장음표시 사용
63쪽
sdedit, o pauis ante Italia scutum is coronam. Et imsra eod. capite: Debetur enim divinitati ct simulacrum aureum , ct virtuti sicutum, o corona pietati. Η jus1 nodi etiam Clypeo ornatus est Cajus, dictus Caligula, de quo, enumeratis ejusdem bene gestis, testatur Suetonius in eodem, cap. I6: Quas ob res inter reliquos honores decretus est ei ci'. peus aureus. Idque honoris etiam defunctis delatum reperimus apud Tacitum Lib. II. cap. 38 , clypeum nempe t auro, & magnitudine insignem Germanico, dum illi iusta a populo persolvere tur, dedicatum esse. Quo etiam suum Antoninus Hadrianum honorasse dicitur apud Capitolinum; hunc morem egregie confirmat inscriptio Vetus apud Lipsium in suis excuria ad Taciti Librum s cundum :
64쪽
I. T Um de Nivlu loquimur, non intelligimur
Nomina, quibus Principes olim honora bantur, dc quae nostro etiam aevo titulorum nomine veniunt. Sed de iis nobis sermo est, quae pu blice alicui rei inscribuntur, & adfiguntur, Scin star imaginum publicis monumentis incisi, velut ornamenti praerogativa concedebantur ; de quibus si sacris licet profana illustrare, in Veteri sacro codice legitur, Abrahamum lapidem in titulum ercixisse. Horum titulorum M. Antonius apud Florum Lib. IV. c. Io. legitur fuisse appetentissimus, adeo ut de illo testatum reliquerit: Dum titulorum cupidine Araxen O Euphraten sub imaginibus suis legi conis cupiscit. & Lib. Uf. c. s. Perque omnia O decus Onomen, ct titulos Pomprio siua fortuna quaerebat. Ta lem apud Livium Lib. XXVLI. c. 46. sibi post iii Annibal. Propter Iunonis Liciniae templum aestatemM. nibal egit: ibique aram condidit, dedicavitque cum in. geniti rerum a se gestarum ritulo. & Mart. Lib. Xepig. TI. Quisquis ista tuis, O sera parentibus optu Fata, brevem titulam marmoris hujus habe. Π. Hi ergo rituli, aut marmori, incidebantur aut alteri cuicunque lapidi; & ad aras suspendebantur; Imo, si fides Suetonio, ipsae sibiud
65쪽
arae tituli vices obibant; Sic enim in Caligula re. sert c. 8. Titulum Matri Agrippinae positum: Aras ibi ostendi inscriptas ob Agrippinae puerperium ι Id quod in simili confirmat Tacitus Lib. I. c. IA. Annal.
Aramque adoptionu, ct alia hujuscemodi prohibuit. III. Haec autem fiebant, ut nomen Herois immortale commendaretur posteris; unde Tituli ab Arnobio Lib. I. immortales nuncupantur, & Principes testificatione titulorum, quadam Velut aeter nitate donari dicuntur. Hinc Tertuli. Apolog. c. s. ait: illis omnibus oe statua; dissunditis, O imagines inscribitis, ct titulos inciditis , aeternitatem, quantum de monumentis porsu , scilicet praestatis, O inis quodammodo mortuis resurrectionem. Hisce titulis praeis clara virorum faeta, proVinciae receptae, urbes
expugnatae, populi deVicti, montium & flumi num simulacra, aliaque facinora insculpebantur ;Sic Propertius Lib. III. eleg. 3. V. I6. canit et
is ritulis oppida capta lagam.
2t Claudian. Lib. III. de laud. Stilic.
u famulas traherent reges, hi fracta metallo Oppida, vel montes, caprivaque flumina ferrent. Quippe ad pascendos Voluptate animos, aliosque1d virtutem accendendos, & de Republica bene meritos ornandos ejus nodi Tituli praeserebantur. Jujus pompae meminerunt Cicero Orat. in Pisen. si avius Decad. IV. Lib. VII. & Tacitus Lib. H. An-9 al. , cujus etiam locum adscribere placuit: Ger-lat anicM c sar ad VI. Tal, Junias triumphaviι de che- et D a ruscis
66쪽
restis , canisque , O Angrivariis, quaeque aliae natio. nes usi ue ad Albim colunt: Vecta stolia , captivi, simu lacra montium , fluminum, praeliorum. Ejusmodi etiana
Titulum Misitheo a Gordiano m. dedicatum legimus apud Julium Capitolinum, cujus haec stas verba:
MISITHEO. EMINENTI. VIRO. PARENΤΙ PRINCIPUM. PRAETORV. PRAEFECTO G. TOTIUS. URBIS. TUTORI. REIPS. P. Q R. VICEM REDDIDIT. IV. Ad accedunt Trophaea, de quibus Issdorus Lib. XVIII. c. a. Trophaeum dictum ἀπο τη οσροπῆσ , id est , conversione hostis ct fuga. Nam ab eo quod hostem quis fugasset, merebatur trophaeum. Sunautem troph a corpora trunca spoliis, & armis mi litaribus insignia, inter quae clypei sabinde rotum di, galea aperta cum cano & cristis. Haec vel irproxima arbore suspendebantur, vel domum Por tata , pertica, aut gentilitia arbore tanquam 1nsigne & gloria Virtutis auctae ponebantur. Ad qua alludit Claudianus Lib. I. in Rumnum et Festinu urgete manus , mein ecce paratur ad bellum Stilico, qui me de mare trophais
Disai, oe ballisi susto iι in arbore cristari v. Eius
67쪽
V. Eiusinodi Trophaea videre licet expressa in v teribus nummis, quos hic exhibemus. Omnes sint Pauli ex gente Kmilia. In quorum
primo visitur Trophaeum, cui dextram imponit L. IEmilius Paulus, stantibus prope Maced onum Rege Perseo, ejusque duobus miis, Vinctis eorum bost terga manibus, cum inscriptione: TER PAULUS. Alter vero exhibet itidem irophaeum, quod sua manu contingit Paulus ; a dextris Persei vim ctis a tergo man1bus stantis essi es, alterius vero sedentis; Tertius ostendit eundem Paulum Cum Trophaeo, Perseum Senibus nixum, cui lictor m nus post tergum V1ncit. VI. Haec autem Trophaea, sibinde saxea, aut in foro sint collocata in memoriam Victorum sempiternam; quale Mario positum, & a D. Julio restitutum legimus apud Suet. in eod. c. II. Tro Vbaea C. Marii de Jugurtha, deque Cimbris atque Teuto Ois, Olim a Sylla disjecta restituit. Aut in eodem,' quo parta Victoria, loco excitata ; Huc per finet quod Plinius Lib. XXXVII. c. a. refert; Pomin dum illum magnum Trophai inscriptionem con-
68쪽
stituisse in iugis montis Pyrenaei; & idem Lib. m.
C. 2O. Augusti meminit His verbis: Non alienum videtur , hoc loco subjuere inscriptis em e tro- Phaeo alpium , quae talis est: Imperatori c ι0ara Divi DL , Pont. Max. Imperatori. XIV. tribunulae potestatu,
d. P. Q R. quod ejM ductu a sticinque gentes alpingsmnes, quae a mari supero ad inferum perimebant, sub imperium populi Romani sunt redactα.
I. 'GRuditos, rei praesertim antiquariae studio- LI ses, varia de Praenominibus, Nominibus, Cognominibushue, Romanorum, disseruisse, &grandibus saepe voluminibus inseruisse, nemo est, qui nestiat. Ea de re plenissime scripsit Do- Aisiimus Spanheimius, in Lib. de usu & praestam
tia Numismat. antiquorum, adeo ut nihil praeterea quis possit desiderare, aut etiam cogitare. Meum proinde non est, hisce immorari, &, quamvis adolescentibus utilissimum foret, multis discutere. Alia sunt,& diversa ab illis Nomina , de quibus nobis hic sermo. Intelligimus nimirum illa mina, quae gentem aliquam illustrabant, & superioribus acceaebant. Haec porro vel a jure adoptionis, Vel praeclaro aliquo iacto, vel adjectis Reipublicae provinciis, aut devictis etiam populis suam originem
69쪽
ILLuset RI3us GENTIs ROMANAE. Ssginem trahebant. Hic singillatim examinabsemus , & primo quidem.
U. De sis, quae ex Adoptione obveniebant. Adoptatio autem haeredis non fiebat duntaxat, ut in bona adoptantis siccederetur, sed vel maxime, ut in ejusdem familiam, titulos , Nomina transiret ;quo fiebat, ut gentis honos & splendor, etiam apud posteros, sitstentaretur: Sic legimus apud
Suetonium in D. Julio c. 83. C. Octavium etiam in familiam, nomenque adoptavit. dc apud eund. in D. Octaviano c. IOI. Baredes instituit primos Tiberium ex parte dimidia , ct sextante , Liviam ex parte tertia , quos oe ferre nomen suum jugst. Debebant itaque Musinodi adoptati adoptantis nomen adsemere, susque etiam in nummis, aut aliis monumentis ad
dere ; id quod videmus in adjectis inferius numis, unoTraiani alteroΗadrianipn quoru primo rajani nempe a Nero adoptati egitur: IMP. CAES. NER. TRAJANUS AUG. GERMANICUS P. M. HHadriani vero, quia Traiano adoptatus est: IMP.
TRAJANUS, HADRIANUS. AUG. COS.
70쪽
II. Id vero mirum familiae decus addebat, si
aliquo praeclaro facto, aut hoste caeso aut oppido expugnato ejusmodi Nomina mereretur, quae subinde ad posteros destendebant, quibus ad in tanda Majorum facinora & virtutem solo etiam nomine accendebantur. Inde sitam nacta est Nomenclaturam Druserum familia teste Suetonio in Titiberio c. 3. Drusus hostium duce Drauso cominus truc
dato flM , posterisque suis cognomen invenit & Manlius Torquatι nomen sortitus est, ut patet ex Flori Lib.
I. c. ao : Cum singuIari certamine Manlius aureum rorquem Barbaro inter stolia detraxit. Inde Torquati.
Eodem sibinde Nomine insignitus est ab Augusto
C. Nonius Asprenas, dicente Suetonio in Oct Vian. c. 3. In hoc ludicro C. Nonium Ahrenatem lapsu debilitatum aureo torque donavit: passusque eit ipsium, posterosque Torquati ferre cognomen. Qualiter & suum L. Valerius nomen, Corvini scilicet, est adeptus, Floro scribente Lib. & cap. Cit. Iterum Pontino agro, cum insimili pugna L. Valerius, insequente Gallo, sacraaIlle adjutus retulit sipolia, ct inde Corvini. Sic suum
Martius Coriolis oppido Nomen debet, mod Coriolanus sit nuncupatus ; Hic enim, Adolescens adhuc , teste Livio Lib. II. erumpentium ex oppido hostium impetum non retudit modo, sed per phtentem portam ferox irruyit, & primus expugna- it. Huc pertinet, quod Seneca Phil. Lib. debr vitate vitae, refert de Valerio Corvino : Sane θhoc ad rem pertineat, quod Valerius Corvinus primus Mes sanam vicit, ct primus ex familia Valeriorum , urbis caprae in se ιranslato nomine Messana adpellatus est, pauiaiatmque vulgo permutante titerac, Messala dictus est.