장음표시 사용
391쪽
368 FR. DuAREN. Co.MMisi ' 'opiscopum procurant, id est, curant, alunt ac tuentur: sicut pueri dicuntur procurari
a nutricibus , & equus a domino apud Plautum & atris authores Latinos, qui proprie ac emendate locuti sunt. . III. Ouadrans illius decima, de qua paulo ante diximus debelux episcopo, M
eorum praeterea quae a mortuis testamen
in relicta sunt ecclesiis inferioribus. d. se conquerente. c. de quarta. de praescr. c. Q j. c. requisisti. detestam. IV. . Indicitur ab episcopi nonnumquam extraordinaria collatio, si necessitas u geat: ut puta si aere alieno gravata sit e
clesia, si ad synodum genexalem proficis
cendum sit, &c. d.c. conquerente. c. cuni apo
solos. de censib. Allias omnis indictio prohi
s Sed haec collatio, de qua loquimur, non videtur olim pro potestate & imperio indici consuevisse, ut nunc assolet: precibus enim ac suasionibus eam impetrabant episcopi inon tanquam dominantes, &Gut Petrus ait. proinde hoc munus l , n'men habet, quasi bari sterium quoddam sponte oblatum potius , quam vectigal vi extortum ac expressum sit.'
392쪽
VEtant canones non solum antiqui, sed& recentiores, ne pro ministrandis sacramentis pretiψm eXigatur. cap. cum in ec
clesia. de mon. Sanctissima enim res est ut de Iurisprudentia Ulpianus scribit) pretio
quae nummario aestimanda delionestandaqueinon est. Q. de extraor. coi Ac Valde. improbatur eorum mos, qui pro consecratione basilicarum, aut pro monastica professione pecuniam ab invitiS extorquent.. can.placuit. c. Fam pio. I. q.2. Nec eos munus detestantur canones, qui pro sepelie dis in templo vel coemeterio cadaveribus, i aut exequiis pecuniam efflagitant. c. est Oseeq.I3. q.2. c. abolendae. desepulcb. Earum. tamen rerum nomine a sponte liberalitesque offerentibus pecuniam, aut aliam rem accipi canones non prohibent. d. an. ela. Quaedam enim honeste accipiuntur, vel authore Ulpian', quae inhoneste petuntur. d. l. I. de extra. I. c. non sane. I . q.
Quamvis autem pro hujui odi rebus nihil exigere liceat, sed absque pretio a que adeo cautione ulla praestari debeant, tamen Vulgo receptum ςst, si quid eo nomine ultro offerri consueverit, ut talis con-
393쪽
siletudo veluti piati & honesta observetur, inviti adigantur: sed suscepto jam sacramento, aut sepulto
cadavere, &c. ne alioquin eas res quis quam mercari videatur. Proinde sacrifici nostri temporis, qui certam ecclesiam nutilam regunt,postquam sacrum peregerint, si consueta merces ipsis non praebeatur, via - scopum adire solent, postulantes non quidem aperte, ut sibi pretium numeretur,sed ut laudabilis consuetudo observetur, &c Quo casu episcopus in laicos etiam homines j urisdictionem ςXercet. Hoc autςm g nus απpi sicandae pecuniae, quod a veteria
de alienum est, ex Innocentii III. constitu tione manavit. cap. ad apostolicam. de Simon. Cujus tamen longe alius videtur sensus ecse, ut plerique juri pontificii doctores an
notaverunt, Sed - ἀκοῶ hic movere nobis consilium non est.
Erti juris est, beneficia ecclesiastica co- gnationis aut propioquitatis jure cuia quam
394쪽
tat, quam non deferri. c. apostolica.8. q.I. c.Io. praeb m. cap. adhaec. de deo. Nam sive usum
habere eos dixerimus, sive usumfructum, dubium non est. quin illud jus morte ipi rum eXtinguatur. 3. flvitur. Instit. de usu cI. 4 De fructibus ante mortem perceptiS quaestio tra ta est, & constat ex iis quae lib. r disserisimus, ad haeredes legitimos non transire, cum usuario magiS quam usust et rio beneficiarius comparandus sit. It que is qui in demortui locum suilectus fuerit, quasi dispensator administratorque eos capiet. c. adhaec. c.relarum. de testam. c.ulti P de Og ord. in Q Sed moribus comparatum est, ut beneficiarii perceptos jam fructus, tanquam usufructuarii ad haeredes suos transferant. Lis vero. Instit. dereri diris . si fur. l. defuncta. de in V. l. qui scit. de iisuras's p g. tit. de a nai. g. stem quod. vi vero.
Mn beneficiar successiorem eligere, syrm
Ntiocheno concilio ι 23. statutum est,
ut Viscopo successorem sibi constitue-
395쪽
re non liceat. c. episcopo.8. q. . Quo tamen concilio non prohibetur aliquem nomin
re, quem sibi silccessorem opisti. c. apostoli ca.8. hi. Id enim a plerisque sanctissimis viris. factum est, cujusmodi sunt Petrus, Athanasius, Augustinus, de quibus postea dicemus, lib.8. Sed talem nominationem synodus vult irritam esse, nisi episeop rum & clericorum si ragium postea a Celserit. c. pleri Ah.8. q.I. Ac hujuS prolii titionis rationem docet Hieronymus in epistolam Pauli adbitum,cujus verba;
tianus in Rhapsodia sua refert. c. Moses. 8. . Quod ad fructus attinet animadve tendum est, jure pontificio non permitti beneficiariis eos testamento cuiquam Ieg re, ac ne reS quidem alias ex facultatibus ecclesiae, aut contemplatione fusilem acquisitas. c. fixum.12. q. . c. cum in sis iis. Ga haec. de testam. Quod est accipiendum, nusi forte in pauperes eleemosynam conferre Velint: qua tamen in re modus servari debet. d. c. adiaci Quamvis enim adminia
strator rerum ecclesiasticarum possit arbia. trio sito pauperibus Iugiri, quae Vere pauperum suiu, ut diximus lib.2. tamen fra dis vitandae causa, libera lagandi facultas non est ei concessa. arg. l. vivus. si quid iu ussipatron. Quae vero ad beneficiarium pervenit ex amicorum liberalitate, puta, aut artificio aliquo,&c. nec propter ecci
396쪽
tiam acquiruntur , de his testari potest.
nil ' c. quia nos. c. relatum. de testam. Verum haec
moribus nostris fere antiquata sunt, pe mittiturque beneficiariis de fructibus beneficii aliisque hujusmodi rebus arbitratu suo testari. Nospret. tiri de annativeo. a quin
nibus prohibita est, nec earum modo a 4 6 quaa
397쪽
quae lacra habentur, & hominum commercio exemptae , cujusmodi sunt aedes ipsae, jus decimae, vasa consecrata, &c. sed praediorum etiam ac posIestionum, uae bona temporalia vulgo appellantur. Authen. de non aliis. O authen. de aliis. ct emph. c. nulli. de rebus eccle. nonatten. Non enim benefici rius harum rerum dominus est, & Sutei
di solummodo habet: eaque prohibitio alienationis ad monasteria, Xenodochia, nos comia, & alia hujusmodi pia loca pes tinet. Auth. de non alieu. ct sum. de alien O em 7. Sodalitia tamen & φ. -, quo Vulgo constaternitates appellamus, hic non comprehendi recte Baldus cens ut, quod profanae s cietates sint. Bald. in ιι sum. hoc jus. Nam & regiis constitutionibus ea C mi Bachique conventicula ut perniciosa Reipubl. omnino interdicta sunt. Ali nationis autem appellatione continetur Venditio, donario. permutatio, empli'teusis, hypotheca, & caetera id genus ii gotia, quibus aut dominium, aut aliquod jus proximum & affine dominio transfertur. l. I. C. de fund. Ol. I. ult. Q de reb. aliis. s. alienationis. in auth. de non a te. d. c. nulli.
Sed etsi quis ad Iongum tempus Iocmerit, id est, ut vulgo interpretamur, decem a norum, alienare is dicitur, quia hoc genore 'Iocationis quasi dominiam quoddam transfertur in conductorena, adeo ut ei in
398쪽
DE SACR.ECCLESAMINIS LIB.VII. 3 srem actio. competat. Ge. I. de reb. eccle. noualis. not. l.I. desupersic. Quibusdam i men ex causis rerum ecclesiasticarum ali natio permittitur. o. sum. v. q. 2. Pan. L
I. Si aes alienum urgeat, nec postit exi fructibus satisfieri. Auth. hoc jus. Nam Meandem ob causam praedia minorum; qui , sub tutelayel cura sim distrahere licet. l. I., risior. qui sub tute. - II. Permittitur alienatio rei minus utui, Iis, ut rem aliam utiliorem ac fructuosi rem acquirat Ecclesia. d. Auth. hocjuS. c. ut , s. r. de rebus eciae. non alte. III. Si pecunia ad alendos pauperes in se magna aliqua fortastiS caritate annonae, ib aut ad redimendos captivos opus sit, nec iiij ea aliunde suppetat. c. aurum. c. sacrorum. 3, 12. q. a. Hic enim est praecipuus rerum
ecclesiasticarum usus, ut admonuimus lib.
a. Azut summatim dicamus, quotiescui ,, que Vel neces*tas aliqua, vel manifesta ' utilitas ecclesiae exigit, receptum est ii
l. rum irerum alienationem permitti. c. sinea - exceptione. Iz. q2 2. c. dudum de reb. eccle. nouis alte. in K. Et haec in rebus ecclesiae profa-
nis maxime locum habent. Sed&sacra i quoque Vasa, & aliae res hujusmodi non-
et nunquam alienantur. l .sancimis. 9 Autriis M. C sacros eccles item decima, quae δε interres sacras ac spiritales vulgo habetur.
399쪽
s R. Du EN. COMM. d. . dudunt. Hoc amplius, Ecclesia aliqua tota interdum alienari potest. ω.pastoralis. lo donat. tot. tD. Ae his quasi a praeta. cle siuna.
de reb. eccla. non alite. QuanViS autem ex
iis causis aIienatio concessa sit, tamen ne utilitatis alicujus praetexta temere M in perniciem Ecclesiae alienatio fiat, constit , xus est certus ordo certaque forma jure cia
vili & pontificio, quam in hujusmodi ali
natione ser vari oporteat. Auth de asim. Oemph . Sed legibus civilibus alligari se non patiuntur viri ecclesiastici, A pontificios i ii
canones de ea re editos tantum recipit co
suetudo, per quam dubium nori est, quin dii
solannitas mutari possit. not tu C. cum causa. . Ride rejudici Quare formam canonibus pra fi
scriptam, quae sussiciet. Forma igitur juris pontilicii naec est, ut alienationem antecedat diligens si tractatus, & communis deliberatio clari, I . id est, collegarum, qui canonici dicuntur, si Ecclesia tale collegium habeat: deinde
omnium consensiis, aut certe majoriS ρογ
tis, ac praeterea subscriptio adhibeatur iuuibus omnibus stiperioris antistitis a
noritas accedat. d. c. me exceptione. d. c. ldudum. c.I. de his qua fiunt a praelat. At cuia i de antistite quaeritur, locus in quo est alie-
nansEcclesia,non hi quo res quae alienatur hi
sita est, spectandus esse videtur, quamvis d. Autri hoc jus. Et u
400쪽
DE SACR.ECOL s.MI NIsτ.LIB.VII. 37 il tametsi licitationem, subhastationemque solennem jus civile requirat, tamen id c nonibus ecclesiasticis nusquam expressum te reperitur. d. Auth. hoc jus. Sed quaeritur, an ut valeat alienatio pretium in rem E clesiae versum esse oporteat. Qua de re videnda est Panormitani distinctio, c. quod quibusdam. de dejus not. in L Auth. hoc jus. Ex jam dictis consequitur alienationem rerum ecclesiasticarum ita demum valere, si duo concurrant. Unum est, ut ob justam Iegitimamque causam fiat: alterum, uir ordo praescriptus jure pontificio accurate observetur. Quod si aliter fuerit alienata res, ea cum fructibus Vindicari ac repeti poterit. c. non liceat. 12. q.2. Sed longi temporis praescriptione recte se tuebitur pocsessor, si bonam fidem habeata Panori in ca. de quarta. c. non liceat. de praesi'. Guid. Pamn ISo. Quod tempus a morte tantum beneficiarii qui alienavit, currerς incipit, ut concilio Toletano cautum est. Can si sacem dotes. I6. q. 3. Excipiuntur sane aliquot casus, in quibus ille solennis ordo non requiritur. .
Primus est, cum res ecclesiastica titulo, clientelae vel emphyleuseos coincedi solita est. Potest enim more consileto ab Utistiteis dari, quanVis formam canonibus praescru i ptam minime observet. Qi. defere .c. ut se