De Platonis Sophista

61쪽

Zellerus n0 m0veri Sed m0Vere dea ratus pro viribus eas accepit, quae rerum SenSibilium Sint caussae effectrices ''); 0tum dearum a Sene Plat0ne d0ceri eber-Wegius 'i), 0tum id earum a Plat0ne d0ctum eSSem01140sse Selia arschinidtius '' censuere eundem m0tum Hayduellius defendit, κέν σε co ideam nimirum κινεiσθω Secundum illud pist0res qu0d edant semper habere S0Jent' partim feliciter

tes, cur et quatenus lat m0 veri ideas dixerit ' ).C0ntra Schleiermacher 0bversata SSe Videtur ea, quam plerumque distunt rerum in deis inhaerentiam 'δ). quam sententiam si p088is tueri: ideae Semper eaedem manent. cum Vero adsint rebus Sensibilibus, eae autem perpetu0 fluant, etiam deae alia aliam Semper excipiunt et quasi expellunt et pr0pterea, quamquam nunquam mutantur αλ-λοιωσει), tamen in perpetu m0tu cyoeci sunt a Si rem accurate perpendis n0 idea m0Veri Sed tantummod res sensibiles facile c0ncedes. nam non sormae accedunt et abeunt, sed res in similitudinem Drmarum Xerescunt et decrescunt 'β). tu autem ea re est, S0phiSta, ut 08tea

100 Zellor. h. d. Gr. II, p. 437 sq. Nequaqtiam hanc opinio

nem per se reprobamus sed ab hoc loco arcendam CensemuS.

tavit do possibilitate communionis, qua ideae sint vires',

tamen, quia κάνησις et στασις sint ντα, ο ν quoque Censet posse

κινεισθω et στάναι, da in do Gemelnschast egensuitigkeit Eegi' l). Transire cogor Ribbiugium quia eius dicta I, 20 sq. n. 25)dedita opera ad sententiae unitatem colligere nequiVi. 105 Schloior mache p. 91: Zuersi Wir aut das ahro Leben dos etendun, in ulchem sic allo Gegensaige durchdringen, hingemiesen, n gugleicli araus, das Erkentituis meder line Rulienoch line Bewegung, eder line stehendes noch line tessendes, weder line Beharre nocti line erde bestohen honne, Onder nbeide in ei nandor edurso.' s. etiam Suse mihi I, 29 sq. 106 Omnivo, si licet opinionem iacere de re graviori, totum

62쪽

dem0nstrabimus, in dearum cum rebus sensibilibus relati0-Πem mnino n0 inquirit, qua in re etiam talibaumium sty)lapsum videmu8, qui ceterum h0 quidem l0c Vera explicati0ni proximus Si omnium. Sed iam quid ipsi sentiamus exponendum St. -- Ideae

249 ). et quamquam idea in pati n0n esse hoc quidem

dial0g0 0 docetur, tamen Vel per Se apparet, de ea m0ti0ne, quae in aλλοδευσιν et φορα a lat0ne dividitur 'θ), quae id, qu0d 0Vetur, ad γενεσιν detrahit, pr0pter illud

c0gitandum immo mirifica quaedam esse Videtur m0tio, quae nihil0minu idei ascribitur, neque eam cernere p0SSis nisi quaesieris, cur hie deae m0veri dicantur. Duae Sunt caussae ''), quarum quae Secund0 0c legitur, ea cauS8a non est. Subito enim Script0 modo abruptissim exclamat: quid τε graντελως ντι p0testne negari νους γ Sin autem νουν habet, n0nne vitam, Si Vitam n0nne animam, Si animam

n0nne moti0nem habet γ' - Strenua dialectica, 0phistae dial0gi decus, his verbis, quae neque cum antecedentibuS neque cum Sequentibu c0haerent, Subit interrumpitur; Π0niam certis n0ti0nibus sed mythice per anthr0p0morphiSm0Sq. d. re agitur; iptatur, non dem0nstratur λ'); futurae

hoc certamen sintne ideae Platonis rebus immanentes an transcendentes, nescio quid habet permiri cum enim Plato disertis verbis omne spatium ab deis arcuerit, lepida re est quaerere et disputare, ubi locorum ideae quaerendae sint Plato vero, dum spatium ideis non concedit, vetare mihi videtur, ne de communione dearum et sensibilium ultra imagines, quibus ipse utitur, progrediamur. 107 p. 40. ideae , quum et ad se ipsas et ad res singulares, quae iis subiectae sunt, reserantur, quandoquidem ita demum aliquam inter se habent communionem, etiam moveri existimandae sunt.'

108 Thoasit. 181 CD. arm. 138B. 109 Has duas ἰδεων κινησεως demonstrationes confudit S ch a a r-schmidi ius Rh. Mus 1862, p. 13), quod post a yduckium

p. 17 iterum monendum est, quia chaarschmidtius errorem manifestum Hayduckio non concessit, respondens Otitra, quae legere operae sit pretium Ρl Sehr. p. 213 u. 2).110 Rectissime d hoc loco Bonit et ius iudicat p. 331.

63쪽

quaesti0nes portendistur, n0 tractantur praesentes; neque dial0gum illa illustrant, neque X e lucem accipiunt idque ipse scriptor satis declaravit, finit hoc epis0di efficiens c0nclusi0nem insequentem ξυι βαίνει γουν κτλ unie ex eis, quae epis0dium ipsum antecedunt echi igitur 30lis, quaerentes quam κύνι σιν deis lat tribuat, lucem petimus. dem0nstratur autem ibi Sic mens c0gn08cit, ideae c0gn0scuntur. 0gn0Scere Si facere, erg0 deae, Si 0 08cuntur, patiuntur et rata τὰ πασχειν - 0Ventur igitur: quatenus ideae c0gnoscuntur, eatenus m0Ventur' ii'.

δυνασθαι ε/ινε ν, ut legitur loc Phaedri n0tissimo 265DSq.); aut enim plures n0ti0ne uni subiungis, aut unam in plures secas aut ascendis aut descendis in n0ti0num gradat Systemate, idque Si neg0tium c0gniti0nis et praeter hoc nullum iam Ver quis n0 videt hanc Seiungendi et 0niungendi induStriam apte et c0mm0de sub imagine motionis repraesentari qui Sic cum n0tionibus agit, i. e. qui c0gn0Scit, is m0vet qu0dammod0 0ti0nes; qu0 Vero

tenus igitur c0 0Scuntur, eatenus m0Ventur. Est igitur dearum m0ti aeterna illa relati0, qua alia alius vari modo eS particeps, una plures, plures unam efficiunt et quasi gignunt, denique quidquid de κοινωνί γενων Subinde d0getur et exemplis illustratur. Bene hic teneas, c0gnitionem Platonis sententia excludere err0rem etiam qui ei rat in κοινοὶ VerSatur Sed deae n0 reagunt . d. quidquid autem V0lvendo et m0vend veras n0ti0nes efficitur, ei reSp0ndet dearum c0nstans et aeterna relati0. Similes Sunt ideae Specul0, qu0d, quamvis vitream planitiem retineat καταταΓTa, GaDTc0ς, tamen quidquid extra m0vetur, id fideliter

III Mittamus Sohaar schmi diium salso hic conchidi putantem Rh. Mus 1862, p. 13), Hayduckium parum p. 18 Alber

tium satis respondentem p. 189. 196 quamvis nequaquam ideo a Schaarschmidii laudatum Ρl Schr. 214 D. 1. - nam hi omnes, ut dicam sententiam meam a vera vi Oe procul abSunt.

64쪽

hibentur. Quaevis idea per se quidem aeterna St et ultra ullam mutationem nihilominus autem 0mnes deae necessario ad unum dearum Systema coniunguntur velut omnes deae per e Sunt nihil0minus Sunt, quia entis deae sunt participes in qua re tantopere interpretes haeserunt ig). simili m0d omnes deae quam: alien subsidio nequaquam indigent tamen SeSe invicem Xcludunt et inv0lvunt, SuStentant et Xtinguunt το μνὶ ν). Nem n0 concedet hanc dissidentem dearum naturam a Plat0ne perbene pingi Verbis Ideae n0 m0Ventur et OVeBtur.

AScendimus Summum t0tius dial0gi fastigium finis hic est omnium difficultatum simulque mei nostri analytici. Antequam Ver0 mnia quae singillatim tradiavimus synthesi ad unitatem Studemus e0lligere paucis dicendum est de rati0ne, quae rebus in S0phista expositis ad res sensibiles sit. Qua de re p0st ea, quae hic illic diximus, breviter p0test

agi. Quamquam Si quaedam Voluptas, res Sensibile eum idei quam arctissime c0niungere, tamen ubivis bene tenendum St. Sse eas ab illis et manere t0to genere diVersas; quam0brem Si in c0mmuni0ne generum s0rte Vocabul0 αTέχει phil080phus utitur aliisque similibus, nequaquam inde opinari licet, ideas deduci ad res sensibiles qu0d nunquam fieri p0test immo ab deis per deas ad ideas lat illa

parte tranSit, p0Steaque, ubi ad ostendendum errorem mixtio alicuius pinionis cum aliqu0 0n-ente erat pr0banda, Sic rem gerit, ut indueti0ne dem0nstret, pini0nis deam mixtam ideae non-entis efficere err0ris ideam; nam si deae p0SSunt

65쪽

iungi, etiam res napiricae eis Subiectae iunctionem n0 refugiunt. Quamquam autem p 08ita illa quam dicere solemus c0nclusi0ne lat0nica de qua p08tea) funditus, ut fidimus, deducitur idea entis et aliae, neque cur Subit Plato omnia illa D il ideas esse velit 251 BSq. dubitare p0ssis cum ad omnia p0ssit adhiberi id qu0d de paucis ante est dem0nstratum 247a sq. tamen Bibbingi I, 209 n. aecedere nequimus putanti. 0 esse dial0gi 0nsilium ut exemplis

d0ceatur qu0m0d in γενέσει ista analysi 08sit deprendi. nam neque illud ara a Dra 9sa Drco nisi re fissimo 249 pr0batur, Sed ab id si φιλοι Sumitur, et γενεσις. 0Stquam illud ea non e0ntineri cognitum est. Sine mora Seponitur

249 B). Omnin autem Plat h0 quidem in dial0g rebus

sensibilibus non utitur nisi quasi επιβάσει unde Simulatque ad ideas ev0hoit illii simittit in harum sublimitate Versatur. Ρerlustravimus nanes S0phistae dialogi partes videturque relictum esse bscuri nihil Restat ut iam brevibus supremum libri 0nsilium statuamus et qu0m0d ab hoc 0mnia pendeant quatenus egeat monitione moneam HS. Recte seditioni igius, quod Sententia parum accurata S, quae tunc de S0phistae c0nsili serebantur oentudit p. 320 324M quam ver deinde prop0suit suam Sententiam ei accedere nequimuS. primumque, cum antea S0leret putari, fundamenta de deis d0ctrinae in Sophista iaci. 0nit ius censuit hac ipsa d0ctrina niti quaecumque in hoc dial0go disserantur qu0d imprimis probare studuit ea, quam diXimus, conclusione Phat0nica concludi enim sic: anima est iusta ergo iustitia est' in δ). Verum est hanc conclusionem per t0 tum dia-l0gum esse frequentissimam et quidem positis deis haec sequitur conchisi0, 0 autem ubi conelusi adhibetur p0sitas esse

113 Plat. Stud. II, p. 20. Huc otiam redeunt qua addit p. 323. Adiungit ei qui condere voluisset do id is doctrinam non licuisse pro sundamento ponere hoc non dixit sed ni fallor debuit dicore Megaricam doctrinam sed quatenus eam Dei suam.

eatenus, Omnes alias excludendo eius veritatem demonstravit ut vidimus neque deest illius καrα rc ἰτα υσα orco brevis probatio 249 C.

66쪽

resert. Iam et illud apparet, qu pacto deis stati simul

hibentur. Quaevis idea per se quidem aeterna est et ultra ullam mutati0nem nihilominus autem omnes deae nece88ario ad unum dearum Systema coniunguntur velut mne ideae per Se Sunt nihil0minu sunt, quia entis ideae sunt participes in qua re tantopere interpretes haeserunt ty). simili m0d 0mnes deae, quamvis alien sub8idi nequaquam indigent, tamen Sese invicem excludunt et inV0lVunt, SuStentant et extinguunt τὼ μνὶ ν). Nem 110 c0ncedet, hanc dissidentem dearum naturam a Plat0ne perbene pingi Ver

Α8cendimus summum t0tius dial0gi fastigium finis hic est omnium difficultatum simulque mei n0stri analytici. Antequam Ver0 mnia quae singillatim tradiavimus synthesi ad unitatem Studemus e0lligere, paucis dicendum est de rati0ne, quae rebus in Sophista exp0sitis ad res sensibiles sit. Qua de re p0st ea, quae hic illic diximus, breviter p0test

agi. Quamquam Si quaedam voluptas, res ensibile cumidei quam arctissime c0niungere, tamen ubivi bene tenendum est, esse eas ab illis et manere t0to genere diVer8aS; quam0brem si in c0mmuni0ne generum sorte Vocabul 1 ετε-

χει phil080phus utitur aliisque similibus, nequaquam inde opinari licet, ideas deduci ad res ensibiles, qu0d nunquam fieri p0test imm ab deis per deas ad ideas lat illa

parte tran8it 90Steaque, ubi adistendendum err0rem mixtio alicuius pini0ni cum aliqu0 0n-ente erat pr0banda, Sic rem gerit, ut inducti0ne dem0nstret, opini0nis deam mixtam ideae n0n-enti efficere err0ri ideam; nam si ideae p088unt

67쪽

iungi, etiam res empirica eis subiectae iunctionem n0 refugiunt. Quamquam autem p 0sita illa quam dicere s0lemus conclusi0ne latonica de qua p08tea), funditus, ut Vidimus, deducitur idea entis et aliae, neque cur Subit Plato mnia illa γένη ideas esse velit 25 DB Sq. dubitare p0ssis, cum ad omnia p0ssit adhiberi id, qu0d de paucis ante est dem0nstratum 247 A sq.): tamen Ribbingi Ι, 209 n. accedere nequimus, putanti, 0 esse dial0gi 0nsilium, ut exemplis

doceatur qu0m0d in γενέσει υσι analysi 088it deprendi. nam neque illud 'κ ara a DTa ossat τέως nisi brevissime 249 pr0batur sed ab id υν φίλοις Sumitur, et γενεσις, 90Stquam illud ea n0n contineri c0gnitum est, Sine m0ra Sep0nitur

249 B). Omnino autem Plat h0 quidem in dial0g rebus

sensibilibus n0 utitur nisi quasi επιβασει, unde Simulatque ad ideas ev0lavit, illasimittit, in harum sublimitate Versatur. Perlustravimus omnes S0phistae dial0gi partes, videturque relictum esse obscuri nihil. Restat ut iam brevibus supremum libri consilium statuamus et qu0m0d ab h0c omnia pendeant, quatenus egeat monitione, 0neamUS. Recte sedit B0niigius, quod sententia parum accuratas, quae tunc de S0phistae c0nsilio ferebantur, c0ntudit p. 320-324). quam Ver deinde pr0p0suit suam Sententiam, ei accedere nequimUS. primumque, cum antea S0leret putari, fundamenta de deis d0ctrinae in S0phista iaci, B0niigius censuit, hac ipsa d0ctrina niti quaecumque in hoc dial0go disserantur qu0d imprimis pr0bare studuit ea, quam diximus,c0nelusione Plat0nica c0ncludi enim sic: anima est iusta ergo iustitia est yΦ'). Verum est, hanc conelusionem per t0 tum dia-l0gum esse frequentissimam et quidem p 0 sitis deis haec sequitur c0nclusi0, 0 autem ubi c0nclusi adhibetur positas esse

113 Plat. Stud. II, p. 20. Huc otiam redeunt quae addit p. 323. Adiungit, ei qui condero voluisset dociduis doctrinam non licuisse prosundamento ponoro hoc non dixit, sed ni fallor debuit dicere Megaricam doctrinam sed quatenus eam Dei suam, eatenus, Omnes alias exeludendo, eius veritatem demonstravit, ut vidimus neque deest illius κατα ce/α σαυτως brevis probatio 249 C.

68쪽

60 refert. clam et illud apparet, qu pact0

hibentur. Quaevis idea per se quidem ullam mutationem nihilominus autem mad unum dearum Systema Oniunguntur. per se sunt; nihil0minus sunt, quia enticipes in qua re tant0pere interpretes hm0d omne ideae, quamvis alien subsidigent, tamen sese invicem excludunt et tant et extinguunt τὴ si h ν) Nem0 dissidentem dearum naturam a Plat0nebis Ideae n011 m0Ventur et m0Ventur. Α8cendimus summum t0tius dial0gi est omnium difficultatum simulque m Antequam Ver0 mnia quae singillatim ad unitatem Studemus c0lligere, pauciS rati0ne, quae rebus in S0phista exp0sit sit. Qua de re p0st ea, quae hic illic dixit agi. Quamquam est quaedam V0luptaS,ideis quam arcti8sime coniungere, tamendum est, Sse eas ab illis et manere t0iquam0brem si in c0mmuni0ne generum

χει phil080phus utitur aliisque similibus opinari licet, ideas deduci ad res sensibi fieri p0test uim ab deis per deas

parte tran8it, 08teaque, ubi adistenden alicuius pinionis cum aliqu0 0n-enterem gerit, ut inducti0ne dem0nstret, pini ideae Π0n-entis efficere err0ri ideam naleis stati Simul

a concedet, hanc Zrbene pingi Ver-

Stigium finis hien0stri analytici.ctaVimus Synthesi licendum ist de ad res sensibilesis, breviter p0test 38 sensibile cum bivis bene tenen- genere diver8aS;

nequaquam inde , qu0d nunquam

ideas lato illam err0rem mixti0at pr0banda, Sicis deam mixtam si deae p088unt

69쪽

iungi, etiam res etpiricae ei subiectae iuncti0nem n0 refugiunt. Qu i autem p08ita illa quam dicere s0lemus c0ncluSi0ne III l a de qua p0 Stea), funditus, ut vidimus, deducitur idea ut et aliae, neque cur subit Plato omnia

illa γενι ideas ei velit 251B4q. dubitare p088is, cum ad omnia p0ssit hiberi id, qu0d de paueis ante est dem0nstratum 247 sq. tamen Ribbingi I, 209 n. accedere

nequimus, putanti. h0 esse dial0gi 0nsilium, ut exemplis d0ceatur qu0m0u0 in γενέσει ot sta analysi 088it deprendi. nam neque illiu κτα αυτ ιυσαι τέος nisi brevissimo 249 probatur, Sed ab lio φίλοις Sumitur, et γένεσις, 90Stquam illud ea n0n Oliter c0gnitum est, Sine m0ra Sep0nitur 249 B). Omnino tem Plat h0 quidem in dial0go rebus sensibilibus 110n tu nisi quasi ἐπιβασει, unde Simulatque ad ideas evolavit iasimittit, in harum sublimitate Versatur. Perlustravimi omnes S0phistae dial0gi partes, Videturque relictum esse0bscuri nihil. Restat ut iam brevibus supremum libri 0silium statuamus et qu0m0d ab h0c0mnia pendeant, atenus egeat Oniti0ne, 0neamUS. Recte sediti, iigius, quod sententia parum accurataS, quae tune de Sollitae c0nsili ferebantur, c0ntudit p. 320 324). quam Ver deinde prop0suit Suam Sententiam, ei accedere nequimuri primumque, cum antea S0leret putari, fundamenta de iis d0ctrinae in Sophista iaci, B0niigius censuit, hac ipS ctrina niti quaecumque in h0 dial0g0 disserantur quod Orimis probare studuit ea, quam diximus c0nclusi0ne Plat0nu concludi enim sic: anim est iusta. iustitia est ). Veim est, hora logum esse frequentriim tu conchisi noli

70쪽

ideas licet 0lligere. Immo, cum m0dum intueor, qu adhibetur, veri similius mihi videtur esse, fuisse ipsam hanc conclu8i0nem quasi p0ntem, qui Plat0nem ad ideas traduxerit. Quo enim iure sic c0ncludat ipse satis dixit: ἀλλ ιιὴν τό γε δυ

φx7σουσιν 247 Α), eaque caussa de sufficere ei videtur, ut ne materialistis quidem Satis verecundis reicere eam putet licere. Quam Ver naturali et per se patens ei haec conclusio Videatur, ptime elucet X 0, qu0d, 0Stquam d0cuerit et: o movetur et Stat', deinde, quamvis n0nnullis interpositis ne repetat quidem illam Sententiam, Sed tanquam adderet quae in ea simul c0ntineri nem n0 videret, latim intr0ducat 0nclusi0nem: m0tio et stati sunt 250B ii 3. Quamquam autem, ut Vidimus, fundamentum qu0ddam idearum doctrinae etiam e S0phista repeti 0test, tamen omnia, quae huc pertinent, nimis breviter transiguntur, quam quibus

80lis vel primis lat0nem ideas p0suisse sit verisimile, id

Sed videamus, quae deinde B0niigius Statuat ProsectuS, ut videtur, ab Herbartii de origine Platonici Systematis pini0ne, qualem emendavit Struempellius λβ), Plat0nem censet primum dea statuisse rerum qualitates, quibus 8Sentiam non adnumerat; ne tamen omnia iudicia praeter identicat0llere cogeretur, deinde δή ab deis secernentem latuisse c0mmunionem dearum et inter se et cum entis idea, constantia SyStemati S, quae postulet ut ideae essentiam in se ferant Π0 a se ντι accipiant, corrupta et Sublata. Schaarschmidiiu8, cui omnia identur placere, quibu S0phistae script0 appareat deterior, h0c quoque St ampleXuS. sed υσίας ideam etiam ab eo statui, qui heaetetum Scripserit, patere mihi videtur liq): illa vero Herbartiana de

114 Eandem sontentiam aliis do caussis defendit Ribbing I, p. 210 n. 115 Herbari, do Platonici systematis fundamento. 1805. Werke XII p. 63-96. Struem peti, Gesch. d. theor. Phil. d. Griech. p. 112 sq. . 116 Quamquam enim mea sententia in heaeteto nondum de

ideis, sed de κοινοῖς errorem non excludentibus agitur, tamen cum