장음표시 사용
171쪽
Et Gentium. Lib. XII. Cap. II. I 63
alium addicere. At quamvis natura neminem servum edat in lucem, unum quenque tamen servitutis capacem emiacit ; & juxta rationis d:ctata facultatem
adipisci quis potest redigen di alium, justa tamen de caussia, in servitutem q.i n& occidcndi, quod majus adeoque etiam servitus , atque captivitas a l jus
ci me non sit , eas alteri juri a naturalidistincto tribuere.
Iuxta S. Thomam Ius Gent um ratione materiae pars est Iuris naturalis rarione autem sornaae d si uitur ab illo . Probabila est , in eisdem Jementia fuisse Itomanor Iurisccnjustor.
CVm idem , aut scisne idem si in
quirere , quid sit Jur gentium , &quid co nomine intellex rint v c teres Iurisconsulti , aliique magni nominis Viri, atque Scriptores, ut sipra adnotatum est; pretium operae censeo , hac de re etiam S. Thamae mentem investigare , quo&praestantiorum Schola ilicorum sentcntia innotescet. Pi imo igitur pro certo habeo, non minuet a S. Thama, quam a veteribus Iuri consultis , ius gentium habitum esse ceu part in totius iuri S na-- turae . Qusd ita demonstro . Ille data Opera inquirit, titrtim jurgentium si luem cum rure naturali. Responi viri vero praemittit, ius seu Justum natura e , nempe id , quod ex sui natura esi ad.cquatum , vel comme uratum a teri , dV ex esse :Mnum, quod tale es fecundum absolutam sui considerationem; ficut masc:ιIur ex fui
dum absolutam sui rationem . sed Ie π- dum aliauid, quod evifra sequitur. Hujus secundi generis esse putat ex. gr. yr trietatem possessonum . Si euim , si bdit, confideretur se aσer abso lite, non babet, unde magis fit burus, quam illius: 1dd 'confideretur per respectum ad Uportunitatem colendi , Θ ad pacificum usum Iri , secundum hoc habet quandam commensurationem utique naturalem udboc, quod fit unuis, is non alterivr. Porro Jus naturale , quod ut ait D. Thmnias) commune est nobis, Θ aliis anima-malibur, eκ eodem S. Doctore versatur circa Justum naturale primo inodo accepi um ; quia absolute avrdiandere a 'iquid non solum convenit homini, sed etiam aliis avimalibus . Iustum vero naturale alio modo a ccpttilia ex Oodem S. Thomapcrtinet ad ius gentium, quod soli, homunibus inter se commune es . Et ratio illius est , quia confiderare aliquid compserando ad aliquid, quod ex imo se hitur, es proprium rationis , quae soli homini prae ceteris animalibus convenit: hoc ipsi im vero , quod proprium rationis est, docci esse naturale homini , quia es secundum rationem naturatem, qu.e hoc diactat. Igitur, cum S. Thomas pro obj clo juris gentium constituat Jus, seu Justum naturale, perspicuum esse videtur, eum habuisse jus gentium ut partem juris naturalis adaequate, & latius accepit , α solum inodo distinxiste jus gentium a iure naturae arctius sumpto, seu quatinus respicit ea, quae etiam ceteris communia sunt animalibus Hanc sui nse S. Doctoiis mentem alia, quae ibidem lcguntur, aperte confirmant : sed ea in nrediit m proferre necessarium minime duco , cum & ejus Interpretes pro certo hibeant , in eo articulo praedictan tradidisse doctrinam : verum lanaen dicunt, non ex propria sententia , sed cκ Romanorum Iurisconsultorum mente i cutum fuisse qu.isi vero idea juris gentium melius cκ alio sonte pollet hauriri, qtram Ux Romanis Iurisconsultis sed alibi Marius, ac certius patefecisse mentem luam allatae sententiae omnino contrariam. Nam, inquiunt, prima secundae diserte docet, jus gentium csse partem suris p tivi, & esse a naturali di
vrem in Jurgontium, is Jus civile. Quid Restim. clarius ' Et infra: Jus genetum es quid in ' a i quo modo natura e homini fecundum quod est rationalis ; dis inguitur tamen a naturaIi: inique sub indicat, caussam praedicti juris esse hominum consension m ἔquod de iure naturali dici non potest.bed mea quidem se ntia, errat qui-X a cun-
172쪽
cunque artiitiatur, S. Doctor ciri in locis divei sis diversa docere : siquidem polleriore etiam in loco a peltillime docet , jus g, miti in circa illa versari , quae ad
Art. cu. jus pertinent naturale: na1n ad ius gen
tium pertra .m ait . . . . em tion I,
quibus hominὐ r ad invicem convivere uoupos' 'nt. Qiis vero negaverit, haec juris naturae esse Superius etiam dum ait ,
Ib a. a. non esse occ1dendum, zid J Ogiantium spectare innuit, quod certe iuris e n na-t1ιrae eit, ut nemo non videt . cne atina vero ad ius gelati uin ea spectare do- iv. a. l. cet, quae derivantur ex iure naturae, sLevi eones lanei ex strincipiis. Quapropter ad naturae legem ea quoque spectare, necesse est: siquidi in adeatri facultatem . ad quam princii ia pertinent, pertinent etiam conclusiones. Pserperam vero Interpretes quidam S. D ctoris volunt, eo loci Angelicum loqui de conclus renibus non necessariis, sed contineίntibus, se ii quae solam convenientiam, ivilitatemve respi-Iι ,. i. ciunt: h3nc enim interpretationem jam ipse praeciderat : nam poliquam dc,cui Lset , legem omnem humanam a legenat tirati de rizari, uno modo sicut coneδει-
fonet ex principiis , alio modo sicut determinationes quasd rin aliquorum comm Y-nium; primum explicans modum pertinenti m ad jus gentium ait : b e fimilis si ei , quo in scientiis ex prins iit conclusiones domo irativae producantur. Deinde ex inplum afferens subdit : sicut hac, quod es n n esse occiden i lim, ut conclusio qu.edam necessiaria derivari potest ab eo, quod est, nulli esse facie 'dum m. t Ium . Pro ccrto ipitur habebat Angelicus, ea quae sunt Juris glutiam , pertinere etiam ad jus naturale : quod constat etiam ex eo, quos objicientibus hunc syllogi sinum: his ps: vxm d Pid pur contra natura e sed ea , qtt.e dari Pantur a principiis coinmunibus naturae , sicut comes Ones , pdriinent ad I gem natura .... ergo ea quae jant de Irgu bNmana , nondbridantur a Lige vatur.e; hoc pacto retapondet : ratio 1 procedit de iis , qu.e
άeritantur a lege naturae , tanquam con-
est oner. Quibus verbis non obs u Ve innuit , hae et ad natu ae legem sp, cfare;& tamen simul asserit in eo lem articulo , haec eadem pertinere ad ius positivum . seu legem humauitus positam : de articulo quarto diserte assirnaat , ad iurgentium p rtinere ea , qude derivantur alesse naturae, fictit cones oves ex Dr Wipiis; & paulo ante docuerat, Jur gentium ei se membrum, seu partem Juris positivi. Mirum est , quantum hac diversa , dc in speciem opposta loquendi ratio actiorqueantur S. Dc, toris Interpretes; quasi vero unum , & i lem ad jus naturale ,& positivum pertinere non possit . Illi pro certo habent , id quod iuris naturae sit, esse non poste & juris gentium ; &cur ita sentiant . in causa esse videtur trita juris divisio in nMurale , & geutium, a liae civile. Cum enim juxta rectae divisionis Kges unum membrum in altero contineri non debcat , inde inserunt i l , quod ad unam pertinet juris speciem, ad aliam pertinere non posse;
adeoque nullum non movent lapidem , ut hoc pacto explicent S. Thomam , variosque illius teκtus. una concilient. Sed frustra : nam alia Aquinatis mens , &opinio suit. Ipse enim, nisi ego magnopere fallor, in ea sententia suit, ea quae derivantur ex principiis juris natiirae , pertinere cum ad jus natur. s , lum ad jus gentium; sed alia, atque alia ratione : ad jus naturae prout deducta ex ipsius naturae principiis; ad jus gentium quatenus gentes consensere in praecipiendis, vel prohibendis iis ipsis , quae alias naturali lege praecepta , vel prohibita
sunt. Nini apud omius gentes naturali legi non occidendi , non surandi , nota moechandi & . adjectae suerunt tacite , aut Oxpresse lexes etiam positivae homicidium , furtum &c. prohibentes: & haecli una politivarum collectio a S. Thoma vocatur Ixs gentivm i quod perinde est, ac lcges positivae, quibus omnes utuntur gentes. Neque aliam fuisse puto Romanorum Iurisconsultorum mentem , ut clarius in ira explicabitur. Itaque Ius ventium ita definiri eκ An gelico paleii Jas humauum, ac positivum ab omnibus , vel plerisque Icntibus conflitat:/ ii quoad ea, grea ex principiis Juris naturalis derivantur . Vel aliis verbis:
173쪽
bis: collectio legum positivi rem quae apud
omnes, Mel puroque gemas Tigent, quia b qud praecipiuntur, aut prohibentur ea, quae necessario suunt ex ruris naturae pr meipiis. Statuta hac iuris idea, iam omnia S. Thomae dicta cohaerciat. Nam i jus gerulum quoad materiam sevi ram praecepta in vel prohibitam est idem , ac
jus naturale adaequale sumptaim ut do-cct Angelicus in Secunda Secunda ); sed disteri ab co vel arcte sunt pio , nimirum pro solis iuris naturae principiis ;vel a ictissime accepto, nimirum pro eo, quod omnibus animalibus commune est, ut docet in Prima Secundae . At vero quoad Iormam, seu caussam obligationis plane dilare pat a jure naturae quia jus gentium bummiu/n ell, de positivum, seu ut loqu tue D. Thomas , ex Iegs huma-xitus togua . Hinc δc alia juris naturalis , dc gentium deduci discrimina ponsulit , videlicet quoad ejus objectum , principium . di finem . Nam in ordine ad haec recte coniti tui potest tanquampi opitum iuris gentium id , quoi Iurillae Protes intes pei peram docent de jure natu ae; nempe versiri circa actiones externas, & hujus vitae te licitat in renpicere tanquam ii.azm , dc pro principio habere soci Utatis custodiam. Nam κeo, quod jus gentium si bula in Ioa , &positivam , consequitur , respicere actioncs externas ut objectum I piae se late infelicitatem ut fine in , culto diam societatis ut principium dic. conliat enim leges humanas , ac pos ivas intra piaedictos terminos coercffri. Et quidem iocietatis custodiam, seu tranquillitaten , felicitatemque hujus vitae a iure gentiumpcr se respici , non obscure innuit Angelicus: postquam enim docue at , cd ius
piis, subdit : Di thiae emptiones, P uuitione r, is alia rui sis edi puta abstinen tiam a furiis, caedibus dcc. ne quibus
sunt, qu od es de lege naturae , quia hamo es animal naturaliter SOCIABILE . En quoin talo D. Tiro mas sociasetatem optinae ila luit pro juris gentium princi-rio, quam plurei ex Rec .ntioribus perperam statuunt tanquam adaequatum j ris naturae principium . Et haec de idea juris gentium a s mentem D. Thomae
Hic addero praestat , valde nobis Verosimile esse, ut iam innuimus, eandem juris gentium idHam habuisse Romanos Iurisconsultos . Certe verba , quibus t tuntur in eo describtndo, ita accipi ponsunt, ut ' i durateria/ncensuerint cum
jure naturali saltein magna ex parte congruere; ita tam o: ut illus sit positivum ; seu sit legum positivarum collectio, quae vigent apud omnes , vel taltem plerasqtie pcntes, dc rc niciunt ea,
qu .ae derivantur ex ju) is naturae principiis, dc necessaria sunt a.l s ciet 'ς cuilo iani . Et sane cum illud esse defi
niunt , qzod naturasit ratio in dr omnes
constituit , cur non subintelligi queat ,
per legem politi P. im vel scrinto eκara tam , Vel tacito consensu, seu usu inve-αim praeserima cum voκ illa consti mitquid positivam videatur innuere . Quocirca cum dicitur, .ius gretium esse illud,
quo Oisues sentes utuntur, non immeri
tu i ut iliguntur leges politivae ; quae in
usu sunt apud omnes gentes , quibunque conservatione fra, ac felicitatem sua in persequuntur: qubet iani pacto definitioncs reliquae intelliat, eκplicarique commode pol sunt, tu illud Iumniani, seu po tius Triboniani essitum . quo ratio re mass rens, cur jus gentium , secus ac civile , universo generi humano commune si , inquit : nam usu exeonte . ii humanis necessitatibus genter humanae 'iura quaedam sibi consertuErunt . quibus verbis eum arbitror significare , quod cum cernerent gentes, non sufficere jus naturale ad societatis culi diana quippe quod ab hominibus imp obis facile violatur tulerint leges quasdam , irnpositaque
transgreisoribus paena, sanxerint ea quae si,cietatis tranquillitatem, Litilitatemque foverent: qu. propter eo loci non e xclusit jus naturale, neque a jure gdntium , quantum est ex parte materiae , distinxit; sed eam juris naturalis partem, quae socii talem respicit, seu potius leges po-Livat, qtiaepi aedictum jus naturale confirmant , vocat jus gentium omni b&mano
174쪽
generi commune. Quare censendus sinianus , seu Tritontimetis , essentialern juris gentium proprietatem eo loci eκ-plicare, quod nempe ρ smum sit; cn m vis circa illa versetur . quae alias etiam ad jus naturae pertineant. Neque vero a Romanorum Iurisconsultorum , & S. Thomae sententia Om-
nino dissentiunt Scholastici plerique, tametsi alii magis, minusve recedant. Cum
autem eorum omnium notionis expendere Operae pretium non sit, unum vel alterum ex celebrioribus X. Thomae iliscipulis, quos alii ferme sequuntur, satis fuerit in medium proserre . Itaque
Dominibus Soto hoc modo distinguit jus
D. gentium a jure naturae. Priveta, inquit, di I e principia , quae sunt nota omnibus sine discursu, pertinent ad jus naturae; conclusiones vero, quae inde derivantur, aljus gentium spectoint. Quae cum D. I bo-rnae sentent a superius eχ polita platae conveniunt; si solum excipias, a Soto non exprimi, utrum jus gentium 3 ipsa positivum sit , vel pars duntaxat juris na. turalis, prout soli homini convenit. nam tbHomaeus a Modina, qui hanc Soti sententiam refert , his eam verbis impu- In I a. girat e haec ratio divi onis flare non po- vi ,: quod praecepta a. i. Dccalogi non sint de Jure naturali , sed de jure tentium I quod as erere ab omni veritatd a cnrem Gi . Mirum , quod vir alioqiii peris cacillimus non vidcru, eadem praecepta iuris cum naturae , lulngenti una esse pol se , diversa tamen ra- ione, ut superius explicavi. Itaque alio
modo uti iusque distinctionem juris ille
pectant. Sed mirum . quod ipse non Viderat , ex su.i quoqae doctrina conse
qui, praeceptum non furandi quod ad
D calogum perti, et , si ut etiam praeceptum non concup:scendi rem alienam
non esse de jure natur e , sed 3dntium
duntaxat; quia n. illum daretur furtum; nisi j. i ii suppositione oroprietatis r. rum, quae ia indit neccilaria non eil n risi areabselata, ut ipse fatetur, & docet. Praeterea confundit quod jure reprehenderat in veteribus Iurisprudentibus Jus ,
Icntium cum jure na:vrae . Quis enim negare queat , JUum quodlibet naturale, sive assolute, sive aliq: in suppositi
ne sit tale , ad jus naturae vel absolutum , vel hypotheticum pertinere , ut docet S. Thomas Franciscus S Ivius celebris S. Thomae Interpres ut omnia conciliet, dupleκ jus gentium distinguit; alterum generaliter sumptum , pro omπ: eo, quo universae gentes utuntur , estque
solis hominibus commune: Ο, hoe subdit distinguitur ab eo Jure naturali, quod Jurisco ulti commune faciunt emnibus anumalibus . Comprehendit autem non δε vineas leges, cuae sunt ex communi sentium insituto ; sed etiam quoe sunt a natura , in propriae duris naturalis. Atque ita nubit et Plat , praecepta Decalvi dici , esse juris gentium , etsi revera juni Juris naturasit. Sed , alio modo fr icte, O proprie ius rontium dicitur, qIsd non a natura, seu ex communi populoram confeste
fuit introductum: is sic praecepta D calogi non pertim ni ad Jur gentium. Deinde subdit: quod A. Thomas hic ait , ad jussentium pertinere ea, quae derivantur ex Iega narui .e , sicut conclusiones ex principiis , ut da jure gentium prop/ie, seu friacte accepto verum sit , inter isti debet de
iii ' quae ex lege naturasi deriva tur , t. Π- qitam conclusio vel non omnieto nccessariae ,
seu receptione d ς πἀίnt, ad hoc ut vi γιobligandi fortiantur I cum a rogum non versentur circa materiam homini fimplicite μnecessariam in ordine ad justis Mem. Sed hanc non fuisse mentem S. Thomae, neque eia; .l xl inam ita recte eχplicari , supra dio aron' ratum est : jurisque gentium di tinctio in id, quoi I nerat,n, &quod stria a sumitur , omnino arbitraria
est, atque a veterum Romanorum , &S. Thomae mente aliena ; immo falsa mihi nicine videtur , quia nullum extat jus g. irtium unio'rsale . nisi quod simul una lit ira trale. Nullum enim inveni ex jus univcrsale, quod ex talo v I, O' ceptiove obligandi vim habeat , ut talente inus . Sed de Sch ilallicorum fiae in rci Disiligo ni OR
175쪽
Et Gentrum. Lib. XII. Cap. III. 16
in re docti ina i ta e t hic ulterius Iab
Iut Gentium satas congruenter accipi ρο- tes pro ea Iuris naturae parte , quae mutua gentium inteν fg moderetur
a. CElebris est, atque a Recentioribus,
qui de jure naturae scripsere, magna consensione recepta usurpatio duris gentium pro ea parte Jaris naturalis , quae integiarum gentium mutua pacis , bellique moderatur ossicia. Primus innium,
quoad ego norim , qui praedictam iuris gentium ideam diserte tradiderit , mitIIobbsus. Nam tradita definitione jurisIM Ci . naturae, seu legis naturalis, subdit: Lex naturalis diiudi potes in natura em δε minum , qui e sola obpinuit dici lex naturae I γ naturalem civitatum , quae dici potest lex gentium, vulgo autem Jus I π-tium a pellatur . Praecepta utriresque eadem Dut: sed quia Civitates semel in i-
rutae induunt proprietates hominum personatus , lex , quam Aquentes de hominum finguarum odicio, naturalem dicimus , aρ- ρ cata totis Civitatibus , nationibu . sve gentibus, vocatur Jus gentium . Hobbesio
ficiatur, dari aliud jus gentium I luntarium, seu postivum , quod quidem imgis proprie dictae vim habeat , quaem 3 gentes tanquam a superiore profectavi G. Lib. stringat. In hanc sententia in poli Pu certatim itum eli: quam a 3. N. ζG.doptavit & Uus , ait enim: Jur nata turae ad gentes applicatum vocatur ius gentium, necessarium scilicet , vel natura e , admittit enim & aliam speciem , nempe Jur gentium voluntarium , ut capite sequente dicemus. Hinc juxta IVV fum , PQendosum , aliosque , quibus haec Iententia probatur , si peculiariter homo hominem laedat , violare diciturius naturale; si vero Gens, aut Civitas, aut Princeps supremus nationem aliam , seu gentem bello injusto lacessiit, vel si . ne caussa aliud inserat detrimentum , censetur agere contra Jus gentium , tametsi & legem naturalem instingat, ut certum est . Etenim cum jus naturale , utpote in natura ipsa fundatum, uniis versale sit, omnesque com Prehctndat; nuI-la suppetit ratio , cur integrae gentes , ae Civitates ab illius directione eximantur; cum eae nihil aliud sint, quam homines plurimi mutuo inter se nexu colligat ν, communique imperanti sub)ecti. Et sane si homo lingularis singularem hominem laedetis violat jus natii ale ;quidni etiam , n gens , vel Civitas Civitatem , vel gentem integram laedat,
cum utrobique rectus ordo rationis , &naturae aequalitas violetur Cum itaque jus naturale non minus integrarum gentium , quam hominum singulorum mutua moderctur officia ; plane consequitur, jus gentium con Truenter accipi posse pro hac parte juris naturae; praeserti in cuni duplex illa vox, juris, dc sentium sensum hunc sponte exhibeat . Gentium quippe Vocabulo plerumque intelliguntiir magni illi hominum coetus, qui ejusdem Principis subduntur imperio; adeoque jus gentium , vel solo nomine inspecto, nihil aliud videtur, quam jus, . quo gelates diriguntur, obligisnturque ad mutua ossicia: quanqiram etiam ob aliam
sigilificationem , quam gentium vocabulum habere poteli, intelligi queat integrum jus naturale, ita ut Fur gentium sit quasi hἰιs hominum, quo scilicet homines singuli, dc universi, ceu aliquo caetu collecti, ad propria obligentur ossicia . Atque hoc sensu celebris Hesrmogenianus Din. b. plura ad jus gentium pertinere asseruit, , C p ιι. quae singulis etiam hominibus competunt, ut emptioner, Udndition s, locntiones dcc. Iam vero praedicta ratio explicandi jus gentium dc satis habet fundamenti , &nihil praesesert absurdi ; nisi forte aliquis cum Ioanne Georgio I Iuero ideo Fund. . reprehendendam putet, quia primae ejus se ἡμacceptieni adversatur . Verum Cum n eap. I. 'men ipsum, ut diximus, hianc explicandi rationem facile admitIat, non video, cur magnopere hac de re si laborandum; praesertim cum nova haec prae ati nominis eκplicatio tractationi de Oriciis gentium instituendae satis accommoda videatur. Sed huic etiam explicationi sum
176쪽
i68 De Principiis Iuris Naturae,
rna illa utilitas inest, quod Gentes, Civitates, Principesque supremi ilatim intelligant , iure naturali non minus seipsos, quam quemque privatum obstringi: adeoque si alias gentes, civitatesque laeserint , se aeque agere contra juS naiaturae, ac quemque privatum alteri injuriam , Vel damnum quodlibet inserentem . Scilicεt humani generis damnum illud maκimum est, si gentes, si civitates. s Principes sibi persuadeant, quod Pscupolitiei quidam docere non Uerenis tur, nimirum, si invadant, seu rapiant alienum , si alterius cujusque generis damnum civitatibus aliis, aut gentibus inserant, peccare se non contra jus naturae, sed contra jus quoddam in serius, idque cujusdam convenientiae nomine C honestent . Haec sane doctrina exitialis humano generi est: hinc enim efficitur, ut qui furta, & homicidia a privatis hominibus perpetrata vel poena capitis, vel
alio puniunt suplicio , ii ipsi invadant
provincias , & civitates alienas , maxumaeque civium multitudini extremum inferant excidium; tantumque absit, ut dedecori hoc sibi vertant , quin domit res populorum, summosque Imperatoresse tunc arbitrentur: nec vero desunt adulatores iniqui, & humani generis penes, qui cum voce , tum scriptis eo ndem ut viros maximos celebrent , d praedicentque. Jus gentium eo sensu aceeptum , quo usurpant hodierni Scriptores de jure naturae, & quem supra explicuimus, nemo aut veterum Iurisconsultorum, aut Scholasticorum re ipsa negavit , aut gare potuit , exceptis Politicis illis no- quis limis , qui ius omne de medio tol tu .u , aut Civitates , Regesque eidem minime subdi per summum scelus effutiunt. Qui igitur arbitrantur, jus gentium esse positivum , non rem quidem rcjiciunt, quam recentiores Iurillae huic voci subjiciunt; sed illi denegant nomen hoc p2culiaro, adeoque generali nomine
Juris n. iturae , ut Partes ceteras , Complectuntur . Quoad hanc igitur partem sola nominis quaestio est . De re autem ipsa haec elit controversa, an praeter jus gentium huc usque explicatum quod di Ilinctionis . ac distri ..inis gratia cum
olfio vocabimus necess.trium, ac naturais ) dctur & alius , quod sit voluntarium , positivum , smulque universale . Sententia affirmans vulgo tribuitur Vmteribus In risconsultis, scholasticisque Doctoribus. Et sane ita plerumque loquuti sunt , ut videantur hanc adoptasse , vel raetulisse sententiam . Grotium , perhient opinionem hane , sicut & alia sere omnia a Scholasticis mutuatum sui tase; at ceteris planius rem digessisse. ιχ explicasse accurratius . Utrum id reipsa praestiterit, sequente capite discutiemus.
Num in extat Jus gentium universale , positivum, voluntarium, quodqu
ex parte rei praeceptae distinctum fit a
EX capite hujus libri primo constat,
nos minime inficiari, immo libenter admittere eum S. Thoma, ac veteribus Iurisconsilitis jus humanum , sive ius gentium positivum , dc universate respi . ciens ea, quae derivantur eκ juris naturae principiis, adeoque ad jus pertinens naturale . Sed huiusmodi jus eκ parto materiar non distinguitur ab ipso juro naturae adaequale sumpto , ut supra di- istum est. Noς igitur hic tantum asserimus, nullum extare jus, vel legem humanam possitivam, & arbitrariam de res non subjecta juri naturae , quae omnes homines , ac p aesertim integras gentes obli ritigat, & obliget, quoad negotia, de comm 2rcia, quae invicem obeunt. Pronositio nostra his circumscripta limitibus pauciores sorte adversarios habet , quam cuiquam prima fonte videbitur . Quannuam enim plerique Scholastici vide.intur admittere jus gentium positivum, & universale, certum tameneli , quam plures illorum non omnino secrevisse utriusque juris materiam , vel juri gentium non tritulisse omnimodam universalitatem, sed solum in ordine ad plures cultioresque nationes, ut infra dicemus. Γ.jusmodi ius positivum, dc voluntarium eZiitcre , nemo negaverit i
177쪽
Et Gentium. Lib. XII. Cap. IV. iso
cum multas inter irationes interce Jant
Conventiones peculiares, & pacti ; inter alias vero perennis consuetudo religiose servata obligationem quandam inferre potuerit: licet hari obligatio sive eκ pactionibus mutuis , sive eκ consultudine orta non ad jus positivum , sed naturale pertineat; hoc enim duntaxat obstringere potest gentes liberas , nullique communi Imperanti subjicias ad consuetudines, factionesque servandas . Dici tamen il-ud utcunque potest jus voluntarium, quia factum aliquin voluntarium consequitur: at ipsa obligatio voluntaria non est, sed posita conventione , naturalis evadit . Grotius ipse, quem alias perhibent praeceleris propugnasse jus gentium uuiu r- fale positivum , de eo solum dubitanter loquitur; immo etiam videtur in contrariam inclinare sententiam, ut in serius ostendam. Nonnulli tamen Recentiorum, sed pauci sunt, ut eκ Protestantibus fien-Lirdus Vitriarius , dc ex Catholicis P. Schmierus Benedimnus,& letatius Suυ.trt-zius S. I. , qui juris gentium omnino uinivei :s . & positivi exilientiam co-
Namur evincere; contra quos in praesentia pugnamus. Quia vero ii , qui juris
gentium univer sciitatem de seiviunt, divers 1no te intelligunt, explicantque tum ipsam universaIitatem , tum volunt.trii,
di positivi rationem; immo nec plane consentiunt circa significationem illius nominis Ius, haec in primis omnia paulocnucleatius distinguere praellat : deinde sententiam nostram distinctis propositionibus planam faciemus. Itaque jus gentium p tivum , ac Uoluntarium dici universale dupliciter po- teli, vel in ordine ad singulos homines, vel in ordine ad integras gentes, quatenus mutua inire commercia, ac negotia
valent . Primo modo jus gentium universale esset, si omnes omni uin gentium superiores , & principes consensissent inferenda aliqua lege diversa a jure naturae : alio modo, si lex aliqua polJtiva daretur communis omnibus gentibus, ad quam officia, negotia, & commercia quaevis exigere, & cui sese conformare deberent. verum hi ijusinodi te κνoluntaria esse dupliciter puteit, vel scilicet voluntate fingularium gentium, quatenus pactione e reisa, vel tacita in aliuquibus mutua officia , atque negotia re iapicientibus consensissent, adeoque legem ipsae sibi quodammodo imposuisseiu ; vel voluntate alicujus Superioris legem ita serentis, ut gentes omnes obstringeret , obligaretque. Ius priori modo acceptum utcunque voluntarium dici posset ; quia tametsi obligatio illius servandi, supposito pacto, sit naturalis: nihilominus sequeretur ad aliquid voluntarium, & litaberum, videlicet ad conventionem , &pactum . In alio casu lex in seipsa es
set positiva, & a jure naturali disti iacta,
utpote politiva Imperantis Voluntate con
fecta: & hoe proprie est jus postivum,
ut alibi explic.uum est. Demum aliquid pertinens ad ius naturale. vel positivum
sumi potest vel pro ipsa lege , vel p'o
facultate faciendi aliquid , vel omittendi; ita ut vel naturali, vel positiva lege praescriptusn sit , vel aliqua lege , aut iacultate legitima inductum , concessum,
permissum. Sic eκ. gr. rerum proprietas
dicitur esse de iure gentium , non quia lex aliqua sit; sed quia omni un autoritate gentium invecta suit: simul tamen dici potest , iuriit esse natu ae non possLUI, sed negat MI, ut inquiunt; quatenus& a natura permittitur, & ratione probatur, nec tamen naturali lege praescribitur. His praeminis rem totam expediosequentibus propositionibus. Propositio I. Non datur jus p tivum,
ac voluntaritim acceptum pro lege, quod sit penitus universale, seu quod omnes singulosque homines comprehendat. Propositio II. Ius gentium ροβιυum, ac pro iacultate sumptum quaedam induxit inter omnes, ac singulos
Propositio III. Ius gentium sumptum
pro lege , positivum , dc va tantarium exeoni Pntione , vel pacto nullum est uni versale , in ordine ad integras gentes , quoad mutua earum ossicia in negotiis,& commerciis: particulare tamen, quod plures , paucioresve comprehendat geniates, & dari potest, & datur. Piopositio IV. Ius Geluium voluntari uin voluntate Principis, seu Imperari.
178쪽
i o De principiis Iur s Naturae,
iis, quod gentes integras omnes comple- varsala positivum, illico rerum propriectatur, nec extat, nec existere potest . ratem confugiunt, non animadvertentes,
Prima propositio adeo certa , dc per- disputationem esse aut eme debere , de spicua videtur, ut in dubium revocari lege aliqua universali , non de aliquo non possit. Et sane quis asserere audeat, iacto; cum nomine iuris absolute positi Omnes omnino Impcrantes, populosve veniat lex aliqua, non aliquod factum . Et toto orbe diffusos in re aliqua, quae ju- haec dicta sint juκta vulgarem de rerum ris naturae non sit, statuenda , vel prae- proprietate sententiam, quae ex consensu, scribenda consensisse ; cum vix omnes & autoritate gentium inductim suisse
consenserint vel in orare ruis iuris natu- propugnat: ceterum quaestio de vera ori-
rete praeceptis, siae quibiis nulla consile- gine. & causa dominii alibi discutietur. re societas potest Populorum indoles Quoad tertiam propositionem , vulgo plane diversa, scut & clima detectarum censetur, primam illius partem esse con- nuculque regionum , proculdubio sua- tra plerosque Scirolasticos, ct contra Grο- dent, non dari jus illud universale, nec tium, qui juris Gentium ideam mutua- quisquam illud adstruere , nisi temere, tus a Scholasticis est , eamque susus eκ-
potest. plicuit, confirmavitque , quoad ipsi li-
Certa pariter est dc altera propositio . cuit , rationum momentis . At neque Rerum quippe proprietas quae ubique Scholastiri , neque Grotius omnimodam terrarum jam invaluisse jure centetur , juri pentium universalitatem attribuunt, cum nondum detecta sit aliqua natio , ut supra indicatum est. Sed Gratii do seu gens, quae habeat omnia omnino ctrii iam paulo acciIrratiuS exponere praeia comunia in rerum , inquam , proprietas st:.t , ut magis exploratum fiat id quod cum a natura non sit, solum induci p. superius asserui . In primis haec de jure De Jψ etuit gentium omnium autoritate, atque gentium disputans habet : iuva Ius Fri,i i 'consensu; quatenus ab initio consensere Gentium P mter popu) plures Ytion dita 3. l. omnes , ut quidquid aliquis occupasset, xit, oinnes , sed , plures aut populorum sub ejus dominium caderet; tametsi nun- Rectores intercedit sive ab itfanatura prο- quam defuerint homines violenti , qui fectum , aut divinis constitutum legibus , deturbare alios ab rerum acquisitarum fue moribus, is pacto tacito introductiam
possessione conati non sint : sed illi non &e. Quibus verbis Oatendit , in ea se
rerum proprietatem negabant, sed arro- opinion fuisse, quod gentium erga ge gant sibi dominium . Proprietas rerum tes ossicia partim naturali , atque divi- alia nonnulla comprehendit , quae Hem no , partim Voluntario jure praescripta morenianus Iurisconsultus ex jure gen- sint , ac constituta . Ex quo colligitur , tium introducta asserit; nempe di1 retas Grotium ab eorum sententia minime a gentes, regna condita, agris terminos po- horuisse, qui jus gentium idem esse tu n- tos ; & , ut idem subdit , commercia , tur ac eam juris natu se partem , quae emptiones . venditiones , Iocationes , con- gentium ossicia moderatur, & continet. ductunes &c. quae pariter ex rerum pro- d tamen cum Sc ho allicis addit , dati prietate dimanant , utpote quae locum jus aliquod voluntarium moribus, is pa- non h. iberent , si essent omnia commu- Elo tacito introductum ἱ quod pariter cer-nia. Hinc fortasse sola rerum proprietas tum est, ut insta ostendemus. Quamvis est id , quod , saltem immediate , jure autem jus gentium , aut Ore Grinio, com- gentium introductum dici merito possit. prehendat partem illam juris naturalis . blaec tamen proprietas non est aliqxia lex, quae dirigit ossicia gentium ἔ si tamen sed factum quoddam autoritate gentium arctiori in sensu sumatur , dc prout di-
inductum, quaeqtiod ante commune erat stinguitur a jure naturae , atque ex ho
si ita loqui fas est partitae sibi invi- minum voluntate proficiscitur, illud e tacem sunt . Hinc facile intelligas quam se definit, quod gen tum omnium, aut musis Lib. e t. longe abstita praesentis controversae scO- tarum voluntate vim obligandi accepit . i.
179쪽
Et Gentium. Lib. XII. Cap. IV. I r
addidisse se subdit , quia vix inum fusreperitur extra Jus naturale, quod ipsum quoque gentium dici solet, Omnibus gentidius commune . Ex quo incertum apparet, utrum admiserit ille jus aliquod voluntarium omnibus gentium commune. Satis tamen superque patefacit , se in ea opi nione fuisse, quod communitas, sed tintintersalitat illa ad intimam juris gentium rationem , & veluti Ribstantiam non sp ciet; nam ita prosequitur : imo sepe intina parte orbis terrarum est ius gentium, quodaDbi non est. Si jus gentium in una est parte, quod in alia non est prosccho
ex sua ratione non exigit , esse universale . Quare arbitror , Grotiam , atque Scholasticos minime ignorasse, huiusmodi jus moribus , & pacto tacito introductum commune omnibus gentibus esse non posse; cum optime norint , nullum intercessisse aut intercedere potuisse , vel posse , commercium Omnium omnino gentium inter se ; adeoque nec invehi jus aliquod moribus, & pacto tacito conaititutum. Quare videntur mihi oleum , Operamque perdere, qui praedicta ratione conantur evincere, hujusmo.li jus voluntarium, dc univeriale non dari, quia inter gentes, quibuscum commercium non est , neque ulla es Ie obligatio possit m=ribur, is pacto tacito introductam. Quis enim hoc ignorat ' Sed minori adhuc ratatione Grotium, Scholasticosque reprehendunt, eo quod jus gentiun voluntarium a naturali jare secernuiu , cum obligatio ex pacto tacito, vel expreIso consurgens pertineat ad ipsam naturae legem, quae pacta ab unoquoque servanda esse praescribit : neque enim Scholastici negant, aut Grottur, obligationem illam a
natura, tanquam a primo sonte, manare; verum cum elui moli obligatio consequatur ad factum voluntarium , non immerito putant, jus voluntarium a na-rali, quod absolute necessarium est, distingui posse , ac debere; quia illud saltem quoad proximum obli ..tio ais sontem eli a naturali diversum , & obligationem, quam inseri , voluntariam esse, seu libere assumptam, nemo potest inficiari. Quoi alteram spectat propositionis partem , nimirum existere hujusmodi ius non tamen, ut diximus universale satis compertum, exploratumque est. Cum enim plures, eκ. gr. Europae nationes mutua identidem commercia ineant, & belli pacisque negotia invicem habeant; nonne verosmillimum est, eas circa in dum, quo transigi debeant, vel expresse, vel tacite secum invicem consensisse, seu aliqua rejecisse ut absurda, ct incongrua i alia vero ut rationi , mutuarque utilitati consona adoptassρ ' Notum profecto est, gentes multas inire pacta , dc conventiones expressas quan nullate nus mihi excludendae videntur a juris gentium collectione, sive complexu, quemadmodum Grotius exclusisse videtur, dum
ait, jus gentium esse moribur, is stacto Tia CLTO introductum sicut & pacta tacita mo ibus , & consuetudine invecta
sunt admittenda, quae obligationem aliquam pariant: tritum enim estatum est, consuetudinem vim Iegis habere . N que aliquis contra sentiens objiciat , consuetudinem ut vim legis obtineat, servandam esse ut obligantem , eoque animo
imperantem esse debere, ut subjicere illius obligationi se ipsum velit ; quem animum inesse gentibus liberis, summisque Principibus praesumendum haud facile est. Sed ipse arbitror, hujusmodi animum eo ipso inesse Principibus, quod incongruum , & absurdum existiment ,
consuetudinem jandiu obtinentem , saltem nulla admonitione praemissa, violare. Hoc modo firmatum arbitror jus gentium quoad haec, quae sequuntur: videlicet ne adhibeantur in bello arma veneno insecta; ne captivi occidantur, iamque in servitutem , saltem inter Chri-itianos, dedantur I ut legati , dc nuncii cum pacis, tum etiam belli tempore recipiantur , ac serventur ille si, dc alia generis tjusdem : in quibus si aliquis Princeps a consuetudine jam recepta discesserit, ab aliis jure vituperatur ut in-h imanus, ac barbarus. F. tendum tamen
est, obligationem haec, & similia obse
vanti non εκ consu lutine solum , vel tacita p. ctione prolluere ; fel etiam ab ipsa natu a , cum sint rationi maxini e
congrua: nam ex . gr. uti a ni is veneno
180쪽
insectis in bello crudelitatem quandam
sapit, inhumanitatera que . Uerum enimvero haec cibligatio, quae vel pomi initio belli vigebat , vim multo majorem ex insequente consuetudine ac Unil ; a deo ut vel hac tantum de caussa non
liceat principi ab illa recedere, nisi sal
tem praemonuerit eum , quictim beuum est initurus. Eu et enim prorsus iniquum, dum alter bona fide consuetudinem laudabilem servat , arbitratu suo eandem infringere: sic enim violaretur aequalitas ab ipsa natura praescripta. Certum qu que, exploratumque est , Obligationem eκ pacto Vel ex prelis , vel tacito deri-Vatam per se , ac necessirio perpetuam non esse; sed reciproco partium consensu posse dissolvi, ouligatione tamen naturali, siqua fuerit , permanente . Quam
ob causiam sortasse Principes in id consentire non post unt , ut ex parte utraque abhibeantur arma veneno insecta ;quia haec bellandi ratio merito censeretur barbara, & inhumana. Sed de his alibi. Quarta propqstio vel ex ipsa gentium
idea, quae omnibus inest, & quam Omnes admittunt, certa esse videtur. Cum enim gentium diversarum nomine veniant ii, qui neque sibi invicem, neque cuipiam communi Principi subjecti sunt; nulla poliunt positiva lege obligari quoad militia ossicia : lex enim nonnisi a Superioris cujuspiam , seu Principis v luntate proles uere potest. Non me hat et quorun .iam responsio, nimirum licet singulae gcntes sibi invicem aequales sint , nec ullum habeant buneriorem I pcntium tamen omnium collectionem singulis gentibus sepa atim suinptis superiorena esse; adeoque iis , quae recepta ab omnibus sunt , moribu que firmata , vim legis adjungere posse . S ilicet g ntes omnes inquiunt ii in ut sumptae Supelioris obtinent lc um : eaedem separatae subditae sunt, & velut subditae . parere debent ;eo fere nitido, quo in Republica Democratida populus conjunctim imperat, ut superior; divisim , ut inferior obtemperat. Sed ista gentium omnium d mocra tia mihi rejici cnda videtur tznq.i . in fictilia, clim nullum illius adstructa in i undamentum possit afferri ; imo allatum dominii democratici exemplum evincat prorsus Oppositum : populiis enim una collectus leges condere ad sui conservationem potest ; at gentes omnes id unquam praestitisse, aut praestare aliquando posse, ne in m cntem quidem cadere v let : nam gentes ipsae , quae se liberas omnino censent, nullique humanae potestati su ijectas, hujusna odi dependentiam omnino rejiciunt. Tan et si vero nonnulli eκ Recentioribus tum protestantibus , tum etiam ca-it,olicis hoc satis persuasum habeant; ne tamen a praeconcepta sententia de juris gentium arbitrarii , & positivi uni rurs/LI.rte recedant, eo se recipiunt, ut Deum
ipsum utriusque juris , naturae & gentium, autorem faciant. Ut vero consu-sionem , quae inde oriri posset , amoveant, nonnulli docent , praecepta qui-dcm nMuralia ob intimam honestatem a Deo iiiiise praescripta ; quae vero juris gentium sunt, ob iacccssitatem, utilitatemque duntaκat . Alii vero aliter do-ccnt, nempe jus gentium a Deo essit non tanquam amore naturae , sed ut autore sociutatis isti m.rarae, b supremo humanarum omnium potitiarum principe . Dcus ,
inquiunt, sub hac ratione spei latus serre non potuit, gentes, qua latcs, certa norma carere, ad quam mutua inter sescilicia exigere possent, ac deberent: haruautem norma , seu regula nonnisi diuis
turnis gentiu in moribus, perennique consae tu line promulgatur. Priorem hujuscerci explicandae rationem amplexus estri ni .Duus , triarius , qui propterea ius I. gentium definit id , quod Deus per re- α G.
Iam rationem om ver gentes stropter earumn cessitat m, , veititatem consituit. Al- te una explicandi modum ampla luntur
S' Partius I quo um alter jus gentium definit, ordinatiovem rationis giπtium LN - Ioti pr. rebus ad communEm utilitatem gentium , D. Or