장음표시 사용
71쪽
nge . item Iohannes pius , iqui tribus tantum armis pos lavit momen. regium , & morte naturali finivit vitam in VisingκD , sepultusque est in Alvastra anno Domini MCCXXII. Ηoe tempore Rex Daciae VValdemarus mM n. lonsis navibus venit in Esthoniam , Eceam subi gavit ac ad fidem comeriit. Huic VVald arci Comes Menricus de Suverin, iturus ad Terram Sanctam , -- nisit terram, uxorem & filios defendendos. Sed eo absente Rex uxori eius condormivit, ut quidam putant: Reversus vero Comes & hoe intestigens . eundem Regem cum filio suo furtim captos in Dania asportavit, & in castro Suetinensi tribus annis detinuit, donec eos Daci redimerent XL. mim
libus librarum argenti puri, cum iuramento quod nunquam hanc tuam injuriam per se, vel per alium vindicaret. Ipse luero solutus, missis ad Papam Nuntiis, secit se a iuramento l . absolvi, & congregato exercitu, pugnaturus contra Comi- Titiem , obvium eum habuit cum Lubeeensibus de cietetis Sc circa Bominu ii commisso bello fugatus est Rex , & uno loculo privatus, Sc tota pene gente sua prothraia , ipsis die profecto Mariae Magdalenae dissiculter evasit. Cum autem adeo esset tunsionibus Scictibus conquassatus, ut pene imsensatus esset , miles quidam suus sed Alemannus furtim cum rapuit, & in equo cui insedit Regem coram se ponen cursu praecipite eum detulit in Kilonem, A. D.M CCXX VII.
Anno autem rcgni sui XXVI. Anno Domini MCCXXIII. ' coronatus est in Regem Sueeire Ericus filius Erici regis, filii Canuti s. Erici regis filii, qui blaesus erat ει claudus, homo' 'alias seriosus & iustus, ficiens omnibus in regno suo iust,eiam exhiberi. Habuit autem tres serores, quarum unam quae Helena vocabatur, duxit uxorem Dominus CanutusFolchungus, vir prudens in consiliis & secundus. Secundam quae Vocabatur Mereta, duxit Dominus Nicolaus de Τoma,
vir pacificus, iustus & quietus 3 dc genuit ex ea filium Ambernum , qui genuit Vlphonem, Vlpho Carolum Legiferum de artium liberalium Magistrum. Zelantes ergo Folchungi pro suo Canuto, tanquam pro eorum praecipuoci Regii sanguinis uxorem habente, caeperunt Regem con temnere , & se eontra eum potenter erigere , dicentes
suum canuniin magis dignum esse imperio , tanquam D s virum
72쪽
virum elegantem & integrum, consiliis & facundia praepoLlentem. Erant ergo praecipui in hac Liga, ipse Canutias gener Regis, Carolus , Haraldus & Ηollingerus. Hi collecto exercitu contra Regem convenerunt in pugnam , & bello duxissimo in olastrum, anno Domini MCCXIX. Folchungenses triumphabant. Et fugit rex Ericus in Daciam,& Canutus mox eligitur in Regem, sed brevi tempore gaudebat de principatu taliter acquisito. Rex enim qua velocissime reversus . Dacia,manu valida parte adversam aggreditur,&conveniemetitroque exercitu circa Sparsetra, victoria cedit Erico regi, Canuto occiso , dc suis aut fugatis aut prostratis. Tunc Hol-
Iingerus fugit in Gestriciam , quem servi-Regis continuo persecuti sunt, & ibidem apprehenderunt. Quem decapitatum feeit Rex in monasterio Schogh , sicut ipse desiderabat, honorifice sepeliri, ubi & miraculis dicitur coruscare. Te tiam Regis sororem duxit Birgerus de Bielbo , 5c genuit ex ea IV. filios, & II. filias. Hic est Birgerus Dux Sueciae de quo dicetur in serius. Rex igitur Ericus pace sibi concessa , &xegni dominio inconcusso, ad convertendas gentes incredulas, regno suo vicinas,& nocivas,animum dea it. Erant autem
tunc Tavasti increduli & Christiani nominis persecutores saevissimis ideoque ad hos domandos & debellandos, aut quod potius deligendum erat, ad Christum convertendos, rex Ericus expeditionem dirigit univers roboris regni sui. Huic autem exercitui multitudinis universae, generum suum Birgerum de Bielbo Ductorem praefecit, & curam commisit totius negotii exercitus dirigendi. Parantur igitur extemplo
naves, expensae & armorum nimius apparatus, ac quos tetigit ordo navigandi, accincti ad praelium naves intrant. Nec partem Iatebat adversam, quod adversus eam tot arma sumerentiir, unde dc sibi necessaria providet munimenta. Amante igitur vento prospero,brevi temporis spacio mari transito, Sue-ςorum navalis exercitus applicuit portui Ta vastorum. Iam autem quid acturi essent dudum deliberato , relictis navibus di vexillis erectis , omnis multitudo armata terras ingreditur, serocibus animis in hostium castra irrum tens, fugitque pavore deterrita hostium turma , sequitur a tergo victrix Suecorum audacia , & opulentam praedam fugientium apprehendit. Datur nihilominus optio fugientibus , ut qui
73쪽
vellent serent Christiani, vita & bonis sibi salvis remanentibus; alioquin tam vita quam bonis exciderent. Multis igitur Christianis effectis , validissimis muris fortalitium em truitur, &. Tavastaborg appellatur, ac munitione necessaria roboratur, custodibus deputatis. Quibus gestis, di terra Tavastiae Christianitati ascripta , moritur rex Ericus anno Domini MCCL. ipso die Purificationis, & ita ab electione S. Erici, usque ad mortem hujus Elici fluxerunt anni C. Erat autem hoc tempore in regno Suecorum Miles quidam semo sus & potens , cuius erat habitatio Groneborg non longe ab
Enecopia. hic regno vacante mortuo regeErico, curam gessit Reipublicae , dc quae agenda erant, caeteris consentientibus
disponebat. Erat autem illius authoritatis apud omnes , ut facta eius tota populi Communitas approbaret. Mortuo proinde Rege praefato, hujus Militis, cuius nomen erat loa rus Blaa, consilio & authoritate eligitur in Regem V Vald
inarus filius Ducis Birgeri, qui aὸhuc in Tavastia agebat
Anno Domini MCCXL. moritur VValdemarus rex Daciae , dc succedit ei Ericus filius suus. Hic pius dc iustus a fratre suo Abele dolose capitur Zc occiditur , anno Domini
MCCLII. & hic Sanctus est; Succedit ei Abel & in Frisia
occiditur. Inde regnat Christopherus qui captivabat Iacobum Archiepiscopum Lundensem , dc ponitur interdictum in regno Daciae. Anno autem Domini MCCXLVI H. obiit FOlcho Dux Suecorum , eodemque anno Hollingerus Miles decollatur , sepultus in monasterio Schogli. Eodem anno moritur Thomas Episcopus Aboensis. Percepta deinde in Tavastia morte regis Erici , cum . iam omnia es sent ad laudem Dei, &Suecorum voluntatem feliciter e pedita , Dux Birgerus dc universus exercitus sibi commissus, in patriam cum gloriosa victoria remearunt. Auditis autem quae facta suerant super electione Regis, idem Dux Birgerus regni cupidus moleste ferebat de invidebat, quod eo praetermisso filium statim elegissent in Regem , non quia filio invideret, sed qui sibi ipsi plus faveret. Convocatis igitur ad colloquium universis, qui electioni interfuerat ; & qui interesse debebant,Dux Birgerus surgens in medium,& quas electionem irritam facturus interrogat , quisnam praesumpsisset i
74쪽
eius absentia Regem constituere,maxime talem qui nec dum aetatem, nec scientiam haberet regendi i Miles ergo praefatus Ioarus Blaa se id fecisse testatur, caussam assignans Si dicens, quod idem Birgetus licet plurimum, ut dicebat, idoneris, alio tamen iam gravatus , putabatur libentius supportatus: Et cum nec se esset ille contentus , addidit ipse Miles Ioarus t Si quod gestum est omnino tibi displiceat, lac de tuo filio quod tibi placuerit , nos facile inveniemus quem in Regem eligemus. Tacuit ille paulisper, deinde dixit: Ωaeni ergo eligetis. conabsque rige subjistere non pustis quali adhuc spem habens
quod ad eum converterent vota sua. Ad hoc Ioarust De tunica qua induor Regem excutiemus. Tunc ille melitens ne sorte iam ipse, quam filius honore Regio privaretur , ratum se habere asseruit quod per eos de filio erat festum : Habuit vero Dux Birgeriis I V. filios, quoruni senior vocabatur aldematus, bc hic clectus etiam in Regem ; II. Benedictus , III. Magnus ; I V. Ericus. Erant aulcm omnCs adhuc juvenes eo tempore, &ad regendum inepti , unde senior, cui ex ossicio cura regendi incumbebat, datus est
gubernator, hinc cum in singulis dirigebat Miles quidam providus Si di scietiis. Et hic quidem personam Res is custodiebat in moribus , ac in regendis per eum singulis informabat , & tam ipsum quam familiam ejus quotidianam regebat. Dux autem Birgerus pater Regis, de Regni gubernatione se sollicitius intromisit, dispensans aedividens siliis suis , prout unicuique suppetebat.
Eo tempore creverunt Folchungi in numero & po- βης, tentia , erantque phrati λd multa mala , quae etiam ope re perpetrabant , quamvis Dux Folho vnde traxerunt originem , fuisset vir virtutis Sc maximae honestatis. Erat autem tempore eoruM Capitaneus principalis C tolus Dolnicellus , qui se Duci Birgero prae caeteris opponebat , propter quod Birgerus diligenitus perquirebat , quibus viis posset eum de medio teparare. Quo intellecto progenies illa se corroborans , collemis copiis undecunque validum exercitum congregavit, di luseta pontem Hervadgbro cum suo consedit exercitu. Advenit ex adverso Dux Birgetus, Ec Episcopus Colo, tantum
suis blandiciis , juramentis terribilibus interpositis, esse-
75쪽
cerunt, in F okhungi depositis armis, nudὲ ad hostes transierint per pontem, quod praecipuo ausi sunt saccre propte eiuramentum Episcopi memorati, de securitate vitae eorum M paci sentissum. Sed quamprimum venissent , capite sunt truncati. Veruntamen principalis eorum director sed ieee Domicelliis Carolus, non erat ilici tempote inter illos, &facti sunt amici Dux Urgetus & Domices lias Carolus , sic
tamen ut a ter alte xios vitam pcrdete conarctur , & Dux contiauo ad hoe tenderet, ut Carolum occideret gladio vel veneno, cujusdam Militis consilio qui hoc plene cogno-vcrates Idea fugite regno ad Milites Templarios in Prus fiar cum vena flet , grandis exercitus Lith vanorum insidelitim, terrana Prutenorum invasit, & Milites Cruciferi, udi bis armati occurrerent, se parabant. Interrogatus autem D trii cessiim, utrum vcllet cuni ipsis in s gnam procedere, aut in loco 1 ecuro consistere, sie respondit: Absit : me, dum pro me πίηςtur a pugna quiescere. Iritum m vires iatanteν exhib I bo, sim mor e filam uis cari iuYensio. Cum igitur bellum semuci ci acciri nauius, & prae multitudine paganorum exercitus eadcret Christiatio riun , milites salti a latere Caroli psignabanti vicinius; monuerunt eum ut fugeret, eis quod non
sis et spes ulla triumphi. At ille circumspectis aciebus re spondit. ΩΨid me serieitatis de filea , cum neminem vestrum viticani βgientem l Tunc illi Nobis alia est ratio pregnandi, quis nev:o in Potos e Duemur coηιra fidei inimicον x Meex qua .cunque necessitate aut angustia feter nilii lites, Mid i. adsi j erserii. centupliciter exeederent vires nostra . Ceni tem pamus. quos quam eiιὸ se uiarm senilimus tu lae pugna, sitam iη e-.mmqsis caelo. Ad hac nobilis Domicellus: Si vobis non Iuet hostibus. terga dure. dam fides in eatissa est, multo.minus mihi: si enit Certus enim sum. ego, quod 1iquid patian pro nomine Christiano, potest mihi mercedem tritave, qui vobis daturus estipugnabar igitur eo die usque ad mortem, di facta est ante faciem eius strages innumera paganorum. Cognita is
i pro anima eius.benedieit Ueiura pro eo quod separatusti esseti ab illo. i Hic de consilio, ux oris suae, & omnium Optimatum te
sui, accepit uxorem filio suo regi.V valdemato filiam legi
76쪽
Daciae Sophiam, quam pater suus Rex Daciae Ericia SCum multa ambitione, & Nobilium utriusque sexus decentissima comitiva transmisit in Sueciam , dans cum ea duas civitates in dotem, scilicet Treleborg dc Malmo , & cclebratae sunt nuptiae Ienecopiae cum multa gloria & ambitione regali, ac ostentatione militari. Dux autem Birgerus quamdiu vixit regnum gubernabat, interea Leges quasdam condens , praecipue de haereditate sororis cum fratre, & de immunitare domestica ac alias quamplures incolis regni satis acceptas, quae & hodie usque servantur. Quia vero his temporibus Careli& Rutheni, regnum Sueciae occultis Sc continuis oppugnationibus infestabant, diu noctuque inter rupes maritimas navigio furtivo in insidiis latitantes, & damna intolerabilia Regni colis inferentes; nam & Archiepiscopum Iohannem circa Almersteech occiderunt, &Sigtoniam combusserunt annoDomini MCCVI. Ducem etiam Iohannem,qui lx. annis sine reditu in patriam,
contra Ruthenos Sc Ingrios in terris eorum pugnaVerat, prima nocte postquam in regnum redierat, circa Aschanes occiderunt: quod uxor eius continuo vindicavit , Omnes eos
occidi faciens in monte qui dicitur Es ahlippa , ac infinita
alia damna Regnicolis intulerunt. Ideo Dux Birgerus tanto malo viam praecludens , prudentissimo consilio ductus , eastrum Stocholmense cum oppido sundans, S muris validissimis cingens,consuetum hostibus introitum interdixit; Atque in hunc modum mari mediterraneo Suecorum, quod dicitur Mesar, seram firmissimam anteponens, circumpositis civitatibus, Ecclesiis atque Parochiis pacem dedit & requiem ab infestationibus Paganorum. Obiit autem hic Birgerus anno
Domini MCCLXVI. sepultusque in Alvastra, Ducissa biennio ante defuncta, eodemque Guido Cardinalis Calmariam
Mortuo igitur Duce Birgero , cum iam filii sui, V Valde-marus, Magnus, Ericus di Benedictus, sui iuris esse cae- issent , qui patre vivente sub eius alis degentes , de nulis se intromiserunt gubernandis , exinde caeperunt propriis commodis & utilitatibus avidius alte cre , & quaecunqui possent in partem suam trahere. Divisis igitur
bonis patrimonialibus. & quae eis possent jure haereditario
77쪽
provenire, de regno quoque partes aliquas singuli acceperunt. Magnus enim antedictus Dux effectus, nomine Ducatus .ccepit Sudermanniam, cum castro Nycopensi , di multis aliis quae volebat. Hic ergo multa animositate & strenuitate vigens, multiplicavit familiam , artes militares cum suis st diose & potenter exercuit, potentiores regni sibi Consiliarios acquisivit, statum ae Curiam suam nobiliter gubernavit, & , Rege non inferior in omnibus esse caepit. Displicebat vero '
Regi tanta ambitio, de viis quibus honeste potuit dilationem Qtantae praesumptionis in parte cohibuit. Vnde statim post pa-
tris funera, dissensio inter fratres est orta. Accessit ad hare Re- ginae superbia, quae fratres Regis carpit habere contemptui, cquos in conversatione & colloquio sic despexit, ut raro ver- .
bum aliquod eis charitatis ostenderet, & quidquid illi apud eam egerunt , sibi displicere monstravit. Vnde ela ipsum Dominum Magnum, cum esset homo niger & macer,Κenebo ta- :re appellare consuevit, Fratrem vero ejus Ericum appellavit iEricli Inglire. Haec autem cognominum sive agnominum impositio , maioris odii Sc rancoris seminarium ministrabat
Ad Regis quoque miseriam de opprobrium nimis magnum, regnique desolationem dc damna, Diabolus haec congessit, quod socer suus Ericus rex Daciae, a fratre suo Abele, ut supra narratur, occisus, reliquit post se duas filias virgines, Iutham scilicet &Agnetam. Haec Iutha instinctu Diabolico. languere caevit ordore dc desiderio videndi sororem suam Sophiam reginam Suecorum , asserens se non posse curati aliquo remedio antequam illa visa. Et cum a Nobilibus in coniugium peteretur, &ad hoc assensus accederet propinquorum, illa se asseruit in perpetua virginitate mansuram Cum igitur continuatis suspiriis diebus ac noctibus, nihil aliud somniaret, cogitaret & diceret, nisi ut Sophiam aspiceret, annuerunt, licet inviti, qui illam recommendatam habebant, parantes ei equos, similiares ancillas & caetera necessa ria pro hac via. Rex autem VValdemaruS audito eius adventu , misit in occursum eius turbam utriusque sexus hominulti
nobilissis expeditam. venit igitur illa in regnum Sueciae, Sciandein ad Regale palatium, velut si unus angelorum de coelo descendisset in terras, Carpit autem Rex cum illa nimis familiariter & socialiter convelsati,di quotidianis aspectibus '
78쪽
atque sermonibus V eum blanditiis:& applausibin delinitur,
Diabolo instigante , ad illicira incitari: Vnde & ex eo dicitur incaestitosam sobolem suscepisse. Quo cognito regina Sophia omnem queml aetatis habuerax decorem di pulchritudinem exuit facialem, verso vultu continuuinii 'pallorem. Hahebat nihilominus rex V Valdematus ex regina Sophia ianimi' filium& duas filias, nomen fili iiDomicilius EliouS. Erat autem: ipse nobilissinae indolis N honestissimorum motum Filia vero altera Rihissa, altota Marinai Hae simul nuptui sunt traditae Rikisia quidem Duel de lis; Marina vero Dominod effetioli. Quae celebratis earum nuptiis Nycopiae, cum Regia ambitione & multo apparatu abundantissimὸ dotatat, a patread terras principum praedictorum honestissime ducebanturi: Ericus aut filius i Regis obii r anno Domini MCCLXVIII. Hujus tempore , scilicet anno MCCLXVIII, coiribulla, ost Vpsalia quarto. . Anno: eodem quoque obiit Dominus Laurentius Archiepiscopus Uysalensis, dc sepultus est apud stat res Minores Enecopiae, videlicet i ratres ordinis siti. λnno MCLXXII l. translatae sunt reliquiae s. Erici Icona
structa Ecclesia lignea intra nustos indeptos in monte Set Τ initatis, tibi quondam stetit templum Vpsala trium Deorum. Procedente autem tempore: occasione discordistinte M gmn & fratres eius multiplici intervenientc ό. di insivid in pnu'atim , ut assolet , magis ac magis crescente, quaei tenus latuerant; in pti Uienni sint deducta: Cum eriim Rex cum tribus fiatribus suis & regni Consiliariis, at pene omnibus Proxerib eteoni nobilitas satina die convenissent in Taeentianees, gravis lacta est contentioanter fratres. Ad xantosnnes Episcopi regni, partes suas, ut oportuit, interponentes,& iuxta vi res suas pro concordia laborantes; maxime
autem frater RegisBenedictus, Episeopus Lincopensis', qui cum liaberet Finia iam in Ducatum, Ac de patrimonialibis bonis partem tuam, omnia exhibuit relinqnenda dc fratribus sitis daicis dividenda, ut saltem suis sic essent conterui limitubus. ,.S 'pacem atque concordiam servarent. Caeteri autem
Nobilium & Potentum pro amicabili compositione , modis o inni bus sibi possibilibus laboraverunt a Sed affuit inter eos ipse Sallian,qui plus omnibus profecit in malum, ut extremis ducordes ab invicςm sepalati abinde discederent,Rege ipso E
79쪽
fratre suo Duce Magno hostiliter dissidato. Revaergo festinavitΗolmiam,& Dux Nicopiam primo adiens, ac deinde ici Daciam properans, exercitum sibi ex Dacis Se Alemannis. uantum putabat sufficere, collegit in brevi sub Erico regelio Christopheri, anno regni eius XVII. Cum iam anno praecedente celebratum fuisset Concilium Lugdunense a
Gregotio X. Exercitu igitur cono regato, Dux Magnus intrat . Hestrogothiam, publice prote Hatus se aut regnum habitu - , Tum, aut in praeho moriturum. Hoc cum Rex audivisset Valdemarus , respondit mn minus obienturum quam regnum,
assirmans & ipse quod vellet cum ipso pugnare,u,& in quantum Daci& Alemanni sui, adventum eius expectarent ad pugnam. Collegit igitur omne robur exercitus sui regni, o- :mnes videlicet qui in ejus arma jurati essent, sed & rusticam multitudinem infinitam. Et cum hoc grandi exercitu contra fratrem suum Magnum Ducem in V Vestrogothiam pro- fecturus, negligentiu Sagcias , multitudine praecedente, &continuo itinere procedente , ac sylvam intermediam , quae dicitur Τi ivvedh, transcurrente , ipse cum electis pugnatori- Qbiis & bellatoribus in Romundabodae remansi pausans &
dormiens, & cum Μarungrueret ocia sumens. Exercitus au-
tem reliquae multitudinis quae praecesserat, & silvam iam transierat, juxta villam Hovva llationem accepit,&sineDuce. Osine ordine, sine dirigente & facienda imperante derelictus, vagus ae dubius ferebatur,aliis hac,aliis illud attentare volen- tibus. Rege itaque ita dormiente, & Regina magniloqua ad ' Scaccos ludente, dum Regis exercitus quid faceret fluctuabat ignarus, subito super illos irruit Danorum exercitus,quem
Dux Magnus adduxerat, dc praevaluit Dux & Regis stravit Nexercitum, & ut verba Reginae in vacuum non transirent, cacabos resormavit. Tunc qui evadere potuerunt, ad silvarum umbracula, lacus & abdita confugerunt, anno Domini MCCLXXV. Evasit autem unus equester pene solus ut nunciaret Regi. Nunciavit vero non Iuin verbis &querela, .
atque flebili voce sermonum, sed di diris vulneribus quae sulceperat sanguine defluente. Consuluit tamen Regi, quod paululum retrogrcssus colligeret dcnuo viros & vires, & pro sua dc regni tuitione vigilantius decertaret. Sed ille, ut erat improvidus, meticulosus, dein rebus sorte bellicis minus
80쪽
edoctus , do sola fuga cogitans, 5c manum militarem, quae apud eum convenerat, absque consito relinquens, is V Ver- melandiam praecipitanter fugi. Militia enim a Rege derelucta in Nericiam se recepit. Dux autem sine mora procedens, cum Regem fugisse rescisset, continuo post eum direxit vernaculos expeditos, qui eum e V cstigio prosequuti, ubi se hospitio reciperet in villa quadam,adhuc quasi securum coenantem, Acin mensa pausantem diutius compraehenderunt, & ad Ducem , qui interim regnum sibi conquirere festinabat, celerius adduxerunt. Nec erat jam quisquam qui Dacis se opponeret, contra eum pro Rege pugnando , aut civitates vel fortalitia muniendo. Quin potius Majores natu de regno ad eum confluebant,fidelitatis & homagii iuramenta illi praestando. Rex autem Daciae Ericus filius Christopheti, eidem Duci multiplex auxilium praestando, consortabat dc cooperabatur eis dem , tum occasione lucri sui & emolumenti sperati, tum ut Regem sueciae guerris & discordia bellisque afflictum truderet ad occasum. Nam idem rex Ericus brevi post, pro eodem V Valdemaro rege decertans , dc Ducem expugnare tendens , totam V Vestrogotitiain igne dc ferro vastavit, non obstante quod Duci concesserat litteras hujus continen
Ericus Dei gratia Danorum. Sclavorumque J x, omnibus praesens Jeriptum cernentibus salutem in omnium Saevatore t I Totamelle volumus praesentibus m futuris, quod inter nos ex una paΥte, INobiles ad magnificos viros D. Ar agnum Ducem Siseriae, Da silicellum Ericum fratrem ejus ex altera, tabιer placitatum est, fide
media, or condiuum: qnod nos ipsis pro viribus eorum conservandis uncaciter assistere debeamus, Erc. Estectus autem est, quod tunc assignavit eis C. armatos cum omni bellico apparatu, pro quibus illi promiserunt VI. Μ. marcarum argenti puri, dc unum castrum in pignus quod ille volebat eligere ; Ad cuius sustentationem , conservati
nem dc manu tentionem, promiserunt contribuere M. marcas
annuatim Datis Sunderborg, anno MCCLXXV. Rex igitur 6aldematus captivatus & ad locum ubi tune Dux degebat adductus,ac ejus praesentiae exhibitus, humiliatus coram eo, rogabat ut secum misericord iter ageret,asserens