장음표시 사용
461쪽
Becharo, cerae sulphuri, aut ipsi plumbo liquefacto ineoqubtur. Plurima vegetabiliuin olea, cocta et exprelsa, et balsama, id optime solomi minime vero ipsius succini, et roris marini, et Caaeputi oleum aut stillatilia quaevis, tanquam quae nimis est avolare solent. Terebinthina, itemque balsamum de Copaiva, id praestant, ut ex iis coctum succinum penitus solvatur , frigorique postea commissum solidum fiat seagit que, ac deinde cum oleo terebinthinae mixtum, vernicem brevi secandam sistat Suecinum nitro eandenti iniectum hoc facit detonare, et in alcati convertit, brevi deliquescens. Succinum et alumen iunctim calcinata dant m regi PDrophorum flamma caerulea eademque luculenta conspicuum. I solum ignem experitur succinum impetrantur phlegma, oleum sal et carbo, hac quidem plerumque proin portione, ut sint pondera eorum uti numeri I. a. 3 18. Phlegma colore et sapore caret, nil ergo nisi aqua est, quam sequitur spiritus, acidulum, et quasi amarum saporem linguae imprimens, violarum sympum rubicundo colore tingens, et, si leni igne evaporetur, salis fuerint crystallos relicturiis Est hie sal manifeste acidus, non tamen vitriolici, aut cuiuscunque noti generis. Cum eo autem dota Auctor nume. rosissima iacit pericula, quae longum foret enumerare. Satis sit dixisse, salem eum ab omni alio diversum, suique, ac singularis generis esse. Pauciora experimenta Aulio imstituit cum oleo illo, certus quippe id petroleo simile esse; adeoque similitudinem hanc tantummodo vincere annis est Carbo, seu caput mortuum, adeo resistit igni, ut eius pars oleos partem terream, ne quidem post calcinationempe tres horas in crucibulo parum contecto lanam , relinquat, quemadmodum ex eo patet quod carbo tanto igne fatigatus nitro candenti admixtus id facit detonare. Ceterum ex hac ipsa massa magnes particulas serri eliciti His de partibus succini disputatis, quaedam adiiciuntur de natura et generatione succini. ineralem materiam esse putat Aurior, atque gigna non in mari, sed in gremio tellutis, ex quo per maris fluebas erutum id in littora eiiciatur. Atque hoc
462쪽
hoequidem satis ex eo intelligi, quod et mediterraneae regiones, ut Saxonia, Gallia, sicilia, aliaeque succinum sossio visae vini eructasse. Inde ansam arripit Auctor dicendi de eo, quod in agro Wisholiensi, ad alterum lapidem ab urbe Schamus Helvetiae, in satis magnis glebis subinde reperituri et ei, quod circa liuora maris Bestici in Borusita colligitur, prorsus simile est, igneque resolutum eadem pro
HERMANNUS OFFICIONE AN GENTE BILIMeus Di minis GEORG. HEMICI AVRERI, D. Rer
gi Gn Barii Aulici, Iur. Antecessori et Facult. Iuridieae Senioris in Academa Georgia Augusta. Gottingae 76 I. sumtibus Victorini Bossiges, i . plag. in s. Dignum est hoc opusculum, quod quam diligentissimo
commemoretur ita et Ayreriano nomini, et doctrinae egregiae summi viri, et Academiae Gottingensis dignitatii conveniens plenum omni genere optimarum animadversionum, et vere historicum est, cuius nunc momenta potiora lectoribus nostris indicabimus Hermari s illingus quis marit, neminem ut arbitramur latebit dux Saxoniae aquislonalis, et magnae illius familiae conditor Ddceptabatur
itaque diu, quid significaret vox Billingi quas opiniones Ro-quius in libello de origine nominis e cognominis c. I. e posuiti multum de Hermanno Billingo superiore anno meritus est Perill L. B. de Senckenberg, V. S. qui in libro, Gedanehemison dem tederaei lesiasten Gebrauch de urasten Teuschen Burgo undatarusrectis in dem nauMerion Reiis gesetam und Gristantiisen, i. e. de usu iuris civilis et publici Germanici veteris in recentioribus legibus ac consuetudinibi bus Imperii, docto libro et bono, varia eleganter et ingeniose de voce Billino habet , a quo noster auctor tamen, ut videbimus, aliquantulum dissentit. Verum haec deinceps. Sunt autem quamplurimi, qui Hermanno nostro humiles et Lil obscu-
463쪽
o leuros natalas assignent, inminat Adami memenυν duin, qui aliorum potius enarrationibus, quam suis peremptionibus, utpote recentior, scripsit quem deinde alii non
ignobiles scriptores onsecuti sunt, misitares enim saetuntatus parentes, idquo e Degariorum numero Niis fides Hermania Corneri, in Hii Lubecensis, tanta vita est, uestussiet e villa Stubensstoriae caruch gehom, aster v xiant enim nomina quadammodo, filium faciant quae vita ii urgensis ditionis est, non Thurinoae, ut olim quidam voluere. Quod quamquam non sit tale, ut obsit heroi ill tamen veritati litandum est. Id quod multi lanx ex optismis nostrae terrae historitas viderunt saltim esse; refutarunt.
que accurate ostenderunt enim eum ex Adelingis i. e
nobilibus fuisse quae deinde sic commata runt pluribustationibus, ut dubitari demo nullo modo queat, praeser fim postquam declaratum est, eius ex fratre nepotem comsanguinitate intonem M. attigisse, aliaque Mie rei idonea collecta simi quae tamen, ut solet in his rebus, fidem magis inclinant leviter ad hane rem, quam ut faciant certam. Potentes viri filerunt, et ari, a quibus ille ortus est, sinuncatus inter eruditos constat. illinivero, Billing, etc. idem videtur esse cum Williin, et Saxonico Wilehel nam τοῦ miniis sinaifieat; et est terminatio, uti in aliis quoque veteribus nominibus, quot observatum est a multis dossis viris B vero et Wiariter commutatae persaepe lint, uti pam apparet. Billino itaque et Willungi antiquissima nominaiunt, qua etiam inter reges Obotritarum, qui curer Saxo- .ibus toties congrem sunt, obversantur. Alii, ut Gundiu eius eum ex historia nossent aliquem Nebo, Nebsng N heiungo, comitem Haspaniae, e samilia antecesibrum Caroli M. ad hunc reserunt Hermannum nostrum, abiecta priorOlyllaba, ut Alemus nos Germani praenomina υποκο-Mκῶς
ut in vita communi videmus, decurtaro, quod neque apud maiores nostros adeo insuetum fuit. Sed id totum , ut alii dom viri viderunt, praeter coniecturam nihiI est. Nam neque id probari potest, eum Francum sutae cumquam so
464쪽
talla mater Francicam originem habuerit; sed Saxonem potius. Itaque haec tota res, quoniam nihil sundamenti U- sortes habet, in suspicionem vanitatis adducitur. Nomen ipsum immutatum persaepe, sed leviter, invenitur, in tota illa nominum ratio ubique vehementer variat, non apud barbaros Alum illos nostrae Germaniae scriptores, sed ei, iam apud elegantiores Graecos et Latinos Solemus enim Pere initarem appellationium, inflectendo ad nostrae linguae naturam mitigare, non nos solum, sed omnes. Alii a locis Liunt, ilium, quod apud veteres occurrit, quin etiam ab urbe
Billiekheim Billitheim, urbe nobili in veteri historia deris vant. Sed Mapud Phaedrum est, nisi sit utile quod si .peram sustra impendis. ita quoque hic dici soreasse queat. Quid enim
inde commodi etiamsi haee sciamus Germani in impono dis nominibus id spectarunt, ut omen bonum, aut laus aliqua, in appellatione esset, ut clarissimum est ita etiam hie Billingus posset significare inig e. i. e. semper aequus. Stilichio, i. e. hic est aequitas. Sic quoque Wichmanni.
quorum alter frater, alter nepos erat Bistingi o ri, ex eo videntur nomen accepiste cruod iurisdictioni praesent essent: nam Wic ut in Michbild iurisdictionem significat, et Man est vir Billingus autem s. Billungus noster, ita enim recte vox videtur esse , Hermam nomen habet, ne sine innificatione clarum enim in exercitis bello, Heer, virum denotati Nomen valde requens olim, sicuti neque nunerarum Est orta sic est similia Billinora in Merovingica, Carolingtea aliaeque. Erat autem tunc mos, ut ditiones c mirum a comitibus suis nomen traheren Dicta itaque est Bipingstaei et vicus etiammam extat Billinisausen. Ditio vero illa eam terram quae nunc Hardenberus esu viamque et ipsim Gottingam, pagum tunc, utingi dictum, MNeleiae s. NoaeAce prope Halam, complexa est. Fuisse
autem tunc id moris, ut terrae com bus adpellarentur.
multis exemplis declarari posset, si necessarium esset, plena enim est tota eorum texnporum historia Lina vero Illustris Se kenbergii rationem exponamus, Mami viri et optimi
465쪽
exempli verae generositatis. Ait enim a munere Hermai num nomen Billingi accepisse. Fuisse enim Camerae nun-ehim scamerarium, i. e. si latine reddere velis, contubernalem principis, atque adeo ab eo proximum, qui si rex impediretur aliquo tempore ex ulla caussa, ipse imperium administraret Rationes vero assere has. Adamum Bremensem et Annalistam Saxonem testari, Hermannum nostrum ab otione M. hoc honore assectum esse nam vocem mmistri qua in notanda dignitate Hermanni utantur id velle. Dici etiam vicarium potestatis, et sic porro, a Bremensi et Alberto Stadensi, alios porro historieos idem amrmare. Iam eum olim eiusmodi vir Ballivus, Baillis, Gallice dictus si id quo videatur assiae voci illini, putandum esse utrumque unam significationem habere, nomenque adeo muneris esse. Consuevisse vero veteres dignitatem nomini statim subiungeret, ut sicuti Gero Maratio, Burehaesurio, sic etiam sit, Hermannus Procurator i. e. Billing. Nam patrem He manni Billingum non putat appellatum, quod tamen ita essetis nomen gentilitium esset, historicosque, qui patrem quoque ita appellarent, aut ex errore id facere neque enim eum quem illi sic appellarent, patrem Hermanni nostri esse, aut illum quoque Ballisum antea, quamquam non tanta qua filius post hac dignitata fuisse. Grave quoque argumentum huius rei esse putat, quod fratres Hermanni cum posteris se inquam Billungos, sed alter se comitem, alter episcopum, dixissenti Quae omnia tamen habent,ridae Contra excipi possinta Tota autem res ab utraquae parte Comiecturalis est in summa temporum illorum obscuritate, testimoniorumque deseibi. Videamus itaque de iis, quae Illustris Ayrerus contra habet. Primum id non negat, apud
Germanos etiam, non minus quam alias gentes, nomina
familiis e gestis aliquando muneribus haesisse. Cuius rei
nobile exemplum est in Urethum, clara apud nos familia. Reedominos enim vox significat, et plura eiusmbdi extant, Mars hall, Camerarius, Truchses, et sic porro, eaquo pro veris no minibus sunt Vere enim is demum mobilis videbatur, Diottia ' Corale
466쪽
batur, qui ossicio aliquo tali defungeretur. Inde Archio
sies quoque multa, i. e. munera maioris dignitatis Caes res vero cum mira oseitantia haec a patribus ad filios, eum latifundiis etiam propagari sinerent, effecerunt, ut adeo πολοκέφαλον nostra Germania fieret, nomina vero illa Dequentius usurpari coeperint. Nam nomina illa dignutatis, oenig, erreos, ras, Furst, abst, et sic porro, apud nos etiam plebeias familias distinguunt. Sed inter omnia illa officia nullium Ballingicum occurrit, quod sciamus. Cuius quoniam nullum adeo, nec ulla ratione quidem vestigium invenimus, ne apud eos quidem, qui munera aulica
ex instituto numerant, Cum itaque omnia veterum monumenta hae de re sileant, fichionibus locus in rebus historicis minime concedendus est. Nam danai Bremensis, quam supra asserebamus, auctoritas non est tanti, hominis non nimiae fidei, cuius auctoritatem repudiant viri docti, cum de paupertate Hermanni patris testatur, negamus ei fidem
habendam hic esse. Neque illud sciri satis accurate potest, quo ille munere in aula Ottonis lanctus sit, quaeque vis illi
muneri subiecta fuerit nam ea omnia valde incerta sunt. Dicitur enim filiorum imperatoris rector, et fisco praeterea praeseelus suisse camerae, quo verbo omnia quae ad rem familiarem principis pertinent, continensur. Qua de re
non parva est apud Ayrerum nostrum disquisitio, qui diligenter evolvere notionem illam studet. Minus autem est Chambellanus, plus Camerarius, ut adeo noster Hermannus a minoribus ad maiora transcende it Meibomius praeterea negat Hermanno nostro educationem puerorum imp. commissam esse, quod eo tempore solis clericis id pateret. Amandabantur enim regii pueri in canonicorum et monachorum collegia atque ibi remoti a parentibus educabantur. Cuius rei multa exempla extant, et ipse Otto sic in filiis educandis versatus est. Prostant tamen non minus in contrarium aliqua. Ita in aula Constantinopolitana peculiare officium αιουλου μεγαλο i. e. eius qui liberos regios educaret, extitit. Susceptus is deinde mos a Carolingicis Ll 3 Mero-
467쪽
Meroringicisque regiuus est, ut extra aulam Gatos liberos, laico spectatae virtutis educandos committerent, qui deinde plurimum auctoritate et apud parentes et apud eos, quos educaverant, vahaere. Neque tamen negari potest hoc. I. alcis illis adiuntios fuisse alios, clericos, a quibus pietatem discerent pueri, sicuti quoque omnium ceterarum rerum poculiares singularum fuisse magistri aliqui videntur, quod tere omni tempore et ante et posthac ita sanitatum est. Tributum itaque est Hermanno Camerarii et Ba li munus coniunctim, qui dico, a qua voce ut videatur etram Balis livi vox, vulgo Baii, ita descendisse, tamen nondum inde es.seam, Billingum nomen dignitatis esse. Praecipue vero vox Ballis ea significatione, qua praesidem provinciae deuota ante expeditiones Cruciatas nota non fuit. Quo tempore cum reges imperatoresque miso pietatis affectu, si pietas est
stultitiae suae seque suumque populum, instigante episcopo
ROrnan immolare cum itaque eas migrationes gentium verissime dixeris, non expedrtiones, susciperent, alios com stituerunt, qui uterim rus dicerent, ceteramque maiestatem adhiberent. os Ballivos dictos esse aiunt, Comitum ante vocabumura usurpabaturi Erat enim is temporis mos ut Gniversalem in ova aliquo, iurisdictiones dicunt, auen. dispererrentur, etorum singulis praeerat GraVio, qu Gavi ne in diceres. Iam cum illi Graviones pes tantas cape- vendi, ut terras quas ante alienis auspiciis adminilitaverant. suis deinde regerent, nomen retinuere priscum, sed signi Leatio immutata est, ne quo ei inacia in praesectum, sed tetra cham, tit ita dicam, denotat. Erant vero alii qua si succent xiati prioribus vicecomites appellabant; Scarii, Centen rii, Decani, cubini, aclubmones, Rachimburgii iudices villarum minores, scales et cetori horum priorum imperis suberant, nam ipse comitatus in varios vicecomitatus denuo dividebatur, qui pro ratione sua Palutinatus , Marchionatus, Durggraviatus Laiadgraviatus nomine veniebant. Quae se me habent magnam Limilitudii rem cum Ballivialibus, qu
ruin et maiores et minores alii erant nisi quod sali viatu, iuni
468쪽
lanioris originti sun Sed eo tum et viseeomitum nom ala etiam post tempora Ottonis M. adhuc superfuerunt, quod
litterarum monumentis abunde constat Hermannus a
tem noster ante, quam ducatum acciperet, iudex Caesere et Uisrarius videtur fuisse in Saxonia serior Leuius rei non mala argumenta Heydenisichii assert. Nam Adamus Brome n sis et He molaus id clare innuunt, quomodo Herman nus ab uno gradu ad alterum prove sint, praecipue eum plures scriptores in eo consentiant, Hermannum Saxonia. aliquando praesuissct loco imperatoris. Quanquam enim eo tempore nondum dux fuerit, tamen ita ab historicis appeti
tur, quoniam vox Herrio et ducem exercitus, Et tetrarcham significat. Idque etiam ex armalium aliquibus manis
sestum est, ubi dicitur Scultetus iussi L e praefectus imbuti atquae omnium quae principi debentur ulla ratione OLficiorum, Se lineis qui issetis, postulat, Hulden, debita regia. Quod glossae per iudicem pedaneum interpretan stur, non e significatu Romano, quo erat, qui ad pedes prae reris sederet, sed alio, id est, ut recte Schoepstinus, qui stante pede L . extemplo ubi vellet, posset has dicere. Quae omniaria i alii viderunt, quibus se gradibus provectus noster sit, sed Μrarus V. Ill imprimis diligenter in hoc a
gumento vertitus est. Itaque eonstat e chronico picturat Brunsvicensi. magna auctoritatis ms, quanquam habeae etiam aliqua minus accurata, Hermannum nostrum, uti suae uir et corpore agili et animo servido , ita etiam maellis adversus Bohemos se valde strenuum prae usta ac post multae virtutis documenta edita, armigerum tinnis M. Rittam
esse, magnam dignitatem, multisque decoribus gravem. Accepit etiam mami favoris principum ea tempestato documentum, insignia elype de quibus varia elegantissime
dicit Verus, quae repetere nostri nune non est stituti. Sed Hermannus iam su Henrico Aucupe dux militiae suisse putandus est et dona militaria quoque alia virtutis ergo aecepit. Mox filius otionis ei traditus est, quem educaret.
O II apud ovem deinde valde gratiosus sui Auctores
469쪽
vero, qui perhibent etiam post mortem otionis I. apud sue.
eestarem otionem IL Hermannum viguisse', errant mortuus enim ante otionem I est, anno 973 Quedlimburgi, cum una cum imperatore esset, nisi forte id si excutiremus, eollegam patri cationem II fuisse. Sed coniecturae non contemnendae locus est, Hermannum non inmmisse liberos otionis I ex altera coniuge Adellie da Lotharii II. Ita.
3orum regis vidua, sed quos susceperat e priore gida s. Edilha Anglorum regis Eduardi fila, Ludolphum scilicet,
oui ao. 93a natus est . Ex illa posteriore Adetheida tres suscepit Otto M. filios, Henricum, Brunonem et intonem qui deinde Rurias appessatus est, quorum priores duo cito
decesserunt Rufus vero alios educatores habuit, non Her- mannum, quod satis constat e litterarum monumentis, dum otio M. in Italia esset, quo tempore Hermani us alia negotia habuit; fuit enim per absentiam imp. Saxoniae ut vidimus praesectus Nam privignum Caesaris, si quis Caesari privignus tamen fuit, educare non potuit qui si fuit, ad
ultus iam tunc erat . Mes iudex Caesareus, s comes palatsnus post, cum Otto M. secunda vice in Italiam pronicisceretur, vices imp in Saxonia, non vero ut quidam voluere, olim refutati a Psestingero, in universo imperio gessit Burg- gravius itaque tum fuit, nondum autem vere princeps, sed vicarius tantum Caesaris. Comites autem Palatini tanta amctoritate erant, . etiam contra comites provinciales Land- gravios iudicium darent, millime vero versa vice a Land.
missis ipsi iudicari poterant. Itaque absente rege eo plus poterant in ceteros illos comites, qui summi hahebantur, quibus cum maiores ipsi fuerint, merito secundi a rege habenturi iussentiunt tamen alii, negantque vim eam 3d Billingum nostrum pertinuisse qua de re in tantis tenebris nihil certum potest affirmari; sed plus tamen pro nostra
sententia potest afferri. otio vero, qui exacto quinqueninio pacata ex Italia redierat, Hermannum ducem Saxoniae conlintuit talem, qui vere dignitatem ducalem cumam perio coniunctam habereta Qua de re magna est apud a mores controversa. meaue enum constat, utrum toti Sax
470쪽
niae praefuerit, an vero parti tantum, perpetuone et haer ditario iure, an vero ad tempus oti Saxoniae non vide.
tur praefuisse quid enim proprium dein habuis et ipse imperator Itaque videtur tractum aliquem ei Caesar in ul-silie eam fortasse regionem, quae cis Albim paullo inserius iacet, et eam quae trans Alim ad Eidarum usque porrigitur, cetera sibi omnia retinuisio. Sasonina enim tunc regio valde late patebati inlli, ut Ge. Fabrici , Hermannum tantummodo Luneburgiae praeficiunt nimis arcte, ut putamus. Chronicon Brunsvicens etiam nobiscum consentit quod dicit eum partiti. circa Albim quae Slavicis erepta gentubus fuerint, praefuisse, quanquam id non negaverimus, Luneburgum etiam huc pertinuisse. obiter notamus etiam hoc, valde errare, qui existiment, tantum episcopos a Carol. M. tempore praefuisse Saxoniae, minimeque alios duces rexisse praeter hos, id quod gravibus rationibus olim devictum iacet. Sed ea tota quaestio, quibus praefuerit terris, quibus non, uti finem nullum aut exitum habet, uti solet in tricis historiae germanieae, ita etiam valde odiosa est. Nam ut ingenue fatear, mallem rediremus ad priscum morem, qui olim a probatissimis scriptoribus tenebatur, ut universa historia non speculativa uti nunc apud multos, sed practica potius esset, i. e. ut homines sapientiores essent cognita historia, quam ante fuerant. Sed haec hactenuu Haereditarium vero ius tale
Ita etiam poster Hermanes, quamquam regnavere, tamen
id e voluntate Caesaris qui nisi favisset nunquam id obtu
eives, quibus si quid aufferre vult princeps, nos resistere non possumus. Id quod nunc in Germaniae principibusllange seeus est. Mansit autem diu is honor apud posteros Hermanni, donec eius abnepos eum Rudolpho Suevo ad. versus Henrieum IV. rebellasset, qui victis ita quibus stetaxat partibus, amisit rebellione sua, quae fide ac constantia abavus meruerat . Sed alii alias asserunt caussas quod ul-