장음표시 사용
251쪽
Cap. I. Me beatitudine caelesti Prop. LI. 230
ut cognoScant te solum Deum Verum a Io 7, 3). De fide quoque hoc valet, Sed incohative tantum, quia fide aliquando evacuabitur;
persecte autem non valet niSi de cognitione alteriu vitae. Nam per fidem et dona fidei annexa e parte tantum CognOSCimUS. . . . Cum autem Venerit, quod persectum Si in altera Vital, evacuabitur, quod e Parte St. Cum SSem parUulUS loquebar ut parVuluS, Sapiebam ut parvuluS, Cogitabam ut parvuluS; quando autem factu Sum Vir, CVRCuaVi, quae erant Parvuli. Videmu nunc per Speculum in aenigmate, tunc autem facie ad faciem. Nunc OgnOSCO X Arte, tun Cautem CognoSCam, Sicut et Cognitu Sum Cor 3 9 Sqq). Itaque apostolus docet in statu perfecto alteriu Vitae QSSaturam esse fidem,
cum Si Cognitio impersecta, Sicut vir deponit puerilem cognoscendi et loquendi modum. Cognitio Dei in hac vita est impersecta, quia
fit per Speculum Creaturarum Rom I, O), quae non Xhibent persectionem Dei Secundum modum eiu proprium Sed analogice tantum. ConSequenter St aenigmatica, i. e. ObSCura, Sicut Omne uenigma Stobscurum quid, Sub ignorum involucri magi OCCultanS URm reVelan Sensum. Cognitio autem alterius vitae erit immediata, et facie adlaCiems, quo hebraiSmo, Si iungitur cum Verbo Videndi, Significatur immediata alicuius personae intuitio . Sensus igitur est Cum in hac vita Deum mediate et ideo obscure videamUS, in altera ita eum videbimus immediate et ideo persecte. Quare poStolus addit Ego
Deum CognoSCam, Sicut Deu me CognOSCit, Utique Semper SerUata
differentia inter cognitionem infinitam et finitam. S. Ioanne ait: e CariS-Simi, nunc filii Dei sumus, et nondum apparuit, quid erimuS. CimuS, quoniam Cum apparuerit, Simile ei erimUS, QUOniam Uidebimu eum, sicuti est Io 3, 2). Ergo tota dignita adoptionis Supernaturalis mani Stabitur post diem iudicii, quando per Cte Simile erimu Christo, Vidente eum Secundum naturam divinam Nun peregrinamur in fide, tun autem Videbimus per Speciem propriam 2 Cor 3, 6 sq).b Ex bono infinito clare proposito fluit neceSSario amor Dei. Unde ad beatitudinem pertinet etiam caritas. Immo S. Paulus inde
praedicat Xcellentiam CaritatiS, quod in altera quoque ita manebit. Carita numquam XCidit. Sive prophetiae evacuabuntur, SiVe linguaec Sabunt, Sive Cientia destruetur Nunc autem in hac vita manent fides, Spes CaritaS tria haec maior autem horum S caritaS Cor I 3, 13). In caelo Societa beatorum est SponSa Agni, Cum eo artiSSima caritate coniuncta. Regnavit Dominus Deu noster omnipotenS. Gaudeamu et XSultemu S, et demu gloriam ei, quia venerunt nuptiae Agni, et Xo eiu praeparaVit Ses Ap Ι9 6 Sq), Paratam SiCut PonSamornatam Viro Suo. Et audivi vocem magnam de throno dicentem:
Ecce tabernaculum Dei cum hominibus, et habitabit cum iis, et ipsi populu eiu erunt, et ipS Deus cum ii erit eorum DeuS ApC2I, 2 Sq).C Ergo etiam gaudium erit in caelis, quia gaudium nihil aliud est nisi amor boni praesentis Euge serve bone et fideli . . . intra in
252쪽
aho Tract. IV. Me Deo fine ultimo et de novissimis Par I. Me novissimis hominis.
Deum. . . . Videbitur autem in regno Caelorum Paternaliter . . . atre incorruptelam donante in aeternam Vitam, quae UniCuique evenitis eo,
quod videat Deum s Contra haer. 4, O, ). S. BaSiliuS: Non StDominus noster Iesu Christus Secundum humanitatis considerationem
ultimum desiderabile, Sed neque angeli. . . . CraSSa enim Si harum quoque rerum scientia in Comparatione illiu , facie ad faciem . . . .
Solus Pater ipse est finis et ultima beatitudo. Si enim Deum non
iam in speculi et per aliena CognoscimuS, Sed ad ipsum ut Solum et unum accedimuS, tun ultimum finem ClemUS. . . . Dei enim Patris
regnum est immateriale et, ut ita qui dicat, ipsius divinitatis visio, Ep. 8 7 . . Ioannes Chrysost. Si Petrus in transfiguratione Christi
ObScuram quandam viden futurorum imaginem, omnia Statim reiecit ab animo ob inditam e tali visione voluptatem, quid dicetur, quando iPS rerum Verita aderit, quando apertis aedibus regii intueri licebit regem ipsum, non amplius in aenigmate neque per PeCulum sed facie ad faciem, non amplius per fidem Sed per Speciems Ad Theodorum lapSum , II . . AuguStinus et Videmu nunc per Peculum in aenigmate, tunc autem facie ad faciem. Sic iam vident sancti angeli. . . . Sicut ergo illi vident, ita et nos ViSuri Sumus, Sed nondum ita idemUS. . . . Praemium itaque fidei nobis visio Sta Servabitur, de qua et Ioanne apoStolu loquenS: Cum apparuerit, inquit . . . FacieSautem Dei manis statio eius intellegenda Sis De Civ. et 22, 29 I). Qui hoc invenerunt, dicendi sunt in beatitudinis poSSessione ConSiSteres
Retract. I, 4, 2). Nam nemo beatu CSt, Ut eo, quod amat, non fruitur . . . UiSqui ergo ruitur eo, quod amat, et Summum bonum
amat, qui eum beatum nisi miserrimus negat Ps De civ. De 8 8. 393. ATR. S. Ex definitionibus CCleSiae. Benedictus XII Definimus, quod beati in caelo viderunt et vident
divinam essentiam visione intuitiva et etiam faciali, nulla mediante creatura in ratione obiecti visi se habente, sed divina essentia immediate Se Ude, Clare et aperte ii ostendente, quodque Si vidente eadem diVina SSentia perfruuntur, necnon quod ex tali visione et fruitione eorum animae, qui iam deceSSerunt, Sunt vere beatae et habent vitam et requiem aeternam, et etiam animae illorum, qui postea decedent, eandem divinam videbunt essentiam, ipsaque perfruentur ante iudicium generale ... quodque, OBtquam incohata fuerit vel erit talis intuitiva ac faciatis visio et fruitio in iisdem, eadem visio et ruitio Sine aliqua inter-CiSione Seu vacuatione praedictae visionis et fruitionis continuata XStitit
253쪽
Cap. I. Me beatitudine caelesti Prop. LI. 24Ι
et continuabitur usque ad finale iudicium et e tunc usque in empiternum s Dens. n. 33O). Prior pars huius definitionis de intuitiva Dei visione repetita est a concilio orenIino, sed additur a beatis clare videri Deum trinum et unum, Sicuti est Dens. n. 693). Concilium Piennense reiecit hunCerrorem Beguardorum: Quod quaelibet intellectualis natura in se ipsa naturaliter Si beata, quodque anima non indiget lumine gloriae, ipSam elevante ad Deum videndum et eo beate ruendum s Dens. n. 475). Quia tamen concilium Duranense V et concilium vaticanum docent Deum esse incomprehenSibilem Dens. n. 428 782), Concludendum StDeum neque a beati Comprehendi, i. e. non tam PerseCte OgnΟSCi,
quantum Cognoscibili est; nam Deus est infinita cognitio obiecti infiniti, beati autem vident quidem obiectum infinitum, sed non videntactu infinito, sicut Deus ipse. Ergo potest alius alio Deum persectiuS videre, et revera Dei visio et beatitudo in caelitibus est diversa promeritorum diversitate, ut docet concilium orentinum l. c. cf. S. Thoma I q. 2, a. 7 ad 2 et ). Ceterum omnes theologi docent totam hanc rem SSe n Surium Stricte dinum CL Supra n. Op).EXplicationis gratia addere iuvat a plerisque theologi doceri lumen gloriae esse qualitatem operativam, a Deo Supernaturaliter infusam, qua intellectus iuvetur ad Deum videndum cs Ap 22 4 Sq),
non vero adesse in Visione beatifica seciem impressam, qua Deus CognOSCatur, Sed SSentiam divinam pSam esse quodammodo loco Speciei impreSSae, non utique insormando intellectum Sed extrinsecus influendo. S. Thomas ait: e Oportet, Si Deus per essentiam videri debeat, quod per nullam Creatam Speciem videatur, Sed PS eiuSessentia fiat intellegibilis sorma intellectus eum videntis. Quod fieri
non potest, nisi ad hoc intellectu creatu per lumen gloriae disponatur. Et sic in videndo Deum per essentiam, per dispositionem insus luminis pertingit men ad terminum viae, qui S glorias De Verit. q. IO R. O). Cf. Mares, De DC 2 Q3.394. OB L Illa locutio videre Deum facie ad faciem adhibetur, ubi
Certe nullus Sermo est de visione immediata essentiae divinae, ut G 32, 3o et aliis locis Ergo ex hac dictione non potest Colligi visio essentiae divinae. Res . Dist antec. Illa locutio interdum adhibetur, ubi sermo est de visibilibus apparitionibus Dei, et refertur ad Corpoream Visionem formarum visibiliter apparentium, conci antec adhibetur de intellectuali cognitione, quam de Deo ipso in hac vita habemus, ei nuc. Non enim videbit me homo, et Vivet ' Ex 33, o). Diff. conseq. Nihil Colligi posset, si sermo esset apud apostolum de visibili aliqua apparitione, quae oculi Corporeis Videri OSSet, conc conseq. si sermo est de intelleCtuali Cognitione perfecta, quae succedet fidei in altera ita, em conus. 395. Obi. I. atre graeci contra eunomianos Saepe docent essentiam divinam ne a beatis quidem videri. Ergo ex doctrina Patrum probari non potest visio intuitiva.
254쪽
Tract. IV. Me Deo fine ultimo et de novissimis Pars I. Me novissimis hominis.
Ross. Dist ante e Illi Patres negant ViSionem Comprehensivam Dei, quam unomiani docebant, conc antec. negant ViSionem non Comprehen-
Sivam, nem nuc. Et neg. conSeg. Ita S. Ioannes C vsost in homiliis de incomprehensibili Dei natura Περὶ καταλήπτ0u, negat quidem angelos nosse, quid Deus sit secundum substantiam De inCompreh. Om. I, ), sed saepe
inculcat se intellegere perfectam ComprehenSionem SSentiae seu Cognitionem talem, qualem Pater habet de Filio ' In Ioan hom. 13, 2). Similiter S. Frillus Hieros. Dei saCiem angeli Continuo vident in caelis vident
autem unusquisque secundum proprii ordini et loci mensuram. Purus vero paterni splendoris Contuitu proprie a Sincere Filio una cum Spiritu Sancto reservatus est Catech. 7, o . Itaque quod desideratur in scriptis S. atrum, non est nisi fixa terminologia, qua distinguitur inter simplicem visionem intuitivam et ComprehenSionem. 396. OBLIII. Deus est omnino implex. Atqui Si id, quod est omnino simplex, in se videtur, totum Videtur. Ergo nulla est distinctio inter visionem
et Comprehensionem Dei. Resp. Dist. mai. Deu eS Omnino imple et Simul infinitus, cons. mai. Deus est simplex ad modum nudi ConCeptu entis, Cuiu nulla est X- tensio vel intensio perfectionis, eg mai. Dist. min. Si id, quod est simplex sine extensione et intenSione per CtioniS, Videtur, totum Videtur, conc. min. psi ens simplex et infinitum in se videtur, totum videtur, Subdist. min. Videtur totum et non necessario totaliter, con min. Videtur Semper totum et totaliter, ex. min. Et ex conseq. Totaliter dicit modum obiecti, non quidem ita, quod totus modus obiecti non adit sub Cognitione, sed quia modus obiecti non est modus Cognoscentis. Qui igitur videt Deum per es sentiam, videt hoc in eo, quod infinite exsistit et infinite cognoscibilis est; sed hic infinitus modus non competit ei, ut scit ipse infinite CognosCat, SiCut aliquis probabiliter scire potest aliquam propoSitionem esSe demonstrabilem, licet ipse eam demonstrative non cognoSCath S. Thomaso, . 12, a. 7 ad 3J. 397. Obi. U. Si essent gradus in visione beatifica iis, qui inferiore gradus habent, non esset satisfaCtum. Atqui hoc est contra conceptum beatitudinis. Ergo omne eundem gradum visionis beatificae habent. Ress. Q. ai. Nam minimus gradus beatitudinis sufficit ad animam Satiandam; et singuli beati vident se et omnes alios habere beatitudinem Sibi convenientem; et quia perfecta caritate inter se Coniuncti Sunt, alter de alterius beatitudine gaudet Esse varios gradus beatitudinis Si de fide. Concilium orentinum docet omnes beatos videre Deum, pro meri torum tamen diverSitate alium alio perfectius, Dens. n. 603ὶ Concilium
tridentinum SeSS. 6 Can. 32 et S. q. d. hominis iustifiCati bona per . . . non Vere mereri . . . gloriae augmentum . . . A. S. Dens. n. 842). ChriStu ait: Filius homini . . . reddet unicuique secundum opera eiuS Μ Ι6, 27J.
Prop. LII. Eeatitudo est indefectibilis. 398 Stat quaeSL Etsi in ratione obiecti Deus persecte sufficiat ad hominem beatificandum, nam ei homo simpliciter beatus dici non
255쪽
Cap. I. Me beatitudine caelesti Prop. LII. 243
posset, si posset beatitudinem amittere. Ergo in desectibilitas est qualitas beatitudinis, quae ad eius persectionem requiritur. Duplici modo posset amitti beatitudo, Si aut Deus recederet ab homine beato, aut beatus recederet a Deo. Hoc alterum rigenistae docuerunt, quorum doctrina damnata Si Dens. n. O3).399. AT . I. S. Scriptura. Deus ex Sua parte non auferet eatitudinem; nam iustis promisit e vitam aeternam s. Ibunt iuSti in vitam aeternam Μ 23, 46 Cf. I9, 29;M IO, 3O; ΙἄΙΟ, 28). Gaudium VeStrum nemo tollet a vobiSs Io Ι6, 22). Qui vicerit, faciam illum columnam in templo Dei mei, et fora non egre
Neque Sancti caelius peccato recedent a Deo; nam in civitatem Caelestem non intrabit aliquod coinquinatum aut abominationem faciens et mendacium s Ap 2I, 27), Sed erit ibi Semita et Via, et via Sancta vocabitur non tranSibi per eam pollutus et haec erit vobis directavia, ita ut Stulti non errent per eam ... Et laetitia empiterna Super Caput eorum, gaudium et laetitiam obtinebunt, et fugiet dolor et gemitus Ι 33 8 IO). Itaque Deus regeneravit nos in hereditatem incorruptibilem et incontaminatam et immarceSSibilem Petro, ). His et aliis dictis evidenter omne peccatum a regno beatitudini excluditur. 4ΟO. m. a. Ex traditione. S. Au ustinus Deus mihi Seipsum promittit, et id me in aeternum habiturum promittit. Tantum habeo, et numquam non habeo. agna felicitas Pars mea Deus. Quamdiu In Saecula In PS. 72, n. 32). S. Fulgentius: Inhaerentibus Deo nihil inest de varietate temporiS, quia Collato sibi aeternae incorruptionis atque incommutabilitati munere
nihil in se sentiunt mutationis, De fide ad Petrum n. 29). Similiter S. Gregorius M. Moral. 34, 7, 3), S. Ioanne DamaSc. De fide 2, 3)aliique Patres. S. Anselmus Beati certi erunt numquam et nullatenuSista vel potius istud bonum Sibi defuturum, Sicut Certi Sunt e non Sua sponte illud amissuros, nec dilectorem Deum dilectoribus suis invitis ablaturum, nec aliquid Deo potentiu invito Deum et illo separaturum s ProSlog. C. 23). Theologorum doctrinam Vide apud S. Thomam I, 2 q. 3 R. 4, Vel apud Sua res, De fine ultimo disp. 9 et I O. Doctrina ecclesiae Constat e Symbolis, in quibus iubemur profiteri fidem in vitam aeternam, Secundum concilium lateranenses I iusti ad aeternam merentur beatitudinem pervenires Dens. n. 43O CL O9836 842 dem patet e definitione Benedicti XII supra n. 393 .
4ΟΙ. Arg. ratione. Si beatitudo deficeret, aut Deus eam tolleret Sine ulla ratione X parte beatorum aut propter Peccata eorum. Atqui Utrumque repugnat.
Ergo beatitudo est indefectibilis.
256쪽
Iaa Tract. IV. Me Deo fine ultimo et de novissimis. Pars I. Me novissimis hominis.
Prob. min. Deus non tollit beatitudinem e mero arbitrio, quia est immutabilis in consiliis suis, et quia Sine paenitentia Sunt dona Deis Romo I, 29); et Si Deus beati manente eorum bona voluntate subtraheret beatitudinem, non redderet ii Secundum opera eorum et dilectio, quae non Si StabiliS, non St Vera dilectiori Vera autem est dilectio Dei erga beatoS. Beati autem e Sua parte non OSSunt deficere a diligendo Deo,
quia Volunta eorum neceSSitatur ad amandum Summum bonum Sine admixtione mali lare propoSitum. Deu quidem etiam in hac vita est Summum noStrum bonum at o bonum bSCur tantum a nobi percipitur et admiXta habet multa, quae ingrata Sunt naturae humanae. In altera autem vita hoc bonum Videtur, Sicut est in Se pSo, et omne malum aberit. Nam et abSterget Deu omnem lacrimam ab oculi eorum, et mor Ultra non erit, neque luctu neque Clamor neque dolor erit
4Oa. OBLO. Deus et in angelis Suis reperit pravitatem Ιo 4, 18). Ergo etiam angeli deficere possunt, et Consequenter homine beati.
Ressp. Ne o suppositum verba Elipha Themanitae infallibiliter esse vera, quia in Scriptura legantur cf. Iob et 7 . Dein si supponimus illa verbaeSS Vera, Valent de angeli peCCantibus, qui non erant in beatitudine. Si ad bonos angelo appliCantur, respondendum est Angeli et ceteri beati sunt natura defectibiles, sed non deficiunt. Ita S. Mustinus: SanCt angeli, Comparati Cum Deo, iusti non Sunt, non quia a iustitia lapsi sunt, sed quia facti sunt, et Deus non Sunt, tantumque luminis Spiritualis habere non possunt, quantum habet ille, a quo facti sunt. . . . Sed alia quaeStio St, quantum iustitiae ipsius Capiant angeli, quantumque non Capiant. Cuiu enim participatione iusti sunt, eius comparatione ne iusti sunt Ad Orosium contra
4Ο3. Obi. I. corus ait et Nulla est Causa intrinseca in voluntate ichaelisnun beati, per quam XCludatur potentia ad peccandum pro alias, in sensu divisionis a In , diSt. 49 q. 6ὶ, i. e. remoto influxu divino. Ergo SeCundum
autem CaUS intrinSeCa, prohibens istam potentiam omnino reduci ad actum; sed per Causam extrinSecam est impossibilis potentia illa propinqua ad peccandum, videlicet per voluntatem Dei praevenientem illam voluntatem, ut Semper Continuet Ctum fruendi, et ita numquam possit potentiam Suam remotam non fruendi vel peccandi reducere ad actum. Ergo etiam Scotus et Cotistae docent beatos esse impeCCabiles, et beatitudinem esse indefectibilem sed impeccabilitatem referunt ad externum Dei influxum. Ceteri vero theologi Cum S. Thoma 1, 2, . , a. 4 impeCCabilitatem eo expliCant, quod volunta beatorum Deum intuentium necessario Deum amet et ideo peCCare nequeat. Ubi enim non est indifferentia iudicii de bono proposito, non poteSt esse indifferentia voluntatis.
257쪽
Cap. I. Me beatitudine caelesti Prop. LII. Schol. I. 243
Quia vero in beatis non sunt soli actus beatifici sed etiam alii actus naturales in intellectu et voluntate, hi inferiores Ctu non formaliter Constituuntur perfecti ipsis actibus beatificis, sed per modum redundantiae', ut loquitur . Thomas In , diSt. 5 q. 2, a. 3, Ol. 2 , Une redun dantia potest impediri ab omnipotentia divina, Si adest ratio ita agendi, sicut Deus in Christo habente visionem beatificam tamen tempore mortalis vitae eius impedivit, ne gaudium beatificum redderet animam eius impassibilem secundum inferiores actus. Si neCessita amandi Deum Conaturaliter quidem se extendit etiam ad voluntatem, quatenu Sequitur naturale rationis lumen, at non Ssentialiter ita redundat amor beatificus in inferiores aCtus voluntatis, ut etiam hi in omni Condicione amittant libertatem in ordine morali. 4O4. Obi. V. Lumen gloriae est qualitas Supernaturalis Sicut gratia sanctificans. Atqui gratia potest destrui. Ergo etiam lumen gloriae, et Consequenter beatitudo. Resp. Dist mai. Lumen gloriae Si SiCUt gratia patriae, conc maiοῦ Stsicut gratia viae, ero mai. Dist. min. Gratia Viae poteS deStrui, conc. min. ἰgratia Patriae, nef. min. Et G. conseq. Et lumen gloriae et gratia sunt aliquid entis Creati. En autem Creatum, Sicut a Deo faCtum est, ita a Deo
destrui potest. Ex altera parte et lumen gloriae et gratia est aliquid ex se incorruptibile, quia est forma spiritualis in subiecto spirituali. Sed est haec differentia inter lumen gloriae et gratiam gratia in a vita a Deo tollitur, si homo peccato mortali se ea indignum reddit lumen autem gloriae pertinet ad statum finalem, qui est immutabilis tum ex parte Dei, qui se incessanter homini videndum et fruendum exhibet, tum ex parte hominis, qui non potest summo bono Suo Clarissime proposito non inhaerere intensissima Caritate S. omas , , . , a. 4 . Immo ne suCCedunt sibi quidem varii actus beatifici, sed unus est Ctu visioni et unus actus dileCtionis per totam aeternitatem; et Si beatu Summo gradu, quo fieri potest, assimilatur immutabili Deo. SCBOI. I. De beatitudine aegidentali. 4o5. Imprimis in intellectu et voluntate beatorum Sunt variae perfectiones, quae accidentaliter Se habent ad beatitudinem, et si abessent, non minueretur essentiali beatitudo. Ita per ipsam visionem beatificam beati non solum vident Deum et omnes persectione divinas, Sed inessentia divina seu in Verbo ident etiam multa alia, quae noSSe PSorum interest. Nulli intellectui beato deest, quin cognoSCat in Verbo omnia, quae ad ipSum Spectant S. Thoma 3 q. IO, a. 2), etSi non omnia ident, quae Deus ipse videt in SSentia sua, quia non habent ViSionem ComprehenSivam Cf. Sua res, De De Uno l. 2, c. 27 sq). Beati igitur dicuntur comprehenSores, quia Deum, finem ultimum, immobiliter poSSident, et si distinguuntur a viatoribus, qui adhuc sunt in via ad beatitudinem obtinendam non dicuntur Comprehensore quaSi CognOScant omnia, quae in Deo Sunt cognoscibilia S. Thoma I q. 2 R. PSq). ComPrehensio Dei, visio beatifica, ruitio caritatis vocantur iste beatorum,
258쪽
II 6 Tract. IV. Me Deo fine ultimo et de novissimis. Tars I. Me novissimis hominis.
Haben beati naturalem quoque o nitionem Dei et aliarum rerum, quia facultates naturale non manent in ii otioSae, neque est ulla ratio supponendi deleri in iis specie naturaliter acquisita vel etiam infusas, si quae Sunt CL Supra n. 26 I). Immo multi theologi, ut Suares De ult fine di Sp. 8, ecl. I n. ), docent omnibus beatis infundi scientiam eorum, quae naturaliter ignorant et quae tamen eo scire Conveniens St. Alii autem hoc negant, Cum Sufficiat visio beatifica ad haec mani Standa. Non manent in beatis actus dei theolo icae, ut colligitur ex Cor 3 8 Sqq, et docetur ab eccleSia, ut a Benedicto XII: Uisio divinae essentiae eiusque fruitio actu fidei et Spei evacuant, prout fides et spes propriae theologicae Sunt VirtuteS Dens. n. 33O). Ratio
est, quia est de Conceptu fidei, ut VerSetur Circa Deum non ViSum, et de conceptu Spei, Ut tendat in bonum absenS. Iamvero in beatitudine Deus est et ViSu et praeSenS. Ceterae autem Persectione Supernaturales intellectus, ut dona Spiritu Sancti, quae in Conceptu Suo non includunt ObScuritatem, manent in beatis, sicut sunt in Christo Is ΙΙ, ).
Similiter in voluntate beatorum excesta se manent ceterae virtute eatenu Saltem, quatenu earum exercitium nullam includit impersectionem Imprimi manet CaritaS, quia carita numquam eXCidita
Cor 3, ). Ergo in voluntate non Sicut in intellectu, deStructa Virtute viae novus habitus insunditur, sed permanet idem habitus in statu perfecto et immobili. Aliae Virtutes non possunt in patria habere omnem materiam, Uam habuerunt in via, ut patet in temperantia et fortitudine; sed possunt Sancti Saltem gaudere de actibus harum virtutum olim Xercitis, et Si aliqua materia harum Virtutum Semper adest, quae est differentia inter a virtutes et fidem vel Spem theologicam, quae in Caelo non iam habent ullam propriam materiam. Quidquid desiderant habere, beati aut habent aut Suo tempore Se
habituro esse Sciunt Cum abSoluta Certitudine, e g. Coniunctionem
Cum Corporibus Suis post diem iudicii: Omnes beati habent, quod Volunt , inquit S. Augustinus De Trin. 3, 3), quia Volunt, quod
4O6. Post diem iudicii habesbtin beati accidesntalem beatitudinem ex
Corporibu non erit quidem persectio beatitudo essentialis S. Thomas I, 2, . , . ), quia ad ViSionem intuitivam Corpus non poteSi quidquam Conferre, Sed Xtensive augetur beatitudo, quia e anima in Corseu redundat, et Si beati in corporibus suis habent novam gloriam et nova delectationes. Sed sicut gloria animae est inaequalici beatiS, ita etiam gloria corporis. De qua re ait apostolus: Alia clarita SoliS, alia Clarita lunae et alia claritas stellarum stella enim a stella differt in Claritate. Sic et resurrectio mortuorum Cor 13, PSq). Erunt qui
259쪽
Cap. I. Me beatitudine caelesti Prop. LII. Schol. I. a. 24i
dem corpora in alio Statu, quodammodo Spirituali, attamen vera Corpora humana Cum omni integritate et perfectione debita sine ullis desectibus, ad exemplar corporis Christi gloriosi Actione vitae egetativae non erunt Μ 22, 3O. I Coro 3 42 44); erunt autem actioneSVitae enSitivae Sine ulla paSSione vel Corruptione organorum S. Thomas, Supplem. q. 2). Videbunt igitur beati corpora gloriosa, audient
voce humanaS, CeSSabunt omnia ingrata, aderunt omnia ConVenientia,
etsi fatendum est nos nunc ne huius quidem infimae vitae beatorum habere Clarum Conceptum. Tunc persectissime implebitur illud: Cormeum et Caro mea XSultaverunt in Deum vivum PS 3, 3).4o7. Beati habebunt accidentalem satirudinem ex Societate amicorum, quia ConStituunt OVam Civitatem Dei Ap 2I, ), Sunt in una domo cum multis mansionibu Io 4, 2 , accumbunt ad unum Convivium Spirituale M 8, ΙΙ), gaudebunt de Societate Parentum, O natorum, omnium ipsi Specialiter Coniunctorum, imprimis de gloria Beatae Virginis, reginae Caelorum, et de gloria IeS Christi, omnium Sanctorum SanctiSSimi, omnium beatorum beatissimi, regni Caelestis regi glorioSiSSinai, Cui omne gratia agent pro opere redemptioni et laudes offerent in Saecula saeculorum Ap 3, II qq). Beati, qui
ad coenam nuptiarum Agni vocati Sunt Ap I9, 9 . 4o8. Guidam beati habent accidentalem beatitudinem, quae aureola
Tocatur. Omni beatitudo est Corona CCepta pro Certamine sortiter
Superato Cor 9, 23. 2 Tim 4, 8 . Sed quidam beati ob quasdam
eXcellentes Victoria accipiunt Speciale quoddam praemium, quod in Comparatione Cum SSentiali beatitudine minus quoddam est, et ideo
Vocatur Oronula Seu aureola. Aureola Si privilegiatum praemium
privilegiatae Victoriae s S. Thomas, Supplem. q. 96, a. ). Specialem autem Victoriam de diabolo obtinent, qui docendo regnum Dei amplificant D 12, 3 ii, qui Sanguinem fundunt pro fide et virtute Apo7, 3 sq); qui virginitate Ob Christi amorem Servata Carni impugnatione persectiSSime vincunt Ap Ι4, 3 q). Ideo aureola tribuitur doctoribus, martyribus, Virginibus, quia hi de insigni victoria, cum Dei
auXilio parta, in aeternum gaudebunt, et Specialiter a Deo honorabuntur S. Thomani. . . PSqq; Suares, De Ult fine diSP. II, SeCt. Q). Hi omnibu patet, quomodo beatitudo Sit Summa Dei glorificatio, quia omnes beati Deum Clare cognoscunt, intenSissime Sine intermiS-Sione amant et laudant, et Soli in omnibus placere volunt, Se PSOS
quodammodo obliviscuntur, ut toti ei vivant. Tunc et ipse Filius subiectu erit ei, qui Subiecit sibi omnia, ut sit Deus omnia in omnibus, Cor es 3 28) maior Dei gloria XCogitari non poteSt. SCDOL Quomodo et quo tempore obtineatur beatitudo. 4O9. Ad quaestionem: Quid boni faciam, ut habeam vitam aeternam P Christus respondet: e Si vis ad vitam ingredi, Serva mandata η
260쪽
II 8 Tract. IV. Me Deo fine ultimo et de novissimis Pars I. Me novissimis hominis.
Μ 19, 16 sq). Deus reddet unicuique Secundum pera eiuS, ii quidem, qui secundum patientiam boni operi gloriam et honorem et incorruptionem quaerunt, Vitam aeternam Rom 2 6 sq). Quia homo non est ibi ultima regula Suarum actionum, ideo tota bonita moralis consistit in rectitudine voluntati respectu fini ultimi. Vult igitur Deus ut homines adulti suis actibus recte se disponant ad finem ultimum et ita finem assequantur. S. Thomas: Rectitudo Voluntatis est per debitum ordinem ad finem ultimum fini autem Comparatur ad id, quod ordinatur ad finem, Sicut forma ad materiam. Unde Sicut materia non potest consequi formam, nisi Sit debito modo disposita ad ipsam, ita nihil consequitur finem, nisi sit debito modo ordinatum ad ipsum. Et ideo nullus potest ad beatitudinem pervenire nisi habeat rectitudinem voluntatis Ι, , . . a. ). Itaque perVeniunt homines ad beatitudinem avertendo se a boni perituri et Convertendo Se ad
In hac autem mortali vita persectam beatitudinem consequi non POSSUmUS. ScimVS enim, quoniam Si terreStri domus nostra huius habitationis i. e. mortale corpus diSSolvatur, quod aedificationem X
Deo habemus, domum non manufactam, aeternam in Reli . . . ScienteS, quoniam dum Sumu in Corpore, peregrinamur a Domino per fidem enim ambulamu et non per Speciem . . . Et ideo ContendimUS . . .
placere illi. Omne enim nos manifestari oportet ante tribunal Christi, Ut reserat nuSqui Sque Propria CorporiS, prout eSSit, Sive bonum Sive malum Cor , I sqq). Hi verbi ostenditur peregrinationem non finiri nisi morte, et beatitudinem reservari alteri vitae. Ergo in hac Vita facienda sunt bona opera, pro quibus post mortem dabitur beatitudo.
DE ORTE ET DE IUDICIO PARTICULARI.
Cf. S. Thomas, Supplem. q. 78, Contra gent. 4, Gregorius de Valentia Debeatit disp. I, N. Earminus, De beatitudine Sanctorum C. 3 sqq; Lessius, De Summo bono , I DNieri, De novissimis, rati I9o8; V. E. Mederisuber. Dies Eschatologie des hi Ambrosius, aderbor I9O7 7. Guben, e fing derniere a Sqq.
Prop. LIII. Statim post mortem anima iudicatur, eiuSque aeterna Sor cleterminatur Sententia immutabili. 4ΙΟ. Sicti Q UH2St. Omnibus hominibus ora moriendum Xperientia testatur, et fide docet. Mors est sequela peccati originalis Supran. I Sqq 28 SQ 333, 33 a); ConSistit autem in Separatione ani-mRe a Corpore, Sed anima etiam poS Separationem Vivere pergit Supra n. 283 qq). Dubium est de iis, qui in consummatione mundi Picturi Sunt, utrum hi quoque morituri sint, an sine morte tranSitUri ad statum incorruptibilitatis Ratio dubitationis sunt verba apOStoli et Ecce mysterium dico vobis: Omnes non dormiemus a L CO I 3, 3Ι,