장음표시 사용
241쪽
Pars VI. Me angelis Prop. XLVIII. Schol. I. a. 3. 4. 229
angelos quidem scire diem iudicii Μ 24, 36). Nihilominus angeli non
Cognoscunt naturaliter Secreta CordiS, quia Solu Deu eSt discretor cogitationum et intentionum cordis Hebr 4, 2). Tu nosti solus cor filiorum hominum R 8, 39). Ego Dominu SCrutan Coret probans reneSs Ieror, O). Similiter angeli non certo praesciunt libera sutura. Ego Sum DeuS, et non St ultra deUS , ne est similis mei, annuntian ab Xordio noviSSimum, et ab initio, quae neC- dum facta sunt Ι 46, 9 q). dem docent S. Patres. S. Hiero mus: Diabolu in anima intrinsecus nescit, quid Cogitet homo, nisi per exteriores motus intellegat s In S. 6, O). S. Ioannes Ch SoSt.: Certa praedictio futurorum immortalis dumtaXat Dei opus est, In Ioan hom. 9, 2). Eadem St OCtrina ScholaStiCOrUm, . . S. Thomae I q. 37 a 3 q). Secundum concitium vaticanum OSS. 3, c. 3 Prophetiae Dei infinitam scientiam luculenter CommonStrant s Dens. n. H79O). Dubitandum non est quin angeli Conceptu intellectus sui inter Se Communicare Seu intes se colloqui posSint, etSi neSCimus, quomodo
hoc fiat. Angelos inter se colloqui diserte dicit apostolus Iudas in epistula sua V. ). Sala ait Seraphim et clamabant alter ad alterum SanctuS IS , ). S. Ioannes Damasci et Sine ulla prolati Sermonis ope mutuo Sibi SenSa Sua Communicant et ConSilias De fide et, ). Generatim Patre occasione illius verbi apostoli: Si linguis hominum loquar et angelorum s Coro 3 I solum dicunt etiam angelo suam linguam habere, ut S. Basilius Hom. in illud: In principio erat Verbum n. ). CholaStici Student aliquo modo Xplicare rem, Sed non eS inter eo ConSenSu Cf. S. Thomas , . O7 Sua res, De angeliS2, 28, 37). Generatim dicunt angelum loqui ad alterum angelum per hoc, quod Voluntate Sua Conceptum suum ad alterum dirigat SCDoL . De ordinibu angelorum. 377. Non omne angelo eSSe aequales S. Scriptura teStatur, Ut Cum Michael vocatur unus de principibus primis D IO, 3). Varia
eorum nomina Supra n. 37O non enumerarentur, niSi ii reSponderet varia persectio in angelis. Ideo in ecclesia semper fuit persuaSio esse stare an elorum ordines Seu choros, persectione et muneribu distinctos. Sed quia novem illa nomina non uno loco Simul ponuntur, e S. Scriptura non Constat, utrum Singula nomina diverso ordines Significent, an sorte quaedam appellatione Sint Synonymae. Neque ante Saeculum SeXtum S. Patre de hac re proserunt determinatam Sententiam. E. g. S. Augustinus de illis verbis Colla I et sive throni Sive dominationes sive principatus Sive potestates ait: Quid inter Se distent quattuor illa vocabula, quibus universam ipsam caeleStem Ο- Cietatem Videtur apoStolu eSSe CompleXUS . . . dicant, qui OSSunt ego
me ista ignorare Confiteors Enchir. c. 8). Post Dio sit Areopagitae, qui dicitur, libros De caelesti hierarchias magis magisque Sententia in-
242쪽
Tract. III. Me Deo creant et elevante.
Valuit SSe OVem angelorum ChorOS, Cui Sententiae ecclesia in liturgia favet. In Breviario Romano die a Sept. in Secundo Nocturno legitur homilia 34 in Evang. S. Gres orta M., quae incipit et NoVem angelorum ordine dicimuS, quia Videlicet SSe Sacro eloquio Scimus. In eadem homilia e ipsi nominibu tum quorundam Singulorum angelorum tum ordinum angelicorum diversitate S. Gregorius Xplicare Studet. Secundum S. Thomam angeli in Ordines distinguuntur dispositive secundum naturalia dona, Ompletive Secundum dona Supernaturalia, quae angelis data Sunt Secundum Capacitatem naturalem I, . O8, a. ). Secundum naturalem et Supernaturalem Capacitatem accipiunt
varia officia, quae S. Thoma describit sequens doctrinam Dionysii et S. Gregorii . ibid. a. 3 et ). f. Mares De angelis , 3) μω-vius De angelis , ). Nihil horum S de fide. Multo minus certa est divisio angelorum in tres hierarchias S. Thoma l. . a. et ). Prop. XLIX. Alii angeli, perSeverantes in bono, ad beatitudinem
supernaturalem Vecti Sunt alii autem, peccanteS, in aeternum clamnati Sunt.
378. Sicti. QuaeSt. Quando in . Scriptura sermo est de angelis simpliciter, Semper sere intelleguntur angeli boni. Commemorantur autem etiam angeli non boni, qui solent dici angeli mali PS 77, 9),
vel appellantur alii nominibuS eorum malitiam vel damnationem Significantibus. Plerumque dicuntur daemone vel daemonia. HOS propter peccatum CommiSSum in aeternum eSSe damnato de fide est. Manichaei dicebant daemone natura Sua malo esse Origenistae Volebant futuram SSe aliquando generalem apocataStaSim Seu reStitutionem daemonum et Ceterorum damnatorum in integrum Uterque error ab ecclesia reiectu est CL Dens. n. II 237).379. HOD. Oct Q. Multi an eli, perseverantes in bono, ad eat, tudinem supernaturalem evecti sunt. Nam S. Scriptura docet bonorum hominum Sortem futuram esse cum angelis in caelo. Ita in Apocalypsi pluribus locis describitur beata societas angelorum et hominum in regno beatitudini. C. , II; , Sqq; 4, Sqq; 3, Sqq I9, PSqq). S. Paulus Scribit: Accessistis ad Sion montem et civitatem Dei vi- VentiS, IeruSalem CaeleStem, et multorum milium angelorum frequentiams Hebr 2, 22 . Homines beati aequales angelis sunt, et filii Sunt ei, cum Sint filii resurrectionis L Io, 36). Angeli in caelis Semper ident faciem atris mei, qui in caelis sis, inquit ChriStus Mi 8, O . Adstant angeli ante Dominum Tob 2, θ), Sunt in conspectu throni eiu Ap es, II II). S. Scriptura non Xpresse dicit, utrum sancti angeli in persecta beatitudine Creati sint, an ante beatitudinem fuerint in Statu Viatorum. Sed riS. Patres et theologi iocent angelos suisse priuS Viatore et
243쪽
Pars VI. me angelis Prop. XLIX. 23Ι
meruiSSe beatitudinem. S. Augustinus: Sancti angeli, cadentibus aliis per liberum arbitrium, per idem liberum arbitrium steterunt ipsi, et huius permansionis debitam mercedem recipere merUerunis De Corr.et grat. I, 2). S. Gre rius M. et Natura angelica, quando creata est, liberum accepit, utrum vellet in humilitate persiStere et in omnipotenti Dei ConSpectu manere, an ad Superbiam laberetur et a beatitudine caderet Sed quia cadentibus aliis, Sancti angeli in sua beatitudine perstiterunt, hoc acceperunt in munere, ut iam Cadere omnino non poSSinis In EZech. om. 7, 8 . S. Thomas ait Angeli non statim ab initio habuerunt ultimam beatitudinem I, . 62, a. ), Sed creati in via, cum gratia Dei se libere converterunt ad Deum amandum a. ), et Statim post primum actum caritatis beatitudinem ad
38o. Hos patra II. Alii an et peccaverunt, et in aeternum damnati sunt. Nam vocantur angeli peccantes 2 et 2 4 , qui in Veritate non Steterunt Ι 8, 44), qui non Servaverunt Suum principatum
Iudis. 6), quoniam ab initio peccaverunt 1 Io 3 8 et pugnaverunt contra Deum Ap I 2, 7 sqq). deo deiecti sunt de Caelo L IO, 8), missi in ignem aeternum M 25, Ι), vinculis aeternis ligati Iudis. 6), rudentibus inserni in tartarum detracti cruciantur a Pet 2 4). Hi mali angeli habent caput, qui vocatur diabolus Μ 23, I), SatanaS L II, 8 22, 3I), Beelzebub M IO, s), et alia nomina habet,
quibus eius malitia significatur. Non tamen in Scriptura Vocatur Lucifer, qu nomine poSterioribu Saeculis communiter appellari conSuevite allegorica XpoSitione eorum, quae IS 4, 2 SQ et E 28, I Sqqde regibus Babylonis et Tyri dicuntur. Secundum S. Thomam I q. 63, a. 7 diabolus probabilius sui supremus omnium angelorum, quia in eo, in quo sui maXima excellentia fuit etiam maXima Superbia Concilium lateranense V docet: Diabolus et alii daemone a Deo quidem natura creati sunt boni, Sed ipsi per se facti sunt malis Dens.
n. 428). In quo ConStiterit peccatum angelorum, reUelatum non St,
Sed Certum Si fuisse superbiam. Cum quidam diXissent suiSSe invidiam, S. Mustinus hoc refutat ita: Nonnulli dicunt ipsum ei fuisse casuma Superni SedibuS, quod inviderit homini facto ad imaginem Dei. Porro haec invidia Sequitur superbiam, non praecedit . . . Amando enim quiSque XCellentiam propriam vel paribus invidet, quod ei Coaequentur; Vel in serioribus, ne ibi coaequentur vel superioribuS, quod ii non Coaequetur. Superbiendo igitur invidus, non invidendoquiSque SuperbuS St. Merito initium omnis peccati superbiam Scrip
244쪽
Tract. III. Me Deo creant et elevante.
Poenam daemonum SSe aeternam patet e Scriptura Μ 23 4 I. Ap 2O, 9 q), et e traditione. S. Au unisuS cIdeo angelus irreparabiliter cecidit, quoniam Cui plumdatur, plus eXigitur ab eos Contra Iul. opus impers. 6, 22). S. Ioanne DamaS Qui Sua sponte peccat, inexcusabilis est. Itaque diaboluS, qui Sua Sponte non e Seductione neque e infirmitate peccavit, paenitere nesciis Contra
Μanich. 33). S. FulgentiuS: De angeli quidem Deus hoc disposuit
ut si quis eorum bonitatem Voluntati perderet, numquam eam divino munere repararet De fide ad Petr. 3, O). Immo S. Thomas CenSet angelicam voluntatem facta Semel electione intrinSecus esse immutabilem I, . 64, a. ), quod alii non admittunt Mares, De angelis 3 IO LSqq). Locu quidem propriuidaemonum S insernus, Sed ante diem iudicii quidam eorum sunt in hoc mundo, ut patet e liS, quae
in evangeliis narrantur de daemoniaciS. 38 I. Ohi. I. S. Augustinus De Civ. Dei Ia, 9 et Gennadius De eccl. dogm. 59 dicunt angelos Creatos esse in beatitudine. Atqui angeli beati non potuerunt mereri beatitudinem neque deficere a beatitudine. Ergo thesis
RE . Dist. H. Angeli Creati sunt in imperfecta beatitudine, sicut etiam primi homines, propter XCellentem Statum, in quo erant, conc. mai. creati sunt in consummata beatitudine visioni Dei, ex mai Dist. min. Qui est in consummata beatitudine, non potest aut mereri aut defiCere, conc. min. qui est solum in imperfecta beatitudine, nem min. Et nem conSeg. 38 a. Obi. I. S. Bonaventura ait: Non videtur aliquo modo probabile, quod Lucifer habuerit gratiam η In a dist. 4, a. , . ). Ergo abSentia gratiae in Lucifero et daemonibus non videtur esse privatio, quia non amiserunt, quod habuerunt.
Resp. HOC eodem modo diiudicandum est, quo supra n. 3o8 de hominibus diximus. Quidam enim putant angelos debuisse auxilio gratiae actualis Se praeparare ad recipiendam gratiam habitualem; et quia hoc non fecerint, eos non recepiSSe gratiam habitualem. In hac suppositione absentia gratiae in daemonibus non ideo est privatio, quia gratiam abiecerunt, quam habuerunt, sed quia gratiam non habent, quam ex lege Dei deberent habere. Sed S. Mustinus ait Deus angelos creavit, simul in iis Condens naturam et largien gratiam η De Civ. Dei Ia, , et . an sententiam S. Thomas 1 q. 62, a 3 et plerique theologi amplectuntur ut probabiliorem. 383. Bi. III. Si motivum peccati angelorum erat propria excellentia, de
qua Superbiebant, o motivum nunc cessat, Cum se videant positos in maxima miseria. Atqui cessante motivo Cessat actus. Ergo daemone non sunt obstinati in Superbia. Resp. Dist. mai CesSat motivum sperandi excellentiam, quam appetunt, conc mai CeSSat motivum inordinate appetendi excellentiam propriam et odio habendi Deum, qui eos in miseria posuit, nem mi Conc. min. Dist conseq. Ergo daemones non iam appetunt excellentiam cum fiducia obtinendi eam, conc conseq. omnino non iam inordinate eam appetunt,
245쪽
Pars VI. Me angelis Prop. L. 233
Prop. L. Sancti angeli a CuStodiam hominum mittuntur; mali vero angeli ex permissione Dei varii modi homines infestant. 384. Stat quHESt. Revelatio non Solum CStatur XSiStere an e los bonos et malos, Sed etiam docet SSe quoddam inter angeloSet homines commercium. In altera vita boni homines erunt cum bonis angelis in caelo, mali homine cum malis angelis in inserno. Sed in hac quoque mortali vita angeli boni iuvant homines in prosequenda salute, mali autem angeli Student agere homine in aeternam perditionem Boni angeli, qui mittuntur, ut homine a mali CuStodiant, Vocantur angeli custodes. Est quidem indubitata doctrina Scripturae et traditionis angelos bonos mitti ad spirituale hominum ministerium, et contra ab angelis malis homines tentari ad peccatum. Sed multa alia, quae quaeri poSSunt de custodia bonorum angelorum et de in statione daemonum, non possunt Cum certitudine decidi.
385. Prob. ara I. Sancti an Pli ad custodiam hominum mittuntur. Scriptura hoc multis locis docet. Angeli Sui mandavit de te, ut custodiant te in omnibus vii tuis PS O, I). Nonne omneS sunt administratorii spiritus, in ministerium miSSi propter OS, qui hereditatem capient salutis ξs Hebr 1, 4. Μinisteria eorum indicantur haec a arcent pericula Corpori et animae, ut patet . . e libro
Tobiae: b sanctis cogitationibus incitant ad bonum AC 8, 26; IO, 3 sqq) c preces hominum Deo offerunt et pro iis orant Tob I 2, 2.
IO ACU I, III 3, I9, IO, I 2, 7 AP 2O G Sqq. Ex traditione discimus unumquemque hominem Vel Saltem unumquemque fidelem habere angelum tutelarem. S. Basilius: Cuilibet fidelium est angelus adiunctus, dignus videre faciem Patri in caelis s In S. 48 n. ). S. Ioannes Ch SoSt.: Mani Stum St, Uia omneS sancti angelos habenis Inmatth hom. 9, ). S. Hieron muS: Magna dignita animarum, ut unaquaeque habeat ab ortu nativitatis Suae in custodiam Sui angelum delegatum In Matth. 8 Ιο). Multa alia testimonia habentur in Breviario Romano in sesto S. Angelorum CuStΟ- dum et per octavam. ECCleSi autem eo ipSo, quod haec in liturgiam recipit et festum hoc celebrat, clare manifestat, quis sit catholicu de
Rationes convenientiae pro ministerio angelorum sunt a imbecillita hominum et impugnatio malorum daemonum, b destinatio hominum ad ConStituendam unam civitatem CaeleStem Cum Sancti angelis, C exemplum Christi redemptoris.
Theologi communiter censent unum angelum eodem tempore non custodire nisi unum hominem, eumque a nativitate Sque ad mortem.
246쪽
Tract. III. Me Deo creant et elevante.
Censent praeterea Speciale angelo Praeponi regnis, eccleSiis, aliisque communitatibus vel perSoni publici CL D IO, 2 qq; Zach , II; Act 6, 9 . Censent etiam Valde Communiter non omne angelos mitti ad ministerium hominum Sed Solocinferiore ordineS, SUPeriores autem Semper asSiStere ad thronum Dei. Quae opinio non habet undamentum in Scriptura, immo Cum ea difficulter conciliatur cf. Hebri, 4; ob I 2, 3 IS 6 6 D IO, 3 , Sed unice sere nititur auctoritate vulgati Dionysii Areopagitae CL Mares, De angelis 6, 9, ).386. HOD. para II. Mali angeli ex permissione Dei Dariis modis homines infestant. S. Scrisiura Saepe docet homines a daemonibus
tentari ad peccandum. Non Si nobi Colluctatio adversu Carnem et sanguinem Sed adverSUS Principe et PoteStateS, adverSu mundi rectore tenebrarum harum, Contra Spiritualia nequitiae in caelestibus,
Eph 6, 2). Sobrii estote et Vigilate, quia adversariu vester diabolus tamquam leo rugien Circuit, quaerenS, quem devoret. Cui resistite fortes in fides 1 et 3, Sq). Simon, Simon, ecce Satana CX- petivit vos, ut Cribraret Sicut triticum L 22, Ι). E quo teXtu apparet daemone nihil OSSe contra homine Sine permissione Dei
Cor 4 4 II, 4; ac , . Ad OnSolationem et instructionem nostram Christus ipse tentari voluit a diabolo M 4 Q sqq). Interdum daemones mali physicis afficiunt homines cs Tob , 8; Iob a PSq; t 2 22; 7, 4 Sqq). Specialis modus in festationis
est obsessio, qua aernon ita Corpu homini occupat, ut Contra eiuSVoluntatem organa moUeat ChriStu Saepe Xpulit daemone e Corporibus hominum L 4, 33 Sq 4I 8, 27), et dedit discipuli potestatem idem faciendi, monet autem, ne nimis gaudeant de hac in daemone poteState LC O, 7 sqq). Agi non Simpliciter de morbis Sed obSeSSione Vere daemoniaca, patet e inStructione, quam hoc loco Christus dat apostolis patet ex eo, quod interrogat daemoneS, quod nomen habeant Μ 3, ); patet ex eo, quod ibi diserte ascribit poteStatem eiciendi daemone e Corporibus hominum, Sed negatis hoc facere in poteState Satanae Μ Ι2, 22 sqq). Cf. Act 6, 6 Sqq;
peccati, Cum OSSit a Deo ob vario bonos fines permitti. Testatur etiam Scriptura posse homines voluntaria commercia inire cum daemonibus ad discenda vel facienda ea, quae humanaSVire Superant. Talia commercia fraelitis erant interdicta sub graviS-
Doctrina traditionis non minus aperta est. Sed de tentationibuS diaboli ViX St, Cur argumenta afferamus, cum legi possint Commentarii
247쪽
Pars VI. Me angelis Prop. L. 233SS. Patrum in loco citato S. Scripturae. S. Gregorius M. in hom. 16 in Evang. de Christi tentatione ait: IuStum erat, ut Sic tentationeS
nostra Suis tentationibu Vinceret, Sicut mortem noStram Venerat Sua
morte Superare. Sed Sciendum nobis St, quia tribus modis tentatio agitur Suggestione delectatione et conSensu. At Christus tentari per SuggeStionem potuit, Sed tu mentem peccati delectatio non momordit. Atque ideo omnis diabolica illa tentatio foris, non intus fuit. S. Thoma docet proprium quidem esse diaboli tentare homines ad peccandum I q. II 4, a. ), non tamen omnia peccata hominum AS ad
instigationem diaboli reducenda, cum Sufficiens ratio peccati sit in ipsis hominibu a. )
Posse daemone variis modis VeXare homines, etiam per ObSeS-Sionem, S Patre Saepe docent. Immo e potestate Christianorum expellendi daemones probant veritatem religioni christianae. Ita S. Irenaeus Contra haer. 2, 32 4 , Tertullianus Apol. 3), S. C prianus Ad Demetrianum 3 , alii. Multi Patres dicunt daemone oracula
edidiSSe inter gentiles, sed cruce Superato tacere coepiSSe. Audiatur unus , Athanasius: Quando apud graeco et ubique gentium oracula CeSSaverunt, et in nihilum Sunt redacta, nisi Cum usque ad terram se manifestavit Dominus . . . Veniat, qui horum Xperimentum Capere
velit, et in ipsis praestigiis daemonum et imposturi vaticiniorum et miraculi magiae Utatur Signo Crucis, ab pSi deriso, nomenque Christi invocet, et videbit eius metu daemone fugere, Vaticinia tacere, magiaSirritas esse, De incarn. Verbi n. 46 sqq). Fides ecclesiae mani Statur eo, quod in benedicendis aqua, Sale, alii rebus rogat Deum, ut per hae Sacramentalia impugnationes daemonum ab hominibus arceantur; item e formulis, qua ecclesia adhibenda praescribit in exorctgandis energumentS tandem decretis, quae fecit Contra Varia genera Superstitionis. Quaedam eiusmodi decreta vide apud M. Lehm hi, Theol. morat. I ii n. 488 Sqq, ubi Xponitur tota quaeStio moralis Cum hac
387. hi. . Divina providentia omnia gubernat. Atqui infinita sapientia et potentia Dei non indiget adiutoribus in gubernando mundo. Ergo admittenda non est angelorum CuStodia. REss. Dist mai. Divina providentia gubernat faciendo omnia per se-iPSam, Q. mai. Utendo etiam auSi SeCUndi pro earum CapaCitate, conc. mai. Cf. Supra n. II 8 . TranS. min. Dist comess. Admittenda non Si Custodia angelorum propter indigentiam Dei, conc conseq. propter benignitatem Dei nem conses. Nam et Sunt aliqua media providentiae Guvinae, quia inferiora gubernat per Superiora, non propter defectum suae Virtutis, Sed propter abundantiam suae bonitatis, ut dignitatem causalitatis etiam Creaturis Communiceis S Thomas , . 22, a. ). Summopere deCet Societatem christianorum cum angelis iam in hac vita inCΟhari, quae in Statu Consummato societatis caelestis duratura est in
248쪽
2 6 Tract. III. Me Deo creant et elevante.
388. Obi. I. Illa doctrina non est proponenda, quae ad funeSta Consequentias ducit homines. Atqui talis est doctrina de infestatione daemonum, quae praeteritis Saeculis e g. in causis sagarum incredibili dedecore affecit religionem Christianam. Ergo hae doctrina non Si proponenda. Resp. Dist. mai. Proponenda non est doctrina, quae ex indole sua ducit ad funesta Consequentias, conc. mai qua homines per stultitiam vel malitiam abuti possunt, ex mai. Diu min. Talis est doctrina de infestatione daemonum, si per se Sumitur, em min. Si homines per stultitiam vel malitiam ea abutuntur, conc. min. Et ex conseq. Multa saecula fides viguerat in ecclesia, antequam orirentur abominationes maleficiorum, quae potius erant reliquiae gentilismi quam effectus doctrinae Christianae. Cum saeculis VI et XVII deserbuisset fervor christianorum et revixisset studium culturae gentilis, tum demum Ortae Sunt erSeCutione Sagarum, quae Pro CesSerunt non ab ecclesia sed a iudicibus saecularibus, et pessimae erant in illis regionibus, in quibus fides Christiana maximum detrimentum Ceperat. Eodem modo nostra aetate superstitione praevalent non inter studiosos catholicos sed inter homines, qui circa fidem Christianam naufragium
249쪽
PRAENOTANDA.389. Deus non est efficien tantum cauSa prima omnium rerum Sed
etiam earum causa natis ultima Supra n. 233 Sqq). Et homo quidem
Creatu eSt, ut Deum CognoSCat ut Summum Verum et amet ut Summum
bonum, et ita Deum glorificet. Homo autem CognoSCendo et amando Deum SeipSum quoque perficit, quae persectio Si ad Summum pervenerit, homo beatu erit, quia per Cte poSSidere Summum bonum et Verum, hoc Si beatum esse, nihil aliud. Unde lori catio Dei feriecta et beatitudo hominis non Sunt duae re Sed una eademque, diverso modo ConSiderata. Vidimus autem hominem non esse relictum in naturali ordine, sed evectum esse ad ordinem Supernaturalem Supra n. OPSqq), Seu ad possidendum Deum eo modo, qui tranScendit omnem Xigentiam et potentiam naturalem, et ita quidem ut non liberum sit homini aut eligere beatitudinem supernaturalem aut Contentum manere beatitudine naturali, Sed ut debeat beatitudinem Supernaturalem assequi, nisi velit
Hanc beatitudinem homo non poteSt assequi, nisi speciali auXilio Dei adiutus, ut assecutio beatitudinis recte dicatur esse principaliter opus Dei conSummatoris cf. Supra n. 2I). ConSummatio autem hominis non fit in hac vita sed post mortem iudicio divino particulari,
quo decernitur, utrum homo in aeternum beatificandus, an in aeternum puniendus, an ante beatitudinem a reliquit Peccatorum purgandu Sit. Itaque haec sunt ultima εσχατα Seu OViSSima, quae hominibUS C-Cidunt morS, iudicium, purgatorium, damnatio, beatitudo. E quibus duo priora omnibus hominibus Communia Sunt, Cetera tria diversos homines diversimode Spectant pro meritorum aut demeritorum ratione. Sicut autem quaedam sunt novissima hominiS, ita quaedam Sunt noviS- Sima mundi, i. e. iudicium univerSale, et quae illud immediate praecedunt. Quare totus hic tractatus Solet inscribi De novissimis seu charologma.
250쪽
Tract. IV De Deo fine ultimo et de novissimis Pars . Me novissimis hominis.
Itaque agemus imprimi de beatitudine Caelesti, quae ut est supremum bonum hominis, S ultimum obiectum Spei Christianae, et ut est maxima glorificatio Dei, pertinet ad Caritatem, quia caritas Stamicitia quaedam homini ad Deum, fundata Super Communicationem beatitudinis aeternae S. Thoma 2, 2 q. 24, a. ).
Cf. S. Thomas , . a I, 2 q. Sqq Contra gent. 3, 25 qq; Suares, De laimo fine hominis ac beatitudine Lessius, De summo bono et aeterna beatitudine hominis: Frange in De Deo no thes. 4 Sqq; L. Areber er Die Christliche Eschatologie in denStadie ilirer Offenbarun im Alte und eue Testament, reiburg 89o; - Die Ge- schichte de christlichen Eschatologi innertiat de vornicanischen Zeit, Freiburg 1896; P. Sotiben, es in dernieres, Paris I9 6.
Prop. LI. Finis ultimus ominis est ut meum immediate
Videat, et tia: ViSione Simul Cum CorreSpondente amore et gaudio beatus it.
39o. Sicti Q UH2St. Etsi beatitudo hominis, quae est eius ultimuS finis internus, Subordinata sit ultimo fini Aterno, i. e. glorificationi Dei, sufficit nihilominus Xplicare beatitudinem hominis quia ea intellecta per Se patet, quomodo hae beatitudo sit simul Dei glorificatio. Distinguendum autem S inter ea, quae SSentialiter ita Constituunt beatitudinem, ut hae Sine ii eSSe non OSSit, et ea, quae ad OSSCntialem beatitudinem secundario accedunt et ideo accidentalis beatitudo Vocantur. Loquimur igitur imprimis de essentiali beatitudine. Eam consistere in immediata Dei visione est de fide Sed a Visione Correspondens dilectio et fruitio Dei separari nequeunt. Definitiones ecclesiasticae de hac re factae Sunt partim occaSione doctrinarum haereticarum de naturali potentia perveniendi ad visionem Dei, partim occaSione disputationum ScholaSticarum de tempore, quo anima perveniat ad beatitudinem Dens. n. 474 S 33 IOOLSq). NOStra aetate damnatu eSt error osmini, quasi a beati non videatur ipsa essentia divina, Sed Deus Solum ut operan ad Xtra Denz. n. 93O . Iam temporibus S. Gregorii M. Moral. 8, 34, O quidam graeci Theodoretuso docuerant beatos videre claritatem Dei, non SSentiam Dei. Saeculo I graeci quidam schismatici, palamnae dicebant beatOSVidere νέρτεta Dei, non υσία Dei. 39Ι. m. I. Ex S. Scriptura. a Vita aeterna, quam Christus fidelibus promittit Mi 8, Sq; I9, 7 29), ConSiStit in feriecta Dei Gnitiones. Haec Si ita aeterna,