Erici Olai Historia Suecorum Gothorumque, a Johanne Loccenio iterum edita, & brevibus notis illustrata

발행: 1654년

분량: 265페이지

출처: archive.org

분류: 역사 & 지리

121쪽

on tibi facultas fluvium transeundi; Iam enim iri pontem dissipaverunt , nee duo ligna relictaseunt pariter. At ille : Si etiam pontem oraliter combustissent, ego fluvium, viιa comite, pertransibo. Assumptis ergo quos voluit de familia Ducum eques pervenit ad fluvium cum jam noctis tenebrae, ut nemo ab au tero videretur, adesserit. Ductore igitur Matthia iter periculosum agressi, lati & pto fundi fluminis alternatis passibus

halando & vadando , omnes salvi, uno duntaxat excepto, alterum littus attingunt. Flamma vero struis accenta

hostium indieat stationem : Lento igitur gressu de furtivo tandem accessis,in hostium castra irrumpunt, & quodam currente, & adventum hostium n ciante, quonam in loco Mi- . Iites Regis dormirent deprehendunt. Dissilientes ergo festinanter ab equis. irruunt in stubam, in qua octo Atilites, quos Rex illuc direxerat, dormiebant, inermcs dc nudos eos sine dissicultate captivant. Reliquam deinde multitudinem concludentes, divisis spoliis, armis, equis, pecuniis ει vestibus, caeterisque omnibus qliae apud eos reperire poterant, captivam duxerunt captivitatem , dona dederunt hominibus, Dominis scilicet suis Ducibus, quorum authoritate & intuitu haec egerunt. Tunc rex Birgetus de toto hegno suo grandem collegit exercitum , X. millia robusto

Yum , ascendens cum eo in propria persona , ut castrum Daleborg obsideret. Quo intellecto, Duces supplicavere

regi Haquino, ut auxilium serret castro Daleborg conservan- sedo. Ille vero eorum precibus inclinatus, fideles suos ad se convocans, iussit eos cum Duce Erico ad tuendum castrum suum in Sueciam ire. Qua illet expeditione munitus, mo-xae impatiens ad succurrendum suis iii castro relictis, festinus accelerat: Vterque igitur exercitus loco certaminis appropinquat, &cum iani in procinctu congrediendi adessent, prudenti im consilio dc rogatu ad concordiam redierunt. Et ad hoc res gesta est, ut Duceb ingratiam Regis recepti, bona haereditaria , & partem regni ubi debitam obtinerent, Jc donaria quaedam Regiae magnificentiae sortirentur. Erat nihilominus Dux Ericus illius apud regem I aquinum praerogativae, ut castro Tongella semper sibi salvo, post et in tegno Norvegiae , ubicunque liberet , moram trahere , alit cligete 'mansionern . Qua Resis benevolen-

122쪽

tia uota contentus , quadam die dum Rex hilarior esset petivit sibi concedi castrum VVaidbergli. Ad quod

Rex ita respondit : Non est nostrum concedere , quod non in nostra residet potestate. Castrum enim mutabeet Comui δε- cobo attineι, m est suam. Cui Dux : Si quo modo Comes Iacobmconsentiret castrum dimittere pro pecunia , sive argento , matri mihi accommodum foret. Et inustente, circaque id ipsum Iab tante, & inducente ipso Duce Elico, Comes praefatus pro certa summa pecuniae, Oardberg cum attinentiis tradidit

tegi Haquino, & effectualiter assignavit. Quod ille mox

Duci Erico concessit, cum media terra Hallandiae. Et nota

quod haec sint gesta regnante in Dacia Erico potentissimo. Qui nec regi Norvegiae favebat, cum quo saepe dissensit. nec Duci Erico , faeiente Regina Sueciae sorore sua, nec Comiti Iacobo, suspecto pro occisione regis Elici patris sui. Et tamen se de his tractatibus, de castro VValdberg dc terra Hallandiae minime intromisit, quasi diceret: Nihil ad nos de his quae foris sunt.

Anno Domini MCCCV. facta est concordia inter Regem Birgerum & fratres eius Dominos Duces, in die B. Signidi. Similiter inter regem Daciae, & regem Nor C-giae, scd parum duravit. Eodem anno obiit Dominus Nicolaus Alonis, Archiepiscopus Vbialensis, & postulatus cst Dominus Nicolaus, prius Episcopus Arosiensis. Hoc

anno capti atus est per Regem & Duces, Dominus Toret, illus Κ nullan Narsealchus, Ec quondam regni gubernator,/horum fratrum Principum tutor & educator. Captus est autem in Lenom, & compedibus constrictus, ad Stochoim perductus & incareeratus, & tertia exinde die celebratum est divortium inter Valdemarum Ducem, di Christinam filiam Domini Torchilli; qui Ducem Valdema- letum de sacro sonte levaverat. Captus est circa festum Nico lai, & circa carnis privium in Suciermairn decapitatus,& ibudem sepultus, negata ei etiam Ecclesiastica septi tuta. Sed circa festum Pentecostes obtentum fuit a Rege, ut inde traiisatus , sepeliretur apud Minores conventus stochol-

mensis. Haec egit in eum rex Birgerus consilio fratrum suo-rimi Ducum, nesciens in quem finem tenderent consulen

tes. Qui eodem anno ipsum Regem captivarunt Consiliariis

123쪽

destitistum. Fiunt enim amici Herodes & Pilatus; &crus cifigetur Christus. i Eodem anno captivati sunt a Domino Erico, Dominus Benedictus Legiset Vestrogothorum, & Dominus Gunno, Grijs. Anno Domini MCCCVI. circa sestum Nativitatisi gloriosissimae virginis , Duces celebrant nuptias quibusdam servis suis in Bielbo, in multa pompa dc solennitate ac gloria seculari. Miserunt autem his diebus omnem pene multitudinem servorum suorum ad curiam suam Hund hamar, quae erat circaΚOlmaren. aut ad alia quaedam loca landiarum , diligentet instructbrum de agendis. Erat efiina Duca haec industria in malum, ut venirent ad Regem in potentia, sed occulte , quem captivare volebant. Fama igitur de nuptiatum solenniis, illit eos esse narrabat, sed iam eorum exercitus in Vplaudia expectabat: Finitis ergo nuptiis antedictis e continuo Duces cum paucii post servos praemissos, sine famae praeconi cr ascendentes, ad curiam suam Bundhamar equites pervenerunt. ubi relictis equis, & servis assumptis , furtivo discuisu venientes ad Melet, ubi majori poterat navium copia reperiri ; quas intrantes, & armis ac vixis implesues , veloci temigio pervenerunt ad Hatuna. i Vbi tunc didicerant Regem cum Regina & liberis in tegalii curia residare , die Archangeli JHichaelis, hora qua Rexl meridie pausabat in menta. Qui Ecnigne ac staterno favorei suscepti a Rege; traditis sibi certis domibus ad maiiendum. Vestes 5c quae in navibus attulerant, induxerunt in illas. In quibus familiares Ducum occulte se ad proelium munientes, & arma necessaria induentes, parati ad praedam, Dominorum suorum super agendis imperium expectabant.

Die igitur ipso B. Michaelis ad occasum sole vergente, Regem captivandum invadunt; cum ipso Reginam & liberos. duos filios ac filiam; Dominum etiam sicolaum Episcopum Arosiensem, & sex Milites, & sedecim Armigeros

captivantes. Vnus autem servosum Regalium , Arvidus nomine de Smalandia oriundus , in ipso captivitatis tumultu rapuit primogenitum Regis Magnum,& usque in Daciam pultavit in humeris suis, veniensque cum eo ad Iegis Da- .norum Erici, fratris matris illius praesentiam , eum in gremium Regis injecit in multo profluvio lacry maIum. ci 2 L D

124쪽

HISTORIAE SV

CORVM GOTHORUMQUE.

RFx igitur ςaptivatus , iuxta quorundam consilia, asIgnavit Duci Erico regnum cum omnibus castris,civitatib. fc munitionibus,dc debito fidelitatis.Licet praesecti castrorum nihilominus aliquanto tempore secundum fidelitatis debitum, ad manus Regiscastra tenererit. Quae tamen Duces mox omnia obsidentes , infra annum cum totius regni obedientia obtinebant. De loco proinde captivitatis cum rege properantes, Holmense oppidum quidem acceperant primo accessit. Sed qui castrum tenebant,responderunt se non daturos,quamdiu scirent regem vitam agere in humanis. Ponentes igitur Duces obsidionem ante castrum Holmense,& Matthiam Ketelmund n,virum industrium, obsidentibus praeficientes, duxerunt captivum suum in N i copiam, arctoa lcustodiae mancipantes, sed vitae necessaria & solatia in abundantia ministrantes.Interim Rex Danorum ingentem paravit exercitum, iturum hYSueciam ad liberandum a raptivitate Iegem Birgerum , dc ad compescendam Ducum insHentiam arrentatam. Quo comperto , Duces ipsi eollecto quam velociter mercitu , ad regnorum confinia properabant. Sed i tellecto qii h Daci vita niterentur intrare, ad locum illum, ut eis occurrerent, festinabant, venitque prior Sueorum exere,

tus ad fluvium Bogasund i ubi postquam octo diebus expectasset, fit pervenit Danorum armata phalanx, & terribilis acies ordinata. Ad cujus conspectum Sueorum audacia.nihil mota ι congressum expectabat impavida. Agentibus autem viris industiiosis & sagacibus, unius anni inter eos induciae sunt firmatae. Sequenti vero armato Dux Finlandiae V Valde-

marus, transiit ultra mare peregrinationis gratia. Dux au

tem Ericus transiit in No rvegiam cirra festum Olai, spem habens quod regis Haquini filia sibi matrimonio' traderetur,

cum qua controverat matrimonium de futuro. Paraverat autem in Tungella nuptiarum expensas sumptuosis, tan

125쪽

quam certus & indubius matrimonii coesummandi. Regem Proinde Norvegiae accesIurus,invenit eum in Trahci,cui cum de filia ducenda faceret mentionem, Rex repetiit castrum Valdberg, quod ei, fide media, commitisset, adjungens nisi castrum restitueret , filiam suam obtinere non

prospera qxque concedat,ubicunque versatur. arctergam non res erabis hoc anno. Instabat etiam comes Iacobus ut castrum suum recuperaret, sed uterque laborabat invanum. Conversis inde transiit ad K ungella, & cum servis suis ac amicis paratas expensis pro nuptiis, in multa laeticia consumebat. Dux autem Oaldemarus tempore peregrinationis suae in partibus alienis, in his devotionibus suis mercede conduxit stipendiarios DCCC i cum equis dc omni armorum bellico apparatu; Quos praecedens in patriam , paravit necessaria tantae multitudini adventantium bellatorum. Tunc Dux Ericus destructo in parte castro Holmensi , elegit de Vplandia D. electissimos bellatores. Et quia festum Natalis Domini tunc instabat, quo treugae inter regna firmatae non erant amplius duraturae : appἔopinquante V. fine treugarum, Duces cum suis militibus, stipendariis& Armigeris congregatis, Danorum finibus appropinquant; quod cum audisset rex Danorum Ericus , paulatim praeite disposuit exercitum suum, ut occurreret Ducibus Scaniam defensurus. Iamque pari eΥercitus ejus passagium Oeresund transierat, quam in manu fratris sui dederat, erantque victualia in abundantia comportata, ut Rege Veniente cum exercitu principali , commode posset tanta multitudo pugnantium sustentari , sed alii in labores eorum intraverunt. Praevenerunt enim Principes regni Sueorum, Duces Ericus & oaldemarus, oc quae parata erant Regi Da norum , & exercitui suo pro festo Natalis Domini, di expeditione continuanda, subito superveniens Sueorum exercitus, per duos dies&noctem unam, in oppido oed-nabyung , ubi haec comportata fuerant , conquiescens, larga dispensatione consumpsit. Vbi etiam fratrem Regis Daciae cum C. armigeris εc totidem equis , dc. re

126쪽

discursu omnem pene Scaniam lustrantes , ignis incendio devastabant, pausabantque die & nocte Natalis Domini in villa Graneby , fugientibus incolis ad latebras & cocidensa

sylvarum. Tendentes autem versus Ballandiam , nulla reliquerunt aedificia incombusta , doneς intrassent Hallandiam, cui omnino pepercerunt ab igne, quia Dux Ericus habebat castrum V Varberg a rege Norvegiae Haquin , di cum castro mediam Hallandiam. Alteram vero medietatem habebat Christopherus frater Regis Daciae , quem Dux Ericus asseruit esse suum amicum. Nihil Oininus tam Hallandiam quam V Uestrogothiam miserabiliter vastaverunt, omnia quae invadi poterant, consumentes & reliqua spolia auferentes. Erat enim major pars exercitus corum Alemanni , quos adduxerat Dux Valde marus, qui ideo venerant ut divites fierent spoliando , nec erat qui eos a spoliis prohiberet. Rex autem Danorum qui populum plurimum congregaverat, destitit ea vice a pugnando , nec attentavit pro tunc aliquid contra Duces, eo quod in tota Scania & V Velothia , & in omni loco per quem transiturus suisset,nulla omnino victua. Ita habe*entur. Providerant enim Duces ne quid remanero lintactum , unde Rex posset cum suis vel breviter sustentari. sicque Duces pacifice, salvo tuo exercitu, perviam unam quasi aquilae volantes, Scaniam iptraverunt, &per aliam viam regressi sunt in regionem suain. Dimiserunt igitur Sue eos milites & satellites singulos in domos suas 3 Alemanno

autem per civitates regni divisos constititerunt, ut cives eos in personarum victualibus sustentarent ; rustici vero circumpositi necessaria eis pro equis deferrent. Discurrebant autems ervi, & viliores Alemannorum per villas Zc oppida rustico rum , rapientes & vendicantes sibi quaecunque voluerunt. Sed accidit unum ex his qui Sudercopiae degebant, cxcur rentem ad rusticos, dc more solito rapientem ab uno rusticorum, aut pluribus vulnerari: unde commoti Alemanni,

qui illic morabantur , armati in multitudine & praeparati ad bellum , Alemanni rusticorum multitudinem ucciderunt.& haec faciebant impune. Et reputantur Sancti qui tantii

malis guerrarum , homicidiorum , rapinarum, aut caetero

τum innumerabilium malorum, nullo iure, sed sola su superbia praestiterunt occasionem.

127쪽

LIBER QUA R I I S. Ios

AΕstate sequenti, anno scilicet Domini MCCCVIII.

rex Danorum Ericus, tantorum damnorum S: injuriarum non immemor, immensum exercitum congregatum direxit

in Sueciam , quem duxerunt capitanei, Comes Hol satiae , ScDux Slesvicensis VValdemarus, multis eis Principibus sociatis. Sed non dormiebat ille contra quem Venerant pugnaturi. Non dum enim ultra praecesserant, quam ad Liuia gaby, in quem se receperunt quietis caussa. Et ecce subito, dc .ex insperato supervenit ex adverso Dux Ericus, non quidem in multitudine , sed animositate & sortitudine pugnatorum , de pari pugnare par/tus. Sed extitit utrinque tractatum , ut treugae unius anni & dimidii firmarentur ι & sic

interim ageretur, ut rex Birgerus a captivitate solveretur, &ad liberatem dc gradum suum restitueretur : Rex Danorum cum suis contentus ςsset, pacem k concordiam intra regna ςtiam consequenter durare. Sicque uterque exercitus ad loca

sua , & in patriam se recepit, non aestimatis expensis S damnis , quae V Vestrogothi, di alii per quos transierant, sustine bant. Duce igitur sum Consiliariis regni Sueorum die tam

celebrantes in Oerebro, coeperunt maturo consilio causa in Domini regis Birgeri ventilare, & diutius pertractare , quonam modu esset habendus in futurum , ut & pax fieret inter regna , dc quod honoris esset Zc rationis, ageretur cum eo ; Et nihilominus cautela necessaria adhiberetur, ne, si libertati donaretur, regnum aut regni colas, propter ea quae contra eum gesta sunt, insestaret, maxime per exercitum aliunde forsitan adducendum. In hoc autem omnium qui aderant,de consensu & beneplacito Ducum, sententia residebat quod si Dominus Rex eos vellet certificare, medio suo iuramento & litteris, ac aliis quae fidem possimi essicere, contenxi essent eum a captivitate dimittere, oc partem regni non minimam assignare : Et haec in Quadragesima ac in Oe-xebro sunt conclusa. Post pauca vero super eodem negocio, Nycopiae constituti, accesserunt ad Regem in castro , audituri utrum vellet eorum subire sententiam, B: quae de eo concluserunt, approbare. Ille vero sicut improvidus indeliberate respondit; Conditiones omnes quascunque sibi prae figerent, indubitanter subire. Sicut igitur formam jurandi

illi obtulerunt , ita ille praestitit iuramenta. Et sicut litteras

128쪽

per eum sigillandas conceperunt , ita ille sigillare consensit, non veritus per corpus Christi εc sanguinem terribilissime jurare. Quia enim mox solutus aufugerit, in Daciam se reis cipiens , clarum est quod eo tempore quo juravit, non erat suae intentionis ea servare , quae perperam sic iuravit. Fugit enim eadem aestate in Gothlandiam cum uxore ac liberis, di inde transivit in Daciam , qui benigne susceptus a Rege suae

miseriae condolente, dc auxilium promittente, mansit aliquanto tempore apud eum. Eo dc in anno mortuus Isarias Episcopus Stregnensis,dc confirmatus eii Storbernus. Eodem anno mortuus Dominus Magnus Abogensis; Et eodem anno

confirmatus est DominusNicolaus Archiepiscopus Vbialensis.

Hoc tempore volens rex Norvegiae recuperare castrum

Κungella a Duce Erico , mandavit per litteras ut ad eum veniret, in loco tunc des gnato circa Κungella. Fuit autem intentio Regis, ut Dux cum prope es et alcenderet in astrum, quo facto voluit eum protinus obsidere. Ducis autem spes. dc opinio erat, ut ei filiam suam, sicut promiserat, daret uxorem; ideo ad eum quanto citius sestinavit. Avisatus autem a quodam de intentione Regis , mox ab eo divertit, de lpermissum nuncium intellecto quod castrum esset peroptime munitum in victualibus, Jc viris c armis, erat enim capi-raneus castri nomine Ducis quidam N iles Dominus Ficho, vir bellicosus dc strenuus in patriam est reversus. Rex autem castro Rungella per quinque septimanas obsesso, cum nihil proficeret, inde divertit. Sed interim aedificavit castrum Bo- alius, consilio Comitis I;leobi , cui di ipsum tradidit contervandum. Commotus autem inde Dux Ericus assumpsit expeditos satellites suos tempore hyemali, dc praecipitantervenit Asioiam,vastata intermedia regione. Erat enim hyems di aquae constrictae glacie , ut nihil prodesset Normannis quod omnes pontes per quos cssct transiturus , ejecisscnt. Assiimpta ergo ad sui servi trum Astoensi civitate, mox ca- strum Akersnus aggressus, stricta munitione obsedit; G cntem vero rust icam circumpositam nimio gravamine onera-Vit ,cunctis necessariis pro tanto exercitu a vicinioribus usur- Patis. Tunc Norici congregarunt exercitum III M. dc amplius omniquaque , ut regnum suum defenderent a Ducis

msultu. Quo cognito Dux Ericus 6c sui, equos Velociter

129쪽

astendentes irruerunt in eos velut lupi in oves, & magnam ex eis stragem facientes , nobiliores ex illis duxere captivos, Ex tunc in brevi Dux caepit graviter aegrotare, pro plex quod velociter in patriam se recepit. Norici vero dainna sua vindicare volentes , collecto exercitu intraverunt in Daal, dc aliquas parochias incendio vastaverunt. Sequenti aestate Rex Norvegiae parata classe fortissima , contra regem Daciae pugnaturus , non longe a finibus su eorum versus Daciam processit. Sed Dux Ericus ob damna illata , inultas navium ejus abstulit violenter. Deinde etiam cum exercitu intravit Nor-vegiam, sed fugientibus Noricis est reversus. Anno Domini MCCCX. Rex Daciae fecit extremam diligentiam , dc ultimum posse suum pro rege Birgero, ad debellandum fratres eius Duces regnantes in Suecia : Collegit ergo de toto r*gno suo omne robur exercitus, quod inde poterat expediri, di de Stavia atque Alemannia Duces, Comites& Barones, cum Militibus & stipendiariis, multitudinis admirandae, ut una die darent stipendium M. marcarum argenti puri s Dicuntur autem suisse in eius exercitu LXM. pugnatorum , inter quos fuerunt Milites C. Cum hoc exercitu reges Birgerus & Ericus versus Sueciam iter arripiunt, CCC. equites superventuros sperantes. Audito igitur eorum adven- t v, Duces cum suis fidelibus ad extrema regni Sueorum, dc Danorum confinia properanter accedunt. Cognito autem quod in tanta potentia advenirent, ut esset eis periculum di fatum, cum paucis suis adversus tantam multitudinem

ad pugnam procedere , omnia victualia iumentorum &hominum in tota via,qua illi venturi essent, sunditus consumpserunt, dc lento gressu ab extremis regni finibus ad

interiora tendentes, ac Dacorum exercitum praecedentes,

terras illas adeo vacuas reddiderunt, ut superveniens Dacorum exercitus, non inveniret vel hi modico quo posset refici ac nutriri. Si qui vero divertebant a via ab exercitu separati, ut saltem a longe acciperent alimenta , ubique locorum sic sunt excepti, ut de XX. excuntibus vix III. aut I v. redirent. Et ubicunque Reges eum exercitu tam immenso de die venerunt, Duces ibi nocte transacta , . nihil sequacibus reliquerunt. Cum autem Reges partem exerci

130쪽

Ηolved iter eundi, sylva pertransita Dux disponebat eis o . currere,& bello excipere. Sed in aggressu Dominus Pul ab thias vexilliser Ducis, equo ossenso in lapide , corruit & ha-Ωὸm vexilli confregit, quo territi Ducales congredi metuebant. Inito igitur consilio Duces se ab invicem dividebant. Nam Dux V Valdemarus ascendit Holmiam 3 Dux autem Ericus Calmariam accessit. Volebant enim ut puto) insigniora loca regni salva & libera conservare. Reges igitur

cum exercitu suo continuo procedentes, Nycopiam usque Pervenerunt, castrumque Nycopense stricta obsidione ligarunt. Sed erant in castro viri sortissimi, validissimi fidelissimique, qui crebris ictibus bombardarum , lapidum & balislatum obsidentes laedebant, vulnerabant & pccidebant, castumque sibi commissum fidelissime conservabant. Cum

autem Dux Ericus Calmariam pervenisset, venerunt continuo duae naves magnae ab Alemannia stipendiariis bellicosis onustae, ipsius servitio se exhibentes. Quibus assumptis cum civibus Calmarnensibus, 'caeterisque sibi fidelibus Ie-

necopiam properavit, ubi Reges novum castrum erexerant,

di multis victualibus congestis impletum, duos milites famosos dc nobiles, cum multis satellitib. reliquerant ejusdem castri custodes. In quod facto impetu di igne iniecto ,occisis duobus Militibus, & quibusdam aliis, sunditus Dux evertit. Deinde transiens in V Vestgothiam convocatis UVAEgothis, di animatis, electisque ex eis quos sibi putabat idoneos ad

pugnandum, circa AxeVald moram traxir, animo habens alteri saltem aut utrique Regum occurrere, partes illas intraxe volentium, quod forsan audierat,aut ipsis fugientibus a regno, quod etiam sperabat, & pauciores secum nunc ducentibus, incursaret. Ferunt quidam potiores Dacorum, qui cum Rege castrum Nycopense obsederant, muneribus corruptos Regi suo suasme, quod obsidione soluta in patriam suam rediret pacifice. Et cum Rex eis non acquiesceret, ipsi nihilominus recesserant. Quo viso , & audito insuper quod castrum novum Ienecopiae periisset, suis Militibus interfectis, & quod Dux multum populum confrepasset, junctis sibi multis Alemannis. Cum iam a festo Michaelis , usque ad festum Natalis domini obsidio castri durasset, & omnem ciIcumpositam regionem adeo victualibus vacuasset, ut non

SEARCH

MENU NAVIGATION