De Platonis Sophista

41쪽

Et de hac quidem re quid statuendum videatur, c0gnito huius cri Se0 principi 0, satis tandem, ut peramus, liquebit. id vero nunc iam facile quivis e0ncedet, lat0nem, si sibi

pr090SutSset mnes omnium phil0S0ph0rum de ut opiniones Xaminare, idque pr0p0Situm ita esset XSecutus, ut gravissimae opinione desiderarentur, reliquae Vi agn0Seerentur, non laude fuisse dignum Sed reprehensi0ne nec

tamen iustior 88et eius m0di reprehensio, quam illa, qua, cum Plat in republica VIII. IX docuerit, qu0m0d variae civitatis c0nstitutiones invicem sese excipiant, ab Aristotele in p0litie0rum libro VI extr. carpitur, quia ali quoquem0d0, quam illic exp0Situm sit, alium statum in alium p08SetranSire usu atque exempli constet. Verum Plat0, Sicuti illic n0n hist0riam c0nstituti0num spectavit, fluxam illam ac Drtuitis casibus bu0Xiam, sed aeternam rerum neceSSitatem, qua quivis Status reipublieae deterioris cuiusdam semina in Se gerit, e0dem modo in hac, quam S0phista exhibet, phil0S0ph0rum lustratione, 0stquam brevi c0nspectu mythice magi ill0 rem Suam enarrasse, quam Stricti argumenti de-m0nStraSSe Stendit, reliqua eorum varias, qua attigit, opiniones alii temp0ri examinanda sep0nit ε), en Ver Subinde pr0pria et maXi me phil080pha Vix perSequitur qua

thos hos igitur missurum so dicit ut mittit unum illiud ὁ πηγον

πο Grον persequitur ad quod omnia quae deinde promit et contra τους διctκριβολογουμένους et οὐ αλλως λέγονrce unice Spectant in omnibus enim solum ο ν φερευναrαι, τί ποθ' οἱ λέγον rες Dr δη

42쪽

non 80lum videatur quot fuerint adhuc phil080ph0rum durerum principi Sed qu0t mnin esse p08sint sententiae β). Meminerium divisi0nes illas, quibu8 80phi8ta quaeritur. quamquam in Vitiis earum numerandis multi fuimus tamen

dieh0t0miae meth0d sed in sals eius Si quaerenda St. cum enim noti tum demum recte pleneque findatur, si membra dividendo reata totum illius ambitum Xpleant, unice bipartiend0 0 assequeris si principium pr0grediendi negati0nem faciens duo divisi0nis membra c0ntradict0rie Semper 0pp0neS. ea enim demum dich0t0mia, cuius alter membro iuvent alterum illius negatione efficiatur, cum illud ν et h0c ut o SeS in Vicem excludentia Semper maternum 110ti0nem c0nsumment, quin salsa sit fieri non potest utrum melius sit, in talibus definiti0nibus, quali est 80phistae, hanc adhibere legem, habituram sane multum ine0mm0di, an omittere omnino bipartiendi methodum, a qua Si inseparabilis, hic n0n quaeritur nec decernere nudemuS, quatenuS huius verae rati0nis sibi c0nscius fuerit lat0, cum ei8, qui

To θατερον SiVe stri ν 253 BC). Certe vero haec bipartiendi regula, quae facile ei se fieri, qui longius secum reputet expositam illam a lat0ne n0n-entis n0n nihil sed aliud significantis indolem, melius illustrari n0n40teSt, quam meth0d illa in dividendis phil080ph0rum de sente sententus a Script0re adhibita. Quicumque de ente dixerunt et mnino dicere p0tuerunt, certum entium numerum aut definiverunt διακριβο- λογοι μενοι aut n0n definiverunt αλλέυς λεγοντες, aliter atque illi, i. e. certi numeri ratione n0n habita, rem peragentes 'q)). quatenus de ceri numero entium quaeSiVere,

65 Ipsis verbis utimur, quibus Carneadis et Antiochi, eademicorum, dividundi ratio a Cicerone de in bon. V 6, 16 laudatur. 66 245 E. Vidus vocabula voxatissima, hoc divisionis principi cognito, quam simplicem vim prae se erant quamquam hane quidem eis rostituorunt iam partim ullo rus II, 181 n. partim Bonit et ius p. 29 D. ), praeterquam quod των πολλων πέρι falso

43쪽

aut plura statuerunt aut unum ens quatenus Vero miSSade numero quaesti0ne aliter disseruere, cum praeter quan

titatem restet, de qua dici queat, qualitas, hanc Scrutati

enti ut 0rpoream naturam VindicaVerunt, aut n0n 0rp0ream tertium enim, qu0niamininia, quatenus Sint entia, eatenu unum esse dem0nstratum iam est, n0n datur. Vides quattuor Sic nasci Sententias, quibus innium capitum omnes SenSu c0ntineantur quinta enim esse nequit has igitur deineeps sub examen phil080phu voeat Τ). Prima e0rum est, qui plura a a ra Statuunt, Velut du0. quae enim cum his aguntur statim transferuntur ad

0brem desinamus tandem somniare de physici quibu8dam, qui hic refutentur quicunque limbus VindicaVere SSeH-tiam J0nici, Pythag0rei, Eleatae, nam his qu0que Straro εν niSi ipsae res SenSibiles, attamen repraesentati earum remanebat ipse denique Plato, quatenus plures re Sensibiles uni deae subiciendas, quin etiam quatenu plureSideas Statuit - omnes inuin e0mpelluntur ad 0ncedendam essessari 0mnium entium unitatem ').

interpretatur, de qua re n. 4 diximus. - Fundamentum igitur divisionis illud διακριβολογουμενοι indicat quod vero additur οιπος επερι καὶ tu , id aut ad 245 CD respiciens premendum non est contra Schleier macher ad i. p. 339), aut contra iustum disquisitionis Pro e88um ad non-entis a nobis expositas difficultatos II A referendum testatur, quantopere hic, ut per totum dialogiam, ante omnes ObVerSentur seriptoris animo Eloatae, quod in statuendo Sophistae consilio gravissimum esse videbimus. 67 Ad hoc verum totius riseos principium perspiciendum nemo propius accessit quam ibi, ingius in libro sagacissimo Script - πλην Ληλιου γέ τινος δελε ι κολυμβητου - Genetische

n. IT), Cuius assensione saepius etiam laetabimur. Sin autem veritatis commendatio quaedam est, duos sua sponto ad eandem Venisse sententiam, licebit monore, Omnia, de quibus non disertis Seeu rem Se habere denotetur constitisse nobis priusquam illius libri adeundi lacultas serot. Ceterum dolendum est quod per linguae, ut idetur, iniquitatem haud ubivis quid obierit vir doctissimus possis perspicere. 68 Haec opinio, omnium quae sint hic d0ceri unitatem, ini

44쪽

Transit ad 0s, qui unum ens btinent, qu0rulmunicum exemplum praebebant Eleatae; nam in dualiSmum, quem diximus, inciderunt n0lentes. 0rum igitur O , o a in plura

excipis tali baum ii parum philosopham enarrationem p. I)omnium fere ante Bontigium fuit communis sententia adde V. C. eis,

quos Bonitgius attulit Rittorum II, 244 Brandisium II, 11). Contra Bonit gius p. 295 n. 8 eis, qui duo principia statuant, non

hoc solum putavit proponi, ut unum Omnia esse coneestant. Verum etiam alterum, ut praeter duo illa τ ον ut tertium ponant. Verum enimvero quod vel e sorma orationis possis conicere seri hoc eis non proponitur quid enim P duorum principiorum si alterum utrum-Vis, εαμ φοτέρως dicantis A alterum non es s eis demonstratur: nonne eodem modo, si extra duo illa ponunt τό ν duo illa non sunt Omnino autem hic est cardo totius doctrina in hoc dialogo propositae, ut ante omnia demonstretur, cuncta, quatenus Sint unum efficere nam tota illa, de qua postea, κοινωνία γενῶν hoc potissimum efficit, ut innumerabilium dearum cohors in unum quasi corpus compingatur omnino autem X eis, quae habemus dissenda, apparebit Bontigit opinion demonstrationum vorti ad totum dialogum recte intellegendum maXime necessariam. At profecto, seΓRe re lium est videre, quantum apud posteriores viri magni polleat auctoritas. Sequuntur enim Bonitetium cum Scha ars climidi ius Rh. Mus 1862. p. 10. ubi infelicissime haec: w0n dieser zugleicherHari, das vo de angenommenen methei de Setende aus ent-

gative emeissuhrian kein Folgorungen aut dio positive Ansichten thres Urheber gulasst, is an sicli uolar, is dass' etc. - Neutrum vim loci gravissimi attigisso vidobis); etiam Stu inius I, 225 nimia credulitatu laborat Alberti sententia orbis latet Rh. Mus 1866. p. 186) Groteus p. 413 et Stephanius p. 16), quamquam Βο-ntigii rationem nusquam habunt quod melius secissent tamen eiusdem erroris participes sunt, sicut quivis, qui qua dixerit scriptor

magis spectat, quam quae velit. - Unum eorum, quo Seiam, Onitzii errorem penitus perspexisse video, Ribbingium I p. 193 u. 387).

45쪽

diffindi ' Plat dem0nstrat rem enarramus, quo clarius meth0dus, quae omnia penetrat, appareat. Primum duo n0mina dicunt εν et ν. aut haec dii n0mina idem significant 0 ridiculum est, aut γ' πιυς 244 tacetur qu0 quivis potest explere. Deinde: X 0rum principi0 nomen omnin0 0 90test SSe aut enim aliud est, quam res in dii habes, aut idem qu0d res tum, si est idem, aut nullius n0men est AEu0d est absurdum, aut alicuius. sin h0c quandoquidem idem sunt n0men et res p08Suntque pr0pterea permutari), 0 80lum dicere licet: n0men rei', sed etiam nomen nominis', res rei', res n0minis' quae

0mnia absurda Sunt Τ'). Accedit tertium quid est illud, de quo Parmenides l0quitur, t0tum τὰ λον)3 aut aliud est, quam illud unum' - patet 0nsequentia aut idem. Si idem

heit odor araus, das das Sotende mur in sein soli, ervorgehen'ὶ ea eodem fere redeunt.

70 Simplici huic quam proponimus loci vexatissimi Xplica

tioni omnes variorum interpretum argutias cessura esse SperamUS. Modo restituas, anteqtiam rem ponderes pridem Xpulsam optimo

rum librorum Bodi Vat. Flor i lectionem 244DJ H dg τινος α ο

46쪽

plura Sunt, o o et o λον aut 0tum non est, tum etiam et oi neque est neque fit nullamque m in habet qualitatem, quia quidquid est, fit, qualitatem habet, t0tum sit nece88 est i). Sic neque ei phil080phi, qui plura principia, neque qui unum Statuunt, Plat0ni satisfaciunt restat, ut ei patina detur, qui utr0rumque err0re evitent omnino autem hic iam m0nuisse utile est, per t0tam hanc crisin phil080ph0rum dum omnium partium Vitia deu0tentur, pr0dire phil080pham veritatem, quippe cui omnes illi lapsus sint effugiendi, aenigmati in8tar magis magisque perplexi, donec subit aliunde petita eluceat plena eiu reS0lutio. Transit igitur phil080phii a Tot διακριβολογουsιενοις ad τους αλλ υς λέγοντας. Sed quinam hi alii sunt cum enim etiam ei, qui de entium numero n0 disquisiverint, certum numerum ei eSSe necessari debeant c0ncedere, omnes iam ea cri Se0 par8, quam tractavimus, videtur amplecti. qui igitur restant, de quibus n0ndum sit dictum At Plato nequaquam Sic divisit, ut ali 0 ab hac parte, ab illa ali0s Velit 88 908it08 quatenus quantitatem entis phil080phi Statuerunt, eatenu absoluti Sunt quatenus autem de qualitate diSSeruere, 0ndum Sunt examinati cum ver0 viveSSe 08Sit phil080phus, quin de qualitate principii dat Sententiam, 0mnes nanin phil080phi altera examini parte, ad quam iam tranSimus, recurrunt, alia e parte illic tractati, alia hic tractandi. Quicumque de ente sententiam tulere, aut in rebus c0rp0rei id 08uerunt, aut in inc0rp0reis reStare Videntur, qui in utri8que p0nant. at eo Secundae parti adnumeran-d08 0 Plat dem0nstrat. Illae autem duae parte aeternum bellum gerun y ). non igitur certae quaedam Sch0lae

71 Postrema hau maneo a Bonit gio p. 296 exposita esso recte monuit Haydia chiris p. 2, 3).72 246 C. πλετος αμφοτέρων μαχη τις ει ξυνεμηκεν. Gran dia hao et nescio quid motrici habentia verba, quae genu humanum. quale olim fuit et nunc est, in duas partes cogitando et paene Vivendo contrarias dividunt in eis, qui Megaricorum Caussam agunt ad scholasticas quasdam tricas deprimuntur.

47쪽

0pp0nuntur. Sed mile phil0S0phi qu0 suere, Sunt, erunt, digrediuntur in bina castra antequam autem Spe tRIBUS, qu0m0d haec agminallat in pugnam ducat, ut aliis ali 0s frangentibu appareat ab utraque parte quid Verum mansurumque Sit, antea paucis agendum S de ei8, qui ine0rp0rea rerum principia statuant de hi enim, cum principium t0tius huius historiae phil080ph0rum parum perspiceretur, infinita interpretum pugna c00rta Si plerique enim Selileier-macherum Secuti. 0 eadem Semper qua ille, 0destia Megaricos hic n0tari putarunt, alii de ipsa Plat0nis d0ctrinac0gitarunt, cum aut librum a Plat0ne abiudicarent, ut 0- Strema Senectute phili)Sophum pinionem Suam mutaSSe Onicerent aut Pilatonem de versipellem haberent, ut quibus de caussis sententiam gravissimam desereret. ViX Operae pretium esset quaerere 4 . Verum Si recta sunt, quae de t0tius huius criSe0 me-th0d exp0suimus. Si hariolatus 110 est Plat0, cum OmBeS0mnium pini0nes a se examinata diceret, mirific0 0d00mne S mnium diversae de h0 l0c sententiae τε subit in unam confluunt. Tum enim Plat eis quae c0ntra ido νφίλους pr0fert, 0 hanc n0tat Sch0lam vel illam, sed c0mpellat08 SSe Vult mnes omnino, qui in rebus inc0rp0rejS73 Megaricos dici putant Soli leto mache p. 93. Heiu- dors p. 382. st p. 201, 2 qui Schleiermacherum non nominaVit. De ycks p. 40. Hermann p. 339. 503. Sta liba iam p. 9. Brandisp. 115. Ste in har p. 423. Susu mihi p. 298. Dira filii p. 304. Zeller . I 804. Bonit p. 318, 40. Ribbin I p. 55. Alburti p. 186. Stephan p. 18. Caussae imprimis leguntur apud Schleierm. Deycks Zellor. - Ignotam nobis scholam notari putavit Rcirit e r Rh. Mus 1828 p. 308 rectiusque postea quae hic dicuntur ad Eleaticae doctrina eam partem retulit, quae remaneat unitate iam refutata Gesch. d. h. II, 246 ed. 1). - Platonem corrigi censent, di-Verso modo rem Xplicantes vel non Xplicantes, ii hi P p. 265.

Ueberwe p. 277. Scha ars clim di Rh. Mus 1862 . p. 12. Hay- duc p. 20 sq. rote p. 3964. 15 439. - Dubiam rem reliquit Ste in II, p. 66 n. 74 Ne a quidem singularem sententiam excludimus, qua de Pythagoreis cogitandum censet M adlid. histoire doci'ecole dom0gare te Paris 1845 p. LIII sq

48쪽

ειδεσιν essentiam p0nant, iVe unam ub8tantiam Statuant, SiVe plures εν γῆ καὶ τὰ πολλα εἴδη λέγοντες 249 ). Sed unde p0eticus ille vig0r, qu hanc sententiam ad Vitae eritatem expre8sit - ea quidem sententia per t0tum dia-l0gum ubivis Script0ris oculi 0bVersantur Eleatae quamquam Vero huic qu0que l0co ex universo libri 0nsilio multum luci accedet, tamen eis, qu0rum animi multitudine et auctoritate Vir0rum n0n praestringuntur, X pS 1000 0-gnitu facile St, Script0rem agere quidem cum mnibuSprincipii dealis amicis, ante cul0s autem imprimi habere, unde vivida illa t0tius picturae lineamenta repetat, d0ctrinam Eleaticam quamquam enim, unitate illa Eleatica iam supra refutata, magis hic conspicui sunt si qui πολλα εἴδη, quam ei, qui εν εἶδος Statuebant ἐβ), tamen, ut vel l0c allat0, εν ῆ κ αὶ τα πολλα ειδη λέγοντας, patet, praecipue ei Spectantur e εἰδέων φίλοις, qui εν εἶδος Solum c0lebant, idque lucide p0test demonstrari. Quis enim n0n agn08cet Eleata8

in eis, qui c0rpoream esSentiam Statuentium σωματα mi

γορευουσιν Eleatae fuerunt, qui principii unitate nixi, materiem pro essentia habentibus40e imprimis p0terantibicere,

qu0 argumentum a reoλλων εἰδέων φίλοις adhibitum videlicet multo min0rem vim habet. Eleatae porr0 fuerunt, ut c0nStat exemplo Zenonis in Parmenide Plat0nic0, qui m0d0eristic sεν τοῖς λογοις 3 rebus corp0reis, quia unitate carent, denegabant 8Sentiam γενεσιν ἀντ' ουσίας nec minus perpetuum rerum fluXum γενεσιν - φερol ιενην pr0ferebant. Huc accedunt diserta lat0nis verba 248 B: ταχ' υν,

75 Cum his conser Ritteri sententiam not. 73 laudatam. 76 Α quae verba intellogenda parum sufficiunt allata a Zellero II, 182 n. I et Ribbingio Ι, 20 n. 420 , ut alios mittam

49쪽

addiderit Plat0, nisi quibus igitificaret ubi p0tissimum εἰδιῖν

φιλοι quaerendi sint, nemo p0terit dicere. Omniti autem e0rum, qui de Megarici c0gitant, efficacissimum quidem est argumentum, qu0d ali0S, qu0S 0tari putemu8, 0n habemus, quae Ver praeterea proferunt, ea de quadrant ad Megaric08, quia quadrant ad Eleatas, a quibus illi sunt 0rti. Qui ver hunc l0cum ex univers0 0tius partis, t0tius dial0gie0nsili ponderat, is c0ncedet, disputari haec c0ntra mnesideatistas εἰδέον φίλους), qui et quatenus err0riS, qui B0tetur, Sint participes, fingi autem hic p0etic qu0dam vig0ree0rum imaginem plerisque lineis ex Eleatarum d0ctrina deSumptis, nisi qu0d ad 0 qu0que Xtendatur reprehenSi0,

τὼ o Sed plura id statuant, Similes ill0s quidem Xtrin-Secu Plat0nis, revera autem puro put0 EleataS. Sed iam satis de his veniamus tandem ad Xamen, cui ipsi n0u minus quam adversarii 0rum Subiciuntur quod qu0niam alias bene iam exp0situm legitur Τ'), nolumus phiribus hic enarrare exhibemus 80la, quae ad uniVerSum Pla-t0nis c0nsilium illustrandum saciant. Materialistae sunt, quibus c0rpus et essentia idem St. almus uiam anima eiusque qualitates et adesse corp0ri et

Quicumque S0phistae legendi ius sibi peperit lecto Theaetet0 quid haec sibi velint statim intelleget traduxit enim phil080phii materialiStarum brutam illam et qualentem Oh siciv

77 Aliaritiaestio est Megarici an πολλα idri statuerint Quod nobis quidem verisimile esse non videtur.

78 Apud Bonit gium, qui Herculis similis Augiae quasdam cloacas hic perpurgavit p. 297, 10).79 Mala sano idea Platonica definitio Verum quoniam

quaevis idea est ens incorporeum, quodvis D tueorporeum excipienda fortasse assima, idea, hic sufficiet.

50쪽

ad sensualistarum c0mmune cum Heraclit principium, perpetuam omnium quae Sunt κύνησιν, ita ut it, qu0d 0Veatur, m0Ventur qu0 Sit, oi si et ii , σι sint idem q). Quid ver0 refutatam iam in Theaetet illam opini0nem cur hic Plat rev0cat 3Tanquam mater amans, aegr0tu cui iacet infans, Anxia c0nquirens herbas dirumque venenum Balnea mente parat Scita medicata, Suisque Immergit manibus pueri torpentia membra, Ut redeant mi8ero vegetamina pri8ca SaluSque: At simul ac fecit, ne in medicamina n0Xae, Damn08a effundit aqua virusque rec0udit similiterilat v0lubilem illam ac fervidam κέν σε ως undam praeparavit, quam adhibeat ad animandum et excitandum rigidum illud ac paene emortuum Eleatarum A, adhibitam

80 Probe tenendum est, κινησιν et δυναμιν του ποιεῖν ἡ πα- σχειν hic prorsus esse idem nam τι ποιεῖν et O πασχειν non ιν - σεις Sunt Sed κγονα κιννὶ σεως sicuti JDau μεως , quae et faciendi 'ου

ποιεῖν et fiendi rου πασχω quasi est mater. is Theaet. 156 A. 81 Secus Hayduckio p. 24 3 Visum est. 82 Deest haec conclusio es Bonit p. 299, 11); Vix tamen

83 249 B. nisi fori haec quoque verba es. Ol. I Ree. Cor ruptionis sunt participia.