Hieronymi Mercurialis Variarum Lectionum, in medicinae Scriptoribus et aliis, Libri sex

발행: 1598년

분량: 346페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

271쪽

H. Mercuris. Variarum

hopuaso morbo. Erasistraui locus de S ἀίγ'

Asomodo homo positi diu sine cibo vivere Ἐλν

locus explicatus. XII.

Eterum complurium eam rederio fuisse semientiam,illis,qui arquato morbo laborantorinia crocea,seu lutea videri. Varro in Eumenidibus. Nam τι arquatis se veternosis lutea quae non sint, aeque ut quae sunt lutea videntur. Lucretius in . Lurida praeterea fiant quaecunque tuentis

Sextus Empiricus similiter primo Pyrrhonicarum hypot.bis asserit ictericis omnia videri pallida. &Cassius Medicus Prob. 2 6. ita scrubit. Sic auriginesse externos imaginantur colores , pro asse ου in oeulis consi uentis ratione. Post quos etiam Galenus noster lib. primo de caussis sympti cap. a. & lib.de oculis Part. .cap.6. ictericis omnia tu apparere flaua,cum tunica oculorum cornea,bile rubea cum sanguine insecta est. Caeterum neque Hippocrates neque Celsus, neque Caelius Aurelianus,neq; alij multi,immo vero neque Aetius, neque Auic.qui diligentissimi in signis huiusce morbi proponendis suaui, quidquam hac de re meminerunt,nisi quod Avicennas li. 3. sen. 3I tract-4.cap. primo,& Averroes 3 .col. 3 8.nescio quid huiusmodi insinuasse videntur. Vt, cum nec ipse qui innumeros ictericos,quordoculi maxime flaui erant, curaui) obseruauerim unquam ipsis quὸς videbant,crocea,aut pallida apparuisse, nec quenquam alium medi cum intellexerim sui illud obseruauerit:de veterum fide quos sor nn sine experientia secutus est Galenus parum dubitare cogor.Νisi dicere placeat hoc in terdum contingere,sed rarissime,atque tum siqium, quando tunica cornea bile tota est saturata. Hippocrates in c)ice libri de principijs, seu ut eruditissimus Zuiggerus eum librum ditusit,in lib.,ahe ουωνος haec scri pia reliquit, ri eth

indicas Plinius in postremo c. 1 1 . libri, dixit inediam septimo diς μ' esse lethalem, cu aliqui etiam undecima sine cibo & potu attigeri' 'Hoc enim Videtur etiam Hippocrates voluisse homines quidςm pq se absque potu & cibo ultra septimanam durare, sed paullo pQ q

cumbere:

272쪽

Lectionum. Lib. VI. I 2 p

eumbere quod etsi cibum capiant, venter tamen tamen eu recipiat. eum ieiunum intestinum prae inanitate simul coaluerit:intestina a rem exinanita in stipia contrahi, ac propterea nec cibum capere,nec desiderareex Erasistrati lib. primo δι ρεσεων cuius loci etia alibi estinentio a me facta confirmauit Gellius G3. lib. i6. cuius verba quoniam alibi non leguntur,atq; eruditionem antiquam prae se ferunt, hie libenter subiungam, ραδ- τία 'ραν συμπλαν

jum κῆα- vero Scythae ad toleranda inq-diam latis cingulis sibi ventrem arcte lisarent non satis compertum habeo:cum Hipp.in lib.de Aere,aquis, & locis, memoriae mandarit

Scythas corpora fluida ac lata habuisse, quod corpora fasths non ligarent,ut Aegypth Nisi dicamus id ab Hipp.de quotidiano Scytharum usu proditum, ut verisimile sit, cum ipsi alioquin non praecincti .incederent,tempore famis sustinendae cinctos incedere cosueuisse. Et quanquam Hieronymus Cardanus de infantibus,quod fastiis no stringerentur apud Scythas,locutum Hipp. velit,ego tamen id sentire non possum cur potius Aegyptiis comparet, quam alijs nationibus,quarum pleraeq; infantes fastiis ligare in mor abuerunt. V cunq; sit,a pleri'; veteribus testarum inuenio,non defuisse qui sinevit' cibo pluribus diebus vitam traduxerint. Id enim in primis ex Aristotelis sententia assirmauit Olympiodorus in comm.ad Phaed. Pli Plutarchus quoq; 8. Symp.ς. Tymonis auiam memorat cosse uisse singulis annis per plures menses in Ciliciae cauernis absq; ullo O latere. Albextus magnus lib. de anima ,&ipse refert se vidita Melancholicum quendam, & mulierem, qui pluribus septimanis stane cibo vixeruntine in medium adferam quod tempestate nostra de puella Germana, quae duobus annis sine cibo vixit, a compluribus 'itteris consignatum, & disputatum est.multa quoq; huiusmodi natu πalia exempla recensuit Gregorius Lilius Geraldus in lib. dialogismorum. Neq; vero hoc prorsus a ratione alienu mihi videtur quoniam ut animalia hieme latentia nihil edunt, & tamen superuiuunt, , tum quia extrinsecus occluso corpore nulla fit evaporatio, nulla pene intestini humoris consumptio, tum quia magna ipsis anteacto tepore accumulata est crudorum succorum copia, quae ad siistentan-

273쪽

H Mercurial. Variarum

dam pluribus diebus vitam sola sussicere queat, sic non inconueri reperiri posse homines, qui hisce de caussis & viuere diu valeant. αcarere cibo externo cum internum habeant. Vt vere miraculum sue

iit Christi seruatoris nostri, & Moysis ieiunium, quorum corpora essent sana & quam temperatissima, naturali ratione quadragintatotos dies sine cibo minime superuiuere potuissent. Quod autem Pli nius ib1dem scribit, unum hominem perire ineXplebili semper essriendi malim esuriendo) auiditate,non admodum intelligo: nisi ah petitum caninum a medicis appellatu soli homini lethalem esse ve

lit: nam etsi canes, aliaq; complura animalia eo famis genere tent tu haudquaquam tame ab eo ut homines iugulantur. Nam Gal. 3.ca.6. de locis affect.seleucidas aues in Asia esse scribit, quae locusta, iugiter edant,ea'. celeriter excernant. Quod viiij genus alijs quoque animalibus esse naturale perhibet, ut hac ratione inter bruto. . rum morbos a veterinarijs minime hic recenseatur.

Loc in Hippocratis s leni mammatuae. Suibrotat. Loca Plini' expensa. C A P. IIII.

ψω:quo antiqui interpretes sapientissimum senem nihil aliud docuisse arbitrati sunt, quam

eos qui modice cibos capiunt, neq. siti seque lassitudine admodum tentari. Horum aut semientiam ea ratione in commentario resutare

conatus est Galenus, quod etsi cibi parcitas Pituitosis naturis, atque sanguine optimo praeditis conferre possit; minime tamen eam omnibus utilem esse,praesertim vero biliosis αindigentibus ab ipsomet Hipp. in lib. de ratione vi Lacui. proditum est. Atqui si magnam Aphortiatorum Hipp. partem expendamu 3Paucos omnino inueniemus, in quibus sententia ex toto vera com Periatur: ut aliqui etiam sint, qui vix in uno vel altero veritatem haebeant,quemadmodum ipsemet Galenus longo sermone testatum istcit 2 Aphor. 21 . 6.aph. 3I .atque alibisaepe. Quare veterum interprς tatio mihi multo magis probatur, quam Galeni dicentis, in ea senNi tia Hippocratem nos monere voluisse, ut in omnibus quae agi R 'eibi parcitatem,sitis atq; lassitudinis caretiam proposita habeam*Φ'Etenim gladio quo in alios usus est,seriri potes mimirum haudqμη quam suis iis commodum esse, ut cibo parco utantur, cum Nyi '

274쪽

, Lectionum. Lib. VI. I 3 o

fore nativo praedixi, ultum quoq- cibum ut ait Hippoci requi-hahi. Aecedit & illud,huiusmodi sententiam atq. phrasim illi compa

non alio modo interpretandam esse voluit Galenus,quam hanc u teres exponebantad itaq- statuatur, cibo parce utentes neq. siti ne-due lassitudine veSari,quod facta modici cibi recta coctione atq. di stributione, totius corporis partes irrigentur, alanturque:sicuti, qui nimio cibo utuntur, in coquendo laborantes, simul sitiunt & veluti onere grauantur. Vnde male Lucretius in ι

Nec refert quidquam quo victu corpus alatur, Dum modo quod capraN concoctum didere ρ Dartiam,sestomachi humectum seruare tenorem.

Male etiam Celius in suae medicinae initi emper multum esse ededum, dum modo c5coquatur, consulebat. A siti ad labia in potus sum & ipse a natura excogitata transeo. Nam labeones inuenio veteribus appellatos,qui utraq. labia tumida & prominentia haberet e

Broccos vero,qui superius tantum.Inglossario vetere Brochus ό Φδα Uλος Mηκως.Quare Plinium lib. i I. ca. 3 . ita puto intelligendum,labra a quibus Brocci labeones dicti. Iam vero Broncos alios esse perspectum est, tum ex Nonio in voce Bronci, tum ex Varrone a.de re rustica,qui ambo tam dentes prominentes & inflexos, quam

eos, qui huiusmodi dentibus sunt, Broncos vocant: ob quod paullo insta apud Plinium ubi de equorum aetate ex dentibus cognoscedaloquitur broncitatem,non bronchitatem legendum puto. Simplici tatem Plinij in eodem capite quin detegam facere non possum,qui dentibus ex eo virus quoddam inesse probatiquod ex aduerso nudati, nitorem speculi hebetent. Etenim id minime ulla virulentia faciut sed quia ubi nudantur,halituosus spiritus ore,per dentium interstiatia manans atq. speculo denso allidens, concrescit, humor q. factus superficiei obducitur: unde imagines minime purae amplius reddi possunt,donec humor ille detergatur. Illud vero ibidem obscure ab ipso scriptum est,cum ita ait. Se infelle nigro infimae causse homini, ρει toto reddito. Nam bilem flauam incendio viscerum combusta atq- nigram redditam scio, & maniam & necem inserre: sed ut sola eius portio haec omnia facere apta est, sic minime tota unquam eo buratur & atra euadat,sed forsan pro toto reddito, voluit Plinius id intelligere,quod medicorum filii docent, nempe vomitus & egestiones nigras esse exitiales,quanto sunt copiosioreS.

Locus

275쪽

H. Mercurial. Variarum

tiem a Motelis explicatus depinguibus corpori Tertulliani locus declarinus defungo aurium,s emendrius. De fungo lucernarum ornari' error. C A P. XIIII.

Ristoteles quinto cap. eius libri quem debrevi.tate, & diuturnitate vitae inscripsit cita conditiones humidi illius quo vita viventibus prorogatur, proponeret, primo loco constituit eiusnrmitatem,ut nimirum difficile exsiccetur, ab

que ea propter π ἀ-α-Eα. id est pinis gula putredini minus subiecta esse,cum aere qminime putrescit,plena sint,explicatissime subiunxit. Quoniam vero vitu quotidiano compertum est, carnes quo sunt pinguiores , eo celerius putrescere, ac ipsemet Aristotelesa. de part animal.cap. 3 animalia quae pinguescunt,citius senescere, atq; subinde quod Hippocrates quoque in Aphorismis memoriae prindidit interire testatus est, interpretes magnopere laborarunt,Vt summu philosophu a falsi crimine vindicarent: sed neminem adhuc quisit eius accurate mentem assecutus,mihi legere contigit,itaq; statuendum est antealia vocem hanc λιπαριι, qua is est Aristoteles apud omneS probatos scriptores non quaevis pinguia significare, sed ea tantummodo quae oleosam pinguedinem habent. id &ipsemet manifeste significauit, cap. 1 o. lib. q. meteorolog. ubi chmsuligine φηο ε δονα ν,nidorem vero eκ sis manare dixisset,in fine lasdem capitis ait,olei & olaosorum omnium esse nidorem, ut manifestum sit nomine λιπαρως ab ipso oleum oleosaq. corpora copreheβdi iam vero oleum nempe aere plenum a putredine liberum esse om nes illi sciunt quos simul etiam non latet,oleum ultra centum & plyr annos durare, aliaq. corpora sibi immersa imputria conseruarc Qusd si etiam arbores,quas oleosas Plutarchus 6.probi. . SympQ & alij complures scriptores nominant, expendamus,ut est Lari3 pinus, cupressus, cedrus, quis nescit omnium vivacissimas, perpςxμψstondentes,minu'. alijs putredini obnoxias esse,quinimmo α φ ςμ plam vivacissimam esse, ultraq. ducentos annos durare Pliniu pii propositis narrat in extremo ca.lib. 16.Cedriam quoque 1 νδ est cedri arboris oleum,ut tradit Galenus 4.de simpl. med. R . dine corpora tueri omnes sciui: ut facile a contradictione Arist0x

276쪽

Lectionum. Lib. VI l lat

thes Vinditare liceat, si ubi pinguibus vivacitatem attribui de oleos, eum loqui statu muβως aliIS autem, quando pinguia facile putre

dele atque mori scribit, Oleolarum mentione inuitor, Uthoem to eo aliqua proferam de sunguaurium, euius meminit Tertullianus, ., stib de spestaculiF , hunc in modum. Tales enim cicatrises ea st m, ct callos pug-μm,ctg- iam svos a Deo cum uo pia aie ac oh. Est itaque eo in Dco fungu Vt ego puto) genus id tumor1s l Ψίqui a Graecis vocatur ηλος,siue clauus,seu abscessus, quique sic es fit ab humoribus crassis in parte carnosa collectis, ita quoq; fit ex contusa earne in ichorem pituitosum resoluta:huiusmodi namq. - uius lib. 17. c. et quemputo tinti um motu num vocassecti gum eum tumorem , tui dumqbei circa ad vellementer percutiuntur, ex contusa camne, vel pituita eo attracta producitur, eo quod mollitie tumida fumsi laxitatem & figuram aemulatur, quo pacto sorsan ibidem vocavit Fongias Retiariorum. Nam & ob eiusmodi similitudinem homines bardos & stupidos vocareaHautis fungos', abs aliis pulmones

stilius, quemadmodum etiam Virgilius vocavit fungos recremen ta cirea accensam liacernam, ad fungi formam concreta, ut irridere liceri Cornarium, qui in fine lib. 3. in . med.turpiter existimauit Plinium lib. 18. cap.ritimo,& lib. 28.cap. a. de huiusmodi fungis loquentem, de terrestribus sungis locutum esse,quasi illis veteres pro lucernarum et lychniss uterentur, & de iis sermonem faciat Plinius, quem etiam lippis notum esse potest, de recrementis circalucernas concrescentibus verba facere. sed etsi haec de sungo aurium ad Tertulliani locum probari queant,illud tamen dubium esse potest, alias rium legendum sit, quod antecedentibus verbis instrumenta malo

iungentibus minime ea vox videatur commoda; unde sorsan loco, aurium, praestaret,rudium, legere: etenim constat ex Suetonio in

Caligula cap. 3 2.& Lampridiota Commodor gladiatores rudibus id est ligneis virgis depugnare consueuisse, quarum percussionibus iungos seu tumores inducere solitos suisse, rationi consentaneu est .

Nam Gai quoq; lib. 1. de loc. affect . cap. I.& Auic.p. 3.trae. ae .i infracturis capitis nasci fungos tradunt, quando membrana ceF

hrum cingens affecta est. Vt autem Athletae inter luctandum huiusmodi sungos vitarent, auribus tegmenta adhibebant , quae Pausama &Plutarchua Amphotidas esse vocata perhibent . lt erassar .Leci R iij De

277쪽

H. Mercuris. Variarum

Dὸ herba admenerem faciente. De quibusdam en, nis Error Valent de plumbi natura. Plumbum ocu

si mittium apud Plinium Auid sit Paral in thisis Tertulliano. CAR X V.

Vt rerum Indicarum,& earu praelamin quae orbe veteribus etiam non ignorato , sed a re centioribus saltem indicato, obseruantur, libstorias memoriae prodiderimi,inter alia referunt eas gente erbae cuiusdam Amsiam αν pellatae usu mirifice ad Venerem Geruenda potentes fieri. quam qui existimarut opij se

-- cum esse, eos longe a Veritate recedere arbi

tror,quod Venus calore constet,opium autem frigidum sit. Sed cum animaduertam Theophrastum scriptorem naturae rerum insignem. Cap. zo .libo. de plantis fecisse mentionem cuiusdam Indi,a quo herba adlata tam esu, quam solo genitaliu tactu alios duodecies in die, ipsum vero etiam septuagesies venere uti praestabat, & indicam hustoriam esse veram, & Theophrasti aetate, & ab Indis nouiter detestis huiusmodi herbam mitti consueuisse puto quod vero herbaegesias esset, ut eo tempore minime cognitum fuit,ita quoq; nunc ign rari mn est admirationedignum. Narrat idem Theophrastus pro Positi libop. Is .dc 16.tanquam rem nouam & fere miram, inuentdesse venenosam radice, quae diei spatio homines interimeret.l Altinuero esse apud Scythas,quae statim gustata interimat. At multo ad mirabilius est,quod Ioannes Len in calce septimae partis descriptionis Africae retulit nempe in Nubia venenum nasci,euius si granum decemviris praebeatur, quarta horae parte omnes interire, si vero uni tantum tradatur,statim mori,atq; illud vendi aureis centum px qualibet uncia, titum autem ese illud extra regionem proferre 'Neq; illud silendum est, cuius meminit Nicolaus Florentinus tra

Omel um Forolivij patriae meae capitaneum habuisse veneni g inu , quod scio odote mortem inferret, & quo supra cadente, py nas iniecto, omnes circumiacentes statim necarentur. Vtrum emeralium, vel quidpiam aliud esset,non est facile diuinare. rxς ς

mcxallis adiicere Iubet,ipsorum natura, atq; generatione ab Axist

278쪽

Ae a &4.meteorol. traditam, Galenum ignorasse, qui prateterqustouod aperte illud de hydrargyro ingenue fateaturo. de simpl. in plasi leactatione satis aperte iudicat,ubi cum in plumbo multam aqueasubstantiam,& aeriam,cum p ued terrea ponat, quis non videt linsui S philosophi rationibus, qui metalla omnia ex vaporibus humidis & siccis,ac propterea X aqua & terra Optime pei coctis &c mistis constare Ostendit, nec non sensui grauissimum esse plumbunon ob aliud, quam ob aquae & terrae copiam sine aere alte stanti contradicereὸ Nζque vero argumenta, quibus nititur Galenus ullo pacto absurdam huiusmodi sententiam confirmant, quod vel nugae

sint plumbum augeri,& mole, & pondere sub dio posi um , vel id si verum sit,ex eo profi isci,quod superficies plumbi ab aeris ambieniis diuturna actione corrumpatur: cuius corruptionis merito pars terrestris, quae magis ab humida castigabatur, veluti valentior effetacta maius de se pondus prodit, Ut pari ratione etiam eos vehementer errare conspiciatur, qui argentum quod motu illo intestino gatur,aereum esse autumant, ca nihil aliud sit,quam succus aqueus.& terreus optime percocti atq; commixti, quibus i nclusu3 arctissime aer, cum eXire nequeat, perennem illum motum agit, etsi ob quae, & terrae copiamgrauissimum esse manifeste appareat. Caeteruquid sit illud oculi vitium, quod plumbum vocari, atq; molybdaenae herbae facultate curari memoriae prodidit Plinius cap. 13. lib. 2 .nondum mihi satis compertum est,etsi in lib. illo Galeni nomine Isagoge inscripto, plus centum viginti oculorum morbos legerim: posSet tamen aliquis suspicari nisi vel locus mendosus sit, vel aeque morbuS,atque herba ignota sint,sorsan plumbum Plinio significare id genus suffusionum, quod coloris plumbei est,quodq. medici sanabile faciunt. Si enim molybdaena,vt nonnulli suspicantur, persi Laria sit,ea sane discutiendi potestate mirifice valet, qua in curandis sine manu suffusionibus opus est Oculi vitia mihi ad memoriam rinuocarunt glossatorum Tertulliani lapsum, qui ubi r s .cap. 1 o lib.de anima scribit, Paralysis mentem prodigit, phthisis seruat,existimaruin0mine phthisis oculorum aegritudinem ita vocatam intelligere . Rm paralysis, quae passim apud medicos partis alicuius corporis

xesolutionem significat,& in qua rarissime mens offensa est, Tertulliano nulla alia est quam apoplexia nuncupata,quae cum totius cor p0ri4 paralysis, seu ut Hippocrate,& alios appellasse monet Caelius Aurelianus,ac ipsemet Galenus secundo de symp. causis cap. secun do,appellauit resolutio sit, proculdubio ut sensum,& motum eX tO- Ruseri sic mentem prorsus perdit:paralysis vero nomen id quoq

R iiij antia

279쪽

i H Mercurial. Variarum

vetustiorem habemus Cornelium Celsum,qui c. ἱ n ia moliet ita ipsius aetate etiam tum paralysim significasse apoplexiam. Phthisi autem vocabulu ita simpliciter prolatum nihil aliud quidpiam inhianis unquam significasse,quam ex pulmonis ulcere,febr aliave oleisione totius corporis cosumptionem, in quo eXitiali morbo corrui paullatim deficere, mentemq. inconcussam seruari quotidiana taphrientia uberrime docet. Adijciam & alium Tertulliani locum,a do ctissimis correctoribus, & interpretibus minime animaduersum is

n. lib.de anima cap. si haec habet,ungues autem cum neruoru exordia sint &c ubi legendum esse exodia , ratio, & authoris scopus do cem si quidem nullus est,uel mediocriter in rerum natura versatus, qui ignoret neruos non ab unguibus oriri, sed in eos desinere: vo cem autem exodium) pro fine antiquis usitatam fuisse certum est . Nec minus miror eosdem interpretes dubitare quis sterit Arius eiusdem lib. capcI commemoratus, quum non videatur dubium.

quin sit celeberrimus illae philosophiae Augusto adeo charus &fa

miliaris. ' π .

De Melancholia Cicero notatin De Veterno

Plauti notata quaedam. Ssia fuerit sis spirium quo laborauit Seneca

CAP. XVI

moriae prodidit, Graeci autem maniam unis appellent, non ole dixerim e eam tamen ipsamaeistinguimin nos melius quamIEZhane enim saniam, quae iuncta altitiaepatet Latius, arim re disiungimus.Graeci volunt illi quidem,sed porum valent verbo r quem nos xorem, melatis liami vocante quasi Nero arra bili solum mei ac non saepe vestracundiagrauiore estimore eIdoloremoueat r. I

quibus pri mum licet mirari, quomodo latus scriptor de maniae η'mine illud ignoret,quod neque nesciant grammaticoru pueri,dei' de cur,dicat Graecos melancholiam vocare, quem Latini fur ἔς appellant.Hippocrates enim & reliqui Cicerone priores medio, tum abest,ut melancholiae nomine intellexerint furorem a Latiβη appellar

280쪽

Lectionum. Lib. VI. i 3 3

lesum, ut potius apud ipsos μανια nihil aliud sit, quam ipsissi md 6ρ quod etiam glossae veteres satis aperte significarunt. Iam h A melancholia di mania, tametsii utraque delirium definiatue siue febre,id tamen interin, quod melancholia a frigidishuni Mygii, sit z inaniae velis & vehemens mena , eommotio & a caltilla & acribus hamoribus efficiatur: quae o

hia furori latinorum conuenire nemo no Intelligit, quamquam soninfictor semel Hippocratem XXj. lib. sexti Aphor. maniam pro m tinctolia usurpaue. Plautus in Menechmo introducit medicum vocatum,ut Menechmum curaret,qui priusquam eum adeat, senem interrogat,quo morbo is teneatur,num laruatus sit,an territus,num eum veternus, an aqua intercuS xeneat: Ubi nemo fere est, qui pro veterno lethargum non intclligat, Ego Vero cu videam Cornelium Celsum ubi de lethargo agit potius Graeco vocabulo delectari qua veternum nominare, sit Ut putem minime a latinis sic eum morbum fuisse vocatu ,&ideo pro veterno eam posse intelligi hydropis spe ciem: quae αωρεις a Graecis Vocatur, quaeque ab aqua inter cute in eo distingui potest, quod licet a Celsoromnia hydropis genera aquae intercutis nomine Poeentur,tamen sic proprie videtur appellanda esse ea species, quae hypol arca dicitur, eo quod inter carnem

di cutem siit aqua collecta. Vel id si nqn placet , plitisim interpretari quoque licebit. Nam in glossis antiquis sic scriptu invenitur. υ/-h

Festus etiam testatur Catonem veternosum appellasse hydropicum, ubi dixit. Vetern t quamplurimum fit, iam maxime sitit. Apuleius pro phthisi accepit lix.hisce verbis: Torumque corium vetemo , t stestabisse macie exasperami, & lib.A. ubi scribit. Furcifer line venenum

praesentarium , comparare sollicitus, centumque aureos solidos offerens preti- me non olim c-rmerati, quota aegroto euidam dicebat necessarium, qui morbi inextrica lis .eterno vehementer implicitus, vitae se

ciatu subtrabere giniret, u postremo hoc loco pro Veterno p xiv torporem quendam interpretari lubeat,quemadmodum etiam plerosque optimos latinitatis auctorea inuenio, eos veternosOS V pullasse,qui in gendis rebus segnes, quasique somnolenti sunt. Sic ςnim Cire. veternu reipub; dixit,& Tertuli.htade pallio: veternumiiunitiem vocat hisce verbis. At qui nullis vitiis adulor, nullis veteres parcoli de gnimal.cap. 18c veterissim Platonissermone dixit; in Eunucho Terentius senem torpidum & segnem veternosum aprpςllat. Plinius quoq. in initio cap. 1 . lib.2 8.esare lethargicos ave

x nosis distinguit. Anhelitus dulicultate gravissimam, quam gr*ςα

SEARCH

MENU NAVIGATION