vel jure, seu naturali, seu positivo sp) . 3qS Ir. Alii quatuor numerari 1 olent, ex D. I ido s) scilicet , Pram cipere, id est obligatio ad agendum: prohibere, id est obligatio ad nota agendum: punire, id est inflictio poenae, cujus reat κm , vel meritum legis