장음표시 사용
51쪽
'ior &hebetior fieret, non aliter,quam gubernator vento destitutus. Hinc legumlatores in ciuitatibus cupiditatem honoris , & mutuas ae- '. mulationes, inpiael vero aduersus hostem tubas , dc classica ad excitandos animos induxerunt. Non enim in poematibus tantum ut ait Plato Musis afflatus,&plenus irridet eum, qui sine numine de rore Musarum,quamuis accurate, in cassum tamen carmina molitur: sed etiam in bello, qui est amatus numine, & accesssis affectibus, efficacior est, quam qui sine numine,&affectu pugnat: quos quidem affectus a Delahominibus immissos, ait Homerus. Si aι- in it)assos robur Dumpas ripopulorum Et rursus: Non hic quidem sine namine ita vehemen iis esurit. Quasi Dei aflectum addant pro vehiculo,& irritamento rationis. illud etiam licet intueri, ab eisdem legumlatoribus saepe adole- . scentes laudibus excitari, saepe etiam in eos obiurgationibus animaduerti: cx quibus delectatio laudem sequitur, moletita vero tristitiam, Scobiurgationem. Siquidem obiurgatio & Contumelia poenitudincm,& pudorcm afferunt: quorum alterum tristitia esst,alterum metus. Hoc quidem adhibent in primis ad corrigendos adolescentes. Quare Dio. encs cum audisset a nonnullis haudata Platonem: usitam, inquitille, abuit practi/um ' qui tamdiu philosophatus nemine- corrigendo infe auit. Non enim quispiam ostenderet Mathematica praeceptas ut Xenocrates inquit ita elle gradus ad Philolophiam , ut assectus adolesccntium: affectus, dico,pudotem,cupiditatem, poenitudinceto, voluptatem, molestiam,&ambitionem. quos quidem concinno,&salutari tactu pertractans ratio,&lex ad decentem viam adolescentem deducit & sistit. Vt non inepte videatur dixit se Lacon ille praeceptor:qui pollicebatur se tacturum, ut gauderet auditor honestis, & abhorrerct a turpibus: quidem nulla est ingenuo adolesccnti aptior, aut perfectior disciplina.
52쪽
AD PRAEsTANTIS SIMOS MEL FIENSIUM
Principes, Traianum Patrem, & Ioannem filium CaraciotOS, P R AEF A T Iscrates insapientissimiqcum multos annos in tri-- in Philosophiae ratione consumpsi sit, adeam si tandem se totum applicuit, quae adiitae inintutio: nem,o cietatem hominum pertineret consultoq; , dura reliquo, tanquam inutiles , in nihil ad nos 3pertinentes reliquit. Non enim ab ea Philo biae parte, quae erum Ese in rectum ab obliquo H--ἀea quaeque decerni quid in oratione consentia quid et e repugnet, vita communis infirmatur: sed ab ea qua deafembinmoderandis, deminutibus in evitis His bonesto q-rit, ac turpi. Ego vero sapientissimamboc Socratis cox μm quant- in me UDAui cupiens, mpleraquc
53쪽
Plutarchidemum nonnulia opuscula euoluenda me contias , asiectus . authoritate Theodori iri quidem nostra aetatem miraque lingua peritissimi, qui sebius erat dicere: Si forte sibi daretur optio, ut unum tantum authorem pro animi pabulo eligeret, Pt utar chum inter Graecos maxime venerandum sese in primis esse e lecturum, utpote qui non selum veterum scrupos abiiceret, sed rationes etiam posteriorum,qui reccius philosophati sun r,
validissimis argumentis confirmaret. Ex huius igitur cetura tam latis,acflorentibus pascuis ahquid mihi decerpere cupienti, diuinus I sedus occurrit, qui de morab et irtute in bitumn quo piane comperim meterum sententiar4Aristotelico more confutatas , subienummaraias Philosophiae,quodὰ multis Philosophispraetermissum est, in affectibussitum esst,c iis qωdem non sine magno risu ὰ natura tributis,
modos reno rationis contineantur, cum ipsi in moueant Virtutes, o s2bleuent. Itaqueee' maxime cupiens, ut libellas hic ab ius beneficio e Graecia in Itasam se transferre diu quidem anxius expectaui: quaesivique a multu, num quispiam eum e FGraeco Latinum Iacere aggressus esset sum crocoιverissem id-mme expectari , ad transla- nonem hanc premetentaridam animum adieci. Tamet on qnom,me haeaudacia tanti et ira authoritati detrahere. Non enim Ῥιm, quιν'
tramque linguam istρ rem calgeam. Verum quia non est mihi eo Lbu opus hoc omnibus, mota tantum pate acere, donec ab abopolition latinitate donetur, meo Him quoquo modo periclitari. Nec setinue translatione contentu ei etiam commentariolos, quo res 18se clariores assint,adieci. In quoqmdem scentemaum,d morati murtute,
atque a Socratis instituto ad res phusicaae, ae sublimes aliquantum diauerterenecesse simi. Idque esseta Gntiuae, quod cum tu, TRA I A ME, m Modsiphnaetu vero, IOHANNEVener, athematica quoque, Phrsicaque inusigationedelectemini, habeatis ambo ἀ- per publicarum ac mIbia tum rerum occupationes siere in quo animum non fine
abluafortasse voluptaterelaxetu. eua quirim in parte nonpossum
54쪽
nonsummopere utriusique iesimm laudare consilium,atque ingenium. Gippe cum tu, ma 'tota aetate a teneris Ῥtaiuno et rimcutis an rebus besscu conskmpta,senex ιam lueras sis amplexus: tu autem, ge ner,prima ab adolescentia militiam aut icatus, cum forte in in nobili Dumnati Hade, Nientibus multiis, irenue potius pugnare, mortemq; contemnere,quam cedere Nolens, in hossum potestatem venisses, totum captiuitatis tempus non ludicris,ut plerique a solent sed literis ita ini- penderis, Ut postea in patriam doctis imi redieris, Missique iacturam magno literarum emolumento compensaveris. Itaque ambo nunc adestitera m studio dediti estis, tantaque in ilias auiditate incumbitis, et,ios ob talem delectationem p ubiectos vobis populos ob talesPri eges iure quidem stacissimos iudicem. Haec igitur ea et biscum condi tione communico, t non clara ioce,sedclam intra vestra penetralia legatis, cir me apud mos ipsos debendatis, quoἱ non ostentatione ab qua, aut gloriolae cupiditate hoc eceram, sed ne his ociosis temporibus omnino torperem. Nec est profecto, quod Verear,ιndignum iobis, o alienum ortasse iideri,quod ego, qui per tota erme aetatem in mititari area desudarim, conuertenris nunc, ιnterpretandisque Graecorum libellis tempus conteram Scio enim mos ex iis non esse, qui titerarium flu-
Huri emahecontendantque, eum, quisse huic studio dederit, eneruari, ictusque non in erre, atque arma nudo modo posse tractare: bterarum vero expertes qui' eos natura duce ad omnia mititiae munera
obeunda multo magὰ idoneos. Ignorantis quidem in libris Philosephorum, Historicorumque, es etiam Poetarum continuepraecipi, momtem contemnendam est, quod est proprium munus militiae: mirtutem animι exercendam: mitrasultenda: acfortes nos prudentes esse de bere; cor milites qui sub imperiosunt,debere intrepide ac strenue pugnarer locum non deserere: fidossem omnι actionepraestare. Imperatores
exercitum bene Acere ; tute castrametari, commeatum abunde semper habere, consilia hostium explorare, in ante capere; ne incautus offendatur,prouidere: CMm ero ad 'u' deuenerit aciem insimere, metiorem locum in pugna delere; t ' . r molae arcen e .P, Disitired by Corab
55쪽
pugnantibur auxita praestare. Haeseunt enervationes , quae literarum cultoribus ob ciuntur. Siasinamineos mi ait Flaccuν perire libentem non enim inredigunt Poeticum: dfigmentum, martem eatenis δε- uinctum,2 Mercurio liberatum,in recessumi rana signare , militarem homium siue praesidio ιngenii , ' bterarum cultura, nihil aliudesse. quam hominem deumetum. Reote igitur vos, qvaudo mititiae vacatio et obis iata est, bonarum artium studio incumbιtis. Quare noS non Immerito has αυobis lucubratiunculas nostras destinauimus , misitis nos istudii participes,sicut estis amm: accipiatisque hos Iructus e nostrobortulo, qui hocpestilentismo autumno non erunt insalubres edquies
animi, j corporis saluti maxime conferent. Nec ignoro, multa in hac ιnte pretatione vos inuenturos, quae obeliscum εν cas alionem des derent. Adnepermittat Aquaeso, ut amor erga me quester ua pos decipiat, ut mala pro bonis admittatis ; immo seueram potius adhibeatis censuram. Nihilensm mihιgratius facere poteritis, quam si bene castis garum vi remiseritis, t ex Nestro iudicio in posterum cautior fiam.' u enim ex eo hominum genereseum, qui indignantur, si ab amicis ea, quae fecerint, non approbentur,se qui amicorum authoritatem, atque censuram libentersubeam,praesert im vestram, quorum mihι - terque Pthagoras, aut Socrates merito habetur
56쪽
X iis,qu ad mescripsisti, Comes Inclyte,P tris tui,heroismaximi,voluntatem percepi, Mquid illede Plutarchi opere,quod est de virtutem orati, per ipsum e Graeca in Latinam linguam conuerso,atque exposito,nuper tibi responderit. Nam cum is tibi librum hunc ad Melfiensium Principem generum suum, cui dicatus erat, deferendum dedisset, Tu occasionem nactus, patrem de operis editione tentare ausus es; Vtpote quod summae tum elegantiar, tum doctrinae plenum tibi iure videretur. Respondisteque tibi illum, mihi significasti, nunquam suum consilium edendi operis fuisse, cum ad ipsius prcifessionem non spe staret, de doctrinis altioribus scribere, sed hastas potius, ensesque tractare,nec velle apud aliquos ut sunt nonnulli natura mordaces ostentatoris notam vibire. ipse enim,ut genero suo morem gereret, de multis,quibus ille dele statur,scientiis, adeum scribe re impulsus fuerat.illud etiam addidisti: si patris amicis,mihique scripta haec talia viderentur, ut nulla e parte impugnari possent, nec tu iustam a patre accusationem timeres plumbo imprimenda,eo inscio,te fortasse curaturum. Haecigitur,quae
ad me his de rebus scripsisti, accuratius omnia pensitaui, scri ptisque ipsis iterum atque iteruinspectis, illud facile animad
57쪽
uetti: In verbis illis,quibus pater tuus professionis suae esse, negauit, manifestam,ac fere Socraticam inesse ironiam. Nulli enim magis,quam Principibus viris quaevis doctrina conuenit: quos quidem non modo seipsos, sed sibi subiectos moderari populos oportet. Quod si Anaxagorae credimus, homines ad suspiciendum coelum esse natos, non de corporis oculo, quo &gallinaceus utitur g.illus, sed de mente ipsa hominis intelligendum est,quas caeli ipsius&motorem,& motum intelligimus.
Quare tantum abest, ut hanc patris tui dubitationem verear, ut eam c summa potius modestia ortam omnino assirinem. Nam quis cum in tanto versari errore putet ' ut de maioribus
scribere doctrinis,.ad sese spectare neget' quem iamdiu mihi notum, plane constat; in mediis etiam bellorum ardoribus,si quando in castris ocium esset, illud non aleae, non licentiosis voluptatibus, sed Philosophiae tantum impendisse. od vero ad me tandem scribis, non tam hoc reuera patrem tuum, quam rabulae alicuius morsum timuisse, qui ostetationis vitio ipsum esset notaturus, ostentatorem eum esse respondeo, qui scientias ut e vocabulo ipso patetὶ tantummodo nominat,illas sese scire indicans, ex quibus tamen fructum nemo percipit. Qui vero scientiarum materiam exaggerat , dcque illis ita loquitur, ut fructus inde reportetur, hic ostentator dici nullo
modo potost. Qimd autem hoc verum sit, nonne si q uis exquisitam de materia,& forma disputationem hoc in libro legerit,
quid utraque sit, plane cognoscet - in quo quidem multorum Philosophorum opiniones cum acerrima Aristotelis illorum Principis censura videbit. De separatis quoque substantiis, deque illarum numero, & orbium motu q uisnam dii fusius, exactiusque,quam hic noster loq ui potuisset Age videamus, quae de Dialectica scripsit: nonne illa lucem maximam suis in tenebris habent'Diuinam quoque illam de Musca disputationem quicunque perpendet, summam profecto autoris doctrinams admi-
58쪽
admirabitur et animaduertetque illam non ea Musica, qu
aures, verum quae animum demulcet, quaeque inter alias regiana est,delectatum. Ea item quae de Anima ab eo literis man- data sunt, optime exposita unusquisque inueniet,in qua b. quid vere anima sit, quae illius partes, illiusque immortalitas, facile innotescet. Virtutes praeterea illae morales, praesertim iustitiae administ ratio, singui que eius partes,quomodo melius expriami potuissent' Nam quae de Astectibus , illorumque moderatione copiose, diuinitusque ab eo scripta sunt, breuitatis gratia praetereo. Neque vero solum in his, quae dixi, sed in multis aliis eleganter, doci eque hoc in opere ab eo disputatis ita se bene dilatauit,ut ea proculdubio posteritati sint summopere placitura. De consulendis vero amicis ut iubes seci : qui mihi
no ore omnes assirmant, grauiter te omnino peccaturum,si ta
lia patris scripta in lucem quam primum non prodibunt. Nam si harum rerum laude ille non cupit, laus quidem tua non pamuaerit, tam bono preciosoque munere literarum studio sim partire: quod doistis quidem viris ad repetendas memoria
res prius cognitas non inutile erit commentarium: Iunioribus vero,qui ad hςc cognescenda primum accedent,velut nouum quoddam rudimentum. Dabis igitur operam,ut haec omnino pertequam primum edantur: omnem enim culpam, patrisq; lreprehensionem,quam vereris, ego, & alii generosae tuς domus clientes, atque amici praestabimus. Vale.
60쪽
II. De m in , o uniuersis, eisuquead virtutem moraismi Misae. III.
Departe anima, ua virtutes admittit, o virtutum Hsrepanria.
De retitione,eis que inraestentia, atque usu mustissim. tum quo/acto in flo Philosophin virtute usotia unam, retitione mul scensererit. VII. Dede trionis regula, a qua Zeno inprudentia defrienda Merraiat.
XL. De Propris. XII. De Accidenter Demeaeia,qua dictasunt monemis definitione virtutis merito redarguendum esse. . XIII.