장음표시 사용
201쪽
Et Gentium. Lib. XII. Cap. VI. ro χ
quid ab eo sperandum si, qui Vici vestigia tanquam inagistri sui premenda sibi proponit, & Metaphysces ope detecturum se omnia confidit. Iam vero ex dictis colligas velim , non esse vituperandos Auctores , qui praetermissb tem pora obscitro, & sabuloso , dc incertis , fictisque primordiis , rem eκorsi ab eo tempore sunt , quo eκ hi floricis nacinu- mentis lumen aliquod potest hauriti . Neque videtur audiendus Dunius , dum ait, scriptores juris gentium ideo passos esse narer tum , is is absurditates varias incidisse, quia Uur ora nem , atque progressum usque ad Philu biae primordia ignorarunt . Nam aliam naufragii caussam fuisse, jam innuimus supra, di ficultatem scilicet statuendi persectam juris universalitatem , sontemque obligationis, quae inde promanat, definiendi ;quarum alteram Dunius profert quidem, sed non probat : alterum silentio premit, licet jus absque obligatione nullum exiliat.
Alia de caussa Solptores juris gentium accusat ipse quod quidem ab eo primo loco proponitur, sed nos, ita rerum connexione serente, ad hunc reservavimus locum nimirum ex eo , quod quamvis Scriptores illi cognoscant, primarum origines foetetatum fuisse in har, is ruder ; nihilominus quoad leges, moresque
attinet, intrepide transeanta, Telut ex uno
in alterum orbem : quo fieri potuisset ,
quod homine i mater intibus tantum , cras
Tom. II.,, uno d uomini di a corporatura , che, , suron i soli Ebrei, e I 'altro di G ganti, se che surono gli Autori delle Nazioniis Gentili si tempo di venire te Nais zioni Gentili in si filio stato si de te
mina cento anni dat Diluvio per la raκ- ,, Ea di Sem , e duecento per quella di,, Gi fet, e di Cam &e. His ita de Giagant xm origine & conditione expositis , reprehendit Philost os emnes . dc Praefe-1 υ, quod non inde unde debebant, exoriai fuerint, inquiens: Da sὶ fati I pr nri m- m. ni fluidi , in fati , ed erribili listoen Iiuiti i Al est , e Vestat diet evnn Iecem:
diit valerent. unde morum innocentia prosi sceretur. Quid hic sibi velit CL vir,
fateor, me satis non assequi: nam silc- quatur de ipsemet facto , iacile consentiunt Auiores , nedum in Societatum
primordiis , sed etiam in ipso Rerum- publicariim flore, & lonte post Philosophorum initia , apud Gentiles minime viguisse absolutam legum, morumque innocentiam . At si de nossibilitate loquatur, ut alias loqui vid'tur , non video, cur homines in familiarum stria mordiis non potuerint innocentem agere vitam, dc aequis legibus uti e ut Gnim innocentem vitam traducerent, s lis erat, parere rationi , quae agenda ,
vel omittenda praescribit, & dictat. Porro dictata, & praecepta rationis nunquam deesse homini possunt , utpote ratione praedito, modo pravis cupiditatibus lumen ejus non obruat. Ideae autem me-t physicae, de abstractae ad definiendam quidem . explicandamque virtutem , non ad eam excolendam sunt necessariae. Caeterum mihi facile in animum indux rim, si morum innocentia floruit unquam apud Gentiles , eam praecipue in familiarum primordiis floruisse, cum O casiones , dc incitamenta peccandi paucissima & raris lima forent. Qui vero asserit, tempus aliquando fuisse , quo hc-mines morum innocentiam habere non possent, seu vivere line culpa , is meo quidem judicio a sana doctrina recedit,& ansa in suppeditat pei niciosis erroribus. .at mores , inqlesia , ideir respondent: Et egomet fateor ; non tamen solis ideis
ro prop=ia mi ea et one . Nonne magnum est damnum , quod isse PM μ resertim omnium Atagister tam sero in hunc mundum venerit, & quod orbis litterarius tamdiu hae ejus Nova Seienti.r caruerit λ Parce vero Lector si te diutius hisce detinuerim: fortasse nec injucundum , nec inutile si erit, squan Joquidem ejus opera non adeo obvia sunt 3 aliqualiter nosse hune ab curi , dc solui si temporis historiographum. Porro si liceat quaecumque libuerit fin ere. dc ut explorata habere , Profecto ficile erit rerum omnium primordia explicare , & ius gentium a prima ejus origine, mentali, seu potius historia, repetere. Sed quid inde frugis e
202쪽
abstractis , ac metaphysicis , sed potius
practicis, nempe boni moralis, dc inclinationi, insii inclutoue rationis, quo nunquam homines carent , nisi ibi te sua culpa. At Dunius fortasth reponet: idea boni moralis certe corporea , & materialis non esi ; adeoque donec homines
sese liberarent a mole gravusiana ma e-νialis quod nonnisi paulatim , & sensim effici poterat neque ideam habere boni moralis, neque ex statu brutali ,
in quo jacebant, prorsus emerge P, n que morum innocentiam induere poterant. At Deus, hominesque Dunio parcant , & Vico , &. si qui sunt alii, qui aliquando homin s suisse belluas, ut ita dicam , materialibus, corporeisque solumideis instructos sibi persuadent , aliisque persuadere nituntur. a Sed jam belluinum hominum statum , cui tota haec fabula superstruitur , satis ut arbitror ,
resutavi mus. Sed age expendamus Paullo accurratius, utrum etiam admissa hominis smiliarii, & elinguis hypothesi, admittendar cilcnt, nec ne , ideae solum corporeae, materiales , & crassae , cujuImodi brutis inesse dicuntur. Mirum, quod D nius, & Vicus hoc ut certum constituant. Ego fateor, me mordicus adhaerere contrariae sententiae , quam ut pro certa habeam, moveor hoc potissmum ratiocinio. Certum eli', homines ab ipsa etiam insantia solitariam vitam agen tes veros homines esse, adeoque natur Ies omnes iacultates hominis proprias retinere. In primis hic duas memoro , quae ad institutum nolirum maxime iaciunt; alteram , qua supra nos ip s , actusque nostros res icctimus, seu cogitationem convertimus: alteram vero, qua
uniendi, dc separandi , abistratiendi, novasque ideas et sarmandi virtute poli natis. Homo igitur solitarius a teneris etiam unguiculis , supra seipsum animadvertere posset , di supra id , quod
operet, vel agendum assumeret. Possent, imo deberent in illiu ς mente excitari variae pro variis occasonibus id ae , saliatem ex illis, quae ut exsolvantur, nulla alia indir ni ro , nisi occasone excitante; sive illae sint nobis innatae , sive faciliter, nulloque negotio comparentur, seu percipiant tir. cum veluti lateant in proxima . exp ditaque intelligendi potentia. Posset insuper homo suomet arbitratu ideas aliquas excitare, & alias suve copulare . sive seiungere quo unum de alio vel affirmatur, vel negatur quare igitur non poterit etiam ex duabus tertiam colligere in quo ratiocinatio
consistit & ex similibus ideis quandam
pluribus communem ab trahero Homo enim, ut diximus , his omnibus secultatibus pollet hoc ipso, quod homo ostr& eκ alia parte eidem diutius viventi
occasiones variae occurrerent quo m ficillime . Ad haec, finem sibi aliquem praestituere post et quoniam haec pariter naturalis , & necessiaria facultas hominis est quin & sui ipsius conservationem non posset non velle. Igitur etiam de mediis
ad vitam conservandam necessariis cogitare, ac deliberarct Valeret: nam ex una parte facultas non deelset , ex alia non raro suppeteret occasio excitans, imo Scurgens necessitas in promptu est . Cum edoctus experientia cognosceret , vitam traduci sine cibo non posse, cur non ita ratiocinando concluderet: ergo colligendi fructus sylvestres, iique servandi pio tempore necessitatis , ne fame peream Nam ipsi pariter experientia constaret , nec ubique, nec sona per praesto esse hujusmodi fructus, vel aliud quodlibet alimentum. Similiter plura modo sibim lesia percipiens, modo grata , jucundaque eximirtus, cur non industriam actio rei ad removenda illa priora , dc hae altera comparanda: e X. gr. experiretur, se interdum algere, interdum calore tor
reri ; saepe imbribus , quandoque nive
a Rrue ara bypothesis tantum loco liaiaberi vult , aut talium se velle tumulat , quod de primitivis hominibus suis si, γενι
que ire regat D ,-srtasse ini Usuri judicat, quod homines ad eum lia um reversi fuerint, alit aliquando revertantur: id tamen re ipsa contigille eens iit Uicus,& post eum Dunius: quia miramur.
203쪽
vexari , eaque identidem tegi undique
terram . Tot itaque occurrentibus cogitandi serio, deliberandi, discurrendi, s-hique coosulendi occasionibus, ac necessitatibus, quomodo illi iure negetur omnis ratiocinatio, ususque rationis, deli-h ratio omnis, dc omnis electio &c. I-
yitur circa ea, quae commemoravimus,
di alia similia procul dubio ratiocinabitur: & cum ratiocinatio, sive discursus eonstare solis ideis materialibus, corporeisque non possit opus erit , ut sibi
etiam comparet ideas abstractas, ac spirituales. Iam vero si hominem sylv strem , ac solitarium concipere placet vel eo tantum, quem destrinsimus, m do, haud parum tamen elevabitur sv pra statum brutalem, atque ferinum. At quoad incutim honestatem , vel turpitudinem spemt , aliquodne rationis lumen deprehenderetur in illo Si verum est, quod I/hilosophi docent, nec utaveri ira, a Dunio negari , nimirum omini a natura insita esse, atque con- genita aequitatis Iemina , rationales inuit Eus , inclinationes , sensum mora m
quae variae phareses idem serme significant ; haec profecto omnia etiam sylvestribus, & solitariis hominibus in sint, Oportet , cum ab hominum magi Ilerio& institutione non pendeant. Haec igitur femina suos proterent fructus; hujusmodi tolluris sensa sibi consentataea excitabunt; istae, statim ac,
congrua accurret occaso , in suos a tua erumpent. At hujusmodi occasion es nil l la ne in eo statu fuissent Imo Vero Pcr.. .
plures . Nam pluribus saepe hominibus
in eadem sylva oberrantibus, Occurrere unum alteri, identidem oporteret . I ac
igitur, hominem per ne mura , syli'aiaque vagantem primo incidere in pue- .rum, qui vel colligat glandes, Veledae, collectas. Quid putas inde futurum, Anne alter alterum fugi; t Quamnam ob causam cum nec vir timere puerum Posset, utpote imbecilliorem ; nec uer ipse virum utpote serena fronte ,
aud praepeti gradu , blandisque ad se
oculis accedentem : imo etia in si timeret, nihilominus fugere ob aetatis ii becillitatem non poti t. Puer itaque pM
teretur, ad se virum accedere : & primo quidem admiratione correptus eum attentius lustraret, sbique similem esse cognoscens paudio afficeretur, in suamque lubens societatem admitteret: tum vir ille rueret etiam in amplexus, &varia benevolentiae signa exhiberet; tantumque esset alienus, ut ipse puto', ab
ulla inserenda molestia , ut fructus etiam sapidiores, si quos collegisset, offerret , dc contra serarum incursus pro viribus tutaretur . Talem illum futurum nemo negaverit, nisi qui nulla aequitatis principia, nullum rectitudinis, &h nestatis amorem , nullam denique humanitatem a natura insitam homini existimarit: quod & communi Philos phorum sententiae , & intimo cuiusque
sensui repugnat. Finge praeterea, homunem illum jam a puero naullulum receisi se , dc ab immani bellua laniari puerum , vel ab homine superveniente verberibus caedi, structibusve privari cernentem; nonne primo, doloris &com miserationis sensu assicerctur; tam V ro indignaretur in illum, factumque improbaret e proinde conciperet . illum, quod minime decebat, egisse, dc innocenti puero irrogasse injuriam 3 Ita sine' aesta mandum , si eadem ubique sit humana natura: negareque, illum praedictos humanitatis , commiserationis, a
quitatisque setasus hahiturum , quid aliudeli, quam laudκiores roddere Libertinos docentes, iudicium, sensum Tre omeni boni: rhorylis esse solummodo humanae .inlli tutionis , & e luc tionis eis cium ;non naturae asi lionem , impulsumquε rationis id naturaliter praecipi sitia: quem quidem. errorem esse gravissimum , ac
perniciosissimum constat. In eo igitur , de qii' loquim ir , homine ,excitarent r. moralis rectitudinis ideae , seu potius data occasono, & natura ad id inclinante, easdem sibi ipse formaret e pra:&rtim vero, si de ipse experiretur quod
nedum possibile soret , 'sed aliquando etiam reipsa contingeret sibi ab aliis vel injuriam inserti, vel contra, ben ficui in impendi : qtio bel solo expem metuo formare posset judicium illud , sive dictamen, alteri faciendum non ef
204쪽
se, quod sibi fieri non remi, dc ex ny- posito, faciendum alteri esse , quod fibiles Arri vellet: quae duo fututamenta
sunt omnium erga alios homines ossi clorum. Ne longior sim , haud ultra progredior: ceterum demonstrarct facile possem, quo pacto homo ille sylvellerideas
omnes ad traducendam vitam juria rationis dictamina nec effaria comparare s-bi valeret; & quidem tunc eo facilius, quod nondum vel contrariis actibus, vel prava educatione hebetati essent morales instinctus . Itaque concludendum , averitate procul abesse, quod sullinet Dunius , nimirum homines in societatum domesticarum exordio non nisi materiales, ct crassissimas ideas habuisse; proinde materialismi pondere ita oppressos
suisse, ut mentem altius attollere , &ea quae ad morum honestatem, vitaeque innocentiam sunt necissaria, cognoscere
non valerent. Idque sicile vidisset Dunius, si metapbdificae severioris ope non in homines illos exleges , ferinos, ἐν Σμgos, quos ille aliquando suisse, ego nunquam extitisse censeo, introspicere fluduisset; sed in ipsam hominis naturam, quae cum essentialiter differat a natura brutorii Iaa, nunquam potest huic ita assimilari, ut non aliquid diversitatis retineat, atque praeseserat. Sed hac de re jam satis. Postremo quod attinet ad comparati nem utriusque iuris , quam Dunias in
stituit , non satis intelligo illud , quod
ait, nempe jus gentium esse foetum e-dis humani magis, min υδ propriis affectibus, em ignoravitae tenebris 1 licati, adeoque intelligentiae materialibus ideis magis minusve depressae; dc inde verum bonum falsum permixtum complecti; quatenus ab aeterno vero, seu a ratione magis , minusve recedit. HOC ,' inquam , non capio , cum mihi persuasum sit jus quodvis consentaneum rationi esse debere. Si enim actionum nostrarum regula est ; quomodo a rationis norma recedere potest e Si actiones nostrae ei dem rationi debent esse conformes, quomodo ab aeterna Dei lege, quae. per rationem manifestatur hominibus i poterit dissentiret Quocirca quicunque mores , qua parte a ratione recedunt , jus nullum inducere valent; dc lex qua parterationi, seu legi aeternae contraria est ,
iniqua, dc invalida est a ut de alibi
adnotavimus. Nec Dunio, qui oppositum docere videtur, assentiar, donec hocmia hi congrue explicarit . Opto etiam explicet mihi, quo fundamento nitatur , dum asserit, in societatibus hominum eorruptae naturae procul dubio loquitur deshumana natura, prout modo se habet, protoparentis crimine sauciata reperiri non posse instituta, legesque omnino com formes rectae , exactaeque rationi. Mihi enim res aliter se habere videtur; imo
in pluribus societatibus id solum optandum, ut quisque subditorum justissimis,& sanctissimis legibus pareat : profecto
s. Hic est comunis Scriptorum de Iure sensus; ut mirum sit, Dunitim in hac propositione reperire potuisse quidpiam quod reprehenderet. Instar omnium si .
Thomas qui t. quaest. 9o. a. a. ita diu serit o siciae Augustinus Heli in L. de lib. Arb. nm videtur es tex , qua justa η- fuerit et undo in quantum habet da rustitia, in rantrum habet de virtute legis. rebus aruiem humanis disit- esso aliquid sustum ex os quod es re tam secundum regulam ν 1io is, seu ut ego ajo , est emseutaneumrmient. . Diionis asuem prima regula s
tix natura: Ando emnis lex humanitur
Ha i cuiusmodi sunt leges omnes. suris eruium . di Iuris Civilis in ramism k
δ et da rati e legis, in quantum a Lae natura derivatur . Si vero in alisua a tiganaikra I riscordat, iam non erit lex , Ied
ari. I. sequente, quem etiam Gratius asia
sere & approbat. Quin ulterius ille progreditur inquiens l. 2. de lore B. cc P.
cap. I 4. I 2. Leges non quavis subdites obligant , t unt enim etiam extra eas squa rubent, quia discitum est, esse =uadamouenter sulta, atqua absurdι . Adeo v
rum ille censuit, leges omnes ut obblI-gent , esse debere raesentaneas rationi , ut
ego assero. Sed sortassesbii suo Via eo credet. En vero quod hic ait lib. de jur.
pri . , 33. Aucteritatem eum rationa omnino tranare non posse ι nam ita non leges
205쪽
Et Gentium. Lib. XII. Cap VL χρ
ad normam aeterm veri dirigerentur , si
tantum docilitatis, atque o lentiae sub diti praeseserrent, quantum Legislatores in condendis legibus aequitatis , atque sapientiae. Sed quia malorum contumacia quandoque frangi sine periculo majori non potest; ideo leges interdum non quidem adprobant, sed permittunt aliquid mali: & haec permisso non contraria rationi, sed consona est. Quos saliquando in iis etiam , quae leges pra cipiunt, a naturali aequitate nonnihil recedere videantur ; id veris catur . si ad
personas tantum particulares, non veros ad publicum bonum , quod semper praeserendum privato est , ratio habeatur: eκ. gr. contra aequitatem ablalute loquendo esset, furtum leve capitis mena punire: at nihilominus contra aequitatem non esset, sed imo rationi co
forme, ferre hujusmodi legem in ea Civitate, ubi nulla , vel rarissima furta perpetrarentur; ut scilicet terrore su plicii frequentioribus, & gravioribus furtis aditus praecluderetu . Itiud alia ratione Auctores nonnulli asserunt, leges
positivas non semper persectam servare arquitatem, eo quod semper commune bonum respiciunt : hoc autem ut sarium, tectumque servetur, interdum necesse est, ipsos etiam ii inocentes poenam
aliquam , seu potius damnum incurrere; reos vero majore assici poena, quam ipsa sit culpa . Sed istud Dunio non favet, qui in ea videtur esse sententia , quod1Nores omnes universe recepti, licet aboeterno vero, & a ratione recedant , nihilo tamen minus ad jus gentium pertineant. Imo cum ille sentiat, ut vidimus, primas familiarum societates con-ilatas fuisse ex hominibus serinis, vagis, exlegibus, nullas nisi corporeas, & materiales He.is habentibus, qui postea sensna ct exuerint ferinos mores , & materialismi sese pondere liberarint ἱ ex
alia vero parte doccat, jus gentium coepisse simul cm ipsa societate domestica, semperque postea durasse magis minusve persectum pro varia conditione vi-Venitum: ideo pro jure gentium videntur habuisse nationes primo quidem
rra quasi ex toto brutales; deinde paullo minus ferinos; tum medios, sive semibrutales; ac demum viκ aliquid retinentes ex illis r itemque habuisse IN ges, quae ideis vel α toto, vel solum
ex parte, seu magis minusve materia libus responderent . Haec autem mihi adeo videntur absurga, ut credere malim , me illius mentem non assequi . quam mihi pesuadere, talem illius opinionem fuisse, qualem ejus Verba Praeseserunt.
Ultimo loco de iuris gentium principio iundamentali, prout a Dunio proponitur, dicendum brevissime est. Duo tantum, ait ille, sunt princima universaria Iurisprudentiae universalis. Alterum iuris mere naturalis, videlicet verum , de quo suse diximus supra: alterum j
ris gentium, atque civilis, nempe ce tum . Certum voco, inquit, ad diseriamen veri in sua significatione latina, quae proprie indicat persuasionem illam , quae in nobis per fidem gignitur alteri praestatam, quae facit, ut illius auctoritati, senliser mel sensuum nostrorum vel aliorum testimoniis, acquiescamus. Et quia certum gignitur auctoritate, ideo lex omnis, quae auctoritate , ἐν arbitrio bominum fertur,cerium pro suo babet principio: quemadmodum lex omnis, quae per rationem diactuur, nititur vero, seu in vero fundatur . In his ne plus aequo videar esse morosus, in praesentia non quaeram, cur persuasionem illam, quae sensuum nostr rum issimon o nititur , Mem appellet ;vulgo enim non dicitur credi, quod propriis oculis cernitur : nec pariter quaeram, cur certum tantum auctoritate gugni arbitretur: cum ea certior persuasio sit, quae oritur ex propriae evidentiaraiationis. Hic solum dicam, exaltatis Dunii verbis, dc ex iis, quae sequuntur , interri duntaxat, quod idem sit dicere, certum esse principium fundamentale juris gentium , ac amrmare essicientem illius caussam esse hominum auctoritatem equod quidem satis omnibus constat vel ex ipsa definitione juris gentium superius allata. Quare supervacaneum via
tur, hoc idem data opera rursus adstrum re sub nomine certi, quasi hoc novam
aliquam iucem juri Sentium adterret.
206쪽
1ο8 De Principiis Iuris Naturae, ' c.
Siquid itaque sapio , haec relinquenda si quid paullo liberius quam par fortata sunt vico, qui gaudet, ideas quandoque se ei videatur, hie dixerim, id totum,
vulgares, & tritas verbis obscuris , & rogo, non contradicendi , multoque mi- quasi mylterium praeserentibus obtege- nus offendendi animo, sed ex solo v re, fortasse , ut videatur , novum alia ritatis amore dictum a me credet . O- quid protulisse. Hic autem Dunium et- tera certusque me ipsum dc magni iam, atque etiam rogo, ut quae hacte- cere, & impense amare.
nus scripsi, aequi bonique iaciat. Quod
207쪽
vituperatione dignae habentur. T. II. Pag. Liberae objectum sunt Iuris naturalis . 87 Non vero nece stariae . Uomnes necessarias aditruere est evertere Ius naturale . ibid. 9 sq. Habent aliquam moralitatem etiam praeconceptae ad legem Dei. I xx Eiernitas animae humanae an & quomodo certo dignoscatur . L Ioo Quomodo Iuri naturali conveniat. II. ri 6 Alberti l Valantinias quodnam statuunt priamum Iuris naturae principium . II.
Amor purus quomodo intelligendus. II. si Ande entas Ioannes in affirmat Groenta dos in ita tu naturali vivere. I. rv7 ras Anima umana immaterialis est in spiritualis . I. n. ct seq. Naturaliter imia mortalis . D De eius aeternitate i Prudenti istine dubitatur . Post moris
tem manere , consentiunt omnes Ge
te s. IO . seq. Non ignoratum id a Iobo. D Nec ab Hebraeis vetullioribus . II et Stoici putarunt non manere
semper . v A Cicerone derisi. Ioasti tomodo a corpore in suis actibus pendeat. D An detur in ipsa pura intellectio. a oo. Quomodo poli hanc vitam mutetur. II. gAnsistans CUM Innocens unde principiorum Iuris naturae certitudinem reis tendam censeat i II. H6 Resellitur, 337 Ejus sententia ad Adeos reviniacendos minus idonea. 23' Aristoteles quo sensu disciplinae morali adimat certitudinem. Iaa Anis enmevhita dicendi non sunt , qui
Deo persectiones humanas sano sensu tribuunt. Ita in Athei quomodo lege naturali obligari censeantiir a Wolfio . L 1 Quomodo re
incendi. r. Sunt ad omma vitia Pr clives. H. II 3
Arabisus Paginam signat. At eῖμαι an bonis moribus societatique
per se noxius. II. II 3Athιn Ioas num damnaverit secundas nuptias . I. II
Auctorisas praesertim divina , non est a luris naturae doctrina semovenda. L
doctrinae , multosque errores Patriis bus Εeclesiae assingit. L 1 Refellitur , , dc in Immerito laudatur a Thoma so . Laudat ipse Pusendortium . DQuem in pluribus notat . 3 . Perperam explicat jus permissivum. Legis de finitionem a Pulendor fio datam re δrehendit. 13 Θ δερ. Ius imperandi divinum ex lola repetit creatione. 78. Triae
constituit juris naturae principia. H. sv Erroris facti reprehenditur . ra Inanis eius timor dispellitur. 71 Male tuetur
Pusendorsum. Vze fuerantes an a suras naturae legibus exempti. II. 119 Eliatum illud , iura inter arma suere , Explicatur .
Boniam est voluntatis objectum . I. rrε Particulare quomodo cum idea beatitudinis nectatur. Izo. 34 Dc sinitio b ni non omnibus una. u. Assignatur vera. ib. Bonum duplex . ib. Alia boni divisio. rq s. Riantum erret Hobbesius in id ea boni adignanda. ib. Resutatur.
136. Non affectibus dc passionibus, sed
ratione aes limandum. I T. Bonum ait rius quomodo cum appetentis bono conjunctum. I 33 Aliorum bonum velle rationi consentaneum . IAo Boni apprehensio quomodo appetitionem Praece
λαώens Franeisus iuris ignorantiam deplorat . I. a Auctoritatem Patrum clesiae magni facit . 12. Romanam Censuram Grotiani operis inji ille iuggillat. 43 Pusendorfium commendat. z9
208쪽
Burismaquius Io: quomodo Ius per- millivum explicet. L- diomodo divini Iuris sui damentum . A Tria statuit Iuris naturae principia. II. 33 De obli Iationis natura quid sentiat . rio In clamnatum utili ratis principium incidit . uia. Re litur 1 II.
CC siηὶ fratricidium non probat statum
naturalem hominis esse bellum omnium in omnes. L mCasAs proprie dictus nullius in Universo. i. ixo Casu inducta legum consormiistas quo sensu dici possit. II. 184 Ctimens Alexandrinus Deum non iacit auctorem idolatrici cultus Λstrorum. Lis stoicis non buet. . I Clerisus Dannos Iobo ct antiquioribus Hebraeis Perperam tribuit ignorantiam imortalitatis animae. L II 4 1 3
Cocceius humanas actiones omnes nece iis
sarias esse doeet. I. his In quo libertatem constituat. M. Resellitur. a. dc
seq. nequit eo ori seu materiae eo venire. L DCommi ratio non est unum ex principiis Iuris naturae, ut vult Rousseau. II. 1 Ex ea omnes sociales virtutes non om
ruptio per peccatum inducta statum naturalem hominis non constituit. I. 3 a Creatura cur a Deo conditae. II. 1
DEmos ratio quo pacto habeatur in
moralibus. II. 343 Ilus est fons primarius Iuris naturae L 7 Universi provisor. In Negantes Deistae resutamur. si omnes habet persectiones . ro Cur mala permittat . u& seq. V. Masium. Cur non omnes homines in ossicio contineat. 8. Cur Peccatum permiserit . in Etiam minima
curat. 8 Illi competit legitimum jus imperandi. & II. I. & seq. Omnia
quae fecit, juxta eorum naturam conis
servat. ior Ejus praescientia libertati
non ossicit. Ha Decuit, ut crearet hominem , qui cognoscere , colere , ct amare eum Posset . iv Creato homini linguam & notion .sdfatui stio congruas concessit . DI Hominem in domestica societate coIIocavit . ib. Naturales leges condidit. α 3 Non creavit hominem ex legem. u. In quem finem Creaturas condiderit . A Nisi naturales leges tulisset, conservationi societatis satis non prospexisset . 3 In altera vitare tributionem operibus servat. 9 Quomodo hanc retributionem sperare possimus. u. Malis actibus quomodo offendatur. lo Vindictam quomodo sumat. M. Persectiones humanae quo sensa illi tribuendae . ra Deum a ratione sibi relicta potius ut Doctorem cognosti , quam ut judicem , asserit Thomasius . Resellitur. s. Deum colendum cita
modo inepte probet Molitus 36 sicut& diligendum . 41 Deus Sibi ipsi lex
est. Ia 3 Suae sapientiae , ac sancillatis lege quomodo adstringatur. Iz6 Ius naturae mutare num possit . Qua ratione in eo dispensare dicatur . I xx Num Iuris Gentium si auctor. II Dei existentia verbis Admittitur, re tollitur ab Hobbesio . I. u dc seq. Clara est, ct facile detegi potest. II ct seq.
Missa Dei providentia Mundum regi negant. I. in Eorum argumenta. s 1 Duuntur. H & se l. Divortium quomodo vetitum probet masius. Is ut Resellitur. ν 33 Dunius t Emanuel γ quodnam statuat Iuris naturae sundamentum. II. Non nullae illi propositae dissicultates . DIuris Gentium quamnam exhibeat ideam .i r quibus subsit dissicultatibus . a SReiicitur status bestialis&serinus, quo aliquando vixisse homines ponit . Igo 331 1lla Unde dissicultas iuxta ipsum admittendi Ius Gentium in sensu proprio . Hominibus in serino statu
nonnisi daeas corporeas & erasias tribuit. in Timendum ne ejus doctrinas aveat Libertinis. -Quid ab ipsis e plicandum desideretur. 3II
E Ni εter tum admittendum. ZI Item necessarium. 78 dc a se ib. Nequit eta
209쪽
is materia. I. , nec mens humana . 29.
Entis infinite boni & persecti id ea non pugnat cum idea Iudicis, os vindieis .
v. curaismo adhaeret Thomasius. I. . &seq. Illi favet volsus. - dc seq. Epicuraei homines omnes in stultos partiebantur & sapientes. 36.& seq. Iuxtλillos, in quo sita sit cogitatio. 02. ExMentia Dei demonstratur. I. T. Facile detegi a quocumque potest. IS.
FElieitas iuris naturae effectus. II. 73,
Communis potior Privata . ibia. Felicitas hujus vitae imperfectissima. τῖ. Quomodo spectanda ab operante . ibid. Felicitas etiam alterius vitae .erata non est sundamentum naturalis obligationis. 22 Finis actionum nostrarum quinam . II. 76. Finem praestituere ad rationem pertinet. uia. Finis proximus liaris natura lis qui s. II Finis medius. D. Ultimus ibia. Fuise rus Ior Laur. Iuris naturae cludium neglectum deplorat. I. s. Naturalia praecepta esse tantum paterna Dei monita putat. II. G. Resellitur . um Pantum suis doctrinis Epicuraei imo faveat. II. Quam inepte ratiocinetur.
Fms errorum in Religione dc moribus quinam. L 2 T. Fundamentum Iuris naturae non Ah utilitas propria. II. 61. Num sit Verum. In cognitione ordinis aeterni , & incommutabilis collocandum. 64.
Iuris naturae a spe consequendae selicitatis deducit . II. Io . Resellitur.
Gaius quomodo jus naturae definiat. I. s. Gasendus plus aequo Hob sium I 2udat . L M, Gretitis Hugo bene iudieat de Scholassicis . I. Plura ex ipsis exscripsi. 1. 25 Egregie sentit de Ecclesiae Pa
tribus . t t. I :ris naturalis rellaurator audit a Protestantibus . ho. Qii id de
illo lentia ne Buddeus & alii. Quid
de ejus opere de jure belli & pacis iudicet Pulendorsus . al. Quid Schmausius. Aia. Nec Conditor , nec Rellaurator iuris naturalis merito dicundus . xx. operis de jure belli ed paeis sco- Pus . uia. Legem divinam positivam universalem admittit . II. rat. Num us Gentium politivum , volvatarium universale posuerit. IT .
damentum ita at . I. 13, Dei existentiam evertit . uia. Ejus perversae ratiocinationes . 31. Nonnulla eius errata. ra, Protestatium varia de illo judicia. uia. ec seq. dc Catholicorum . L A nonnullis merito reprehenditur. uid. Legem male definit. L. Quomodo legem a coli silio distinguat . ua. In quo divinum jus imperandi constituat . 86. Cogitationem in1teriae tribuit. 21. Libertitem eum necessitate comungit . III. Rectam rationem quomodo definiat . 1 t. Quantum erret iii definiti ne boni tradenda et ν; . Resellitur. Ibid.& seq. statum hominis naturalem est edicit tellum omni m in omnes. II . Reasellitur. uia. dc seq. Pessime de Imperantibus meritus eii. I 30. II. 24. I6.
In statu naturali easdem ac in civili passiones Zc vitia viguisse ponit. I. rs'. Ius unicuique in omnia tribuit. I L. Got hine sequantur absurda. 162. Naturalem statum hominis socialem elle insciatur. x78. Ejus argumenta refellantur . ago. & seq. Quale constituat primum juris naturae principium. IL 22. Primam naturae legem quamnam des-niat. uia. Resellitur . M. Leges quomodo juxta ipsum obligeut . Ii I. R sellitur. Ib d. 3c seq. Iuris naturalis destruit certitudinem. I 4 4 Hebrai antiquiores animae immortalitatem cognovere. L e 13. α seq. Hebraeorum
disciplina de Iure Naturae E Gentium
a sei deno explicata. 24. mineretas Io: Griliab quid de Iuris naturalis Scriptoribus sentiat. L GNon recte judicat. L Tria statuit juris naturalis principia. II. ys. Ejus axiomata. ibid. & seq. In quo reprehendendus. In quo nimium sibi plaudat. HaC e Hy-
210쪽
mictheses variae circa formationem Munis di an noxiae esse possint. I. 374.
Nominis persectio moralis in quo consistat II. 4. Quomodo jure naturae homo liber dicatur . 1 . Nunquam suit in statust vestri & ferino. Is .Hmestum quid sit. I. M. A decoro quo
meoius IO: ὶ statum naturalem domesticum admittit. I. Distinguit statum hominis in naturalem, domesticum & cia vilem. ibia. Mubneνus Martinus definitionem legis
a Pusendortio datam non Probat. I. I . In quo illum rePrehendat. i o. Schmausium damnat . II. Intrinsecam virtutis pulchritudinem, dc amabilitatem aeridet. Q. Resellitur . so. dc seq. Divinam voluntatem rationis nostrae examini nimium subjicit. s I.
IDra universales efformari possunt sine
ope verborum . L rrr. Idea Iudicis& Vindicis in Deo non pugnat cum idea summi Boni. II.
Ignorant a Iuris naturae num a culpa excuset. II. a T.
Animae humanae demonstratur. I. 92. Immerial tas Animae humanae demonstratur. I. De ea perennis extat & universalis consensus Gentium . loa. Α-gnita nit a Iobo . 1o6. & seq., dc a vettillioribus Hebraeis. rri. & seq. Iute bilitas quid, Ac quo nitatur. L I 27.
dc 3 3o. An , es quomodo distinguatur
ab imputatione. Imputantur etiam actiones metu extortae. 28. Inait erentia aequili lirii non datur. I. rva
quomodo voluntatem dirigat. I. 342. 2 seq a 3. Piomodo de sua rectitudine queat esse certus. ib. Eme dandiis ut corrigatur voluntas. 9. Iob Animae immortalitatem a novit I. I 6.
Iorrcpia quid sit. I. ra I. Libertatem ii minis evincit . u. Q:iomodo tollatur juxt1 Ita lium . ib. Quomodo iuxta s.
Iuri prudentia quid. I Da quibus versetur. u. Ejus dii iliones . ib. Qion Odo ab Ethice distinguatur. Ad I risprudentiam naturalem spesiant officia hominis erga Deum, di ad seipsum II. g s. dc seq. Male eam a Morali Theologia distinguit Pusendorius . D. Gmnino tollitur sublata intrinseca mora ialitate actionum. 112. Iuri farism antiquorum mens in definiendo Iure Gentium explicatur . II. 93
Iuris etymon , variaeque sgniseationes .
L s . Variae ejus definitiones , dc divisones 13. dc seq. Ius pro Lege sumitur ib. V. Lex . Pro attributo Peisonae. Quid sit. ib. Variae ejus divisones. - dc seq. Ius pro adjunctoctionis quid. α Quomodo dividatur .ib. Ius pro Arte seu Scientia . 73. V.
Iuri prudentia. Ius Gentium quae complectatur . II. asst.
quid illius nomine intellexerint Romani Iurisconsulti. ID. Quo sensu isti illud a jure naturae secernant. 16 I. uomodo explicatam a S. Thoma V. Tε mas S. Sumine possit pro ea juris naturae parte quae Gentium ossici a m deratur. 267. Ias Gentium positivum universale & voluntarium ex parte materiae non distinguitur a jure naturae . 68. U. Lex . Ius Gentium positivum ae voluntarium sumptum pro facultate admitti debet. Iro. Non datur universale voluntate Imperantis quoad integras Gentes. I 2. III. Num ejus Auctor dicendus Deus. i a. OMaenam idea probibilissim x luris Gentium. 37ε. D bet esse arbitrio constitutum ib. , dc aliquam habere universalitatem ib. nociei se contrarium rationi. ibid. dc seq. s nat Ara apud Hebraeos. I. 23. maenam ejus praecepta juxta sel denum. Num comprehendat abstine iaciam a sanguine . . dc seq. Ius naturae evertitur ab H citabeso. 3. Quomodo tradatur a V Uolno. 8. dc leq. suris nuurae definitiones plures. α laenam probandae. 24, Deus primarius eo usdem tons . 11 dupliciter spectari pote: h. II. L Est regula navia ratis actionum liberarum. 2. Ejus Primum principium non est convenientia cum statu integritatis . icti nec divina voluntas, seu convenientia eum divina sanctitate. ib. nec sui ipsius conservatio . zo,. nec s,ciali as Pulandor fian ε .eta. Non recte constitutum a V Volsio. ua