장음표시 사용
431쪽
Quum igitur iis tantos inter viros quasi componenda
nobis supersit, expendetidas sine studio rationes censuimus, quibus suam quisque opinionem tueri conatur.
Ac primum quidem de Pedone inquirendum , an is exstiterit poeta, cui Pra stantissimum illud opus, et tot ingenii luminibus insigne, tribueretur; quum illi ipsi, qui tribuunt, sateantur Elegiam in obitum Midiconatis, ejusdem ingenii scelum , totam languore , nec quidquam habere dignum Augustino inoo'. Meminit quidem Pedonis Quintilianus, lib. X, 1; sed Obiter, et cum Rabirio conjungens, de quibus: non indigni, inquit, cognitione; sed illis tantum,
quibus vacaret. Quod certe non Pronuntiassct judex sagacissimus de auctore Consolationis ad Lioiam. At, inquient forsan, perierat carmen, quum haec Quintilianus scriberet: perierat igitur quoque, tempore Senecae Rhetoris , qui quum Suasor. I, fragmentum Pedonis asserat de Nauigatione Germanici Per Oceanum septentrionalom , nullam omnino de Consolatione , aliisve Albinountii operibus mentionem faciat. Sed ad auctoritatem confugiamus gravioris multo ponderis : illam dico Ovidii, cui vixisse Pedonem conjunctissimum constat, ex Elegia x , de Ponto , lib. IV, ad eum missa, quo tempore, carmine Thesea Laudaret, id est, Theseida, conscriberet. Sider cum quoque dicit, in ejusdem Libri Elogia ultima v. 6. Quis porro
crediderit Nasonem, qui nulli aequalium poeseos laudem dicitur invidisse , carmen praestantissimum , in laudando Pedouc, qui tam sidelem se amico praestiterat, silentio volentem praeteriisse PFaciant magis ad rem, qui, omisso Pedone Albino auo, fabuliatore egregio, ut vocat Seneca, et festiso, in
Longissime abest a carminis nostri suavitate. Beck, op. est.
432쪽
scenam inducant auctorem Elegiae nostrae, Celsum hunc
Albinovanum, ad quem inscribit Horatius Epistolam Viti, Libri primi, quemque scribam dicit, comitemque Neronis Tiberii); quo scilicet munere potuit quidem Drusi frater
poetam ad tempus remunerasse, qui non ita Drusum laudaverat, ut non in Tiberii fratris laudes copiosior exundasset. Diversum hunc a Pedone nostro, licet Albin OManus uterque cognomine, a Patria Alba IVOMa , recte demonstravit Torrent ius, ad Horat. locum, sed nihil adduxit, unde constet scripsisse eum Consolationem ad Liuiram a conspirant vero multa , quae Ovidio legitimam restituant. Si tempora spectemus, Occidit Drusus , in campis resticis, eo ipso anno, quo in exilium pulsus Naso , Roma emigravit, mense novembri, A. D. IX. Tam opportunam igitur nactum occasionem flectendi Caesaris, et Liviam , Tiberiumque sibi conciliandi, quis credat non arripuisse promptissimum P Sed cavisse simul probabile est, ne suus ipsi auctor Epistolae noceret; ideoque nomine non suo primum omisisse ; tacitumque expectasse, quis eam SuC- cessus apud Augustum exciperet; nec sibi unquam in posterum opus vindicasse , quod infeliciter adeo cessisset. Si vero ad opus ipsum respexeris , nihil sere deprehendas, quod non Ovidium, et auream latinae linguae . etatem reserat, unum si tollas alterumve locum, temporum injuria manifeste depravatum. Nec aliter videntur sensisse
primi operum ejus editores, qui quum e MSS. proxime
exscriberent, ovidio constanter Elegiam hanc donaverunt. Donemus igitur et nos quoque , donec ejusmodi consurgant argumenta, quae nodum evol aut, Si Cque novum
poetam , et egregium quidem, Auguati εaeculo congratu
Dignum erat profecto tale carmen, quod post Micyllum,
433쪽
Scaligerum, et alios, Heinsii et Burmanni studiosam saga citatem exerceret; sed non ea, qua solent, felicitate. Bumannum praesertim hic ego Vix agnosco, qui totus inessundendam, qua tumet, bilem, nauseabundam carminis
hujus commentationem ultra modum omnem ea mente
produxit, ut dicteriis Clericum incesseret , Editionis reum Albinovande, quae Amstetardami prodiit, Forma quam dicunt octaua, IIoa, et iterum III 8, sub Theodori Gortali nomine ', cum Scaligeri et IIcitis ii notis , quibus et suas adiecerat. Nec cuncta certe probanda in hac editione , quae praeproperum in edendis operibus odit orcm arguit; neque laus ingens Burmanno frequentes in interprete errores , aut memoriae lapsus deprehcndisse ; cui enim interpretum tale nihil aliquando essiuxit, quum nec Scaliger quidem, nec Heliasius ipsc , omnino se Bumannianae ferulae subduxerint P Sed gravius in virum, qui magistrum se in Arte critica profitebatur , Peccaverat scriptor, qui, dum Artis hujus sundamenta, regulas et fines describeret, certis aliquot signis homines vere cruditos ab illis discreverat,
qui vana tantum verborum ostentatione, vel locorum apparatu hinc et illinc , prout Sese offerunt, coactorum ; vclemendationum licentia , sucum ignaris iaciunt, mentitam
Gere, latine Clericus, natus erat Genevae , A. D. IM . Vir fuit doctrinae a teneris tani immodice cupidus, ut sacris simul et pro- sanis literis operam impenderet; et quo tempore scriptores sacros ilIus - raret , aut rebus theologicis vacaret, Graecos et Latinos auctores susciperet interpretandos , et quaestiones Philologicas viros inter doctos moveret. Unde esse lum est, ut raro sestinationis vitium in scribendo effugerit; et secundas tantum teneat, qui primas partes in arte eriti potuisset obtinere. Obiit ΑInstelaedanii, A. m. DccxxxVI. Operum illius
Catalogus , opus ipse , quod bibliographis relinquendum iudico.
T odori Gorsiai. Quae voces sunt nominis eius et praenominis interpretaliones s ita ut praenomen quidem Hebraicum sit graece versum .i omen vero Graecum, Hebraica voce expressum.
434쪽
inde famam doctrinae consequuti. Quorum hic causam , veluti propriam, quare amplexus fuerit Burmannus non video, nisi lacessitus prior ab ipso Clerico impositam sibi respondendi necessitatem censuerit. Inde sequitur, ut nihil omnino interpretem novum vetus hic commentator iuverit; et tota sere illustrandi operis moles in unum me recubuerit. Quod quidem euiseriptoris et scripti commodo, viderit aequus Lector ac
benevolus. Vid. vitam Clerici, ab ipso conscriptam , p. xi 7 ; et cl. viri Sp-- heim. Epistol. ad calcem eiusdem libri. Amstelaed. Irat.
435쪽
α Livia amiserat filium Drusum , magnum suturum principem , iam magnum dueem Aeeedebat ad hanc mortem, quam ille prorepublica obierat, iugens civium , provinciarumque, et totius Italiae desiderium ; per quam effusis in officium lugubre municipiis eoi niisque, usque in urbem ductum erat funus, triumpho simillimum. Non licuerat matri, ultima filii oscula, gratumque extremi sermonemoris haurire. Longo itinere reliquias Drusi sui prosequuta, tot per omnem Italiam ardentibus rogis, quasi toties illum amitteret, irritata, ut primum tamen intulit tumulo , simul et illum , et dolorem suum posuit: nec plus doluit, quam aut honestum erat Caesari, aut aequum matri. Non desiit itaque Drusi sui celebrare nomen, ubique
illum sibi privatim publiceque repraesentare, et libentissime de illo loqui, de illo audire. . Senec. Consolat. ad Marciam, Cremutii Cordi filiam; III.
436쪽
Vis A diu felix, mater modo dicta Neronum, Jam tibi dimidium nominis hujus abest: Iam legis in Drusum miserabile, Livia, carmen : Unum, qui dicat iam tibi, mater, habes. Nec tua te pietas distendit amore duorum: SNee posito sit nomine, dicis: UterpEt quisquam leges audet tibi dicere sendi pΕt quisquam lacrimas temperat ore tuas pHei mihil quam iacile est, quamvis hic contigit omnes, Alterius luctu sortia verba loquii io
a. μον modo He a Nerenum. I herii Mil. et Drusi , quos ex priorieoniuge Tiberio Nerone Livia sus ceperati 3-έ. VseMMI a. Ad mis e cordiam rommovendam compositum. Sie apud Virgil. Philomela -- se rasiti eamen is eoae Vatim quidia I est. Ε duobus siliis unus lantum superest, qui dulei te matris nomine eompelleti Idem quod supra : Iam regiae iatam nom is Misi matris) Mest; et ad ovidianos mo dos et quasi nutus aptissimus sane,
- Notanda in sequenti laetitio haee Lacrimas ore semperare . quod idem,ae verbis eonsolatoriis dolorem ali euius imminuere. Nine sane Statius, Silv. libro v, Carm. V, ω:
437쪽
Scilicet exiguo percussa es fulminis ictu; Fortior ut possis cladibus esse tuis. Oecidit exemplum juvenis venerabile morum, Maximus ille armis, maximus ille toga.
Ille modo eripuit latebrosas hostibus Alpes, Et titulum belli dux, duce fratre, tulit. Ille genus Suevos acre, indomitosque Sygambros
Vulgare quippe el eu;libet obvium sortem se in alieno luctu gerere, qui vel miti;ma calam late ad n eius dum propria, ne consilia quidem admittit, quae fortia adeo aliis dabat. Hine vere et humaniter Charinus ille apud Terent And. II, se. I, 9:
Fae ala omis. . citium valemus, recta maestita
aegistia damus ἔπι. at hia g. . aliter aetitias l
it. Seia es exiguo. ele. Sic enim tecum isti, de quibus modo: non ea est, quam experiris, iactura, quae animum gravioribus servatum calamitatibus usque adeo debeat a sigere 13. oeci Π eae sim itio is etc. Non consentiunt inter se seriptores de mortis genere quo Drusus --
eubuit. Livius enim Epitoni. lib.
exL : a Ex fractura, equo super crus
eius collapso, trigesimo die quam
cciderat, mortuus est. . Confuse Veli. Patere. II, 97 : m Illum ...DI -ram iniquius. consulem, agentem annum tricesimum, rapuit. v Ape tius vere, et quis scit an non verius, Suel. In Claud. a, narrat: v Non nullos tradere ausos suspectum eum Augusto, revocatumque ex provincia ; et quia cunctaretur , υeneno δε- fere sum. is Cui vero ex illis, quae sentiret, prosarἱ licebat, grassitate magis ae magIs regnantibus assentandi libid; ne p
iu, ingenium , si quil Velleἰus, II, s ), utrum bellicis magis operibus , an eivilibus suffecerit artibus , in
incerio est ii Proximequer ae Morum rer e duleedo ae suavitas, et adversus amicos aequa ae par sui aestimatio
inimi icibilis suisse dieitur. a. 16. M tiuum dis . dueefra re, uti Verbo quidem Tiberius frater, ut qui natu maior, dux exer-elius : sed vere dux ille, qui ducebat ad victoriam , sicque sistium. id est, laudem omnem bet Phuius uti Vid. Dio. Cass. Liv, et Veli. Patere cuius haec sunt verba e in Adiutore operis dato Dalre ipsius Tiberii Derio Claudio. isi . IIIae genus Suepos acre eic vi Ipsum Suevorum numen unde origi nem reperit, plane incertum est.
Est equἱdem immensum montium iugum in Septemtrione, Nomagiam hodie a Suedici dispescens , olim Seoo romanis auctoribus dictum: cui iam inde ab antiquissimis sa ut sadska suit Stisontim, sive Sueonum
magna gens ἔ est praei rea am Dis Pioloniaeo Σ,ibiis ., Arctis . in Ger nacinicum mare , sive sinum eius Codatium sese essundens ; quorum sIngula ex uno eodemque sonte . cum universis Suevis sortila suisse adpellationes suas , nemo temere negaverii. Nee tamen facile quis quain dixerἰt, euius vocabulum pia muni omnium exstiterit, amuli, na
438쪽
Contudit, inque fugam barbara terga dedit:
Ignotumque tibi meruit, Romane, triumphum;
Protulit in terras imperiumque nOVas. dio Solvere vota Iovi, satorum ignara tuorum, Mater, et armiserae solvere vota Deae,
Gradivumque patrem donis implere parabas; Et quoscumque coli jusque piumque Deos.
Matemaque sacros agitabas mente triumphos: dis
Forsitan et curae jam tibi currus erat. Funera pro sacris tibi sunt dueenda triumphis: Et tumulus Drusum pro Iovis arce manet. Fingebas reducem; praeceptaque mente fovebas Gaudia; et ante oculos jam tibi victor erat. 3o
lionis sue nonum , an vero universae gentis Suevorum . Guper. German.
Antiq. III, 24 Indomitosque Singam-sres. Vorum populorum, qui varie apud seri plores occurrunt denomi
nati . Si miri. Stomsmi et etiam Sugamfri. non dubitat uir idem doelissimus cuper ibid. c. 9, quin ninmen quaesitum sit a flumine Mo.
quod accoluisse ecis, antequam ab
Ubiis pulsi. ad Rheni divortium
descenderunt, credibile est. Uineoliam oppidum est in Sigambrorumi nibus . Sigestis nomine , veleris
sedis ad Sigum amnem mem Hamservans. Quaproptis omnium rectissime nomen eorum scribi latine putat som/ri. αo. μυώID is Duas imperiumque ovis. Sed haec ad tempus. . Dim-eilius est enim, inquii Florus, pr vincias oblinere, quam sacere. ω Vieti quippe magisGermani,quam domiti,
Romanos inores magis, quam arma,
sub imperatore Druso susceperant; cui quum ita imperio Varus succes isset, superbia mox et intempestisa erudelitate IrHlare vἰelorum animos, qui, eorrept s subito, Arminio dure , armis, Varἱanas legiones , tres quidem numero , prosi garunt. Quae elades , ipsa Cannensi exitu foedior, tanto Augustum dolore
conserit, ut per eontinuos menses,
harba, capilloque summisso , caput inierdum soribus illideret, vocise ratis : OHaesita Vare. Iusones redde. Suet. AugusL α3. Non hie Varus, cuius de morte Virgil. Horatius consolatur, Od. 24. I. I et sed-hunc re serendum quod ipse Virg. M. VI, I a:
a4. quoreum e coli est. Deos intelligit caeteros quos colere aequum et pium est. α6. Forsitan et cinae etc. Currum iam triumphalem mente exornabas. α8. o stimulus Drusum. ρα Io rarce. manes. Pro Capitolio, ubi IovἱOpl Max. templum exstructum erat, quod victorem astensurum Livia Drusum speraba Asaria scilicet δε- forum quae ipsum appresserant.
439쪽
Jam veniet: jam me gratantem turba videbit: Iam mihi pro Druso dona serenda meo.
Obvia progrediar, felixque per oppida dicar;
Collaque et hoc oculos illius ore premam. Τalis erit: sic occurret, sic oscula iunget: 35 Hoe mihi narrabit; sic prior ipsa loquar. Gaudia vana foves; spem pone, miserrima, salsam: Desine de Druso laeta referre tuo. Caesaris illud opus, voti pars altera vestri, Oecidit: indignas, Livia, solve comas. 4o Quid tibi nunc mores prosunt, actumque pudice
Omne aevum, et tanto tam placuisse viro pQuidque pudicitia tantum inviolata bonorum, Ultima sit laudes inter ut illa tuas 'Quid tenuisse animum contra sua secula rectum; 45
Altius et vitiis exseruisse caput p
33. Iam venis ele. Suus eam Ita Iudit error vere maternus, ut quae dieet, quaeque dieonti reseret filius, animo iam praecipiat: se securre . sis oscula junge et Aoc mias nareπ-δΠ ete. Quis vero non festinet spem deo falsam abrumpere , et excla mare eum poeta: Gaudia vana fores: 39. Caesaris Hud opus. Eo sensu
Caesaris ostis Drusum dirit, quod illum sibi et Tiberium Datrem in s- os Augustus adscripserat. - Voti Para anem Desses. Sic ex ipsci OvidiorONigendum, qui Pont. IV, Eleg.
ODI sonorem p Locus erie mendosissimus , in quem tamen res ἱ- tuendum vieIssim, sed frustra, conspirasse video viros doctissimos. Non male Pithoeus, o fantam iso Iasa flonorum. Maxima quippe Hriei iis Iaus, quae ta fanu donorem concursu, id est, quum tot suppeditent eausae, quae possint violare , inoso Ma per manet. Sed latina mInus loeulio haec. quam ut ad millendam putaverim
MIeylli vestigiis insistens Heiosius , aliquando eogitabat:
440쪽
Nec nocuisse ulli, et fortunam habuisse nocendi 'Nec quemquam nervos extimuisse tuos Nec vires errasse tuas Campoque Foroque ;Quamque libet citra continuisse domum Z 56Nempe per hos etiam Fortunae iniuria mores Regnat; et incerta est hic quoque nixa rola. Hic quoque sentitur : ne quid non improba carpat,
Saevit; et injustum jus sibi ubique facit.
Scilicet immunis si luetus una fuisset 55 Livia, Fortunae regna minora serent pQuid ' si non habitu sic se gessisset in omni, Ut sua non essent invidiosa bona 8 Caesaris adde domum; quae certe, funeris expers,
ursis tariola a sonorum p r. Nee noetiisse H ,elio funam stiisse nocendi. Hanc quoque la dem Patere. loe. est. Liviae tribuit, . cuius , inquit , polentiam nemo sensit, Nis; aut levatione periculi , aut aecessione dignitalis. R49-5 . Nec vires errasse suas etc. Quid iuvat nee suffragia in eo nitiis , nee in foro iudicia eorrupisse. quum utrumque tibi, pro tuis in sus quae tua est potentia elle admodum eessisset y- ouam Ades eis, eoas luisse domam. Viars subiti teli aut aereos; et sic e praecedenti 8, interpreteris 1 nulla d mus est, quantumvis humilis squaelibet) quae quid possis unquam ex Ameri . Legendum igitur eum Notnsio, eontinuisse. quod ego, quanti
eumque sit mea intextum reveren
tia , indueere lamen non dubitavi. E1i enim quiddam inter effrenatam quorumdam licentiam, et modestiam alior. mulio circumspectiorem. sa. Nempe μν os mores. Nonnihil Ioeus hie habet disse ullatis . quae
tamen omnis evanuerit, modo ad sententiarum inter se ordinem et concordiam paulo respexeris. μν os mores intelligendum, meo quidem iudicio, de iis principibus qui
insolentiori potentiae suae usu, ani mos exasperant; sicque fortunae sub-
serviunt inscii, quae brevi a miseris poenas Tepetit favoris sui. Unde si . ut miscere principatum cum publica liberiale sit res omnium disse; llima; atatioque in rota fortunae maxime
hibri . Nihil aliud , credo , poeta
voluit innuere. l 53. μ ρυίου ele. Neu vel aere eum
Noe sibi sortuna arrogat in s e, ut visistie dominetur.55. Ioman sitietas. 6c ratis v lebat Nolnsius: sed nihil mutandum. 51. Θώρ si non Aialita est FOr- unae hoe laudi tribuit, quae talom se semper gesserat, quo minorem, quae largitur sona, invidiam sui sacerent.