Observationes ad Novum Testamentum e Philone Alexandrino

291쪽

απλαν φύ-ς , . χαριτος ἡξιωμένων Θειας '. Quid enim accepit prae ceteris p ne omnibus, non concretis δε- n, vertim et elementaribus naturae Implicibus quae deo raε sunt. Ibi d. p. 3O9. A, ο-- myΘονα τῶ ολωκρη τοῖς μερεσι ΔΕΔΓὶPHTAI τα αγλα ' Deus et toto a partibus largiter bona dedit. De Migr. Abrah. P. 4 I. Ε, I αμφοτεροι ΔΕΔΩΡΗΤΑΙ Ο Θεος τὸ ων κοιλω-αγαM MV το δοκῶν ων , ἔτος πήος αληθειαν ευδα ριων' cui ctus utrumque concessi, ut 5 nus et honestis et sit, et videatur, hic Dere beatus es. . De Congr. er. quaer. gr. p. 426. D, ρητορικὴ - λογι- κον οντως αποδέξει τον ανΘρωτον, ἐ-rμεληρῶσαι του .ἰδου κών εξουρεώ, ο μηδm των αλων μον η φυσις ΔE- ΔΩΡΗΤΑΙ, Rhetorica - rationalem vere faciet hominem, curans id quod ei proprium et eximium es, quod alii animantium nulli nqtura donauit. Iterum hic turbas dedit. Interpres. De Somn. p. II38. E , οι μεν οιλοι ebi νταν τοι διαφέρονται τῶν λαμβανοντων ' ex Θεος έ μονον ταυται , αλα αυτους tae νους ἐριυτοις ' , εμε γαρ ἔμοὶ ΔΕΔΩΡΗΤΑΙ mi εκατον τῶν οντων έαυτω , alii quidem conferunt disserentia ob accipientibus, deus autem

non solum haec, sed illos ipsos/bimetipsis, me enim mihi donauit et umιmquemquι eorum, qui sunt mimi.

. . . U

V. 9. A Θην λαβων του καθαρισμῶ) AηΘην λοιβειν est quidem oblitisci, sed hoc loco et alias dicitur pro negligere, contemnere, adeoque perdere et amittere, quam vim bene illustrauit κRgasius in Obs . Flauian. p. 4O4. Quibus tamen locis addatur eiusdem Iosephi A. XI, I3, I. Vbi ληθην ποιειλι eadem notione dicitur. Neque aliter Philo de Exsecrat. p. 936. C, ubi ait, quosdam le- sum contemtui et plurium numinum religionibus sedare, AHOHι τῆς συγγενδε υμ πατρίου λδασκαλιας, per neglectum domesteae et patriae disciplinae. De Somn. p 6ox. B. de iis qui laudari quidem cupiunt, sed lau-

292쪽

τως EHIAEAHΣMENOI, Putant - δε υμι dignos, honoribus ae titulis, eius qui solas vere sat et honorari debet, obliti. Caeterum pro ληθην λαμβανειν dicitur eodem sensu μνημην ὐ λαμιβανειν apud Philonem I. de Vit. Mos. p. 6oT. D, ουδενος επι τῶν ἀρχαίων MNAE' MHN AAMBANOΥΣIN, obliuisuntur veterum. Cons. ERNEI TI ad Callim. Del. 34. BVRΜANNus ad Virgil Aen. XL 866, ubi obliti Servius explicat ἀριελησαντες. ad i. Georg. II, 39.

v. 13. Δαοωον δε ηγου κοέ - διεγειρειν υμοις ἐν υπο- μνησει) Puto fas esse, mentim vesram acuere et excitare saepe monendo; pro υπο πιμνησκειν, quod est, aliquem admonitione inritare. Philo sic dicit libr. de resp. Noe p. 274. C, Meus enim sobrii hominis, ait, εγρηγορσιν

MNHMAIΣ ριεν υποβαλουσας ETEIPOMENO πραεεσι δε τοῖς γνωθῶσιν ἐπομεναις χρωμενος, vigiliam complexa cernet acute quidquid spectatu dignum fuerit.

excitata a memoria, et actionibus tali cognitioni rem gruentibus occupata. De Creat. princ. extr. τῖ AIAXINHΣΑΙ χαριν την τῶν φιλεπιτημονων MNHMHN,

ad EXCITANDO Iudiosorum MEMORIAM. '

Cons ad III, I. V. II. Mme την εμην ἔξοδον) Passim antiqui de morte, veluti de migratione loqui solent; inter quos numerandus Philo de Charit. p. 7o I. Λ, ubi de Mose

ait, ετοιμασαμενος τοι προς EEOAON praeparatis . quae ad exitum opus sui. Paullo. ante eodem sensu . μετα ισιν diXerat. Cons Luc. IX, 3I.

V. I6. οὐ γαρ σεσοφισμthοις μυθοις εξακολουθη, σαντες) Σεσοφισμενους μυθους recte videmur accipere de oratione, arti cisse ad decipiendos hominum animos excogia

293쪽

extogitata et exomata. Etenim σοφὼθ nonnumquam est, fucum facere, circumuenire. Λuetor a. Alleg.

τον νῖν, circumiterit Voluptas mentem, decipitque. De Ioselph. p. 53T. D, ubi est de oeconomo, scyphum, quem in Beniamini sacco condiderat, non ibi statim extrahente, sed apud singulos quaerente . ο δε - Em- . IZmo, ille autem - arte rem tegoat. Alibi eodem sensu reperitur κατασοφίζεθα . a. Alleg. p. IO4. B, . τέτων ηγεμων , ο σοφισπ επι ηος δωνος AnmN

τον ορον .is αληθείας αἰνοντες. Horum dux δε-phisa es, callidus ad inuendendum sermonism artificium, a quo decipiuntur, qui veritatis terminum tro tendunt. inutiae fraudu designantur voce σος μειοις de Cherub. x p. IO9. D, σοφία σοφ ειας αλοτζον ' η. ah γἀρ τἀπιθανοὶ ἐπὶ κατα eευν ανευδῶς Ab1ς, στις λυμαι--ται , εκπεπονηκε ' σοφία δε διοι μελετης των ἀληΘων το μετοι διανοίας οφελος επι - ορΘῖ λογουττεποροποι ' Sapientia alieni. a es ab assutia. Nam haec in probabilibus varia8 gloriae parandae cauissa versatur; sapientia vero curanda veritate, quod tum intellectu prost, rectae orationis scientia comparat. Caeterum de εξακολουθῶν notatum est in superioribus. Mυθοι

autem et λογοι promi scue dicuntur. Vid. fCHEPPER. ad Phaedr. I. Prol. v. I. VALESIus ad ΜAVSSACI notas in Harpocrat. P. Iaa.

V. I9. Βεβαοτερον GUrmatiorem, luentatiorem,se. oblata ista visione. Philo Piod omn. pr. lib. p. 87o Ε, οἱ τῆς φύσεως νομοι, ταν κοιτωθεν οντες BEBAIOTEPOI. naturas leges humanis Armiores. Tον προφητικον λογον Hoc nomine scripta Mosia designat Philo de Plant. Noe p. 23O. D, τον τεσσαρα

294쪽

δε εν τοῦ καταλογω τῆ παροτος γενέ-εως αποσεμνυνειν εοικεν ο II POΦHTIKOΣ ΛΟΓΟΣ. Quaternarium num rvm praeter alios legis locos, maxime in narratione de mundi creatione, magni facere videtur sermo propheticus.

V. 2O. προφητεια γε α ης, Iῖας επιλυσεντῶ νωιτοι Cuin viri docti docuerint, alae. Interpretibus Graecis ad explicandum Hebraicum nriti et verba επιλυ- et επίλυσιν adhiberi, omnem simul huic loco difficultatem absterserunt, sine omni controuersia ita vertendo: nullum vaticinium propriae, fera humanae deelarationis interpretationisve es. Quam sententiam verborum certiorem reddunt ea, quae de huius vocis, in declaratione rei obscurae, veluti aegnimatis, somnii, oraculi usu, e scriptoribus Graecis L. Eos Ius in Exercitati. Philol. obseruauit: Sed de interpretatione sacrarum litterarum aperte dicitur apud Philonem de Vita coni. p. 9OI. Λ, ubi de Therapeutarum instituto

ad inensam quaestiones e lacris libris petitas soluendi r τῶ τις τὶ των ἐν τοῖς υροῖς γραμμασιν, ἡ κ i πωλου προταθὲ, l. προτε- τι ΕΠΙΛΥ ΑΙ, φροντίζων μν ὐδεν ΕΠΙΛΥΣEsΩΣ, proponit quispiam qua Ilionem ax Deris libris, aut solati ab alio propytam, nihil da solatione siue interpretatione) sollicitus. De

Agric. p. I 89. D, τοις διπλοις mi αμφιβολους σταν ἐθιπλοῖ ταις διοι τῶν σοφισματων πιΘα- νοτητας EIIIATHι, Cum duplices et ambiguas dimones

explieat et sophismatum perfusibilem speciem dijoluit.

Est autem ἰδοι επίλυσις interpretatio humano ingenio profecta, nee diuinae reuelationi debita, quo sensu 'ἴδιον

dicitur apud Philonem lib. i. de viti Mos p. 64s. E, ubi Bileamus de se profitetur, λενω γὰρ έδεν ΙΔΙΟΝ, ωτύ αν ὐμηχυν το Θῶον, nihil ex mε ipso dicera

. ' 'o soleo,

295쪽

soleo, sed quae deus suggesserit. Nam Ii , spontaneum. Xenoph. Symp. 8, I3. ἀνάγκη ιδ ο κ s ἐΘελουσία.

προφητεία Similem sententiam de prophetis Philoponit Quis rer. diu. her. p. SIT. C, προφητης γαζIAION μεν sn αποφθεγγεται αλοτορο δε πάντα υπηχῖντο, ἐμερ', Propheta quidem ex semet nihiI pr loquitur , sed omnia 'submonente alio. Ad quem locum

N ANGEvs p. 3Io. TO. I. se cum iis facere ostendit, qui apud Apostolum ἐπιλυσεως in ἐμηλυσεους mutandum censent, citata hac apud Hesychiuin glossa: 'Eπηλυσις 'ἐπαγωγη. Quorum tamen conatus, pro irrito et inepto iam ab aliis reiectus est.

V. 3. Πλατοῖς λογοις ὐμας εμπορευσοντα0 Fictis sermonibus vos sibi conciliabunt: vos quaesui habebunt. Elegans Verbum εριπορευεβα , quod significat neg tiari , lacrum ex aliqua re petere. Hoc sensu dicitur spud Iosephum Ant. IV, 6, 8. EMIIOPEΥΕΣΘΑΙ τήν τῶ σωματος, οὐραν, corporis forma quaesim facere. Item XVI, 4, I. τήν ελπίδα EMΠΟΡΕΥΕΣΘΑΙ, spem variis artibus, veluti pecunia, aucupari et captare. Vid. CAsΑvBONvs ad Athen. XIII. p. 869. Hinc Hiose in aliqua re tractanda vesari. Philo εμπορευεβαι φιλο- σοφὼιν de Vit. Contempl. extr. de Essenis ait, μετὰ

παλιν την συνηθη φιλοσοφίαν EMΠΟΡΕΥΣΟMENOIrim γεωργησοντες, pos preces quisqva in suam rasiam secedit, ad c fuetas artes iterum sudiose tractandas et

elabor dar. De Merc. mer. non rec. p. 863.

μή - άβέλητον EMIMPEΥΣΗι καιοπραγἰαν, mribi curiose artessas ex improuiso calamitatem. Sed magis huc pertinet locus e lib. in Flacc. p. 984. D, Hli s. Lampon

296쪽

II. Lampon ENEΠΟΡΕΥΕΤΟ την τῶν δικαςων, venalem habebat obliuionem iuditum , h. e. obliuione eois Tum utebatur ad lucrum saciendum , ut aliter quam ipsi iudicassent, in tabulas et commentarios referreti. Heliodorus Lib. VI. c. T. τον Κνημονα EMIIOPEΥE- ΤΑΙ ποικιλως εφελκομενος, quae verba bene explicat EusT. SUARTI Us Anal. L. II, 3. sic: Naufeles in G, mone omnibus modis pelliciendo, ita attentum se diligentemqu8 gerebat, ac f ad negotiationem aut mereaturam aliquam, rei faciundae excubaret. ' iv. 6. Πολεις Σοδομων-ΓομοGας τε ακτας κα-ταΜοφῆ κατεκρινεν) Philo de exscidio harum urbium sermonem faciens, his inter cetera, verbis utitur 'de Abrah. p. 369. Ε, 'μὰα μοι exs μh ευανδρῆσοη πολεις τροφος τῶν οἰάπτορουν εγεγενηντο, ο- δ ειο λἰΘων - Ελων κατασκευα3 ΤΕΦΕΛ κ- λεάη κονις ' unus dies frequentissimas civitates in busa suorum ciuium vertit, fructuras vero lapideas et ligneas, in cinerem et minutiss- mum puluerem. 'Tποδειγριοι Phrynichus et Thomas Mag. praecipiunt, dicendum esse παραδειγμα. Uid. tamen ad hunc TRILLERVS et ceteri Interpp. p. 68r. Usurpat Philo de Cons ling. p. 329. C, o ,γεννηθεις μέ τοι Vms μενος ἐς τοῦ πατρος οδους, προς ΠΑΡΑΔΕΙΓMATΛ αρχε- τυπρο εκεινου λεπων, ἐμορφου ειδη ' τῆ ἡε χειρονος ρινατολῆς ει ΥΠΟΔΕΙΓMA το λεχω , genitus maxpatrem imitatus es, et qualia vidit exempla, tales fommauit species. Deterioris autem Originis sxemplum etc. Quis rer. diu. her. p. SIT. A, mi ταδλοι ἄν τις εχτιων

alia exempla ad confrmandam rei veritatem proferri. v. 7. 'AΘDμωνὶ Ἀθεσμος de hominibus rarum est, ut adnotauit in obseruati. κYpRivs, dicitur enim de rebus, ut apud Philon. 3. Vit. Mos p. 683. Λ, παν-

- τως

297쪽

τως τὶ κανουργῶτοι των AOESMΩN, procul dabis aliquid contra leges patratur; sed εκ Θεσμος quod idem est, sic dicitur in libro qu. det. pol. ins p. I66. E ΕΚΘΕΣMΟΣ δε κω εκύφυλος πῆς , ο τον τῶ Θεοῦ ὀφθαλμον οἰομενος τι παρορῶν ' nefarius et alienus est, quisquis putat dei aliquid latere omlam. De ipso Sodomitarum flagitio dicit Philo lib. de Abrahamo p. 369. A,οχριας EKΘΕΣMOΥΣ μεταδιωκοντες, versi ad nefarios e cubitus. Ibid. C, εκφυλους - ΕΚΘΕΣMOΥΣ συνοι , immanes et nefarios coitus. Item de Gigant. p. 288. C, τὰς ἐκνομους κ)Η ΕΚΘΕΣMOΥΣ ομιλιας τε κm μίξεις ἐγνωκως ο νομοθετης οἰναρῶν, legislator comcubitus intesos et illegitimos sublaturus. v. s. OIA Solet. Sic Philo de Decal. p. 76O. Ε, τους Οὐφεληκοτοις αντωφελειν &ῶνα ΓΘηρώd OIAE . πεπωδευτα , Besiae pro accepto benescio gratiam ν pendere solent et in moribus habent. Conf. C. BARTHIVs ad Claudian. I. de Rapt. Pros. V. 16s. V. I3. Mῶμοι Philo a. Alleg. p. 87. A, ολην την ψυχὴν, διοι το μηδενα εχειν μηθ' σήπιον, μητ ρικέσιον MΩMON, ο σοφος καθαγιαζει ' totum animum, quia nihil nee inuitus, nee sponte vitii admissi, sapiens consecrat. Est apud Homerum Il. B, 86. μωμος, ubi Scholiastes

minor explicat per ψογος.

'Eντρυφωντες si τρεις απάτας αυτων) Philo deIos p. 333. E, Iosephum, ait, epulas quibus fratres exceperit, iussisse fieri modicas, quod noluerit τας μερων ἀτυχίας ENΤPΥΦΛιN, inter asiorum psn riam deliciis uti. . v. I4. Δελεάζοντες) V. ad Iac. I, I4. Vsurpat Philo Quod omn. pr. lib. p. 869. Ε, τοῖς δ' υπ ηδενος συμ- AEAEAZEΣΘΑΙ at hi nullis capiuntur ill

rebris. Ibi permutatur cum ἄγειν. v. I s. 'Eξακολουθησαντες τύ οσῶ τῖ Βαλααμ

'Oδος τῶ Βαλααμ est consumn Balaami de perdendo Populo

298쪽

populo Iudaico, data inconcessarum libidinum copia, de quo tradit Philo, de Vit. Mos. I, p. 648. E, qui locus paullo longior, hic adscribi commode non potest.

Quod autem additur ος VPον αδιαίας ηγαπησεν, etsi in narratione Mosaica non disertis verbis tradatur, pra nata a legatis oblata accepisse, tamen auidum isti homini ingenium non obscure exprobrat Plillo, apud quem haec leguntur eodem libro p. 643. D, ἐ-ὶ τῖτον ἐξέλεριπε τῶν ετήρων τινάς, παρακαλῶν ηκειν, mi ΔΩ PEu τας ια, ηδη παρων, τας δε δωσειν ωμωλόγει, ad hunc rex mist amicos aliquot rogatum ut v mret, alia repraesentans dona, alia Ie daturum pollicens. Et paullo post, ετεροι δ' ευΘυς ωτὶ νην αυτην χρέοιν εχειροτονλτο των δοκιμωτερων, πλειω μεν επιφερομενοι χρηματα ' περοδοτερας δε δωρεας υπικνέμενοι. Alii vero iterum ex honoratioribus ad idem ossicium eligebam tur, plura munera asserentes et maiorum donorum spem facientes. Caeterum οδος pro ratione dicitur in eadem narratione p. 64T. Ε, εἰδως γαρ 'Eβραοις μίαν OΔONαλωσεως παρανομίαν, δια λαγνείας ακολασίας - ατ ος - ασεβειαν ἄγειν αυτους εσπουδασεν, cum sciret unam rationem perdendorum Itidaeorum estis legum e -

temtum, per voluptates et libidines eos ad impietatemsrahere conatus es. Item de Confust ling. p. 329. C, ο γεννηθές μιμουμενος τοὶς τῆ πατρος ΟΔΟΥΣ , natur patris facta imitatus.

εραν, obuio divino viso et iamdudum conspecto, territabatur mimaI, homo autem non videbat, quo magis argae

retur

299쪽

retar eius supiditas ; tunc enim brutum perspisatius erat quam is, qui se iactabat videre non mundum solum, v rvm esiam ipsum mimia rectorem conditoremque. i Supra v. II. etiam αλπα dicebantur ab Apostolo, quae imantia muta recte intellegit Eo CHARTvs Hieroeto. I, 2. cum linguae usu, tum Glossarum, in quibus muta besia, ζωον αλογον explicatur, adductus. Cons. Vo Rissaeius de Latipit. Selecta p. 237. Sic Philo lib. Quis rer. diu. lier. p. 483. E, de Mose, ' λαλος δε ουτος οἰχνοφλωνος - βραΘ λαρησος AAOTOΣ ειν- δε- κων, ἀνευρίοιετα Loquax ille parum vocalis et lingva tardus et paene mutus, reperitur. v. I 8. 'Υπέρογκα γάρ ματ οτητος φθεγγομενοι Alias υπέρογκα dicuntur supra modum ardua et di in Ita. Philo de Carit. p. TIT. E, γαρ οτι τουτὶ τοπρῆγμα ουχ ΥΠΕΡΟΓKON μιν, ουτε μιακράν αφεςως, ουτε κατα τον Θέρα ανωτατω - ἐκατιρῶς της μεγαλης Θαλατlης , Ait enim non esse nimis arduum hoe negotium, nec e longinquo petendum, non ex aethere, nec ab exfremis Oceani Mibus. De Praem. et poen. p. 9aa. D, ου γαρ TIJEPOTROI κ βαρυτερα τῆς των χρπομε- νων δυνάμιεως α προταξεις εἰσίν. Non sunt enim nimia nec gravι0ra, quam Ut perferri posent viribus accipientium. Hoc loco autem commode intelligitur de ν hus supra modum magnis, quemadmodum oγκος πλg- του, magnas divitias significat, et ap. Demosthenem in Philip. or. I. p. II. Λ, δυναμις υπερογκος et ταπεινή, sibi opponuntur, copiae amplae et tenues. Et eleganter Interpretes Alexandrini Dan. XI, 36., qui locus classicus est, 'υπ-ογκα ponunt pro Hebraico NSp . Nec

anter Philo de Spec. legg. p. 779. B, ἐῶ λεγειν τας τῶν βασιλεων MEΓΑΛΑΣ - ΥΠΕΡΟΓΚΟΥΣ ευπραγίας, omitto illas magnas et instentes regnm felicitates. V. I9. γαρ τις mr,nroes Cum casu secundoningit Philo verbum hoc de Migr. Abrah. p. 4M. Λ, ΟΤ

300쪽

τῶν φανομιενων παντα τροπον HITHNTAI, qui quovis modo Dineuntnr a rebus vi bilibus. V. 2O. Εἰ γαρ αποφυγοντες - τέτοις δε παλιν ἔριπλακεντες) Philo de Abrah. p. 334. Ε, ου ΦΥΓON-ΤΕΣ επιτηδευριατα μοχθηρα, αλ' ουδε την ἀρκυ-

τοῖς ΠEPIHEΣONTG, nec ei germi Icelerata sudia, sed prorsus manserunt ab iis integri. C A P v T III.

V. I. Διεγειρω υμῶν - τήν ειλικρινῆ διάνοιαν) Dicitur hoc verbum de iis, qui alterum e somno suscitant, nunc pro, in memoriam reuocare, admonere. Simillima sunt ista Philonis de Temul. p. 263. D, αρορτατος ο εχτις Ἱκης ερως, ἐχΘρος μεν υπνου, φίλος δε εγρηγορσεως. διαινμοις ἔν γ ANETEIPΩN-παρα Θή- των αἰει ΔIANOIAN, ποι τριχοσε περιφοιταν αναγκαζω ' Impigerrimus es amor frientiae, inimicus somno, amieus vigiliis ; proinde semper excitans et impellens et acueny cogitationem, cogit eam obambulare omnia. Si c

acue mentem eius, st. discipuli. v. 6. 'O τοτε κοσμος) Totus orbis terrarum, cum

creuit conuenientem, ut omnes eius saeculi homines deleret uno diluvio. Mox dicit: πάντα τα μερη της γῆς '

rati,

라틴어 텍스트