장음표시 사용
61쪽
ΕΥ SpIMA BIFIDA. glandularum colli, vasorum lymphaticorum ruiaptio ; contusiones; malus corporis habitus ; caco-chymia, serosa colluvies, & totius corporis la-Yitas, atque atonia , achores, tinea, . & scabies retropulsa, supperessa urinae, & sudoris excretio,
Serum in ventriculos cerebri, anteriore prae-Quodnam
sertim, effusum, congestumque proprie ad internum pertinet hydrocephalum: nam alibi, uti in intentium tra duram, & piam matrem, aut intra has, & vς ς' cerebrum collectum, & stagnans a poplex iam , &soporosos rectius affectus, qNam Verum hydroce phalum videtur inferre posse. Congestioni autem istiusmodi complures peculiares caussae conferre possint, quas modo percurram. Frequentior, ecpraecipua fortasse est hydati dum in plexu choroi- Hidalides de, aut alibi intra cerobrum genitarum dis huptio. g. XLI. Uita etiam tum infundibuli, tum glandulae pi- Εuumeratuita ride ad id apta a Cl. MORGAGNIO credunta DO Gi a
tur. Et si enim VI EUsSENIUs, RIDLEYUs; & LIEU- id iis 3 TAUDI Us cavum esse infundibutam negaverint ,
ipse tamen a veterum sententia se dejici passus nequaquam est, & ratum, firmumque habuit, ferum ventriculorum per infundibulum deferri ad glandulam pituitariam, atque ab ea absorberi . Quoniam vero nihil certi de infundibuli cavo p Vr experimenta, atque injectiones ' ob' tener rimam partis structurana , dc tenuitatem statui potest , nec quidquam adhuc constat , SABA-TGRIO a) optimo judice , de vera glandulae pituitariae fabrica, di natura: cur MORGAGNIO
62쪽
Σ CAP. II. DE HYDROCE pHALosiimmo in rebus anatomicis viro non licuerit suo de hac quaestione arbitratu uti δ
Nuper infundibulum cavum esse contendit Cl. MURRAY anatomes professor Uspatiar, ex eo quod in cere bris liqmanis frigore conglaciatis offenderit aquam gelu concretaim, in infundibulum penetrantem. In eo etiam Portionem sanguinis e ventriculis delapsam , non deest qui observarit . At MURRAYO adversantur Cl. GI-RARDII anatomes in Parmensi Lycio professoris repetita experimenta, & tentamina, quibus nunquam potuit Concretam gelu aquam in Infundibulo deprehendere. Neque Satis tutum , rationique Consonum esse videtur ex eo , quod sanguis tu infundibulo repertus sit, protinus Concludere, cavum id naturaliter esse ; quia sanguinis, e vasis suis licet elapsi, vis, impulsus, & gravitas tanta esse potest, ut novum in mollissimo corpore sibi spatium faciat, quemadmodum in medullari cerebri reliqua parte , ubi
nullum cavum secundum naturam existat, factum esse a sanguine e suis vasis egresso non semel & nos Comperimus , & medicar, & anatomicae observationes testantur .
Adde, cum GIRARDII observationibus consentire etiam diligentissimas disquisitiones , quas nuperrime evulgavit VINCENTIUS MALACARNEUS de cerebri anatonae Optime meritus. Is experimenta Ci. MURRAY repetens, nullum cavum in infundibulo potuit invenire. Quare satius erit hanc quaestionem tempori adhuc decernendam Cavum non esse. Attamen ex ejusdem laudati MALACARNEI Delle osse varioni in Chieruta. Part. 2. pag. s.) observationibus constat, infundibulum, S glandulam pituitariam venis lymphaticis quam plurimis instrudium esse, ita ut ille non dubitet , eam in classem glandularum lymphaticarum reserre . HinC Sequitur , lympham e ventriculis cerebri per venas lymphaticas ad infundibulum, & glandulam pituitariam vehi, atque inde in commune receptaculum duci . Si limphae refluxum, stum aut ab obstructo infundibuli cavo: si est, aut venis
63쪽
ET SPINA BIF ID A. lymphaticis ejus infractis, aut compressis impediri cogi ter, nonne infundibuli, & pituitariae usus:erit idem a) Trai te complet d' Anatom. T. I. p. 09 .
bus hypothesim de infundibili, dc glandulae pituitariae ulli. Utriusque vitia, unde hyrocephalon nasci possit, nen valde inter se differre, facit aquisque intelliget. Et quod attinet ad glandulam pituitariam, primum consideranda est, inquit ipse,
ea glandulae hujus constitutio , ob quam nec aquam recipere, nec eam transmittere queat ; nimirum si ipsa deficiat, ut quandoque accidit, si obstrua tur, si scii rhoia evaserit; si destructa, &consum pta sit; aut talem aqua ipsa transmittenda spissitu dinem, Jc densitatem acquisiverit, ut per glandulam trajici nequeat; aut si in eam ingrediatur, ei egredi minime liceat; aut tali acrimonia peccet, ut infundibuli extremos tubulos irritet, dc spasmo fortasse inducto occludat : quod tamen non facile largietur iis qui nerveam , medullaremque fibram irritabilitatis vi, sive se se adstimulum contrahendi fa Cultate carere, per eX perimenta didicerunt. Praeterea infundibuli ipsius obstructio, aut fornicis cum lateralium ventriculorum basi coalitus, aut validissima compressio efficient etiam, ne e Ventriculis ad glandulam pituitariam aqua inter aportum inveniat.
Atqui, animadvertente eodem Cl. MORGAGNIO O), non semper, quamquam glandula pituita ria vitio aliquo affecta depruhenderetur, in Veia
64쪽
triculis cerebri plurima aquae collectio reperta est: & contra, illaesa, integraque glandula , plurimum quandoque aquae eosdem replevit. Ergo a liae viae ponantur necesse est , ut idem concludit, per quas serum, quo mandent ventriculi, absor beatur. Si hae obstruantur, aut quacumque alia de caussa suo munere fungi nequeant, serum Coacervatur, etsi glandula pituitaria recte se habeat. Si vero pateant, & nihil eis desit, quo ad actionem absolvendam indigent, licet glandula illa vitiata fuerit, non tamen tanta fiet seri accumulatio, quanta ad hydrocephalum opus est. Itaque verisimillimum est, tum ejusmodi affectum gigni, cum serum copiosius in ventriculus per arterias exhalantes, aut poros inorganicos emitti tur, quam per glandulam pituitariam, aliasque vias, nempe per venas lymphaticas absorbentes
g. XLIV. Aliud non nunquam vitium hydrocephalo inter
no supervenit , videlicet aqueus s pinae tumor , quem nostri Ihinam bis iam vocant. Innascitur hic Vertebri S, atque e X tumenta medulla spinali videtur formari. Qui libet spinae locus hujusmodi malo obnoxius est, sed magis inferior lumborum sedes, dc su perior ossis sacri pars. SNI UIS, GERMANNIUS, ut refert PORTALIUS a , tumores hujusmodi viderunt etiam in cervice, caput magnitudine aequantes, nec tamen ullam sive su
65쪽
perlorum, sive inferiorum partium paralysim ad junctam habebant '. Hujusmodi tumorum delineationes videri possunt apud RVVSCHIUM annot. 3 . R. 36.
Tu mores hi extrinsecus prominent, colore sunt Nota ho- naturali, tactui molles, pro vario aegri positu magis, vel minus distenti, aqua pleni, atque admO'ta e X adverso candela translucidi, quia aqua in iis collecta plerumque limpida est. Si summis digitis premantur, divisi, & dehiscentes in medio inveniuntur . Eorum originem Cl. PLAT NE RUS a) explicat in hunc modum: cum in anterioribus cerEbri ῬPntricu is confluit, dc exuberat aqua, haec paullatim per aquae luctum SYLVII in tertium V utri talum descendit , cla, ex hoc , si nullus pateat in infundibulum exitus , per Tal et Alani maiiorem cerebri prorumpit in quartum. Exinde demum tibi viam aperit in medullae s pinalis thecam. Id in ipso . partu, in quo caput abuteri ore valentius comprimitur , persaepe contingit . a) insit. Chirurg. g. 748.
In hoc ipso spinae cavo non tantum ea congeripoteli aqua, quae a Cranii intersoribus partibus de spina inde. flvit, Verum ea quoque, quae intra spinam socer - ' i'Vς ni coniuevit '. Hinc modo utriusque hydropS Ἀ- ipsa con-mul concurrit, modo alterius solum , nempe idro- G i. I
rachitis tam in foetibus, atque infantibus, quam in
66쪽
cls CAP. II. DE HYDRO CEPHALO in pueris adultisque observatur, sed in illis multato frequentius , utpote quibus vertebrarum ossa non secus, ac cranii ejusmodi vere sunt, ut sa-cile cedere possint, & reapse cedant. Sedem aquae in spina bifida collectar Cl. PORTALIUS observationibus anatomicis confisus in eo esse contendit canuli, qui per omnem spinalem medullam decurrit, quique a COLUMBO, R CAROLO STEPHANO
descriptus jam fuit, etsi a recentioribus serme oblivioni traditus , vel negligenter praeteritus; Putatque Canalem hunC eo consilio a natura datum, ut medulla spinalis alterne attolli, sive intumescere, & deprimi, sive subside-dere, uti cerebrum possit. Mennoir. ιle l' Acad. RO. des Scienc. de Paris de P an. 177O. ψ77 I.
De hiscentibus igitur modo pauciS, modo plurI-bus spinae vertebris, at quo aqua medullae spinalis involucra urgente, modo minor, modo major, in posteriore spinae parte tumor erumpit mollis, prae-1ertim in medio, aqueus, plerumque pellucidus
hydatidis instar, interdum semio capus , hydroce phalo, ut dicesim est, non absimilis '. Dehiscunt vero , inquit CL MORGAGNI Us a) , quem , quoad possumus, libenter sequimur) ibi potissimum , ubi sedes futura est processuum, quos Di
naS UOCant , nou tantum , ut crLdunt , quia ibi tunc Hsa disjuncta funt, nam etiam a fateribus se iuncta, quia ad usrtebrarum corpora ann ctuntur ,
sed infuster ut ipse arbitratur) quia Iove minor ad I inarum fedem, quam a lateribus, rem stentia est impositortim muscusorum , tendinum . In finiti enimvero pars canalis spinae, ubi posterius Ossicula vertebrarum coeunt, mollissima est; nam solis ferme communibus integumentis obvolvitur, neque ossea, sed tantum cartilaginea est
67쪽
eoque tenuior, & mollior, quo foetus a muturItate magis distat. Varia profecto esse potest, ut tradidi, spinae bifidae
magnitudo. Sed in foetibus utero Contentis, aut in recens natis modo nucis juglandis, modo rapae mediocris magnitudinem aequare dicitur. a) L. c. epist. XII. n.
Verum haud desunt qui spinam bifidam deri. ali
Vandam existiment a compressa medullae spinalis ' ς' laterali parte, unde nervi egrediuntur; eo quod interdum cum paralysi artuum conjunctam eam videntur, cum ut plurimum, aut certe frequentius paralysis saltem vera, & perfecta absit, aut serius ipsi i 'inar bifidae superveniat. Imo S A GERMANNI Us a) animadvertit , paralysim in lucem editis consequi tantum post partum , accedente aliqua caussa procatarctica ., Alii demum , ut HAvx ARMAM NIUS b), caussam cum hydro-i cephali, tum 1 pinse bifidae in malam, & praeteri modum incommodam foetus in utero positionemrejiciunt . In nimia enim dorsi , lumborumquel ad interiora infleYione vertebras posterius diducii in tu inqremque protuberare sibi non sine veri spe- cie persuadent. a) De H drocephalo, se spina bifida Amstelod. I 767.
68쪽
. XLIX. m shΡ- Iam g. XLIV. superiorem ossis. sacri partem
rior o sic ejusmodi tumoribus interdum corripi indicavimus. hbis E At, quia inferi0r, exteriorque ejus pars, quaequentius RGYsCHIO observante secundum naturam quo- 'rib dammodo hiat , non tamen eisdem frequentius xia ιit. obnoxia est, caussam quaerit MORGAGNIUS modo laudatus, eamque esse opinatur, quod crassioris me ningis tubus, equinam medullae caudam cum aliqua aquae copia, Vel secundum naturam continens, ad infimam , hiantemque partem non eX- porrigitur, fieri tamen interdum, ut morbidas aquae vi deorsum urgeatur, illucque tandem productus eκtrorsum protuberet, atque ejusmodi tu morem faciat. a) Da Aqueis spina rumoribus legi merentur dissemiatio FRID. ORTHII de quibusdam Tumor. tunic. externis sub praesidio Io: SALZMANNI habita & Programma cl. PLANTER I morb. nov. an. I7sq. & qua habet ei. TREVUIUS hac super re in Commerc. Litterar. an.
Externi hydrocephali notas jam supra g. XXXV.
i. Οἱ, s XXXVI.) retulimus. Interni vero primum genusi ter thy- g. XXXVII.) dignoscetur, si caput cum aliqua - 'ς θ duritie iniuria uerit, frons ipsa promineat, sutur. laxius nectantur ', oculi torvi sint, prominuli , humentesque. Item si in mollibus ossium eranii com
mi Iuris, praecipue in ea, quae inter occiput , γ
69쪽
RT SPINA BIPIDA. q95r Ima est, tumores emineant , excrescantque , ut tandem e capite propendere M videantur.
Interdum etsi in teneris pueris ab initio morbi suturae diducantur , ossaque cranii laxius' colligentur, aetate tamen provectiore ita coalescunt, ut capitis tantum magiat ludo aucta cernatur. Exempla referuntur in Dissertatione
s. LI. At dissicilius est alterum interni hydrocephali genus . XXXV III.) cognoscere, cum nullis
exterioribus se signis prodat. In eo autem ex PEΤ1ra ca) fide, dc experientia saepissime hac occurrunte anteCedunt plerum quo in pueris difficilis dentium eruptio, aut eorum dolor, vermi nos ae asia fectiones, lymphae vitia, glandularum conglobatarum obstructiones, spasimi, & nervorum distentiones . Neque Valde ab his differunt, quae adultis hydrocephalo interno affectis obveniunt. Qui cum que autem fuerint hujusmodi malo impediti, levibus oris, labiorum, palpebrarumque spasticis motibus crebro corripiuntur, dentibus identidem stri dent, labia sibi commordent, nares scalpunt veluti 1s, qui a Uermibus CXCruciantur, pallent, Inm-rent, languent, alvum habent modo si ad iam , mo do adt mctam, oculos lividos , pupillamque dilata tam , 1ive, ut vocant, mydriasim. Quod sit fiant edetes, Oc facile in soporem inclinent, memoria pereat, sensulque cum capitis gravitate obnubilent ii , non solum . de interno hydrocephalo certius
goneris Lyd rc Cc-phalum internam qui cogno-1catur e
70쪽
Non praetermittam hic commemorare quae ad rem habet Io. FOTERGILLIUS ca). Is enim iteratis, multisque observationibus practicis edoctus , non dubitat affirmare, internum hydrocephalum
raro fieri ante tertium aetatis annum , ut plurimum vero intra quintum, e decimum , rarissime demum traditis '; saepe in ea aetate i ii b dentitionis, aut verminos se affectionis specie, que admodum paullo ante M. LI.) ex PETITI te
stimonio monuimus, ludere, donec auctis symptomatibus eo perveniat, quo remediis nullum locum relinqua , aut certe non obtemperet. Signa tamen, quibus innotescere potest , esse in primis cephalalgiam, dolores crurum, so m nos breves , & turbulentos, pulsus inaequales , dc inconditos, palpebrasque oculorum ita deductas, ut albugineae magna pars detecta appareat. Nos qAoque, si nIstram experientiam adducere fas est , similia admodum observavimus , dc praecipue quando jam malum adolevit, oc summum attigit culmen, atrocissimos Capitis dolores, modo univer sim diffusos, modo ad partem unam hemicraniae instar restrictos, coma vigil, perpetuos questus , tremoreS artuum, mentis emotiones, & quod ma-Xime velim attendendum, a phoniam subinde recurrentem, sive loquendi impotentiam identidem redeuntem, dc decedentem : pulsus autem modo raros, & magnos, modo celeres, dc parvos , dc1ummopere varios, modo etiam frequentes, ocfebriles η . a) Medira' observationes , and inquires h a socie of P si clans in London Vol. IV. p. 4o. Vid. exceptum
