Erici Olai Historia Suecorum Gothorumque, a Johanne Loccenio iterum edita, & brevibus notis illustrata

발행: 1654년

분량: 265페이지

출처: archive.org

분류: 역사 & 지리

111쪽

est tibi seculeas fluviam transeandii Iam enim iri pontem dissipa-

et verunt, nee duo ligna relictι Funt pariter. At ille : Si etiam pontemi: totaliter combussistent, ego fluvium, vita comite, pertransibo. e Assumptis ergo quos voluit de familia Ducum eques per-t venit ad fluvium cum jam noctis tenebrae , ut nemo ab alii tero videretur, adessent. Ductore igitur Matthia iter perii culosum agressi, lati de ptos undi fluminis alternatis passibus: iratando & vadando , omne3 silvi, uno duntaxat excepto , alterum littus attingunt. Flamma vero struis accensaei hostium indicat stationem : Lento igitur gressu de furtivo . tandem aecessis,in hostium castra irrumpunt, di quodam currente, & adventum hostium nunciante, quonam in loco Mi- lites Regis dormirent deprehendunt. Dissilientes ergo festi-hanter ab equis, irrumi in stubam, in qua octo ivli lites, quos Rex illuc direxe r. at, dormiebant, inermcsdc nudos hos sine dissicultate captivant. Reliquam deinde multitudinem concludentes, divisis spoliis, armis, equis, pecuniisti vestibus, caeterisque Omnibus quae apud eos reperire poterant, captivam duxerunt raptivitatem , dona dederunt hominibus, Dominis scilicet suis Ducibus, quorum authoritate de intuitu haec egerunt. Tunc rex Birgetus de toto 1egno suo grandem collegit exercitum , X. millia robusto- l. tum , ascendens cum eo in propria persona , ut castrum f

; Daleborg obsideret. Quo intellecto, Duces supplicavere

regi Haquiho, ut auxilium ferret castro Daleborg conservan- sedo. Ille vero eorunt precibus inclinatus, fideles suos ad se convocans, iussit eos cum Duce Erico ad tuendum castrum suum in Sueciam ire. Qua illet expeditione munitus , morae impatiens ad succurrendum suis in castro relinis, sessinus

accelerat: Vterque igitur exercitiiis loco certaminis appropinquat, &cum iam in procinctu congrediendi adessent,

prudentum consilio Ac rogatu ad concordiam redierunt. Et ad hoc res gesta est, ut Duceb in gratiam Regis recepti, bona haereditaria , & partessa regni sibi debitam obtinerent, dc donaria quaedam Regiae magnificentiae sortirentur. Erat nihilominus Dux Ericus illius apud regem I aquinum priurogativae, ut castro K6ngella semper sibi alvo, posset in tegno Norvegiae , ubicunque liberet , moram trahere , alit eligere 'mansonem. Qua Regis benevo fen-

112쪽

tia uon contentus , quadam die dum Rex hilarior es.set petivit sibi concedi castrum VVardbergh. Ad quod

Rex ita respondit : Non est nostrum concedere , quod non in nostra residet potestate. Castrum enim mariaeet Comiti Iacobo utriuet, e r est suum. Cui Dux : Si quo modo Comes Laciam consentiret eastrum dimittere pro pecunia, sive argento, alde mihi accommodum foret. Et insistente, circaque id ipsum labotante, & inducente ipso Duce Elico, Comes praefatus pro certa summa pecuniae, Oardberg cum attinentiis tradidit

tegi Haquino, & effectualiter assignavit. Quod ille mox

Duci Erico concessit, cum media terra Hallandiae. Et nota

quod haec sint gesta regnante in Dacia Erico potentissimo. Qui nec regi Norvegiae favebat, cum quo saepe dissensit, nec Duci Erico, faeiente Regina Sueciae serore sua, nec Comiti Iacobo, suspecto pro occisione regis Erici patris sui. Et tamen se de his tractatibus , de castro VValdberg dc terra Hallandiae minime intromisit, quasi diceret: Nihil ad

nos de his quae foris sunt. Anno Domini MCCCV. facta est concordia inter Regem Birgerum & fratres eius Dominos Duces, in die B. SigfFidi. Similiter inter regem Daciae, & regem Nome-giae, sed parum duravit. Fodem anno obiit Dominus Ni colaus Alonis, Archiepiscopus Vbsalensis, & postulatus eis Dominus Nicolaus, prius Episcopus Arosiensis. Hoc anno captiuatus est per Regem & Duces, Dominus Torchillus Κnuison Narscalchus, & quondam regni gubernator,/horum fratrum Principum tutor di educator. Captus est autem in Lenom, & compedibus constrinus, ad Stochoim perductus & incalceratus, & tertia exinde die celebratum est divortium inter Valdemarum Ducem, &Christinam filiam Domini Torchilli , qui Ducem Valdemarum de sacro sonte levaverat. Captus est circa festum Nicolai , & circa carnis privium in Suaermaim decapitatus,& ibidem sepultus, negata ei etiam Ecclesiastica sepultura. Sed

circa festum Pentecostes obtentum fuit a Rege, ut inde traiisatus , sepeliretur apud Minores eonventus Stochol- triensis. Haec egit in eum rcx Birgerus consilio fratrum suo-Hina Ducum, nesciens in quem finem tenderent consulentes. Qui eodem anno ipsum Regem captivarunt Consiliariis

113쪽

destitutum. Fiunt enim amici Herodes Ac Pilatus; εc crucifigetur Christus. Eodem anno captivati sunt a Domino Erico, Dominus Benedictus Legiset Vestrogothorum , dc Dominus Gunno Grijs. Anno Domini MCCCVI. circa sestum Nativitatis gloriosissimae virginis , Duces celebrant nuptias quibusdam servis suis in Bielbo, in multa pompa Sc solennitate ac gloria seculari. Miserunt autem his diebus omnem pene multitudinem servorum suorum ad curiam suam Hundita rna quae erat circa Kolmarenis ut ad alia quaedam loca landiarum ,diligenter tristructorum de agenetis. Erat enim Duca haec industria in malum, ut venirent ad Regem in potentia, sed occulte, quem captivare volebant. Fama igitur de nuptiarum solenniis, illic eos esse narrabat, sed iam eorum exercitus in Vplaudia expectabat: Finitis ergo nuptiis antedictis ,' continuo Duces cum paucis post servos praemissos, sine famae praeconior ascendenteι, ad curiam suam Ilundhamar equites pervenerunt. Vbi relictis equi, , Sc servis assumptis, furtivo discursu venientes ad Melet, ubi major

poterat navium topia reperiri ; quas intrantes, & armis ac viris impleiates , veloci temigio pervenerunt ad Hatuna.

Vbi tunc didicerant Regem cum Regina Sc liberis in regali curia residare, die Archangeli Nichaelis, hora qua Rex meridie pausabat inmensia. Qui Benigne ac staterno favore suscepti a Rege ; traditis sibi certis domibus ad maiiendum. Vestes & quae in navibus attulerant, induxerunt in illas. In quibus familiares Ducum dcculte se ad proelium munientes, & arma necessaria induentes, parati ad praedam, Dominorum suorum super agendis imperium expectabant. Die igitur ipso B. Michaelis ad occasum sole vergente, Regem captivandum invadunt, cum ipso Reginasti Sc liberos. duos filios ac filiam; Dominum etiam sicolaum Episcopum Arosiensem, dc sex Milites, δc sedecim Armigeros

captivantes. unus autem servorum Regalium , Arvidus nomine de Smalandia oriundus , iri ipso captivitatis tumultu rapuit primogenitum Regis Magnum,& usque in Daciansportavit in humeris suis, veniensque cum eo ad regis Da- .norum Erici, fratris matris illius praesentiam , eum in gremium Regis injecit in multo profluvio lacrymalum.

114쪽

LIBER UVA TVS

REx igitur captivatus, juxta quorundam consilia, assignavit Duci Erico reginam cum omnibus castris,civitatib. 5t munitionibus,sdebito fidelitatis.Licet praefecti castrorum nihilominus aliquanto tempore secundum fidelitatis debitum, ad manus Regis castra tenerem. Quae tamen Duces mox omnia obsidentes , infra annum Cum totius regni obedientia obtinebant. De loco proinde captivitatis cum rege properantes, Holmens' ppidum quidem acceperant primo accessit. Sed qui castrum tenebant,responderunt se non daturos,quamdiu scirent regem vitam agere in humanis. Ponentes igitur Duces obsidionem ante castrum Holmense, di Matthiam Letelmund n,virum industrium, obsidentibus praeficientes, duxerunt captivum suum in Nicopiam , arctae custodiae mancipantes , sed vitae necessaria & solatia in abundantia ministrantes.Interim Reκ Danorum ingentem paravit exercitum, iturum m Sueciam ad liberandum a raptivitate Iegem Birgerum , & ad compescendam Ducum insolentiam arrentatam. Quo comperto, Duces ipsi eollecto quam vel citer Cnercitu , ad regnorum confinia properabant. Sed m-tellecto qua Daei vita niterentur intrare, ad locum illum, ut eis occurrerent, festinabant, venitque prior Sueorum exercitus ad fluvium Bogasundi ubi postquam octo diebus expectasset, sit pervenit Danorum armata phalanx, & terribilis acies ordinata. Ad ci in conspectum Sueorum audacia nihil mota s congressum expectabat impavida. Agentibus autem viris industriosis Jc sagacibus, unius anni inter eos induciae sunt firmatae. Sequenti vero aestato Dux Finlandiae VValde-marus, transiit ultra mare peregrinationis gratia. Dux au tem Ericus transiit in No rvegiam circa sestum Olai, spei 3 tabens quod regis Haquini filia sibi matri resonio traderetur, Cum qua contro Xerat matrimonium de suturo. paraverat Rutem in Tungella nuptiarum expensas sumptuosis, tan'

115쪽

quam certus & indubius matrimonii consummandi. Regem proinde Norvegiae accessii rus,invenit eum in Traho, cui cum de filia ducenda faceret mentionem, Rex reperiit castrum Vardberg, quod ei, fide media, commitisset, adjungens nisi castrum restitueret , filiam suam obtinere non

posse. Cui Dux in haec verba respondit: Subre gisnge henne ' λ

prospera quaeque concedat ubicunque versetur. atabergim non re superabis boc anno. Instabat etiam comes Iacobus ut castrum suum recuperaret, sed uterque laborabat invanum. Convcrsus inde transiit ad K ungella, dc cum servis suis ac amicis paratas expensas pro nuptiis, in multa lareicia consul nebat. Dux autem Oaldemarus tempore peregrinationis suae in partibus alienis , in his devotionibus suis mercede conduxit stipendiarios DCCC s cum equis omni armorum bellico apparatu ; Quos praecedens in patriam , paravit necessaria tantae multitudini adventantium bellatorum. Tunc Dux Ericus destructo in parte castro Holmensi , elegit de Vplandia D. eiectissimos bellatores. Et quia festum Natalis Domini tunc instabat, quo treugae inter xegna firmatae non erant amplius duraturae : appropinquan xe V. fine treugarum, Duces cum suis militibus, stipendariis & Armigeris congregatis, Danorum finibus appropinquanta quod cum audisset rex Danorum Ericus , paulatim praeite disiposuit exercitum suum, ut occurreret Ducibus Scaniam defensurus. Iamque pars exercitus eius passagium Oeresund transierat, quam in manu fratris sui dederat, erantque victualia in abundantia comportata, ut Rege Veniente cum exercitu principali , commode posset tanta multitudo pugnantium sustentari , sed alii in labores eorum intraverunt. Praevenerunt enim Principes regni Sueorum, Duces Ericus & oaldemarus, &quae parata erant Regi Da norum , & exercitui suo pro festo Natalis Domini, & expeditione continuanda, subito superveniens Sueorti ri exercitus, per duos dies & noctem unam, in oppido Oed-nabyung , ubi haec comportata fuerant , conquiescens, larga dispensatione consumpsit. Vbi etiam fratrem Regis Daciae cum C. armigeris & totidem equis , dc. rebus multis bellicis captiviant. Inde progressi , lento

116쪽

discursu omnem pene Scaniam lustrantes , ignis incendio devastabant, pausabantque die dc nocte Natalis Domini in villa G an eby , fugientibus incolis ad latebras di condensa sylvarum. Tendentes autem versus Hallandiam , nulla reliquerunt aedificia incombusta , doneς intrassent Hallandiam, cui omnino pepercerunt ab igne, quia Dux Ericus habebat castrum V Varberg a rege Norvegiae Haquino, de cum castro mediam Hallandiam. Alteram vero medietatem habebat Christopherus frater Regis Daciae, quem Dux Ericus asseruit esse tuum amicum. Nihilominus tam Hallandiam quam V Vestrogothiam miserabiliter vastaverunt, omnia quae invadi poterant, consumentes & reliqua spolia auferen-xes. Erat enim major pars exercitus corum Alemanni , quos adduxerat Dux Valde marus, qui ideo venerant ut divites fierent spoliando , nec erat qui eos a spoliis prohiberet. Rex autem Danorum qui populum plurimum congregaverat, destitit ea vice a pugnando, nec attentavit pro tunc aliquid contra Duces, eo quod in tota Scania dc V Ves othia , Ze in omni loco per quem transiturus fuisset,inilla omnino victua. Ita haberentur. Providerant enim Duces ne quid reinanere' intactum , unde Rex posset cum suis vel breviter sustentari. Sicque Duces pacifice, salvo suo exercitu, perviam uriam quasi aquilae volantes, Scaniam is traverunt, dc per alia viam regress sunt in regionem suam. Dimiserunt igitur Suecos milites 5c satellites singulos in domo; suas; Alemannos

autem per civitates regni clivisos constituerunt, ut cives eos

in personarum victua ibus sustentarent; riistici vero pircumpositi necessaria eis pro equis deferrent. Discurrebant autem servi, dc viliores Alemannorum per villas uec oppida rusticorum , rapiente. Sc vendicantes sibi quaecunque voluerunt. Sed accidit unum ex his qui Sudercopiae degebant, excurrentem ad rusticos, δc more solito rapientem ab uno rusticorum, aut pluribus vulnerari: unde commoti Alemanni, qui illic morabantur , armati in multitudine dc praeparati ad bellum , Alemanni rusticorum multitudinem occiderunt. dc haec faciebant impune. Et reputantur Sancti qui tantis malis guerrarum , homicidiorum, rapinarum, aut caetero

Tum innumerabilium malorum, nullς iure, sed sola sua superbia praestiterunt occasionem

AEstate

117쪽

AΕstate sequenti, anno scilicet Domini MCCCVIII.

rex Danorum Ericus, tantorum damnorum S injuriarum non immemor , immensum exercitum congregatum direxit

in Sueciam , quem duxerunt capitanei, Comes Hol satiae , ScDux Slesvicensis VValdemarus, multis eis Principibus sociatis. Sed non dormiebat ille contra quem Venerant pugnaturi. Non dum enim ultra praecesserant, quam ad Livngaby, in quem se receperunt quietis caussa. Et ecce subito, de .ex insiperato supervenit ex adverso Dux Ericus , non quidem in multitudine , sed animositate & fortitudine pugnatorum , de pari pugnare paratus. Sed extitit utrinque tractatum , ut treugae unius anni & dimidii firmarentur ι & sic .

interim ageretur, ut rex Birgerus a captivitate solveretur, &ad liberatem & gradum suum restitueretur : Rex Danorum cum suis contentus psset, pacem ι c concordiam intra regna ctiam consequenter durare. Sicque uterque exercitus ad loca

sua , & in patriam se recepit, non aestimatis expensis S damnis , quae V Vestrogothi, dc alii per quos transierant, sustine. 'bant. Duce igitur ςum Consiliariis regni Sueorum die tam celebrantes in Oerebro, coeperunt maturo consilio causam Domini regis Birgeri ventilare, & diutius pertractare , quonam modet esset habendus in suturum , ut & pax fieret

inter regna , dc quod honoris esset & rationis, ageretur cum eo ; Et nihilominus cautela necessaria adhiberetur, ne, si libertati donaretur, regnum aut regni colas, propter ea quae contra eum gesta sunt, infestaret, maxime per exercitum aliunde forsitan adducendum. In hoc autem omnium qui aderant ,de consensu Ac beneplacito Ducum sententia residebat quod si Dominus Rex eos vellet certificare, medio suo iuramento Zc litteris, ac aliis quae fidem possunt efficere, Conten ii essent eum a captivitate dimittere, de partem regia inon minimam assignare : Et haec in Quadragesima ac in Oe-xebro sunt conclusa. Post pauca vero super eodem negocio, Nycopiae constituti, accesserunt ad Regem in castro, audituri utrum vellet eorum subire sententiam, &quar de eo concluserunt, approbare. Ille vero sicut improvidus indeliberate respondit; Conditiones omnes quascunque sibi praefigerent, indubitanter subire. Sicut igitur sormam iurandi

118쪽

vel alios quoreunque, litteris vel nunciis, extra regnum vel inera, nanquam talium quicquam movebimus sive faciemus, nee moveri

. nec feri procurabimus, nostris consiliis vel fatiis, palam vel Oeetitie, de quo,vel quibus, si Domino nostro rigi, aut uxori suae charissimae

Domina meretae reginae illustri, uberia rerum , sive etiam eis fideliser actarentibus, damnum aliquod aut nocumentum posset pro venire.In cujus rei testimonium,robur Er evidentia secreta nostra, quia penes nos alia sigilla non habemus, praesentibus duximus apponenda. Datum apud Acranes, anno MCC CIV. pridie G-Iend. maii.

Anno a. praecedenti sigillabant litteras electionis Domi-eelli Magni filii Birgeri regis, in regem die B. Ioh. Baptistae electi. Datis his litteris statim ab invicem, sed amicabiliter,

quantum videri vel apparere potuit, separantur, Rege properante ad vVisingetoo, & Ducibus ad Rachaby. Paucis autem exinde diebus evolutis, Duces ad Regis praesentiam per

litteras praeceptorias evocantur, vivae Vocis oraculo responsuri ad ea,quae in eorum absentia famabantur. Quibus acceptis , licet salvi conductus vicem praeserre viderentur, milites qui Ducibus adhaerebant fidem adhibere nolentes, sibi de subterfugio providebant. Solus Dux Ericus cum paucis clientibus, Regis se conjectui praesentavit , multa morum honestate, & status decentia, di salutationis ac reverentiae urbanitate , ut sui moris erat, Regem ossiciosissime salutans. Qua salutationi s& humilitaris exhibitione contemta, Rex torvo vultu dc animo indignanti intueri caepit,moxque per Episcopum quendam qui in ejus tum erat praesentia constitutus, articulos quosdam iussit recitare in publicum; in quibus quaedam Regiae dignitatis ossensae, quibus Ducem deliquisse dicebat, continebantur inscriptae. At ille noluit, dicens talia convenientius per alium quam per eum, cum presbyter esset, potius proponenda. Tunc Miles quidam qui adesat iussus a Rege infra scriptos articulos, Duce stante ac tacente, proposuit. Primus quod contra Regis expressum mandatum , sencisset exportare de regno esculenta sive victualia, in annoni in butyro, lardo & aliis quibuscunque, in magnum detrimentum regni, & in contemptum non modicum Regiae Maiestatis. II. Articulum esse dicebat,quod Dux armata manu trans ierit

119쪽

ierit per terram Regis, cum hostibus S. M. faciendo viole

tiam contra immunitatem Coronae.

HI. Articulus , quod miles Ducis verberasset portarium regium, qui castrum custodiebat ejus. pro eo quod noluit

eum intromittere. v

IV. Quod curiam suam multa pompa hastilusorum replesset, ita quod in omni studio militari, Regales milites &ministri nihil essent in comparatione militum Ducis Quae omnia fieri asserebat in Regis odium & contemptum. Tunc Rex in furore surrexit, Sc nimia ira repletus dicebat: Si non assecurassem vos litteris meis, jam experientia cognosceretis quid mercedis reportare deberetis : sed usque ad solis occasum induciae vestrae durabunt. Ad haec uno tantum verbo Dux responsa refudit: Vtrum scilicetseeurum eum abire licem' Quem Rex mandavit festinanter discedere, dc sibi prospiacere in futurum. Et in continenti cum consueta solennitate dc iureiurando sunt a regno perpetuo profugi iudicati, di exilio deputati. In hac vero angustia & temporis penuria nobiles Principes constituti, quid eligerent ignorabant. πι-

Iuniamen quia periculum erat eis in mora, cursu praecipiti regni limites egredi festinabant. Sed quo diverterent, nescii ferebantur in incertum. Considerantes autem quod Ericus rex Daciae gener eorum esset, utputa habens sororem eorum uxorem, sperabant consolationis aliquid apud eum invenire, di idcirco versus Daciam duxerunt continuo gressus suos. Ad Regis autem Daciae praesentiam venientes, minus hilaria ter ab eo suscepti, minusque favorabiliter habiti, doloribus suis dolore super addito consternati, brevi apud eum tempore perstiterunt. Consistantur interim eorum bona, dc eastrum Nycopense de manibus eorum ereptum , a Regis satellitibus occupatur. Rex quippe Danorum , etsi Ducibus esset amnis, eorum scilicet sorori matrimonio copulatus 3 Regi tamen Birgero amplius attinebat, eo quod alter alterius sororem haberet uxorem. Sed & regina Sueorum Mereta , apud fratrem suum Regem Daciae pro Ducum contumelia Ac opprobrio, ut potuit, laborabat. Pausabant tameta in Dacia , donec eadem aestate celebrato apud pragedaal par- , lamento, convenissent ibidem Reges, Birgerus Sueciae &

Ericus Daciae, spem habentes quod in hoc colloquio aliquid

120쪽

ex parte eorum pro pace & concordia tractaretur. Sed cognito quod pro eorum potius fuisset exterminio laboratum, In Norvegiam diverterunt, exponentes Regi Norvegiae Ha- quino,quomodo frater eorum bonis haereditariis,& parte regni eis debita spoliasset, & insuper eos vita privare intende-Tet. Tunc rex Haquinus pie eis compatiens, promisit se fideliter pro eis laboraturum apud fratrem eorum in gratiam restituendis. Quod si minus proficeret, asseruit se eorum necessitatibus affuturum, vel non defuturum. Vnde ad preces Reginae Norvegiae mox assignavit eis civitatem & castrum Tungella. Quo accepto, victualibus ipsum & armis sortissime munierunt. Distat autem Κungella a Ludosia duobus milliaribus. Audiens igitur rex Birgerus, quod fratres sui Duces munitionem illam occuparent, suspicatus est quod exinde latrocinia & depraedationes in regno Sueciae exerce-Σent, propter quod quanto citius erexit fortalitium munitissimum in Gulbergnhed, ut esset obstaculum volentibus ex ea parte Veriogothiam incursarer Sed habebant Duces validissimos & expeditissimos bellatores. Quia non obstante castro praedicto Gulbergethed , continuis incursionibus lvestrogotniam invaserunt, di rapinam inde innumeram distraxerunt, captivantes Benedictum Legiferum Vestrogothiae, & inde I. udosiam bonis omnibus spoliantes, & tandem eain igne sunditus concremantes. Et alia damna quam plurima regno Sueciae inserentes , aedificarunt castrum in Daal,Dalabossi nominatum , affligentes rusticos circumpositos oneribus importabilibus in erectione fortalitii memorati.

Tunc rex Birgerus misit octo Milites sibi fidelissimos, qui observarent vias & transitus qui esse possent inter Nor-vegiam dc Daal, ut essent praesidio habitantibus illic contra Ducalium satellitum insidias dc insultus. Qui partes illasse, intrantes, apud fluvium & pontem Agnabro consederunt, di pontem submoventes & dissipantes, fluvium in pertransibilem reddiderunt: sed nihilominus non longe a fluvio

moram trahendo pausabant. Quo cognito, Dux Ericus fidelem suum vocat Matthiam Ketit mundin, virum stre-' nuum , audacem, Ac in rebus bellicis virum expertissimum, asserens locum esse praedae obtinendae. Quo ad praelium fixultante, Dux adfecit: T Diateris in vacuum , quιa num

SEARCH

MENU NAVIGATION