장음표시 사용
541쪽
pedati sunt, et varia potostasiaipsus vocabuli huius diligenter explicatur. Proprie quidem vernus idem valet luod vere natus deinde verna coeptum est dici et de servis, et de liberis hominibus, aliisque rebus vel domi vel in Latio, natis et factis ut apud Martiat. 3 epigr. I. verna liber h. U. in urbe lachic opponitur libro Galla, h. e. in Gallia cons cto obiter emendatus locus est D. I. et Terentii. apud quem Phorm s inicio. pro curialis vernulla es qui me
vocat, rescribpndum videtur eurialis ver la es qui re vocat. Vernae dicebantur etiam vernaculi, ita ut ricam apud Apuleium Metam. a. p. 9. pro quid vernaculi male censuerit roponendum esse quid vernulae Neque minus hominos aerumnos et miseri vocati reperiuntur vernae vid. Plautus Amphitr. I. 2s. Duodecimo Capite quaeritur denominibus servorum libonorumque deorum, qui ut iuribus,
ita etiam vocabulis, hominum liberorum gaudebant. Sed an ex ea consuetudine illustranda sit loca N. P. ubi Apo- soli dieuntur δουλοι valde dubitamus, quum certum sit, vocabulo Graeco δῆλος reddi tam esse a seriptoribus divinis Hebraicum Στ. Neque vero magis placet, quod cinne-gieterus verba Thomae apud Iohannem c Io 22. o κυριος μου su o Θεος κου intelligenda censet ex eo, quod servi servaeuue deorum et dearum deos suos atque deas nominarint
dominos et dominas quam in rem protulit titissum lapidis, qui est in templo vici Milli ε , in tetrarchia Neomagensi ad Vahalim, haud longe a Rheni divorti, quem titulum quum a nemine adhuc editum sciremus, eum repetere placuit, si quis sorte lectorum nostrorum vellet possetque lacunas eius explere. ast autem hie,
542쪽
MENfI NOVEMBRIS A. MDCCLXI. et
septem priores versus Vir doctus ita legendos censebat M.
Ideae h. e. Matri Id exdominaei fae Maternae aram et lucum consteravit Mutroni Marri, i omnibus annis sacrum in-Dsui XV . Kalend. Aug. et Natali Maternan Capite tιrtis decimo disputatur de nominibus eorum, qui natahbus restituti h. e. e servis et libertinis facti ingenui et anulis aureis do. nati essent in primi que de Icelo Galbae liberto. Is dictus est Martianus non Maraianus, a Marte, ut indiearetve fortis eius animus quod nomen a Tκcito hissi I, 3 appellatur equiso, in pro equestri cognomine datum est Icelo a Galba Caput quartum derimum totum est de nominibus Christianorum priscorum. Assumserunt nomina sere a vi tutibus, maxime Episcopi. bbates Presbyteri quod, nus Homobonus Episcopus apud Muratoris I 886 2: de datus Prestate p. 4l9 6 Contumeliosis h. e. qui coni
melia inicitur, Hus ms, qui subscripsit Regulae S. Ge
reae in Actis SS. Ianuar. d. a. p. 736. Hinc apud Gru terum p. os n. 7, ubi est Proiectus, legendum videtur Pro iectus. Etiam a rebus selidi tetris petierunt non raro nomina quale et Stere rius quod extat passim in cippis vetustis. quoquct inrirmitatem et imbecillitatem corporis ii mani significare voluisse videntur. Alia nomiri impon bantur sue is recens natis. alia baptietatis. Sic innocentium. Episcopum De. tonensem in Liguita reserunt Acta SS B land April. I 6 p. 48a, primo dictum fuisse vi ctium p eris nomine, sed inerum illud nomen acceptisse in baptismate. Caput quintum decimum agit de nominibus uxorum ita ut Auctor ab Uiri cuiusdam docti dubitat ovibus defendat seri tentiam, in dissertatione de uetate et stilo Miani c. . p. 26 p. Propositam, nomina maritorum ad uxores non transisse sive uxores nomina maritorum gentilitia nuptus non accepisse. Livia Augusti .uxor dicta e siuti a se tum quum esset eius uxor, sed quum rupto morte matrimoni , adoptio e ex t fiam to Augusti filia facta siet id quod duerte tradit Sue ton Aug. VI, etiam iacitu Anim , 8 neqvie repugnat
Plinius H. N. ao. Caputjextum Acimium complecticur
543쪽
nomina coniugum, explicatque in primis formulam uti tu Caius, ego Caia. Et quum Caius proprie signiscet bovem
aratorem attinguntur etiam alia vocabula a bubus taurisque petita, et ad constiges translata obiter explicatur locus Iustiniani l. a. I. de Nuptiis, ubi consortitam maris et seminae voeat dividuam vitae eonsuetudinem. Caput septimum deciamum agit de cognominibus priscarum mulierum, refellitque argumentum, quod Adversarius Auctoris sumsit e verbis ignoti cuiusdam scriptoris de nominibus Romanorum, Isapraenomina a Diris ira sunt, Caia, Mela, tibiis, umeris. Nam primo libellus iste est fetus posterioris aetatis deinde viri non sunt mariti, sed mares Capitibus quae sequuntur duobus perstringuntur alii nonnulli errores eiusdem Viri docti, quos attingere brevitas nos nostra non patitur. Caput vissimum quaerit de nominibus Augustarum quae omnes abstinuisse reperiuntur nominibus maritorum gentilitiis. Hactenus deprima opusculi Pa1te. Pars secunda, quae inscripta est Postumus, continetur Capitibus septem et decem: quorum summam paucis indicabimus. Postumus, imperante Gallieno, Gallias vicinas. que Gallus provincias tenuit, et eam Germaniae partem, quam nunc Belgae incolunt, ab incursione barbarorum defendit. In eius historia contexenda plus tribui debet fidei
titulorum numorumque veterum . quam negligentiae et v,
nitati Trebelli Pollionis. In titulo quodam apud Fabre, tum p. 686. vocatur My. Cue M. Cassanius Latinius Postmmus in numis autem modo Posumtis Aug. dicitur, modo I . C. Posumvr Aug. nunc IN. C. 'fumus P. HAK- nunc IN C. M. Coss. Lot. Postumus P. F. Aug. c. I.J. Constitutus est a Valeriano totius Transrhenani limitis dux, et Galliae, etsi non universae, Praeses. Qua de caussa in epistolam aleriani, apud Trebet Pollionem de 3o tyramnis c. a nominatur Praestra quo sensu occurrit idem vocabulum apud Lampridium in Alex. Se 32, et alibi R. a. . Utius barbaris Galliam recuperavit unde voeatur in numis
Esitator Gallia et Ee utor Galliarum. Sed Gallia his in
544쪽
inulis tam late patere videtur ut etiam Germaniae, superior et inferior, itemque Hispania et Britannia, intelligi debeant sc 3.J. Praefuit enim Postumus etiam Britanniae et Hispaniis quod o numis discitur, ita ut dubitari non possit se. 44. Dictus est Resitutor orbis et Paesor orbis ob defensam Galliam et Hispaniam. Fuit Pontifex Max. CosTHb potest. Pater patriae, etiam Proconsul. Consulatum autem in Gallia gessit, non Romae c. s.J. Sedes imperii eius videtur fuisse Colonia Agrippinensis quo pertinet nu-mus apud Smetium Antiquiti. Neomagg. p. 39, in quo est
hic titulus, IMP. z. os Tu Mus P. F. vG Co L. CL AGRI P.
Cos III r. nam sic legi debet, non e L. ut Sinetius edidit;
sigilificatur enim Colonia Claudia Agrippinensis. In eadem urbe fuit moneta, addenda monetis reliquis se Imperii Occidentalis, quae memorantur in eius Notitia, et tribus Gallicis, Lugdunensi, Arelatensi, et Treverorum cuius rei testis est numus, quem Cannegisterus dono accepit a CL Nun. ningio, in quo conspicitur simulacrum seminae, additis notis NON AUG. Etiam multis rebus aliis nobilitatum est idem
opidum c. 6.J. Ob Rhenum defensum ab impetu barbarorum numos videtur percussisse Postomus, in quibus legitur fALvs Rou INCIARVM qui fluvius vocatur bisorias propter duo ostia c. 7.J. Naves Rheni erant vel privatae, hoc est, Romanorum et Germanorum vel publicae. Inter publicas erat classis Germanica, de qua loquitur Hege-sippus de excidio urbis Hierosol. 2, a quem locum Correxit Uir doctus e Codicibus a se inspectis Classis illa diminiis, eis vel Fidelis, diversa a Britannica d. 8.J. faminarum euram habuit Postumus, Rhenumque munivit unde appellatus est Hereulis uagusinus et tusenien . Magulanus quidem, uod vocabulum nutricem, defensorem, tu orem,
significat, tu atavorum deus, cuius quatuor arae supe sunt in Batavis, templi autem unius vel tigium et Deuso.
niens ab Isaianis, ut deus, cultus est c. 9d Nomen ameepit a Ueusone opido, quod nunc Doesburgum nuncupatur c. to Obiter emendatur locus optici 1n vita Probi
545쪽
O. I 3. s. p. 46.I. Sed Postumus dicitur in mimis etiam Hercules Erymanthinus , quod confecit aprum Erymanthio non minorem neque alia eiusmodi nomina rara runt in numis Postumi R. LI.J. Caput duodecimum deplast formam imperii tyrannorum, Galliem saeculo, quod omnino duravit annos sere quatuordecim. Capita, quae sequuntur, tria, describunt aras Herculis Maxusini totidem quarum prirna. a. Is I . reperta est in vico Ualachriae cui vocabulum I sev I altera Bruxellis in Collegi Iesultarum, eruta in insula Batavorum tertia inventa est in agro Silvaeducensi. Capite sexto decimo quaeritur de simulacro Herculis Maguis sani et septimum decimum Caput diligenter exponit de Horcule ginio et Saxano, cuius quinque arae repertae sunt in lautumiis. Titulus quartae arae a Cannegiuero iam in libro de Brittenburg p. Ioa editus est sed quintae uiscriptio, a nemine adhuc prolata, ita habet:
Sed et de altera Parte satis dissit videtur. Sequitur ut de tertia videamus. Inscripta est vetita Pollionis Negligentia Uigata. Ε libello Trebellii, quem reliquit de triginta tyrannis, Oxcerpta sunt ea capita, quibus eaeponitur de Galliarum tyrannis, hoc est de Postumo Patre, Postumo filio, Lolliano, Victorino Patre, Victorino filio, Mario, Tetrico Patre Tetricci mio, Victoria. Singulis Capitibus subiectae sunt notas copiosae, in quibus hoc agit
Auctor, ut auctoritate et fide numarum veterum maxime, Pollionem convi,aciat natatis et negligentiae magnae Corriguntur passim e ba ipsius Pollionis ut p. I etiam aliorum, ut Eutropia P. Num varii nondum ed:hi
546쪽
describuntur ut p. ao . , alii spurii iudicantur ruti ii .J:amilia vocabula rariora, nec satis intellecta a Viris dossis, eriplicantur, quod genus implussum, inserariptus p. 92d et alia.
Haec de tertia Parte. Restat ut de Monumenti oden erdensis explication hoc est, de Parte quarta dicamus. Descripsit eam Auctor in rem Capita. Monumentum illud est lapideum. Tutulum eius primum edidit Cuperus ad Harpocrat p. 239: deinde Muratorius Thes. Inseripit p. 86 l. p. Sed imaginem totius lapidis exhibuit Hagenbuchius, in observat Criti. o. vis, quae cura Domitii prodiere, o X. XI. XII. p. 349. Eam Cannegirieras denuo contonis cum ipso lapide iussit a Guillelmo van de Souin, sacerdote Dodenu si densit is numentum habet paries tres, titulum, hominem discum iv. tem, et tutelam. Titulus hic est
Atque nomina quidem hominis sunt vel Romana, vel barbara. nam Veteranus ille fuit mixtus o Romano et barbaro, hoe ex barbarus natione, civitate Romanus. Hanc acceperat ab Imperatore Traiano, qui et ipse Marcus praenomine dictus est vid. Dio Cassius lib. 68 p. 77o. Solebant enim milites, maxime iis vicinisque in terris, assumere nomina eorum Imperatorum, quorum indulgentia consecuti essent divitatem id quod confirmatur fide tituli cuiusdam antiqui. editi pruno ab Hermanno Fley, in Annalibus Circuli Nosmphaliel p. 23, repetiti deinde ab Cupeii, et a Muratorio P. 33s quem Omne etem ipse deseripsit Cliviae in euius opidi agro suburbano nunc extatsapis, aranslatus illuc a Nininio Natavio, quum emtus es et ad Coloniam c. I.J. Fuit autem Traianus ille barbarus id quod cum nomenaeius, Iussi atω, docet, tun nomdi patris, Gaim ' o. tius quidem fuit antiquissimum nomen Romanum et Aego, IUM, Ago unum idemque videntur sisyificare, et duita Xxxo esse
547쪽
esse a verbo laxen, ut Traianus ille fuerit aut Germanus, aut Gallus. Neque insolens est, coniungi nomina barbara et Romana ut Liviquintilia in tituli quodam apud Muratorium p. 328. 3. c. a J. Etiam vocabulum Gai nu ostendit, eum fulisse Germanum aut Gallum nam Gais, Galfio, Gui . Gaesus Gesus Gifus, sunt nomina Gallorum et Germano. rum Gas certe a Transalpinis dicta sunt pila, quae propterea a Virgilio Aen. 8 66 I. s. vocantur Alpina Gaesar ad
quem locum Servius animadvertit, viros fortes a Gallis Gaesones fuisse appellatos unde patri Traiani nomen istud virudetur datum esse ob rem bene gestam. Solebant etiam cibues Romani barbara patrum nomina in monumentis apponere c. 3.J. Capite quarto explicantur verba ET ALAEAνROR. Veteranorum Conditio illorum temporum cognosti debet e titulis utriusque Codicis Nae et cohortes constabant hominibus eius civitatis euius nomen haberent: at suppletae tamen reperiuntur militibus eius civitatis, in mius finibus praesidia agerent. Sed tempus, quo ala Afro. rum meruerit ad Rhenum, ignoratur. Caput quintum aggreditur exponere alteram Monumenti partem. Traianus
in medio accumbit ad mensam cibis instructam in pedes eius stat puer supra Traianum visitur Victoria alata, et
utrinque leo rugiens nam in monumentis addebantur signa et imagines rerum, ut canum, quorum, puellarum se
vorum, quibus viri delectati essenti Tota imago referre videtur epulas in campis Elysiis. Sextum Caput persequitur
argumenta et ornamenta lapidis. Ea sunt vel communia, ut lectus cum pulvino mensa tripes cibus, poculum, sedios decussatis manibus adstans vel propria, ut 0nthesis. Droulum in mensa, mantile gutturnium, servus paenulam gestans, et tunicam infra paenulam quibus singulis accurate disseritur, etiam loca quaedam scriptorum veterum
emendantur, ut Terentii Adelph. 4, 2 46. ubi pro in sese legendum Uulae et omponii Melae a, , ubi vel ba sunt ita disiungenda. Inter vular, quo quisque meterfecerit referre, Derisima at frequent a mentis, bisque poeulis gus plura σ
548쪽
retulere, perpolint. B infer Atantes honos praerimur s. Manus decussatae non sunt signum hominis lugentis, ut opinatus eli Cuperus, sed otiosi, et iussa domini exspectantis. Mantilia insternebantur mensis erant villosa et fimbriata, sed mappae pendebant a coenantibus Capulseptimum docet figura Victoriae, non Tritonis, qui nullas habet alas, i significari amiculam M. Traiani quod eo valde probabilost, quod veteres solebant nomina hominum exprimere et demonstrare figuris pictisque imaginibus. Uictoriae autem nomen tributum sust multis seminis Leones possitnt additi esse vel ad iniiciendum terrorem laribus, vel ad significandam Traiani sortitudinem. Caput octavum ostendit originem sabulae de hospite mortuo, et de pecunia eius qua templum Dodenwerdens exstructum credatur Dod enim, praeter alia, mortuum, et Meer hospitem cauponem. notat mensa autem ante Traianum posita visa est imperitis numularia. At vicus ille ita dictus est vel a prato , cuius poliasib suerit Dodo quidam vel a typharum Utitudine, ut Dodeweret sit locus palustris et uliginosus vel ab anserumanarumve pullis, nam Dode etiam typham, et, ut omnis avis, ita anseris praecipue pullum significat. Caput nonum tempore quaerit, quo vixerit Iucmmareius. Uidetur autem vixisse Traiani saeeulo id quod et nomen eius declarat, et os imberbe nam Romani, quum saeculo ab U. C. coepissent bas bas ponere, eas alere denuo instituerunt aetate Imporatoris Hadriani. Et ut lapis primo ad sepulcrum eius posiutus erat, deinde turri templi Dodenwerdensis inserius ita ad Doden erdam propterea sepultus videtur, quod ibi erat via publica honoratiores autem cives, et in his veterani Maxum, tumulabantur ad vias publicas. Quam per occasi nem diligenter disputatur de aggeribus, sye viis militaribus. ad Vahalin et ad Rhenum. Decimo Capite docetur, Monmmentum ipsum esse e creta turrim vero templi Dode rive
densis e lapide Antunnaeensi, ita dicto ab Antunnaco, opido vetustissimo ad Rhenum.
549쪽
Atque ex his Actio poterunt existimare lectores nostri. quantae divitiae antiquitatis, maxims Romanae insint in hoe opusculo, quae invitare rerum antiquarum studiosos debeant. et allicere ad id diligenter legendum. In Addendis, prae ter epistolam Cannegiferi ad Auctor dissectation; de opsestolis Apostolorum idiographis, dignum quod memoretur est Monumentum Ualentis Bititralis veterani ex ala prima Thracum, quod nuper in villa Vulsena Gerardi Papenbroe-ekii fuit, sed nunc Leidae visitim et cuius argumento in mentum Monumenti Dodenwerdensis mirifice illustratur.
SOLIDITAS ET AREA SUPERFICIERUM FRG
porum ungularium resectorum a Cylindri rectis, quorum bases sectiones conicae etiam amorum generum ope
calculis in stigatae a IOSEPHO STEPLING, S. L Presbi. Auron. Speculae retensii Cou
tament. PraefDrenae et Lips apud Waltherum plag. . et 2 Tabb.
Inter eximias, in quibus singulari arie in applieandis reeen. tioris methodi, quae sub nomine calculi disserentialis adique integralis inclaruit, partes, merito reserendae sunt si perfigies ac corpora, quae ex sectione Cylindri, seu inflexa paulisper definitione cylindri Euclidea, cuiusvis corporis Q lindrie oriuntur, ac rusta Cylindrica corporaque ungularia vocantur. nituit quidem iam in iis considerandis sagax S reni Gregorii a Sancto minentM. Misi, d la Hire, Dequeti. ac inprimis in experienda recentioris Infinitesimalis calculi circa illa dexteritate ac universalitate Masu diligentia. Cum yero perquam reverendus Stemingiuae ad exercendam ele. gantem hanc Analyseos. Mathemqticae partem, hoc etiam Ungularum aliorumque Pustorum Cylindricorum genus ac, curatius considerandum assumpserit, et in iis occupatus Haliam, ab eorum via plane diversam inciderit tantum est ut eius labor in ordinandis, accurate demonstrandis se
550쪽
MENSI NOVEMBRIS A. MDCCLXI. ess
eo inandis iis propissitionibus, quaesum haec tingularia concernunt, et ab aliis iam consideratae sunt, supervacaneus fit, ut potius Auctor S. Reverendus eximiam laudemtur, quod elegantem hanc Geometriae partem in systema redegerit, illicitrarit, illamque iis etiam, quibus non datur saeuitas eam ex vastis et rarioribus Geometrarum Voluminibus perdiscendi, cognitam reddiderit Nos, ut eximium hoc opus commendemus, praecipua eius capita indicabimus Summe R. auctor erudite agit Cap. I. de Sectioni bus Cylindricis Cap. II de variis expi essionibus generalibus diversorum frustorum ex Cylindris resectorum Cap. III. de frustis cuneisormibus Ungularibus, et ungulis Cylindri circularis recti Cap. IV. de ungulis, aliisque seum Cylindri Paraboliei recti Cap. V. de Dusto cuneisormi ungulari, et ungula Cylindro - Elliptici et hvperbolici relli Cap. I. do stis cuneisormibus et ungularibus Cylinaborari ectorum, circularium, parabolicorum, ellipticorum, infinitorum gene-irum. Tanae Cap. VII accedit explicatio superficierum frustorum cuneis mium, et ungularum Cyuntiorum re
I GE NOVA EPISTOLARUM VARII ARS
menti VOLUMEN PRIMUM libros quotuor
Norimbergae 72o impensis heredum essecteri,a Alph. pl. ina. Vere hoe animadversum est, nihil minutum putari oportere,
in quo summi viri operam collocarint, atque id multo minus ab iis, qui ab universa illa arte sint remotiores quod multa prima specie inutilia videantur, quae tamen ideo non sua, H rem velis accuratius considerare. Et, si boni patris familias est, proipicere de multis rebus, quibus deinde ne opus quidem sit ita etiam philologi boni, multa anno- e re solent, quorum si nulla deinde utilitas sit, tamen id spectisti, ea, quae utilitatem habeut ubi opus uerit, praesto