Observationes ad Novum Testamentum e Philone Alexandrino

261쪽

NON TΛ το οἰκειον ὰγον, animaduertit praeesse inriti P. quemdam aurigam gubematoremquι, operas sui sa-hiti prouideat. v. s. 'H γλῶσσα μικρον μέλος ε Hi, μεγαλαυχει) Eleganter hoc verbum dicitur pro fuerbire eiusque vim illustrat wEΤsΤΕΝ Ius ad h. l. To. II. p. 669. Nos pro instituto Philonem adhibemus. Sic autem is li. de Creat. Princ. p. 73o. τί δῶ MET, AAΥXEIN ἐπεμβομνειν συμφλοραις ετερων, Quid opus es supra bire, et infultare olimιs inferiis. De Nom .

Hoc quidem scadere euenit sopientiJ ut idem fuciat, sa

mu e ferri nee inso Urere, ob innnitatis mortalis condemnationem. Honestius est σεμνυνεθαι, ut patet ex quod det. inc pol. p. I 8O. C. Oλίγον πυρ 'ηλίκην υλην ανοι tes) Vocem υλης, pro lignis, strue omni noque omnibus, qujbus ignis . nutritur, commode accipi polle, plurima Philonis exempla demon strant. Quis reta diu. her. p. 324. C,

262쪽

64 IN EPIs TOLAMΥAHι σπινῖφθαι τυφο κενον ζωπυῆσοι ' Non pudet querelarum, quasi negata sit hominum generi sapientia, quam poteramus seu scintillam in fomite fumaute reda

cendere. De Somn. p. II2O. E, ὼς φλογα ημμDον τε κιώ λαμποντα ἐν ἀφθονω TAHι νεριομενον, tamquam summam accensam et splendentem, in copios alimentis pasentem. ibid. p. II33. ἀφροσυνης κών ἀκολασίας εθιπlεις φλογοι, πολην αυτy καν αφθονον εχτιφέραον ΥΛΗN, Inripieritiae et intemperantiae ataeuissammam, multam ips et copiosam addens materiam. De auro, Bringento metallisque quae sub terra latent, reliquis, dicitur li. Quod prob. lib. p. 87 . B, μιεταλευεται πολη

ditini, in planis montanisque quaerendo aurum, argentum, cuprum, ferrum, caeteras species. Maior tamen, si deflua accipias, sententia est. De incendiis siluarum C As AMBO Nus ad Sueto Tib. 6. Florus II, 2. more ignis qui o&ιia r populatus intendio siuas , interveniente smmine abrumpitur. v. 6. Φλογίοσαι τον τροχον της γενέσεως) Censent quidam φλογίζειν osse perdere, interimere, cladem inferre; quam sententiam iuuant Philonis verba, quibus summam perniciem, quam importunitate et vehementia perturbationum cupiditatumque mens perpetitur, designat, a. Alleg. p. Ioa. D, τοτε γαρ, ει δει ταλη- Θες ωτῶν, ἐριπίπρατα ΦAE MENOS ο νῖέ , των

hus et sminilia in eam congerentibus. Coniectura GRoisTII, ME IN SH et aliorum quorundam, τροχον, cursum legendum esse, aliquo modo confirmari loco Philonis possit, Quod prob. lib. p. 88a. D, λεγε es Στόος,

263쪽

st. 3 1 4 4

I A C o B I. - 46s1 ακεδονων τας Δαρδανίδας γυναῖκας άυι- κακον δουλειαν υπολαβουσας, ους εκουροτροφο ατ δας M. τοβαθυτατον σῖ ποταμῶ -τών ἐπιφωνουσας, αλ' υμῶς γε ου δουλευσετε, πρὶν δε α ξαβ β ου βαρυδαίμιονος ΤPOXEΩN, ἐ-τε κοντες, ελευθεροι τήν αναγκαίαν - πα τριτην oδον περαιωσεθε. Νarrant male nes etiam Dardanas mulieres , quae fervitutem credebant miseriam turpiissimam, suos pueros quos in ulnis ferebant proie-ebse in fuminis gurgitεm, acetamando: Vos certe non serviveritis, sed priusqMam infelisis vitae cursum arer di animi , falisa libertate compendiariam atque necessariam viam decurretis vis imam. Neque enim opus est emendatione H. STEPHANI, pro refingentis σου schediastis. VI. c. I8, sed recte habet, quod

huc reuocant τροχον αρματος ex Λnacreonte, cui vita

illum accedit, aut eius attegum accipit. Sic ap. Cieer.

Nat. D. I, 14. Deus OCCURRIT NOBIS in preci

bus, optatis, votis. v. 9. 'H χαρα εω κατήφειαν Elegans hoc nomen est, quod, cum semel tantum in libris Novi Teissamenti occurrat, ut accurate intellegatur, scriptorum Graecorum lucem desiderat. Significat autem moerois

264쪽

466 IN EPIsTO EAM. rem, moesitiam, quae vultu ad terram demisso declaratur. Quae vis eius etiam ex voce συννοίας cognosciis

tur, quacum saepius iungi solet. Sic Philo de Iosepho P. 39. C, επιων τους δεσμοτας οροι ΣΥNNOIAΣ κε ΚATH DEIAΣ γεμοντας μαλον η προτερον τὼς ευνου- ους, cum obiret vinctos, animaduertit togis undos et moestores solito eunuchos. 3. de Vit. Mos. p. 678. B,

nescit, gaudente animo subridera oculos hilariter, scuteodem moertnte, submitti ac deiici. Eodem modo ve bunu κατηφῶν aliquoties ut Quod omn. prob. Iib. p. 883. E, Dος δε ου μονον λυπουμDου αλοι κ σφοδρα ΚATHOOΥNTOΣ, vim ex his valde non solum contrisam, sed etiam doloris Agna vultu praeferente. Ibid. p. 884. A, χρος χαριεντισμον υπο τῆς συνηθους ἐκεχει- ρέας, Dp φ οι αλοι ΣΥNNOIAΣ γεμοντες ΚΑΤΗΦOΤN, ετραπετο ' ad iocos es versus ex consueta hil ritate, aliis rimisso vultu moerentibus. De Somn p. IIas. C, oθων - ως ἐπ ανδραποδισμῶ ηομ πορει σων κατασκαφν πατ ιδος, πενθῶντας τε η ΚΛTHOOΥNTu, videns - tanquam capta, vasata delet que patria, lugentes et deiectos. Nec aliter κατηφὴς apud Ciceronem ad Attic. XIII, 42. Venit ille ad me, κ,

ἰοντων ΛΠΕΣTEPOTNTO ' Tanquam in pata mercedem

265쪽

dem recipientes, qua diu ab retinentibus eam, defraudati fuerant. v. s. 'EΘρεψατε τάς καρῖρις υμῶν, ὼς ἐν ημερα σφαγης) Hac elegantissima Apostolus locutione indicauit, quae mala a diuino numine imminerent, dum ii otio et luxu dimuerent. Similis locus est apud Philonem in Flacc. p. 99o. C, ubi Flaccus de salute sua desperans, queritur: σιτία μοι - ποτα καθάπερ τοῖς

Θρέμμασιν Em ΣΦΛΓHN δίδοτ ' Cibus potus qua mihi praebetur, scut maictandis pecudibus.

Intelleguntur imbres, de quibus Hebria ei utuntur nominibus o pSU diu vel tauia et quae conis iunctim nominantur Deut. XI, I 4. Ioel. II, 23. et alibi. Iam cum rani, tauu sint pluuiae istae, quae decidunt simul semina sunt terrae commissa, ut demonstrauitvvLLERvs Misc. Sacr. VI, 16. siue autumnales, si comparetur sIXT. ΑΜΑΜ A Antib. p. m. 38T, Enp, 2 nv autem pluuia haec, quae fruges, cum lain adoleverint, essicit ut proueniant laetius et uberius, hoc est vernalis: denique Apostolus Alexandrinorum Interpretum verbis viatur, apparet, eadem Hebraica nomina eorumque vim ipsum in mente habu i sse. Vtrumque imbrem Graeci, noriminatim Hesiodus 'Eργ. v. 4IO, appellant οὐριον ομβοον, et κωρίους υετίς, Vt Philo de Praem. et poeta. p. 926. A, τοῖς τάς υροπρεπεις ἐντολὰς φυλα ουσιν ο ουρανος ομ-

ΚΑΙΡΙΟΥΣ ΥΕΙ ΟΥΣ , inicis res facra praerepta seruabunt, his, coelam demittet TEMPESTIVAsplauias. Sic Latinis tempestui imbres dicuntur. ConfGRo NouIus ad Iustin. XLIV, cap. I. Maneat igitur vox υετος in possessione huius loci, e qua nonnulli eam deiectum luerunt. v. II. -υπομενοντας In afflictione conflanter.' retrouονὴ, constantia. Philo de Ios. p. 34. D, pallium,

266쪽

ait, quod uxor Potiphari ostentabat, non indicasse sibi vim esse factam, sed την ΥΠOMONHN, ην TREMENNEN ἐκ της γυνακος, patientiam illius in perferenda

Muliebri inissUia. . Το τελος Κυόιου ειδετε) Monet wΟLFIus , ne de morte domini I. C. intellegamu sed alteram interis pretationem, de felici eventu, quo amictas Iobi res munificentia Dei recreatas scitnus , auctore SCHOETTαGENao commendat. Neque tamen, quid absurdi in illa, sententia insit, equidem demonstrari posse arbitror. Τελος est euentus, exitus, non nunquam mors. Philo de Agric. p. I98. C, τῶ μ, δη τοιῆτον αποβαίνει το TDAOΣ. Et huic quidem talis exitus obvenit. Christus autem subeunda morte ad gloriam est reuocatus. V. IT. 'Hλίας ἄν' ωπος χ' Ομοιοπαθὴς xl ῶν Non tantum refertur ad imbecillitatem ut videtur plerumque accipi; vid. woLFius in Cur. sed ad similitudinen earum rerUm, quae eiusdem naturae sunt. Sic enim dieitur apud Philonem de Cons Lingu. p. 32I. A, ονπερ τροπον, οιν ωπορνεληνες tu, εληπι, βαρβαροις δε νυν βοιδεβαδεοι ouογλωρίοι διαλεγονται τμον τον

φρανρPM. Tας δε γάρ ηδονας κώ αηδείας αληλοις α φεροντα, δια ομοφονου συνηδετο - συναηῖζετο, ins τουτων το Ομοιοτροπον - OMO IOHAOEΣ ευρισκετο etc. Quemadmodum ulinc homines Graecι eum Graecis, barbari eum barbaris suae linguae et fermonis habent commercium p eodem modo et omnibus in rebus, ubi alia quid vel facere vel pati conueniret, accider8 solebat, ut, et calamitatibus dolerent, et si quid ad communem utiliatatem pertineret, laetaremtrir. Nam voluptates et dolores fetum communicando neque garidebant et dolebant, et morum assectionumque smilitudo aptid eos reperiebatur.

267쪽

v. 18. 'H γη εβλατη τε τον κα ρπον αυτης Dicitur ατανειν vel reciproce, ut Mattia. XIII, 26. Marc. IV, 2'. Nirere; vel active, ut nunc edere, fundere. Sic Philo de

V. 2O. Πλῆθος αμαρτιῶν Vt Philo dicit de Opis, p. II. B, Θεαματων κ μ ακουσμάτων HAHOOΣ, Copiam eorum, quae ad oculos auresque oblectomias pertinent. De Abrah. p. 367. B, τα ΠΛΗΘΗ τῶν αρ Θμων, n merorum multitudinem.

268쪽

PRIOREM EPISTOLA Μ

μιώτερον χρυσίου , τῖ απολυμενου, δοι πυρος δεδοκιμια μενου) Pretiosor ut si confantia ve-

.sra auro perituro, quamuis igne probato. Sic eἱ απολλυμ ενοι apud Paullum a Cor. IV, 3. pro perituris dicuntur, ut regna peritura, apud Virgilium Georg. II, 498. Sic Philo hoc ipsum verbum eademque Enallage temporis usurpat de Profug. p. 4 4. B, ουκ οἴδας οτι ναῶν ιλωτης μεν παραλαβων σώζεBoes Am κενήν, ανατρέπει ' κυβερνητικος δε οἰνηρ, κm την AHOAAD, MENHN πολ ακως εσωσε; An nescis imperitum, s --vem acceperit, quae ferriari post, subuertere, gubernare autem edoctam, interituram saepe ferasare γ ubi obiter ob serues Callimachium respici Epigratia. I9. Ναυν o uaerim ειδεν ἀπολυμενην. Nec non lib. I. de Uit. MOs. p. 6IT. E, άτοι δε τον Θεον μετευσαν οιδον λα- βων τοὐν AIIOAAΥMENfὶN, illo Mose) deprecante, deus misertus es pereuntium. Quare opus non est emendatione DORVILLII απολελουμενου, quo aurum lotum indicetur, quam ad Charitonem p. Tos. proposuit, qua in re vir ille non attendisse videtur ad potestatem particulae δε , quam, si per quamvis vertas, omnis dissiculistas remouetur. Iam porro, διοι πυ6ος δοκιμαζομενον. alias uno dicitur verbo πεπυρούμενον. Sed utrumque eoniungit Philo I. Alleg. p. q. D, φργησις ἔν είκασε

269쪽

ἰν ἐν τη τῖ Θεῖ σοφία, Prudentia, qnam cum auro' comparauit, metallo sincero, puro, pretioso, igne Dectato probatoque, illit quidem es in dei sapisntia. Similis denique locus de Sacr. Ab. et Cain. p. I44. B, O TIMI ΩΤΕΡΟΣ XΡΥΣΙΟΥ λογος, Sermo quovis auro pretiosor:

v. IO. Περὶ ης σωτηριας εφεθτησαν ins εξηρε ροσαν προφῆτα ) Verba ἐκζητῶν et ἐξερευναν composta Cum praepositione, non solum eandem quam simplicia vim notionemque habent, sed etiam per se ipsa peculiari quadam emphasi plane carent, quam eis nonnulli imperite tribuunt, eodemque modo hic, ut apud Homerum διερεβα et μεταλαν saepius coniunguntur. Ista autem verborum vis, quae alia nulla est, nisi in aliqua re consideranda, inquirenda versari, hi sce; quos posuimus Philonis locis, ut arbitramur, illustrabitiin Sic de Temul. p. 268. D, ω μ τοι βουληλέη τις υποριηδεμιας αλης κωνοτὰας Θεας ἀγομενος, ENEP NHΣΑΣ τῶ προτεΘAG -αλ ω, τας Eκατων αγω γοις ἔθη κω νομους επιεν - τον απαντα εαυτῖκατατρίψει βίον, καν ο&ωνι χήσατο μακ ρῶ κ ρ ἐδεν ἡτὼν πολα ἀδιερευνητα ms άπερ σκεάia ηαμ αφωνα σει καταλ.πων, quod quis velit omissu retentioribus spectaculis, inquirere in praefens eaput diligentius et examinare sngulatim instituta, mores, leges - totam vitam in hoc conteret vel longi Omam, nihilo miras tamen pleraque eius tonsiderationem e fugient. . De Gigant. p. 292. C, 'Aλαμ, ανΘροπος ουζαῆ, την τε μεταρσιον - την αἰθεριον φυσιν ΔΙΕΡΕΤ ΩN, Abram, coeli homo, si simis aethereaeque naturae contemplator. Quod deus sit immut. p. 3IT. B, πεδ το ορος πορευσώμε ,

270쪽

Eτινοσῖν λογον EPETNΩNTEΣ - καταφρονητικῶς εχομεν πάντων ἴσοι taθος τε η πεδι σῶμα, Ad momtem ιran imus, hoc es, assueti cum sublimibus versari potentiis et e specula res con erare rationesque Iingularum indagare - contemuimus externa omnia et corporea.

, De Abrah. p. 33o. Λ , ἐ-εἰ τους νομους κριτα τοακολουθον αναγκαιον AIEPEΥNΛΣΘΑΙ, Cum posuistordinis ratio, ut, de legibus quaeramus. Ibid. p. 373. A, η- ρσοι ἄλα περιτιος νῆς φρονησει συμβιῶν πωθaΔIEPETNAΣΘΑΙ et quidquid alind cnriosa mens cogitando solet quaerere. Sic verba ακριβῖν , ἐξεταζειν et Ρευνῶν in eadein signi ficati one ponuntur iii lib. de Migrat. Abrah. p. 4I6. E. Et quid opus est plura congerere, cum vel haec satis perspicuam verbis Λpostoli

lucem asserant. V. I2. Ela α ε Θυμῖσιν αἴγγελοι παρακυψαι Verbi παρακυπlω vis et potestas non disteri ab ea, quam verbo ἐρευναν inesse paullo ante probatum dedi- mus , quare etiam audiendi non sunt, qui ei praecipuam attribuunt eiDphasin. Quae ita commentitia vanaque est, ut cum leges linguae, tum usus contrarium doceat. , Apud Demosthenem quidem, ut demonstrat Index Reiskianus, usurpatur pro: euryta velut atquε obiter inspicere, rem attingere tantum. Sic prorsus est apud Philonem de Abrah. p. 366. B, αλ' ὐδε οσον ΔΙΛΚΥΨΑΙ μονον, ac ue introspecturos quidem parumper. Λt idem ita utitur verbo δακυψα , ut coniungat cum ερευνῶν. De S/ci Ab. et Ca. p. I44. Ε, σκοπῶμεν, ἴπως την γυμνασωμεν - ΔIAKΥΠTUN

라틴어 텍스트