장음표시 사용
431쪽
Ita porro Archiepiseopum Moguntinum nomi tam
Pontifico summum, quod antiqua versio germanica Chromnicae regiae S. Pantaleonis male sumit pro Papa romano. Saera regenerationis mysteriis initiari dicebant de eo. qui vitae nisnasticae mancipabatur, saltim stilo Cluniacensium. g. s. Interdum decidunt in tantam orationis barbariem et tabliginem ut nihil sit Da cuius causa videri possunt formulae Marculsi, et centuria chartarum Alemannicarum apud Goldastum quae calamitas marime seculum octavum urget. Postea quidem tolerabiliores sunt dictione suci tina, sed alio abripiuntur errore, quando versus leoninos consuunt, nec tactoriam alio nitore credunt excoli posse, ut discimus ex Arnulphi libro primo de S. Emmeramo in Canisit lectionibus antiquis Rhegino ipse fatetur, se coactum fuisse uti libris minus latine conscriptis, ad recensendam Caroli M. vitam, nec alios videtur intelligi velle, quam Annales Fram eorum, qui super laudati Caesaris regno in Quercotan r periuntur. Quum itaque tempus sit bonis artibus et liter xum studiis adeo inimicum, ut monumenta illarum tanta ba hario infusearint, idque vel vitae sanctorum descriptae tessem tur, ratio in promtu es, cur operam postea dederint, ut hae tersiore latinitate recolerentur, quod vocant stilo con tiori vitam pandere, magis seliolariter scribere, etc. Audiamus eam in rem Folauinum de gestis Abbatum Lobientium
apud Dacherium: In quibus vitis descriptis SL mari is Ermini quidem veritas bioloma, quantum , plicis eloquentina viro describi porus, amplectenda est, de confisone autem verbrum dictorum non nostrum es viduare, quae sitis tanta ines, limeretum sis, urrum ad in uanda, quae noverat, grum Meseruire, quantum ad uuares fueris praesivis an pro excellam gessorinus ut parvi pendaeris reguis artis. 3 6. Fac, ut scias an liber historiens, quem diiusmeare allaboras, sit archetypus, an vero transsumtus. Ille est, qui nullum nisi auctoris sui ingeruum habet sontem hic, qui alius, aut plurium iam publicitus vel privatim extantium.
Eam in rem dispiciamus Rhesinonis Abbatis Prumimus
432쪽
MyNs Is fgPTEMBRIS A. MDCCLXI. P. I. 4rs
e onicorum libros duos; m continuatore usque ad annum DCCCCLXXI inter seriptores rerum Germanicarum ex Struv irm. De primo Rheginonis libro nunc non est line. Itio, qui omnino est transsumtus. Sed idem quoquc valet de secundo, quippe cuius fundus sunt Annales Fran.eo umapud Quereetanum item Bertimani et Metenses. Quae Rhegino proerio marte scripsit, vix duas implebunt Vagulas, adeo concolare eum illis qui praeiverunt. Continuat eius inde oriundus est, unde Chronographus Saxo. Haec distinctio inter archetypum et exemphim magni est moraemii praesertim quod ad supplementum et emendationem a Horis. Igitur Rhegino ad annum DCCLV. mirrus rei dedibit Ravennam cum pentapoli et o mi exercuti e qui ruit et SPPiso Marifit, dicendum erat Mnns Garrhatu loco omni exer.
situ. Item quaa.do: Eossis, inquit, fuci effictu siserinam in rigi debet per inae utim se cetiiviendans per merus; quod, quemadmodum congrua archetypo, respondet limur veteri Germanorum diseiplinae beneficiorma, seudumque segium denotat, atque vasallum. Plura huius generis Auctor S., multo labore congessii et in Rhemone me has ordinavit.
f. Nominatim explicat A vocemamus, Patria germanicam, sano romanam, ostendens multis docummitis. eam significare munimentum Avarorum, ut iam viderat a
uor Chronicae regiae S. Pantaleonis. In vita S. Rudperti apud Canisium etiam recte scribitur Usque oleisem Drum Iocum, qui dicitur Mnes. Monachus S. Galli apud Quercetanum, annotata aliutudine et latreudine cireusti seu armulta lis vimine texti seribit oritas cavitas potius) aut- ---rsa aut in is lapidibus, ut creta renae Fina replebatur. Sed Annales Metenses, Rhegino, Annalissa Saxo, et Sigebore memblacensis, nomine illo Principem Avarorum imaginantur. Et Struvius, dum Rheononen edidit inter Scripto. res Gerati indiei inseruit articulum Iringus Avaron Iris-
433쪽
l. 8 et 9. Quantum reserat, nosse auctorem, ubi secum
habitet, a quem exscripserit, novo docetur exemplo Sciliacet habemus rerum Hungaricarum veteres Scriptores eis:
variantibus lectionibus, et necessariis hioc itide notis illusti , tos etc. per Schwandiaerum , cum praesidi celeb. atthiae Belii. In iis agmen ducit ex bibliotheca caesarea Vindob nens Anonymi historia Ducum Hungariae hactenus inevita. Is reserti ter alia, Hunnos invassi Germaniam, penetrasse in Loth ngiam, et proelio feliciter conserto Erchangerum et Bertoldum captos capite truncasse Thurocius et Bon basus in eandem sententiam ingrediuntur, decepti mirifice omnes quia male exscripserant. Nam sermo est de rebus Conradii Regis Germaniae, quo regnante Hungari seu Hunni longe late lue Germaniam vastarat. Verum etiam est, ambos uris Comites capite plexos sucte. At enimvero
Me est falsum, quod ab Hunnis Iussu potius Conradi Regis, quod se contammassent maiestatis crimine Interea videndum adhuc quis imposuerit Anonymo, aliisve eum is cutis. Is est he nonis Continuami perperam intellis tus, dum ad annum DGCCCXVIL scribit Hungari per Ali. mannimn in Apulam et inque ad fine Lothariens regni pere fierint. Erchanger et Arthia decollantur Ultimum hoc: Archanger et Beniald decollamtur, in anonymo tanquam Humnorum factum acceptum est quod nolebat historicus , sed idem ipsem ut separatum et seiunitam a praecedentibus ver
s. o. Nec tamen sine pesveris iactu semper dixeris,
quis sit ille, a quo sua sumserit auitor, quem in ius vocamus, quum multae medii aevi narrationes, ratione originis sitae, caliginosa premantur nocte, aut sensim variorum ciaamis concreverint. Nec differentiam inter chronica, historiam imperialem, et annales, in librorum inscriptionibus curiose servabant. Interea extum est partim in se. partim singulis observationibus starum multos annales summas tantum continere aut notulas maiorum operum, quibus usin est epitomator pro consilio suo, et genere conficiendi Iibrum.
434쪽
Supervenit his codicibus cognomen interdum eas et fortuito, ut innalibus Bertinianis, Metensibus, Fuldensibus, et aliis, quod in locis ita dicti primam Iucem adspexissent, parvaque aut nulla sit verisimilitudo, eos ibidem coaluisse. Fre
herus quidem uidenses autumat ita vocatos, quod rerum fula istum et moguntinarum prae estis diligens amotatio, quam spirarent, argueret, in eo coenobio pereextos esse. Quod admittimus ad inveniendum cognomen, et ut ab aliis tinguantur sine mora, sed cetera Freheri hi Tallunt. Sanes Fuldensi ibi memorantur, id nunquam fit verbis apud nos,m m o me bis. De nyri, sed peregrinus narrat ita sere Abbas Alde Her obii est mo serio Aldese Bbas ture. Contra Chronico, Id hemens apud mercetanum et literarum sermis repetitum in Lesbniti Scriptoribus Brunsiticensibus, inquit, ad monasterium nostrum Aliam au et tamen audit non uidense, sed Hildesense Hermamnus contractus saepe Augiam vocat nosram , dicit apud nox, frater meus Augiens ne sui etiam ipse monachus Augiensis,
nee tamen illius Chronicon ita cognominaturi. l. II. et ta. Iam age propius intueamur veteres tales auctores, eosve quasi cubilibus suis excutientes, detegamus, unde foenerati sint. roducit autem Auctor noster Annala breves S metarii ex Ducteinii seu Quercetani toma cundo Hepidani coenobitae S. Galli annales breves rerum in Alamanta gestarum, ex eodem et Goldasto Chronicon breve Bedanum ex Quenoetano; Annales Francorum Titianos ibidem Annales Loiselianos seu plebeios rerum Francicarum,
quae ampla et Carola M. gestae sunt, etiam apud mercetanum obvios Chronicon breve monasterii S. Galli, Driter in collectione Quer tana, et quidem tomo tertio Amnales Bertinianos ex mercetano et Muratorio. Iss hustoriographi, quum se invicem sint depraedati assius alium se, levant, et largam praebent materiam vitia scribarum tollendi, quod locis egregiis, et improbo laboro corroborat Auctor vita Caroli M. per incertum quendam ex Duchesiui tomo secundo, est particula annalium Beriinianorum aut Loiseliano-
435쪽
Tum, quemadmodum vita Caroli per monachum Egoli mensem, ibidem. Vitam Caroli per Eginhardum, suppreta
huius nomine, multi spoliarunt, ceu Annales Fuldenses, conradus, pergensis, Annalista Saxo Chronte regia S. Pa taJeonis, Chronographus Saxo. Ibertus Stadensis, Adre-valdus de miraculis S. Benedicti, Annales Novesienses, Chr oleo S. Benigni Divionensis, Chronicon Turonense, et plu
130 Annales Regum Francorum per ginhardum,m tomo secundo Duch nil, habentur quoque in Freheri corpore Francicae historiae veteris et sincerae, sub rubrica: Adelini, seu Ademari Benedictini annales. Hermannus C. mes uenarius eos non mitriis edidit, et Leuchseld collocavit in tribus suis selectis scriptoribus, sub titulo Annales Regum Francorum, Pipini, Caroli, Ludovici ab anno DCCXLI. usque ad LXXXVlIl collecti per quendam Beue distinae religionis monachum Annales Fulde ases hoc opereus sunt. Ex Thegani, chorepiscopi Trevire sis scripto de gestis Ludovici pii, Pod habemus itidem in omo sed ita Duehelati, integra prope pagana in annales Metenses irre-si t. mlhronico de gestis Normannorum in Francia ab MDii DCCCXXXIII usque ad XCVI. in laudata collectiohocrevit ex annalibus Bettinianis. Annales Fuldenses ab anno DCCXIV usque ad DCCC ibidem hicrisaciunt praeterraim
tardi animiles, Metenses P isque Betoniχnos, et claronicocthlddesiense sed magna eorum pars tandem fit fundus opibinus maximus, obnoxius nemini. Fragmentum gallici seriptoris, de Rege Carolo dicta smpdice, quod insertum est i mo secundo Queraretani, sibi quoque vindicavit Annalicta s. sed sub antris DCCCCXVI et XUIL Quae onini sitis fi
3. 4. In om tertio Duch nil habemus Excerpta
chroniti veteris ex codice Moissiaeensis coenobii, ab initio regni Francorum usque ad annum Christi DCCCXIX. Prostare hiam in tomo minio veterum Scriptorum per Martentum et Durandum. Chronicon illud in pretio habendum est, licet
436쪽
scet acuna quadam laboret sitis magna. Ad annum DCCCVI. metntionem facit civitatis Hallae ad Salam Locus .ero ad armum DCCCIX edit. Quercetanae Et ahqui de ἀλω Saxone umerant, iatra Albiam fugerunt. Ibi unam civistatem eum m Diu diuinis , qui appellantur Emeldmi omnes in ere ita legi debet: - Saxones venerutri ultra ebiam, fregerunt ibi unam eistasemo Cormaltiri ad ann. DCCCV- dicebatur Canburg secundum Mactentum, cum quo tamen facie dum non est, quando nuit e scribit pro Semeidini, egatur Smeia . Ceterum chronimn tym Moimae λmerito adnumerandum est archetypis quod vero lacunam illam eiusve expletionem spetiat, conferri fragmentum chrihici vellemus, quod statim sequitur apud Quercetanum. f. II. Pergimus ad Annale Regum Francorrim a termpore quo Carolo Martello defuncto Carolomannus et ripinus fratres regnum adepti sitiat, usque ad annum DCCo LXXXII. Bertinianos die os a codice, ni monasterii S. Ber fini fuit. Ducheseius tomo tuo tellio et Muratorius seeundo rerum Italicarum tulit, quamvis nulla accuratione maiori. Sunt exemplum annalium Lolselianorum, per quos intestis anus Armales plebeios rerum Francorum, quae a Pipino et carolo M. gesta fimi, ex vetusto manuscr. Antonii Loiselli,
unde Loiseliani audiunt, in omo secundo Ductes i. Anno DCCCXIII. finiunt Loiseliani, testante codice qui ad nos
pervenit, et ex eo temporeBertinianos sua mutuari ex Eg
hardi aut Adelm annitibus perhibet veheseius; quod
quamvis ambo valde consentiant, non omnino probavit, quippe verosimilius est, codicem Loiselianorum magis absolutum victorem Bertinianorum ad manus habitis e et illo eort,ce etiam uis annum DCCCXIII natasse si Annales Metem se ex Duehesei tertio tomo Anseras, constabit, hos ab vino DCCXLI. quo Bertiniani ordiuntur apud ueheseium multo copiosiores esse, eademque complecti quae Mart nius intex veteres Scriptores pag. 888. . . iterum edidit. Sed res Caroli M. latius in Bertinianis reeensentur. Denseque ea comparatione anni DCCCHX phiriumque apparet,
437쪽
Metenses et Bectinianos sua ex maior qubdam opere haus se , quod confirmara potest ox Rheg one quoque ad annum DCCCIX. ut adeo hic tria breviaria unius aichetypi reperi mus, quae tamen huius iacturam non sarciundi Ad annum DCCCXXXIIX Bertinianorum, et mox antea in Metensibus, auctores historiam Ludovici pii non amplius ex uno tradunt fonte, illi Caesari lavent, hi filiis Annalistari iis aut eo. rum originibus si equenter est usus. Metensbus vero, ut apud Martentum hodie leguntur, a descriptore frustum ex Eginhardo, et aliud ex Thegano, insuctum est. 4. 6. Chronico breve in . Galli monasterio scriptum ab anno DCCXLVIIl usque ad DCCCCXXVI. apud Duche nium tomi tertii p. 466 transsumtum est ex annalibus Fram eicis, et Hepidani, quod non advertit Ducheseius, alias facile supinum declinasset errorem. Chronographus enim
p. 469. ad a DCCCXXXlix ita scribit molo Bodo potius secundum Bertiria diaco palati lamis sciri iudai timinter octavam et nonam horam in vigilia ascensionis Domuu ex
quo. contextu verba inter Octavam et nonam horam ete pertia
nent ad annum DCCCXL. ubi Oritur resin Solis DL nos. Maii inur octavam et strum horam ete. Hepichani monacha S. Galli annales breves ab anno DCCIX. usque ad a. MXLIV habentur in Quercetani tomo temo Iis, et chronico Qued-linburgico in Menkenii tomo tertio annales tomi secundi Quercetani prodromi vice et fundamenti instar serviunt, si exceperis quod epidanus biennio serius sua numeret, quam annales, quod secus est seculo decimo, ubi narrationes tempori sunt aequales, quamvis non unius calami Pars eorum sub anno DCCCCLXXXI. prosecta est ex Burchardi, monachi S. Galli, libro, te casibus monasterii eiusdem bmul tamen querimur, quod diversae eorum editiones multis cum vitiis natae suerint. 17 Chronicon Hildesbeio ense prostat in tomo te tio Quercetano, apud Leibnitium tomo primo Scriptorum Brunsvic et in Muratorii rerum Italicarum tomi secundi parte altera p. 99. Apud hunc non egreditur anniun DCCCXVII.
438쪽
utpote secutus est exemplar Lambeeii, quod eo1 anno ferminatur. Quum vero alibi adscendat ad annum M XXVIII. vel inde constat, librum illum ab uno auctore, et uno eodemque tempore, elaboratuni non esse. Est epitome historiae uberioris, a conferri eum annalibus Metensibus commode potest. Fontem primum, Mariano quoque Seoto familia, rem , nondum pollumus indicare. Quando immoratur Pi- Pini rebus, concordat admodum eum annalibus tomi secuns mercetani, uidenses nec minus videntur copias auxili res praesesisse. Praeterea suppetias ei Annalista Saxo, He mannus contramis, Chronico Wureteburgens in Balum miscellaneis serunt, aut cum eo unam scaturiginem adeunt ope huius laboriosae doctiinae Auctor noster redintegrandia sanandisque multis locis Chronici Hildesheimensis Albester operatur e gr. ad annum DCCCCXXXII. edit Leibniti
pag. 717 pro mimicus Rex fuit in Lon is remus legit in seim, id est Lauressem; et ad annum DCCCCXXXIV. Heu
risus ex in mere in eum exerritu fuit, interpretatur,ocronin meronos, ueranos Ucranos Ucros, inerma ster. Unicum adhuc ex collectionis mercetanae tomo te
ei adnotabimus, quod Petri bibliothecarii historia Francorum ab anno DCCXV ad DCCCXCVIII. metat annales
380 Corpus historicum medii aevi peraceardum
magnae es utilitatis, maioris tamen futurum, si editor euram ei adhibuisset decentem. Sed cum ea sit negligentis me praestita mendis obruimtu tot et tantis lectores, ut aegre satis saepius proficiamus. Interea, quoad eius fieri potest, medemur desectibus, eruendo, quo duee fuerint usi auctores ibidem obvii, In his eminet Annalista Saxo. Sequituriginhaesi annales, vitas Pontificum et Sanctorum. Sigebertum Gemblaeensem Marianum Scotum monachum S. Galli, et Eginhardum iterum de vita Caroli M. Chronicon Hildesiense, ita tamen, ut fructuosiora tradat de creatione Melesiae eiusdem Hepidani annales, uidenses, Metenses,
439쪽
eiusd seculi rari vero Dimari aura cursum suum dirigere Anno DCCcCLII. magnam particulam erimit continuatori e nonis, adiungens Adam Bremensis expositionem hist ricam de Ottonis M. expeditionemnitati adversus Regem
Haraldum licet eam nec Vitichindus, nec Dimarus, aut alius quisquam antea mensem, tam magnifice memoreti Consentit etiam quam maxime cum Chronico Magdeburg,
eo quod hodie apud Meibomium habemus. Sed hic o
servandum est, illud Chronicon omne Brunonem de bello Saxonico describere, quod ne quidem in collationibus Chr nici eiusdem Magdeb. cum cod. manuscripto Dresd tomo fertio Menveni pag. 36o animadverterunti Anno MXCRnovum sontem Annalistae Saxonis detegimus, communem iniidem eum Conrado Urspergens Interea eidem nostro Annalistae laudes promeritae negari non possisnt sui vir lis teratus, bona, ut videtur, bibliotheca et tanta historici ap- Paratus ubertate instructus, ut multa per eum tradita penes alios si ustra requisiveris, quorum tamen adyta et penetralias paterent, melius nobis constaremus quod ad fidem iis decernendam. N;hilo secius tantae nunc in republica docta est auctoritatis, diei tuto valeamus denunciare testimonium, nisi in rebus genealogicis aut chronologicis amanuenses, ut fit, fuerint alucinati. Hac occasione non est quod oblu'iscamur Chronographi Saxonis, quem Leibnitio in accessi nibus suis historicis debemus. Is presso pede intuitur Arisnatistam, nec tamen dicto eius semper ita est audiens,' id quaedam, tametsi pauca, addat Historiam suam profert et e 1 tenda ad annum CLXXXVIII usque, quum Anntinia deficiat in CXXXIX. quamvis dubium nascatur, an hunc hodie habeamus integrum. Videtur tamen Chronographus
libros, qui praeiverunt illi ad manus habuisse, quippe non raro ea, quae apud Annalistam sparsa tanquam Hippolyti
membra invenimus, collegit, atque suo restituit eontextui. Diligenter etiam annos Christi et Imperatorum adnotat, quo nomme alterius superat industriam. sed revertamur ad Emeardi corpus historicum, ibique perpendamus Chronicam
440쪽
regiam S. Pantaleonis. Ea si exceperis ultimos annos, ni
habet sere quod non alibi saepius fuerit iam dictum. Annalistae Saxonis Rhegi nonis, et Chronici Urspergensis est apographum. Ex verbis tamen p. 9 3 i , qui iuxta μι-n domini Imperatoris eratntu ne patet, auctorein suisse exprimariis in republica viris. Martini vero utilensis, eo non Crasti Chronica multo minoris sunt momenti. g. 443 Fabricius Lindenbrogi Scriptores rerum germ. septentrionalium anno DCCVI. Hamburgi denuo edidit. quo pacto raritati eorum et dissicultati ulterioris usus consuluit, sed absque ulla necessaria tamen, limae intentione Popse quidem meusationis loco allegari, nullum codicem ho- me fidei calamo exaratum adsutile, quo verbi causa Adamo,
Bremensi uecurri medelaque parari potuisset Sed hoe non obstat, quo minus alia ratione in viam rectam rediissent operae et artifices typographici, si ipsis propmata fuissenste sontibus liquidiora. Nititur autem Adamus Eginhardo, vitichindo, vita S. Anseliarii, annalitas Metensibus et Ful- densibus,Rheginone, comparari quoque non sine fruita pota est Wolteri Chronico Bremens ex Meibo o. In princi .
pio libri secundi apud Adamum offendimus Daniam per Otteonem M. ad christiana sacra informatam. Otto nimirum Haraldum Regemmaniae bello subactum non alio modo regnare permittit, quam nexu laudati, et recipientem, se non obfuturum evangelii luci inmania. Sacra unda igitur christiano fit initiantur Haraldus, Regina, et filius Sueno, cuius nomen augetur ab Imperatore in Suenotio. Imperatoria. riter Episcopatus Stesvici, Ripae, Arhusae fundat, et Adaudagus, Archiepiscopus Hamburgensis, praesules eorum in. augurati En summam facti memorabilis, et per sinos aeternandi Nihilo tamen minus Viticitandus, limarus, continuato Rhegionis, Chronteo Hildesiense, Conradus mspergetas, Hermannus contractus, Sigeberius Gemblacetiis sis, Lambertus Sehasnaburgensis et quotquot anto Adamum Bremensem scriptis inclaruerunt, de eo silent, aut non ita referrent ut ille Aimalista s. autem integram narrationem