De Platonis Sophista

51쪽

ita ut paene timere incipiaS, ne iustum sit chaanchmidiii e0nvicium eum eine gr0ben Realisten dicentis; at subito vera eius natura emicat Simulque ingens discrimen, quo

πεο r atro. 0 minu t0llitur cognitio qu0 cum ante omnia philosopho cavendum sit. Sequitur, ut x o simul m0Ventur et 0 m0Veatur, qu0d puer0rum v0ti inanis est simile . Qui n0 ridet maXimam ap0riam hic proponi at multos vir08 0ctos lusit securitas qua hanc dissicultatem Plato transit ut multo min0rem clam0re extollat Pergit enim Sic r o et m0Vetur et Stat erg0 sunt m0ti et statio e0nclusi0ne Lat0nica) habent SSentiam erg0 SSentia tertium est praeter duas illas qu0d ea in Se contineat.

neque Stat qu0 absurdum St'. Duas igitur habemu Sententias quae bellum gerant civile et Xternum primum τὼ o et movetur et stat tum τὰ o neque m0Vetur neque Stat hi adde tertium n0dum τὰ o neque

Hic finis haec summa est aenigmatis, qu0 diXimuS. Phil080phus, quaerens rerum omnium principium, perVeStigavit qu0tqu0t SSe 0SSunt SententiaS; reliqui omnibus compulsus est ad principii Eleatici unitatem et imm0bilitatem, sed neque in hac neque in illa licuit persistere immo

que deinde exposita dearum communi0ne Plat exhibet ad quam priuSquam transimuS, pauca praemittenda Sunt quamquam enim Plato ad ea, quae Sequuntur m0d prorSuSabrupi transit, tamen luturae disquisitioni Semina quaedam eiS, quae antecedunt, SapientiSSim iecit, eaque restat ut Stendamus orsus erat phil0S0phu a primi phil0S0phiae initiis, nihil praeter SSentiam οὐ Pro pro fundament 40nens dem0nstrandi deinde obtinuit ro in ovroς

52쪽

et unitatem et incorp0ream essentiam, ita ut, cum deallatonica sit quidquid habeat inc0rp0ream 88entiam, dicere p0ssis, h0c libro demonstrando Xpugnatam et c0ntra Vari0rum adversari0rum obiecti0ne firmatam pr0dire milium primam, utp0te d0minam et matrem, o οντος ideam. Sed qu0niam haec ipsa entis idea et m0tionis et stationis particeps Sit nece88 est, apparet, c0nclusione lat0nica, non minus alia e88 dua ideaS, κίνιησιν et στασιν haec igitur

τὼ o vel, ut distinguamus quae n0 verbis sed re distincta a lat0ne diximus, o ε ναι. Iam ero haec tria n0 tanquam tria c0rpora sese invicem excludunt et determinant, sed m0d mirifico aliud alius p indigent participia enim

τος, ita ut aliud sit aliud nec tamen sit, videanturque tria illa m0d esse discreta atque inimica, m0d in unum omnia c0nfluentia. Iamque nunc per8picere licet lepidum, quem diximus, m0dum qu du illa, quae Statuimus, o o et o εἶναι uti Vocabulo Sus lato nihilominus distinguat ut enim vetere rati0ne arithmeticas ge0metricis figuris 80lebant describere, similiter Plat0, dum nos dicimus 'io Jναι tertium est praeter κινησιν et στασιν, sed Iunia haec tria To εἶναι Sunt participia et propterea οντα - haec eadem Sic effatur: τρίτον ea τι graeci ταυτα τὰ ν ἐν τῆ νυχῆ

εχομενην 250 B). Nescio an huic l0c particula saltem debeatur laudis, qua l0gici n0stri celebrant eum, cui prim0 in mentem Venerit, miram n0ti0num excludendi et includendi vim pictis circulis illustrare. Sed haec in transcursu tantum teneamuS tria apparui88e ντως ντα, i. e. re ideaS:

τ ον, κίνησιν, στασιν.

Quae de generum communi 0 ne deinde Plato pr0fectu a mera experientia dem0nstrat, genera neque mnia neque nulla, Sed certa cert0 0d 80ciari, tum epica abundantia' 'ε quinque exemplis illustrat, ita ut et τὰ μὴ νillud tandem m0d0, quem vidimus, denudetur et omnin084 Verba Ribbiugii I, 2173.

53쪽

n0ti0num mira sese recipiendi faculta eluceat, a mnia, cum et per Se perspicua sint et a B0nitri satis exp0sita Φ), bene Graece p0tius legantur, quam male Latine. Sed quaenam sunt illa γένη, de quibus hic agitur Sunt enim, qui Steinhartum III, 424. 44 al. secuti distinguendum censeant apud Platonem inter n0ti0nes et ideas q); quibus hic dementis n0tionibus tantum agi videtur. 0ntra pler0rumque c0nsensu eiusm0di distincti apud Plat0nem uinin faciendan0n Si Τ). neque n0s Videmus, quid esse p0ssit lat0nis idea praeter n0tionem Vel p0tius n0ti0ni qu0ddam bieetum, υποστασε effectum. Sed 0rtasse de n0ti0nibus Plat l0gice hic disseruit quae metaphysice postm0do ad dea tranS- ferret Hanc Susemilitii I, 302 0pini0nem cadere censuerim in κοινὰ illa Theaeteti 184 sq.), excludentia neque do ξαν neque errorem, quae amb0 perfecta n0ti0nis e0que deae c0gniti0ne excluduntur, sicut mnino t0ta Theaeteti disquisiti mere Sych0l0gica est; at 0phistae γένη, de quibus dicimus, ideas esse dem0nstratu haud difficile est quamquam nequaquam pr0bare p08Sumus B0ntigit pini0nem, qui putat p. 331 disputati0nem de generum c0mmuni0ne, Si ad n0ti0nes, non ad ideas pertineret, lare adm0dum trivialem'. fuit enim profect0, cum 8Sent 0ViSSima, quae hodie in geh0larum logicarum triviis pr0Stant, nec male qu0damm0do Schaarschinidtius dixit '), 0 minus ista lare trivialia, Si ad ideas pertinerent. Sed alia sunt, quibu de ideis c0gitandum esse sine ud dubio appareat primum enim inter haec γένx et ideas distinguendum 8Se null0 nusquam verb0 Plato indicavit; imm0, omnia dearum Π085 Bonit p. 299 sq. - Nisi quod verba 55 AB a Bonligio

p. 30l praetermissa ικρολογίας νεκα monemUS.

86 Similiter inter ideas latonicas et notiones distinguit Schopen hau erus Die et a. . . . I, 49 p. 27 sq. d. 3ὶ et illo quidem suo iuro non nim interpretari vult Platonem sed

emendare.

87 cs. Suse mihi in J J. v. LXVIII, p. 4I4sq. Bonit 2 p. 320. Ribbin I. 212 n.

88 Rh. Mus 1862, p. 2I. Quamquam postea κοινωνίαν Propterea vult esse trivialem quia logica sit, Plat Schr. p. 21 sq.

54쪽

mus demonstratum quae Ver accedimi, ταυτον et 'aτερον,

in e0rum essentia firmanda multus est 254 E-255 E, neque vide cur tam miram diligentiam ea in re adhibuerit, nisi quia de dearum essentia dem0n8tranda agitur quae 0mnia si cui rem dubiam relinquere Videantur, ei perSuadebunt verba, quibus idea et oi s η ντος describitur 258BC '). Sequitur igitur, ut 0mnia illa γενη, qu0rum haec quinqueeXempla Sunt, i. e. Omnia rerum praedicata 251 Α), cum et adesse p0ssint et abesse 247 Α), sint ideae conclusi0ne Pla-t0nica). Quamquam autem huic Sententiae, quae ad Xp0

tur: esse ideas omnia rerum praedicata', peti 0test ex eis quae antecesserunt qu0ddam fundamentum, tamen 1108tra opini0ne neque ipse S0phista neque Theaetetus sufficiunt 80li ad firmandam eius auct0ritatem. Sed haec ultra n08trum

pr090situm Sunt ceterum, cum eam Sententiam mecum repet0, e qua statuit Plat primum l0gicas n0ti0nes, p08tea metaphysica ideas, subit animum rec0rdati mythi in o-litie narrati, in qu senes ad infantiam redeunt. Sunt igitur genera illa, quorum in S0phista exp0nitur c0mmuni0, deae aliudque nihil, neque e0rum probamuSSententiam, qui ali m0d0, quam supra dictum St, duplexo Statuunt. Iam ver duplicem illam, quam de ente b-SerVRVimus, naturam latius per notionum systema effu8am Videmus, quae res, cum ad 0tam κοινε0νia perSpiciendam

utili88ima sit, paullo l0ngius repetentibus est illustranda. Vocabuli est', qu subiectum et praedicatum iungimus,nem n0 Videt Vim esse ambiguam aut enim pr0priam naturam retinen significat, subiecti essentiam e0, qu0d Sequatur, praedicat referri integram, ita ut subiectum et praedicatum sese invicem inv0lvant et iudicium nascatur

89 Cum his cons quae in eando sententiam disputavit Ribbing I, 21 sq. n.).

55쪽

q. d. identicum qu0niam Vero fieri solet notionum admirabili in omne tempus indole, ut plures n0ti0nes in unam coniungere, ab hac Vero cum alii S0ciata rursus Scendere queas ad alti0rem, etiam hic utimur V0cabulo est, quo alteram noti0nem alteri Subiectam indicemus. Iamque Graeci, ubi primum e0gitandi vim experti 0phistarum aetate exsultare coeperunt libertate n0ndum Satis refrenata, cuius rei cum alia apud Plat0nem exempla sunt, tum Euthydemus eXStat celeberrimum d0cumentum ea aetate maxim fuit

subsidio, qu capti0ne tunc temp0ris incredibili 0luptate exceptae latitare p0SSent, duplex ille usus v0cabuli est ita ut vir gravitate magis quam ingenii lumine insignis, Antisthenes, in prima illa voeabuli vi ade censeret persistendum, ut nulla iudicia nisi . . identida Vellet concedere quaeSi-Verunt, qu0m0d0 0m0 0gitans e absurditatis potuerit deVenire, Suntque qui credant, Antisthenem sicut 0phistas)err0ris, quem vendiderit, Sibi fuisse e0nscium εἰρέθνικόν.)Verum ut etiam n0Stra aetate esse videmus, qui doctrinam incredibilem et penitus abSurdam Studeant pr0pagare, nec tamen ideo simulati0ne utantur, sed candide ac Sincere exiguum opinionum Systema qu0d bene c0haereat, falSum autem Sit, cum c0BStet e noti0nibus falsis, p0stquam bene diuque expositum tandem intellexere, disputand0 0rr0b0raVere, Vivendo adamavere, tueantur p0Stea in omne tempus neque ullis rationum machinis ad veriorem intellegentiam queant pr0pelli, Sed mentis angustiis perfruantur errorisque beneficio sint . . elices, Similiter mea Sententia Antisthenis qu0que vitium cum Platone et Arist0tele in menti paupertate, πενία τῆς περ φρον ,σιν κτισε υς 25l C), quaerendum est, idque Verum 8Se ptime cogn0scitur e labore, qu0 Plato in S0phistae parte, de qua dicimus, c0ntrariam Sententiam studet firmare Etenim Plat0, cum n0ti0num i. e. dearum)Systema Variamque earum S0cietatem perSpiceret, hanc Veron0 minus quam identitatem propter incuriam των της γλωσσνὶς νομοθετά v, quam Saepe accusat, e0dem Vocabulo est videret significari, dum accurate l0quitur copulae, 0

cietatem tantummodo Significanti, aliud vocabulum αι εχει substituit. 0 igitur v0cabul0, quo alias uti Solet ad sta-θεξιν δε ιυν significandam, quae S rebus Sensibilibus,

56쪽

54 in Sophista, ubi de illis mΠin Π0 quaeritur, adhil ad

τα Pro P. hanc igitur duplicitaten per Innes ideas nispersequi, cumque in multi Secum erat speciem qu lam ambiguitatis, in aliis etiam duplici v0cabuli Drma test

Magna et paene timida admiratio qua eiusm0di s tentiam Script0r pr0mit n0n minus quam lata illa et per0 liligentia qua nania ab uini parte studet firmare diserti 3sti-m0ni Sunt, fuisse haec omnia illo temp0re perquam n0v icut autem puerulis, dum incalescunt narrand quae n0bis Llum Sunt 0tissima, haud invitas aures praebemus simili est quaedam V0luptas spectare Plat0nem dum prima unis phil080phiae e0gniti0nis fundamenta, haud nescius i ' iacit. Iam Ver ponas cum Schaars timidii 0 p. 22 et qui 80phistam Scripserit, praest suisse amplum illii Ari-8t0telis apparatum l0gicum quae caussa p0tes fuiM eur, eum haec suppeditarent in illis sese mallet Xeruciat Venimus ad extremam huius neg0tii analytici O em, qua generum c0mmuni0nem ed0cti illas studeamus ' eressifficultates, quae τὰ o, quaerentibus in tam h0rriduli eri gmati ambitum exereverant ac primae illae de I aero editum dubitati0nes subit evanescunt en neque neque plura, quia utrumque est unum ens est, qu0 Di

90 Conseras imprimis locvi 256 AB.

57쪽

tum e0rum qui sunt, i. e. dearum numerum amplectatur; unum, qu0d in ara se findat, plura, quae in unum e0eant. Nec difficilius es0lvitur n0dus, quem pr0 difficillim se habere scripti , imulaverat , στασις et πινι σις Sunt. id

nihil bstare viduus, 'u0minus ideae etiam 0rum fiant participes quai: X tra pr0 priam naturam Sunt, hac quidem a parte ihil impedit, qu0minus τὰ o, quamvis

Magn0 et pane dixerim nimi testim0ni est, quantam a legentibus diligatiam et industriam lat0 08tulet, qu0d hanc immanem ficultatem, tanquam rem promat patentem, praeterit, neue eam direct in eis, quae Sequuntur, rursus tangit, ii Drte huc reserenda 8t, quam p0Stea dicit, τίσι/ι0ς οσις 256 B), quae res mihi n0 satis liquet y neque fer magni m0menti est. Illa ver Plat0nis

p. 302 Π. 6j, unice quae hanc opinionem commendent. Quao vero me cogant in ubi rem relinquere haec sunt: primum loco 256 BC forma condionalis ει πη μετελάμ. βανεν - ουδὲ, αν ηναrono videtur indi re, sermonem hic esse de eis, quae fieri nequeant deinde de comunione στασεως et κινησεως sermo est, quae nequaquam mittelba sequitur, si τό ν utriusque est particeps. denique φλέγχονιες tu ἔσrt κατα φυσιν ταυτηὶ possis quoque Vertere:

58쪽

in S0phista, ubi de illis omnino n0n quaeritur, adhibet ad explicandam rati0nem t0t genere diversam, qua alia dea alius est particeps qu0 a 0nnullis confu8um e8t. Iamque,

ταυτον hanc igitur duplicitatem per inne ideas p08sis perSequi, cumque in multi Secum ferat speciem quandam ambiguitatis, in aliis etiam duplici v0cabuli larma p0test

Magna et paene timida admirati0, qua eiusm0di sententiam script0r pr0mit n0n minus quam lata illa et perosa diligentia, qua mnia ab omni parte studet firmare disert testi-m0ni0 Sunt, fuisse haec omnia ill0 temp0re perquam nova. Sicut autem puerulis, dum incalescunt narrand quae nobis dudum sunt n0tissima, haud invita aures praebemus, Similiter est quaedam V0luptas Speetare lat0nem, dum prima omnis phil080phiae e0gniti0nis fundamenta, haud nescius ipse Riacit. Iam ver p0na cum Schaarschmidtio p. 22 sq.), ei qui S0phistam scripserit, praesto fuisse amplum illum Aristotelis apparatum 10gicum quae cau88 90teSi fuiSSe, cur, cum haec suppeditarent, in illis sese mallet excruciare γVenimus ad extremam huius neg0tii analytici partem,

qua generum communi0nem ed0cti illas studeamus vincere difficultates, quae, o quaerentibus in tam horridum aenigmatis ambitum excreverant ac primae illae de numer0entium dubitati0nes subit evanescunt en neque Unum Stneque plura, quia utrumque est unum en est, qu0d infini-90 Conseras imprimis locum 256 AB.

9I 261 B. τί γα o γέθυμων ἐν τουτοις non quae leViora sunt ac saciliora ut putat talib., sed quae omnium aliorum undamenta sunt ut manifestum est ex insequontibus: δρασειεν αν ἐν ιλλορς ῆ

59쪽

tum e0rum quae Sunt, i. e. dearum, Imerum amplectatur; unum, qu0d in plura e findat, plura, quae in unum coeant. Nec difficilius is res0lvitur n0dus, quem pr0 difficillim se habere Script0 Simulaverat. στασις et κάνησις sunt id

nihil obstare vidimus, qu0minus deae etiam e0rum fiant participeS, quae extra pr0 priam naturam Sunt, hac quidem a parte nihil impedit, qu0minu To ν, quamVi asTasε et κέν σε Secretum, tamen Vel moveatur, Vel tet.

Haec n0s traducunt ad difficultatem mesum ultimam et gravi8simam, quam Si 0ntigerit feliciter en0dare, nihil restabit in S0phista, qu0 explicati0nem n0 habeat. To , τὰ παντελ ὼς ν i. e. 0tum dearum regnum c0gn0sci nequit nisi m0vetur, c0gn08ci nequit nisi Stat, Semper idem manet; τέω δὴ φιλοσόφ 0 καὶ ταυτα cogniti0nem

Magno et paene dixerim nimi testim0ni est, quantam a legentibus diligentiam et industriam lato p0Stulet, qu0d hanc immanem difficultatem, tanquam rem promat pateutem, praeterit, neque eam direct in eis, quae Sequuntur, rursus tangit, nisi Drte huc reserenda 8t, quam p0Stea dicit, στασιsto κίνησις 256 B), quae res mihi n0 satis liquet y neque fere magni m0menti est. Ilia ver Plat0nis

p. 302 n. 16ὶ suntque quae hane opinionem commendent. Quae vero me cogant in dubio rem relinquere haec sunt: primum loco 256 BC sorma conditionalis εἴ ili ετελάμβανεν - ουδεν ν ην ἄτοπον videtur indicare, sermonem hic esse de eis, quae fieri nequeant deinde de communione στασεως et κινήσεως Sermo est, quae nequaquam mittetbar' sequitur si τό o utriusque est particeps. denique λέγχοντες is ἔσri καr φυσιν celari possis quoque Vertero:

60쪽

calliditas mult0s vir0 d0ct08 in err0rem induxit. Primumque haud desunt, qui, dum ad min0rem difficultatem anim0sadVertunt, neque observant neque Xplanant mai0rem δ). Alii eatenus rem tetigerunt, ut 00 unum intellegaS, r0priam l0ci vim eos fugisse; sive hanc statuunt sententiam et κιννησις et στασις Sunt ' ); SiVe hane: εο ν ut 0Vetur aut stat' β); sive nesci quam του οντος mixtionem Script0ri sibi videbantur bicere p088 'β). Venimus ad eos, qui rei obscurae mysticam interpretati0nem convenire videntur puta88e. Et quae quidem stius, Verba a Schleiermacheromutuatus, narrat de m0tu et Statu in essentia, quam vitam' dicit, sese invicem penetrantibus', ea ipse Drta88 110 magi p0tuit intellegere, quam n0s y). 0ntra tetuliartus in τέλοντι muta c0ntraria sublata esse dicit, ad qu0 miraculum efficiendum deum intr0duxit - e machina, si quid sentiam licet dicere '). Alteram verb0rum lat0nis partem nimiS, alteram parum premente recenti0ri aetate sunt qui putent, in S0phista doceri dearum m0bilitatem ei m0tionem hinc Deuschleus quaenam sit illa δεί0ν κ ἐνὶ σις c0mparati aliis Plat0nis de m0ti0ne sententiis studuit rimari '),

refutantes, hoe natura fieri posse, et ad eos loco reserre, ubi κινη- σεως et στασεως communio ταις μεγίσrαις αναγκαις δυνατος dicitur

252 C. 254 D. 255m. f. 250 A sq. Sod ut dixi, non liquet, neque He in dorsi p. 413 o Schloior machori p. 343 aliquid excidisse Suspicantium sententia tangitur eis, quae contra tali baum ius p. 195 incassum disseruit. 93 Brandis II, 214. Deus chlo p. 304. Mun p. 429 Alburti p. 187. Ste in p. 226. 94 Rittor Gosch. d. h. II, 248. Susu mihi P p. 300 Man

95 Socho P. 266.96 Scha ars chmid Bh Mus 1862, p. 13. 97 As p. 12.98 Sto in hari III, 439. Nihil enim ad hunc locum illustrandum sacer opisodium 249 A postea demonstrabitur. Steinhartum alii secuti sunt. f. quae contra eos disseruit Ribb inges 214 sq. n. 428. 99 Deus chis in J. . ol. LXXL 1855, p. 176-181.