Observationes ad Novum Testamentum e Philone Alexandrino

271쪽

PETRI.

.hMMEεται τις, η τοῦ μὴ πειθαρχειν σοφῶ, At siri cauillisque sedatis, voluerint penitius rem introspicere. scient, non alia δε caussa quemquam plorallirum citius, quanis sapientis monita contemserit. Sic quoque δώνακυψ , pro Intelligere, cognoscere. De Temul. p. 264. E, κίον βιασαμενος τις inro περιεργίας η τῖφιλομαθῆς ἐ5ελησο AIANAKΥΨAI, καθαπερ οἱ Στε-

πεσων υτε ses, Si quis curiosor aut discenni cupidior conetur accuratius cognoscere, tanquam luminibus orbati enfans prius quam aliquid apprehendat, prolaraus firmstratur. De Leg. ad Cai. p. IO OO. A, EIΣ ηγεμοναης IJAPAK AI βουλευματα, animi ad imperandum nati nosse, l. capere confli a. v I8. 'ori ου φθαρτῶς, αργυρίω ἡ χρυσίω ελυτρωθητε) Φθαρτα sunt fixa, caduca, qualia auri argentique pondera etiam apud Philonem dicuntur de

παρ εαυτοῖς φυλαδετε Θησαυρον, M. εν ω XPΥΣΟΣ - APΓΥΡΟΣ ίσία IOAPTAI κατάκειντα , αλιοτων οντων κlηματ in το καλμευον, Haec o mystae recondite apud vos et tanquam thesaurrim seruate, in quo non auram argentumqurres corruptibiles stae sunt, sed verarum possessonum pulcherrima. De Congr. er. qu. gr. p. 44Q. B, ουκ ΛPΓΥPON Gὸ XΡΥΣON τιν , ηαλο των ἐν ἴλας ΦΘΑΡΤΑΙΣ , sumit non argentum aurumve, aut aliquam aliam materiarum torruptibilium. v. 23. Το δε Κυ μ μενει εις τον αἰωνοί Non parum elegans locus Philonis de Uit. Mos. II. p. 636. ubi aliarum gentium iura legesque subinde mutatas, perpetuam autem legis diuinae Iudaeis praescriptae firmi. tatem commemorat, τα δε τέτυ βεβοαρι, ασαλευτρι, ἀκραδαντα, καθαπερ σφραγῖσι φυσεως αυ-- σεσημανλα MENEI παγίως, ας is ημεραε

272쪽

κοθυος ὁ ' Huius sola firma immobilis, inconcula, tanquam naturae Agillis ob nota manet, ex quo scriptas, in hodiemum usqπe, et spes es mansuram per omnia suula immortalem, quamdiu sol, lana, eaelum totusque mundus manilit. i

v. 6. ἐν τν γραφν pro περιεχετα Philo a. Alleg. p. 6 I. D, αναγκη γαρ EN τάτοις HEPIEXEΣΘΑΙ, neeesse enim es in his coaetineri. V. 9. Βασίλειον ἱερατευμα, εΘνος αγιον ) Istius Dominis potestatem declarat Philo de Abrah. p. 337. E, πην δε πε σεμνον ' Προοιδα περιμαχητον δεος ειυς ἐπιλεγομενου BAΣIAEION IEPATEΥMA - ΕΘΝΟΣΛUON οἱ χρησμοὶ ,cαλοῦσι, Hunc venerandum remis-nem et probatissimum, sub uno genere comprehendunt divina oracula, dum gentem sanctam vocant et regale sa

cerdotium. - -

Ο τως τοις ἀρετας ἰξ9γγειλητε Sic διαγγελε . dicit Philo de Ios. p. 349. D, η προνεια τῶ νεανίσκου πανταχὼε ΔIHIT AETO , prudentia adolescentis LAVDIBVS ubique FEREBATUR. Pro quo δι-

habet in plurimis locis; v. c. ide Congr. er. qu. gr. p. 44O. D, 'Aκον γάρ νδενὶ κολαζειν ἐμπρεπες, . ετι μη λογρο ενι, ος αν τοις του ενος A TETAΣ - μονου Θοῖ καλῶς AIEEEPXHVI, nulli avditioni vaeare decet, nis uni orationi,' quae virtutes solius dei detenter exprimat. Quin autem αρετη de universa virtute diui accipiatur, dubium esse non potes. De reta diu. heri P. 496. A, την μεν διανοιαν, ἴνα μηδεν αλο, η τὰ πε δη ν των METe N αυτῶ διανοῆση, intellectvin servant,

273쪽

fernant, ut aliud nihil, nisi quae ad deum eiusque virturem pertinent, cogitet. De Somn. p. 579. C, το ρύγβος καθαπαξ της ΑΡΕΤΗΣ τῆ τοι παντα μεγαλου Θεῶ μιήσυνεωρακοτων - ε ἡ τοια υθ' υπολαμβάνειν. Isce opi-isiones sunt prorsus Quorantium viristis dei mognittidianem. In fine eiusdem libri p. 6O2. C, τον Θεον in επιλε ψεις ευλωμονι σοι, ἀλα ms υμνους ἱεροπροπεις gηλως ἐγχαραξεις , γα μη μονον λέγης ευτροχως, ἀλά Ghς μουσικως τάς τῶ οντως APETAS, Deum incessau-ter laudabit, sacros hymnos inferibens tabulis, ut non solam expedita oratiose, sed etiam carminibus muscis eius qui es, viritites tribras. De Noin. Mut. p. IOT3. B, πο λη δε αγνοια γου ειν τοις Θεοῦ Α ΡΕΤΑΣ, τάς α βε-

βαs - ἀκράτους μεν γάρ ἀναγκαιον ἄνα τας τῖ ΘεῶA PETAΣ, Magna rescitia es ter fere, humanum animum dei virtutes firmis ras et solidi simas posse comprehendere - f videm dei virtutes puras esse necesse es. Neque tamen errant, qui Apostoli verba de benignitate liberalitateque diiuina interpretantur; imo firmissimum sententiae suae praesidium, cum seriem orationis, tum locum parallelum 2 Epist. I, 3. τῖ καλεσαντος ημῶς

διὰ I91ς - ἀρετης, qui nos inuitauit gloriosa benigni.

tate, habent. Quae ipsa vocis notio et potestas confirmatur Philonis auctoritate , de Charit. p. III. B, ἐπαποδυεται δ' αυτος αυτω Mus ἀγωvὐτ , πολυτροπος οὐν ApETHι κ τινι ευτροπίαι χρωμενος τάς καλάς υφηγησειέ. Ipse legislator se ipsum sup rat et vincit, varia Ii erasitate utens et mansuetudine ad hona insitata. Coinraemorat autem ibi legem, de agno nondum lacte depulsi, non mactando. In superioribus praecesserat ἄχs ms-αλογων ζώων το ἐπι-ὼς Dτιτείνει, aequitaten etiam ad bruta extendit. Ἐξαγγέλων autem pro ἐπανειν dicitur, quod ad virtutes dei celebrandas satis est eas commemorare, nec laudum Omnamentis

274쪽

namentis opus habent. . Philo de Plant. N. p. 23I. A, ubi condito mundo a Deo minister quidam eius rogatus, num quid adhuc desit, respondisse narratur, deesse τον ἐπανετῆν αυτοῦ λογον, ος τάς ἐν Στροῦσι - υπερβολας ουκ Dτοανέσει μονον, η EEAITEAEI, qui per-fetimnem in omnibus - rebus non tam laudet, quam enarret. Addidisse autem, τας γαρ διηγησεις των τοῦ ωες εργων αυταρκέτατον ἐκ-ων επανον sines, Pr οθη κης so. μιας εξοβεν εις κοσμον δομένων, αλα το αψευ- δὸς της αληθειας τελειοτατον ἐχοντων ἐγκωμιον. Ipsementa enarrationem operum dei laudem esse susscientissimam, nullo egentem additamento ornatu caussa addito, cum ipsa expers mendacii veritas sit pio laude cumulatissima. Nota sunt illa Ciceronis p. M. Mirc. a. Nullius est tanta copia, quae non dicam exornme, sed ENARRARE C. Caesar, res tuas gessi pssit. Τῖ ἐκ σκοτους υμας καλεσαντος Philo a. Alleg. p. TO. C, ΚΛΑΕΣANTOΣ σε τῆ Θεῖ πήος μετουσίαν αἰρετης , cum tibi copiam Deus seerit consequendaη

virtutis. '

ἐν οικειοι γy, του σωματι, α ΓIAPOI KEIN ως εναλοδαπν μονον ἐπιτρέπει-- παντος δε φαυλὸσυγγως το σωμιατος χω6ιον si ἄρ ριελεται δατοικειν, ω IIAPOIREIN ' Amatori virturis non concedit deus, Ut tanquam in terra patria habitet in eo ore, sed inquit, num agat in eo, tanquam alienum omnis autem improbi cognatus Attis corpus es, in quo ineolam mali quam peregrinum agere. Cons. Cic. Off. I, 34.

V. I3. 'sac υπωχον ut Wibus et potentia ν lenti: ita υπερεχοντες apud Philonem, quibus oppo Iulntur ελαδονες, 3. de Vit. Mos. p. 69s. Λ, ων τρ

275쪽

mς των ΕΛΑΤΤΟΝΩΝ, οία ηγε κοσιν υπηκοων επιτι- θηεμενων laesi συγ υσει - τῆς ταξεως, quorum ali νtim ad deprimendos potentes, alterum ad augendos minois res pertinebat, sicut contra imperentes insurgentibus ruditis, ad confundendum ordinem. ' . v. I6. Miὶ ως ε κάλυμιμα εχοντες της καΚιας

V. 3. χρυσίων) Vim verbi περιτ εινα in ornando amiciendoque indicauimus supra ad I Cor. XII, 23. Quibus hac opportunitate oblata, alia addere viis sum est. De Agric. p. ao9. D, ubi tamen de Ornamentis non corporum, sed aedium dicitur: οἱ δε κονιά κατα ληρους κοπικοv α νυχον τἀκίας HEPITIΘENΤΕΣ, qui album ut nugas, ornamentum spiritu cessum cubitulis addunt. De Nom. Mut. p. IC7s. D, Homines alios deincipiunt, οἱ προσωπεια κοιλα o χοας ο νεσι HEPITIOENTES, ut qui personas pulcras turpibus f mis adhibent. Nec aliter Lucianus Lexiph. p. n. I9T. Ald. καρπωδεσμιά τε αυτω ΠΕΡΙΘΕΙΣ, eum armillas ipsciremis sedisset , Ad κοσμον autem siue mundum muliebrem quae reserantur, cognosci potest ex his apud Philonem de migr. Abr. p. 4O3. B, τον εαυτῶν KOΣMON

276쪽

PRIOREM EPISTOLA Μ

i in

fra auro perituro, quamvis igne probato. Sic eι α πολυμενοι apud Paullum a Cor. IV, 3. pro per turis dicuntur, ut regna peritura, apud Virgilium Georg. . II, 498. Sic Philo hoc ipsum verbum eademque Enallage temporis usurpat de Profug. p. 434. B, ουκ οἴδας οτι μυν ἰδιωτης μεν παραλαβων σωθBoes δυναμενὴν, άνατρεπει ' κυβερνητικος δε ανγχ', ins την AHOAA MENHN πολακως εσωσε, An nescis imperitum, s --vem acceperit, quae fruari ptisti, sirbuertere, gubernam autem edoctum, interituram saepe fertiare γ ubi obiter ob serues Callimachium respici Epigratia. I9. Nαυν αμαλ- ψυχρο ειδεν απολυ κενην- Nec non lib. I. de Uit. Mos. p. 617. E, ἡτοι δε τον Θεον ικύτευσαν οἰκlον λα-

deus misertus es pereuntium. Quare opus non est emendatione DORVILLII απολελουμενου, quo aurum latum indicetur, quam ad Charitonem p. Tos. proposuit, qua in re vir ille hon attendisse videtur ad potestatem particulae A, quam, si per quamvis vertas, omnis dissicultas remouetur. Iam porro, διοι πυρος δοκιμαζομενον alias uno dicitur verbo πεπυρωμιενον. Sed virum quo

277쪽

v. IO. Περὶ ἡς σωτηρίας εξεθτησαν κω εξλευν σαν προφηται) Verba ἐκητειν etiεξερευναν composta Cum praepositione, non solum eandem quam simplicia vim notionemque habent, sed etiam per se ipsa pec tiari quadam emphasi plane carent, quam eis nonnulli imperite tribuunt, eodemque modo hic, ut apud Homerum διερεβαι et μεταλαν saepius coniunguntur. Ista autem verborum vis, quae alia nulla est, nisi in aliqua re consideranda, inquirenda versari, hisce, quos posuimus Philonis locis, ut arbitramur, illustrabitur. Sic de Temul. p. 268. D, ει μεντοι βουληθειη τις υπο κηδεμιας αλης κωνοτερας Θεαῖς ἀγομενος, ENEPEΥ-

ητὼν πολλα άλερευνητα - άπερ σκεχ lα κω ἄφωνα λησει καταλ. πων, Qttodyi quis velit omi re flori-bas spectaculis, inquirere in praesens caput diligentius et examinare Iingulatim insituta, mores, leges - totam vitam in hoc conteret vel longissimam, nihὶA minns tamen pleraque eius tonsiderationem effugient De Gigant. p. 292. C, 'Aβραμ, ἄνθρωπος ουρανου, την τε μετγε - ,σιον κώτην αἰθεριον φυσιν ΔΙΕΡΕΤ ΗΩN, Abram, coeli homo, sublimis aethereaeque naturat contemplator. Quod

278쪽

ίτινοσῖν λογον EPETNΩNTEΣ - καταφρονητικως ἔχομεν παντουν οσοι ἐδος τὸ κ Στε. ι σωμαι, Ad momtem ιrausebimur, hoc es, assueti cum sublimibus versari potentiis et e specula res con erare rationesque yingvla-M- indagare - contemuimus externa omnia et corporea.

Do Λbrah. p. 3 o. Λ , επει τους νομους κατοι το ἔξης ακολουΘον αναγκαῖον AIEPEΥNAΣΘΑΙ, Cum posuistormnrs ratio, ut de legibus quaeramus. Ibid. p. 373. Λ, ημ οσα αλοι περσιος νῆς φρονησει συμβιῶν ε;ωΘaΔIEPETNAΣΘAI, et quidquid aliad cnriosa mens togitando solet quaerere. Sic verba ακριβῶν, ἐειτα ν et ερευναν in eadem significatione ponuntur in lib. de Migrat. Abrah. p. 4I6. E. Et quid opus est plura con-. gerere, cum vel haec satis perspicuam verbis Apostoli

lucem asserant.

V. Ia. Ela α ε Θυμῖαν ἔγγελοι παρα- να Verbi παρακυάltis vis et potestas non dii leti ab ea, quam verbo ερευναν inesse paullo ante probatum dedi- .mus 3 quare etiam audiendi non sunt, qui ei praecipuam attribuunt emphasin. Quae ita commentitia vanaque est, ut cum leges linguae, tum usus contrarium doceat. Apud Demosthenem quidem, ut demonstrat Index Reiskianus, usurpatur pro: euryim velat atquο obiter inspicere, rem attingere tantum. Sic prorstis est apud Philonem de Abrah. p. 366. B, α -οσονΔIAVDFAI μονον, ae M intro ectitros quidem parumper. Λt idem ita utitur verbo διακυψα , ut coniungat cum ερευναν. De S/ci Ab: et Ca. p. Iqq. Ε, σκοπῶμεν, οπως την γυμνασωικεν - ΔΙΑ ΚΥΠTEINεις ματον-EPETNAιN μετοι πασης α ιβείας, Confideremus quomodo animum assuefaciamus, ut 'gulat pietat et scrutetur eum omni diligentia. Quod prob. lib. p. 873. B, εαετα δε τινν- τακσάμενοι τῆ γέλωτως ην εθελήσωσι ΔΙΑ ΚΥΨΑΙ. το λεγομενον

279쪽

PETRI. 473.ha ετοι τις, η τῶ μὴ πειθαρχειν σοφῶ, At si ri cavillisque sedatis, voluerint penitius rem introspicere. scient, non alia δε caussa quemquam ploraturum citius, quam ' s sapientis monita conte erit. Sic quoque λα- νακυψα , pro Intelligere, cognoscere. De Temul.

enfans prius quam aliquid apprehendat, prolapsus semsratur. De Leg. ad Cai. p. IOOO. A, EIΣ ηγεμον ης ψυχD IJAPAK FAI βουλευματα, animi ad imperandum nati misse l. capere conflia.

v. I8. 'Οτι s φθαρτοῖς, ἀργυ, ω η χρυσω ἐλυτρώθητε) Φθαρτοι sunt fluxa, caduca, qualia auri argentique pondera etiam apud Philonem dicuntur de

recondite apud vos et tanquam thesaurtim seruate, in quo non aurum argentumqurres corruptibiles sitae sunt, sed verarum possessionum pulcherrima. De Congr. er. qu.

τῶν εν υλας ΦΘΑΡΤΑΙΣ , sumit non argentum auramue, arti aliquam aliam materiartim torruptibi sitim. V. 23. Το δε ρῖρια Κυρίου μενει εἰς τον αἰῶνα Non parum elegans locus Philonis de Uit. Mos. II. p. 636. C, ubi aliarum gentium iura legesque subinde mutatas, perpetuam autem legis diuinae Iudaeis praescriptae firmi. tatem commemorat, τα δε τέτο μόνου βεβαρι, ασα- λευτα, ἀκραδαντα, καθαπερ σφραγῖσι φυσεως αυ- τῆς σεσημασμενα MENEI παγίως, ἀφ' ης ημεραε

280쪽

κοσμιος ὁ ' Huius sola fi via , immobilis, inconcus; ta mquam naturae nitur ob gnata manet, qiιο scripta est, in hodiemum usqπe, spes es mansuram per omnia secula immortalem, quamdiu sol, lana, eaelum totus-

mundus mansiit.

V. 6. εν τῆ γραφη pro περιεχετα Philo a. Alleg. p. 6 I. D, αναγκη γαρ EN τώτοις ΙΠΕ-PIEXΕΣΘΑΙ, necesse enim es in his coaetineri. V. 9. Βασίλειον ιερατευμα, Βνος ἄτιον ) Istius nominis potestatem declarat Philo de Abrah. p., 33T. E, πην δε πε σεμνον τριάδα - περομαχητον δεος ειδους ἐπιλεν ah ου BAΣIAEION IEPATEΥMA-EΘNOSATION οἱ χρησμοὶ καλῖσι , Hunc venerandum termis-nem et probatis*num, sub uno genere comprehendunt divina oracula, dum gentem sanctam vocant et regale sacerdotium. - :

οπως τὰς ἀρετῶς ἐξαγγειλητε Sic διαγγελ- dicit Philo de Ios p. 349. D, η προνεια τῶ νεανίσκου πανταχοσε ΔΙΗΓΓΕΑΛΕΤΟ , prudentia adolescentis LAVDIBVS ubique FEREBAT . Pro quo διεξερχεβοι babet in plurimis locis; v. c. de Congr. er. qu. gr. p. 44O. D, 'Aκον γάρ ουδενὶ κολα ιν εμ πρεπες, ετι μιη λογω Dὶ, oς αν τάς τῖ DG APETAS μον. Θεου καλως AIEEEPXHΤΑΙ, nulli auditioni vacare decet, nis uni orationi, quae virtutes foliis dei decenter exprimat. Quin autem ἀρετη de universa virtute diuina accipiatur, dubium esse non potest. De rer. diu. her. P. 496. A, την μεν διάνοιαν, ἴνα νήηm αλο, η τα περὶ Θεῶ, - των METΩN τῖ διανοῆσM, intellectuin

라틴어 텍스트