장음표시 사용
181쪽
ui animos eorum ad impatientiam provocantes, & ad amaritudinem perducentes, cogerent in verba malitiae prosilire, ut
occasione accepta mitterent manus in eos, & raperent ad tormenta. Quibus illi frequenter auditis, aegre quidem & moleste ferebant, sed amplius quod talia praetenderent, me uebant. Sciebant enim Alemannos in eorum perditionera longo tempore conspirasse. Convenientes vcro in unum tractare coeperunt, quid ad ista foret agendum,& quid taliter salutantibus respondenduna, flatueruntque difforeudum esse donec omniis populus convenietur. Ce id igitur die omnibus oppidanis in stuba communi S. G er trudis convenientibus, cum haec proponerentur in medium, Alemanni Succos callide circumia venientes & verbis cludentes, pronunciabant quasi modum
Statuti, quod nemo loqueretur de principibus civitatis, dominabus & virginibus caeteris irae nisi quod vellet fateri. Et ad hoc deventum est, ut Alemanni dc Sueci invicem sibi fraternitatem & sidebitatem in prosperis dc adversis cum iuramento promi aerent , observandam. Atque ita divisi, hi in proposito maligno, illi m periculo remanebant. Brevi autem tempore postquam Consiliarii regni Dietam celebraturi
eIgis, vocabant ad eundem locum Hol mensem civitatem,
datis litteris salvi conauctus , & missis duobus nobilibus, qui
eos salvos ducerent & reducerenti Deputati sunt ergo cum eis ituri quatuor, tres scilicet Alemanni potentes, dc quartus Sureus dictus Petrus Alenninge. Qui cum perveninent ad locum,tres praefati recesserunt occulte, socio suo Petro Almaritage ignUrante, relicto. Quod cum comperisset idem Petrus socios scilicet suos recessisse, continuo post eos discessit a lo- eo, quem illi expectantes in insidiis, in via apprehensum vulnerabant, verberabant,captivabant, uiatim servorum occidentes, alterum lethaliter vulnerantes. Dum autem haec agercu
tur in via , capti sunt duo notabiliores cives Holmis , 5: gram Viter vulnerati inclusi sunt cai ro, Albrecht Carison, &Bertillii n. Quod vidcntes cives Sueci, timore concepto propter hyperius posta di ni incoliciat a , armati venerunt ad sorum &Qd Consistoprium , ubi erant proconsules , qui omnes erant Alemanni, in irriosantcs ob quam caussam capti erant viriptae fati , claves ab corum uxoribu S arreptae , & cuti kin castro politi , di non potius iiivia Ι .eges & consue-Κ rudinem
182쪽
tudinem civitatis eorum eaussa tractata Ad quod responderunt AlemanniProconsules,nullam culpam-scire cum aliquo,
di quod viri praefati, si essent iniuste captivati, cum justitia
possent liberari. Item quod vellent statim ire ad capitaneos castri, & agere quod liberarentur &c. Omnia loquentes in dolo, uno tamen dimisso ad tempus, ut aliquid fecisse viderentur. Et tunc denuo in unam militiam coniurarunt, promittentes , ut quicunque Dominus eorum fieret, nunquam Suecus conquereretur de Alemanno, nec econtriti Haec acta
sunt sabbatho Trinitatis,anno Domini MCCCLXXXIX. Et quievit hare dissensio die illa, & die sequenti, Dominica scilicet Trinitatis usque ad finitum Completorii in monasterio. Quo finito, clauste sunt portae civitatis, & pulsatum est pro
excubiis,Proconsulesque convenerunt in unum, Sc tota nocte
illa, quam ducebant insomnem, inter castrum & suos brhber continue vagabantur. Erat autem quidam AlfFGres eradj, qui principaliter haec tractabat. Summo igitur mane diei sequentis, scit. secundae seriar,stabant castrenses insta portam castri armati. Cohors autem dicta odit brhter I is stuba communi stabat etiam armata.Tunc Proconsules summo mane miserunt pro Consulatu , quatenus in continenti venirent in Consistorium. Postquain autem aliqui de Consulatu venissent, egressi de castro LX. armati stabant in foro, putantes omnes captivandos adesse. Quo conperto egressus de con-sstorio praedictus AlffGremuerad, iussit eos redire ad ca-sssum. Quibus regressis, postquam omnes de Consulatu advenissent, di essent in consistorio congregati, egressus idemGreffuerad, evocavit post se duos consules Alemannos, mittens unum ad castrum , ut inde armatos assumerer alterum vero ad cohortem Oat . brDer I ut & illi accederent loricati, qui erant tunc plures quam M. in unum collecti, statimque utraque pars ari tη, cum vexillis properabat ad forum. Quibusdam igitur huiusmodi arma totum in Consistorium intromissis, iussus est quidam scripturam afferre, in qua erant in scripti traditores. Qua allata di lecta, recitati sunt pariter plu-ates ante quadriennium defuncti. Τunc exiit mandatum ut Sueci captivarentur ubicunque inventi, & nulla immunitate gaudere deberent, sive in Ecclesia, sive in monasteriis. Fre- ῆmvs igitus in modum leonum armati praedicti, discurre-
183쪽
OVI Nili S. . Ibant undique per Ecclesiam, monasteria, domos & plateas,
rapientes, apprehendentes, vulnerantes, verberantes & capti vos ducentes Suecos ubicunque raptos, ducendo eos primum ad consistorium, ubi tenebantur captivi, qui Sueci erant de consulatu. Deinde trahentes eos omnes ad castrum, variis eos mrmentorum gravaminibus affigebam , quorum tres ligneis serris de asseribus quercinis factis, diμtissime tor vientabant, ut Vci Iae faterentur culpam aliquam traditionis se egisse. Qui cum anaariss me paterentur, nihil talium fuerant consessi. Die igitur sequenti, seria scilicet tertia poli Trini- . tatis, tres prae fatos taliter martyrizatos, ne interim sine ulte-xiori martyrio morerentur, crudelissime combusserunt, quo Tum nomina erant: Gregorius Rhode, Ions Κabbamag &Taurens aff Ηogon, Nocte vero festi corporis Christi praefatus AlfFGref erad, & sui accesserunt ad Capitaneos castri, Yogantes quatenus Sueci captivati, qui tenebantur in castro, raderentur eis ad comburendum , statuentes ut ipsi medietatem bonorum eorum acciperent. Tunc educti in vinculis
de castro, in navigio ducti sunt in insulam n singlassumpto pariter quodam lacerdote qui eorum consessiones audiret. Qui, illis auditis, iuravit per sacra Dei Evangelia, quod im- 'unes cssent a crimine quod eis impingebatur. Nihilominus in domo quadam illic posita, vinculis constricti, igne superposito , concremati sunt nocte quasi media , aliis soporatis. In ipsa rurem hora fiscta sunt fulgura , coruscationes St toni- irria , ac tanta inundatio pluvianim , ut oppidum Stokhol- mense putaretur continuo subvertendum , anno Domini . 'M CCCLXXXI in crastino S. Eschilli, die scilicet Christi Corporis. Sic servata sunt eis iuramenta fraternitatis in Consulatu , & saepe postea iterata.
ANfio Donnisi ivrCCCXC V. Domina Margareta regina 64. Damorum & Noricorum , se a est pleno iure Domina &
184쪽
summa Suecia terram illam redemit. Nota etiam quod aliquibus annis prioribus Ericus Dux, filius Alberti regis obtinuerat duas turres ciuitatis viisby, qui moriens in Klinta Gotlandiae, in castro Landsvrona,quod ipse aedificauit, iussit
in extremis turres praedictas ciuitati restituit L quarum unam tenuit Dux Iohannes,alteram Sueno Sture. Haec regina tantae celebritatis extitit apud Danos, ut eam aestiment sanctam,& canonigatione digna,apud Suecos vero putatur prosundissimo digna inferno. Ipsia reparavit & renovavit metas & terminos inter Holsatiam dc Daciam, qui limes dicitur Dana-virche. Ipsa spoliavit Dominum Henrieum Archiepiscopum Vbialentem mortuum , & Ecclesiam Vbsalensem. Ipse enim Dominus Henricus homo providus 3c lucrosus, multum thesaurum reliquit,quem Ecclesiae suae deputavit in testamento, clausum in quadam cista magna, bene ferrata & munita. Mortuo vero Domino Henrico Archiepiscopo Vbialensi , Praepositus Vbsalensis Dominus Iohannes ex commissione ipsius Archiepiscopi, accepta cistam & plaustro imposita, sedens ipse desuper,duei fecit versus Ecclesiam. Sed veniens praefectus Reginae Praepositu trusit in terram, & cistam abripuit violenter , omnem thesaurum & elenodia nobilissima ibidem eo tenta,sicut sibi commissum fuerat, auferendo. Videntes autem Consiliarit,eaeterique potentes in regno, quod omnia eastra, civitates, fortalicia, & omnia munita regni essent in manibus
exterorum, & considerantes quanta fuerit turbatio in regno de alienatione castrorum , aecesserunt Reginam requirentes
Cana, quatenus satis Seeret promissionibus, iuramentis & litteris suis,quibus assecuraverat de seruandis Legibus, Privit giis, consuetudini bin rationabilibus 8c approbatis, maxime
quod castra& munitioues regni non extraneis traderentur.
Quibus ita illa respondit: Litteras quidem desuper nostras babetis , fiusdemus quarenus illas diligenter sollicite eonseruetis; Castra autem nostra procurabimus eustodiri in constrarari. His modis dc aliis infinitis, Suecismi suris, quos etiam vere se tuos reputabat; infideles N insanos, quotidie illudebat. Sic illud dulcissimum mel, & albia stillantia myrrham , primum me Sc favum, in sellis amaritudinem sunt conver- Q. Castra enim regni tradidit hostibus regni. Erat enim inter caeteros, qui regnum gravissime latrociniis insestabanti
185쪽
illa commota dc pertinax minis dc terroribus intentum suum obtinuit, εc continuo in Sueciam introduxit, comitante pene tota Daciae Baronia.Oecurrebat autem tota militia Sueorum, Cum multa gloria dc honore assiameias eundem Reginae nepotem, jam dictum Ericum, in regem & Dominum coronandum s Quem & sine dilatione ducentes cum gaudio ad Mo- xasleen, coronatum in regni solium sublimarunt, anno Domini iri CCCXCVI. die Dominica post festum Magdalena sDeinde juxta patriae consuetudinem dc municipalium Legum eius continentiam , regalia praestitit iuramenta, Regnum deinde circumiens, promisit dc juravit omnia, quae ad boni de iusti regis officium spectant, se fideliter impleturum. Accepit etiam Regina eidem nepoti suo uxorem, filiam regis Angliae Philippam, pro qua afferenda missus est de Suecia, tanquam principalis, Dominus Thuro Bengison, qui virginem candem Regis nomine desponsabat, ic cum eo duo Milites de Dacia, cum quibusdam Praelatis & decentissima comitiva. Quam venientem in Daciam rex Ericus & Regina, cum favore & honore debito susceperunt, εc regali magnificentia Lundis nuptias celebrarunt, circa sestum omnium Sanctorum, magna nobilium multitudine ad nuptias
Anno Domini JHCDX. decollatus est D. Abraham Bro- derson in in suder Iuthia, ante castrum S underbo N pro se is Erieiudemeritis, per regem Ericum vivente adhuc Resina, cui dilectus multum erat idem Dominus Abraham, solus pene in- raum. ter Suecos Dudum aliquod habens a Regina r habuit enim Hallandiam, Verendiam, Ec alias terras. multaS. Anno autem Domini MCDXII. obiit regina Margareta in navi sua apud Flensbornpace facta cum Hollaticis, in vigilia Apostolorum Simonis 3c Iudae,ex peste. Anno Domini MCCCXCVέ. Ericus filius Ducis de Ρο- metania, nepos Valdemari regis Daciae crudelissimi ex filia,
dc nepos reginae Margaretae ex torore , in regem coronatus.
Anno Domini MCD XII. plenam regnorum administratio- 'nem suscepit, mortua scilicet regina Margareta , qtiae prina omnium haec tria regna coniunxit. Hic quidem lascivus det Vanus , ad haereticam pravitatem facile inclinatus, etsi omnia tria regna, male regendo , vehementer afflixerit, regnum
186쪽
tamen Sueciae prae caeteris inique gravavit, in cujus incolas,
etiam ad decrepitam aetatem & extremum Vitag terminiam,
latrocinia exercuit Jc erudelissime spoliavit. In quem finem castrum V Visborg, statim in principio regnandi, ablatis v i
lenter a civibus turribus duabus, crexit. Effectus finaliter pirata de rege, ab initio regnandi usque ad finem, toto conamine studuit militiam extirpare regnorum , & usque ad deiectissimam servitutem humiliate. Pro qua 'sua intentione fundanda, hoc consilii adinvenit, maxime in regno Sueorum,
in omnibus castri, omni munitione , omnique emolumentodi lucro, Dacis Sc aliis extraneis assignatis, nihil adiutorii ha berent intra iaci pro militiae oneribus nisi emandis. Et hac de caussa suscitavit contra se pri vcipes Alemanniae propinquio res, puta Comitem lita nix, & Dominos de Schavenbos, aliosque quam plures it potius cum eis in perditionem suae militiae conspiravit. Vnde cum omnes adversarii sui putativi essent congregati Stesuvii k oppido immunito , & haberet ipse exercitum pene immensum , ut facilimum ei fuisset omnes eos concludere in manu sua, libere eos abire permisit Et cum multis gnnis obsedisset castrum Gotthorp Sc Flens-borgh , in maximo dispendio , multo vulnere dc perditione suorum Ar i litum ec nobilium , cum jam ipsi expendissent&consumsissent patrimonialia bona sua, dum ad hoc deventum esset, ut castra capienda forent, dicente quodam Milite de Dacia, dicto Martino Ionson, ad Regcm: Ninc dabo Duceni seu Comitem in manus vestras. Irrisit hominum,& verbis despectis di subsannationibus repulit eum dicens : An assare vel lixare
eam vis, cum acceperis ' Ac ita noluit accipere castra dum potuit, in quorum obsidione tot annorum curriculis subditi sui fuerunt afflicti, nihil omnino subsidii in expensis obtinentes a Rege i sed bona' sua immobilia vendentes, de in pignus exponentes, suis sit prediis militabant ; rion quidcm
uno anno, duobus, Vol tribus, aut certo aliquo annorum numero , sed unusquisque ubi morte finiebatur , ibi Zc bellum. Interim autem dum taliter Sueci militarent pro Dacis, ut eis aquirerent terras de castra , of liciales Regis , qui castra gubernabant σοῦ regnum eviscerabant, eorum colonos, sa- miliam Sc amicos, reddentes corum praedia desolata , uitiae
187쪽
aliena degemes, pugnantes quidem dc vulnera sustinentes, nihil autem nisi verba blasphemiae vincentes. Quorum multi ducti captivi , septem annis in captivitate detinebantur , vinculis , compedibus di carcere affligebantur: nec unquam vςl ad solvendum expensas in captivitate eonsumptas, vel ad redimendum seipsos obulum a Rege aliquem obtinebant. Et ut apertior esset eius intentio de sua militia extiuguenda, subtempestate quadam sae vissima iussit CCC milites & militares, de omnibus tribus regnis inditate navigio ire ad certum locum. Qui mox egressa portu dc tempestate absorpti, submersi sunt. Et ne parum sibi soret cum praefatis Principibus in subversionem suorum conspirasse, addidit suscitare contra se & suos civitates maritimas seu stagnales. Quae idcirco gravius quam illi Principes, horum regnorum loca atque homines affligebant. In quorum hostium congressu, quia Sueci pro Rege certabant fidelius, duplo damna majora receperunt, quam alii. Bello igitur commisso in Oeresund, inDanorum scilicet attinenti ig& regno,expositi sunt periculo qui aliunde advenerant, Sueei scilicet, qui non in terra, sed in suis navibus ad pugnam parati iacebant. Vnde captivati sunt Dominus Broderus Suen-son, Gregoricus Magnusson capitaneus totius exercitus Sueorum , di Hermannus Rodenherhe, cum innumeris nobilibus minoris conditionis de status, Ec tenti in Lubech septenrinio captivati, cum de Dacis , quantum scire potest,nullus fuerit captivatus. Illi enim videntes pericula imminere, sicut
solent, retrahebant se, mittentes anchoras, quae naves eorum cum remigarent, sortiter retinerent. Quod de Fyonensibus est omnibus manibus manifestum. Et dum Rex ingrederetur Fimbriam, terram videlicet Lubecensium spoliandam, nisi Sueei Regi suo tune fidelissime astitissent, absq;
dubio fuisset occisus. Et haec omnia facientes, non poterant furorem eius pcctoris mitigare, nec odium, quod in eos conceperat, in aliquam benevolentiam permutare. Vnde & cum ob innumeras injurias expulsus esset a regnis, aut potius ipsuret i qui siet regna , Dacia dc Norvegia dimissis, ad spoliandam Sueciam to cum aptum delegit, Gothlandiam scilicet, in qua propterea magnum sortalitium erexit, in quo se , tanquam insignem & principalem piratam collocans,
188쪽
satellites satanae atque suos ubique per mare direxit , Suecos vibicunque inventos spoliaturos. Qui & continuo vagabanetur in rupibus ante oppidum Stokholmense, Damna autem quae intulit regno sueciae, omnem aestimationem excedunt. Nam una vice accepit in rupibus septem naves Holmensium magnas, onustas cupro di reliquis mercibus preciosis .Homines vero de Suecia quotquot habere potuerat , tormentis va-xiis consumpsit,alios fame, alios cruce, alios aliis poenaria generibus occidendo. Huius Erici regis tempore, solvebatur tributum de Suecia iuxta ultimum posse, imo ultra posse cuiuslibet incolarum. Nam rusticus, qui colebat unam marcatam terrae, solvit in tributo majori XII. vel XVI. vel XX. marcas, usque ad ultimum obulum , qui de tota possessione sua poterat extorqueri, aut etiam explorari. Vnde erant rustici qui solvebant in majori tributo anni,XXIIII. XXVI. & XXVIII, marcas. Dixi autem in maiori tributo , sic enim vulgariter dicebatur, ad disserentiam aliorum multorum tributorum &exactionum, quae annis singulis solvebantur, Omnis autem haec pecunia deferebatur in Daciam, sicut sub regina Marg reta fuerat inchoatum. Erat igitur videre miseriam magnam super afflictione rusticorum , sed & aliorum regnicolarum, cum non posset tanta pecunia reperiri in regno, quanta erat per annos singulos exponenda. Sic ubi autem erat pecunia in Tegno, erat utique in manibus exactorum Regis & ossicialium exterorum , qui soli omnia levabant, dc soli luerum &. emolumenta habebant. Vnde coacti sunt tam nobiles quam
Plebei, vendere bona immobilia , de Henodia preciosa a suis sibi parentibus derelum, sicque fiebant Domini qui aliunde
venerant miseri, emptis praedi is undecunque. Inter alios autem Regis ossiciales & cxactores in Succia, erat quidam Dacus Ioue Erich n , qui Aroste residens Valles dc Vest manniam procura r. Quamvis autem multam tyrannidem teme-
Te attentaret, singulariter tamen Vallenses innumeris iniuriis, amigebat, ita ut viros quinque in fumo suspenderet, mulieres partui vicinas, in locum equorum ad plaustrum trahendum
Praeponeret, quae propterea abortientes , si tus mortuos pe-Pererunt. Eratque clamor nedum in Vallibus, sed 3c in toto
Segno, qualis aliquando suerat in AEgypto supra primogenitis intersectis, non soluin de casibus nunc narratis, qui con
189쪽
tingebant ut raro, sed de quotidianis oppressionibus Sc pressuris, quibus incessantet dc sine misericordia, ut filii Istael in AEgypto, immitissime gravabantur, illedebantur & torquebantur. In his angustiis cum non esset aliquis in regno qui iustitiam administraret, quandoque per nuncios, & quando
ζer litteras δc scripta ad Regem directa in Daciam , significa, .ant regiae majestati quantis doloribus & amaritudine ducebantur. Sed Advocatus Praefectus Iosse Erichin natus in Dacia , qui de continue scribendo mentiebatur Regi prout Voluit, omnes rerum querimonias astutiis suis repellebat. Erat autem eo tempore vir quidam habitans in monte cupri, aut non longe ab eo, ingenuus seu libertus, Engelbertus vo- i
catus, homo magnanimus,sed statura pusillus, in Curiis Principum enutritus, facundus & sortis. Hic longae dc gravi afflictioni dc calamirati Vallensium compassus, caussam eorum suscepit coram Rege promovendam. Voluntarie igitur se periculis exponens, accessit ad Resem in Dacia constitutum, nunc litteris, nunc vivae vocis Oraculo pauperum Vallensium
querelas exponens, obligans se sub poena talionis, dc sub poena suspendii, singula probaturum, rogans Regem quatenus tam diu eum faceret in carcere observari, dc quod ad respondendum praefatum Iosia Erichson faceret ad suam praesentiam evocari, facersique alterum qui in probatione deficeret, vel qui de iniusticia convinceretur, suspendio condemnari. Rex autem sub quadam levitate dissimulans, mandavit Engelberto ad propria redite,traditis ei litteris suis ad Consiliarios regni directis,quibus iussit ut in Valles accedant, de veritate negotii quaesituri, eique de singulis rescripturi uesic tamen quod advocatum suum Iosia Erilison in iure suo conservent.
Consiliarii igitur regni regiis obtemperantes mandatis, acccsserunt ad locum s sed veritate comperta , non poterant caussam fine debito terminare, cum non haberent incommissis de eo, qui iniusticiam secerat, iudicare. Litteris tamencorum acceptis, Engelbertus sestinat ad Regem, obsecrans pauperibus oppressis iustitiam ministrari: erat enim iam notus Regi ex frequenti accessu, de animositate loquendi. Vnde Rex ex frequenti qucreta commotus , dc importunitate attaediatus , eum repulit indigna uter, minis adiectis, ne ad eius conspectum ultra venire praesumeret. Ille vero, ut erat absque
190쪽
terrore, adhuc se venturum submurmurans a Rege discessit. Videntes igitur qui Regi porrexerunt preces suas, se non posse apud eum proficere prccibus dc lacrymis , nec aliis modis quibuslibet eum ad misericordiam inclinare , sed suas an .gustias indies augmentari continuo , cogitabant potius velle. mori, quam diutius videre tanta mala gentis suae. Condixerant igitur inter se, ut singuli de singulis domibus egredientes, tyrannum illum qui eos tam graviter opprimebat, a suis
capitibus amoverent,aut exturbando a regno,aut sorsitan o
cidendo. Praefatum igitur Engelbertum in principem elegerunt , & sit in magna multitudine, in modum exercitus, usque ad A rosam processerunt. Sed occurrentes quidam de Consiliariis regni, modis quibus poterant animos eorum m rigabant, &ut ad propria redirent suis persuasionibus procurabant , anno Dia. At CD XXIII. in autumno. Iurabant autem rustici in recessu, uuiiquam se tributum Iosse Etthson daturos. Postquam vero omnia hoc modo pacata fuissent,
di illi ad propria rediissent, praefatus Iosse Erichson missis
latellitibus suis, reditus & obventiones consuetus exigi faciebat. Vnde commoti Vallentcs,circa medium inadragesimae egressi, castrum Arosiae ob derunt, & ea vice funditus destruxissent, nisi Consiliarii regni partes suas, componendo, interposuissent. Tractatum est igitu Lin hunc modum: Quod ille Iosse Eri hin amoveretur a crstro, & Comes ille
Srere susciperet gubernandum, qui Ze ibi Praesectum suum instituit quendam Melchio rem Glorete, sicque rustici ad propria sunt reversi, cxpectantes nihilominus quod Rex administraret iusticiam iuxta sua promissa, & Consiliariorum scripta , de Icisse Erichson praedicto. Postquam vero
compertum esset in veritate, quod Rex dissimularet, nee ad ista respiceret, sed fama magis invalesceret, intentionem Regis esse graviorem eis tyrannum praeficere 3 tunc egressi alienses quasi vir unus, cogitaverunt amovere a castris omnes alienigenas dominantes in populo. In primo igitur
congressu combusserunt Permanἀε I inde festinantes ad Ko- punis , Quo audito Dominus Iohannes Vale Capitaneus illius, dimisso fortalitio , eques properavit ad Seetcburgh.
Engelbertus autem demolitus castrum convocavit Vel mannos, ibidem interrogan; utium cum eo consentire vellent