장음표시 사용
181쪽
GA Ani telis N Herodoti collati. Darii luxatio umedico Vraeco runmta. CAEP. I II.
Mmensae subtilitatis ut ait Plinius vir Arist6.
teles in a Politicorum lib.Lacedaemoniorum Reipub.instituta examinans,inter cetera illi vitio vertit, quod senatoribus per omnem vi tae aetatem de rebus magnis iudicia serre lice ret . cum in senectute id non sine periculo fieri possit: quoniam ait is)ωςQNρ τοῦ σώματος, τῆς ὁ νοίας γῆρας . Hane eandem rationem usurpauit apud Herodotum in Thalia Atossa Cyri filia, & Darii v Nox, quae a Demodene medico Graeco ulcere prauo in mammitala curata,viroque suo,ut bellu Graeciae inferret, astuto eius medici ita patriam reuisere sperantis consilio,persuadere conata,inter multa alia haec verba protulit γάρ αντια οδέξας εργον, ρως νέος
santem,quodo aetate iuuenis es vras suscipi- : nam auge flente no Asresim is prudentia cresit ensente vero consem it,asque ad amnis opera hebetatis. Vnde non immerito apud priscos prouerbio decalviatum habetur. Eργα νέων; βωλαὶ vi Hεσων, ae vi γεροντιον. id est. H
Opera iuuenum,consilia autem mediorum reces vero fenum . quem
versiculum Boethus poeta in Athenodorum seniorem sic apud Strabonem in i q. mutauit. OEργα νέων, αλῶ δε ώεσων, πορδα Ἐγεροντων. id est ispera iuuenum , consilia autem mediorum, crepitus vero senum
Athenodorus autem contra ipsum, βροντήδ. γερωτω, siue Toniquus senum,dici iussit. Sane haec omnia non de animae substantia, quam alioquin immortalem credimus, sed de illius operationibus , quae abinstrumentis magna ex parte dependent: intelligi aequiu Cil:etsi medici,ac praesertim Galenus, aliter sensisse inueniantur. Democedis mentio iam impellit me, ut quam is apud Herodotu citat' loco in curando rege Dario operam praestitit, hisce subiunga. DyriuS.n. in Uenatu magnam ossis tali luxationem passus,ubi a medici Aegyptijs,qui omnium primi ea in arte putabantur, varie tractaxββesset,nec illi in retorquendo torquendoue quicqua proficeret, qN' potius malu augerent: Democedes Crotoniensis Graecis medi
182쪽
- ciens,& leti post acria admQuens,Darium, qui septem n -ihil dormierat, & perpetuo doloris cruciatu pene conisT tandem somm compotem secit,breuit deinde tempore in Azinem prorsus reddidit, cum iam posthac validum se fore ad in raesdum desperasset In quare an solis medicamentis, an etiama Ibu, o, tali restituerit bonu3 medicus,m Historici sermone no ad histam constat:mirum tamen sit,si medieamenta tantum quemadinotam ex verbis colligi pota uidetur adhibuerit, in eo praeser . im lauationis genere,quod quando Vehemens est, ab Hippocrate.& Gileno omnium distacillime sanari traditur. Atqui nec d e his, nodue de maioribus adhuc antiquorum operibus multu m mirari dobemus quandoquidem eos in chirurgica, quae clinice prius reperiatafuit posterioribus omnibu3 valde superiores extitisse, Homeri at que aliorum testimoniis faciliter conuincitur.
Hinocratis N e istotelis loci collati. Galenide De mutarationibus libri qui fuerint: s quae S)mi phonia a Nem esto cinm. CAp. IIII.
Voniam Hippocratem nostris adnotationubus & emendationibus illustratum,non ita cito,ut optamus,edere,publico legendi munere atq; assiduis aegrotorum uisitationibus impediti possumus ; interim aliqua ex ipsis in hunc librum sparsim protulimus, ut eruditi , quid in ipse praestaturi simus, ab hisce coni, , ' gnat. Alteram,quod Asiae regio maximam aeris tempein Gomentiam obtinuit nullisque propemodum mutationibus su' Europa contrarium: quod ut ingeniorum bonitati atque histi. φδgR0pere Confert,sic animorum sortitudini,quia mutatio-μβ m gis excitati ualidiores fiunt nullum adiumentum praebet.bi. 'φ qqψd Asiani semper regum imperijs subiecti suerunt, Eurori ta ' '0n modo non liruierunt, uerum etiam sere semper libe-hi, 6-ς qnx - l Iain qui bello & armisnon sibi quicquam,sed domi
cete i 'δ.ςψynparare sciunt, negligentiores evadunt, quemadmo-Pς iRςxi proprij inflammati quid uis animose audent. Aristo L iiij teles
183쪽
elessimiliter lib. 3. polit. cap. I o, & lib T cap. 7. Hippocratem seditus, Asianos artibus & mente excellere quidem, Ut animis nihil a n, tura valere, & propterea tyranniS continuo inseruisse scribit, sicut Europaeos ob regionis frigiditatem mente ac artibus inferiores animis vero & sortitudine superiores,ob idque nullius regis imperiuripatas esse : inter quos Graecos, Veluti mediOS, non minus artibvi& intellectu,quam armis & animorum viribus pollere. His vero at que multis aliis rationibus demonstrare conatus est Galenus , Hi pocratem , Platonem &Aristotelem,animam nostram si non ipsissi main corporis temperaturam,saltem eius sequacem existimasse.Qui sententiam multis, ijsque grauissimis argumentis damnauit Neme sius in 3. cap. lib.de Hominis natura, sub Gregorij etiam Nyssieni n6mine ab aliquibus falso vulgati, quo in libro cum multa ex Galeni commentarijs de Demonstrationibus inscriptis adducat, quae nil prope mutata in libro de Pla Hippoci, & Plat. necnon in libello . Quod animi mor. seq. cor. tem.ac alijs editis legantur, fit ut facile mihi persuadeam,Galenum in libris illis ελι παίξεων nequaquam de rebus ad Logicam siue Dialecticam facultatem fantum spectantibus quemadmodum inepth arbitrantur nonnulli, tractasse, sed praecupue earum rerum plurimas sub oculis ratione & sensu ponere temtasse, quae apud medicos & philosophos in controuersiam tralium tur : veluti est de sede ac partibus animae , quaestio de assectuum soneratione & caussis, de venarum & arteriarum principiis, de testiculorum usu,aliaque huiuscemodi plurima: quod similiter videtur co- firmasse Rabi Moses a 3 .v. partic.aphoris ubi hunc librum Probationes appellat. Quo in loco illud quoque adnotare placet,librum Ga leni de Placitis Hippocratis & Platonis o φωνιαν esse vocatum ab eodem Nemesio,quasi ipsius tempestate sub hoc titulo ab aliquibu legeretur, cum in illo summorum virorum concordantiae declarentur. Vixit vero Nemesius,Gratiani & Theodosij temporibu , δdo Maximus philosophus Platonicus, Libanius, Basilius,Gregoriη Nyssenus, alij que plurimi praeclarissimi viri floruerunt: quae rem pora ab aetate Galeni paullo plus iso. annis abfuerunt, ut Obbψς non paucam fidem Nemesi, scriptis adhibendam censeam.
184쪽
Vod Theophrastus in s. de Causis plantarum cap. ai. scribit, fabarum putamina radicibus aut germinibus plantarum nouellarum appo sita earum Vitam penitus tollere, etiam a Cl mente Alexandrino Strom. 3. & ab Apollonio in Mirabilib. historijs citato, ex quinto de Causis naturalibus quasi sic liber ille inscrib retur antictuitus inuenio.qui cum addant do- oesticas gallinas ijsdem putaminibus iugiter vescentes sterilescere, neque id a Theophrasto trAditum sit, eiuscemodi sententia non ex euam mihil spicionem parit. Quemadmodum item non admodum
probo, Pythagoreos iccirco fabarum esum Uetasse,quod comestae, mulieres ins0ecundaS reddant: quoniam, Ut meminit Galenus, fabae, si belle nutriunt, & flatulentae sunt,potius foecunditate quam, sterilitatem inducere debent . Fabam vero appellatam esse per e cellentiam a Clemente Alexandrino in loco citato ιοπριον, non mi ror ; quando sic in usu fuisse apud veteres puto.Vnde Galenus in a. de FaGalim. latamina recensens, primam fabam collocauit . Versuculum ab Athenaeo citatum. uiτ-οαπειον δὲ μετὰ .
de faba interpretari soleo, quam viridem his quoque temporibus homines post carnes, loco bellariorum, esitant, quamve etiam ho die vulgo Graecorum οαπειον passim vocari intelligo c
is AE thoracis significatione Clementis Alexandrisi
tsicus emaculatus. Cur Lauri folia post coenam ad hiberentur. Ebrietatis praecautiones. 'Plini' locu emendatus. C A P. VI. 'i'' Homin 3. Prob. partic. probi. et .manifestum est
ζψε ἀκροθώωκας vocasse, qui leniter inebriati delix ni, quive de rebus quidem iudicium serre tentant,
sed in iudicando aberrant, qu/si medij sint inters brios & temulentos , quorum illi iudicandi vim fise incorruptam habent , hi vero adeo vino obruti &st lxi
185쪽
iacent. ut neque iudicare,neque secundum nimi corporisve saeuutates operari queant.Erotianus in Onomastico,Vbi θώρηξιν ab Hisi pocrate οινοπι sis vocari scribit, ἀκροθώρηκας etiam usque ad te pora sua, eos appellatos subiungit qui non multum vino repleti es sent. Plutarchus quoque in 3. Sympo sprobi. 8. Aristotelis senteturiam examinans idem quod is omnino sentire videtur, sciliere eorpus non adeo dissolutum habere; Vt & moueri, & secum dum ipsum aliquatenus operari non valeant; at eorum discernendi vim minime liberam esse; nempe ches iudicium phantasias, &non rationem sequatur. Itaque non rideo cur Alexandrinus Clemens dimersa sentiEs in i .Paedagogiae, ἔκροθωράuis minime rationem ac memoriam os nas gerere scribat ι Nam senibus Christianis ut vino utantur, usque indulgens, quoad μυκωyωρ ος terminum non transgrediamur,his verbis in et .cap. utitur, ἀ'ὰ τουτοις ορας ἔμ
λ. σι b. ιτανεα δεινοί, id est: His aute in potando terminussit, quous vi discursam imperturbatum istis mimo ineon assum se immisite μνα--em in ante a hare pisi is Quo in loco verum illius vocis usum omnino ab ipso ignoratu peraspicitur: nisi contextum corruptum esse,&ea verba, ἄκροθώραυ λώσινοι aut τ mst δεινῶ, ab aliquo ignaro primum in margine asscripta,deinceps a librario inepte interscieta fulta velimus:quemas modum eiusmodi multa eius auctoris hactenus edita commentaria habere apud doctos constat. Lehimus apud Athenaeum in A. M teres inter bellaria post coenam interdum etia selia lauri adhibuisse, quod pluribus rationibus factum p uto. sed potissimum duabus b, sce: tum ut vi seliorum exiccatoria sumi ad caput elati absumerentur ; tum etiam ut odor vini, ac ciborum, qui solet saepenumero a saturis hominibus grauis emitti,absconderetur ι id quod Martiali in s .facete & clare admodum nobis indicauit: U. Foetere multo nati solet vino, Sed fallat vinos otia deuorat Iauri,
Merumque cauta fronde non aqua miscet. Hanc tu rubentemprominentibus venis' Guoties ιν ire Paule videris contia, Dicis I vii, M tale bibit laurum .
Vt qΗoque euitarent antiqui ebrietatem , ae laterim multum bibe rent,interdum lauro,hedera,anetho,similibusque alijs eos corosytos inter potandum legimus: alij pumicem tritum , alij amygd.
186쪽
'. . , hitudinem sobrietate cauere, quam eam succis alijsvem, T --hhii, occultare. Plinius lib. I . cap. a. de Apianis vitibus lis
ς' - i, seribit: Vina primo dulcia austeritatem annis accipiunt. Tubia fiunt. Nulla magiβ Vixe gaudet an quibus duo sunt,quae no-inmerito eruditorum animo luxb re possunt. Vnum, quod rina bia principio, vetustate non rubra, s ed vel pallida, vel flaua , vel alui redduntur ; quemadmodu Galenus docet I de Tuen. val &i,.Meth Alterum,P eQstrema illa verba quid significet, obseurum .st 1imuerestitui debet,Vt in manuscripto Pauli Manuth, omnium .,ost Ciceronem eloqueHiis imi,codice inuenitur. Vin primo dubet austeritatem annis assipiunt Etruria nulla magis vite gaudet,
Tuberes apud antiquos qui essent. Locus Plini'
Vs fuerint apiud maiores nostros Tuberes, imiermalorum genera relathnemnem,qui spe te decla rit, hactenus mihi videre contigiti, Iccirco si meam sententiam expalavero, id sabi rem proficiam, ut alij ad veritatem indagandam, meque sententiam meliorem proferen dam excitentur, Ne ituri temem quivquami affirmate videar, notas aliquas Tuberum ab auctoribus Latinis traditas ante alia indicabo. Tuberes ei Asric t egione calida primum allatas scribit Plinius lib. a s.cap. r .Vbi fir R. proserre baccis, quam malis similiores statuit; Idem quoquevb δο-cap. 2 3. & lib. 1 . cap. 16. Tuberes post amygdalas cum Ammedi eis di praecocibus scirere, ut Columella lis. ι I. in fim c , qRMi eum ijs etiam mutarentur fructus,s melius inseri num sis qityi, xque mari cotoneae . quam granis seri . memorat . Martialis 'p'λ3 auctor est Tuberes in agro Nomentano prouenire solis R,.-'us' in aer Romana suburbia pro aprica habetur. Palladius. ι 'xit sq. Tuberum fructus dulces facit, menseque S ' ς0β granis seri, necnon etia omnibus malorum generi Sb6 L 'οῦ ς oncisinseri solitum tradit . Quas omnes notas si ij a Ale, a f*'st uS, quas decem abbinc annis plus minusve eκAlbb ' δ'' primum,mox Neapolim transuectas, ob idquemui γ' 'β Almandrinas nuncupatas esse scimus, facile iudicabu εμ ζreS veterum hos mei Albercocos extitisse. Nam baesunt
187쪽
arbores non admodum procerae magnitudinis , foliaque Arri. niacorum sere gerunt; florent statim post amygdalas, inseruntus praecocijs, persicis, & prunis; seminantur granis Septembre dioetobre,sed insitione meliores fiunt ; nascutur locis calidis & apri
cis, gelu corrumpuntur I si ecam terram, sed arte irroratam, amanti fructus nuce pontica paullo maiores, ru beos cute laevi, ac dulcessu aues que ferunt, ut cuique intelligere liceat, huiuscemodi arbore, fructusque maxime cum veterum tuberibus conuenire. Nec qui qua repugnat, quod Domitiano prius, quam iugularetur, Septe hri mense oblati suerint tuberes: quoniam eos adseruatosi ea arte esse credendum est, quam Palladius loco praecitato mostrauit: imo cum eo temporciquo iam desierant,suerint oblati,munus magis imperatore dignum, magisque admirandum suisse significatur. Neque inferendum est, Palladium, quod in libro mensis Octobris tuberes seruandi rationem doceat, eos tunc maturari voluisse, quoniam hac in re auctor ille certam legem no seruat, cum etiam in libro Aprilis, stirypha, quae autumno maturantur, seruadi modum indicet. Martialis item, quamuis tuberes cum malis Punicis admi meret, no propterea putandum est eum innuisse, quod eodem tempore matura
rentur: immo his distichis i n tibi de Libγcis tuberes o a' ina ramis,
De Nomentanis sed damus arboribus, Tecta suburbanis mittuntur apyrina ramis, Et vernae tuberes, quid tibi cum Libriar
sorte dicere voluit, se ad amicum duo pomorum genera misisse, num nuperrime ab arbore lectum, alterum domi quidem & ipsum
natum,sed integrum arte conseruatum. Porro Plinianum codicem lib. I s. cap. I . Ubi tuberum duo genera habentur, corruptum omnino,ac loco Tuberum legendum esse ZyZiphorum, suspicor: quo'niam Columella lib. v. cap. . albam & rutilam ZyZiphum agnoscix; Galenus Zyzipha a.de Alim. fac.appellat: nullus autem duo iube rum genera suisse scribit. Sericum vero colorem Plinio rutilum vel rubrum esse, quem alibi Syricum & ipse, & Aetius, & Paullus Aegi neta vocarunt, satis Barbarus in Plinianis castigationibus declarν ait. Vnde apud Plinium,etsi legatur modo sericum, modo Syri οφ de tuberum coloribus,non est quod diuersos esse colores putem*η siquidem Paullus σερμον, Aetius συν- dixerunt.
188쪽
, E ntam tempore belli serere,olim vetitum suis. se scripsit Aristoteles et O. Prob. sect. caussam . illam putauit, quod huiusmodi herba corpora humana refrigeraudo genitale semen corrumpat, sicque vires, quibus in bello maxime opus est, frangantur. Quo in loco si non sed G τηκει legatur, ut ego legendum ce kC, quando menta non refrigerat, sed potius eo liquat, Hippocratis sintcntiam transtulisse alicui videri possit, qui in a. at fια της hunc in modum de Mentascribiti, Astii , ῶς 3 Η, - /ς Mη Az α ογλακις ἐρ- τις τον πώερον - ῶ η--τερ έειν U - - κωλιαι de τὸ σωμα αοενυ mrοιέω Mentainscilicet calefacere; vi inam concitare vomitus comprim rem sique ea sau penumero quis vescat ur, illius semen ab ipsa ita lia Mari ut fluat,ad haec tetiginem arcere imbecillumque corpus f cere. Simili prope ratione Plinius lib. et . cap. 1 . menta semen humanu deprauare, atque generationi ineptum reddere tradit: quos
Muti illa immis alaeti,quo mimis coeat concrescitve, prohibet;it semen condensari ab homine in cibo su mpta non sinit. Vbi legen dum esse, Cohibendo genituram densari, & non, Genitalia, ut ira vulgatis habetur, quiuis mediocriter doctus facile contieerep xost, Nisi genitale, pro genitura Plinium & ibi,& capisa r. eiusdembri usurpasse constaret. Quantum vero ad stirilitatem reserat, Vel Rimi geniturae l:quiditas , vel immodica crassities , prae caeteris negantissime dixit Lucretius in .hisce versibus: m eriles misium era ossent semine partim
Et oqui a praeteriustiem, tenuiqueetricissim . Te ue, treis quia non potis ecta gere adhaesium, Liquitur extemplo, se remeatum cedit ab ortu. si s hoc porro, quoniam concretius aeqμο-ittitur, aut nondum prolixo prouolatuων Vr perietrare cos Eeque nequit, aut pcnet ἔμ' egre a seruae mulitati semine Memmaria
189쪽
a tritotelis error de Epit M. Hippocratis locus adignotatus. Serui1 error o Cornanq. inractotelis altis error, de Sale. tro. Breuis adnotatio de Caussis res duratas dissoluentibus. C A P. IX
Ristoteles sin. prob. 3 t. quaerens,cur homineqsolives maxime inten animalia oculis peruer
μάδ ςροφήν αποιῶ . quod scilicet soli in animalium genere uni episeptici, epile apes oculorumpemesonem inducit. Han e vero se, tentiam omnino falsam esse,ut putem,dud la ciunt . Unum est, quod ipsemet Aristoteles in libris de Animalibus, nonnulla recenset,quao ijsdem morbis, quibus homines tetari scrubit,ut oues. Alterum, quod in libro de Sacro morbo, qui vet Hilapocratis a Galeno in primo Prognost. tex. . & lib. An sanguis istarier. contineatur, necnon a Caelio Aureliano lib. 1. Pass. chron. Cap. . citatur, scriptum est,ciues & maxime capras epileptico moratio non parum Obn'xias esse: quod certe de ovibus valde verisimule, videtur,quae caput in terram fere detinentes , halitus prauos ac humiditatem crassam facilein caput trahant , & subinde morbum sacrum incurrant. At Caprae, quae alto Capito Vt plurimum pascuntur siccaeque sunt, ac perpetuo sebrire traduntur,quomodo ovibus magis epilepsiae, quae a larga pituita gignitur, exponantur: non ad modum intelligo eo praesertim, quod Alexandrinus Clemens vij, Strom. tradit, hircinas carnes epilepticis auxiliari fuisse creditum Nisi dicamus, ut Plutarchus in Rom. prob. capras ceteris animali bus magis comitiali morbo tentari ob meatuu angustiam, quam a guit Vocis tenuitas: atque etiam eodem morbo sacile capi eos, qWicaprinis carnibus vescuntur. ob quod sacerdotibus eam carnem vetitam fuisse tradunt. Itaque sententia Aristotelis sic moderari de bet, ut in se L I o. Probi. prob. 3 . & sect.31. prob.a 6. ubi ait, q00
niam vetiolus vel maxime in infantia e Iepticus sit. Qua rati00ςj' libro de Somno dcxigit. praeceptum dedit, ut non solum puerix V rumetiam nutrices a vino, & praesertim nigro abstineret, tanqWδ qmagis quam album ad caput euaporet. Hic animaduertere '
190쪽
. ;n 1. Georgicorum grauiter peccasse,qui ubi Virgilius aio se V isti an artus sacer ignis erisiat. i saerum ignem esse, quem Graeci iεων νοσον vocant ; cum
yy V hil aliud sit,quam epilepsia vocata: Ignis vero sacer apud irlab, idem sit , quod apud ArabaS Formica, apud Graecos Her--δ .abud Scribonium Zona, pud Plinium Zoster,& Circinus. Vn Se etiam male Cornariu , qui apud Hippoc. a. de Morbis mulieri bu, &alibi saepe,igne pro erysipelate vertit, cum valde erysipelas , iknis sacer differant; ut eae Celse lib.V.cap. 26.& 28. unusquisque elle potest intelEgere. De hoc morbo sacro scriptum est a Plato ne ili de Legibus, si qui seruum Vel phthisi,vel calculo, vel stranuhusia' vel sacro morbo, aut aliqua alia vulgaribus ignota, longa &euhaiu difficili aegritudine laborantem, alleui, qui neque medicus,
neque gymnastasiit, Vendiderit, licere emptori intra sextum men semipsum redhibere,eXcepto sacro morbo,quo laboratem emptor intra annum restimere potest. Caussam Vero, cur huc morbum ex ceperit,puto,quia alij enumerati morbista mensibus dignoscuntur,& fere incurabiles evadunt; epilepsia vero, siue morbus sacer, vix integrum annum accessionem non sentiat, vere curatus dici no potest, quod saepe obseruatum sit post undecimum mensem rediisse l. lib. commisit: ubi, indurata quibus causis di ualitus evi sed ,de sale & nitro haec dixit: -ειν δ απις λυτα δρω B 'αι -
- α Atqui ea non solo humido frigido,sed etiam hum,do calido dissolui, sensui manifestum est. Nam & si vinum & aqua lefacta, a quibus clare sales &nitrum soluuntur, possint quodamR0do frigida humida appellari,cum sint sub genere aquae,ac illius py0priam qualitatem,nemp e trigiditatem, quatumuiS mutata, nun θη-m penitus amittant ; de oleo tamen calido id affirmare non pos- qmRV nempe quod ipsemet Aristotelas in eodem libro, no subge yy dimidi aquei. sed aerei cui perpetuo iurecta est caliditas,ape 7 ς'liφῆ dit, ab illoque lain naturae suae vi, quam igne calefacto
scii vel aliquod aliud parare Volunt; cur enim.
ιζ' ' ' isel non dissoluatur, puto rationem esse quod statim fundu μὴ sibique omni humore priuatus minime liquari possit. Q4- ς' melius