장음표시 사용
271쪽
Cap. 4. me inferno Prop. LV. 230hunc actum caritatis. Alter moduS S per impetrationem, quia poSSUmu orare Deum, ut e theSauro SatiSfactionum Christi et sanctorum applicet aliquam partem animabu purgatorii neque enim est ratio restringendi vim impetratoriam, per Se univerSalem quoad omnia rationabiliter petita in hac re, ut hi non valeat illud Petite et accipietis. Ecclesia in orationibu pro defuncti Supponit OSSe Sanctos CaeleSteSorare pro defunctiS ergo etiam OS POSSUmuS; et quia Sanctorum intercessio solum efficaX St, in quantum est impetratoria, etiam OStrae prece Sunt efficaceS, in quantum Sunt impetratoriae.
Posse suffragia fieri non solum pro animabu purgatorii in genere, sed etiam pro determinati defunctis, patet tum e natura rei tum X praX eccleSiae, quae orat et Sacrificium offert pro una vel pluribus defunctis, et obligat Sacerdotes, qui ha intentione Stipendium receperunt, ad offerendam miSSam pro iiS, pro quibu Stipendium datum est Deus. n. II 43 CL III O). Quidam theologi censent posse e iustitia
divina in defunctis esse obicem, qui impediat effectum applicationiS; tali autem obice non posito applicationem in fallibiliter prodesse iis, pro quibus fiat cf. SalmanticenSES, De euchar disp. 3, ub. 6). Sed hae et alia, quae quaeri poSSunt, potiu pertinent ad Secreta Dei consilia, de quibus nihil in particulari definiri potest. Communiter Censent theologi et populus christianus desunctos etiam pro nobi orare cf. S. Thomas , . 89 a. 8 ad I Suares,
Cf. S. Thomas, Supplem. q. 97 sqq area, De angelis l. Iavitis, De angelis l. 3, c. 5sqq; V. Patmagi, De futuro impiorum statu, Veronae 748 - De sede inferni, Venetiis 763 C. Passania, De aeternitate poenarum, Romae 855 I. Hatire, Die Hoelle', aing I9OS; Fr Schmi , Quaestione Selectae ex theol dogm. Paderbornae
Prop. LV. Homines cim stati peccati mortalix morientes aeterni Supplicii puniuntur. 4a4. Stiat. QuHOSt. In Statu peccati mortali eSt, qui peccatum graVe Commisit necdum remissionem culpae paenitentia impetravit, Seu qui Voluntarie privatus est gratia sanctificante Supra n. 327). Itaque qui moritur privatus gratia Sanctificante eXCluditur a beatitudine et
in aeternum damnatur. Sicut autem Societa beatorum ConStituit regnum Caelorum, ita collectio damnatorum ConStituit regnum inserorum, insernum gehennam. Utrumque regnum, ConStan e angeli et hominibuS, S aeternum, quatenus numquam ceSSabit, Sed gaudium beatorum et Supplicium damnatorum Sine fine Continuantur.
272쪽
26, Tract. IV. me Deo fine ultimo et de novissimis. iar I. Me novissimis hominis.
Exsistentiam gehennae Vel Saltem aeternitatem poenarum negarunt
sadducaei, valentiniani noStici, OrigeniStae, Sociniani quidam et protestante rationalistici, qui vel negant alteram vitam, vel hominibus in altera vita novam probationem adSCribunt, Vel etiam dicunt eos, qui ne tunc quidem converti velint, anni hilatum iri alii autem volunt tandem omne beato futuros. De quibusdam theologis catholicis supra n. IO iam diXimus. In hac re nihil iuvant neque imaginationes neque declamationes, Sed Simpliciter diSCendum et admittendum est, quod Deus revelavit. Si autem doctrina de XSistentia et aeternitate Poenarum gehennae dogma definitum. 4a5. m. I. Ex S. Scriptura.
Christus docet omnia peccata et peccatorum CCASione eSSO Vitanda et etiam CariSSima quaeque, Si opus Sit, abdicanda, ne homo in aeternum damnetur. Si CandaliZaverit te manu tua, abSCinde
illam bonum est tibi debilem introire in vitam, quam dua manuS habentem ire in gehennam, in ignem inexstinguibilem, ubi VermiSeorum non moritur et igni non XStinguitur. Et Si e tuus Candaligat te, amputa illum bonum est tibi claudum introire in vitam aeternam, quam duo pede habentem mitti in gehennam ignis, inexstinguibilis ubi Vermi eorum non moritur, et igni non eXStinguitur. Quod Si Culu tuus Candaligat te, eice eum bonum est tibi luscum introire in regnum Dei, quam duos oculos habentem mitti in gehennam igniS, ubi Vermi eorum non moritur, et igni non XStinguitur
Μ 9, 2 Qq Cf. Μ 3, 3O; 8, isq). Itaque secundum doctrinam Christi poena peccati gravis est gehenna ignis ineκstinguibilis. In ultimo iudicio dicet damnatis: Discedite a me, maledicti, in ignem aeternum. . . . Et ibunt hi in Supplicium aeternum Μ 23 4 46 . Dictum illud de verme qui non morietur, et de igne, qui non X-Stinguetur, legitur apud Ι 66, 24, ubi propheta loquitur de ultimo
Statu rerum, in quo erunt Caeli novi et terra nova, et in quo inimici Dei erunt Sicut Cadavera, quae in aeternum Comburuntur. Imprimi poenae aeternae addicentur omne infideleS, qui non
noUerunt Deum, et qui non oboediunt evangelio Domini noStri Iesu Christi, qui poenas dabunt in interitu aeternas a facie Dominis a Thes I, isq). Dein etiam ii, qui male agunt, fornicarii, adulteri, iureS, Uari, ebri Si alii, qui enumerantur mori 9 qq, et de quibuS dicitur Ap 2 Ι 8: Pars illorum erit in stagno ardenti igne et Sul-
Phure, quod Si mor Secunda. et Et fumu tormentorum eorum ascendet in Saecula Saeculorum ne habent requiem die a nocte
factus ignem cinexstinguibilem ibit similiter et qui audit ipSum s
273쪽
Cap. 4. Me inferno Prop. LV. 26 I
Eph. 3, 6). S. obcarsus iudici ignem minanti respondet: Ignem
minaris, qui ad horae patium ardet, a paulo poS eXStinguitur. IgnoraSenim illum suturi iudicii et aeternae poenae ignem, qui impii reServatur Μartyrium Polyc. I, 2 Cf. 2, 3). S. IrenaeuS: Poenu eorum, qui non redunt Verbo Dei . . . dampliata est, non Olum temporaliSSed etiam aeterna facta. Quibuscumque enim diXerit DiScedite a me, maledicti, in ignem aeternum, isti erunt Semper damnatis Contra haer. 4, 28, 2). S. AufuStinus: MiSeria Sempiterna Secunda mors dicitur, quia ne anima ibi vivere dicenda est, quae a vita Dei alienata erit, ne CorpuS, quod aeterni doloribu subiacebit ac per hoc ideo durior ista Secunda mor erit, quia finiri morte non poterito De Civ. Dei 19, 28). S. Gre orta M. Fit ergo miSeri mor Sine morte,
finis sine fine, desectu Sine desectu, quia et mor vivit, et fini Semperincipit, et deficere desectu nescit Moral. 9 66 . . Patre etiam ratione asserunt, ob quas poenam peccati gravis
a Homo peccato gravi volens se avertit a Deo ne ultimo et praesert peccatum, deSpicien poena aeterna a Deo intentataS, et in hac mala voluntate perSeverat Sque ad mortem, PoSi quam CSSat tempuS ConVerSioniS, et incipit retributio. Ergo homo accipit, quod libere elegit, quamdiu eligere potuit. S. Fulgentius: Peccare in OChomo Coepit, in quo a Deo reCOSSit . . . . Des Ctu ergo a Ummo
bono ad infimum bonum, hoc est proprium et Voluntarium malum, quo malo Seipsum perdit iniuStuSs Ad Monimum , O . IuStum StSecundum reforium Dial. 4 44), quod qui in Suo aeterno peccaVit Contra Deum, in aeterno Dei puniatur. Dicitur autem aliqui in Suo
aeterno CCCASSO, non Solum Secundum Continuationem actu in tota
vita hominis durantis, sed quia ex hoc ipso, quod finem in peccato ConStituit, Voluntatem habet in aeternum peccandi. Unde dicit Gregorius Moral. 34, 9, 36), quod iniqui Voluissent sine fine vivere, ut Sine fine
potuissent in iniquitatibus permanere si quam Voluntatem Stendunt pertinaciter reSpuendo gratiam in hac vita oblatam ad Conversionem S. Thoma I, 2 q. 87, a. ). Hae ratio fundatur in Conceptu peccati
mortalis, de quo vide raeleci. O m. IX, 437 Sqq.b Deus ego a se datam non potuit sine u cientes Sanctione
relinquere. Quae Sanctio Cum in hac vita non persecte habeatur, alteri vitae reServatUr. S. Ioanne Ch SoSt.: IuStu est Deus. . . . At inC multi, qui peccaverunt, abierunt impune multi, qui cum virtute ViXerant, turn demum abierunt, Cum SeXCenta Subiissent calamitateS. Ergo Si
iustu Deus, ubinam hi quidem praemia, illis vero Supplicia tribuet, Si non St gehenna et caelum P In Phil hom 6 n. 6. At nonne mali POSt mortem converti poSSunt Respondent negative S. Patre ob hanc rationem, quod alioquin non esset discrimen essentiale inter bonOS et maloS, Si omnium tandem idem esset Xitus, et plurimi praeserrent prius frui gaudiis illicitis huius vitae et in altera vita, etSi poS PoenaS
274쪽
262 Tract. IV. me Deo fine ultimo et de novissimis. Pars I. me novissimis hominis.
et longa intervalla, venire ad gaudia CaeleStia. S. Hiero mus: Si omne rationabiles Creaturae aequale Sunt, et vel e virtutibus vel ex vitiis ponte propria aut SurSum eriguntur ut in ima merguntur, et longo post circuitu atque infiniti Saeculi omnium rerum restitutio
fiet et una dignitas militantium, quae distantia erit inter virginem et prostibulum Quae differentia erit inter matrem Dei et quod ictu quoque Scelus est victima libidinum publicarum Idemne erit Gabriel et diabolus idem apostoli et daemoneS idem prophetae et Seudoprophetae idem martyre et persecutoreS Finge quotlibet annoS, et tempora duplica, et infinitas aetates congere cruciatibus; si finis omnium Similis St, praeteritum omne pro nihilo St, quia non quaerimuS, quid aliquando fuerimus, Sed quid semper futuri simus In Ionam , ). Ergo erit tunc Sine fructu Paenitentiae dolor poenae,
inanis ploratio et ineffica deprecatio. In aeternam Poenam Ser Credunt, qui in Vitam aeternam Credere noluerunt. . . . Quando Sthinc receSSU fuerit, nullu iam paenitentiae locus est, nullus satisfactionis
effectus a Sirprianus, Ad Demetrianum 4 Sq).
Haec doctrina saepius definita est ab ecclesia. Contrariu error OrigeniStarum damnatus est anno 343 Dens. n. II). Innocentius III: ACiualis poena peccati est gehennae Perpetuae CruciatUS Dens. n. 4IO . Concilium lateranense V Mali habebunt cum diabolo poenam per-Petuam Dens. n. 429). Concilium ridentinum SeSS. 4 de paenit. Can. 3 Peccata gravia anneXa habent camiSSionem aeternae beatitudini et aeternae damnationis incursum Dens. n. Is). In Θmbolo auanaSiano ecclesia profitetur Qui bona egerunt, ibunt in Vitam aeternam; qui vero mala, in ignem aeternum DEIS. n. O).4 a T. Ohi. . Secundum S. Scripturam Deus non in aeternum irascitur PsΙO9, 2. I 57, 16). Atqui Si aeterna SSet poena, Deus in aeternum irasceretur Ergo non Si poena Cterna. Rev. Dist. mai. Secundum S. Scripturam Deus cessat irasci in hac Vita, Si homines agunt paenitentiam, conc. mai. Cessat iraSC iis, qui Sine paenitentia mortui sunt in peccatis, ex mai. Conc. min. Dist conSeg. ΝΟΠ
Instas Hac ipsa distinctione conceditur in Scriptura vocem aeterni tali non semper habere significationem strictam, sed saepe significare durationem longam. Ergo ex doctrina de poena aeterna non potest ΟΠCludi
poenam numquam omnino SS CeSSaturam.
Resp. OteSi quidem vox aeternitatis interdum latiore sensu accipi sed non ideo licet pro arbitrio ubique voci latiorem sensum SubiCere. Re Stri Cti Sensus petenda est aut ex subiecta materia, ut si quis dicitur SerVuSaeternus, aut ex addita limitatione, ut si dicitur ὁ υ αι ov. At in Scriptura, ubi Sermo est de gehenna, non solum talis ratio limitationis non apParet, Sed prorSus excluditur, quia aeternitas poenae iterum iterumque inCUlCatur, negative dicitur numquam finienda. sed Muratura in saecula SaeCulorum,
275쪽
Cap. 4. me inferno Prop. LV. 263
quae phrasi Semper Significat aeternitatem proprie dictam. Praeterea vita aeterna et supplicium aeternum in eadem iudicis sententia Mi 5, 46 ita iuxta Se ponuntur, ut non OSSit eadem Ο Semel proprie, Semel improprie sumi. S. Augustinus: Dicere in hoc uno eodemque sensu Vita aeterna sine fine erit, supplicium aeternum finem habebit, multum absurdum est De Civ. Dei II, 3).428. BL II. I S. Scriptura promittitur universalis restitutio ordinis, in quo erit Deus omnia in omnibus AC 3, 2Ι. Ι Cor 5, 2 Sqq. AP 2Ι,1 sqq). Ergo non erit plurimorum aeterna damnatio. Res . Dist an ec. Ad ordinem restitutionis pertinent omne iusti, conc. ante . Pertinent etiam peCCatores, ei nuc. Etenim tam S. Paulus I Cor
6, 9 sqq quam S. Ioannes Ap 21, 8 peccatores diSerte eximunt a regno glorioso Christi et Dei, in quo solo erificatur illa restitutio.
429. Obi. II. at multi atres negarunt vel addubitarunt aeternitatem poenarum inferni Ergo saltem ex Consensu Patrum argumentum fieri nequit. Resp. ex antec et comes. Nam Origenes et quidam alii, qui proha Sententia advocantur, non sunt numerandi inter S. Patres. Solus Siregorius Mu videtur huius opinionis fuisse, quamquam quidam vetere dicunt eius scripta in hac parte esse falsificata. Immerito citatur S. Gre orius Nag., qui diserte docet aeternitatem poenarum Orat. 4o, 36 . Quaedam VeStigia illius opinionis inveniuntur in prioribus scriptis exegetiCis S. Hiero mi, Sed ipse protestatur se in iis multa scripsisSe non ex propria sententia Sed merereferendo Contra Rufo 16 , et Certe poStea Clarissime docuit aeternitatem PoenarUm. Itaque ConsenSus atrum manet omnino intactus Plura de hac re scripsi in TheologisChe eitfragen II, Freiburg 9ΟΙ, 9 Sqq. 43O. Bi. V. Poena aeterna neque utilis est Deo, ut patet neque utilis eSi damnatiS, quia Converti non possunt; neque utilis est hominibus etiamtum ViviS, quia e poena non deterrentur a peCCando, ut eventus Stendit; immo dura hae doctrina multos adversarios creat religioni Christianae. Ergo poena aeterna nullum habet rationabilem finem, et Consequenter admittenda
Resp. Neg o suppositum argumentationis, Scit utilitatem Sse Solam normam, qua dimetienda sit rationabilitas alicuius rei Poena aeterna nequaquam caret multiplici fine honesto a Gloria Dei externa est supremus finis omnium Creaturarum, quem finem Cum damnati libere prosequi noluerint, coacti implere debent. Sicut in beatis misericordia, ita in damnatis iustitia divina glorificatur. Nisi ii, qui in aeternum sunt mali, in aeternum punirentur, illuderetur Deus et lex divina. Ergo ordo moralis OStulat aeternam Poenam, non quasi Deu omnipotentia sua non possit etiam damnatorum Voluntatem ad se Convertere, Sed quia iustum est, ut damnati accipiant, quod ipsi libere elegerunt, Carentiam beatitudinis et inflictionem poenae, lege divina statutae. Damnati glorificant Deum sine sua utilitate, quia eum noluerunt glorificare Cum sua utilitate. b Vivis utilis est gehenna, quia permulti eiuSreCordatione arcentur a peCCati vel Convertuntur a peCCatis. Ut ex CtiS martyrum ConStat, Cogitatio gehennae fortissimum motivum fuit martyribus
despiciendi et superandi cruciatus sibi pro fide et virtute inflictos. Ii vero, qui deliberate vitam in peccatis agunt, student sibi voluntarie perSuadere
276쪽
264 Tract. IV. De Deo fine ultimo et de novissimis. Pars I. Me novissimis hominis.
poena aeterna esse inanem fictionem, et eo ipS ostendunt fidem gehennae esse munimentum Contra peCCatum. Hae utique fides, ut omnis fides theologica est actu liber, quia Deus neminem Cogit ad Salutem, sed vult, ut homines Cum auxilio gratiae se ipso Salvent. Suam quisque sortem libere eligit c Quod autem multi adeo impugnant han doctrinam, est Solum Confirmatio veritatis eius; nam Si esset res, quae nullum haberet fundamentum in ratione et revelatione, non tantum intenderent Vires omnes ad eam ever
43 I. Bi. V. Ecclesia Catholica gehennae reos esse docet tot gentiles et alios miseros homines, qui non habuerunt sufficientem notitiam Dei et ordinis moralis, ut iis transgressio legis divinae imputari possit. Atqui hoc est iniustum et crudele Ergo doctrina Catholica non est admittenda. Rosp. ex mai. ECClesia CatholiCa non iudicat singulos homines, hoc iudicium relinquens Deo, Sed solam generalem doctrinam revelatam proponit omnes damnari a gehennam, qui in statu peCCati mortalis moriantur. Ergo si sunt homines, qui non habent sufficientem notitiam ad peccandum graviter, hi neque pro peccatis gravibus puniuntur. Sed e Converso Si graviter peCCarunt, habuerunt etiam sufficientem notitiam. Ignorantia invincibilis a PeCCato XCUSat. si Nun vero qui tantum sibi arroget, ut huiusmodi ignorantiae designare limites queat iuxta populorum, regionum aliarumque rerUm tam multarum rationem et varietatem Θ ait Hus LX pontifex maximus Dens. n. 1647). Ad hoc erit iudicium universale, ut omnes videant neminem nisi iuste aut praemiari aut puniri. Ceterum est doctrina Communis inter theologo Deum ne damnato quidem punire secundum totum rigorem iustitiae sed cum quadam misericordia S. Thoma I, . I, a. 4 do .
43a CDOLO. Num sit poena igni in inferno. Praecipua poena inferni est privatio visionis beati ae quae Olet
vocari foena damni. Hae sola per se sufficit ad essentiam damnationiS, et Si vehementissima, quia damnati clarissime Cognoscunt desiderium innatum beatitudinis non posse satiari nisi posseSSione Dei, a qua in aeternum XCluduntur CL S. Thomas, Compend theol. C. 74). Haec poena, etSi in omnibu eadem S respectu privationi Seu XClusionis visione beatifica, habet tamen gradu ratione oppoSitioni ad Deum. Nam quo magi damnati se vident peccatis insectos, tanto magi vident se hac spirituali foeditate a Deo alienos et quo magis hanc Suam Culpam perSpiciunt, tanto magi eiu ConSCientia Cruciantur Cf. Mares,
Damnati autem, Sicut propter VerSionem a Deo patiuntur Poenam damni, ita propter inordinatam converSionem ad Creatura puniuntUrssena EnSuS, Poena poSitiva ope agentis Sensibilis iis inflicta Ap Ι 8 7).Ιamvero haec poena in Scriptura ubique sere describitur ut poena ignis SuPram. 423). Unde oritur quaestio, Sitne vox ignis litteraliter inI DIezenda an metaphorice de graviSSima aliqua poena, quae PrOPter Suam torquendi vim vocatur ignis, quia in hac vita igni graviSSimum
dolorem urendo inseri Corpori.
277쪽
. Cap. 4. me inferno Prop. LV. Schol. a. 263
a S. Scriptura magis favet litterati acceptioni vocis ignis. Nam
etSi Saepe poenae gehennae metaphori describuntur quemadmodum vermis Significat conscientiae remorSum S. ThomaS, Contra gent. 3, 46), tamen improbabile est aliquam doctrinam conStanter metaphorica tantum locutione proponi. A fortiori metaphora est improbabilis in sententia
iudiciali Mi 23, I). Tandem Christus, ubi Xplicat parabolam de
ZiZanii comburendiS, non loquitur de poena spirituali, Sed ait: Mittet Filius homini angelos suos, et Colligent. . . OS, qui faciunt iniquitatem, et mittent eos in caminum ignis Mira 3, 4 Sq).b Inter M. Patres quidam interpretantur ignem metaphorice, Ut S. Gregorius I S. in dialogo De anima et resurrectiones M G46 67 sqq), . Ambrosius In Luc. l. 7 n. O4 Sqq), alii. S. Hiero muS ait: IgniS, qui non XStinguetur, a pleriSque OnSCientia accipitur peccatorum s In A. 66, 24). Sed et Ambrosius et Hieronymus In
Eph. 3, 6 docent Verum ignem materialem, et hae eS Communior Patrum Sententia, quamquam Concedunt metaphoricam XpoSitionem non esse intolerabilem. Ita e g. S. Aufustinus ipSe quidem CenSet non solo homines sed etiam daemones igne materiali quamvis miri tamen
veris modis affligis De civ. Dei I, 9, 2); nihilominu propoSita
utraque Sententia, ait: Quid horum Verum Sit, re ipSa XpeditiuSindicabit, ibid.). Itaque auctoritate atrum non poteS Certum Argumentum Confici.
Theologi omne ante concilium tridentinum videntur admiSisse ignem materialem, et e poSterioribus longe plurimi Secundum S. Thomam dicta Scripturae de igne in serni sunt secundum litteram intellegenda v Compend theol. C. 79). S. Bonaventurae Tam homine quam SpirituS mali affligentur eodem igne corporalis Breviloq. . , C. ). Mares: Certa et Catholica Sententia est ignem inserni, qui paratu est diabolo et angeli eiuS, ut in illo crucientur, Verum a proprium ignem Corporeum SSes De angeli 8, 2, tavius ait: tu ignem Corporeum SSe theologi hodie omnes, immo et christiani consentiunt, ita nullo ecclesiae decreto adhuc obSignatum Videtur a De angeli 3, 3 7). Idem valet nostra aetate. Etenim quamquam Catharinus De bonorum
Praemio et Supplicio malorum aeterno), De Dogmati III, 463 , Moesister Neu Unterstichungen 18), alii ignem metaphorice interpretati Sunt, eccleSi numquam an Sententiam CenSura affecit.
c Si quaeritur, quomodo puri spiritus in torqueri possint, diS- sentiunt inter se theologi Alii dicunt eos torqueri intentionali apprehensione ignis ut rei sibi disconvenientis alii dicunt eos pati per modum ligationis cuiusdam ab igne corporeos S. Thomas, Contragent. 4, O); alii dicunt produci per ignem ut instrumentum Dei in spiritibus qualitatem doloriseram Mares, De angelis , 4, I); alii dicunt ignem elevari secundum potentiam oboedientialem, ut affligat Spiritus simili modo, sicut animam affligit per corpus L SisS, De Persect diV. 3, 3O 2Ι6); alii putant ab omnipotentia divina per ignem
278쪽
266 Tract. IV. De Deo fine ultimo et de novissimis. Pars I. me novissimis hominis.
produci in spiritibus dolorem vere Sensibilem Franc Schmid, Quaestiones selectae . ΟΙ); alii dicunt minima particulas materiales influxu divino agi motu quodam Chaotico in Spiritus ut hi inde gravissimos dolores patiantur uertet apud minricis Dogm Theol. X, 32 sqq). Habes igitur Sufficientem numerum Variarum opinionum, inter qua eligere licet eam, quae magi Placet. Si in inserno est ignis materialis gehenna est loco aliquo determinato sed ubi Sit ignoramuS, etSi Communiter Patre et theologi censent esse in inferioribus terrae Mares, De angelis , 6, 7). S. Gregorius . ait: De hac re temere definire nihil audeos Dial. 4 42). S. Ioannes Ch SoSt de gehenna: Ne quaeramuS, ubi Sit, Sed quomodo
Damnato non poSSe agere Salutarem paenitentiam idem est atque eo eSSe in aeternum damnatoS. Sed Communiter atre et theologi, eXCepti paucis, etiam docent damnato non OSSe quidquam agere e motiVo boni honesti, Sed semper moraliter male agere, etsi hoc iS non imputetur in OUUm reatum, Cum non peccent libere. E. g. S. Ful-gontius ait: Illi omnes praevaricatore angeli ne mala voluntate POSSUnt UmqUR CRrere ne poena, Sed permanente in iis iniustae RVerSioni malo, permanet etiam iustae retributionis aeterna damnatios
De fide ad Petrum n. 31). Idem dicit de hominibus damnatis n. 36).
Ratio, Cur damnati non agant Salutarem poenitentiam, Si defectuS gratiae, Sine qua paenitentia Salutari est impossibilis S Thomas, Contragent. 4, 3). Sed difficiliuS Xplicatur, cur ne unum quidem umquam actum naturaliter honestum ponant. Alii dicunt indi voluntati damnatorum tam Vehementem inclinationem ad male agendum, ut ei reSiStere non OSSint Aureolus, In , dict. 7 q. I, a. ); alii dicunt iis subtrahi auxilium divinum necessarium ad bene agendum I Squeis, diSp. 24 I, C. 4). Sed hae non videntur admittenda, quia sic Videretur Deus SSe
auctor malorum actuum. S. Thomas ait Puru Spiritus, Sicut immobiliter res apprehendit, ita etiam immobiliter rei semel electae adhaeret. Ergo daemoneS, quia Semel libere elegerunt desectionem a Deo fine
Ultimo, non OSSunt non permanere in hac aversione, et ex hac mala VoluntRte omne eorum actu mali Sunt Ι q. 64, a. ). Anima quidem
humana est mobilis dispositionis, quamdiu est in corpore mortali, Sed eXuto Corpore ipsa quoque fit immobilis respectu finis ultimi, et quia
a Deo ultimo fine Si aversa, manet averSa, et OnSequenter Sem Permale agit Contra gent. 4, 3). Alii autem theologis haec interna
immobilitas Spirituum non videtur satis probata. Ideo Xplicant b-Stinationem damnatorum per absentiam omnis motivi, ob quod On' versio ad Deum fieri possit; nam non adest motivum amori Con- CupiScentiae, quia sciunt damnati non iam sibi quidquam boni Sperandum CSSe a Deo; meque adeSt motivum amori benevolentiae, quia DeuS,
279쪽
Pars II. Me novissimis mundi Praenotanda. 267
in Se Summum bonum, Si tamen Simul Summum malum damnatorum, nemo autem Uum malum amare PoteSt ideo damnatis est
physice impossibile amare Deum I. Si Dr, Die Helligi et Gottes undde ewige Tod InnSbruch I9O3, OPSqq). Alii tamen videtur haec
expoSitio non admittenda, quia damnati CognoScunt Deum in Se esse Summum bonum et relate ad Creatura rationale eSS Unicum obiectum
beatificans. Unde quia etiam in ipsi manet potentia physica appetendi bonum, non apparet Cur ii phySic impoSSibile sit appetere bonum
divinum sub ratione boni, Cum non Sub eadem Sed Sub alia ratione Deus Sit eorum malum neque apparet, Cur hySic non poSSint de- Siderare, ut tollatur totum id, quo a Deo Separantur. Nisi aliquomodo Deum appeterent, priUatione eiu non eSSent infelices. Quare alii Concedunt in damnati non esse phySicam impotentiam ponendi actum naturaliter honestum Sed moralem tantum Vident enim damnati abominabilem Statum suum, in quo Se pSi Sua Culpa posuerunt, et in quo plane incapace sunt visioni beatificae e altera parte perpetuo Subiecti sunt gravissimis poenis. Unde etsi naturali appetitu beatitudinis ad Deum attrahuntur, tamen appetitu elicito ab eo a Uertuntur, Utpote Sibi maxime disproportionato et Scelerum uorum Severo Vindice . deStigitur tanta difficultas convertendi se ad Deum, ut hae converSi iiS
moraliter impossibilis dicenda sit Mares, De angelis , Ι). HaeCeS Communior Sententia quae Cum dictis Sacrae Scripturae Sa 4 2 Sqq et S. Patrum optime congruit. s. S. Basilius Hom. 3, ), S. Gregorius M. Moral. 7, 23, 47), . AmbroSta In Luc. l. 7 n. 2O4Sqq), S. Fulgontius De fide ad Petrum n. 36).
PRAENOTANDA DE IIS QUAE FINEM UNDI PRAECEDENT.
434. Totum mundum, qualis nunc est, nem habiturum, est de fide I 66, 22 2 et 3, ΙΙ. Ap 2I, I). Haec erit consummatio τέλος Saeculi Μ Ι3, 39Sq; 28, O), quando venerit dies Dominis Cor 3 Ι3)Secunda παρουσία Christi Μ 24, 3). De die autem illa et hora nemo Scit, neque angeli caelorum s M 24, 36), immo C 3, 32
additur: neque Filius, . Quod ideo utique dictum St, quia Per Filium homines hoc non discunt, non quod apud Se ipSe non OVerit' S. Augost. In Ps. 6). Christus quaedam signa Consummationi praeVia
indicavit Mi c. 24). ex his quidem simul, mi fiunt. imminens Christi
280쪽
268 Tract. IV. De Deo fine ultimo et de novissimis.
adventu CognOSCi potest; attamen e Singuli vi coniecturae fieri poSSunt, et multae falSae Coniecturae actae Sunt. 435. Ante nem mundi praedicabitur hoc evan Plium re ni in universo orβ in testimonium omnibu gentibu et tun Ueniet Consummatios Μ 24, Ιη). Non promittitur omnium gentium ConVemio, etsi praedicatio Sine dubio ubique suum fructum habebit. Neque dicitur ConSummatio immediate Secutura univerSalem praedicationem. Etiam iudaei tunc convertentur ad ChriStum Rom I, 23 sqq); Sed inurissos christianos erit magna apoStasia a TheS. 2, 3 f. t 24, 222 sqq). Hae desectio maXima erit, quando Venerit Antichristus Ι Ι 2, 18), qui a S. Paulo describitur ut homo peccati, filius perditionis, qui adversatur et Xtollitur Supra omne, quod dicitur Deus, aut quod colitur, ita ut in templo Dei Sedeat, Stenden Se tamquam Sit DeuS. . . . CuiuS St dventu SeCundum operationem Satanae in omni virtute et ignis et prodigiis mendacibus, et in omni eductione iniquitatis iis, qui pereunt, eo quod Caritatem Veritati non receperunt, ut salvi fierent. Ideo mittet illi Deus operationem erroriS, ut Credant mendacio, ut iudicentur omneS, qui non Crediderunt Veritati, Sed On-
Senserunt iniquitatis a TheS 2, 3 S 9sqq). Quaedam e hi prodigiis falsis enumerantur Ap Ι3, HLSqq. f. an , 7 Sqq. Contra Antichristum pugnabunt duo prophetae, qui occidentur, sed resuscitabuntur, et in Caelum Scendent Ap II, 3 qq). Unume illis esse Eliam indicatur in . Scriptura Mai. 4, 3 q; t 7,
IOSqq). Alterum SSe Henoch concludunt ex Eccli 44, 6 Henoch translatus est in paradisum, ut det gentibu paenitentiam a Cf. Mares, De myst vitae Christi diSp. 33, ecl. 3 BellarminuS, De Om. Ont. 3.6). Quae immediate finem praecedent, Christus ita describit et Sol obscurabitur, et luna non dabit lumen Suum, et Stellae Cadent de caelo, et Virtute caelorum Commovebuntur; et tunc parebit signum Filii hominis in Caelo et tunc plangent omnes tribus terrae, et videbunt Filium homini venientem in nubibus caeli cum Virtute multa et maieStates Μ 24, 29 Sqq; cf. L 2I, 25 sqq). Hi non obstantibus dies Domini VenturuS Si sicut fur Thes 3, 2 4), quia, ut ait S. Thomas, illa Signa, quae Circa iudicium erunt, infra iudicium computabuntur, ut Sic dies iudicii omnia illa contineat. Unde quamvis e Signi apparentibUS circa diem iudicii homines terreantur, ante tamen quam illa Signa apparere incipiant, in pace et securitate impii se esse Credent OSt mortem Antichristi, ante Christi adventum, non Statim vidente mundum ConSummari, ut PriuS XiStimabant Supplem. q. 73, a. I ad I). Prop. LVI. Ante secundum Christi alventum omne mortui
436. Stat quaeSt. Resurrectio intellegitur iterata coniunctio ani