장음표시 사용
181쪽
Et Gentium. Lib. XII. Cap. IV. et 3
sensu isducta , ad gentium , qua talium publicam felicitatem. Sic illi. Sed haec mihi doctrina minime probatur; tum quia nullum suppetit legislationis illius adstritendae solidum fundamentum nam certum esse videtur, Deum lege ipsa naturali, inditoque rationis lumine non solum hominum singulorum, sed tiam integrarum gentium conservationi, tranquillitati, ac felicitati, proinde &necestitat i, & utilitati, satis pros-mκisse: tum quia nulla fingi potest idonea , & sussiciens isti tismodi juris promulgatio moribus , & consuetudine inducta ; cum nihil praeter naturae leges reperiri queat , quod apud omnes gentes , vel maj arem illarum partem moribus receptum sit, aut consu tudine coniasmatum . Quo postremore sellitur S xtar-Σius , qui docet extare obuerationem uni versatim consuetudinis obligantis omnes gentes, ma riparte consentiante. Scilicet Autor iste concipit gentes maximae instar Reipublicae , in qua majoris partis su- fragia vim habent omnes penitus obli- g. . di: quod pene ridiculum mihi vide
Est dictis hactenus concludendum neque enim diutius in re hac immorari
pretium operae celaseo jus gentium vvi versale re ipsa non dati excepto jure naturae, quod proprium hominum esst , ct a quo ea solum ratione i ud distinguitur, quod quatenus humanis legibus uni versarum gentium , vel etiam . si placet, earundem moribus, ct consuetudine firmatum esse concipitur, ius genetum dicatur; naturale vero prout ab ipsa naturali ratione proquere , se ii a Deo naturae autore ante omnem legem humanam, ac gentium mores , ct consu tudinem, jam lla tutum vigere, & obligare ii uelligitur: posse etiam jus gentium non incongrue sumi pro ea parte juris naturae, quae gentium ossicia erga alias gentes picescribit sive absolute , & ante o- innem pactionem expressim , & tacitam, sive mutua aliqua conventione supposita.
Exponitur idea Iuris Gentium , quae omnium probabilissima videtur.
TAmetsi de Iure Gentium plura ha
ctenus disputata sunt, illius tamen notionem , quae maxime probanda mihi videtur, nondum proposui: eam igitur hoc in capite enucleandam suscipio. Ideam itaque iuris gentium omnium congruentissimam hanc esse censeo , nimirum , illud esse eo nNexionem legum
omnium positivarum, morumque , consuetudinum , quae vigent apud plerasque gemer I aut saltem apud cultiores , sive
illae versentur circa materiam 1us naturae
Dect.mtem . sive non ; dummodo consentaneae sint rectae rationi, aut saltem eidem nullatellat adversentur. Primo igitur, ut quidpiam mea sententia merito dicatur pertinere ad ius gentium , id humana voluntate , Ac arbitrio positive con litutum si oportet: quo discriminatur a jure naturae, quod absque ulla hominum institutione obligandi vim habet. II. Ut juris gentium ratio servetur , existimo , necessariam esse aliquam universalitatem non omnimodam quidem , quae solius naturae juris propria est; sed quae ad plerasque se gentes extendat , aut saltem ad aliquas, quae cultu ceteris praestant :quod iii inpii itur jus gentium a jure ciet idi:
nam quamvis & istud postivum fit, seu
ab humana voluntate , & arbitrio proficium; concluditur tamen intra alicujus Civitatis cancellos , vel saltem per se non ultra protenditur. III. Ea adjecimus verba: Me leges illae tessentur circa materiam aή Jus naturae spectantem , μου non; quia ex una parte nota video , cura jure gentium sint excludenda, quae materiam juris naturae respiciunt , modo lege etiam positiva, dc voluntaria a plerisque gentibus sint vel praescripta , vel vetita ; cum nihil obstet , quominus ad idem vel praeliandum, vel omittendum duplici jure quis obstringatur e ex alia parte nihil videtur impedimento esse , quominus pleraeque gentes consentire tu frint in rem aliquam , quae juris na
182쪽
tura: non sit, praecipiendam. Neque enim eodem simul conveniant necesse est, communique consilio, ac deliberatione quidpiam constituant; sed sufficit, unam quanque sngillatim idem dccein re, dum similes necessitatis, utilitatisve
circumstantiae occurrunt. Porro cum hujusmodi sanctones , sive decreta ad jus
naturae non spectent, ut compertum est; neque etiam ad jus civile , utpote quae Civitatis alicujus propria non sunt ἰ ea ad jus oentium pertinere congrue a libritur. IV. Adjeci morer dc eo uetudines ;tum quia istae temporis diuturnitate firmatae gradum obtinent legis & mores leges quaedam sunt non scripto, vel explicita praeceptione , sed usu ipso tacite introductae: immo apud aliquas gentes
nec olim fuere, nec modo aliae obtinent leg S, quamq rae moribus, dc consuetudine nituntur & ideo turpe censetur non a lege scium expressa , sed etiam a consuetii line , ac more laudabili sine justa causa recedere . Postremo lii bdidi :modo rationi sint consentaneae, aut Ialtem ne ei adver).mur: si quae enim leges, Gquae consuetudines sint rectae rationi contrariae, neque obligationem iniicere pota sunt, neque lus aliquod, facultatemque
tribuere a Quare rejicienda penitus Grotii dci rina inquientis, esIe aliquid de jure gentium, quod sit juri naturali c n-
Iam vcro quae me impulerunt in hanc juris gentium ideam , sere sunt, quae sequuntur. I. quod idea haec Optime congruat cum ipso juris gentium vocabulo. Neque enim , hoc inomine audit O , promptius aliquid concipi cndum Occurrit , quam leges a gentibus latae , vel quae lcgibus proxime accedunt , nempe consu2tudines , moresque vieinies apud easdem . II. quot per ejusmodi ideam optime dillinpuatur jus gentium tum a jure natur. e , luna a jure civili I ab eo Quidem non ma ὀria, sed forma, ut alibi dicti m est ; ab hoc vero extensione ;quia jus genimn cinite a s est, non ita citile. III. hac idea utcunque conciliantur distidia Scriptorum : nam iis, qui ne pant, jus gentium distingui a jure naturae, concedimus, utrunque quoad rem praeceptam plerumque congruere: iis vero, qui volunt jus gentium a jure nata rae plane differre, libenter damus, qu ad formam seu sontem obligationis esse omnino diversum , quippe positivum , ac liberum I licet quoad materiam saepillinae cum illo conveniat. IV. In hac seir-tcntia evanesciant plar aeque dissicultates, uiae in jure hoc determinando multorum torquent ingenia, eaeque potissim uiri huic triplici nituntur hypothesi. I. quod materia istiusce juris debeat esse a maiatoria juris naturae omnino diversa . 2.Q:iod lex, vel consuetudo ut juris gentium rationem, nometaqt:ΘObtineat, plane universalis este debeat, seu apud om-n s gentes totius Univei si vigere. 3. Quod oblig. atio juris gentium ab aliquo Superiore descendat , qui potestatem habeat in omnes, vel sal l un plerasque gentes. Sed omnes illae hypotheses aut plane falsae sunt, aut labili sundamento nituu-
Nam primo nulla potest afferri ratio,
cur materia juris gentium esse debeat omnino diversa a materia juris naturae; cum jura non necessiario discriminentur ratione materiae, sed forma , seu ex diverso obligationis fonte , ut iii conse apud omnes est: nemo j: quidem nescit, eandem actionem quandoque praxipi aut prohiberi multiplici jure: sic ex. gr. homicidium tum ju e naturae , tum jure civili ut modo divinum praeteream interdicitur: cur i itur aliqii V dc contrajus naturale, dc contra jus gentium esse non pollit , adeoque utriusque materia ju is Ilios isto nulla hac de re dubitatio subiit animum veterum Romanorum Iurisconsultorum , qui propterea dixerunt , rem eandem nunc esse juris naturae, nunc vero juiis gentium ; oc dum hoc secundum dcfinirent, vel de eo sermone ira haberent quandoque earum re
rum a Lex IAmann in t nitim hac et rat . - reced i , se sititur lex in qua ι H nenxem te s , in q;. aurum egi i. rancidi/n balet raticnem legiis. S. Th. l. 2. Q. XCIV.
183쪽
Et Gentium. Lib. XI . Cap. v. ' i c
rum afferebant exemplum , quae procul
dubio ad jus peltinent naturale . Ne inlue ex eo, quod ita se gesserint , cenendi sunt vel utrunque confudisse , vel alterutrum eliminasse ; sed ratum apud ipsos tuisse , eandem materiam ad jura diversa , ratione tamen diversa , posse
spectare . Quemadmodum vero materia juris gentium non est necessario a materia juris naturalis diversa ; ita nec eadem
necessario : quod solum ille in dubium vocaverit, qui impossibile censeat, plures gentes in praecipienda , aut vetandare aliqua consentire , quae juris naturae
non sit. Qui autem hoc neget , aperte fallitur, ipsique experientiae, & s.c O repugnat; modo ille consensus ita inhelligatur, ut supra explicuimus. Secundo , immerito nonnulli conten dunt , jus gentium omnino viversa e
esse debere , nihilque ad hujusmodi jus
pertinere, nisi sit lex , vel consuetudo Uud omnes omnino obtinens pCntes . Cur enim adeo universale esse debeat , ego sane non video. Persectam hanc universalitatem certe non exigit ipsius nominis ratio ; dicitur enim ius gentium ,
non tam din omnium gentium I neque uni
versilitas illa agnita fuit ut necessaria avete libus Iurisconsultis Romanis, qui ejusmodi jus explicantes illud esse dixerunt, quod genter non quod omnes genus γ exigente necessitate, sibi constituerunt :neque demum universalitas illa ad ingerendam obligationem huic juri convenientem exigitur , ut ex dicendis infra patebit. l)ostremo, qui omni molam ρο- stulat universalitatem , is nunquam asserere poterit, quidquam esse de Iure gemtium , cum scire nullatenus possit , aliquid reipsa esse apud omnes omnino gentes vel lege aliqua . vel consuetudine constitutum. Itaque ut aliquid juris gentium esse dicatur, sitis erit, si aput plerasque, vel multas , praesertim politiores gentes nam mores hominum barbarorum merito negliguntur in vigeat lex aliqua, vel aliqua consuetudo. Hinc non unum , sed plura videntur in orbe terrarum jura gentium agnosci posse, atque diilingui, ex. gr. jus gentium Eur .eu n, Asaticum , Americanum &c., si iamen
constaret, genteS Omnes Europaeas , Vel
Asiaticas , vel Americanas in aliquibus praetcribendis, seu consuetudine, usuque firmandis consensisse . Imo & in qualibet Mundi pute, puta Europa. vel Asia fortasse viget non unum, sed multiplex
jus gentium , cum ex gentibus ex. gr. Aiaticis aliae in una, aliae in alia lege, aut consuetudine convenire potuerint .
Quid demum si di κ: lim , dari jus gentium posse cum in Ordine ad plures, tum etiam in ordine ad unicam gentem, illudque & a jure naturae , & a jure civili diversum ς proinde generis ejusdem cum jure gentium 3' Ius istud admitti potest, ni fallor, quando in pluribus Civitatibus ejusdem nationis habetur lex aliqua, vel consuetudo communis, & arbitraria ; tunc enim ius illud non erit proprie civile, cum istud intra unius civitatis terri nos concludatur. Si dixeris,
j is illud civile quidem esse, sed pluribus
Civitatibus, seu intcgrae nationi commune I solum de nomine disputatio erit :eadem quippe ratione licebit dicere unia cuique , ct ipsiim jus gentium nihil aliud eise praeter jus civile pluribus gentibus, populisque commune; proinde non omnino improbanda est eorum opinio , qui totum jus dividunt in naturale , dicivile ; hoc vero in peculiare, dc commune , nimirum uni, vel pluribus Civitatibus, gentibusque conveniens: quod posterius peculiari vocabulo Jur gentium
vocetur. Sed congruentior im hi esse vi
detur trita juris partitio in natur ile, &ρ tivum, seu arbitrarium: hoc vero in Jus gentium, & Jus civile. Nain postrema haec appellatio per se indicare videtur jus illud , quod proprium est alicujus civitatis . Et haec de juris gentium
Quoad obligationem illiusce juris propriam , plerique Perperam putant, eandem ex communi aliquo Iuperiore descen .lere, qui jurisdictionem ita beat, sue
dominium in eas omnes, quis Ius gentium complectitur, gentes; qu 'mal modum poculiaris Superior dominium habet in Civitatem, seu cives, quorum jus
civile praeitiivit. Ex qua falsa hypothesionum eit, ut vidimus supra, quod aliuDisiligod b
184쪽
qui iriis ra communem hunc Superiorem invenire tentaverint : alii vero Superi rem huiusmodi non invenientes consu-derunt jus gentium cum naturali jure ,
vel cum jure civili , aut illud prorsus
de medio sustulerunt. Porro non incidi Dsent in hunc desperationis scopulum, si animadvertissent hanc, de qua loquimur, obligationem non ex aliquo superiore proficisci; sed singularum gentium , vel singulorum in propriam gentem imperantium autoritate invectam suisse. Scilicet unaquaeque gens vel sibi ipsi hane obligationem imposuit per consuetudinem . usumque diuturnum ἔ vel illam a proprio superiore suscepit per legem expressim , aut tacitam; adeoque quaelibet
igillatim, & absque ulla ab aliis gentibus dependentia, jure gentium, quod in illa viget obstringitur . Ex quo sequitur,
unam quanque gentem propria aut Oritate
posse mutare , vel tollere omnino jus gentium, quoad ipsam spectat ; nisi tamen pactum aliquod vel explicite , vel implicite initum cum aliis gentibus sum rit : cujusmodi esse solet praesertim inter finitimas gentes in iis , quae pertinent ad commercium reciprocum , eo
ipso quod diu commercium tali modo
exercuerint, vel certas aliquas conditi
nes servarint. In hoc sane, vel alio s-mili casu nequit una gens, vel ille, qui
praesidet, a consuetudine. & more per perpetuo servato recedere, nisi ut summum, alia parte praemonita . Qiiod ut clarius pateat , fingamus omnes Europae
gentes de aliis, praesertim barbaris gentibus , apud quas aliae consuetudines juraque vigent, modo non loquor in id consensiste, ne armis veneno insectis in bello uterentur , neque aliam aggrederentur gentem, nisi ante indicto bello; neque demum pugna captos interficerent
c de quibus nihil modo definio in his
casibus dico, nulli Europaeae genti licere hujusmodi jus gentium infringere , aut tacitam pactionem violare , nisi altera
parte, quacum agendum esset, praemonita. Diuturna siquidem consuetudo belli ita gerendi inter Europaeor, praesertim Christianor, non potuit nun inducere pactum implicitum i proinde obligationem aliquam praedictas conditiones ser vandi. Fatcndum tamen eli , ejusmodi obligationem juris gentium propriam non esse, sed juris naturae, quod conventiones, & pacta sive explicita, sive implicita , accurate servanda esse praescribit.
Quanquam in his , aliisque similibus ,
quae pertinere ad jus gentium vulgo censentur , obligario illa servandi fortasse non fluat ex sola implicita conventione, vel pacto , sed etiam ex re ipsa : nam facta etiam hypotes, quod injustum non esset gerere bellum prius non indictum ,
vel armis veneno imbutis, vel hominibus in bello captis vitam adimere I tamen maxime dedecet, & nimiam sapit crudelitatem uti armis illis, quorum vel leviora vulnera mortalia sint, atque insanabilia . Sic etiam captivos occidere , ut minimum, est jummum Jus exercere, quod summa iniuria vocari solet: demum non indicere bellum gerendum, est aditum reconciliationi praecludere, quas vel excusatione legitima, vel voluntaria satisfactione iniri facile posset ; adeoque hellum non necessarium vitari . Iam vero compertum est , ejusmodi obligationem manare non ex jure gentium duntaxat, sed ex ipso jure naturae. Ex quo consequitur, gentes, vel supremum illarum Legislatorem , nullo juris gentium vinculo obstringi , cum propria autoritate mutare illud , vel abrogare penitus valeant, ut supra dictum est . Restat igitur , peculiares duntaxat alicuius gentis
personas, vel qui earum legislatori si ib-duntur, proprie jure gentium adstringi; cum illi solum autoritati quae sons obligationis est, subiiciantur. Legislatori autem supremo , ii jus illud non servet , solum objici eκprobrarique potest, eum
minime consorinari consuetudini, ac moribus apud plerasque gentes, vel saltem apud cultiores obtinentibus, vel ex tacita aliqua conventione recedere: quod sane dignum reprehensione est. Hanc itaque juris gentium ideam omnium ego probabilissimam censeo ; alii aliter , prout cuique libuerit , sent IIIT. Ceterum mihi ferme persuasum est, hanc eandem Romanorum Iurisconsultor una
fuisse sententiam: idque negari vix pactuvide
185쪽
l Et Gentium. Lib. XII. Cap. VI. 1 7
videtur, si quod sit pra docuimus, ratu in habeatur, videlicCt eos non m.ueria, sed 'ma , se ii obligationis radice jus pen- . tium a jure naturae discrevis se : perspicuum quippe est, veteres illos iurisconsultos ruris gentium materiam minime coarctasse ad solam juris naturalis materiam ; cum inter ea, quae juris esse getllium docent , nonnulla quoque recenseant, quae jure naturae minime praescribiliatur , sed humana tantum autoritate sancita sunt. Pro certo etiam pene habeo , juris gentium universalitatem me ad illornm mentem eκplicasse . Postremo quae diximus de justiusce juris obligatione , eκ statuta illius idea luculenter , nostra quidem sententia , pronia
Animadversiones in isse. ni Iuris Gentium ab Emanueia Dunio ad mentem Ioaunis Buptistae I iei prop am ω evρ. i. a- tam . y iei commentum do ferina hominum statu refctatur.
In ira huic Libro, totique operi im-Γ ponet examen notionis , se ii i lcae Iuris Gentium , quam ex to: Baptistanco Lib.VIII. proponit, dc explicat in Sp. ει nive p. ii Iup rudentiae universam supra laudato. Ad hoc evamen eo libentius animum appuit , quod rem viro docto haud ingratam iacturum nae arbitror ob eam , quam supra indicavi, rationem. Ad haec, disputatio a me h.aclenus instituta de Iure GEntium valde impersecta reman2re videretur , si ideam quam hodiernus in Romano Archigymnasio Jaris l)ros D r publicus cum veritati mani me conpag. ar. sent an am, tum omni uo ab alus quibunque diveryam existimat , si in tib p M-ν g. 3. terii siem . Porro Dunias sic explicat hujusmodi diversitate in : Cum .r i . ci res, inquit, putarint, mera , DI 'Nes alim pub Dii congiit ut .is , e quod κύ he ae fuerint uniforme r .rpud om t s , P ssistem pserasqua Natione, , ππιοῦ n t
re eitiles nihil esse aliud, quam deriν tioner, seu additamenta, vel detractiones morum , qui diu ante Rerumpi blicarum originem obtinuere a uocirca cum l. arbitrentur , Ius gentitim ex iuro eisin uniformi fu si prosectum ἱ ego contra exusti mo, Jus civi 2 a Jare tentiam fuisse progenitum. Deinde paucis de quibus sorte alibi in interjecti , ita illud definit : Ius gentium est ea Iuri prudentiae universiti i
natis vrs , quidem duri s , ut paulo post addit d preheuse funt uniformes .
Hauc autem, subdit , marum , L num tuniformitatem sitae distare a legibus , morib: Ixe et 3usque Rae 'tibω.e peculia is; ne ipsi quid in adve .irii negare valent . Ied cum aliud iis Q assum non supperat , fese turpitcr ad c. jum , fori cm'Verecipitini. Tum vero Pulandor fio, in quem acriter invehitur, iniseium hoc effagium p g 3 . ad judicat.
in eo posita est, quod tenore tiar modus eπ-plica'di originem , cavamque praedimevoiformitatis qu.e Iove in hoc gendre a tumanti O maxima d se has) hoe totum subire onus constitui in a teram. rJIris Ope ris part , qu cm prae manibus habeo. besut interim jaciat aedificii sui sundamentum , assumit ut certum , e X ploratum isque, aliquandiu homines icus saltem ad duo post diluvium secula extendit vixisse in s.ltu qaed.im ferino, Urgo, be-
siali, ex&Ii: postmodum vero per concubitur certoi fami aruae, deinde civitatum Rerumque publicarum, atque Varrorum
scietates instituisse. Hinc colli git , eos, qui accurate de uniformi gentium juri L pruicialia judicare voluerint . a initi debere, ut severioris M taplaysicos ope illorum lio ni nulla mentem , ac nit Malem indolem p-net reari, cum inores , legCsque nonnisi ex illorum ideis prodire potuerint. Et qui de in observatione, inquit , diuus es ilia, rem p aera nita Scrimorum,
186쪽
quoad leges, moresque spectat , intrepide
transeunt ex uno veluti in alterum orbem',
quasi Cero possibile foret, hominet materialibus tantum, erat que ideis instructos vel ab ipso familiarum initio emeipare potuisse
ideas abstractar, ex quibus morum innocentia debet oriri. Postquam vero suadere conis
tendit, hoc fuisse impossibile, subditis oris do igitur naturalis esse debuit hiijulis modi. Cum essent homines crassiissimis is ignorantiae tenebris involuti, moribu Lis que ferinis maxime innutriti, societa- ,, te per certos concubitus constituta, &is variis subinde occasionibus, casibiisque
is excitati qui casus consequi debuere,, ad familiarum , majorumque societ is tum institutionem coeperunt sensimis eκcutere Materialismi gravissimum is pondus I sicque genus humanum in is idearum defaecatione proficiens eo tan- ,, dem pervenit , ut philosophicas , &ri metaphysicas cogitationes a materiali ,, bus rebus abstractas efformaret. Quia ,, Vero mores inter, & ideas debet esse ,, proportio; ideo hominum mores priis mo barbari , atque ferini progrcssu
,, temporis per mentem exculti evasere,, puriores Imo quia eaedem occari siones , & casus accidere in singulisis societatibus debuerunt , ideo censen, ,, dum est , inde exortam fuisse illam
,, morum Conformitatem , quae a qui- ,, busdam casui perperam tribuebatur .... ,, Et quanquam mores fuerint subinde ,, variati ob casus varios, qui apud na- ,, tiones omnes, ct respublicas contige ri runt ; nihilominus cum quaevis illari rum licet alteri ignota naturali cur is sui insstens progrederetur, atque prori sceret; necessario effectum est, ut cumia primum vel commercii caussa , velis occasione bellorum sese mutuo noveis se runt , morum , legumque conformi- tas, quae in Variis nationibus erat , is appareret. Et hoc concludit verum is est fundamentum juris apud nationesis alias libet uniform: s. Hinc eos gravissimi damnat erroris , qui jus pcntium non ab ejus primordiis, sed solum ab eo ii mpore considerarunt, quo hominum societatcs constitutae sana
erant , & Philosophi iam coeperant inclarescere,, Qua de caussa mirum , in- is quit, non est, si ignorantes ejus oriis ginem , atque progressum usque adis philosophicarum abstractionum initia , is pertulere naufragium, di in eas inciis derunt absurditates, ut vel eκ nati is num consensu , vel ex communi iati tione unius gentis cum alia jus illu4is repeterent ἱ vel demum desperationeis quadam adacti, illud penitus denega-
Postremo comparans jus gentium cum jure naturae docet, istud secundum esse fructum purae rationis: illud vero is inisis tum cordis humani plus , minusve is ignorantiae tenebris , propriisque an
is ctibus praepediti , adeoque mentis in-- telligentia ducti plus minusque ide
is rum materialismo gravatae. Quocirca ,, jus gentium, inquit, complectitur ve-- rum salso permixtum, quatenus ma-- gis, minusve ab aeternaveritate rec
,, dit, vel cum illa consentit: de ita qui- ,, dem, ut impossibile sit reperire in so-
is cietatibus hominum corruptae naturaeis leges, atque statuta, quae persecte conis sentiant cum recta ratione .... Q n-
,, doquidem impossibile est, quod soci ,, tales hominum , qui plerumque α,, ignorantia laborant , & affectibus ahis ripiuntur, ad normam summi, & ae- is terni veri dirigantur Ad haec sere capita revocantur, quae de juris gentium indole . atque natura proponit ex Uico suo Duilius in Dissert. cit. Modo itaque dissicultates , quae mihi ex ejusdem lectione subortae sunt , ab ipso in majori suo opere dirimendas , candide pr ponam . Donec autem ille praestiterit . quod pollicetur , ideam capite superiori
Itaque in primis non video, quare jus gentium appellandi potius sint mores , qui vigebant longe ante nationum, rσ-rumque publicarum initia, quam qui post constitutas respublicas obi inuerunt. Nani ratio, cur illi sint praeferendi, nulla nobis apparet, nisi sorte , apud magis inculti , & ba bari forent . Sed ratio ista satis in pta videtur . Si sorte Dunitis contenderit, illos ratione antiquitatis e se praeserendos ; respondebimus , modo
187쪽
Et Gentium. Lib. XII. Cap. VI. i o
qii aestionem non esse de juris gent timantiquitate , iasque utrum coeperir ante rerum publicaru in , nationumque conditionem ; sed in quo illud proprie consitat . Porro illius natura non videtur in eo posita esse, quod respublicas , nationesque praecesserit: hoc eni in tantummodo illius originem exprimit. Praeterea nec video, quanti reserat di- 'ersitas illa, quam indicat Dunius. Nam vel conformitas morum ante respublicas Obtinentium 'frseveravit etiam post
illas ; vel diversi mores invecti postea
fuere; cum, fatente Dunio , variari ius gentium possit. Si eosdem dixeris perseverasse; quid interest, sive iis, qui ante, sive iis, qui post respublicas obtinuerunt, praerogativam juris gentium altribuas Si velis , esse mutatos , re qui ante vi- ruerant, obsolevisse; quomodo jus gentium in iis prioribus consillere possit Parvi etiam reserre videtur , sive dixeris , jus g ntium prodiisse eκ jure civili, sive ex opposto. Nam sicut ex una parte intclligitur , prius fuisse jus gentrum, quam jus civile; ita ex alia illud pol ferius, vel suppar concipitur; quatenus nempe jus gentium cognoscitur perr l. i.Mionem illorum, quae propria surripeculiarium locorum , ct civitatum : nam si propria removeas, remanet, quId commune elle atque hac rit i Ine communi,
& un: so mi discriminatur jus gentiam a jure civili . At si res ita se habri , redundans videtus juris gentium definitio his a Dunio tradita verbis: jus gentium
Versatiir eirca mores , Or leget hominum arbitrio conditas , quae deprebense sunt
uniform s apud omnes nationes . Satis enim fuisset dicere , leges hominum arbitrio conditas , γ ub que uni ormes . At Dunius nihil aliud si lasse vult , quam quod definitio ita rasoriarata praeseleri :quae sane probari omnibus poteti , qui
tuu gentium voluntarium admittunt. Sed haec definitio a Grc...tva dc finitione, quam Dunius tantopere improbat , quoad la
stantiam non differt: haec enim est Grotii definitio: Ius gentium est , qaod gen
tium omnium, aut multarum voluntate vim
obligandi accepit. De qua Dunius sic scribit is haec Grotiana definitio Scripto ibus
is sequiorum temporum adeo stomachum, is bilemque commovit, ut cum intelliis gere nullatenus possent, quomodo eκ communi omnium , vel multarum ,, yentium voluntate aliqua iurispruden-
tia progigni valeret quod sane om-
,, nem funerat imaginationem & mul- ,, tolninus, quomodo plurium, vel uniri Versarum consensio nationum obliganis di vim posset afferre , non m dc re-
pudiarunt Grotii syllema, sed eousqueri progressi fuere, ut Grotianu n monstrum
nuncuparent V rum , si quos ipse sentio, promere liceat, nulla mihi iusta cauta videtur tam acriter improbandi illitismodi definitionem. Nam in p imis ille non dixit , accepisse obligandi vim
ex confesu, sed ex voImitate nationum .
aiiod certe negari non potest , posito quod leges at jus gentium pertinentessuerint humano arbitrio constitutae. Nam humanum arbitrium quid aliud estis p test, quam gentium voluntas, a quibus conditae leges fuerunt 3 Iam vero qui legem seri , affert pariter obligatiovem , seu vim obligandi: nulla enim leκ sine obligatione concipi potest. Sed fac etiam, dixisse Grotium , quod jus gentium acceperit vim ol,ligandi nos ex voluntate, sed ex conse u nationum I proptereane Scriptores adeo excandescere debuissent, quasi eouerfur ille nationum superci omnem ut ait D.mius imaginatiovem πο- ram Ego illorum venia , aliter sentio; nam solum ex illa voce consensus, quae ambigua eli, tota oritur criminandi ratio ; cum plures illud vocabulum sumant in sensu a Grotiana mente diveris. Porro consensus, seu consentire vel ita potest intelligi, ut plures non modo unum, di idem sentiatu, sed etiam collatis inter se consiliis, coinmunique deliberatione aliquid constititant; vel ita ,
ut plures quidem eodem modo sentiant, sed tamen quin ulla inter eos communicatio, seu consultatio praece rit: quo pacto existens ex. gr. Romae consentire puteit cum iis , qui Pehini morantur :communiterque dicere solemus, Autores aliquos in aliquam sententiam consentire : tana et si consilia inter se nunquam contulerint, nec alter ab altero senten- tiam,
188쪽
i8o De Principiis Iuris Naturae,
tiam, qtiam tuetur, acceperit. Dicimus etiam, omines homines in expetenda propria selicitate, scii bo. alituu me contanti re, lic t non omnes communi conii lia,
sed singuli proprio in Ilii chu feratntur in illam . Qui tam acriter invehuntur in Gi otium , seu Cicitia nam dc sinitionem,
ad eout astri lat, Omnem vincere imaginationem nostram , cumque propterea mberum, ac vocant; pro ii ldubio vocem illam cons fur in priori significatione sumant necesse eli ; S tamen in sensu polleriore pol iiii ierat , ac debuissent accipere. Quis enim sbi pΡrsuadeat, virum alio iii doctissimum , soleriistin numque incidere potuisse in tam
nes , vel plura ne nationes simul una conveni: se ad icrendas communi conlilio aliquas leges, seu inducendos aliqua; mores Q: iocirca p. ar est, vocem illam cou-fDrsus in altero sensu intelligere . H ic autem mo lo intellecta noetari a Danio non P ne i , quippe qui l. aes himiano arbitrio conditas, atqu' con ormes apud omnes nationes admittit. Evidens enim , exploratumque est , minquon fuisse futuriam huiusmodi legum uniformitatem, nisi nationes diversae tulis lent easdem le-
p s. seu quod idem est in eisdem 1erendis legibus coudicus14nt modo suprae&plicato. Igitur Grotii consensus nec
nationem: & solum in eo sensu dici poterit in clix, ct m fer, quod alii non ut
par erat. Vocem illa in intellexerint. At Dunius non in udo cum Grotio con ntit quoad sui talatia in prae.licti consensiis; sed longius etiam cxcurrens nori
dubitat, ilha ira ad . ...t,ones o . zrias ext Cn-dere . Sane cum Grotius non omnibus
absolute nationibus . sed indesinite vel omnibus , vel consensum , illum a tribuat; Dunius semes, & iterum docet, leges, moresque, quae spectant sus
gentium , esse uniforme apud omnes nationes a , quamvis nullum huius unive saliratis ex inpluin , aut sundamentum producat; & utrum aliquod asserri posta sit , ignoro . Certe qui in id accuratius iii quisivcrunt, aperte insciantur , mores aliquos, vel aliquam esse legem , quae apud omnes omnino nationes obtineat ;praesertim si ea excipiantur , quae sunt etiam juris naturae , & de quibuς h cIJunium loqui non arbitior . Et sane cum naturalia praec pia lassiciant ad I ciliaten quamlibet sartam recta in servatritam; erit ne verisimile nationes om-n s cum in. lole, ela genio , tum moribus , ct consueti id ita ibus inter se maxime discrepantes , consensi se in aliqua b ge sancienda a naturalibus legit,us, etiam quoad tia. ueri 'ra , diversa Id saltem nemo jure anirna averit, nisi ante Iu iratis nationibu et universis, quod facta impollibile est . i linc ificile in animum mihi in lucerem, illud pronomen omnes a Dunio ii surp.it una , non in toto rigore , sed solum pro plerisque nationibussa. ni. Ucrum cum asserat, se in his scribesidis uti severio iis racta physicae lumine; mihi incidit dubitatio, an sorte principium aliquod nacta physicii in habeat , quo ostendere pbilit omni molam iuris
gentium universalitat Um , ct inorum , legumque apud omnes nationes obtinentium usii sol mitatem persectam. Sed quomodocumque id se hibeat, nss minime discedemus ab illa sciat entia, q iat 1 Cκ-plicuimus supra et videlicet quae ilia pers iam tantiniam ita juris gentium uni v rsalitate ni admittit, donec oppositum Dunius ostenderit.
Sed magis ni hi displicet , quod ille
juris pcntium originem explicatu: us principio ponat homines aliquando vixit te initatu quodam Idrivo, atque bestiali. Status iste ut eκ ejus verbis colligitur <atius exponitur u Vico, a quo Dunius hypotheta N. Clarissimi in hanc rem sunt
le notiant, si doris Dritto Civile . di odsi aliter alibi dicit, sibi contradicit.
189쪽
Et Gentium. Lib. XII. Cap. VI. 18 a
poti e sim in anc sumpsit, complectitur quatuor, vel quinque I nimirum vis.wa solitariam, concubitus incertos , O' , Iinox.e format. e carentiam , mentem solis iueis materialibus in actam, O es vis τι vendi regulae privation)m sa). Mirum vero, inveniri homines eruditos, & doctos, qui serio sibi persuadeant, aliisque peritia te renitantur, integrum genus hu- in anum in statu tam misero unquam tuis le ; quasi homines fungoraim inflare terra e meis ille arbitrarentur; vel caeco atomorum concursu 1 armatos, in Varias mundi partes tuisse proiectoς. A qua erronea. inaniaque sententia cum procul absint d illi piique homines , quos memoravimus, 'o plane non video, quomodo praedictam hul thesim . imo &thelim nam reipsa ita acci liisu a junt
conciliare valeant cum revelatione divina b) imo & cum ipsa ratione. I κrevelatione siquidem conitat . olim homines uini veritas ex tribus Noaciat i liis si ille progenitos. Porro sac: ae litterae certiores nos reddunt , praedictos Noachi fialios in doni estica soci tale viqi Ite, & itas bolem propagasse. Omni autem verisimilitudine caret , filis; in ea societate
procreatos , rc licto parentum exemplo quod iuxta Vi eum, es Damum tantam vim habuit , ut primam vivendi rationem , seu mores invexerit in selesilie vitam sol. t. ariam, atque ferinam , uillitatemque omnem , ac suavitatem vi vcndi , quam dona ellica societas ali ri , uthrutalem, ac miserrimam vitam ana plecterentur, inconsultillime repudiasse. Dixi, inconstιltissimZ ncque enim ulla nectistitas singi puteis, qaiae eos ad eiusmodi vitam impulerit. auae enim illa necesitas 3 An sorte, quod in remotas, dis sitasque regiones migrare deberent Sed hoc quidem familias , non singulos in res, is minasque seiungere potnit. Certe Scriptura satis indicat , nullam ante turris babelicae molitionem factam fuisse
rim ut parer Ion si consulatur textus hebraicus, opus illud temerarium suscepisse vidcntur , ut eiusmodi dispersionen impedirent : postmoduna voro dispersos mille , non quidem a singulis Cirrulos, sed unum quem rYe set undam cinguam stram, G: O Jamilias fuat. Igitur velle in emissiuna praesumptio oti, quod quamvis iram nes
decursu temporis ut ei inque evaserint f. bari, rudes, agrestes ; luinquIm t naenita degeneraverint in vitam , naO s tu ferinos, ut familiam dona clica in , uiuia que humani idiomatis non rctinuerint emultoque minus credibile est, intra duo post diluvii in sticula ut comminiscitatrvicus talem , ac tantam irrepsi se hominum corruptionem , quando nempe superstites adhuc erant Noachus cuni filiis , vigebatque , dc adhue recens dici poterat rccordatio diluvii . Mi: u:n . inveniri hominem potui illa, qui hae Ubtru clere non dubitarit; sed magis so te mirandum , quod Dulatus hunc nobis qlia si
Pinis1 Horum onarium Magistrum venartare non dubitaverit. Sed jam videam is, s lubet, qua Pacto dicus ipse eκ ponat hujusino ii para-d xuin : nam iuxta Danium vidctur il efι verioris uti taρυ c.elumine , qtiae contigerunt eo tempore, quId a Varrone di citur obj cvrmn, fabulosum, quoad n - rum attinet i litutum, detexisse.
Primo, Vicus allirmat, homines post dilu- De ferinis illis hominibus ita ait
Sacrae Scripti irae contrarium in viaste demonstratur in Italica Philandri M or rii disertatione edita Venetiis An. I 763. cui titulus eiit La falsita uello Stato Ferino di- me rata celse Sarra Seriti α=a . Q iae ope linia c ii .iituit Pi dem Primas a D: stertati γ-nis , cui titulus: Apologia LI Genere I manc, dc qua omni ex parte Status ille serinus profligatur, atque lactata a Dunio universalis ej iidem Tralitio funditus evertitur . Sed duae partes polleriores, d si jam du-d in ad praeitim parata: , ad inic obstetri-
e) Hinc non video , qua ratione Uicus allirnaare potuerit de Conil. Philol.
190쪽
diluvium dispersos per familias luisse iceinde vero & ipsas familias in homines singulos separatas fila, atque diremptas. En praeclaram facti huius explicaticnem et
matres a mis puerit , ut j dras cfregerent, dividorentur, , ita fes in minores a maioribus ob ferarum metum residii ,
vel abacti , H dispalati , solique , prius
Haec , quae , nescio qtia mente Vicus scripsi, an serio refellere debeam, ignoro. Nonnulla tamen dicere pia itat, ne ipso scribendi modo, quo laaec tanquam sibi comperta affirmare vi , tur , I ECn-lium aliquis dicipiatur. Pi incipio totum 1 ere terrarum Oibem tribus nem pe provinciis duntavat exceptis revera fuisse densam, &conti irentum sylvam , absque ullo suntlamento Vicus assiemat . Imo plurima terrarum lora his libera impedimentis fuisse, odio ut inhabitari commode possent, vel cx eo innotescit, quo lmaxima hominum multitudo perdiuturno temporis intervallo nempe antroiuini 63 ante diluvium piogenita suerit ,
proinde & loca plurima inhabitarit, atque coluerit. Diluvii vcro tempore ingentem hanc sylvana subito e inersisse ,eκcrevi isque , quis dixerit 3 praeserti in
cum etiam nostra, vel parentum nostr rum aetate plures detectae repiones fuerint plane hominibus vacua: neque ulla suppetit conjectura , eas oli ira homines incoluisse ex quibus si pars aliqua sylvis abundat, alia tamen , dc quidem latior , in liberos campos , & prata vir ntia, eaque sontibus irrigata protenditur. Quanto magis hoc idem exilli mandam de magna Europae , & Asiae partesi bulo post diluvium: ' Sed h.ic inaniens.
cimtinentique sylva etiam ad mili a ; an ne cuiqua in verisimile videatur , eam fuisse rapacibus, ac ferocibus belluis Omnino, dc unde qu2quer: pletam ; quarum Ccculta , aspcctuque 'rterriti homines sese in iuga in conjicerD Omnes, invicem que separari deberent Anne etiam moda in qualibet sylva leones , tigrides , ursi, seraeque similes reperiunturi Minime vero; sed plura nemora noxiis animalibus penitus carent . Quanto magis hoc asstrendum de tempore diluvium proxime insequente, vel certe non admodum ab illo remoto , quo genus illud animalium non adeo multiplicatum erat, cum ex aquis diluvii non nisi pauca animalia ex qualibet specie superciarint 3 Quid quod , si homines singuloς ferae inscculae fuistent quod necessario
asse- a Eodem serme modo hanc hominum in bruta , ut ita dicam , inetamorplinlinexplicat Vicus in stra Scientia Nova pag. 333. edit. III. Verlaa ipstas italice , ut scripsit , aufero : li . nt ινι , inquit , , , deti' Irm. ι si a Gext Iesea dolet ter' esse ruri uonrini delle rapEe di Ca1n, che molio, pressa mente , di sis et , che alquanto is dopo, e finalinente di S m, cli' altri do- po altri, tratio tratio rinundia rono alis j a vera religione det loro comun Padi et ,, Noh la quat sola nello stato delle fari misi te poto a tenerii in umana societa,, con la ibcieta de' matrimoni, e quindi, , di esse sami glie medes irae', e percio do-
,, stu me : onde andarono in uno stato acri lario bullati, e seriuo.