장음표시 사용
81쪽
praeeept obseeundans, eumque in membri Suis patientientibus enutriens colligens, c00 perien a Vi Silans i , ita assultates suas semper in sum pSit, ut res eclesiae re pauperum , Saeculorum decursu Vocari solerent ΤΑde semper Ecelesia missionis suae adimpletioni charitatis exercitium connexuit. Iis autem ossidiis ac peribus absque impensis et sumptibu Satis sileri nequit, ideoque Ecclesia ad prosequendum finem sibi praestitutum bonis etiam temporalibus indiget. Conclusio P. - Ergo delesia ipsa sua societatis natura proprium atque independens jus habet acquirendi a p0ssi istud bona temporalia bona ab Ecelesia legitime aequisita ipsius b0na Sunt propria, neque jus Saestulari p0 testati ullo titulo competit ut ea sibi vindicet aut de illis pro suo judicio arbitrioque disponat. Neque attendendus qui dicat Sed expensis Ecclesiae necessariis oblationibus voluntariis fidelium prospici p0test. Nam liquid exinde c0ntra propositum argumentum Τ0stendimus nimirum odietatem hominum honestam ac legitimam jure pollere media sibi providendi ad finem Silum nece S Saria, adeoque b0na possidendi temporalia; Ecelesiam autem veram esse et utique legitimam hominum Societatem, quae et his bonis egeat Jam ver jusillud ex eo minime tollitur quod posset Euelesiae neceS- si latibus voluntariis delium donis pr0videri, quum id non mutet ipsius indolem societatis externae communibus vitae exigentiis subditae qua ex ind0le jus propria bona possidendi colligitur. 2 At illa via nequaquam
82쪽
66 Ecclesiae necessitatibus sussi eienter provideretur, ipsaque a permulti prae Standi operibu praepediretur, quum in singulis ac valde diversi temporun et circumstantiarum exigentiis congruae oblationes expediari deberent. 3 Fatendum tandem esset harum saltem oblationum possessionem ad Ecclesiae ius pertinere s).IIo autem loco, attentis his quae de respeetiva Eeclesiae et Status natura Xp0Suimus, resulatione vix indigent ii qui sufficere contendunt si civilis potestas lidentiam acqssi 'endi et possidendi Ecclesiae tribuat. Praeterquam enim nihil iterum contra o Si tum argu mentum probatur, istiusmodi notio eclesiae naturae, tum nempe ipsius a civili sostietate distinctioni tum ejusdem inde pendentiae, apertissime contradicit 2 . Et quum denique suerint qui melius Euclesiae bono 00nsuli asseruerint si ejus ministri a civili gubernio ex aerario publie stipendia recipiunt, quum ita rerum temporalium cura liberati rebus divinis Xpeditius vacare possint, haec cum Liberatore reponere liceat ira est nonnullorum pietas et Studium divinae gloriae, quam tune tantum ostendunt, cum de colesia spolianda agitur At quoniam lauta religione moventur, angi desinant. Nam quid magis divino cultui et sacerdotii muneribus libere exercendis expediat, nemo melius diiudieare potest, quam pSa coleSia. Haec autem contrariam pinionem Semper equuta St. Et merito; nam in primis cura carpendi si uetus e propriis praediis sere nulla Si cum contra tenor oppositus magnam Sollicitudinem ingerat, sive propter exiguitatem Stipendii,
83쪽
e saepe alitur . . . Praeterea, agendi ratio quam adversarii proponunt nostentissima est libertati delegis et ejus naturae repugnans. De et quidem libertat Ecclesiae, quia sic civilis potestas persae ili medio potitur adducendi clerum quo velit, quum ipsi resistenti stipendium negare p03Sit. Repugnat autem naturae Ecclesiae qui alio modo cleri statis ordo assimilatur conditioni civilium administrorum, atque ita saeto Saltem negatur existentiae est lesiasti eae societatis tamquam a civili distine lae atque indep0ndentis Quivis enim minister ab ea societate stipendia recipere debet, ut hi ministerio ungitur ac pro indu qui a civili ea recipit, ut ejus instrumentum consideratur D s .
buendi u personifieationem civilem D q). Illa latus bii-gali manifestissime lueet otissetis tutus erga Leelesiam Etenim vi ipsius ordinis a Deo constituti. Status ossidio tenetur deles iam agnoscendi ejus jura tuendi illamque in prosecutione sui suis adjuvandi. Est etesia vero ipsa Sua natura jure pollet adquirendi et possidendi 0na temporalia quod tamen jus nisi civiliter agno Scalur, nec plenam neque imo sufficientem iuordine externo essidaei talem et tuitionem obtinere p0
si Loo cit. p. 320. 2 CL supra P. l. 3 Apposito cl. MOULAR i, Larao qui refuserat aux individus et aux
84쪽
sua, eaque praeSertim quae ii maxime nece SSaria sunt, quam liberrime exercere possint. Jam vero catholicis
civibus jus inest imo et obligatio ea temporalia bona Ecclesiae praestandi quibus hae et existere valeat et divinam suam missionem adimplere. Igitur ossicium Statui incumbit et illud civium jus lustri, agnoscendo nempe capastitatem Ecclesiae illa possidendi bona quae ipsi a delibus tribuuntur, illaque b0na adversu invasoris cujuslibet cupiditatem pr0 tegend0 3 si olliciis
Statis erga Seipsum. Set ipsam ocietatem civilem. H00
enim postulat ipsius civilis societatis utilitas tum moralis tum etiam materialis a Utilitas quidem moralis religio ad 0num ostietatis civilis plurimum conser et ad ipsius persectionem maxime requiritur itaque in ipsius societatis civilis morat bonum cedit ut Edelesiae bona possidere possit quae ei ut X istat neuessaria Sunt quibusque denique I cclesia utitur ut civium animi ad religionem et ad probos mores inflarmentur. b Utilitas quoque materialis : abstrahendo ab omni speciali Status obligatione, qualis in his regi0nibus viget ubi Ecclesia possessionibus suis spoliata fuit onus Statui
incumbit, ubi privatorum largitate non ussistiunt, e clesiae necessitatibus providere. Porro medium aptissimum quo neces Sitatibus Ecclesiae subveniatur, illud sane est ut ipsius capacitas agnos statur hae aulem
agnita, obligatio Status fidelium largiti0nibus multum minuetur, imo plerumque ad nihilum redigetur ij.
85쪽
60 Ex dictis apparet personisiuatio item civilem, quatenus Ecclesiae tribuitur, nullatenus privilegium Seu gratuitam Status concessionem reputari OSSe. - Nec lamen exinde sequitur ianc civilem personi fidationem eodem jure cuilibet hominum societati etiam voluntariae
vindicari. Ab his quippe dister Ecclesia quatenus ipsa
Sola societas necessaria est atque a civili societate natura sua independens et ideo, iste potestas civilis. qu0 ad liberas hominum associationes eas conditiones app0nere possit quas ipsa necessarias judicat ut publicae incolumitati pr0spiciatur, nullam tamen reStrictionem, nisi ipsa probante Ecelesia, agnitioni jurium Ecclesiae imponere valet lin.
ConcluSi ID. - eclesia, quum a Christo c0ndita fuerit pro omnibus h0minibus tamquam S00ieta neceS- Saria, quumque proinde societas sit n0n determinatorum tantum individu0rum, sed hominum quatenus ipsi suem Sulam Supernaturalem prosequuntur, ipsa qua tali Subjectum juris efformat distinctum distinetione rationis cum undamento in re a simplici actualium membrorum collectione. Sane, societas illa consectarium non Sthumanae naturae in sua propria conditione consideratae, quasi naturalis daretur exigentia ad hune finem consequendum cujus procuratio sinis est Εeclesiae proprius. Verum, in ordine historico seu reali homo ad finem non Ordinatur mere naturalem, sed unicus jam sinis hominum ultimus u 0nsistit in visione divinae essentiae, videre autem Deum per Ssentiam est Supra naturam non Solum h0minis, sed etiam omnis creaturae v 2J;
86쪽
- in sinis vero hujusmodi, quum solis naturae viribus attingi nequeat media quoque Supernaturalia Supp0nit, qualia sunt sides et gratia. Porro Cliris lus eclesiam suam instituit ut hominus in ea et per eam media salilli consequerentur, adeo ut qui extra ΕΟ clesiam propria ulpa constituli ex hac vita decedant praedictum sinem obtinere nequeant Si quis autem Supernaturalem hane vitam res pussarit. Si quis in Christo, qui re vitis is est vitamque palmitibus , infundit per idem et charitatem non
man Serit, si mittetur oras Sicut paliues et arescet, et
colligent eum et in ignem mittent et ardet is i unde Augustinus Unum de duobus asinit congruit, aut vitis aut ignis si tu vite non est in igne erit ut ergo in igne non sit, in vite Sitis 2 . Itaque unicus sinis
ultimus humano generi sub aeternae damnationis cena proponitur, mi nempe supernaturalis Christus autem Ecclesiam suam, Societatem hominum V per naturalem, instituit, ut per eam et in ea tantum homines hunc sinem nece S Sarium con Sequantur 3 . Ecclesia ergo verissime persona moralis dicenda est, ejusque membra jure homines Sunt qui, qu0tqu0t in mundo versantur, Omne uni eidemque Supremae auctoritati subjiciuntur.
I JOAN. XV, 4, Sqq. 2 In Ioannis Evano. tract. LXXXI, . 3. Ed MIGNA, P. L. XXXV, col. 1842. 3 De tacto quidem homo ad Ecclesiam non pertinet nisi per baptismum :homo enim propter Adae peccatum in his conditionibus non nascitur in quibus a Deo primitus conditus fuerat gratia scilicet nascitur orbatus quae omnibus homi uibus scundum voluntatem Dei conditoris inesse deberet :haec autem carentia gratiae posita Dei ordinatione, in homine vero desectus est et privatio qui dosectus tollitur per baptismum, quo homo ad gratiae vitam renascitur et Ecclesiae de facto inseritur.
87쪽
Tl H0 autem probato, dominium nempe penes eclesiam esse quatenus ipsa ostilla e St, partim jam qu0d antiquam illam inter catholidos auctore vigentem controversiam attinet de est lesiastici domini Subjecto, qu0 nos c0nseramus indicavimus. filii nimirum audiores bonorum celesias istorum d0- minium proxime apud ipsum Deum vel Christum reponunt et hi quidem illis maxime nituntur Canonum verbis
quibus quid sis bona res Dei i , res dominicae 2 pd-cuiritie Christi a) patrimonium Christi . appellantur. Sed et hae locutiones cum eo qu0 Ecclesia Subjectum
juris Sit apprime componuntur. Bona enim cele Sisy, Si sinis e0rum res pietatur res sunt Deo Sacratae Christi et Dei intuitu Ecclesiae oblat: u ad cultum et honorem Christi et Dei specialiter deputatae, adeoque et a pro- sanis usibus a ministeriis remotae. Bona illa ad Ecclesiam Jesu Christi pertinent quae tota ipsius St, Ulp0 te quam aequi Sivit Sanguine u D 33, quae eius Stcorpu mySticum, in qua omnis potestas a Christo capite derivatur, in qua nempe Chri Stu si perpetuo exercet
i Ita, V. g. CAN. APOST. ex recensione DIONYSII EXIGUI, 39. Ap. HARDUINUM, Acta Concit. I, col. 3T. Onc. TRIDENTINUM, SeSS. 2b, ciere Vm., C. 1.
monit. 40. I p. I, qui hanc Sententiam , communem is Vocat atque fuso propugnat; AZORI Us IH Stit mor. Part. II lib. VI, cap. I, qui eam, probabiliorem is censet RRIFFENST UEL, Ires canonicum universum. Parisiis, 186T, IV, p. 372 SUAREZius, Defensio Irae catholicin l. IV, c. Id nn I, 8, qui eamdem sententiam is satis piam et probabilem is dicit; HILi ivs Drairoit clabiastique aris se principes enerauae, trad. CROUZET. Paris, 1850.
88쪽
ministros velut per instrumenta, quorum pote Sta e St
parti stipati ab ipso dimanaus o ij quam Ecclesiam Apost0lus, membra simul cum invisibili suo capite Christo signi sistans, ipso Christi nomine designat
u Si qui enim corpus unum est, et membra habet multa. omnia flutem membra corporis cum Sint multa, unum
tamen corpii Sunt, ita et Christus is 2j. Unde recte cone Tro Si anum uia Christus et ejus Ecclesia una Si per Sona, et quae eumque celesiae sunt, Christi
Ecclesiae summa potestate disponere. Verum Doctoris Angelici verbis utendo reponimus Quamvis res Ee
clesiae sint eius Ponti sicis ut principalis dispensatoris,
1 Fa NZELIM, Thesesi Ecclesia Christi. p. posth. Romae, I 88T. p. 3I5. 2 PCon XII, 2. In quae Pauli verba CHRYSOSTOMUS Cum oportui Singet dicore, Ita et eclesia hoc enim consequens erat : hoc quid a non dixit sed illius loco Christum ponit . . . Hoc autem vult significare est et Christi corpus quod est Ecclesia Sicut enim et corpus et caput unus Sunt homo ita et Ecclesiam et Christum unum esse dixit. Ideo Christum pro Ecclesia posuit, corpus Hia Sic vocans , In Epist. a Cor homil. XXX. n. l. Ed. Mi GNκ P. G. LXI, col. 250. 3 Cap. IV. HARD VI, p. I, col. 5 IJ CL CARRIERE, De iustitia et jure,
18 5. p. 259, Sqq. 4 Ita praesertim FAGNANUS, in lib. III Decreta I. cap. Relatum, T, Ne clerici e monachi. 50, n. 25 36. Quaestio tamen in hisce do nominis forsan magis fit quam de re.
89쪽
- I, non tamen sunt dii ut domini e possessoris v ij. Et revera, eo ipso quod bonorum dominium ad Ecclesiam pertinet, Romani Pontifici est, qui vi primatu Sui, in universam Ecclesiam totam plenitudinem Supremae
potestatis jurisdictionis habet et res illas in Ecclesiae
b0num Suprema pote Stale dispen Sare.
Alii quoque dixerunt bona cclesiae bona S Se pauperrim 3j quod iterum vero quodam seri Suraecipi pote St, quatenus Ecclesia omni tempore mater uerit et altrix
pauperum, SUOS que mini Stro Semper pauperum provi-SOre e S se Voluerit ι . Utrum laudem res eclesiae temporales ad ipsam Ecclesiam universalem proxime pertineant, utrum Vero certorum bonorum dominium apud varias communitates Leelesiae Subordinatas reponendum Sil 5ὶ ea de quaeS
I 2a, ae q. C, art. I ad Tum. 2 Const. conc VATICANI Pastor internus, cap. III. Oἰt Lac. VII, col. 85. 3 THOMAssiNus, Vetus et Ova Ecclesio uisculana, pars III lib. III, capp. 26-33 in hujus sententiae probationem testimonia congerit ipse plurima quibus omnes Opes Ecclesiae re atque Patrimonia pauperum declarantur. Cujusmodi locutione quaedam infra itutae reperientur. 4 Qua ratione variae illae sententiae inter se componi possint jam hisco innuit INNOCENTI Us IV De hac autem materia potest notari, quod Lonpraelatus sed Christus dominium et possessionem rerum ecclesiae habet. Unda quaecumque homines offerunt eccleSi is dicuntur esSe oblata Deo. . . vel ecclesiae habet posSessionem et proprietatem ... i. e. 99restati Actelium quae est corpus Christi casitis, et Si aliquando inveniantur haec bona Deo
oblata esse episcoporum Vel praelatorum vel capitulorum, dic, essis eorum quoad gubernationem. Dicuntur etiam esse nuperum quoad sustentationem ... et propter hoc dicimuS, quod quantumcumque moriatur praelatus et omnes clerici ecclesiae, tamen proprietas et possessio remanet penes Christum qui vivit in aeternum vel penes universalem vel singularem eccleSiam, quae numquam Oritur nec est unquam nulla is Apparatus in libros Decreta iram. a P. Cum raper, , ae causa oss. et VOP. II. 2. 5 CT S cIIMALgGRURBER, in io. III Decret. t. II, opp. IV, it 25 II, nn 3-5 MOLINA, Oc cit. n. 6 inter recentiores; SCHULTE, De rerum ec-
90쪽
societates veluti totidem independentia juris subjecta
Ecclesiae opponerentur. Quare, si dicatur d0 minium penes odietates sub ordinata e S se ipsis non c0mpetit nisi sum plena sub ordinatione respectu dele Sidd, quatenus nempe ipsae totae quantae sunt ab eclesia pendent: laque aliquo sensu verum remanet ipsam cele- Siam per varias sub ordinata societates OSSidere. Ex hac aulem controversia quam immerito coneludatur bonorum colesiasticorum dominium ut p0 te de cujus tibi e et apud ipso catholicos auctores litigetur, pene Eeole Siam non Sse, ex eo jam apparet qu0d omnes iidem auetores in hoc principium agnos dendum conveniant, illudque Supp0nant. Caeterum, eadem quae Stio ire a dominium Status agitatur, ne videtur quod hujuscemodi c0nclusio exinde unquam deducta suerit.