장음표시 사용
421쪽
Decipe sic alias : succedat epistola pomo. 1 5 Si valet hoc, magnas divitis aufer opes. Fac, iurent reges sua se tibi regna daturos;
Sitque tuum, toto quidquid in orbe placet. Major es hac ipsa multo, mihi crede, Diana,
Si tua tam praesens litera numen habet. Ibo
Quum tamen haec dixi, quum me tibi firma negavi, Quum bene promissi causa peracta mei est;
Confiteor, timeo saevae Latoidos iram, Et corpus laedi suspicor inde meum. Nam quare, quoties Socialia sacra parantur, ita Nupturae toties languida membra cadutity
Ter mihi iam veniens positas Hymenaeus ad aras Fugit, et e thalami limine terga dedit.
ixque manu pigra toties infusa resurgunt Lumina : vix moto corripit igne faces. 1
in antiquis editis , et in sarravIano qui hie desinit, ut et Editio Veneta, antii 14 4. BURN. 45. Uue usque editio Romanaann. x 4 4. Ad sinem vero pergit Veneta, anni i set. 146. Misi is aufer spes. Malim,
di istis auem HEI s. 148. OH aeet. Francius, De. 5 . Positas ψ mena vis ad aras. Franeius malebat, Rositis Hymemaeus ab aris. Doura etiam otiras laciebat 359 Ia iv latinum est; et loqui de saeibus videtur e sorte , δε- etissa. HEINs. Forte, Iotiens incensa restimi Iumina ; ut ad Hymenaeum reserantur. Sic I, Amor. I, 8:
Francius volebat, per sar si in saesset relinendum, subintelligi debet oleor ut diei mus perfundY rino, de ebrio ; sed in nri ruino labentis iam Latinitatis, et corrupit sermonis esse loeulionem estnsu;i Ianus Brotivi, si iis , ad Tibul. I, II , 3. BURM. Infusa resustine simiaia. Liamina hic commemorari putem lampa- dum seu lychnorum, quibus, quo ties accendi debebant, toties in mdendtim erat oleum. Ita sane mirum non sit, Hymenaeum , ter iam seu tra stinetum hoe ossicio, qui se oleum et operam perdere videret, in his nuptiis, quartum in Mendis tam niatis solito pigriorem manum adt lisse. Vulgatam tamen, nec uno quidem nomine, suspectam habuerunt viri docti : primum, quod sax, aut tardae Hymenaeo magis, quam lampas soleat tribui : deinde quia , tu diee Ueinsio , infinia otio ina e sensu Latinum est. Quis vero ignorat , praeter facem ab Hymenaeo gestatam , innumera in nuptiarum celebratione simina accendi lampa-dum, lychnorum ete. 8-Quod spee-
422쪽
Saepe coronatis stillant unguenta capillis, Et trahitur multo splendida palla croco.Quum tetigit limen, lacrimas mortisque timorem
Cernit, et a cultu multa remota Suo.
Projicit ipse sua deductas fronte coronas, Spissaque de nitidis tergit amoma comis; Et pudet in tristi laetum consurgere turba equique erat in palla, transit in ora rubor. At mihi, vae miserael torrentur febribus artus ;
Et gravius justo pallia pondus habent.
Nostraque plorantes video super ora parenteS IEt, sace pro thalami, sax mihi mortis adest. Parce laboranti, picta Dea laeta pharetra; Daque saluti seram jam mihi fratris opem lΤurpe tibi est, illum causas depellere leti;
Τe contra titulum mortis habere meae.
Numquid, in umbroso quum velles sonte lavari, Imprudens vultus ad tua labra tuli pPraeterii ne tuas de tot caelestibus aras p
icit ad IaiItitialem, non video , si Columella, de Re Rust. x Ir, 6, et xlv, 3, έ, reete dixit Misas. nis s
isti. Splendiari pana eraeo. Puto mmetim intelligi, quod novae nuptae gerebant: id enim erocei coloris erat. Lucanus Autim vocat: ut lib. II , asi:
165. Pre eis ipse suas ridiae afrania coronisi Legeham , a vir afrania; hoe est contracta et rugosa ronte , quod moralit ae signum est, et a sequenti proxime hexametro confirmatur: quamquam et de erafrans. quo modo dedoe a Mox: de qua Macrob. lib. VI, Saturnal. cap. s. Seneca, Epist. LVIII: Itaque e - -um odis I ad Iristitiam. H insomrescet ad rasita, ef ealigalia. si as- iam alti udinem devexeri . Suet. Tiber. M: Iaetae raresce ri da. et obstipa, adrieti fere vianti. A ducere et docere freniam modus loquendi elegans; quod aliis conditis Mironum. apud Iuvenalem Osducere unum. Sat. II, I. UEldis. Ego malle in eum Franeio, de tie os inon e renas, vel de Mesas; et ita eum sequenti versu melius cohaererent.1 a. EI. face pro Galamiete. Ver. halim sere Aristetiae lus : Καὶ steoc
a 4. Fra ris. Apollinis, sellieel; qui ipse, de se Ipho, Metam. II, 5ar
423쪽
Atque tua est nostra spreta parente parens ' i So
Nil ego peccavi, nisi quod periuria legi:
Inque parum sausto carmine docta sui. Tu quoque pro nobis, Si non mentiris amorem,
Tura seras : prosint, quae nocuere, manuS.Cur, quae Succenset, quod adhuc tibi pacta puella issNon tua sit, seri ne tua possit, agis' Omnia de viva tibi sunt speranda : quid aufert Saeva mihi vitam, spem tibi Diva mei pNec tu credideris illum, cui destinor uxor,
AEgra superposita membra severe manu ζ 19
Λdsidet ille quidem, quantum permittitur ipsi;
Sed meminit nostrum virginis esse torum. Jam quoque nescio quid de me sensisse videtur :Nam lacrimae causa saepe latente cadunt. Et minus audacter blanditus; et oscula rara i 9SAccipit, et timido me vocat Dre Suam. Nec miror sensisse, notis quum prodar apertis :In dextrum versor, quum venit ille, latus; Nec loquor, et lecto simulatur lumine Somnus ; plantem tactus rejicioque manum. IDOIngemit; et tacito suspirat pectore; meque
3 9. His entae. μα - , Edit. criptum Pomo carmen legere non Parm. Posset, legendum dominae tradi i 8a. Inque parum susso carmine derat. Me a fui. Iui videtur resti Noa tua MI. Scribe se quod tuendum, ut haee ipsa Cydippe paulo τυera proxime subsequens requirit:
-Ego ver ob hoc ipsum servandum rexerat Heinsius. BURN doeta exist mem a Dan modo vitandὶ α t. ne o oggensam. Immo, me eausa vitiosam repetitionem; sed quod, vel, me qui HEINs.
424쪽
Ossensam, quamvis non mereatur, habet.
IIei mihi, quod gaudes, et te iuvat ista voluptas lΗei mihi, quod sensus sum tibi lassa meost Si mihi lingua seret, tu nostra iustius ira, et Q
qui mihi tendebas retia, dignus erra. Scribis, ut invalidum liceat tibi visere corpus ... Es procul a nobis; et tamen inde noces lMirabar, quare tibi nomen Acontius esset: Quod saciat longe vulnus, acumen habes. 2lo Certe ego convalui nondum de vulnere tali; Ut jaculo, scriptis eminus icta tuis. Quid tamen huc veniasῖ sane ut miserabile corpuS, Ingenii videas bina tropaea tui.
αo3. I mi L Hes, migi. lam hoc, quam proxime sequenti versu, prosi misi, Gronovius probe reponit. Sed nondum integer, aut sanus esiloeus. Corrigit igitur Heinsius:
quidem haec, Schema rhetorieum est. Sed ipsa oratio obscura, sive d laetuosa, ei Ovidianae dissimilis. M. Locus eorruptus. SP me dis forem, cirgute idem elegantissimus Gron vius. Parmensis editio, as mi itinatiis foret. Πκ1Ns. Si me inoia δε- rem e te. Paulo magnificentius die- tum , quom pro Cydippes persona tio . Serigis tit inoaiadum. Respondet ad id, quod Acontius optaverat,
haec duo disi Ieha inepta ei Ovidianae legati ita ei iudicio plane indigna .
et sine ullo aeumine esse iudico. Sanctioresque et integriores poetas religiose ab insolis illis adlusionibus ad nomina propria abstinuisse compertum est.Exempla tamen quorumdam Graecorum et Latinorum adduxit Columna, ad Ennii Andromachen. pag. aco ; aut ridiculi, aut opprobrii causa sero usurpata vide-his : in gravi enim ei serio poemate nullus his ineptiis locus esse potest, nee debet. BG m. α13. id fomen Ioe et enias. Est
autem remotio, sive ex lenuatio cau
sast. Id enim dicit: Non est causa , cur me tantopere eupias invisere. Tu putetit ludinem et formam meam , ut scribis, expetis : ego hic iaceo , cor tis miserisMD. et morbo de r. malum , et quale tu secisti. Nam hoc quoque illi impulat. Mi CYL. - Nemo risi e corpus. Sisibe , Anne tit miseratiae eorpus. Sic apud Martialem Id. v , Epigr. ult. Sane, pro A ne nune legitur : qui naevus tolum serme epigrammati acumen interverterat. Restituamus igitur lepidis.
425쪽
Concidimus macie : color est sine sanguine; qualem at 5 In pomo refero mente fuisse tuo. Candida nee mixto sublucent ora rubore ;Forma novi talis marmoris esse solet.
Argenti color est inter convivia talis, Quod iactum gelidae frigore pallet aquae. ullo Si me nunc videas, visam prius esse negabis :Arte nec est, dices, ista petenda mea :
omissique fidem, ne sim tibi juncta, remittes; Et eupies illud non meminisse Deam.
Forsitati et facies, jurem ut contraria rurius; aagQuaeque legam, mittes altera verba mihi. Sed tamen adspiceres vellem, prout ipse rogabas, Et discas sponsae languida membra tuae.
Durius et serro quum sit tibi pectus, Aconti,
Tu veniam nostris vocibus ipse petas. 23o
simum carmen, et Gallam Martialis Nasonianis Ileroidin addamus:
Saliartialia iratis re tota; Noe mutiri ex la paris , nee minoru
Franeius leg hal, ut me et miserriliae eor tis: sed vix audeo illud Sa movere , quum eleganter inservicit
ironiae , vel sil eoneedentis quasi et per lieniis. Vid. ad Phaedr. in . Fab. xv, ubi etiam Heinsius pro
α 23. Ne sim tibi iaeta remis es. Lege, Hac a e ut supra XX, Iar
,- tuam vinctam numine teste fidem.
Codex etiam Medie. , iunctae bene. ααέ. EI e iri II P. Francius ma- Iebat , IS es ipsam. aa . Pr ipse rogasas. Celeber-xἰmus Betilleius ad Horat. II, SaL VI, v. 67, apud nullum poetam, ne eom eum quidem . hoc verbum se legisse meminit; nec in Horatio patitur intinam syllabam eoalescere. Ex Plauto in Bacch. Iv, I x. 5, Lexieographa laudant; sed ibi rimas emendatioreseditiones recte exhibent: et sane vix tolerari hic posse videtur,quum nulla sit ratio, quae suadeat, aut Primam syllabam corripi, aut duas in unameoire. Francius Metas supposuit, sed hoe est pro arbitrio emendare; ideO-que malo poetae ignobili hane stri blig nom adscribere. Diseris ei ammems, durius dictum videtur : si scias. posset legi, mollius esset. B. 229. Durius e ferre est. Nihil dubitat , quin si eam Acontius aspice rei, vota pro salute saeiat, et ipse cupiat non meminisse Deam iurisiurandi quo se Acontio Cydippo
sponsam obligaverati Sicque pectus,
426쪽
Ne tamen ignores, ope qua revalescere possim, Quaeritur a Delphis sata canente Deo. Is quoque nescio quam nunc, ut Vaga fama Susurrat, Neglectam queritur testis habere fidem. Hoc Deus et vates, hoc et mea carmina dicunt: u35Αt desunt voto carmina nulla tuo.
Unde tibi favor hie ῖ nisi quod nova sorte reperta eSt,
I eel femo durius tental emollire , sibique amantem exorare. α3i. D e qua repalescere Rosiam . ori tira De salso a canenti Deo.
Consulitur Phoebus, qui Delphis dat
responsa, qua medicina possim convalescere , et vires reeuperare. C.
234.Neglectam queri vir festis fla-Jere sdem. Iure inopia silia haee, at tune legebantur, pronuntiavit Nicyllus; sed, ut aliquis sensus arpareat , ita constituerem :
Is Deus, festis et arbiter iurIsiurandi
mei , qtierita nescio quam, Domin lim enim oraculum non solere ali quem designare , apparet etiam ex Epist. xIII , 93:
Mere ne ee iam Mem : Iesias est ipse Deus. Nam millies ita ita hae reditatur. Sus sciat Cie. III, de os s. diu: Ius randum es Q matio religiosar odiatium Q mau. quasi Deo Iesu. premiseris, id tenendum es . Et ins-nita talia adduci possent. Negleriam Mem lasere recte Crispinus explicat pro negligere , ut Terent. Evn.as, 3, ua: Dcvs Iam adolescentiam Insere. Si legamus vero Deus et -- s. intelligenitus sacerdos et auii te, templi : ut laus pro augure, aruspἰce et quovis, quἰ sanciIus Deos colit, sumatur : sed malim, LI setis Me xa es, ut Apollo ipse intelligatur, quem vatem A ei videbimus, Ani I, El. viii, Ss. Deinde mea carmίna possent quidem explieari mihi per oraculum edita et sed quum mea et mi i. tua et tigi eenties apud Ovidium a librariis commulari soleant, malim mias dicun/; ut quod antea
famam, quae mendax esse potest, susurrare dixerit, nune sibi quoque constare ex ipso Dei responso, carminibus edito , amrmet. Haec omnia suspirio quodam concludit. A s ita recte etiam Crispitius coniecit nulla carmina , neque tua , quibus me decepisti, neque Apollinis, i hi desunt, ut voto potiaris luo. Qui
Sed nobis Omnino acquiescendum videtur in vulgata lectione, quam eximie quum adstruxit,lum explicuit
,36. At destini seu etc. Sensus est: hoe Decis, et ille quidem - Οἰhoe Apollinis ea ina, hoe et meam si carmina obi ieiunt, ea scilicet, quibus ineam tibi fidem obstrinxi
427쪽
Quae capiat magnos litera lecta Deos. Τeque tenente Deos, numen sequor ipsa Deorum; Doque libens victas in tua vota manuS. asio Fassaque sum matri deceptae foedera linguae, Lumina sxa tenens, plena pudoris, humo . Cetera cura tua est: plus hoc quoque Virgine factum , Non timuit tecum quod mea charta loqui. Iam satis invalidos calamo lassavimus artus; 2.i5 Et manus officium longius aegra negat. Quid, nisi, quod cupio me iam conjungere tecum, Restat, ut adscribat litera nostra, vale p
clusio Epistolae. Quando igitur, inquit, tu Deos ita fenes. hoc est, propitios habes, et faventes, et quasi
in manu lenes: ego quoque numen deorum tuorum sequor. MICYL. Numen sequar. Vetus liber paris Puto, paries sequor. HEINs. Nomen. aliae editiones. ories smas etiam
dixit lib. r, Amor. I, 36; sed hic
gior quidem febricitantilα4 . id, nisi quod cupio. Puto,