De Platonis Sophista

31쪽

σεως ιοριον 258 Α). Et Sic etiam nobi o δυσχεραντεον, qu0d ipsum o εἰναι Plat0ni ), cum non Sicut apud Parmenidem t0tam essentiam abs0rbuerit ut id, qu0 vi eius est, τὼ ν ipsum particep8 St o My εἶναι nam praeter τὰ o nihil est, praeter τὰ εἶναι autem multa alia,

En Statuimus non 80lum cum Plat0ue dupleX ινὶ νsed etiam ultra eum mod respondente dupleX ν. U0d quamvis ne verb0 quidem ab eo significatum sit, tamen sid0ctrinam in S0phista prop0sitam non immutasse sed ad

putabimuS, Sed expletum cumque Parmenidis d0etrina dicip0ssit similis esse feraci ovo, cal0re ing0nii Plat0nici ad idearum Vitam recluS0, testae fragmentum qu0d originis indicium, pullus in capite gessit, cum Groteum stenderit, n0S

47 Eadem illa o timetio et του μου minus recta interpretati caussa videtur fuisse Groteo alterius, qua Platonem per

sequitur, reprehensionis Putat enim p. 450 sq. Platonis doctrina

32쪽

Ac de n011-ente relatiV satis dictum est. Iam adeamus alterum illud n0n-ens ab80lutum Vel metaphySieum, de quo Plato se nihil mitin statuere cautissime declarat 258 E:

graσιν λογον. hi Verbi Sunt qui putent significari materiam Plat0nicam '). et reVera, cum hoc n0n-en abs0 lutum id sit, quod remaneat, Si mne ens, i. e. Omne idea Vel noti0nes, seu quidquid omnin intellegi queat, rebus detraXeris, remaneat autem tum nihil praeter materiem, tantum quidem ab omnibus constedendum est, si a d0ctrina in Sophista proposita circumspiciente quaeramus, ubi loc0rum materie habitet, non e alia, atque ex hac n0n-entis abs0luti regi0ne eam esse repetendam ') maiorem etiam veri similitudinem

tolli universitatem principii contradictionis cum enim duplex sit negationis Virtus, primum ne quid affirmet, deind0 ut id quod negetur excludat, apud Platonem, cum 7 μ η ον ei Sit τερον τι, primum affirmari negatione, deinde non Satis excludi negatum ita ut, cum nihil obstet, quominus idem subiectum duo diversa praedicata habeat, Platoni autem negatio more diversum significet, fieri possit, ut idem subiectum patiatur praedicatum Simulque eius negationem. Ss primum ex eo, quod Plato non solum statuit ideam καλου, δικαίου, sed etiam μη καλου ιιχὶ δικαίου, nequaquam equitur affirmativa vis negationis s Plato seem to conside the negatiV as a species of affirmative'ὶ, nam cum negatio tum affirmatio latoni in κοινωνί cum ideis posita est; deinde vero Plato, dum relationem inter το μέγα et τὸ καλον Deo non relationem inter το μέγα et τομη μέγα idem generi εροτητος subiungit, tamen utriusque relationis discrimen indicare non neglexit, velut 257 Ε τω οντων τινος

θὲν ουτω ξυs βεβηκεν ναι το μη καλον possunt igitur ad idem subiectum pertinere duo φορισθένrα μεγα καλον sed non duo ἀντιτεθέντα μέγα μη μους.

49 Quamobrem vel propterea neque aecedere eis, quae Har-tensteinium secutus proposuit Bim id Z ii s optans sere magis quam coniciens p. 329 n. 50 voluisse fortasse latonem generum communione mundum sensibilem e meris deis deducere.' nam omne illud θατερον intra ideas, solum hoc του οντος ἔναντίον extra illas cadit, cumque materies huius iam finibus sit circumscripta, non amplius illius ope poterat a philosopho quaeri. - Sed de hac re lenius postea disputari poterit.

33쪽

haec pini accipit e l0c reipublicae 478 B, ubi dubium esse

non Ρ0teSt, quin o o ideae, τὰ μεταξυ mundus sensibilis, τὰ sin o materies Sit. pSa autem Verba reipublicae testantur, id non-ens, quod ibi pr0feratur, idem esse alteri ex du0bus Sophistae n0n-entibus, ei, qu0 diXimus abS0lutum. h0 quia a non-ente relatiV0 0 SeparaVerunt, S0eherus pugnare rempublicam cum S0phiSta putavit p. 264), Gr0teus p. 457u S0cher err0rem dudum cons08sum reSuScitavit et defendit. Ritterus autem, qui duplicem n0n-entiS naturam bene perSpeXit, quom0d relatiVum non-ens, quod idearum tantummodo inter se relati0Be 0ntinetur, ad reipublicae illud μεταξυ, i. e. mundum Sensibilem potuerit referre, id mihi non patet β'). Postquam n0 80lum non-entis difficultates lustravimus, sed etiam ea, quae ad 80lvendas illa a lat0ne Sunt pr0

eSt, ut Videamus, qu0modo his subsidiis illa impedimenta p08Sint removeri. Meminimus, duas illic fuisse prop0Siti0nes,

Sine Xamine SSUmptas, e quibus non-ens neque dici neque cogitari posse concluderetur: n0n-en neque praedicatum neque Subiectum entis cuiusquam SSe 0SSe.' patet, haec non de relativo sed tantumm0d de absoluto n0B-ente40SSe Valere illud igitur, cum n0 omnino SSentiam sed tantum certam quandam et determinatam SSentiam tollat, neque a Serm0ne neque a cogitati0ne potest excludi; 0c autem, BOB-en abS0lutum, revera neque praedicari de ente qu0quam neque Subici ei potest quo e0neeSS nulla con Sequentias debebimus extimescere cum enim, ut alias apud Plat0nem,

de fallaci conclusiuncula ad tentand0 legentium animo Vel ad perturbandum adversarium impudenti0rem β' instituta hic

50 Gesch. d. Phil. II, p. 254 sed I): Daher an die salsche

Meinun nur adurch erklar merden, das man insielit, Wie Warda Nichiseiendo an sicli nichi edach merden Onne aberwoli das Nichise tende in inem Ver halinis gu einem Andern etWas, was in de Mitte legi Wischon om Selen de non Nichise tenden res V, p. 478.351 Cuius rei illustro exemplum legitur eis. I, p. 349 Λ sq., quo loco tetuliartus et Zellerus quaedam sophismata deprendere

34쪽

cogitari nequeat '), necessario sequitur, ut non-en absolutum neque a Platone neque a nobis iVe dicend sive cogitando possit attingi. - Sed per deo immortale8 nonne Eleates,n0nne lato, n0nne nosmet ipSi immemores c0ncessi etiam atque etiam cogitando tractamus et n0minamus n0 80lum relativum verum etiam incogitabile illud et ineffabile maximis necessitatibus non-en absolutum P - ad haec respondere sive iussit lato Sive n011 118Sit, certe c0nabimur. Excludimus negando in qu neg0ti Si eo procedimu8, ut 0n haec vel illa res Sed omnis omnino denique excludatur essentia, ritur Stent Simili quaedam Species, tanquam sit aliquid etiam id qu0 remaneat, idque n0mine e rebus maxime diversi S, negati0ne et 8Sentia j0lenter c0nglutinat0audemus dicere O H ON, qua V00e, cum re vera nihil sit dictum, n0tioni quoddam Simulacrum brepimuS, eaque

obrepti perquam similis est ei, qu0dllat in Tima00 52 B)unicum intellegendi materiem ub8idium pr0p0nit, λογισμ0

τινι νοθ P. Quamquam alia paullum rati0ne Timaeum legentibus ad rectam huius loci intellegentiam deveniendum St, quae re8, qu0niam optime illustrat, qu0m0d apud Plat0nem di Versa rati0ne mutatisque omnibus rerum 110minibus ad idem deducamur et simillima denique inveniamus, quae videbantur esse l0nge distantia, digna est, quae n0 paullum Oretur, e magi8, quia Sic ccaSi datur, du0 Timaei loc08 rectius, quam adhuc factum Scimus, Xplicandi.

In imae igitur lat materiem describens dicit eam

aus a Susemihlio II, 101 n. 844 propterea reprehenduntur. Sed

vera rei rati nondum, ut videtur, perspecta mea quidem sententia haec est. Ostquam Thrasymachus eo ascendit impudentiae, ubi disputari iam nequeat, Socrates ei aliud praeter τα νομιζομενα 348 Ε respondendum esse dicit, idque sic deinde facit, ut promat demonstrationem, quae singulare in suo genere sit artificium est enim referta immanibus captionibus; sed tam callide teguntur, ut Thrasymachus nihil sentiens in laqueos incidat captusque eis teneatur.

52 Quod enim maxime omnium sonat sophisticum 237 Ε:

ουδε TOUTO συγχωρητέον, ὁ ο τοιουτον λέγειν μὲν λέγειν μέντοι

μηδέν, id serio expromi apparet e loco reip. p. 478 B: αδυνατον)δοξα - μ εν, δοξαζειν ὁ μηδέν.

35쪽

lerus lim eam c0ntineri reprehensionem putabat quae rectissime cadit in Arist0telis λην et nostram materiem, scilicet qu0d id, e quo omnia facta sunt, qu0niam aliter assequi nequimUS, Sub imagine materiae, e qua d0muSexaedificantur animo c0ncipimus δ). hanc interpretati0nem,

θε υν re Sen SibileS, 0 materies, quae hac ipsa re ab illis difffert accedit, qu0d 0t0 00 000 nuli veri, de m0d0itεθεξε υς δε υν O ε GaDθις Γιε Tisi εν 50 C agitur, Sed ut testantur et quae praecedunt et qu0d additur di saλ υτ παιον, Sola materiae natura, qualis per se sit, describitur. Rectius pauli Κ0entigerus M ide putat materiem or Toi dici participem, quia sicut illud neque pereat neque Sentiatur. Sed tum tantae ap0riae sufficiens caussa n0n esset et quid tam l0nge repetimus Xplicati0nem cum lucem muli Simplici0- rem sterant verba ipsius l0ci εἰ do τι voearoi 3Ν0ti0nem vel ideam ibi statuimus, ubi lanimadverti-mu aliquid, qu0 in rebus diversis est idem β iam ver053 Zellor, die Ρhil. d. r. 1 d. II p. 225. λογισ&ός νοθος, d. h. olit, in nalogie solitus vo de Beseliassentiet de Sintilichenaus die Grundlage esselben. ipse iudicabis, an recte Zelleri verborum subobscurorium vim divinaverimus. In . d. maluit nescire. 54 Ueber Vorhalinis s, Form utid es en de Elementari brperi Platon Timatos. Neu-Ruppin 1846 p. 26 sq. ap. Susem. II, 408). In dubio rem reliquit Sus emi lilius II, 407. 408), vir multa laude dignus quia duas voces, non liquet et erravi', nusquam refugit. 55 'O in γαρ συνοπτικος διειεκrικος ὁ δε ριχὶ ου. do Rep. 537 C.

36쪽

e0dem m0d0, qu a rebu8 Sensibilibus ad noti0nis puritatem ascendimus, e0dem deScendentes a Sensibilibus mergimur in materiam illic Omne n0n-ens, hic Omne en eXUimuS. nam, ut lat0nicis exempli re agatur, Si a tellure, aqua, aere, igne omnem s0rmam, uinem υσιαν detraXeris, Si id, qu0d0mnibuS 0mmune St, petiveris, habebis mirabile dictu l- 0ti0nem materiae ide materies a Plat0ne εἶδος

omne Toδε, in dearum luce Ver8ariS, ita, cum omne A, omnem qualitatum diversitatem extinxeris, restant materiei

tenebrae.

Vides eodem perducere Sophistae et Timaei doctrinam. illic negand omne ν, hic detrahendo uines element0rum formas ad eandem devenitur n0ti0nem materiae, quam negati0nibus partam omnibusque reliqui ideis ipsa natura sua contrariam et inimicam suo iure lat spuriam dixit, neque qu0m0d aptius dicatur, equidem Sci0. Verumtamen l0ngius Sumus egressi, quam ad intellegendum S0phistam nece8Sarium St. quamquam enim X anxia illa diligentia, qua Plat0 0n-ens abs0lutum 258 ESep0nit ιι εστιν ειτε siὴ, oro εχον ῆ a πανταπ&σιναλογον, Subit SuSpicio, iam tum eum, cum haec Scriberet, non-enti ab80lut materiae in systemate partes sustinenda8 destinavisse, tamen ad err0ri naturam Xplanandam, qu0dest huius 80phistae partis exterum pr0p0situm, Sufficit alterum illud τερον του οντος n011-enS, qu0d40 τὰ ν Xcludit, est enim ipsum νε 0 o et dea, ut videbimus, interideas, Sed et G ixa c0ntrarium Sicut illud super nanemo υσίαν dispersum ' principium est dis80ciati0nis dearum,cχιτιον της διαιρέσεους, de qua re p0Stea. 0 igitur n0nens miscetur serm0nis et opini0ni ideis Τ); cum enim enun-

57 260B sq. Verbo monendum est, hane mixtionem Seu Oιν ωνιαν 260E peculiarem et prorsus diversum esse ab illa, qua Omnes ideae, cum inter se disserant Omnes, participes sunt On-entis ideae.

37쪽

tiati c0nstet e subieci et praedicat δ'), fieri p0test, ut cert subiecto tribuatur praedicatum, qu0 ei natura Sua

Vellicavit hanc S0phistae partem Schaarschmidtius p. 98 sq. c0mparat simili Theaetet loc0, quo de errore, tu pact0 88 908Sit, quaeritur ubi tamen aliud pr0p0Si tum St. nam S0phista obiectivam, Theaetetus Subiectivam

hic, qu0m0d fieri possit, ut 0ti0ne cogitando permutentur, Studet rimari ille metaphysicam, hic psych0l0gicam err0riScauSSam perSequitur neuter mei neutri quamquam h0c Schani Selimidii c0ncedendum est, id qu0d efficiatur Sophi Stae de ea re disputati0ne implicite iam c0ntineri TheaetetidHodo a l89 B sq. iteratamque disquisiti0nem minus fui8SeneceSSariam nihilominus haud temere haec iterum in S0phista Plato expr0mpsit, idque hicide apparebit. 40Stquam quid tandem t0t0 0 libro spectaverit erit a n0bi c0gnitum. Antequam hanc de n0n-ente partem relinquimuS, au'

cis tangenda est mira B0ntigit pini sub finem libelli p. 333 pr0p0Sita qua, recte quae velit intellegimus,

58 A quo copulam Plato nondum divisit. - Transimus Opinionem Ritteri Gesch. d. Ph. II, 248 ed. 1. a Brandisio II, 21 sq.

probatam, Platonem linguae Xemplo necessariam ουσιας et γενέσεως coniunctionem voluisse indicare, ita ut OxOM GT OUGμιν, η Πτc γένεσιν repraesentent. Cuius Opinionis nullo verbo a Platone indicatae si qua est veritas, quod equidem dubitaverim, Certe X tra nostrum dialogum est quaerenda. 59 Parm. 133 C: osm των δεων προς αλλ=ηλας εἰσὶν et εἰσιν.

ἐκείνων OIα L POMc ζεται Drως. Sic, quod ad dominum servus id ad domini ideam servi idea est etc.

38쪽

censet Plat0nem in Sophista errori realem . . essentiam vindicare voluisse, ita ut falsa duarum 110tionum coniunction0 in mente 80la Sed etiam tu ipsa rerum natura inveniretur, in e0que pr090Sit0, cum err0rem ad Veritatis hon0rem studeret extollere, nimirum fuisse frustra ad quae Xaminanda paullum re8piciamus. Negat 80phista, errorem SSep0SSe, cum errore credatur id, qu0d40 Sit, et siri ν quid hic dicitur non esse non n0ti0nes, Sed notionum contraria

veritati c0niunctio iamque cum Plat prop0situm Significet

revera V0luisse falsae n0ti0num coniuncti0ni vindicare obiectivam 8Sentiam. Sed illud ἐστι κala Tt, set gry Vetat Verba premere donec tanta emanet ineptia, patetque Xymori Tosui, o εστι non in Se pS Sed in ei8, quae Sequantur, quae' reddam 88e Xplicati0nem. Si autem hoc sti ον Plat0ni, ut vidimus, o Περον iamque si dixisset τὰ G ον est ιερον λ', recte quodamm0d cum Bonligi putaremuS, errorem accipi pro veritate nam falsa 110ti0num iunctio diceretur recta, verum alia atque ea, de qua ageretur. Atilat et fur o Π0ndicit τερον ν Sed τερον του οντος eaque re pedetemptima subiecti et praedicati iunctione o sti or i. e. ὀ τερον

transfert ad ipsum praedicatum, paulloque post enuntiati0ne in subiectum et praedicatum divisa veri falsique eam exhibet definiti0nem, qua meliorem nullus phil0sophus invenit, Verum CSSe, cum de Subiecto praedicetur quod ei natura sua 0biective, realiter c0ntingat, falSum, cum id, qu0 a

subieci natura rerum Sit ahenum. Sic err0riS XiStentia . d. Xempi Sumitur, neque pr0fect aliter quam X Sustatuere eam licet , 088ibilitas autem X 0, qu0 Subiect0 08Sunt pr0pria praedicata τοι νεο), 088unt etiam aliena τα ux οντα attribui, quatenus menti errantis rati0ne 0 habita fieri p0test, luculenter deducitur. Et haec quidem c0ntra B0ntigium, siquidem asSequimur quae minuS lucide, quam S80let, exp0suit. Ceterum pr0bavit hanc opini0nem Alberti0, qui ad eam explicandam et illustrandam ea asseri Rh. Mu8. 1866. p. 195), quae intellegere n0bi8 quidem datum 110n est ita ut, nisi i0cum excludit Vir0rum gravitas, dixeris, Albertium B0ntigit candelam funden-

39쪽

tem h0 l0c lucem minus claram cum vellet emungere, ex stinxiSSe. Satis, ut Videtur, n0Π-en pertractavimus nec tamensere ullam rati0nem habuimus e0rum, quae non-entis difficultatibus circumventus Subsidi Script0 vocat unde apparet, Sua cauSSa Xpromi quae de ente diSputentur quamquam enim ea Sunt, quae omnes phil080phiae partes c0llustrent pr0ptereaque haud exiguam lucem n011-entis tenebris affundant, tamen, quod ad illud s0lum attinet, p0terant maximam partem mitti. Qu0 8 Verum St. Sequitur, ut aut abdicere c0gamur a S0phista eam perfecti0nem, qua

verae artis pera ex un0 0nsili ad Strictam omnium partium essessitatem excrescant, aut altius debeamus descendere, e ut perVeniamus, unde non-entis et enti Simulque

partis exteri0ri ad unius peris temperationem intellegatur compositio huc Ver fore ut dedueamur diligenti e0rum, quae de ente di SSerantur, c0ntemplati0ne e maior Spe eSt, quo altius reliqua omnia a n0bis tractata ill0rum exsuperentur grandi dignitate.

Quid est o , quid est illud, qu0d in rerum fuga

sibi c0n8tet, qu0d in e0rum, quae Videmus, m0tu perpetu0 idem Semper manens aeternum illis fundamentum sit, unde gignantur, qu redeant haec omnium phil080phiae quaesti0num gravissima duabus partibus tractatur, quarum pri0ri

II B p0stquam variis phil0s0ph0rum de lite opini0nibus lustratis in summas difficultates deventum est, altera parte IIC ea adduntur, quibus secundum script0ris verba 250 E)omnium n0dorum re80luti0nem exspectaveris. Quapr0ster, sicut in non-entis pervestigati0ne fecimus, hic qu0que primum utramque partem per e, deinde quae rati inter ea Sit,c0nsiderabimus. Et qu0niam haec dialogi pars non 80lum Summa Summ0rum vir0rum laudes Verum etiam multorum cum alias gravissimas reprehensiones experta est, tum d0etrinae a Plat0ne alienae varii m0dis est accusata, Sic rem agere n0bi prop0Situm est, ut in pr0Ximis, Sep0Sita mni rerum Plat0nicarum mem0ria, primum quae tandem Sit S0-

40쪽

38phistae ri0ctrina unice ex ipsis dial0gi verbis studeamus

statuere.

Ac primum ad censuram phil080phorum recte intellegendam ante omnia haec script0ris verba pr0be tenenda Sunt, quae 908 ab80lutam illam crisin 251 leguntur: Da

viri d0cti 0 sunt ausi '), quia neque Pythagore0rum Φ)neque Anaxag0rae ' ulla sibi videbantur vestigia deprendere. Huc accedit alia difficultas, qu0d in h0c phil080ph0rum examine, qu0 tanquam prima historiae philosoph0rum lineamenta celebrant, nihil0minus qu0snam singulis l0 eis Plat dicat, adm0dum dubitatum et certatum est βδ). et 0rautem hist0ria phil080phiste esse n0n potest, quam quae Sic deScribat, ut descriptum nequeas agn08cere qua in re imprimis illi εἰδευ φίλοι 248I sq. diversa iudicia experti Sunt, cum alii a lat0ne refutari Megaric0s, alii a Megaric0 Plat0nem. alii a Plat0ne Plat0nem reprehendi censuerint.

Sammilichen rundansicliten' etc. - Groteus p. 435 Verba quae attulimus si explicat 'Plato annotinuos his intention, Confuteal thos disrarent scho is of thinhers, o homo has madeallusion. 61 Schleior macho p. 94. Ste in har p. 447. 450 allur-dings is jene usammon stellun nichi an volt standig. Suse mihi p. 312. Stephan . , qui hic ut ubique Steinharti vestigiis ingreditur. - Contra Zello rus II, 343 n. 2 Ρythagoreos reperit 252 B, ubi tamen μας εχοντα στοιχεῖα nihil nisi certum elementorum numerum significat. 62 Sto in har p. 450 eiusque pedi Sequus. 63 Conseras modo Solite ier macher p. 93 sq. 8 p. 199.201. Deycks p. 39 sq. Hermann p. 282 Π. 52. Sta liba iam p. 9. 11. 178. l. imprimis te in har p. 447 449. not. 22-27. 450. 53. n. 36 39. Suse mihi p. 12 298 Bonit p. 317 n. 34. n. 38-40.