장음표시 사용
51쪽
spostuere oculos halitu morientis. Idem de sepulchri tactu affirmandum, A. -
μοιο is dicit Hesiodu . Nam ciγνὰ non
. erant, nisi hoc sensu, quod essent vici,nis, Ron, quod non sint tangenda, nec curanda ,
uti quidam volunt, hanc esse mentem ejus-
ita plane ut Plutarchus in quae .puis Roman- afferat, quod homines isti qui exsuperbia moti,iocum sepultu sibi confici curant,&pompam fune em comparant, antequam mortem obierint , nomen αγιοὶ non me
g. r. Plane si hanc Graecorum consue, rudinem perpendimus, haustam illam. de iprehendimus ex legibus Hebraeorum, qua-
rum vi obligati erant, non tangere cadaver
sive animalis,sive hominis. Vocatur autem
ab iἱ s cadaver ridicia quicquid sua sponte
perit,aut cui profam quid ex mactatione ac- 'iditi. Unde Cano Talmuccorum: Quic- quid
52쪽
quid mactationis vitio profanum habetur, cadaver dicitur: Quod vero rice mactatum, aliam causam, ob quam profanum cesseatur, habuerit, discerptum vocatur. De tactu cadaveris hominis expressam legem habemus Aum XIX. v II. Aiama, verba H-
53쪽
eons LightΡot disquis Chorograph D. praemisi. fol. m 38'. edit. Sotero m. I 686. f. 3. Tota ceremoniarum actio. quibus in praeparando cadavere ad sepulturam ute-- bantur
54쪽
bantur Graeci, dicebatur ut Scholiastes iu' e schia tradit) Σ κο rin,quemadmodum elatio dicta fuit 'Eκκορusi. Συγκομιδη descendit a συγκm ων, quod vocabulum significat: p comportare, fruges colligere & συγκοι est x fiuctuum collectio , unde postea de omni-; bus ceremoniis funerum usurpatum. Vid.
aerian. Tumeb. adversar. lib. ab. fol. m. ν92. edit. BUL 'F-ομιδὴ a verbo descendit, quo usuhest Elian. vari histor. lib. 8. cap. pag. m. oo. edit. ArgeMi. 168s. de Potia θι Potissimum autem hi ritus observabantur: nummum defuncti ori imp
bant eo speae his fare to tye mήρη Serrimam Charon I ut sit portorium
Charonti. Vocattir autem Naulum , prectum , quod solvitur pro vectura in navi. Gloss. ναῶλον navis vectura, intellige mercedem provectiara, vox est mere Graeca a ναυαρnavigo. vid. Martin. Lexic. Etymolog. in voce naulo. Audiamus Lipping. in antiquit. lib. .. cap. s. m. ZZo. μα- nequer. ita disserentem , nummus aereus inserebatur ori ejus, qui efferebatur pro fune-a re, naulum Charonti persolvendum pro sty- , ' giae paludis transmissione,quem deinde per- acta
55쪽
acta ustione una cum cineribus indebant loculo sive urnulis, atque cum illis semper e
foditur, uti testantur foh. Dc. Chi etius iudescrip t. Vesontionis pari. r. c. ao. Mel. . Golda . not. ad Columbam Abbae. carmin. pQ.VJ V . Erat autem nautam parvularia
misima seu obulus: Hinc Lucianin in dialogo Charontis & Menippi mortui pag. 8 i. inter alia sic introducit Charontem ad Menip
seisse, - - redde - quod pro trajectione debes An es quispiam, quino obulfum quidem habeat. Graeci primi hunc ritum instituerunt teste Mning. deproces funem
pag. m. 7 TI. bb. s. c. c. antiquit. Rom. cit. & vocarunt διανακην , quia dabatur βοις δαναοῖς mortuis, a δανοι id quod siccum de torrefactum significat,quia Ossa mortuorum quasi torrefacta sunt. Hic in memoriam, revocamus Schonasten Aristophan. in Ranis cubi Charon virum rogat eXpe stare - - παρο τον Aυαινου λίθον ad lapidem Avanum-
56쪽
expectandum, donec corpora in pulverem reaacta , quia corpora mortuorum necessario tam sicca esse debeant, uti pulvis. Ve
rum ut ad nummum nostrum recurramus,
Suidas ita de illo literis tradit: Danace , hoc es nomen nummi, quem olim mortuis dabant, ipsum cum istis seepelientes, ut Acherusia naulum quod portitori trajectus causa perQlvebatur. θ Acherussa vero est palim
apud inferos , quam defuncti trajiciunt. -- te dictum nummum portitori dantes. Apud HU chium in Lexico ita legitur: Δανάκη M- ώσματιον Τι βαρειροκὸν ἰώμενον πλεον οcολουολέγω τι 'Eλεγε lo δε ε τοις νεκροῖς διαδοριενος ocολο. i. e. Δανακη est numisma quo dam parvum valens plus paulo obuo. Sio autem dicebatur obuim , qui dariseleemortuis pro felicis it. transmigratione. M minerunt Aristophan. in Ranis & Luciau. tam πενθους. Rutius Suidad καρκηδοm appellatum annotavit, hac voce inquiens: Hoc vocatur Charontis vectigal. quod colligitur ex Obulis, qui una cum mortuis sepeliuntur. Non autem herbae nomen ut quidam esse dicunt, qui errant. cons. Aut. EVmoL magni in voce Δανακη '
57쪽
f. q. Cum numismate simul massulam seu offam aut caseum dabant, ut Cerbero objicerent , qua oris rictum replere & illam injicere possint, cum jam morsu mortem at tulis lat. Verum quis iste Cerberus fuerit, non adeo compertum, cum varient Autorum sententiae. Aliqui volunt, Cerberum. nihil aliud fuisse, quam serpentem in Taenaro Promontorio degentem,, ut eo infectus statim occumberet homo. v Communior ramen opinio est, Cerberum canem fuisse , in quem inciderent animae mortuorum, ubi fili. mina inferna trajecissent, qui quidem canis, atrocissimus infernorum custos, in spelunca quadam ante fores recumberet Plutonis, ac
omnibus quidem ingressuris abblandiretur; sed nullum egredi pat et ur , egressuros omnes altissimis horrendisque exterrens la- iratibus ; quod si quislatratibus interitus e fugere conetur, arripi statim sunt a Cerbero ac voraci gutture deglutiri. Tricipitem fingunt Meta , per quem mindet -- grus pag. m. 8. mortem intelligit, quod cunctas mundi partes appetat; quadricipitem saltem finxissent, modo tot tunc orbis partes innotuissent. Huic calculum addit Tho
58쪽
mra BDunt in Glosso eraphia edit. Londin.a6 o. uJ. qui ita disserit: Cerberus
tur Cerbero offam objicere tingebantur defuncti. Ossa autem illa ex farina & melle composita erat, teste Guillelmo Stuc io mantiquit. ConvivaL fol. m. δρ. edit. Tiguri Graeci itaque placentam mellitam mortui ori statim imposuerunt, quam objicerent i tranti Cerbero teste Alexandro Sardo. Fer rar. lib. I. Amorib. gent. & vocabantur Oxlουτα δc 'Aιr lι, ἐδίδαὼ Τοῖς νεκαιὸάς ειν inquit Suidai. Mortuis mellita placenta dabatur ad placandum Cerberum. Hanc e neam illi dedisse sietibit VirgiMib. b. Eneia cum mortuos visitaret: Tandem trans fluvium incolumes vatemWvirumsInformi ino , glaucaque exponis inu a. lorberm his ingens la ratu regna tri
59쪽
Personat adverso recubans imminis in
Cui vates horrere videns jam colia combris Meste soporatam ta medicatis frugibin, stam objicit ; iste fame rabita tria guttura pandens Corripit objestam ; ars immania terga resolvit sui humi , totos ingens extenditur
Occupat e Eneas aditum custode ρ- pulto. H. Metam. l. b. de pluribus loquitur
ossis: polentae mulso concretas , additia que , quod in utraque manu tenerent istas;
Verum I M in Aristophan. LUiserat. de singulari tantum scribit:
Mi Πουπιν ὲγὼ μαξω& nullum est: dubium , quin Acta hoc locoli anc consuetudinem respexerit, quae sentcntia cum opinione convcuit. Et haec de offa Cerbero oblata, sunto,
60쪽
MORUM UBI MOR TUUS ERAT REPOSITUS.
Fores illarum domorum , in quibus alia
quis mortuus erat, Cyparisso ornabantur, ne quis nesciens ac ingrediens pollueretur. Cur autem Cypars seu seu Cupressus ante sores posita fuerit, variae sunt opiniones. Plin. , . Iib. I b. c. 3. putat, quod Diti sacra &ide5 funebri signo ad domos posita fuerit. vide annotationes Assii ad Claud. de raptu Pro- serpina edit. Mediolan. ι6δ . . Alii referunt, quod arbor ista ideo funebris fuerit judicat ta, quod semel caesa, non amplius repullulet uti Servius ad lib. neia Moris fuit, ut potissimum cupressus , quae excisa, renasci non soleat, investibulo poneretur, ne quis impudens accedaῖ. Audiamus etiam F sum: Cupressus, ait ille, mortuorum domibus ponebatur, ideo, quia hujus generis a bor excisa non renascitur: sicut ex mortuo