장음표시 사용
281쪽
fervant, vi aliud nihil, nisi quae ad deum einque virtutem pertinent, cogitet. De Somn. p. 579. C, το μέγεΘος καθαπαξ τῆς ΑΡΕΤΗΣ τῆ τοι πάντα μεγαλου Θεῶ μή συνεωρακοτων - εςι τοιονυθ' υπολαμβάνειν. Isce opiniones sunt prorsus Qvorantium virititis dei magnitudianem. In fine eiusdem libri p. 6O2. C, τον Θεον- τιλει- ψεις ευδαμιον σοι, αλιο - υμνους ἱεροπρεπεις gηλως ἐγχαραξεις, ἴνα μιη μονον λεγνς ευτροχως , αλά ηομαδνς μουσικούς τάς τῶ οντως APETAS, Deum incessau-ier laudabir, facros hymnos inferibens tabulis, ut non stium expedita oratime, sed etiam carminibus muscis eius qui es, viritius cribras. De Nom. Mut. p. IOT3. B, πολη δε αγνοια νοα cειν ράς Θεῖ ΑΡΕΤΑΣ, τάς αβ ε-
θαι - ἀκράτους μιδ γἀρ ἀναγκοῶον ειν- τας τῖ Θεοῦ APETAΣ, Magna rescitia es censere, humanum animum dei virtutes firmissimns et solidi simas posse comprehιmdere quidem dei virtutes puras ese necesse es. Ν
que tamen errant, qui Apostoli verba de . henignitata liberalitateque diuina interpretantur; imo firmis linum sententiae suae praesidium, cum seriem orationis, tum locum parallelum et Epist I, 3. τῖ καλεσαντος ημας
δῶ A91ς ἀρετης, qui nos inuitauit gloriosa benignia
tate , habent. Quae ipsa vocis notio et potestas confirmatur Philonis auctoritate , de Charit. p. III. B, ἐπαποδυετα δ' αυτος αυτῶ Mns ἀγωvὐτ , πολυτροπος οὐν ApETHι κει τινι ευτροπίοι χραρμενος τάς καλάς υφηγησειs. Ipse legislator se ipsum sup rat et vincit, varia Ii erasitate utens et mansuetudine ad hona insitasta. Coinraemorat autem ibi legem, de agno nondum lacte depulsi, non mactando. In superioribus praecesserat ἄχρι --ἀλογων ζωων το επιεσώς ἐπιτει - , aequitaten etiam ad bruta extendit. 'Eξαγγελειν autem pro ἐτανῶν dicitur, quod ad virtutes dei
celebrandas satis est eas commemorare, nec laudum Omnamentis
282쪽
IN EPIsTODAM Lnamentis opus habent. . Philo de Plant. N. p. a3I. A, ubi condito mundo a Deo ira inister quidam eius rogatus, num quid adhuc desit, respondisse narratur, deesse
mim enarrationem operum dei laudem esse susscienti am, nullo egentem additamento ornatas caussa addito, cum ipsa expers mendacii veritas sit pro laude cumulatissima. Nota sunt illa Ciceronis p. M. Mirc. a. militis est rarita copia, quae non dicam exornere, sed ENARRAE RE C. Caesar, res tuas gesas pessit. Τῖ ἐκ meοτους υμοῖς καλέσαντος Philo a. Alleg. p. TO. C, ΚΛΑΕΣANTOΣ σε τῆ Θεῖ προς μετουσίαν ἀρετης , sum tibi copiam Deis frenit consequendas
v. II. 's ς παρο κους . Phlo Quis rer. diu. her. p. 3I8. D, τω φιλαρετω κατοικῶν ου δἰδωσιν o Θεος, ως D Olaειαρ γῆ, τω σωματι, αme ΠΑΡΟΙKEIN ως ἐνάλοδαπν μονοη ἐλτρεπε -- παντος δε φαύλου συγγενες το σωματος χω6ιον εν ω μελετω δατοικεῖν, ω NAPOIREIN ' Amatori virturis non concedit deus, ut tanquam in terra patrio habitet in corpore, sed inquisi. num agat in eo, tanquam alien θω - omnis autem improbi cognatus locus corpus es, in quo incolam malit, quam peregrinum agere. Cons. Cic. Off. I, 34.
V. I3. 'sac υπερεχοντι ut cpibus et potentia visenti: ita υπερεχοντες apud Philonem, quibus Opponuntur ἐλαίονες, 3. de Vit. Mos. p. 69s. Λ, ων το
283쪽
σις των ΕΛΑΤΤΟNΩN, οῖα ηγεμοσιν υπηκοων BDτι-ειμιενων ἐπι συγχυσει - τῆς ταξεως: quorum alte- , νtim ad deprimendos potentes, alterum ad augendos mis res pertinebat, scut contra imperantes insurgentibus subditis, ad confundendum Orinem. ' v. 16. M- ὼς επικαλυμμα εχοντες της κακιας
V. 3. χρυσίων) Vim verbi περ Θενα in ornando amiciendoque indicauimus supra ad I Cor. XII, 23. Quibus hac opportunitate oblata, alia addere visum est. De Agric. p. ao9. D, ubi tamen de ornamentis non corporum, sed aedium dicitur: οἱ δε κονιάματα rim ληρος κοσμον α νυχον Ουἰως ΠΕΡΙΤΙΘENΤΕΣ, qui album ut nugas, ornamentum spiritu cessum etibieulis adsint. De Nom. Mut. p. IOT . D, Homines alios deincipiunt, ω-ερ οἱ προσωπεια καλὰ αιχλας ο νεσι ' REPITIOENTES, ut qui myonas pulcras turpibus f in mis adhibent. Nec aliter Lucianus Lexiph. p. n. I9T. Ald. καρπωδεσμιά τε αυτω II EPIOEIΣ, eum armillas ipseircumdediisset Ad κοσμον autem siue mundum muliebrem quae reserantur, cognosci potest ex his apud Philonem de migr. Abr. p. 4O3. B, τον εαυτῶν ΚοΣMON
284쪽
res, anulos, dextralia, acus eriuales, Omni auro comfecto corporis mundo redimentes pietatis Omamentum.
v. 4. 'Ο υπlος τῆς καρδιις ανθρωπος) A Paullo Rom. VII, 22. ο εσω ἄνθρωπος vocatur. Plato τὼ έντος ανλωπου meminit cum alibi , tum de Republ. IX. p. 389. Philo hinc recepit sua de Gig. p. 288. D, o ατ ος ἀλήθειαν ANOPIMIOS, homo verus. Quae etiam ad lectionem ανΘρο-ος contra alteram κάονος, defendendam valent. V. 6. Mη φοβουμεναι μηδεμ αν πτοησιν Nullo timore perterritae. Apostolus praecipit, ut feminae non vi, metu, malo ue coactae, sed sponte liberaliterque officio fungantur. Πτο αν autem et Ulρησιν Fauorem, Nehementioremque metum significare, vel haec Philonis verba demonstrant. Quod det. pot. ins. p. IT . D, οτριν παλμιωδες ἐν xkυχῆ παθος ωμον γενοl cs κνησμός η γαργαλισμὰ-Mονῆς η επιθυμίας , ἡ παλιν συμες τε - ΙITOIAΣ ἐκ φοβου κω λυπης ἐμποιουν , cum quassans in animo affectus exacerbestir, prurires et titillationes ex Voluptate aut cupidine, aut contra morsus et pauores ex metu et trifitia assereny. De Congr. er. qu. gr. p. 436. A. έν αρχη μύν τῆς γενε σεως ἡμων η ψυχη συντροφοις τοῖς Σταθεσιν μονοις χ -- , λυπας, αλγη-δοσι, III OIAIΣ, ἐπιθυμίας, ηδοναῖς, A nativitatι animus nos er eoalitis assectibus utitur, trifitia, doloribus, timore, cupiditatibus, voluptate. Quis rer. diu. her. p. sI6. C, ubi sermo de populo, consuecto mirariculoso igne, victimas post sacerdotum inaugurationem die octauo incendente , perturbato et η γάρ τοιαυτη 'εκπληξις, ΠTOΗΣIN GV καταπληξιν ἐμπομ' Isa enim Ferturbatis pavorem ae Aporm inducit. De Decal.
285쪽
bus territet; ιi assemis timor vocatur. De Exsecta p. 934. B, ubi poena scelestis denuntiatur haec, λαον απος κουφοτατος δι' αερος cyερομενος τοσαυτ ἀγωνίαν κm IITOIAN εργασε η, οσην βαρυτατος πολεμος ἐκ δυνατωτερων εχ ῶν. Frondis vento agi rataε vel iensi us Itrepitus, tantum pauorem metum qui incutiet, quantum pauissima bella cum vaticis hosibtis. Sic de consternatione equorum apud Philostratum Iun. Imag. p. n. 322. ο δὲ - mOIAN τοις ἱπποις προσέβαλεν, Lis autem - pauorem equis incussit. V. 2 o. Ela ἡν ολίγοι τουτλιν ικho J-διεσο Θησαν δ υδατος) De diluvio Noachico verba 1acit Philo a. de Uit. Mos. p. 662. C, κατοι δἐ τον μέγαν κατακλυσμον , ολίγον δεου φανα τῶ συμπαντος αμΘρούπων γενους φθειρομενου, τον Nῶε οἶκον ατταΘη γενέθαι παντος κακῶ λογος ἔχει, In mogns diluvio, quo irrersum propemodum genus humanum interiit, με domus prodittir euasisse ineolumis. Conferantur se quentia. ΔιασωΘῆναι apud Philonem 3. de Vit. Mos p. 69i. D, submersi Aegyptii in littus eiecti sunt a fluctibus, αναγκρυα Θεαι γενησομενοι τοῖς ΔΙΑΣΩΘΕΙ- ΣIN, ut meundo nectacula esent iis, qui esent servati. Sed cautiores simus WEΤsTENIO , qui huc plurima verbi exempla congessit alteira et inepta, in quibus hanc vini habet: e pericula sematum in aliquem locumvenire; eum Petrina verba significent: in qua arca pe
287쪽
ν MOAIΣ Ητὶ τον ριονον σωτῆρα Θεον, plane destitatie suo, nullam aliunde auxilium 1 rarius, insentes, nolentes, aegre tandem ad deum, qui stolus fernare potest, s recipiunt. De significatione formae ο γε - μολις eiusque variationibus videndus DOR v ILLI vs ad Charit. p. 34s atque Interpp. ad Thomam Mag. p. 6Ι9. ed. Bern. Porro I. de Uit. Mos. p. 646. E, MOAIΣ ἐνενοησεν, aegra tandem intellexit. Mογις, vix. Philo in Flacc. p. 98I. C, μογις - δοιοι ἡ πεντεκαδεκα τῶν διακονικων ἀγδραποδεον επηκολουθηκει, vix decim aut quindecim serui comitabantur.
Πῖ φανῶτα ὁ Φαινε θοes , comparere, conspici, h. salvum esse. Sic: repente eo aruit incolumis, Sueton. Λug. I4. 'Aφανες contra de re quae intercidisse, iu- interiisse putetur ap. Callim. Epigr. 43. a. Philo 3. de Uit. Mos p. 696. A, commemorans, de populo alios hiatu terrae, alios fulmine absumtos aeque periisse, ουδετεροι, scribit, EΦANHΣAN, nam utrique dissiparuerunt.
288쪽
cunque aggreditur aliquid agere cum superbia, Deum irritat. Quibus simillima sunt de Vies off. p. 848. λ
TAT MENOΣ, Rachelem autem diligit, collactans. eum Gfectibus et exercens se ad temperaratiam, R LSTENSqua omnibus rebus sensebilibus. . De Sacr. Ab. et Cain. p. 138. B, προς ἔκατον ἔν ο υρος λογος ANTI-
ΤAXOEIΣ, tym . Hortim singulis RESISTENTES
V. 8. Λεων ἀρυομενος γ Ωρυομα proprie dicitur de
Hierogo. I, 2, a. Add. Casauboniana p. 37. g. Sed ta-inen Philo de Somn. p. 38I. E, leonibus attribuit: - γαρ τε το χρεμετίζειν IAION, mi το υλακὶῶν κυνος, η, βοος το μυκα Θοι , . το ΩΡΥΕΣΘΑΙ AEON-ΤΟΣ. ἴτω - ἀνθρωπου το λεγειν κρη αυτος o λογος. Et ita usurpatur ab Interpretibus Alexandrinis pro H braico INU, pro quo Aquila interdum βρυχαBM. Est autem fremere; nam leones , cum sunt irati, fremero solent: quo pertinet Senecae locus de Ira I, I.
289쪽
Ως πάντα ημιν της Θειας δυναμιεως αυτῶ τριπρος ζωην-ευσεβειαν δεδωρη aDης Vocula ώς interpretes turbauit, quibus in promtu non erat, eam cum alias, tum participiis iunctam, sic poni, ut abundet, nisi forte explices, squidem, nempe, non satis Latine. Sic Plato Phaed. g. 43. α ε τοίνυν ΩΣ ερῖντος, ubi ώς Latine exprimi non potest. In Crat. 38 Θαώων λεγε - ΩΣ εμῶ ἐνδεξοριενου. Xenoph. Agel. I, 3I. παροφγγειλε δε my τοις lamτευσιν ἐμβαλειν, ΩΣ
dictus suopte ingenio, ut qui nec vitium es, nec vitiosa actio. 3. Alleg. p. Io88. C, παρο κώ μετα την τελευ' την επι εμπηδαν φασὶν αυτην ,αρδανJ s Σ κ προ- την γινομhην, mi υ ζαν φΘετροριενην. Δεδωρημhης, et vf. 4. δεδωρηται accipiendum est aetiue, quod etsi inusitatum non est, tamen interpretibus non satis diligentibus et exercitatis, non parum difficultatis obiecit Quo magis nos operae pretium facturos speramus, si
290쪽
hoc ipso, quo Petrus utitur verbo, exemplis e PhiIona petitis illustremus. a. Leg. Alleg. p. 98, P, ωσπερ δὲ πν
Θεος,ουτω τῆ σπουδαιοι ψυχῆ πληθος ἄφθονον αγοβων ΔΕΔΩPHTAI ' Sicut autem sen Hur omnia tristia deus
at sapienti illi Abrahamo, hospitii apud ipsumsumti caussa, Isaacum filium, gratiam perfectis mam obtulerunt. De
Sacr. Ab. et Ca. p. I3s. C, Θνητω δε ουδενὶ, κ ιν αγα- Θῶν Irae πόνων ἡ φύσις ΔΕΔΩΡΗΤΑΙ Mortali quiadem nemini, 'e labore adipisci bona natura emesi . 'bid. p. 147. A, μυHim ημῖν η φυσις ἐπιβλαλοντα ανΘραπτων Visti ΔΕΔΩΡHTAI, Plurimos Ny nobis natura, e -- .memtes humano generi, navit. Quod det. pol. inc p. 178. A, μετοι δακτι δε κω τω σοφω της scis Κλησεως 'Aλααh, ω κώ το χοειρειν επιγεννημοι σοφίας holeμων λυπην ΔΕΔΩPHTAI, misy oppellaticinis etiam famemtem illum Abrahamum participem facit, cui etiam eo dium , sapimtiae fetum, excisa tristitia donavit. Male nimirum interpres: donatum est. De Temul. p. 26S. D, de chamaeleonte et polypo, τον μεν γε φασι την Moαν iαλα δοντα, τοῖς εδαφεσιν ομοιουθα καθ' ων ε Θεν ἔ-ων ε τον δὲ ταῖς κατα Θαλωήδης πέροπις, - ων τε αξητ , ταχα που της σωτηφιου φυσεως αλεξ κακον συληψεως ΔΩPHΣΛMENHΣ την εἰς το πολυύματον αυτοῖς τροπην φάρμακον ' Illum alusit -- tabilem colore semper loca referre, in quibur degit: humevero faxa quibuscumque adhaeserit, forsitan natura proinvida donante hoe versatilis eoioris remedium contra eapimrae periculum. Quod deus s. immuti p. 3O8. C, H .