장음표시 사용
81쪽
na sibi haereditas relinqueretur. Dux autem absque contentione, & sub quadam benevolentia & mansuetudine, sub hoc verborum respondit effectu: Scio quod frater vester sim , si me
in jure meo libere iuvere fecissetis, nec eo capitali odio, quod consilio Cr in hnflu uxoris vestrae in me conceperatis, persecuti fuissetis,
ego ea quae feceram uulgatenus attentagena , nec vegram quietem in aliquo persurbastem. Ego nihilominus agam vobiscum, quod fuerit decentiae . honoris,in tantum ut nemo dicere possit,me irrationabiliter aut immisericorditer egisse vobiscum. Tunc convocatis in V Veiastrogothiam Consiliariis regni, & omnibus pcne Magnatibus , de consensu omnium qui interesse debebant, Dux assignavit fratri suo regi V Valdeliraro dimidium regni, hoc est, partem inseriorem, & scilicet oestrogothiam , Ostrogothiam, S malandiam, VVermelandiam & Daal. Dux vero elegit partem superiorem regni, nempe Sueciam , & quae nemus illud famosum dividit a regno Gothorum. Alii dicunt Regem V Valdemarum fugisse tunc in Norvegiam cum uxore dc filio, & cum post hoc facta esset discordia inter fratrem tuum Ducem Magnum , & Regem Daciae pro non soluto sibi argento, adiunxerit se illi, & cum eius exercitu intraverit Sueciam, ac eam hostiliter devastaverit in Verendia, &V Uestrogothia , ac deinde placitatum suerit quod haberet Dux Magnus dimidium regni. Item post victoriam sibi
concessam in I ovva, ut praemittitur, Dux Magnus jam, ut quidam putant, Rex coronatus Vbialiae, duxit uxorem Hel-
lev viig filiam Gerardi Comitis senioris Hol satiar.. Sed verius anno Domini MCCLXXVI. Magnus filius Birgeri Ducis,& frater V Valdemari regis praedicti ,electus est in regem Sueciae; & in Ecclesia Vpsalensi coronatus, fratre isto iam regno privato. Coronatus est autem in festo Pen- tecostes, di in sesto Martini celebravit nuptias suas Calma- - 'riae , accepta in uxorem filia Comitis Holsat Gerardi scinioris, nomine Heleuvii g virgine nobilissima, quam omnes Regnicolae de virtute multiplici commendabant. Orta est autem dissensio gravissima inter eundem regem Magnum, de regem Daciae Ericum, pro eo quod rex Magnus distulit solvere regi Erico argentum sibi promissum pro expeditione exercitus , quem ab eo acceperat contra fratrem. Et si quae alia inter eos fuit caussa dissensionis nescitur. Vnde reπ E a in Magnus
82쪽
6g HIsae: ERICI. UBI ALig. Nis I s. magnus distulit solvere regi Erico argentum sibi promissum pro cxpeditione exercitus, quem ab eo acceperat contra fratrem. Et si quae alia inter eos fuit caussa dissensionis nescitur. Vnde rex Magnus parabat exercitum, cum eo intraturus in Scaniam. Sed virgine sibi desponsata Calmariam veniente, deliberavit prius nuptias celebrare, di detinde holliti exercitu suo Scaniam vastaturus intrare. Paratis igitur cum festinatione, quae erant tantae solennitati necessaria, paratisque quam velocissime nuptiarum solenniis, de facta donatione propter nuptias , Dasto O cum tribus adjacentibus provinciis , fideles suos jubet esse paratos, & in continenti Scaniam & Hallandiam intrans horrendo utramque vastavit incendio. Sed apud pontem Rignabro ultra progredi prohibitus , in Sueciam est reversus. Haee autem inaestimabilia damna pauperibus illis, quae passi sunt, ob nihil aliud intulit, nisi quod rex Daciae Ericus exegit ab eo argentum , sibi pr'missum ab eo pro C.
familiarium armatura. Hoc etiam anno obiit Domicellus Ericus frater regum Valdemari & magni. Illatis vero tantis iniuriis, & Scanensibus tantis damnis affectis , lex Ericus cum tota Daciae Baronia , ultricem commovetur in iram , & ad stimendam vindictam tantae tyrannidis vehementer accensus , modos idoneos inquirebat. Quieverunt tamen hac hyeme a bellorum insultu. Sed non quieverunt animis , quominus sibi de armorum apparatibus providerent. Attraxerunt interim sibi regem Valdemarum , ut ipse curn eis in eand cm sententiam conspiraret. Quorum versuto circumventus consilio, & pr pria insuper temeritate traductus, ut occasionem quaereret contra fratrem , in caussam transiens alienam, ad exigendum
argentum Regi Danoruin promissum, se quasi advocatum medium introiecit. Accest igitur fratrem suum regem NMgnum in los qui dicitur Sanda, aperte ei denuncians, aut xorte per alios significans, quod de divisione regni iam alias
facta, non esset contentus, imo vellet aut totum regnum habere, aut toto carere. De Danorum potentia & assistentia plus iusto confisus, reputans ut quinum auxilio frater sinis talia victor fuerat, eorum etiam potentia vinceretur.
Ad junctus inde Donorum exercitui , qui in aestate sequenti
83쪽
tendebat in Verendiam , patriam illam vastavit incendio, civitatem Vexionensem igne conflagrante comburens , cum . Ecclosia Cathedrali. Damnum tamen refudit Ecclesiae , da asei Tollegarna perpetuo possidendum in refusionem incendii
memorati. Supervenit etiam novus exercitus ad easdem
artes ex Dacia , cuius Duces praecipui erant egrcgii mittes Dominus Palno Huviit, & Boncilicius de Alsno , in- . victissimi bellatores , qui dum nihil periculi imminere sentirent, armis depostis commessationi vacabant, cum subito vox praeconis insonuit, ad c si e prae soribus adversarios Vplandenses, quorum ductor & institutor erat cgregius miles Dominus Vlpho Carlson , CC. habens equites bellatores. Tunc Dani praecipites currunt ad arma , cquos potenter ascendunt, & viriliter obviant inimicis , quos illi bello paratiores excipiunt , & victores effect i captivos suos Dacos ad propria redire sinentes, unius anni terminum cGncc sierunt. Quo elapso Sudercopiam venire , fide media Scobligatione sblita , promiserunt : Haec anno Domini MCCLXLVI. Anno sequenti videlicet ν CCt XXVII. 'Valdemarus
quondam rex Sueciae, cum rege Danorum Erico cum in1- mensis exercitu Vestrogothiam intraverunt, quam & miserabiliter vastaverunt, rege Erico moram trahente in Axe-vvald , dum gens quam secum adduxerunt V Vestrogothiam pervagata , patriam illam redderet desolatam. Habebat V Ualdemarus spem , ut fratre suo veniente dc victo, ipse in
gradum pristinae dignitatis regiae redderetur. R Ciel S VCro Danorum intentio fuit, ut vindicaretan regnum Sueciae, quod Sueci cum rege suo magno in regnum Daciae conia. misisset, Et ut Regem ipsum cogeret ad sol vcndylm argentum iam saepius memoratum. Dissimulabat interim rex Magnus partes intrare Vestrogothiae, ut Regem Daciae debellaret, aut quia putabat se tantam potentiam non habere, praecipue cum nondum esset, secundum aliquos, coronatus in regem , aut quia parcens humano sanguini noluit tantam stragem utrinque committi . Postquam ergo Rex Danorum moram longam traxisset ibidem , ex caussis emergentibus coactus est reverti in Daciam. Nobilibus autem Sc notentioribus utriusque regni diu multumque pro concordia laborau-Σ 3 tibus,
84쪽
tibus , ad hoc tandem negocium est deductum ut regi Da.
norum solveretur memoratum argentum , & in hoc contenius & pacatus cum rege Magno , in firmam amicitiam convenerat. Et hoc pacto inito , rex Ericus cum suo exercitu in Daciam est reversus, comitante pariter eos rege Valdemaro.
Putant quidam hac vice, nec prius obtentum, ut rex V Val-deinarus dimidium regni obtineret, & Magnus nihilominus solus rex Sueciae diceretur: Et quod tunc primum Magnus elestiis sit in regcm , cum jam omncs audissent infidelitatem di fraudem rcgis V Valdemari. Potuit autem esse quod pars dimidia regni, quam Magnus ei concesserat , visa V Valdemari stultitia , cum caeteris in electionem Magni consenserit. Dicunt alii quod Dux Magnus non aliter suerat electus in Regem, nisi quod armorum vi fratrem suum eiecerit, &Isignum per potentiam occupaverit. In omnibus enim quae de eo hactenus sunt narrata in chronicis, non Rex sed Dux fuerat nominatus. Alicubi scriptum invenies hoc modo:
Anno MCCLXXVI. depositus est rex V Valdemarus per Ecclesiam & pcr Principes propter sua facinora, & electus est frater ejus Magnus apud Morastcen , & in Vpsaliensi Ecclesia coronatus. Eodem anno MCCLXXVI. translatus est
Beatus Ericus, de sedes Archiepis. de antiqua Vbsalia ad eum locum ubi nunc sundata est Ecclesia Metropolitana. Hic rex Magnus cum essi t vir strenuus , ac in rebus bellicis & actionibus militaribus insignis di clarus, diligebat milites, ac alios Nobiles, qui operam dabant studiis militaribus, dc eo amplius , quo diligentius eos videbat strenuis actibus insudare. Inde factum est ut viri extranei , Alcmanni Sc Daci multam
familiaritatem cum eo contraherent, Iliumque locum emi-
nentiae& amicitiae , ctiam prae iodigenis obtinerent. Sueci enim, praecipue Vplandenses, utplurimum tepidi sunt, moribus segnes, conversatione distorti, rusticano potius operii quam arduis rebus intenti, ideoque Curialibui & militaribus negotiis dc Principum obsequiis minus apti. Decipiuntur autem Principes frequenter in electione virorum , dum gestus exteriores & verborum blanditias aestimantes , intentiones loquentium aut servientium non attendunt: Fistula enim dulce canit, volucrem dum decipit auceps. Qui tecum loquitur tendit ad laqueum. Laudatur quippe princeps pςς'
85쪽
eator in desideriis animae suae ,l& iniquus benedicitur adulatcix, qui lactat di palpat, & caput inpinguat oleo peccatorum: Σ ili, inquit Sapiens, si te lactaverint pcccatores, non acquiescas eis. Accidit interim militem quendana ob sua demerita
de Dacia exulare, cui nomen erat Pctrus Porae, qui ad regem Aragnum divertens, multo ab eo favore susceptus , fortalicium quoddam ab eo munitissimum renendum accepit, ex quo etiam multa spolia Sc pauperum cxactiones exercuit. Nescio si simulato exilio fraudem molitus aducia erit. Hic erat unus qui argentum promissum exegit, ad quod obtinendum castro sibi commisso taliter usus eri: Inventa enim oportunitate, invitatum a se Rege vocavit ad castrum,& cum iam Rex hilarior esset, residentem in mensa hostiliter captivavit, M ad solvendum promissa minaci manu dc voce coegit. Constitutus igitur Rex & in arcto positus, castrum illi Ludosiae cum subjectis reditibus assignavit, dc nihilominus illi consuetam amicitiam conservavit. Erat & alius Miles de Dacia no .mine Ingemarus, in tantum regi Magno dilectus, ut ei consanguineam quandam suam Helenam matrimonio copularet , & ultra quam ille absque verecundia desiderare posset honorando dotaret. Commovit igit ut intraneos indignatio multa, Se aemulatio gravis accendit, qui homines extraneos, qui vel propter eorum facinora a patria propria erant eiecti,
vel ob insidias fabricandas terram intraverant alienam , Rex supra omnes indigenas divitiis & honoribus extulisset, de cum eis in arduis regni negociis sua consilia tractare consuevisset, Regnicolis posthabitis. Erant eo tempore potiores in regno de posteritate geniti Ducis Folchonis,qui & Folchungi dicebantur: quibus ratione geniturae quasi ex ossicio incumbebat, ea deducere ad notitiam Regis qui Rempub. conta cernebant , nec sorte propterea displicentiam aliquam incurrissent, si sportune pro modo, loco de tempore id fecissent. Offensum enim Principem super agendis & gerendis negociis, convenire non est aliud, quam expandere retia in cap uram in aequore procellois. Se quippe & retia sua per lcrufestinat, qui tempestati se ingerit, & tranquillam maris i ciem non expectat. Nam & ea quae per se grata sunt, ux Ie
latione quandoque displicent inconsueta. Hi ergo polliungivςl pro sua duntaxat progenie, vel in persona totius Succiae
86쪽
Baroniae, regem increpare sunt ausi, dicentes quod iactan- aer dc ambitiose pro quadam sui nominis gloria extraneos praeserret innatis. militem autem illum Ingemarum duris iermonibus sunt aggresti,dicentes se neque sanguine, sive patentela , aut industria militari eo inferiores , Neque sui intuitu velle deinceps haberi contemptui, apertius expori Cntes,' qui nisi Rex sensum suum in discretione virorum aliter informaret, & viros extraneos eis praeserre desisteret, ipsi de
remedio providerent. Ille vero, ut crat elatus, contum liosusti audax, durius ad corum verba respondit, arguens primum quod pro ejus minoratione Sc abjectione corain majestate Regni laborassent, dicens eos talia protulisse, quae merito debuerant tacuisse. Deinde quasi suo merito exaltatum , in nullo eis penitus obligari, utpote quorum auxilio nunquam fuerat vel senserat se relevatum. Ac demum contemptis eorum minis, suasit ut quantum possent B: vellent facerent, scientes quicquid facerent se non timere. Hoc tempore, videlicet anno MCCLXXVIII. obiit Do. Ericus Episcopus Scareqsis. Eodem anno obiit D. Folho Archiepit. Vbalensis, δκ electus est D. Iacobus Israelis, annoque sequenti consecratus. Eodem anno videlicet
NCCLXXV II. interfectus est Ingemarus miles Dacus, de consilio D n. Ioannis Philippi, & ab ipso captus est Gerbardus
comes Hol satiae. An. etiam MCCLXXVIII. Regina Suec rum D. Helleu villi,civitate adiit Scarensem cum patre suo D. b. Gerardo Comite Iloliatiae loquutura, Affuit ibidem des memoratusIngemarus Nil sola DacusRegis prcstolatus adventum.
Aderant nihilominus 5c aliqui de Folliungis , videlicet Ioan Philip son, IoanCarlson, AmiandTu reson, dc Di .Ρhilippus de Ruueby , alias de Ranisub v ) Hi sicut mente tractaverant &Voce non tacuerant, efficcre cupiebant ne extranei in regno
principatum aliquem obtinerent, initio consilio concluserunt D.Gerardum Comitem, Holstitiae patrem nempe heginae, dc Regis soccrum cliptivare. Nec distulerunt qui mente conceperunt effectui mancipare. Continuo n. ad arma prosiliunt, locum in quo degebat invadunt,& ibidem reperientes prpsatum Ingemarum,cundem truculenter occidunt; Gerardum V. Comitem captivantes,&de loco velocius auferentes, in castro
Imseborg incluseriint, Regina autem stupefacta & territa, in
87쪽
monasterium se recepit. Praecipuus vero inter Folchungos, cia jus autoritate & consilio haec gerebantur, erat Ioan Philip son,qui Ingemaro occiso & Comite captivato, mox cum suis castrum te necopense munitissimum obsidione ligavit. In quibus factis dicunt quidam Dominum V Valdemarum, iam tunc depositum pariter cum eis concurrisse; AudiVit quoque Rex,
& coin turbatus etiam venter eius a voce narrantis , contre
mucruntque labia audientis. Dolebat quidem pro socero dc Regina , timebat nihilominus pro seipso ; Erant enim Folchungi viri potentes in regno , longam post se restim amicorum & familiarium trahentes. Sed etiam frater Regis senior aetate di dignitate, Dominus VValde marus de amissione regni minus bene contentus, multos intra regnum & extra habuerat fautores & amicos. Tanto igitur tempestivius & diligentius sibi providit de remedio salutari ; quante mora periculosior in tanto discrimine videbatur, praecipue in cu'sodiendis munitionibus suis, dc sui corporis secura tutela. Conceptum ergo surorem advelsus Folchungos ea ute dissimulavit ad tempus, &caepit ad praefatos Milites per litteras ec nuncios, & in conversatione mutua blande dc familiariter se habere, laudans atque approbans, & commendans quae
per eos gesta fuerant in praemissis , dicensque quod iusteta rationabiliter haec fecissent, &tanquam fidelissimi viri
Zelantes pro patria, bonum regni scire & procurare volentes, invasores extraneos excludere cupientes : Atque in hunc modum obtinuit praefatum Comitem 1 captivitate & vinculis liberari, &ad propria cum honore redire, insultum dissentionemque obortam, furentesque ac concitatos animos mitigari: Exinde oportunitate inventa, litteris dulcissimis vocavit eosdem ad se constitutum in civitate Scarensi, in curia in qua praemissa caedes &captivatio fuerat perpetrata, cui nomen erat Gellaquist ι Quos venientes secit continuo comprehendi, & ad Stochoim perduci, ubi duo ex eis Iohan Philipson , Iohan Carison capite sunt truncati ; Philippus vero de Runebr omnibus suis haereditariis bonis vitam cum difficultate redemit: Deeollatus est etiam Birgerus fiater Iohan Philip a 3 Caresus autem praefectus est Finlandiar : & ita omnis haec discordia se
88쪽
Anno MCCLXXIX. obiit Nicolaus Papa, dc Martinus electus est. Eodem anno resignavit Valdemarus totum regnum ad manus fratris sui Magni, dc recessit in Daciam ad suam Christinam. Eodem anno mortuus est primogenitus regis Magni & Vbialiae sepultus. Anno iri CCLXXX. decollati sunt supra scripti, videlicet Iohan Philip son Sc Birgerus frater ejus, dc tollan Carison sororius eorum , dc alii multi. Astant iri CCLXXXI. Obiit Dominus Iacobus Archiepiscopus Vbialensis , dc electus est Iohannes Adolphi. Praeterito
anno natus est Birgerus postea rex. Eodem anno mortuus est
Magnus rex Norvegiae,& electus est filius ejus Ericus in Regem.Anno Domini iri CCLXXXII .mortua est Ingridis Sken ingensis, quae sundavit illic monasterium. Sed anno ivlCCLXXXI. venerunt illuc Sorores. Verum eodem anno obiit Vlpho Dapiser. Anno Domini ni CCLXXXIV.electus est in regem Sueciae Birgerus filius Magni Skeningite , dc Ericus frater eius factus est Dux , licet ambo essent parvuli s Benedictus Dux Finlandiae. Post haec rex Suecornm Magnus, dc rex Danorum Ericus, pro fraternali εc firma eorum concordia ad invicem , convenerunt in confinio utriusq; regni in multa militii comitiva; Vbi hastiludia dc multa militaris studii exercitia iunt habita, in quibus exercendis famosiores isti suerunt de Daciar Dominus Petrus Scaning , cui ex adverso occurrit ex Suecis Hollingerus Carlson, filius Legislatoris Caroli. Item ex parte Dacorum quidam Magnus Dysev vald, admodum Goliath castris Israel exprobrantis, fecit tapius proclamari; Vtrumne esset Vplandensis aliquis qui subvadio equorum
partis utriusque, cum ad jectione centum marcarum, sibi vellet occurrere. Surrexit tandem quidam ex Suecorum parte
Erengisti Plata, qui conventione facta primo illum congressu longe deiecit ab equo. Eo autem tempore sunt ambo Reges, Magnus Suecorum Sc Ericus Danorum amicissime con-eordati, datis per regem Magnum litteris infra scriptis. Ni agnus Dei gratia Sueorum, Gothorumque Rex, Mutem in Domino. tum facimus quod sopitis in terminatis omnibus eaustis, iniuriis . quaestionibus, quae vertebantur inter ebars.fratrem no bis
D. Erisum Danorum Stivorumque regem parte ex Ana , nos
ex altera, bona fide promittimus eidem Domino Regi Dacia , fue
89쪽
siori suo, solvere IV. N. Marearum argenti puri, a COLniense,terminis infra scriptis, impignorantes eidem castrum Lκάη , cum Distr. cilibus adjacentibuε, me. Tunc rex Danorum Ericus interposuit partes suas, ut ad concordiam reducerentur rex Magnus & frater suus Dominus Valdemarus quondam reκ Sueciae, eratque contentus idem
D. Valdemarus libere resignare ad manus fratris sui Domini Magni regis partem regni dimidiam , quam ex priori concordia dc pacto acceperat possidendam,dummodo rura paternalia& haereditaria posset libere ae integre possidere : iam enim mortua erat Sophia regina, ideoque proposuit in Dacia residere, accepta ibi uxore quadam Christina, ac ea mortua, quadam filia Comitis Catharina. Quibus itaque hoc modo per Regem Daciae, & quosdam alios concordatis libere resignationis suae dedit litteras in hunc modum.
niversis Christi fidelibus ad quos praesentes litterae pervenerint,
Valdemarus Dei gratia Rex Sueorum , salutem in Domino fempiternam. Ioverit tam aeιas praesentium quam posteritas futurorum, nos Regnum Sueorum , quod ad nos jure haerediturio devolutum est, ebarissimo fratri nostro Domino magno, eadem gratia Duci Sueorum concedere dare , cum omni gubernatione , jure m regimine possidendum, Coronam regni ei cum omnibus Regalitas attinentiis concedentes, firmissimeque promittentes , quod nunquam occulte vel
manifeste, fuctis, dires vel scriptis,in regno vel extra, huic ordinationi contrarie velimus, e e.
Extant plures litterae suae de regni resignatione ; Sed &litterae testimoniales Consiliariorum regni super eodem,qui etiam asserunt D. Magnum valde fuisse dissicilem & invitum ad suscipiendam resignationem huiusmodi & onera regiae dignitatis. Dederunt etiam Consiliarii regi Magno literas in
Benedictus Dei gratia Dux Finlundiae , magnus eadem gratia I laudensis Episcopus, ere. constemur ein publice protestamur, vos illustri Domino nostro Magno Dei gratia Sueorum atque Gothorum regi salubriter consuluisse , er modis omnibus suggessisse, quod D. Vultimarum fratrem suum,qui omni jure, quod in regno nostro dignoscebatur possidere, libere renunciato, memoratum regnκm nihi- semisus per se in per buos, nee non alienos attentavit iubamariter perturbare. taxi dimissa etiam uxore propria π legitima,
90쪽
μοκe m in Inctu , uisionis formidine divinae minime refraenatus, mulierculis vilibas interdum per eoitum damnatum,quandoque etiam in sceleribus adulterii publice adhaerebat, contemnens ad salutarent Trelatorum regnι moniιionem,ab earundem nefario consortio resilire, in ad tantam vergebat ignomιniam irropiamqite, ut in alien s partibas caeperiι degere vagabundus, in maximum suae animae praejudicium e scandalum plurimoram , easque emendatione vitae suae , mmorum reformatione, deputatis sibι fervitoribus competentibus, cam
oculentis er poculentis faciat custodiri Datis anno Domini MCCLXXXV. Hoc tempore qui 3am Alagnus in multis scribebat se AD
chielectum Vbsalensem di Item electum & confirmatum Ec-Hesiae Vbialensis, quarum una est de matrimonio contracto inter Primi flaum Ducem maioris Poloniae , & Domi cellam Richisiam filiam Domini Valdemari regis sueciae 4 in qua etiam ponitur Ericus Archiepiscopus Nagdeburgensis: Item ipse iacit permutationem cum Corona de piscatura ec parte amnis Vbi aliae , scribens se Electum & consecratum : Sed Ericus rex Danorum de rebellibus non colligendis, in regno suo tales regi ivlagno dedit litteras. Ericus Dei gratia Danorum Stivorumque Rex, omnibus praesens scriptum cernentibus in Domno salutem. I Ioveritis quod nos
charissimo f atri nostro Magno regi Sueorum illustri bona fide promittimus,quod si processu temporis aliquis de hominibus suis sibi contumaciter opposuerit, nullum ad nos refugiam habere debeo; epraestabimus eidem auxilium aut favorem 1 Et ipse nobis versa vice de hominib. nostris idem facere repromisit. Datum Lagaholm inuo
Atqui super matrimonio inter Liberos utrinque contrahendo, huiusmodi dedit litteras. Ericus Dei gratia Dunorum n orsimque ΒρX s omnibus praesens Jcriptum cervcntitas in Domino Julm m. I loveritis quod nos summo animo intendentes,aec firmum propositum habentes, quod inter magnificam principem D. magnum Sueorum Gothorumqtae Regem illustrem , fratrem vestrum charissimum , . regnum ipsius ex una parte, tr nos . regnum nostyum ex abera, fima pax es amicitia
flabilis perpetuo hab/atur ; Propter quod habito eonsilis,nos ricto Bro1ide media promisimus,