Galeni Pergameni de Diebus decretoriis Libri III

발행: 1559년

분량: 566페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

501쪽

D DE DIEBUS DECRETORII s

Nam de morbis longis,capitu, LR nulla dierum parium, aut imparium sucundum quos exaCerbationes fiant , mentio fit. Et hic do acutis pares dies impaybus gr uiores habentes fit sqr

ueat,nec fora prorumpat.quod satis intelligere licet ex eo que paulo ante citaui ex I .ca primi Cris loco,quo ad quasi

interpretationis vice Megαπνιγε ri subiunxit.Et certe πυφων ratii αναθυμα ais crusroc in ατὸν ἐκπυρωθnνα, id est, evaporationis, heu exhalationis ante inflammationem incendium, aut ante omnimodum ardoresuppressio ab igne scilicet ad morbos trastato nomine.Ut enim ignis ardens alioqui urens, & incendens lignorum vel viridium vel te re congestorum copia obrutus, de sui catus pro flamma fumum reddit, ita morbi καυσωδερ alioqui 3c ardentes fiunt enim ab ardente, ut nominis ratio docet, humore vel bilioso vel a melancholi Jhumore multo suisecati pro ardor e re flamma fumum id ςst , tetrum, nec ita urentem maporem pen Eutis spiracula soras emviunt

unde nonnulli τυφώμ α νοσαμαμ non sus catos, sed fuman i S morbos,&πυμος τυφω tae non suocatas febres, sed fumantes Latine dicere maluerunt,cum tamen suffocatas,aut succensas meo quidem: iudicio Latine dicatur cl/xius. Nam succendi etsi Latinis alias ardere S incendi sign1ficat,hic tamen est parum, seu leuiter saltem quod sensu percipiatur, ut non plano foris,ut intus accendi,praepositione sub significationem verbi quo cum iuncta est,minuente.Sussecati vero licet etia alias Latinis significet praeclusis faucibus de perstrictis interimi, & Vit/priuari, aia diphthogo in o conuersa,vi grammaticis placet, mihi tamen su cari quasi foco, id est , natiuo calore pςr impedi' mentum aliquod siue internum, siueexternum priuari dictum esse videtur, v t febres sus catas intelligasciuo α qui intus sit si lore,ab humore multo foris priuatas. Succensas non plane fori ut intus, sed propter humorem etiam multum foris aliquantu

luna tantum accensas,& sese prodentes.

502쪽

82 -υωωρ μαμον ἰ s . Antiquus interpres Ais se emisset . pro my AGερας, de in i pro καρπι ωἡe legisse videtur.Sic enim conuertit hunc locum,quod est, uuia natura in die tertio est adhuc mitis,& itetu in quarto foratis,& adhuc iteru in quinto fortior quam sit in sexto. Sed cum deaccessionibus quae paribu&diebus fiant, Galeno hic sermo sit, eodices Gra os sanaus sequare. Vel enim natM.fombuis 'si vehem. μα- Io, quod inter naturam & moinurnitistante Cris oboritur, fit ut vel natura morbo superior omnino ipsum profliget, fanitatemque aeger recupemia Vel Coqtra,vt orbus natura superior illam ipsam ita domet, Vt omnino succumbat,&aeger moriatur. Fit vero etiam quod tertium est, ut aequales sint utriusque morbi dico & naturae Vires,quo siam natura, utpote prouida re

so rs q*iescere solet,ut pote imparem se ad Congressiam eoque supexiorem se esse minime posse,ientiensiVerum morbus ipsam irritans,stimulas,& profligare satagens crast illam' steriique in arenam descendere. Atque tunc si paulatim illa fathiscat, de quasi despondens animum postquam tamen restiterit quatum potuerit herbam porrigat , paulatim.aeger tendet ad mortem. Sintum magnam morbi partem aliquo excretionis genere depellere & vacuare potuerit, Uiessem ii solet aliquantisper,duvires scilicet colligat & sese reficiat.Sicque paulatim morbi reliquias, Utpote perfriorem, sed imperfectam Crisit e pauciores

factas, concoquit: & Vbi se fatis validam' recreatamque sentit, secundo Crisim tentat ad bonum . Sin morbi reliquiae naturam etiam recreatam dc refocillatam lacerint, tandiu aeger vivet, quandiu natura sese sustentabiit, aduersus morbum , quantu uis languide, pugnacit, sed tanderi tamen succumbet ει morietur aeger.his non dissimilia reperias cap. Io .lib0. Criseon. Id verum esse in Claudio Nauloto nositate viro Pragmatico deprehendi,qui cu die Augusti I anni 1 s . febre cotinua,eaque ty phode correptus esset,septimo primum die urinas,non ut toto ntea tempore crudas & turbulentas, sed puras fatis dc cum nebulis paucis secit. Sudores ad haec pauci, de non per totum , sed men calidi fatis, eodem septimo. d nota praeindica to, mana

503쪽

re coeperunt. Natura scili titio. xa tentarite Crisim,quam relu ctante morbo, qui eam ad certamen prouo cabat, quo incertamine natura,quaquam erat Viribus inferior morbo, sese sustemtabat,& morbum pro Uictbέηs oppugnabat,per sudores 1 partem aliquam humori= morbum committentis eo ipso sept1mo die Critico excernere & A u demiptoui OcRta tentans, ut reliquum bigeret faciliis Sed clim Leliquiae morbi naturae robore sipe riores etiam cssent neque enim satis magna facta fuerat excreatio undecimo iterum nam in eum diem quieuerat natura,nec quicquam tentaverat) Vrinas turbulentas reddere ,& natura paula is c pitis hi siclem Sic tandem Is ab initio morbi die,&nono ab undecurio,mortuus esti Hactenus de sexto & caeteris

intercidentibus. i δ

Capitis noni Summa.

v γ Effigat causas quibus fiat,ut vicesimus interdum, interdum etiam V & iee simus primus decernere comperiatur. T v m nacta' occasio ne,mensium Lunarium disserentias percurrit, & cuiusque duseremiae,

tam mensium, quam hebdomadarum numerum dierum ratioein tione colligit , ut quod ab Hippocrate dictum est, verum esse confr- . met, fieri scilicet non posse,Vt leptimanae, menses & anni exacto cauculo,nec ulla silmma excurrente numerari queant.

CAPUT IX. V R autem ambo, vicesim s, inquam, o vicesimvs primus e potius tamen vicesimus,decernunt Hoc quidem primum in causa esse videatur, quod eiusmodi morbus qui ad ricesimum iniudicatus pervenit

iam diuturnus est,paresque dies accestones excipiunt. Deindeboc,quod Aptimana non interris Ieptem diebus , vii S prius di Rum est confiat, quod oe id ipsum non ignorauit Hippocrates Nivn cum in PrognoRico dixisset Igitur accessones ipse pcrquatuor in viginti auctaefiniuntur. P ine ubintuli Verum nulla eiuscemodi supputatio per dies integros vere feri potest Νηπenim annus , neque messes ipsi integris diebus numerari posse G ut Ψιtur annus ad trecentos sexaginta quinque dies parti lim

504쪽

LIBER III. diei quispid maiorem babet adiunctum mensis ipsi ut trigistadis, compleat,dimidia uni G diei parte deficitur ta e septimana, rut Aptem diebus integris conflet, flexia ut plurimum diei parte

deficitur:quo fr, ut tres septimavae vovvnum a viginti dies lintegros expleant. Sed desertuuntur fere uni- dier tota dimidia se te. Et idcirco numerus ille ambigit vergitque in utraque partem, uou mugiuestilicet vicesimo iurGη- , quam fricesimoprimo. Num cum totin Lunaris circuitus se 'tem Cr viginti diebus , ex ad haeesertia unius diei parte integretur, eoque septimana quaelibet ditabu eptem extante tamen dempto,conflet, certe tres peptimanae,iginti Hes ex dimidiatum complectentur. ' Vicesimus igitur dies eum,quae sibi propinqua ex Vicina es, periodum integram vendiacas, baud alia ratione,quam quod tales morbi iam Aliturnorum naturam sapiunt, er paribus diebus accestones habeant. Quorum ero morborum accessiones in imparibus ni,horum sane Cristes in vicesimumprimum recidunt ' Non solum autem ipse Lunae circuitus,sed a menRmu quoque apparationis tempus ilium quandam ex facultatem, uti etiam inicebamus,babet. Nam ipse circa Zodiacum circuitus uniuscuiuque reipropriss principiis maxime est

accommodin. Men Rruu vero tempus quo Luna illuminata consticitur,d bientem nos aerem immutans,nobis omnibus publice communiterque conducit. Demonmatum vero est, o hoc illuminationis dico tempus septem ex viginti dierum propemota esse.QRare septimana burus 3 meritὸ breuior adhuc prius dicta euadet. Nasiue de triginta, coitionis tres illos dies is qui bus nihil adhuc de ambiente mere decerni poterat, uuferre volueri siue devigintinouemer dimidio .reliquum sine tempus,quo Lunu manifeRtim de sie lumen graebet priore modo sieptem ex viginti dies altero vjivifex ex dimidium habebit.' Quoniam igitur mutationes corporibus nostris acetiare diximus,alias quidem proprias,alias communes pro prias quidem tanquam adpropriaprincipia referre licet. C ommunes vero, adiueris ambientis fruitionem. ' Quoniam vero etiam diximus virosique Lunae circuitus in idem recidere oed communes

505쪽

so DE DIEBUS DECRETORII stuvien propriis aliquanto se breuior basve ratione, o destiaptiviunde numero quippiam etiam decurtabitur. 8 Quod si eis cultui Lunae proprio, comm uis etiam circuitus adivnstatur οaduuetur,sitque spars dimidia βηζxorum simul compositorum que numerorum 3 curtior longior L ambobm illis numeru,ex qui bis consuta est,σ coaluit J bac utique ratioue,ta' de septimauis, uenfimae o integrae J numero paulum immiuuatur necess es,

eumque numerum velut in medio es proprj a comunis.' ' pro. prium porro voco eum numerum, qui ex Lodinci ambitu confla tur.Vnicuique enim nostrum H conducit. Communem eum, qui ex menstruo tempore, quem paulo ante demonstraui haudquaquam

plane dierum vivnti Oseptem esse. Nam si de integro menstruali tempore,quod ad triginta dies integros unius diei dimidio potissimum egere dicebatur, tres coitionis dies exemeris,reliqui des viginti septem erunt, diei νηι- ῶmidio minus. Itaque hoc tempus diuisium tu hebdomadas non totum est menstruale. Quare commune tempuσseptimauae, quod aerem immuta minus erit eo quod proprium est unicuique noriram. Dicebatur vero a id tempus vim quandam etiam facultatem babere, ) eόque nonnibit, re huius septimana de alterius sproprii sicilicet circuitus fleptimanaedrempore demet. 8' Itaque qui messius amborum est, imὸ vero ex ipsis mixtus a conflatus plus quartoeptimanae parte decurtabis tur. Exactam igiturme commHionem ,siu ubtractionem Deus

nouit. ' Quantum vero humana conιectura licet augurari, prae stat multo communem amborum cucultum eum comtituere qui ex ambobus conflatus est. 'Τ Cum ergo apparitionis manifestae o mcacis tempus sit dierum vigintistex o di id , Tempus vero circuitus Lodiaci dierum sit vigintisteptem o tertia praeterea partis diei, liquet quod medius ipsorum mensis aer m vigintifex erit, o inseper partis unius diei dimidiae, item renis o duodecimae. Siquidem via ruraque tempora coniunxeris, sdimidium acceperis,medium ipsim deprehendes.Sederim medi m

boc tempus a diebus viginti eptem deficit, duodecima polisti

506쪽

LIBER III. 4 3i, in xuius diei parte. Et si quidem i um in quatuor diuidas, im

yum ex integrum septimaπα tempus offendes,nonflexta modo diei partesed er maiore ad flui integritatem indigere. Sumatur enim eae 9ipnifex diebus, dici item dimidio, ex tertia itidem oe duodecima diei partibus pars quarta, erit sane tempus id dierum flexedi dimidii, quintae item partis, er aliarum adhaec minorum pamtium adiectarum,quales Aunt sexaginta prima, centum viginti β cunda, ducentesima quadraginta. Idem boci in tempus dierum

pex ex dimidi dici queat, sextae partis diei er vicesimaequartae,s quadragesimaeoctauae. Huiusmodi aute tepus abes a iusto talute

gro fleptem dierum numero unius diei quadrante,ω' exastiori ad huc calculo quadragesimaoctaua.' ' Quae cum itast habeant,tres septimanae dierum viginti erunt, o partis diei aliquot ae , ut pote extae. Proinde si ita exacte ratione inierimus trium sieptimanarunumerus paulo viginti dies excedet , ta' huic multo vicinior erit, quam vicesimo primo. Hactenus sane, cum ex rei veritate, tum

ex Hippocratissententia mibi demonBrutum est borum nihil per dies integros, hoc est,absolute, integre,s citra fraBionem supputari posse , no eptimanam, isqvam, non quaternionem, non a num,non aliud quicquam omnium. ni cum in Prognossico dixisset. Is locus est apud Hip-δpocratem tib 3. Prognost.cap. q. Vr igitur annus ad trecentos sexaginta quinque dies para

-ων ἐώμ. quem locum vetus interpres sic conuertit, Vt ira, ut scriptum etiam es legisse videatur.Sic enim conuertit hunc locum Nam sicut annus addit super trecentos sexagintaquin

que dies,partem, & est plus quarta diei: & mensis minuitur ex triginta medio diei,similiter septimana minuitur ad hoc,Vt sint 'ptem dies integri, diei sexta. Theodorus tamen Gaza libello

507쪽

491 DE DIEBUS DECRETORII s

suo α'ὶ μνων. id est, te mensibus capite id est, te mensium usu, Galenu Obiter notas,eam lectione immutanda esse,& pro μορ μαρν de' iore comparativo expuncta litera o legendu esse censere videtur,cum dicit: si δ' k--ἔλαηον mela υsεῖον ἐπιτηρησεσιν ἔνρno,ut Velit particula su

pra dies 363. ad annum integrandum accedente, non maiorem quadrate diei,sed minore esse debere. Idq, posteris obseruationibus adnotatu esse scribit,& pervicaciae esse in senectute retinere

velle pueritic ineptias. Sed quod contra GaZae Opinione,& clatraetia codicis antiqui lecti Que qui μῆον habet, hoc loco, bouesti ον u τέ-ρῆν est,particula diei quadrante maiorem,legere oporteat,primu ostendit is locus quj est apud eundem Gale Climentario in caput VrbH. Progia quo loco ipsemet Gale. scribit annu non 36 .dierti tantumodo esse,sed etia quartae partis diei,& d haec partis cuius a propemodu centesimae. Dςinde id pro Galeno facit quod Astr*lugi Hipparcho antiquiores Solis eodem reditu,que annu UOCat, treCetiS sexagintaquinque diebus,

& plus quarta unius diei parte costare voluerunt, neque tamen 'quantia in supra diei quasta patue addendu esset,indicariit 'Th bit tamen minuta s. graduS 12.Alij minuta grad.fcre 9. supra. quarta diei parte,& 3sis dies anno adscribui Ex quoru opinione si id scripsit Gale. npia video cur ei aes inurere debeat, Gaza Theodo Scio tamen non deesse qui quartam tantummodo diei parte ad 363. nullis excurrentibus minoribus. particulis addant, licui & alios esse qui de ipso quaedrante minuat.: Qua in opinione sunt recetiores omnes. Astrologi Alfonsina supputatione insequeres,qui no modo parte hac centesima a Galeno addita,se1 dc de sex diebus,seu dequadi te minuta dece. Secuda M.toltur,

Ptolemaeus initio libr. I.Almagesti ad 36s.dies 3c horas s. addit min. s. grad. 2.a quibus, i stat Gaza,quiseu qu rure reprςhς daticum certet Astrologi & adhuc sub iudice lis sitὶ Nos ex Suetonio ante ca.2.li. 2.ostedimus C faxem quadrante tantum diei

ad 363. dies in anni coplement addidiste,quaquam pacio ali tex Ouidius,qui de ipso Caesare loquens Fastorum3 die ceeitata Ille moras Solis uibus in suasi rixa rediret, i adituν exactis diθQuine notis. Is decies senis tercentuinum quinque die Angit, ' e plena tempora quinta die Per

508쪽

LIBER III. 493

Per tempora quinta e pleno die, horas quinque intelligens de

biotiquatuor quae plenum diem & integrum faciunt. Utcun que sit,annus ex Galeni supputatione eXcedit annum Alfonsiminutis Iz.grad. 4.Annum vero Ptolemati minu. ΙΙ. grad. 7. Verum enim an Galeni tempestate re Vera & nullo calculi et rore annus tantUS esset, quantum ipse facit, nostro vero tem pore tantillo decurtatus,id es Undecim fere minutis, quantum

nostrae tempestatis Astrologi dicunt, Astrologis scrupulositi;

ista, & tamen scitu uec Taria, vestigantibus inquirendum te linquo.

Et mensis 'si dimidia Nnius diei parte. De mensum lunarium 3

triplici differentia, ut Sc de dierum etiam singulorum mensium numero abunde satis in cap. 2.lib.2.& lib. 3.nobis dictum est. Porro mensem eum quem hic ad eXplendos triginta dies dimi diam diei partem desiderare dicit, ibidem ostendimus coniuh-ctionalem seu etiam consecutionis vocari & constare diebus1 9.& horis t2.Vnde elicere facile erat eius septimanam dierum .esse horarum p. Reliquae mensium differentiae pluribus diebus ad triginta dierum expletionem deficiuntur, ut ex loco nuper citato colligere licet. Sic dc septimanam eam quam hic sexta viplurimum diei parte ad explendos dies septem egere scribit, eam esse quae ad mensem peragrationis pertinear,oportet intel--ligere. Huius enim mensis septimana, dierum est sex,horarum Eo. Sic horae q. de septem diebus integris septimanae deficiunt. Septimana mensis Apparitionis dierum est sex , horarum 1 s. Vt in huius mensis septimana s. horae de septem diebus integris abesse deprehendantur. Hinc ergo cuiuis colligere promptum est,uerum esse quod hic dicit Galenus , tres septimanas viginti tantum dies cum horis I a capere,unde numerus illla inquit, horarum autem dicit duodecim αμψοτέ, a, id est, ambigit, Naeque ad Vicesimum atque ad vicesimumprimum pertinet, Vt

Crisim duodecim illis horis contingentem,ad utrumuis diem, ad vicesimum dico, vel ad vicesimumprimum referre possis. Siquidem duodecim illarii orae , supra viginti dies excurrentes,& tres septimanaS explent, & sunt vicesin primi diei Pars altera. Quod autem de septimanis mensis peragrationis loquatur

509쪽

34 DE DIEBUS DECRETORII s

νερορ- em,&c. id est, Nam cum totus lunaris circuituῆ1eplcm & viguiti diebus Nadhaec tertia Vnius diei parte integretur &c.Nempe antecapscilicet ε.huius Commenta. docui mus Galenum mensem peragrationis πον λ οι αρνον,--τ 9δεακὸν τ ιοδεν hic, φλην Σεληνι καν χθια, appellare,tempus scilicet quo Luna ab Vno Zodiaci puncto ad idem reddit, quod tempus esse dierum 27. dc horarum 8. ibi

κτὰ τοιοίτα νοσπι esae. ut obscurus es: hic locus, ita obscure eum

Conuertit vetus interpres qui s1c dixit' Die ergo vicesimo propterea quod sit resolutio certa propinqua, peruenit Crisis ad Cum, quoniam istae aegritudines,quarum Crisis sit in hac hora sunt aegritudincs longae chronicae, Sc periodi earum fiunt in paribus. Aegritudinum autem, quarum periodi fiunt in imparibus,Crisis tardatur usque ad vicesimumprimum. Hoc tamen velle videtur Gale.Vicesimus dies vicinam sibi periodum integram,id est,totas illas duodecim horas, quas & tres septimanas claudere, & easdem vicesimiprimi diei partem mediam esse diximus, sibi attribuit. Vicesimvsprimus reliquas horas . quis cum prioribus iunctae,integrum diem horarum a .conflant,si bi item vendicat, quasi dicat Cristes illas quae duodecim primi horis diei vicesimiprimi,&quae supra viginti dies excurre t' tres septimanas integras cfiiciunt,contingunt,ad periodum sibyVicinam & antecedentem,id est,ad vicesimum diem potius pςr'tinere,qubd ij morbi qui co pertingunt Ac protrahuntur iam M ueterascctes,& diuturnorum naturam quodammodo inducen'tz ,accessiones diebus paribus par aute est vicesimus habean

510쪽

LIBER III. 49s

hod si vero tales morbi & co Vsque producti imparibus die Lutaee siones habuerint, & duodecim primis illis horis tres

sitimanas terminantibus iudicati fuerint, certe Crisis illa non .ieesimo,sed vicesimoprimo adiudicabitur, hac ipsa sola ratio ne quod morbus imparibus diebus exacerbetur. Caeterum Ve

netia.codex τ κοή Germanicus M κονίμν hoc loco seri .utum habet,sed meo quidem iudicio , rectius per is legas:supplendum enim est adverbium, se e Ut sit κα ω κο

αμας margini adscripsit.

Non selum autem Lunae circuitus Graeci codices legunt: s που μονονουπ0ἱαί --Σελανης,&c. quo modo si legas suspensum habebis sine ulla redditione sensum,unde sic legedum cen

peragrationis inquam & illuminationis vim & facultatem &haec inferiora demittere,sed illam particularem & propriam,vt in singularia &indiuidua, unde non necessario sed continge ter tantum mouet propter superuenientia impedimenta. Η unc uniuersalem seu communem impartiri, &,ut hic loquitur , κοιν ατ ιν έμας διαφέρον d est,nobis omnibus comuniter & exaequo conducere. Si cui ergo nostrum,ut verbi gratia Ioanni aut Petro, opimum sacerdotium, Andreae aut lacobo bene dotata

VXOr, huic res non parta labore,sed relicta, si huic Crisis ad salutem ili ad mortem, aut tale quid quod initium habeat,c-tingat,id mensi peragrationis quem.idcirco antea si ἰοδον ψεις ημας -ργώας appellauit Ireferri debere vult acceptum. Et quia mensis hic dierum fere est 28. desunt enim de iusto numero horae I x. idcirco Indorum sapientiss. & vetustissimi Astrologi octo dc viginti mansiones Lunae concesserunt,quas dum ipta peragrat alias atque alias sortitur virtutes,quas singulis nostruimpertitur.Si vero pestis au t fames regionem aliquam inuadat, si fatorum labefactatio contingat, si annonae penuria, proceli ν quarum eXundatio, grando,aut alia vis maior ab ambientc ς ς procedens& aeque ad omnes pertinens irruat, quae nOX M

SEARCH

MENU NAVIGATION