장음표시 사용
121쪽
A D T i T. X. De Ivpplenda negligentia Praelatorum .sUM MARIUM.
Ex rostris superiori titulo emis causis, propter quas permittitur reis
nuntiatio , puta, propter crimen , adversam valetudinem, scientiae desectum , malitiam 'lebis , grave, scandalum , & immularitatem ; r, ne eonditor hum libri cum imperatoribus in L GL de in Pe festi Praetore. o. r. Iuxnei, his omnibus subiungit neglietentiam . quam varie docet esse supplendam r ut si Epistori recusent Abbatis dictionem , possint Abbates ea omnia , ovium Abbatum pertinent ,sne Muedictione exercere , cap. I. Me tit. Et si ordinarii collatoris, vel patroni, intra tempus a Lateranens Concilio praesitutum , de quo in ιυ, a. de re cessione praebe L Ec east. 3. hoe tit. beneficia non conferunt, vel praesentant i Jon Clericos ad Ecclesias vacantes snt superiores conferre benescia libere, eam a. 7. ultri et me tit. Nec post mest tutuna tempus valet collatio facta ab ordinario , nisi forte ex gratia Summi Pontificis confirmetur , ev. Reu. hoc tit.
Plecti ius aliquando negligentia, excommunicatione, eam IOI r. q.
Aliquando depositione, ut iri d. L. 3. Coci. de Q. Praefis. rixori Orient. Ilia Hei . & eo. Dieitim s. dist. 8 i. aliquando dato Coadiutore, ut in rep. a.
Quam summam seremitem Romanum Pontificem exercere posse , non s Ium adversus Ecclesiasticos, sed eri in adversus Imperatores , Reges. dc Princires seculi, contendit Gregorius Vi I. qui auctor est ean. --r 3. II. 6. non Celsius, quod & Romana editio agnovit . Et mitur in hanc rem Ure lux exemplo Zachariae Papae, quem ait Regem Franeiae Chil derisium regno imitilem deposuisse; & inIeius loeum Pipinum iubstituisse. Sed hae nostri auctores negant, Ado in Chromo, aetare vr. amis CG i r . Aimonius Monachus lib. camori Regino in . Chroni eo , redem alio Christi . Ulut sit, hane summam potestatem quidam P tifices a deorsus impreat res exercere voluerunt ἰ ut idem Gregoriiit adversus Henricum lU. Adrianu ' IV adversm Frideri cum l. Gregoriuq lX. ad.ersus Fridericum II. Ioannes XXIV. adversus Ludovicum Bavarum : illo iure freti, quo electum Imperatorem confise mare solent, de quo in eop. Peneriaitim, si, , de Electione; ut ex hac confirmatione Rex Romanorum Imperitaris r omen accipiat , ut nominatim ait Adrianuς IV. in epist. ad Arehiepis os Trajectensem, Mostintinum o ni Gem, apud Ioannem Aontinum . Irrio ex hae eonfirmatione, & eoronatione, contendunt Imperatorem esse hominem & vastalium Summi pontifieis ; quod profert inscriptio vetus de coronatione Lotharii Imperi sub Innocentio lI. Rex venit ante Iores, Prons prius aeriis tineres, Pist homo βι Papae, sumit quo dante e ronam.
Laudanda igitur benignitas Innocentii l V. qui Regi Pori alliae negligenti σ
122쪽
adiuremn dedit virum strem , Cinnitem Bonmae, in L He titi iuvi. & apud Rodericum Sanctium Himn Hispan. lib. 3. cap. ult. Datur & aliquando Visitator, cap. est. tic t: in in vi.
AD Tiri XI. De temporibus ordinationum,
ante consecrationein, cap. 2.fum, de Trasi . nec ea quae sunt o dinis, peragere potest, cap. Quia secur, 3. Sur eo, βρυ, δε et LMerito igitur post siseriores tractatus de electione, datur hic titu. liri de ordinatione dc. consecratum Episaepi ; & occasime rapta, da ordinationibus omnium Clem in , α qualitate ordinandurum . Et ita Ha menopulus in Breviaris can. feci .a. tit. I. or nationem iunxit electioni, πιώ φου, - χειροτον es ἐπισκοπου. Imo & ipsum MN nomen, quod vel in Hieronymo telae lib. ια comment. in I iam eam liti ordinationem ciniscat, quae ad manus impositionem impletur ; quidam accipiebant, de electione qu' sit scriptura fit ; manuum elevatione communem esimum testificante , ut in illo Claudiani poetae loco: Gisue prephanas
Et utebantur .h-ς in rem eam r. Laodicenσ S - , ut Balsam notat ad - - 2. . Ostolorum . Sed proprie consecratio . ex notissimo loca E sola V. Pauli ad Timoitium quod & Scholiastis Harmenopuli docet addictum ilia r. Canonem Apostolorum loqui de consecratione, de manuu impositione , mei υι quamvis in eo. 4. Cmcil i bico; Electio dicatur. φρομ πνια. . Et ut significatio Griems siquando decepit , ita & ordinationis nomen Latinos, quod aliquando de electione usurpatur, ut in cam .s. Coucilii Arelatenses II. ex quo sumptum est cap. 7. Me iit. - male hic collatum a Raymundo post cap. 6. ex quo docet Episcopum a tribus Eniscopis esse eons crandum: - acute B ardua Papiensis , auctor II. Cialectionis, observat d. omnem h pertinere ad electionem, non ad consecrationem, ordinationem autem clericam, ut D. Cym1nus loquitur Epistola 33. & 68. non male quis dixerit adlectionem in omnem ecclesiasticum, eum Tertutiliano in I A de Molatria. ordinis enim ecclesiastici varii sint gradus , ut di- 'gnitatum saecularium, α sacerdotiorum ethnicorum, de quibus Manilius lib. s.
ia potius finget ortus, quam templa colentes, , Atque auctoratos in unia να rimis s.
Ubi eruditissimus vite res notat in ι suisse Otios iu oediae is
123쪽
Tet v. xL LIR. I. suum In Ecclesia Dei divissim gremittet druiduntur in minores de
inibias, qui per emineat iam sacri dicuntur', sunt Episcopi ,γPresbyteri,
ini ii , qui ut rasimus papa ait c. . dist. ecclesialii eis ministeriis ab v santra nomina dabant: qui & id, iuvenes dicti fuerunt , & separamur a Clericis qui sunt in Acris ordinibus, in L ια GL T- eis Oi oris σC . Iuniores, in Conciliis Gallicanis, S odi i S novi Gisia ad Theodo= A villam, & in eap. Careti Misaevi
opinor, quia mox in locum Clericorum substitiendi, es ad altiores gradus promovendi erant. Junio enim a veteribus Francogallis dictos fuisse iuccessores c& in imum seniorum subraetandos, d Auit eruditissimuq auctor G. Hi ea Driam Careti ouod & eruditissimis hie Gregiuit Turonensis locuς confirmat, de gloria Confestrum eap. 4 . ubi de sancto Severitio Burdegalensi Episco , quem deium, inquit, νη tautum dilexu Amandus Episcopus, ut eum M tvitim suum sis tueret, O sese quasi iunior habuatis. ἡ θ' - militia iuuiores suos, de quitat in L ir. & i 8.
Ironibus. Auctor anonymus, in fine Notitiae utriusque Imperii e I ia nonnumquam Milorum νμὶ . aut famdio caserensium munerum δε ra m vitia, de omm/ ι ut grataris imeret is, tali remedia Atilis odi uamna su pleuda sinis; scilicet, ut centeni aut quinquagesi runiores extra his, in ma-r isti is coutinentur, habeantὐ in μ' tu, tu neum amissio um, si res ira tutoris, subresania. Quae omnia studiosux Juris diligenter eonferre debet, eum his quae Zosmuet Papa da caelesti militia scripsit in os da d Detali ad Saliuit
Nec praeterinittam iuvenum appellationem esse valde antiquam in Ecclesa, . nam in Astis Apostolorum e p. 3. iuvenes, νεω πρN & me νίσκει, dicuntur cada vera maniae & Sapphirae suitulisse & sepe isse. Et inter primos litus ordines suisse Folsarim, ad qum pertinebat eura sepulturae, qui dicimuir Copiatae in L 33. d. Theia. d. Discopis, Eret foe Ci ricis: S. amd D. Epiphanium tis. p. eourea haereses ; docet vetus auctor qui seripsi de furem ordinibus Ecclesia, inter opera D. Hieronymi. . Ut nobis li- 'eoncludere, varia sui se in Ecclesia iuniorum vel iuvenum ministeria; nam& iuniore, a Lectoribus Sc Ostiariis arantur, in testamento In Remuli, im Io locor Lectoribus, Oviariis, Ο iunioribas folidos octo iubeo dari. Horum autem minorum ordinum nulla est solemnis ordinatio: sed omnibus Dominicis, & aliis sestis diebus conseruntur, cap. 3. hoc rit. Contra, levitica & sacerdotadis ordinatio noti fit nisi solemnibus diebus; quorum constitutio varia sitisse videtur, ex eam Mit. m. s. ex epise. Donis Carnutensis 63. dc ex his quae auctor Micratisi de ecclesiasticis ordinationibus sciati
. esse ab Epistopo in quatuor temporibus, in Sam to sancto, vel in s iubato ante Dominiium de Passione, quamvis Roma a P -
124쪽
tifex omnibus diebus celebrare possit, east. r. 2. y hoe tἰt. Item duo ordines eidem conserri non milunt uno die , nec duobus dicta continuato ieiunio, eam i 3. &-hoe tit. Ordinatus extra legitima tempora characterem accipit , sed suspenditur ab executiqne ossicii, donee surrit in integrum restitutus, vel a Summo Pontifice. aliquando sibi hane potestatem reservante, cap. 8. hoc tit. vel a proprio pontifice, eam penultimo, hoc tit. eap. I. in fine, & cap. a. de ordinatis ab Dis ps qui renunt. Discopatui.
Non est quoque ordinandus alienus Clericu , nisi de licentia proprii Epist
pi, vel Summi Pontificis, eam ii. hoe tit. eap. I. eodem tit. in UI.
Aspergit Esc aliquid de qualitate ordinandorum, ne mendax tituluς videatur, in cap. 4. 14. & ult. de qua diligentius in t t. de aetate , qualitam o' ordi praeficiendori n.
AD TIT. XII. De Scrutinio in ordine faciendo.
sUM MARIUM.SCRuτi Nio quidam uti solebant in ordinatione Episcopi , ut docet
antiqua decretalis, in Colies . III. hoc tit. quod tam re in sacerdotali,& levitica ordiratione, Ecclesia Romana adhibere tantum solet ; non in eoosecratione Pontifici , ut hoc loco docet Innocentiva III. Forma Scrutinii haec est: interrogatur in Ecclesia Romana prior Di emus, 4n ea ieris Ecclesiis Archidiae uet , ut Gauseidus notat in Summa, utrum sciat eum, quem ordinandum postulat, di num esse Saeerdotio ; & r
spondet quod quanium humana fragilita; ncisse sinit , & seit , & testificatur eum esse dignum. Iisdem sere verbis uti solebant in commendatitiis literis, ut . docet sermula, quam ex veteri indice dedit elarissimus Franciscus Pithoeuς, in Glisiario Iuliani anteeusoris ; ut qui n qaantum humana fragilitas scire potest , adminimatis, fueristim ministerior m non sit indignus. Recte, quantum hominia maeuitas, in novella Iustiniani 6. ordinandus Episcopus ab ordinatoribus rim gratis, ah propositos ecclesasti eos Canones observare potis sit , modeste respondet, in amum hinini ρssibilabi, καθ' ὁσον α θράπν δυνατόν. In hac autem responsione, qua quis dignum esse ammat , nullum piaculum admittit, cum bona fide, quem indignum esse non novit , dipnum esse ait cum hoc temperamento, quantum humana fragilitas nosse sinit: quae tamen responsio glossae videtur mirabilis , A eam forsitan quis existimabit similem perfunctorio sirmoni, quo passim veteres: magistratuum candidatos comis mendare solebant, de quo Seneca epistola 3. Itaque, inquit, se priore illo veri ιο quas phllico usus es, er se illum amicum vocasti, quomodo omnes candi δε- ν bonos Uros disimuν. Allusit Maluginensis Scipio, in Festivo dicto relato a Marco Tullio lib. a. de oratore. Aiunt Maluginensem illum M. Scipionem eum
125쪽
IN Ti r. XIII. L i B. I. SUM M. Ioseio Manlio ; Virum bonum, im v t, e et timque e em esse ob tros, Sed observandum est diligentem inquisitionem & probationem , de qua in an. Quando 24. dis. praecedere hane interrogationem quae sit in ipsa ordinatione ; & Diaconum, vel Archidiaconum, jam probatum Clericum praesentare cum hac testificatione ex christianae humilitatis sontibu hau Ila. Equidem in Iure Civili bene meritus dicitur, qui non est male m ritus, L. Servos ao. F. de manumiss. testam. I. Cum praer 77. 3. Rogo, F. de legat. 2' ita si quis artificem promiserit, vel dixerit; non utique perfectum eum praesta re debet, sed ad aliquem modum peritum: ut neque consummatae scientiae accipia , neque rursuς indoctum in artificio, inquit L. ip. Illud sciendam ,ss. dis AEdilitio Edictor ut hoc loco ordinandum dignum esse dicit Archidiaconus, quem nuru indignum esse novit.
AD T i T. XIII. De Ordinatis ab Episcopo qui
SO L E N τ aliquando Episcopi renuntiare oneri, non honori , cap. 2. δε-
de translatione se si . loco , non dignitati : & redi Epii copias exauctoratus ab Imperatoribuq in L. i . GL De his p Qtitur Episcopali loco vitetistis, o nomine, se legendum ex Cod.T eod.& in libello renuntiat onis Arth,episcopi mraei ensis , lib. 6. Iuris ν entalis, qui omnino se abdicat, dicitur renuntiare sedi, dignitati, & Sace
Extat autem huius renuntiationi; loci, non ggnitatis, nobile exemplum in Collectaneis rasoriae Eeclesia sileae Theodori lictoris , de Ma re Anthiocheno F piscopo, quem ait his verbiet rencintiasse loco, non digni:ati Cleroro, populo rebelli, Ecclesiae eontaminota νenuntio ; servata interim mhι 5acerdotii dignitate, in Gracis est. φυλασσων ἐμα-ν το ias ἱεροσυνης Alludere videtur Gregorius Turonentis in Vita 5. Quintiani, ubi S. Amantium tiano tune Ruthenens Episcopo apparuitse ait, &his verbis comminatum milisse: Ego removebo te ab hoc urbe, eris exui in regione altera I verumtamen non privaberis ab honore quo serieris.
Hunc Episcopum qui honorem habet sine urbe vel sede, ait Ale'nder II.
potis r. salum ab aliquo Episcopo etiam maiores ordinre conserre; illum vero, qui & loco & dignitati renuntiavit , polis minurre ordines conferre in gratiam pristinae dignitatiis: nam & Abbates aliquando minores ordines conserunt, cap. Cum c uringat I. rit. prox. Si vero maiores ordines scienti Clorico dederit , suspenditur Clericus ab executione ossicit . Ignorans vem, nisi supina ignorantia sit, quae neminem excusat, a proprio Epitcopo dispentationem obtinere potest. Idem dicimus de Clericis, qui per ignorantiam ab excommunicato Eplico
Ordines receperunt, cap. vlt. hoc tit.
126쪽
AD T i P. XIV. De aetate , qualitate oe ordine
AFεν Nis est hic titulus titulo xt. De temporibus stia natἰonum , σqualiti te ordinandorum e quia ques dicitur de ordinandis , dici quq qu potest de pneficiendis p ut non male ex duobu3 unum feceriti et rut Beneventanuς, auctor Collectionis II l. de temporibus protina-- tionum , σ qualitate ordiusnciarum , Ur ordine praesciendorum . Praeficiendi vocat eos, qui sunt eligendi Episcopi , Abbates, Decani, PGpositi, Archidiaconi, Archipre by tori, & em qui personatus Ecclesiarum habere dicuntur, in cap. R. hoc tit. Nam qui vulgo reξhores, vel plebant, personae pansim dicuntur in hix libris, & in epistola tr. Ivonis Carnotentis illo loco: AI- raria a me redimeνe mlunt stib nomine persum quae denominatio a Gallia trahit originem , care. Quaesitum I. q. 3. Et in Synodo celebrata sub Pipino Rege. De Ciericis: Si ιoua suehit persua, perdat bouorem suum . Sic vocasse videmur Clericos quodam honore praedito , ut Decanos illos qui singulis decuriis signorum praesident, de quibuς illo Manilii versu lib. 4. Quam partem det mam dixere Decauia gentes. Vetustissimi iraeci Astrologi vocarunt πρόσωπα, id est persona; πρόσωπα autemel se αξ - - ael dignitates, non salum Graecis , sed etiam Judaeis & Arabia but, inibi dolet destillimur Maliger. Perlonatum ergo habere dicitur is, cui munus cum praerogativa quadam mandatum dis in Ecclesia: & omnis qui dignitatem habet, per natum habet, cam in aeresistens. de Coni titutionib. Sed non contra , qui per natum habet, dignitatem sabet, eap. Diadum a. de Eliationibus, cap. De multa, cis praeb. Et generaliter Clerici vel personatum habent, vel non habent: quemadmodum dic mut quo lam Senatores esse eum digaitate, quosdam sine dignitate, L. Sa. &34. Coc TAdia. de Haeretieis . Et ut inter Senatore; dignitatem habentes est disserentia, nam qui est spestabiliς, est quoque elarilsimuς; sed qui est elariissemuς, non eli quoque spectabilis; se inter Clericos, omnes qui dignitatem habent, N. personatum habent; sed omnes qui habent personatum , non habent dignitatem. Tractatur autem in Ioe t t. de hi et quae a Canonibus desiderantur in Clerueis ; qui ad praeeipua Ecclesiae munera promoventur ; quae nempe his tribus constant articulis, aetate, qualitate & ordine . . De aetate fuerunt veteres Canones annarii, quorum saepe gratiam iaciebant Epis pi, ut colligere licet ex cap. 2. 3. Me tit. dc ex episeola D. Bemata; 42. Quod&Alexander III. prohibet in eam Cum cunctis, de electione, praescriptω dignitati
hin aec te certa. obtava dicta cap. a. o g. ab eodem Alexandro IV. scripta O a sui L
127쪽
suisse ante Concilium Lateranense, ut colligere licet ex eap. xli. Me th. ia 'Lma celliat. Nata tamen fuit ex hac nova Constitutione Alexandri, de aetate o dinandorum & praeficiendorum , elegans dubitatio , quam tamdem profligavit Clementis V. Gisio, cap. uti. hoe tit. in Ctimentinis, ubi vide glinam. Qualitatem vocat statum, mores, habitus, qui vel commendant, vel turpificant praeficiendos. In praesistendo quaeritur status , cum quaeritur utrum suspensus possit obtinere beneficium, ut in eap. 8. utrum Monachus creari possit A bas Cavonicorum regularium ; hanc enim esse existimo speciem cap. I . nondum satis intellecti. Nam & dubitatum fuit , utrum is qui desultoria quadam levitate a Canonicis regularit,us transierat ad Monachos nigros , sic vocantur Monachi S. Benedicti , rursus ad eosdem Canonicos reversus , Abbas eligi postili cap. I 2. hoe tit. Canonici regulares sere Monachorum iure censentur, cas. Pr in fine, ro. q. cap. I. de filiis Presbi. in prima Collect. cap. 3. de a
pellationib. in II. Collect. Sed inter se disserunt habitu & regula, e . 2. λυλω o honest. Clerit. eas. Quod Dei timorem , de flatu Mouachor. Aliae i sim sunt institutiones D. Aquilini, aliae observantiae S. Benedicti, ut loquitur D. Bera ardus in Diuola 3. Merito igitur dubitatum sitit, utrum Monachus possit creari Abbas Canonucorum regularium ; quod necessitatis causa permittit Innocentiuς II l. addita tamen conditione , Ita et idelicet, inquit , ut ad sacros ordines nou scendat ἰ ne forte honore Sacerdotii, & dignitate Abiatis inflat ut , monasticam disciplinam insuper habeat. Quod diligenter esse em dum in I, michis , ut ad Sacerdo . tium promoventur, docet regula S. Be ivi cap. 6 Scio monasterium S. Quiriaci sitisse in Ecclesia Graeca, & Cardinalem sanities Crucis, qui de hoc monasterio resormando is partibus Orientis, tunc fuisse Legatum innocens iIL ex iuretra decretali , Ῥεἰ cap. tinteo da sacra re ctione , in Cialectiona III. Sed imumfra morasteria Canonicorum S. Augustini, & Monachorum S. Benedibi in Orientu Hille condita, docet auctor Dia
In rep. Intelleximus, Me t t. non nocet Canonico regulari monachi tam medio tempore susceptus, 3c abiectuq auctoritate Metropolitani . si Canonicus adprillinam regulam reversut , ob piet item summam , & morum sanctimoniam Abbas eligatur: quamvis ex decreto Urbani II. de quo in ean. Mandamu 9. . q. haec volatica discursatio si lenda st , utpote monasticae & ecclesiasticae disciplinae omnino contraria , ut d et Theodorus Studita Sermone catechetico 38. Et merito veteres impres,averunt p*nuet illus Μonachorum , quod Gimu sum dicitur in cap. I. Resuli S. Benedi sti Veius Glisiarium Latinum, Circeitio, Monachus per rellas vagans ; unde βαγαντι Ira vel βακα βοι, apud Synesum inopi Ota 6 . Suidas , πλανι -δ. Dicuntur amem vacantivi, vel vagaptivi , ut bacaudae, & tagause, latrones Galli aetate Diocletiani, apud D. Hieronymum in Chren eo Eusebii , Pr sperum Aquitanicum in Cheonino, Eumenium Rhetorem in Panegiriso, & Saluvianum Massiliens Vi Episcopum lib. de Proviintia Dei. Sie dicebantur Cleria ei errone; , voce a latinitate detoria, unde & barbarisori veniam petit politissmu; auctor, quos κανονι ηὐς σῆς eἰκαμένοι diei in Synodo contra Chis soli um,asud l holium Patriarchum in Biιllitheca , quidam existimant.
Eatat smilis, sed elegans locus, de erronibus haereticis, apud Tertullianum de
128쪽
prascripti adverso h laos , cap. 42. quem in mendo cubare vir doctissimus existi aravit. Plerique nee Melisias hab/nt, Iine matre, sine sede , orbi fide , ex. νωγα quasi sibi tira volantur . Quaeritur sensus horum verborum , quasi sibi, nec apparer; forsitan Ierinis Tertullianus, extorres qua si civitate, A male dis.
paratae syllabae , cum levi mutatione sunt iterum coniungendae: nam cum a
lique scriptum inet cibitate. B pro U, ut in Porictis florent tuis, δc in v teribus libris; inde postea conflata fuit vulgata lectio sibi late.
Caeterum eleganter ait haereticos vagari quasi civitate extorres , ut Livius , ext rres urbe, domo, foro, penatibus . Extorres civitate sunt qui dicuntur in I. i. Hi quibus, E. de let. 3. qui nullam certam civitatem habent , ut Ulpianus lina uitur lib. singulari regulari tit. de tefamentis . Sed vir incomparabilis docuit esse legendum, quasi Mia late vagantat ; quia Abii populi errones fuerunt , ut docent Grammatici Graeci: erudita, fateor , sed longius repetita emendatio , ex cuius vesticiis cubilia permanae lectionis odorari coepi , nec dubito Tertullianum scripssae , quasi alii late vasantur. Habebat enim in animo vir eruditissimus hune Lucretii versum:
Avius a vera longe ratione vasaris.
Ut Lucretius, avius Ause vagaris, set Tertullianu , avΓ lore vagamur haere rici; nempe orbi fide, extorres usi avii , id est, sine eeria ulla via . Vet m autem Latinos Poetas fuisse Tertulliano familiares ; si nominatim Lucre rium, cuius auctoritate utitur in KL de anima, de in lib. Adiemus Marcionem, in deliciis habuisse, docere sotest Catalogus auctorum a et ertulliano citatorum, in editione Panaetii. Sed ut a diverticulo in viam redeam; ad qualitatem quoque pertinent industria , erudi. io , & more; , qui eruditioni amistant . Eleganter I. MViseros , Cia. De profugo,ibus o M ditis: Mosi os stadsertim , o doctores excellere oportet, moritus primum, d inde facundia, qua de re extat elegans locus apud Lucianum in Eunucho, stu Pamphiti. De his omnibus tractatur in east. penuit.
O uo. ad qucia notandum quod lego apud Mathyiam Paridem in Willelmo II. . Vulsianum vigorniensem Episcopum in Synodo Uest monasteriensi, cui praeerat Ianfrancus Episcopus Cantuariensis, vir eruditissimus , simplicitatis et illiteraturae accusatum, tandem Episcopatu fuisse privatum. De ordine haec fiant notanda, Subdiaconatum, quem Graeci negant, esse o dinem sacrum, & Subdiaconum eligi posse in Episcopum, cap. 9. in hoc enim ordine regulariter Clerici admittuntur ad regimen Ecclesiae parochialis : sed ex dispensatione, et in minoribus redinibus constituti, quos et Abbas consore po- Iesi , eap. 7. cr tr. Sed emuntur quidam ad Presbyteratum ascendere, vel ratione dignitatis et beneficii. ut in cap. t. vel ratione utilitatis, et necessitatis, quamvis Sacerdotium non sit annexum beneficiis in quibus sunt instituti, cap.6. Habet tamen Pontifex aliquando rationem justis dubitationis , vel scrupuli; ut in cap. 7. sed cogitur Episcopus ordinalis suae titulo e serre beneficium ex
novo iure, de quo in cap. Cmis secund vim, de praebend. & in cap. Accepimur, Lec tit. O
129쪽
An Τ 1 τ. XV. De sacra Unctione,
suM MARIUM. V I Whi ς γ Ihn entius III, Ecclesiae Romanae eonsuetus nem ,
contra Orientalem Ecclesiam , quae sacra unctione non utebatur ineoni ratione Episcoporum ἱ & in ordinationibus Clericortura , &quibusdam aliis ritibus, ab universalis Ecclesiae institutis abhorres,at, cap. 4. cis consuetudi- , cap. II. supra , de temporibtis redinat. eap. tiliis infra, de Baptismo. Hanc aut cm Decrmalem scriptam suisse Patriarchae Constantinopolitano glossa resatur : jς fuit Thomas Maurocenus Venetus , qui capta Ct nitantinopoli a Balduino Flandriae Comite, ex compacto Venetotum & Francorum electus fuit Patriarcha , & ab Innocentio lII. confirmationem electionis impetravit ; ut . Blondus , Baptista Egnatius & Cuspinianus scribunt . Et ita tandem Ecclesia Cia ca Rc maiiae Ecclesiae primatum & communionem agnovit, eap. Scripti,m, si pra , de Electione, cap. Inter quatxor, infra, de maioritate o obedienti cap. Io. de Clericis non ν sident. cap. Ad decorem, de insitur. Sed magnae in .lis suit consuetudines in schismai cntra usum Romanae E Uesar ulurpata; abrogare , ut Gnilat ex didiis eapii A. dc ex cap. xuim huiustit. in quo tractatur de chrismate sacro, quod quidam dicebant esse ex Iuda simo. Nam in s. Verum unctionis , lcgendum est , sicut aliqui mentiuntur , ex III GILEiisne, & ex mantiscriptis, non , ut Editio Romana habet , auiiqui mentii niar. Nec cnim antiqui in dubium revocarunt sacrae unctioni sum : dc pluribus probat Innocentius , qui & ceneraliter eonstituit hune ritum est e in Ecclesia es, servandum , & x Patriarcha Constantinopolitano , in consecratione Episcoporum. Mittit autem ad eumdem Patriarcham omnia pontificalia omamenta , quae recenset ontiqua Decretolis e & addit polle Patriarcham Conilantinopolitanum uti haculo pastorali; quamvis hoc baculo non utatur Romanus Pontifex , cum propter historiam, tum propter mysticam rationem. Historiam tradit idem I nocentius II l. ΓAI. miseriartim Missae cap. 62. mysticam rationem neque hoc Ioco, neque d. cap. 62. docuit Innocentius ; & ita glossae, & interpretibus nu
gandi ansam dedit. Sed id quod ait, haculo vel virga pastorali non uti Romanum Pontificem , quasi caligine quadam offundit insignis Luitprandi locus lib. 6. Hi r. cap. xli. Nartat enim Benedictum Sedis Apostolicae incubatorem , eoram Leone VIII. Papa, & Othone I. Imperatore, in Ecclesia Lateranensi pontificalibus vestibus ornatum, abdicasse pontificiam dignitatem, & a Cardinali Archidiacono ponti Gealthiis insgni h pallio x ferula pontificali fuisse spoliatum. Pose haec, inquit, alii, m sit auidit , quod simul eum pontificali semia, quam in manibus g si . hant , Demino ripae Leona reddidit; quam ferulam idem Papa fregit , σ
130쪽
ctor promiscue his versis utitur: ut in Givam Archiepiscopo. Ferulam, inquit, fuscepit ab minico Imperatera , paἰlium a Papa majora Benedicto. Et in Libentio. Ferutam arrestit a Conrodo Caesare, pallium a Papa Ioanne XIX. Et ham manno. Firulam accepit a Conrado Augusto, pallium a Papa juniora Benedisio. Hane ferulam in caeteris Archiepiscopis vocat virgam pastoralem , cuim traditione a Principe regalia accipiebant . Idem auctor in Arriuico II. S frido Archiepiscopo successit Arunicus, cui Imperator contulit regalia, Lucius Papa
Adamus in Historia etelisisse ea Areb episeoporum Ambursosium et Adalsarius Di opus serulam pactoralem suscepit ab Amtilpho Rege, pallium a Papa Si
Fuit ergo baculus, vel virga pastoralis, investiturae signum; nominatim D. Bemardus ait, in Sermone de corna Domini: Varia sunt tuis situra, secundum ea de quibus investimar ς imo itur Camnietis per librum, Abbas per baculum, Episcopus per loculum sunt Ium simul. Et ut dicam ingenue quod semio, sine praeiudicio historiae B. Petri, & mysticae rationis; videmur Romani pontifices haculum abiecisse, quando baculus coepit esse signum investimrae, quam inserior accipit a superiore r a qua sementia parum a it glossa Vincentii . Subsisto tamen, expinans notas editas in hoc caput, in quihus causam, qua fretu Romanus Pontifex non utitur baculo, traii tam fuisse, adnotatum est in Eritione Romana. Caeterum proverbialem loquendi formam, qua utitur Pontifex in vers. D bet aurem, debere bonum Episcopum bonum habere testimonium, ut cortina cortinam trahat; reperio apud veterem auctorem, qui scripsit de Valdensibus. Cr eorum doctrina. Bem, inquit, discipulus septem dierum alium quaris st e
doceat, ut cortina corsinam trahat.
AD Tiv. XVI. De Sacramentis non
terandis . SUMMARIUM.HIc iit. est appendix superioris, nam quod initio east. tinis; supra,
docuit Innocentius III. sacram unctionem in ordinatione Episcopi praetermissam esse lapplandam, nec ideo consecrationem iterandam; idem in caeteris fere sacramentiς locum habere docet hie titulus, ut in. hix nihil sit temere iterandum ; sed caute esse supplendum, quod incaute fuit praetermissum , ut eleganter ait Innocentiuῖ IlI. in eap. I.
Idem obtinet Jure Civili in his quae a lege descendunt: constat enim actus legitimos, de quibus Iurisconsultus in L. Atius legitimi, r. de regulis Iuris, it