장음표시 사용
101쪽
emplum Beetae Tarelli qui cum in colloquio uormatiensi cori
festionem edidissent, Ata gustana sere quoad omnia si spectes ex ternum verborum corticem responde luem . reprehensi ob id a Tigurinis responderi u Opi sibi , siὴ DOLO BONO adb-berandas ratire, Naisse in illa Conses ione clam apud' in scrinio pe- Hori, ut Eu.u Lt et oces, PER FIDEM ET SPIRITUALITEretinuisse uti refert Heliaricus Alting in Exeges A. C. v. ir 3. OV et Confessio in Cosso a riod horunienti a Calvinistis exhibita quam non antlim lubricam tuom nos proclamat Hir se man-nu , eamque aliquoties variatam refert in dedic. Exam Conies. illius , antequam lorina nondueret, Romanae partis placito ess-giaraia , veruin etiam ipse Calvin ista Spanhemius ejus κυβ captio a :n lubricitatem satis prodit, myraldo, cum ad ipsum
per mediatorem scriptili et Theologos Calvinianos, horunium Iussis Ecgis vocatos, confessionem dei suae magna prudentia confectam edidi se atque in ea tua de morte Christi deque gratia Coluntate Dei
circa lutem omnium sententiam ita declarasse, ut es veritati jacicum Lutheranis conse tuendae multum tribuisse videantur : Namsconfiteri Christum esse pro omnibub hominibiti mortuum, u=ia cum ipsa Synodo ridentini, es statuere, Dei voluntatem de omnium lute non esse in mera m reprae entatione possitam, respondenso tenere quid voru gestum esset,s quo consillio negotium istud itafuisset administratum.idque se cum temptra postu iret,esse propalaturum. Scit confessitonem illam serviisse illi scenae per quandam dispen ationem actio tum it habet Amyraldi vox apud Rivetos in Epp. Apolog. contra praefat. Amyraldi. Refert haec n. Hullem annus in praesa Dialys p s. addens in margine salvim arum horumensium dotia sociis proditi. Cum igitur Calvinistis solenne sit adhibere in Confestionibus suis phrases aequivocas&generales, iuxta Nlud Dolos versatur in enerabbim sensus illorum genuinus ac determinatu omnino est eruendus exscriptis Confestionibus illis
addicto ruina utor g. i. micunt . Calvini ου nec videre, ne agnoscereJe o-omatibiti suis per consequentiam fundamentum vertere, propterea non esse declara et os haereticos, e tanquam tales 'giendos. I spm hoc
valet, imites etiam pessimi haeretici erunt absolvendi
102쪽
hiareseos, quandoquidem omnes dicuntse nec videre nee agno'seere, quod dogmatibus suis fundamentu in fidei evertant. E quo igitur principio tam grande absurdum sequitur, illud ipsum absurdissimum esse oportet. Distinguenda itaque omnino est consequentiae observatio ab eiusdem ut sic dicam, substantia. Ubi
haec est fundamentum fidei evertitur etiamsi homines foventes doctrinam, consequentiae illius genitricem, id non animadver
tant veluti perspicuum ei iri Galatis , circumcisionem corres Viren
tibus ad bapti mum, V profestonem Christianae de Gai. V. r. 3 e quo loco Voctius probat indirecte etjam seu per consequentiam fundamentumposse ibverti Tom. II disp. de art. funis. p. i8. Accommode hic mihi in mentem venit, quod Maresius Curcellaeo, eadem pene hoc in negotio cum Syncretistis sentienti, respondet nimirum . i. Prae ludia carnis es anguinis esse depone ida, r )Deum serio invocandum ut dignetur ob is utere luce Spiritu S. nos deducentis in omnem verutatem O. Rem cum re , causam c mcausa, rationem im ratione edulo esse conserendan teceden ita consequentia lociscripturae, ex io ut argumentatur, expende da; Conclusionem controversiam componendam cum alii dei Christianaveritatibus nobis a indubitatis Audiendos etiam veteres Ne
rericos ab eo, qui proprio judicio non considit. R Neque neeligendam re uiam Apostoli quae Diratus Prophetarumsub icit Prophetis . Cor. XLV. 9. 3r. Instanti Curcellaeo Oramdiu de consequentia alicu us
validi te est dissensici, nemini a probatrii obtrudere eam uesse reponit Fer vim nemini dissentienti stra cosnsequentias, de quarum evidentia umm per uasi mox ec Zsam crapturani ex qua educuntor, obtrudi debere; sed tamen inde non sequineos esse Ecclesie orabodoxae ais ientes salutari vcritate,quam aes ex crapimos asuo corpo-ν resecare tanquam haereticos, anathema dicere. Haec
sibi capiant nolentes ex conse litentiis judicari Calviniitae eas dem cum his inflantes tibias Syncrct istae Interim hoc libelrier Calvi vittis damus debita hic cautione iudicio. discretione quin iam conscientia , aequitate charitat opus esie cuindi 'cente . Huisse manno, Non Ne dogma odea sua natista a quod .ettidem in homini cur emcntei de erat necessi.
103쪽
neces . g. sed tamen hinc non sequitur al, ni pro
silentes se non videre, quo dogmatib suis fundamentum evertant. non in habendi pro haereticis sed a noscendi pro fratribub. Onesia inbautem hic observanda patulo ante tradita inter erra lues ex sana plicitates errantes ex contumacia, inter se ducentes seductos, disi incit O. 9 2. Dicunt Calet in 'Mnaodernos lienon habendos pro haeretici ci non iant pertinates. 5. longe mitius sentiant & loquatur, liram Maiores isti orsi. Res p. capponunt h. l. Syncretilia non nisi eum esse haereticu qui dogma dei fundanaeia tale malitiose pertinaciter oppi agnat, jusq; contraritam propia gnataeum tamen non antoritas tantum veterum Tertulliani arenaei, Hilarii, Augustini Hieri nymi, 2 recentium D seda ratio Dant se:la comprobet errorem Hemvrs, doctrinae Redelata recita a Tersum in gendis aeque ac credendis, haeresin se, hominemaue eiusmo a errore o cupatum. haereticum. Vid. disp. Hildebrandi de Hae Helme stadii habitam. Sed excipient sy cretastae se non si is de haereticota materialiter , ea forma'ter , nunquam cri mnis adeo dari Arces
sendo nisi iij rtinax Libenter sane ipsis largimur non solum cr- rorem Uantumvis fundamentalem, facere haereticum formalem, sed pertinaciam,ad errorem accedentem. Iam vero perti
nax aliquis creditur esse l. cum posita discendi occasione , pro γhetarum, quibus spiritus subjiciendi non servili subjectio. ne sed ea quam ardumenta convilicunt judicio parato negligit discere, negligit iii formari nec vult in examen deduci praeconceptam opinior rem et . clam in re maximi momenti ex Revelatione tantum, non Ratione credenda, principium ipsu in fidei ac illuminationis aut non quaeriti aut oblato quasi recalcitrat, quod agnoscit ipse Calvinis a Aurelius vere magis , quam principiis suis consentanee scribensi Cas. Cons. c. 4. n. . pertinax est Citii non est paratus captivare intellectum, Ratio item suam , nanesia sacrae scripturae subjicere , 3. cum convidius susiacienter άυn κατακρ ' manet Tit. III. ii De hac cotis ictione in thesi vid. Dan h. Anti Christos. Seci. Lart. a. u. 8 Myster Syncret. Se i. i. aft. II. u . in hypothesi, praefat. Topic. Ca in lan. D. Se lii ejus-
dVmque et byncrct Act, I .s V ubi aliquot exempla adducit
104쪽
nostratium Theologorium, qui primarias controversias nobiscum Calvinianis intercedentes, tam nervose tractarunt , ut soli dissime convicerint adverIarios eos a vel ad metam silentii, vel ad turpissimas anti logias, principii petitionem committendam adegerint. Cum itaque Calvinista anteriores variorum errorum sim solide convicti,&moderni nolint anathema dicere Capi talibus Majorum suorum erroribus, sed eos, quantum possunt, incrustentatque elevent, propagare , aliisq; instillare studeant sub schemate molliorum verborum, sunt revera non minusquam illi pertinaces , adeoque hoc nomine haeretici veri ac fornaales, licet cautius nonnunquam loquantur, quam ipsorum a jores. Nam linguam adoptarunt Lutheranam, mentem retinent Calvinianam, quod praeclare ostendit B Mentre rus tribus hac dere editis , phrasibusq; Synodi Dord racenae oppositis disputationibus. s. 13. Dicunt ό. Etsi Calvini ae graves foveant errores, deberi tamen profratribus agnosci exemplo Pauli, Corinthios resurrectio
nem mortuorum negantes, appellantis Sanctos Galata vero dei a iicae ad ungentes opera Fratres. Resp. Quod Paulus dicit, limi a te capiendum,4 ad mentem Apostoli, iii alibi dicit in mos insidetolerandos Rom. XIV. i. per infirmos ita fide, uti contextus docet, intelligit, qui de fide Christiana quoad coetera recte sentientes ratus Leviticos quibus a pueris adsueti erant , corde simplici existimabant adhuc in usu A necessarios esse distinguendum inter seductos simplices,&inter seductores tertinaces Illos cum censeret esse corrigibiles fratrum nomine compellandos sibi existimat; hos vero falsos fratres diserie appellat Gal. H. . ubi adhuc notandiam taliter errantes ab Orthodoxis et ultioribus nonnunquamfratres appellari εἰ Chrasianos; sed vesculari exprobratione, quod tales quidem se actent, at re ipsa nunc non sint, verum fuerint fieri autem riursu debeant, sic optatus Mile vitanus dicit Donatistas esse fratres, quamvis non bonos, de schi m. Donat adversu Parmen. l. i. Vel cum conversionis iterata expectatione quod nondum putarentur esse pertinaces Mobstinati Vid. Haber horia de Syncret disp.I. p. 9. n. Chemn tium colatra Syncret. Rinteli iri. Nostrum Ian. solium in disp. de vers. s. 7. 9.c. I. epist. ad Galat. Se i. II q. IV. .po.
105쪽
generalia, pro C. ι me int potissimas 3 ncretista atri argu 'lenta
'alvinianos ita eundo: Susa cretis molirier nos
deveniendusiatu:ac ad specialia quibus pugnant eidem aut obtinendo. in his recensendis sequar ductum infatistico Eo i ii Casse sellani. in quo sancita est concordia Arimita ensis. In isto Co loquio pri itiam loci noccupat Articulus D COENA. Hie
dicunt cum Calvinistis: συγκροτ riς i Consen Ominternos a ver reos esse de re i, rempe de verapraesentia corporis 2 angvi Di, Christi in C ae,ra noum de rei mo , qvi non sit fundame ita iis. Res p. verbis B Hii se mala ni Falsum eis, dolo praetexitur aqvibus da n Calvini liis Syri cretiliis Controversan inter a vini- . thera ros si tam de modo percipiendi corpio, sanguinem Christi. De reali existe tuta substantia phy cae corporis sanguinis Chri ii iii ccxlaa. S reali ingre illa huj is subit alnia physicae ita corpus A animam suine litis, controversia est. Q.VOLagnovit Petr- fartir, quando in Colloquio Possit a ceno noluit subscribere huic articulo ad conciliata da dissidia proposito: edimus, confitemur in Euchiri ii vere sub antialitera es corpiti CHR ISTL Addita detrectationis catis L. Re pondeo pro mea parte Corpus ora ii non se vere iub antialiter abbi, quam in caelo. Illa etenim imaginaria attractio subitantia phylicae corporis Chri ibi e cupio ita a ni in ana strinentis Eucharisi iam, sive etiam elevatio fidei ita coetu i ad sphaeram corporis Christi, quae per fide in sumentis fieri dicitur est modiis temere cons tus, nulla De Revelatione nixus. Nec enim vera fides, neduinior aginaria sed verbii in de promissio in tituentis Eucharistia Ti, faciuius ubi ii iam phylica in rer a nccelet . alia in Coena percipiendamina, tum com in uni antibus ipsis tui ipso ni fidei substantialitereti praesentem vo in ipso colloquioPossi acetio Clari diu Espen caecus recte antiri advertit apud rhuansiri XXVIIIp. m. ir . Laure ziti ala a Grotii Papis antis p. seqq. Ideoq; nec illud Ens Rationis de prae se sui imaginaria debebat sirpponitata quam fundamentu in substantialis praesentiae corporis Christi inc ena multo minus . tanqua ira utrinci rati habenda hypo laesis mutui consensus circa hoc dogma inter Luthera nos Galvi-iuitas. Haec Hii se mannus Arcu Theol. c. XIII suppl. . r. p.
106쪽
aro ubi notat, Calvin Ista nonnullos, substantialiter&spiritu aliter praesentem esse dicere Synonyma, unde pateat eos luder in verbis subitantialis praesentiae. s. is, Dicunt a Consterii nos illos, spiritualem man
ducationem corporis Chosti e bibitionem in vino, omni necessori ame se s in ea usum Sacramenti nemini esse salutarem, condemrcitat nos 2 illos in fundamento Resp. Per spiritualem man cati onem bibitionem intestingitur, juxta declarationem Colloquii asse ictam actis verae de prout sertur in Christum Duci xum, N
venerabile tu corpus pro nobis in mortemst traditum, sanguinem pro
no ' sum, utrum , a prehendit, ibit cum omnibm Christ/meritis Pacat. Jam dico quia Calvinissae negant, Christum pro omnibus homi nibus esse mortuum adeoq; per ipsorum dogmata nemo: n dubitato credere potet PRO SE cor in Chrasti inmortem traditum, PRO SE sanguinem es sum, sitae qua fide ni illa spiritualis mali ducatio aut bibitio esse potest collunt ipsam manducationem libitionem spiritualem Nam uti bene advertini Dia Theologi Wittebergenses, ubi fundamentum tollitur de ac Uiritualis manducationis, s lition per dem, ibi pirituat manducatio I bibitio locum habere nonpotest, in epicrisi Sect Issi I Cum igittaritares sese habeat, neu hoc in capite quoad rei sub tantiam nobiscum sincere conseiulatu Calvinistar vid. Dia. Seldi Syncret. Sedi lΙ, c. 2.
cu trapem rationem nec Demops requirat nec Formula Concordiae probet. Errores 'itur hic sine aude mahlia e solam Penta humam imbecissitatem comm os nos condonare debere, sicut DFi est , onaturu3. Resp Fatemur libenter est maximum mysterium,
quod telligendo ut penetret, exacte capiat, non requirit qui-ce n Eus ab homine requirit tamen, ut quantum ipse de eo per scripturas ad falutem revelavit, tantum dissicatricio noscat velatio habet, de eo sentiendo, quod dum Calviniani faciunt
igitur adduci possumus, ut credamus I Eum hos terror
107쪽
condonaturtim, cum non procedant ex ignorantia simplis. sed p. 7. Dicunt 3 In fundamento quoad reisubstantiam
hic inter nos Dimstas plenum esse consenswm , cum agnoscaminunt fideis salutis, nempe GRATIAM DEI ET ME M STI. Resp. Falsissim uni hoc est. Nam si dei salutis nostrae causae, principia standamenta, sunt UNIVERSALIS DE GRATIA&UNIVERSALE MERITUM H STI Calvinianorum vero PARTICULARIS GRATIA PARTICULARE MERITUM CHRISTI . quae sibi invicem directe opponi nemo sanae mentis negabit. Ac profecto quod
rem ipsam attinet, fidei principia caulas ac fundamenta omnino oportet esse universalia, ut quilibet fidelis de in E individuo possit firmiter subsumere. Hoc adeo verum est, ut ipsi Synodici Dord raceni fateantur promissiones quibus fides nititur,oportere esse UNLUERSAL ES sess. 98 ubi Pareus Syllogismum Remonstrantium ex puris particularibus, se judice, in hac ipsa materia concludentem perstringit Vestram hic conscientiam, Vita Calviniani, appello Vos oro obtestor a ut vobismetipsis attendatis. Si promissiones, quibus fides nitidiar, oportet esse universales, si particulares nihil concludunt, cur vos tam pertinaciter asterritis. Christum non pro omnibus, sed pro quibusdas ollim homiby, nempe pro solis electis esse mortuum i Scilicet ita propria vineta caeditis,itaex eo de ore calidad frigidum efflatis. Dico atq, itero dico, nisi universale merita Chri ii asseratur mens humana ex nullo documento scire potest, quod ad Wil id pertineat. Nam ponamus hanc a stertione Christes proqvibi dam hominibus, quidem auctombus,e mortuus Inde haec emerget Cori.
clusio feri potest, ut se m m pro me quoi qui homo sum, mortuus fuerit. Nonne dubia et haec Conclusio Ergo plane inepta ad undandam fiducialem illam, ad sem individuo applicativam, Christi apprehensitonem. Sed scio quid hic o
Datis obtendere, nimirum Discurseum illum quamυu ibi=ron ubsternatumve aut item absolutam, specie ranco Christus pro omnibu hominibi est morimus, nihilomini posse si dere, quod pro ponatali am ni ersalitatem dicctu Christiti pro OMNI -
108쪽
nti PLECTIS, OMNIBUS OVIBUS , CREDENTIBUS
1 uortuus Esio ita.Sit igitur haec propositio Ch sti pro omni vi credentibim se passira Hinc si vera fides debet exori Me sic oportet subsumere 'ofum Desim Opis , credens j concidere: E.
C D in pro me passu es Iam a te postulo probationem minoris,
quato miri confici, te esse Hectum, ovem, credιntem, F PIdic ners ea side, quam tibi tribuis: Respondes e Tibi de de tua consare ex verbo Dei. Quaeri ex quo verbo ' Ais ex illo Thira uis omnes credentes salvare , et ibi meis Eois tam aeternam sua crediderit alviabitur. Nego haec oracula juvare rem tuam, nego probare id, quod erat probandium, sci te esse credent/μm numero, licet credentibio ciuem promittat. Regeris Constare tibi ex te i-momo tuae consilentiae, te credere. In sto. appello tuam conscientiam, cupio ut exponas, e vidcredas Q,icis, hoc credo Christus
Ira dilexit, e tradidit semetipsum pro vibis verbis Paulus dem suam exponit LII ro Aio ego unde probas quod Christus T dilexerit, quod e pro TE tradiderit Ais tu: Ex occulto dictamine, quod haud dubie Spritu sq. tuae mentis gerat. Sed Me dubium est an hoc procedat ex dictamine Spiritus S annon olim ex in instinctu Satanae transformantis se in Angelum lucis, anima mi tuam, relicto verbi Θεαπνέυς magisterio, audientem nescio cum Spiritus
dictamen, decipere satagentis Excipis: I; non negligere ac plane seponere hoc in negotio Verbum Dei, credere ei sim, zihil quicquam 1 mom immoto assensu credi ab homine posse aut deberi, nisi fuerit a Deo in verbo suo prim revelatum. Recte sane hoc , sed ostende quaeso verbum , quod dicat, ii ri improme Johanneca ino, satore , Accovio,pro me Theodoro Ser a Franc se Gomaros, pro me Maria, Aggdalena Christina, Loysa, est mortum Si
tale verbum ostendere nequis , ut sane nequis fides tua erit potius delirium proprii sensus opinio fidei, iathusiastica persuasi domus super arenam posita , quana vera solida o fides, petrae verbi innixa, stantibus scit tuis principiis, quod Christiis pro aliquibus tantum mortuus iit,4 quod loca, quae gratiani Dei meratum Christi universalia esse docent, non sinit niversaliter accipienda, sed particularem habe in sensum ad solos olectos re
strictum ut igitur u ς sit, qu det se debet, ueinpe vera solida
109쪽
que fiducia seu si diic salis objecti salvifici ad quemlibet in indivi.
duo applicativa apprehensio, aliter illa nec concipi nec cognosci potest nisi unice ex hoc verbo universaliter liue lectori explica,
to Deus uis omnes homines salvo cr/. Et Chosius morte sim gra tram omnibu hominibus impetravit. Nam hoc posito quivis stati in sub firmi O um homo de firmi ici concitulit L o Dei me vult sanum eri Ea Chri u Deigratiam VH impetravit, quae est vera
Christiana Talvifica fides , quae non potest concipi e princi' pii Calvinistarum. Non tacendum ei h. l. quod Hildebrandus,
Calviii ista Bremensis , ita praefat. Orthod declar. p. 7. comme morat. Nonnemo, ita civit ex Arctico angulo recense generoseum sit m Dominum Patronum teri se particularatatem satorianam quam qui a Pi catoris scipuli crud a modum proposuerunt nunquam concoquere potuisse obtura se interdum aures in concione musta e tamen Sodiori polim , quam doctrinae vitium im G tasse. Imo Kororem e lunatu maximam, Iudicio se pro sexum praeditam, ea de causa a Re ormata Re ione secessionem jecisse. Hoc exemplum ii ldebrandus , Hypotheticus, universalitatis ratiae Esci mei hi Christi contra rigidiores v vinglianos alterio , Opi'Onit particularitatis defensoribtis. Quid vero generosus ille vir de quo Hildebrandus, dicturus suisset, si a a divitiet απλυγγι ον illiina Maresitum doctrinam de universali gratia Dei mir erito Chri ti blaspheme appellare VIRUS UNIVERSALISMI Profiteri eό se sent re insulum, illud revomere cum suo san-ouine in respons ad piis Blondet praefixa picris Theol. in
Ia ann iis*8. 3. Sed cave, mi homo , ne aliquando tremendus vivortim ac mortuorum desu Christus, eo quod tam irrevere iue de sancti Sssimo ipsius merito loci illis fueris, te praecipitet in infernum, ut ibi imbibas virus piceum ac sulphure unanniversalis damnationis Dicis . Cum nemo a ari queat absque de vera , ego ver seupra cono serint,po se aliquos in Ecclesia Caninianis vari, quomodo in id generatafuerit vera salvi sca fides Resp. Non per dogmata Calpiniana , sed per d. last testimonia
scripture de gratia Dei de merito Christi universali , quae Calvi niani, qua tales, suis tali aerentes Confessionibus mypollic sibi: syarici' crymunt, di impugnant, in cordibuo cor uim , qui sum in
110쪽
Calvinianorium Ecclesia, fides generata est, Madhuc generatur cuna homines, taliae scripturis recitari audientes, vel in iis dena legentes, ea prout sonant, in simplicitate fidei suscipiunt, insuper habitis Antistitum suorum φλυαρίαις contortis ac pestiferis glossis. 38. Dicunt γ Augu linum, Lutherum, Philippum
Melanchthonem ageruisse etiam ab lutumpraedestinationis decretum, T eumque peccat autorem equesecisse ac fecerit Zovin elius es' GLν nu , m dogma de absolutaprae sinatione ultra milis annos totiratum esse in Ecclesia. Resp. quod Augustinum attinet, nonnulli ex ipsis Syncretistis fatentur, illum hoc in negotio multa fatis perplexe tradere, ita quidem ut in nonnullis haud obscure sibimet ipsi contra venire videatur. Quod si ita res se habet, nota tam au dacter dicendum erat Augustinum dena plane sensisse cum Calvinistis, vel hos suam de absoluta praedestinatione, eoque autore peccati sententiam ab illo hausisse. Nolumus autem hic prolixe disceptare de mente Augustini , de qua profecto infinitar
prope lites sunt exortae , sed remittimus Lectorem nostrum ad B. laraelii Heterod. Calv. disp. IV. Di D. Cato vii Syncret. tract. spec sect. II. p.rss. seqq. ubi sententia Atagiastini explicatur, atque orthodoxa fuisse ostenditur Sesquidem egregie , ut laudat Dia Dan haue in Salve Re r m. p.737. Ego hoc tantum adjicio: Cum ipsi Syncretiit e fateantur, Augustinum hanc sententiam bono animo arripuisse ut gratiam Dei adversus Pelagium esse rere atque amplificaret, debere hic illos cogitare vulgatum illud: Duo cum faciunt idem, non idem. Aliud enim est error per incogitatu iam&studio gloriae divinae commissus, aliud κακο ηλὶα de pertina ac perniciosa illitas assertio Omnis error ab usu aliquo
celebratus, lonec est innocens, per commemoratum usum Scin
advertentiam excusari solet postquam autem serax est ecce perit incommodorum, usu priori excideri vitupeta quo nocentior, abominatione dignus est. Res p. r. Quod Lutherum attinet tantum abest ut ille vel universalitatem gratiae Dei, meri. ti Christi, devocationis ad salutem negaverit, qua in quaestione tamen omnis pene controversia in hoc negotio volvitur, vel absoluta Dei decreta, quibus necessitas peccandi imponitur , ast eruerit,