장음표시 사용
161쪽
Qualis sit 'Polite ριν -κm i refecte aItρνi Pollicitator enim non transsin gallo in alterum jus pollicitum a se exigendi', ubi eidem factum addere non vulaeon seu uenter nec alteri hoc jus competere potest. En in ero non nisi imperfecte ei obligamur, cui non competit jus hum eogendi, ut obligationi suae satisfaciat f. 138. pari. I. Ninstra . um v. - .Ergo pollicitator nonnili imperfecte alteri sese obligat. Mittito promissoris persecta est et promissionem a pesti tutione an dubium meaei
quilis eum esse nequeat pollieititoris, queand- . mPli 1 nequit. modum hic ostenditiae . necessitas distinguendε
ouati H Ius ad pollieitum nonηυῖ imperfectum est. Pollieitator enJm in eum rei qu4d pol l laetur, nullum transfert ius a se exigendi , ut pollicito factum i addat t6. cis m. 367. . Quamobrem cum ius nonnisi impersectum fit, eum quo jus emendi alterum, ut obligationi suae satis saetat , conjunctum non est . a 37. para. r. Pbia. pra'. univ.ὶ ; jus ad pollicitum non nisi imperfectum esse potest. Ostenditur etiam hoc modo. Pollieidi,tor alteri non nisi impersecte sese obli gat ij. 369. . Enimvero ad id, quo quis alteri imperfecte obligatur , ius nonnisi imperfectum datur g. a 33. pari. r. Philtract. Malo. . Ergo adi pollicitum jus nonnisi impersectum est.
Poterat pollis ratio actus 'frustraneus videri , lieitatio ageo videri petrierat a tu iure. naturalicujus nullus prorsas sit efflus, immo reseren- tui et ut . Ostendendum itaque erit eometrium rdus inter verba temeraria γ . . lene nis . Quod antequam sce, mentici quoque fieri debet turali prohibi in ' 6. 08. . Eteniin impersecte nudae auertionis de eo . quod tarteri praestare alteri oblitaris ad dandum & se tendum natu- . volumus, quia de hae & pyllieitatione quaedam taliter i ,. 's . . adeoque non opus est . ut ipsi eommunia demonstranda veniunt a promissione dem2m imperfecte obligeris tua voluntate .XoI- . liena.
. 37 . . Ppνtio nuda praestasH est sussi eiens deela ratio .voluntatis nostrae , quae nobis nunc est, alteri quidpiam praestandi, seu, dandi ivel faciendi. sejuncta ab ammo
Nim rum qui . nude asserit. se alteri quid da- . seu . quod perinde est . mihi esse a himum re vel Reere velle , is tantummodo dicit . sibi ,hoc fierendi, non vero addo. quod ab hoc pro in praesenti esse animam hoc danἀi. vel saeienis Posito manquam discedere velim. Similiter ou. di . non vero afleverae , se animum sirem non ea astertio est . si dieci . mihi animum esse tavelle mutare. Atque ades differt a pollicitati commendandi, nihil vero addo , unda collige. ne , ad quam animus perseverandi in Proposito re Possis me hunc animam mutate minitiae ιuo requiritne sq. 36 . . Ita nuda assertio est . velle. si dico me Biblini liceam meam Titio legare vias .
162쪽
g. 37 Per UeνIionem nudam aDeri quid inraestandi utilium is eum trax Urerer ad id, quia se praesare viati duit, aut voluntatem Itiam de xa declarat. Etenim qui nude asserit, se alteri. quid praestare velle, is nondum statuit, quod ire hae voluntate perseverare velit g. 37r. , adeoque jus standem mutandi, siquidem ita at quia sibi victim fuerit, sibi reservat .. amobrem nee habet animam ullo modo sese ad id praestandum alteri obligandi , consequenter eum sine illius obligatione huic ius nullum competere possit ad id, quod ille se ipsi praestare velle dieit *-a . parti t.Jur. nari); per assertionem, nudam alteri quid' praestandi nullum in eum transfertur aus ad id, quod se praestare velle dicit, . qui de eo volunt a
tem suam deci arat. Quando dicimiis alteri . evi quId te praestare' Abunde hoe natet ex ipis demonstratione. N
Velle dicis . ea eo nullum rua ad hoe . quod tandum vero nos non hie metumis iure imper Praefandum, nascit id non tantummodo intelis secto:. quod naruraliter alicui eoum re potest. 1ix de jure persecto . quale sequiritur ex sed de eo quod voluntate alteriu3 tibi acqui- Promissione c*.364. , verum etiam de imperin ritur.
secto, quale ex pollicitatione aequirit ut l. Ira,
nuit. moaeo se obligaet . Etenim qui nude asserit , sese alteri quidpiam praestareris . evelle, quinam sit in praelanti animus , tantummodo declarat , minim π vero assumar, se in hoe proposito semper perseveraturum , nec voluntatem suam unquam mutare velle F. 3 t. . Nullam igitur sibi imponit' necessitatem Inc u μ' hac voluntate perseverandi. Quamobrem eum obligatio in neeessitate morali m agendi consistat f. tig. pares. 1. Phic pract. univ. ; nullo modo sese ad aliquid praestandum obligat.
Videmus adeo nuda affertione nu Ilam eontrG poterat, nee ex ea alteri, cui voluntatem suam hi obligationem ι unde quemadmodum in deis quam in praesenti habet, quis declarat, ius uia monstratione propositionis praecedentis inferri tum acquiti.
omisi comperit jus voluntatem mutandi, quando mutata fertur in meliuν ὐ obli Ias υοLu.gatur enim ad id, quod altero melius, eidem praeserendum I92. pari. I. NH. atem mω- Fract. univ. ' Quamobrem si quid taeere decrevit, & postea videt vel sub iis idem, vel mutatis eireumfantiis melius esse, ut non saeiat, quod sacere deer ηι corve. verat, id faeete minime debet. Idem eodem modo intelligitur in ea su opposi-πη . U. Quamobrem cum lex naturae nobis tribuat jus ad ea , sine quibus obliga.tioni naturali satissaeere non possumus g. rss. pari. r. Iurinat. . homini etiam naturaliter competit ius voluntatem suam mutandi ν quando mutata ita in
olieiter assiemat . mutationem volumistia murata ατ liuriam esse ι istetur tamen, eam fieri vitiosam ,. quando sententia Prior erat melior . Atque fideo non ne i . homini competere jus voluntatem mutandi , quando mutata fertur itimes . nec concedere potest νpsi eompetere jusnrutandi voluntatem in deterius , tum naturae lex nobis tribuere neque e ius ad aetas vietosost
sit ita quod ius naturae periectivam ,. quod di
uim g. rs . p. t. Jurinaee.). ipsius sententia nonnisi improprie ad jur natum referatur . Neque enim diffitetur . minari recte quod est deterius preserti ei , quod est melius . In te. re utique diei nequit . omnem: murationem voluntatis esse illi ei rem ι sed nee in Vnere affirmetri potest . mutationem Omnem licitam esse. Praestat igitur accurate determinari, quando licita fit, quando veto illicita.
163쪽
''V naturae eonvenit, ει quando non facere deeravit, quod eum ea disconvenit. Qui- μ' enim oper m dare debet, ut constans ipsi sit voluntas ae perpet da Com-' mittendi actiones legi naturae eonformes & noluntas eonstans ac perpetua com mittendi eidem eontrarias s f. 179. pari. r. Iur. nat. J. Quoniam vero. Voluntas constans non est , nee perpetua esse potest, quae . mutatur 6. I 62. pari. I. The Lnat.); ideo homo voluntatem suam mutare minime debet, quando quod facere deerevit eum jure naturae convenit, & quod non facere decrevit eum e dem disconvenit .. Qii amobrem jus quoque ipsi nullum est mutandi in eas bus propositionis praesentis voluntatem f. iro pari. I. Phil. pract. univ. .
Ad eos actas , quos omittere oblitamur , ius ter lieitum idem de illieitum simul foret .im: nobis nullum 'rimpetere potest, cum alias facere para. 1. Phil. praes. univ. γ et id quod utigae a, liceret , quod facete non debemus, conseque n. surdum e S. 13. Oaιει. .
Casus par. Quoniam voluntatem mutare non lieed, quando mutata cum liege naturalitricii n. disconvenit s. 37s. , nemo autem quicquam facere debet , quod est contrajus alterius fg. 9 Ic. Part. r. Iurinat. ); voluntatem mutare non debemus , quando mutata est contra jus alterius, consequenter homini nullum competit jus --randi voluntatem, quando muιatio est contra jus alterius. Notanda hie eadem sunt . quae modo ad propositionem praecedentem annoovimus.
Jus 'trr. Unicuique permittendum , ut voluntatem suam mutet , quamdiu nil agit eoκttauum mutan-jus alter s. Vi enim libertatis naturalis permittendum est, ut unusquisque in aι -. ιntia. determinandis actionibus suis suum sequatur judietum, quamdiu nil facit eou. N. tra jus alterius f. t 16. parta I. Iun. , di ejus eo cientiae relinquendum, utrum actionem quandam committere, an omittere velit s f. I 17. pari. r. Iur.
nat. . Quamobrem ubi de futuro deli ratis deeernit , se hanc actionem com mittere velle , quando vero agendi occasio praesens est, consultius ipsi videtur,. ut eam omittat ; ut libertatis naturalis ipsi permittendum est , ut non faciat, quod facere destinaverat , quamdiu nihil sit contra jus asterius . . Et idem eadem modo intelligitur in eam opposito. Quoniam vero actionem omittere na-qult, quam eommittendam decreverat, oc contra, sine mutatione voluntatis, quod per se patet . vi libertatis naturalis unicesque permittendum , ut volumtatem suam mutet, quamdiu haee mutatio non est contra jus alteri ua.
Hee independentia mutati is voluntatix voluntate aliorum non eonfundenda est eum ja- re mutandi voluntatem homini naturaliter ecim
Detente i 3.3ν . Quod enim hoe jure saeie . temper lieitum est: quod vero fit abusu liberta. tri naturalis ab altero ferendo seu non imp viendo, quamdiu nil se eonira ius ipsius. illia virum est, si in se spectetur de ad eonseientiam
reseratur . Quando tamen jus tantummodo ex ternum spectamus. et tenus actiones nostrae. re,
seruntur ad alios . non habita ratione niri obli .cationis externae. s. si Dis Iu .aa uri smutatio volunt iti in deterius etiam neua discine, quamdiu iuri alterius non repugnat, qui in aliis serenda. hominiqee tribui solet jus --ta i voluntatem simpliciter . et tenus ea ab illia ipsi permittenda vi libertatis naturalis. in vendum tamen , ne jus istud exaernum confundatur eum iure interno , quorum hoc a tete naturae, derivatur . illud, vero a libertate naturi rati venit & huius abusum ineludit . de hune solum habet effectum ut impune saeias inter limmines, quod satis . non vero ut recte saeias in conscientia, nec Peccesc
164쪽
Mutario voLπιatis in melius ποη Iicita, quando eontrariarur Juri persas aherius. Mutatio voluntatis in mesius licita est i s. 37 . , voluniatis autem muta-Σ - tio, quae est contra jus perfectum alterius, illicita sq. 376. , nec ab altero renda έ b. 9i .sio pari. Colliditur itaque inter se lex permissiva V cum lege prohibitiva & permistiva simul S. I 63. I 6 I. idio. p. i. - . ''Enimvero si lex prohibitiva colliditur cum permissiua se permissiva cedit prohi-.bitiva: g. arta paνt. t. Pbia. ρνact. um v. , adeoque multo magis cedere debet prohibitiva: dc permissi vae simul. Quamobrem voluntatem mutare non licet , ut ut mutatio seratur in mesius, quando ea contrariatur iuri persecto alterius.
Ne propositionem praesentem in perversum ter pecea re velles . ne peceasses . ut quid nescsensum traliant, qui iecurate loqui nondum di. nus recte fecisses: quos absurdum esse. nee ul- dicere, quaedam hie annotanda xeniunt. Melius to modo licitum esse debere nemo non agno- hie non opponitur et . quod moraliter malum scie . Qitando itaque mutatio voluntatis auri seu lege naturali vetitum est seὸ bono minois persecto alterius contrariatur non ideo licitari , ut adeo quod saeis, si in se spectetur, lege exii mari potest, quia in melius tendit . Casus naturali prohibitum non sit , eonsequenter litie in Iure naturae perfllexi sunt , in quibus leges faciendo non preees 3. 4 o. parci. PhιI.rrare. naturae inter se colliduntur . Quodsi vero ad μαιν. . nisi quatenus quid contra legem petia ea recurras , quae de earum collisiona demon etivam committis. Non recte Deilli , quod vo. stiata sunt ae suo loco hine inde porro demon-Iuntatena tuam in mi tem leti persectivae adver- 1 rabuntur ; a perplexitate eos sicile liberabis &sam deterministi, idque tibi impuratur , si cu - .quae perplexa sunt extricabis. Patebit suo loco. Pa tua fietium est p-. i. PhιI. pract. quam ni ultae demonstrationes huic sundamentonuiυ. s sed si voluntatem mutares , pecea res luperstruendae sint, si veritatem in apricum p: denuo, quatenus actio tua repugnaret legi Pro. trahςre volueri&hibitivae L .sio pari. r. Iur. at. , , conseque .
nvde asserit se alteri quia praestare velle, ei naturaliter eo erit Ias voluσ- curmio
alem suam mutanis, qua do mutatio fertur in melius, ab eσ aurem, eui quid δε ηι destinaveraν , semper permittendum, ut eandem mutet . Posterius etiam valet de polli reor in Pol
citatione. Etenim nude asserens se alteri quid praestare velle , nullum in eum vρ' transfert jus ad id, quod se praestare velle dieit s S. 372. , neque jus perfectum μ'
Pollicitator transfert an eum, cui quid pollicetur ν. 3 o. , consequenter si iner- ω PU-que voluntatem minet, nihil fit eontra ius alterius perfectum. Enim Mero uni- μ' cuique permittendum, ut voluntatem suam mutet , quamdiu nil laeti contra
sus alterius perseetum S. 377. . Quamobrem tam nude asserenti se quid alteri praestare velle, quam pollicitatori permittendum, ut voluntatem suam mutet .
Quoniam homini naturaliter competit jus mutandi voluntatem in mesius v. 37q. , , nude autem asserenti se alteri quidpiam praestare velle nil ob Dr,
quo minus voluntatem suam mutet per demonstrata p nude asserenti naturaliter adhuc competit jus voluntatem suam mutandi, quando mutatio in melius ier-ἶur . erat alterum PNude asi reris nullo prorsus indo oblititur qui dum alterum certum esse illit . quὀd in alteri cs. 3 3. , di huic ne rus quidem imper- praesente voluntate sit perseveraturus , tibime. fectum eompetit ad id , quod alter se eidem lipsi adimit jus mutandi voluntatem 5e sese o prae liturum dieit , aut potius ipsi destinasse se ligat alteri ad eam non niutandum . etsi nolita it. Quamobrem nullum prorsus obstaculum est, ad praestationem hi ab altero eompelli . sed aruo minus iure naturaliter sibi eoneesta uti pqD sua voluntate adhue pendere velit, ut pollicito
t . quando deprehendit . mutarionem seri, in addit fictam de ossieto suo satisficiat. melius. Id autem dici nequit de pollicitatore , . .
165쪽
Sin nari agerit, se aliquid. atieri pνaestare, hae est, dare vel farere velis , is ra mi - Dem facit fare , ut ipsi quid ρraestet seu det vel faeiat. Qui enim nirile asserit, pr 'n' se aliqui I alteri praestare velle, is tantummodo declarat sibi in praesenti esse
animum ipsi h ,. quod dicit, praestandi, non tame di addit, se in hae volunt te perseveraturum S. 37 r.eonsequenter sbi reservat lus mutandi voluntatem, si post hae aliter visum fuerit. Quamobrem nondum certum quidem est , quod hoe sit praestiturus, seri tamen potest, ut rraestet, nisi rationes emerEant, cur voluntatem mutet . utroniam itaque alter praestationem sibi repraesentat tanquam postibilem, spes autem oritur , quando bonum quoddam tanquam o tentu possibile nobis repraesentamus t s. 797. Vn b. empir. ; qui nude asserit, in
aliquid alteri praestare vel Ie, is ei spem facit lare, ut ipsi quid praestet.
Sunt qui existimant spem saetendo xlteri ipsi nune est .' voluntate persevetandi nisi si
contrahi posse obligationem. eamque persectam . hae conditione. si nulla ratio emergat. quam qui nempe ex lito. ff. de v. o. eollimu . su- voluntas praesens mutanda Ex eo in Per spe sacta posse intentari ictionem . 'Nude tur . quod alteri laeni faelis seri posse , ut ali- igitur asserens sibi esse animum in praesenti ali. quindo ipsi hoc praestes. nullo modo intellitia)uando alteri quid dindi velliciendi. si eorum tu e . quomodo e butatio oriri possit. hoc eu ,entent lx esset vera, Persem alteri obligari de- necessitis praestandi id, eujus spem sicis alteri. beret . quem tamen ne imperfecte quidem ei- Qui vero non habet animum alteria sese -Iidem sese obligare paulo ante ostendimus 3.3 ι .' gandi , praeter voluntatem suam eidem oblitari Enimvero oppido silluntur . qui ita sentiunt 2 nequit . eum ex hactenus demonstratis bunde Animus aliquando alteri quia praestandi non pateat . a tua voluntate pendere, nuria ad Prae infert animum alteri sese obliti redi . Qui vero standum quid alteri te obliti te velis . Immci non nisi spem iacit aliati fieri aliquando posse . oblitatio smi repugnat. Speramus enim ea, quae ut hoe ipli praestet . non declarat . nisi quod ' obtentu possibilia, nobis videntur c. b. gr. Poch. sibi in praesenti xnimus sit aliquando alteri hoc empir. : ea vero . ad Quae Praestanda alter nor praestandi . . ipse autem nondum Praevidere po. bis persecte oblitatur . eum persectae obligationitest . num suturum sit . ut in hae voluntate insit jus ipsum ad praestationem cogendi O 2 6.
Persistat, nec ulla ratio.emergit , quae ad mu- pari. r. Phil. Waa. Mutu ,.spectamus latinuam tandum sententiam eum cogat vel invitet . ea. certo sutura . nisi physim quaedam impossibili, que de callia nondum animam habet in ea. qgae. tax suPeraccedat. Malem nou u cruamus .
aeeeptatis non fit-alio fine , quam ut a volente dominiam MI Ius quoadam aliud. cept/ti. transforatur , vel tu, alterum volentem ad quid praestandam obliges. ε' Etenun ad. actualem translationem dominii ve, iuris eu justiam requiritur acceptatio, ne et jus ullum transferri a volante nequit nisi in acceptantem s6. 7. , neque etiam homines sibi mutuo sese obligare possunt ad dandum de facien- ldum sne mutuo eonsensu 9. 317. , consequenter sine aeceptatione alterum ilibe obligare nequis . 638.ρart. I. rassi mact. ianimes s. a. . Aeceptatio igitur non fit alio fine, quam ut a volente actu jus quoddam in te transferatur, vesta alterum persecte ad quid praestandum tibi obliges
NMirum quanJo mihi animus eonstans est elares. . num jus istud tibi a me aequirere οῦ vel jus quoddim in te transferendi . vel ego volci me tibi ad dandum aut is eiendum oblitatum eia ad dandum vel saetendum tibi esse obligstus; in se velis , eonsequenter receptatio sit eum in s- 'tua volunia te Pasitumi est . utrum jus illud ae- nem . ut constet te ius a me aequisivisse . vel quirere , vel me. ubi oblitatumi esse velis . nee me tibi ad dandum de laetendam esse obligatum. . Nectae iii tui est ut voluntatem tuam M. Atque adeo patet, quinam sit aec uitiorus uia 6
166쪽
Quoniam areeptatio fit eo fine, ut ab altero aequiras ius, quod in te trans- sa tum verre vult, eundemque tibi obliges ad id praestandum , ad quod tibi vult obli-1-m abat
gari et gr.) ; areeptatione non plus juris ab altero acσvirere potes, Quam is in ino aequi. νe evans re .vula, nee ultra .voluntaten. 0Ms eam riri obligare vales ad quid in. edi in dandam πιι faciendum. quantum
Nos hie ea demonstrinius, quae valeat lassara naturali , seposito suta civili . Quid eiunige eivili fieri possit. suo ostenderum loco. Damμ1.
Gai nude asserit sibi se animuin tibi aliquid praestalldi, ab eo es pollieita tonius ειν nudope ectum ad asseriam vel pollicitam aequirere nequis , neoue illam , neque oune asserentem
perfecte tibi obligare potes, ut is agens, hie pollicito addat factum . Qui enim ollisita. nude asserit , in praesenti habere animum tibi aliquid Faestandi , is non . Drmn si dum habet animum in hac voluntate perseverandi adeoque nullum persecte M. in te transferre vult jus perfectum ad id, quod .s' praeititurum dieit , neque ligare ustu adeo vult sese tibi ad id praestandum perseite obligari. f. a 36. pari. I. Phil. pract. Me muraeniv. . Et pollieitator etti habeat animum in volantate praesente perseverandi, non tamen vult in te transsore jus ab inso exigendi , quod tibi praestare vult S. 367. , eonsequenter non vult sese tibi . Persecte obligari ad hoc praestandum c ψ. cit. pari. r. Pδαρυα Maiv. J. Enimvero acceptatione, adeoque vo Iuntate tua s. a. , non plus tauris ab altero acquirere potes , quam is in te transferre vuD, ahc ultra voluntatem ipsius eum tibi obligare vales ad quid
praestandum vel faciendum s s. 38a. . Ergo ab eo , qui nude asserit sibi esse animum tibi alis uia praestandi de a pollicitatore jus perseetum ad assertuna vel Pollicitum aequirere n uis, neque illum , neque hune perfecte tibi obligare soles, ut is asserto, hic pollicito addat factum.
QuonIam aeeeptatio non fit alio sne, quam ut a volente Ominium vel ius Numaere quiadam aliud actu in te transferaturς consequenter tu ab eodem idem aequi. prationi uis
ras, vel tu alterum voluntate sua ad aliquid praestandum tibi obliges t f. 381. , cur sit in ab eo vero, qui nude asserit sibi esse animum tibi quid praestandi & a polli. assemel ratore jus persectum ad assertum: Vel pollieitum aequirere nequis , neque il- ω- ' Ium, neque nune perfecte tibi obli 3are ales , ut is asserto , hie pollieito ad-β dat factum s s. 38 I. ; in nuda assertione praestandi et pollicitatione locum non ba. 'lucitari
In nulla agertione ἰ eam deseiat constantia voluntMis ahquid praestandi . jure eam immu- eandi reservato , nihil est quod Meeptari pos-st r in pollieitatione . cum pollicitator Praestationem actualem a sua voluntate pendere , no autem lari tuo subjixere velit. Pollieitum aeeeptari non vult. etsi non desit, quod acceptari posset . Aeceptationi itaque nullus locus eii inu roque ea su . In Iure Roniano pollieitatio dieitfir solius offerentis promissum l. t. ff. depollieiti ubi promissum in significatu latiori sumi. - . Excluditur adeo araeptatio ramiliai hctus eius , mi quid offertur . Etsi autem in titulo isto deficiat aereptatio , quod nemo adsit , quiaeceptare possit Pollieitum , non vero quoaidem aeceptari nolit pollieitator: nostro tamen instituto eonvenientius est, ut sienificatum vocabuli eum retineamus, in quo Gωιas ipsam. que fecutus Pus inses eodem usi . suifiei eutrobique esse promisitim solius offerentis seu li. ne aceeptatione, sive haec defietat voluntate M- serentis . sive alia de ea uia . Non tamen ideo dissitemue hane difierentiam non nulliri Prorsus esse momenti ; prosit larua iliti distinctius
167쪽
exponere Iieebit. Neque enim hujus loci est in- velint i quo1 mere civile esse amitiis lib. x
quirere . eur Roniani Pollicitationem Deci .& Mai. g. i4 asserit.
Ecclisiae lictam prorassioni persectae aequipara-
I bis quibuse unque declaras, Pelle re, ut is asserto veI pollicito addat factum. verba da sit V1 aeeeptantis, sed vel optantis, ut foe fiat, quod praesare in animo ha't 'si' μ ν nudus apriον vel pollieitator, vel declaraatis, quod tibi gratum futurum fit. Iμφη v si factum asserto υet pollicito addatur, aut quod hoe erato animo sis agnitur ut, aliti h isod illud iseeeptare velis, ubi asserto vel pollicito factum addere volueris . Cum ' h enim nuda assertione praestandi & in pollicitatione loeum non habeat accepta- tio is. 38 . ; animum acceptandi declarare nequis pro praesenti , sed tantummodo pro suturo, quando scilicet nUus assertor vel pollieitator eonstituerit asserto vel pollieito addere tactum. manavis deo dicas, velle te ut praestet, quod alteruter se lita praestitur iura comituit, sive expressis verbis , sive aliis. quae hanc voluntatem conlident, non tamen pro verbis aeceptantis haberi possunt. cum acceptatione alterum tibi obligate velis ad id praestandum , quod se praestiturum dieit s. 381. ψ ad inducendam vero obligationem requiratur in tuus consensus qualis hic non adest g. 618. pari. r. Huic pract. univ. ω 367. 37 r. in . Quamobrem Verba tu Vel accipienda sunt de eceptitione R. tura , quando scilicet alter asserto vel Polli Ato factum addere voluerit , vel derrato animo, quo id sis agniturus, vel de voluptate ex praestatione actuali percipienda, prouti verborum sis nisi tu proprius h ne, vel istam , aut illam i
neeepi xt o refertur ad inlinum osserent;s tamen tuae ὁeelaratIδ non' emeraria est 1. 3. Quamobrem si nullum tibi ostertur jus Etenim vel motivum esse potest non mutandi alterum compellendi , ut verbis addat factum , voluntatem praesentem. quatenus alter ex silenis nee idem aeceptare viles . Sine hoe xutem iure tio tuo colligere poterat . te parum curare . nee 4ntelligitur jus persectunt ad id . quod prae- utrunὲ verbis addatur factum. nee M. vel mo. si iturum se dicit alter c6.13s. pari. . PLiios. tivum perseverandi in vo luntate praeseme .pra I. univ. . Ea de eausa nee tibi offertur ius quatenus hoc tibi gratum laturiun certus est de ad id, quod praestiturum se este alter ait, con- gratuin animum sibi spondet . Atque adeo P sequentet nec hoc aeceptare vales . Voluntatis et . verba tua non proferri nullo fine.
Usertos In tua voluntate positum est, utrum alteri quis ρromἴttere, an poViseri, aut πα-rat: raues de tantummodo asserere velis, tibi G praesenti esse animum alteri quid praestandi. promut m Etenim naturaliter homines tantummodo imperfecte sibi mutuo obligantur ad dandum vel faciendurin . g. 3sq. , adeoque nemo te compellere poten . ut ipsi quid promittas, quando re vel facto tuo habet Upus g. a 37. pari. I. Phia. prari. Quando igitur voluntatem tuam de praestatione ratura declarare debes, μω ρμ α sponte de elarare vis, vi libertatis naturalis tibi permittendum , utrum I γ - alterum jus ad suturam praefationem te compellendi transferre velis, anno ' iis . tys. pari. I. Iar. nat. , dc num in casu posteriori perseverantiam in Prae. sente voluntate decernere velis, an nolis . Quamobrem eum ad promissio mrersectam requiratur translatio juris promissorem ad promissum adimplendum compellendi in , quae abest a pollicitatione s. 367. , ad hanc vero opus sit perseverandi In voluntate praesente animus f. eit. , qui a nuda asserti ne serungitur S. 37t. ; in tua voliuntate pomum est, num alteri quid promittere, an polliceri, an nude tantummodo asserere velis, tibi de praesenti esse animum aliquid praestandi. Ostenditur etiam hoc modo. Λ tua unice voluntate pendet, utrum jus quovidam
168쪽
re mMIo-.οbsseauri. IIpdam In alium transferre velis, nee ne i f. Ia. , consequenter ab ea etiam penadet, utrum ius te cogendi .i n alterum transferre 'velis, nee me, ut , quod ipsi praestare decrevἱsti , . actu praestes. quamobrem eum promisso exigat translati nem istius juris h. 36r.' , ea vero absit in pollieitatione s1. 3 π.ὶ - a tua uni-Ce voluntate .pendet, utrum alteri quid promittere , an polliori velis. Et quoniam naturaliter . tibi .competit tjus voluntatem praesentem mutandi , quando mutata ferturi in melius. g. 37 .ο,. in praesentia autem dubius esse Potes, utrum' uod nune statuis futuro tempore iudicandum sit melius, nee ne, & nemo te impedire debet, quo minus iure tuo utaris i 6. ID. pari. r. PHL pract. Munia ia tua etiam ivoluntate pendet , utrum perseveram im in . praesent voluntate decernere ivelis, nec ne . . mobrem cum in in uda rassertione praestandi non- . dum adsit animus in Traesente voluntate perseverandi s-ὶ ἔ a tua etiam voluntate nendet, num alteri nude tantummodo asserem xesis, alia in praesem. ii praestandi animum .em
Hine ulterius patet, non pendere a voluntat te alterius. quid ceeptare. velit, sed ipsum ae-ce re de re . quod disertur , Mibi vero nihil ad acceptandum ostertur . in se nullum esse M. ---1 actum .' Praesena adeo . Propositio ube. xiorem lucem asindit praecedenti. 'simui etiam hine intellicitur . nihi, committi contra .hu alis
ς gerius , ubi tantummodo eidem pollieetis . vel nude alleris .et ibi quid praestandi inimum esse ζ. eum is nullet i sibi idem promitti . Quomodo
. enim utilla matern de Praevallo iatura, deterin mi eo velis. tuum est v Pr strionis praesen- ris , non alterius , qui necessitatem AEandem ει lubitum . suum determinandi tibi imponere vi qui L.
Anim tu deliberatus dicitur actus voluntatis, qui fertur in ad , quod probe ex- Asmαν G. pensum decernitur: ex adverso .autem .r eliseratus voeatur actus uoluntatis qui fertur in id, quod nondum probe expensum decernitur. Hi ne auimo desi- sit herato fieri dicitur , quod quis ante probe Qxpendit, num potius sibi saciendum , . quam non faciendum, dc quomodo facete velit, antequam iaciat. Λst indelibe- stato animo fieri dicitur, quod quis facit, antequam satis expendit ., num id sibi potius faciendum, quam non Leiendum sit, di quomodo Deere velit , vel id. fieri debeat. Pitrio sermone diere. 'solaninar initic et tuas thun κ minuti deliberatio vestiem eum addito niti furem Betuet Pr cedit decretum , mei inest ipsi execu ai et as thun 3e in eis. opposito uri bib-ss-
Animus deliberatus Fr supponit eo sinationem . QuI enim animo det Iberato animus G. . agit, is ante probe .expendi i , num facere potius, quam non saeere debeat , Ac liberatais 'ruomodo facere velit, vel fieri debeat ' S. 387. , consequenter disquirit , quid DI I. t agendum, quid non agendum. Eitim vero actus intellectus, quo disquiritur,. quid sit agendum, quid non agendum eonsultatio est , M. n. r. δίπat. . Animus adeo deliberatus praesupponit consultationem.
Qaem eoasiaretionem diximus is 498. v. t. o Laaa. intellestiis actam . eum etiam Da. . Lbreatisnam appellare solemur . I ine Cicero . rui amat copiam verborum . eonsultationem dceliberationem conjungere solet . Nobis igitur hie perinde est . 'sive dicas . animum deliberaει tum Praesipponere eonsultationem , sive distere
rnalia, eum Praesuppo redeliberationem. Hinc etiam animas detin Maes poterat defiesri me actum voluntatis . quem Praeeessit deliberatio . vel eonsultatio. squidem vocabula Prosynon mis habere velis, retenta definitione, quam dedimus IM. eis.
169쪽
Quid ivis, Ammus iarii eratur nurum summi eo uisatisnem , seu deliberationem . ENioeiatias . enim qui animo indeliberato agit, is facit, quod num potius faetendum , vesnon faciendum sit, & quomodo id fieri debeat , nondum probe expendit 387.ὶ , consequenter non disquirit, quid sit agellaum, qvid non agendum. Quoniam itaque actus intellectus, quo disquiritur , quid se agendum , quid non agendum, consultatio, sive deliberatio est s . - .animus indeliberatus nullam pristipponit consultationem, seu deliberationem.
Hi ne auimm deliberataea definiri poterat per ratio . Se animo λέαιρο eo M. quod natim in volanta is , et em natu praecedit deli in praevia deliberatione M.
ostia Homo nΠ-ribet absque anima delibera . obligatur enim ad recte agenis i. dum i f. 89. Murtu . Quamobrem cum Iad actionem reAamnimam δε requiratur notio actionis sussieienter determinata, iudicium verum de actionis tibisast,m bonitate & malitia, volitio actionis bonae dc nolitio malae , determinatio volututa agendo. tatis per bonitatem, noluntatis Per malitiam actionis . non ψero factae per ra.
tiones, ob quas bonum verum repraesentatur tanquam apparens dc maIum v tum tanquam malum apparens, rimnesque motus ad actionem externam requisti prompte produci debeant i S. so. para. I. Pbit pras. um v. . Λntequam igitur agat, disquirendum est, num sit agendum, cur sit agendum dc quomodo sit agendum, consequenter Consuliandum i s. Tbeo uo. , seu deliborandum not. s. 388. . Enimvero animo deliberato fit, quod praevia eonsultati, ne seu deliberatione fit sq. 388.383. . Homo igitur omnia agere debet animo deliberato, consequenter nil agere debet animo indeliberato.
De ictione deliberare eiusque ab itidelibero Histerentia jam egimus alias seqq.Pare. . mitifras .umv.ὶ . eo potissimum fi. ne. ut et rius constaret , quantum actiones no. frae nobis imputandae veniant. Hic vero osten- diu vis obligitionem omnem saeuitatum nostra. Tum uiam in i convertendi. ut actiones omnes sine deliberatae: eui obligationi ut satisfariamur. in primis probe perpendenda sum. quae de Con. sultationum A. 1. P. l. Phia. Fract. iv. . &hine manantibus actionum deliderata ruin specim
Animiis vero deltierat is intonem extorram e Mit dis liberatam . seu actus volii retra es , quae in actione deliberata adesse debet Constat enim actionem humanam eonstare ex actibus intelle.ctus , voluntatis vel noluntatis atque saevittatis lotomiativae ν- . . Mu.ν - -ιυ. . de quatenus ex Hychologia distimus, facultates superiores earere non posse mini lierio inseti tum . sed actibus intellinus di voluntatis aen luntatis aecedere sigmae actra iacultatiun
his Halterum, consequenter nec jus insum cogendi, ut aliud ius in se trans in s. qtibii ferat , seu ad Mesum Θ secie sim tranis erre debeι absque animis delibisaio. xuat am: Quamobrem cum in promissione promissor transferat in promissarium jus a sem,m exigendi promissum, seu ut eidem addatur factum s. 36 t. i; pronrasso fi mi umduris,m. bet absque animo Gliberato. Similiter quia alteri sese persecte obligat, qui jusse eogendi ad dandum vel faetendum in eum transfert 6 a 36. rt. t. ni . μνααunio. ', nemo sese alteri ad iandum vel jocien m perfecte obligare debet ni AE ancnio deliberato. Nemo non videt nos hie loqui de obligati ne interna, guae in conscientia .ectatut G.6s
170쪽
emnimis i.M.) . re eum tabenda ratio est in ne seu deliberatione. itine ad anἰmam desit
Iireniturali, eti- urno actumam ha-narum eum requiritur . Partim ex requisitis rectitudinem c . 389. Hrt. , PHLM a. MD 3, actionis rectae ν t. m. Fraa. uni'. .eonsequenter et iniit rinitudinem in Proinitten- Partim ex nIturali obligatione , qua aliis ad
do & alteri sese persecte obligacido. Huic veto dandum vel faciendum renemur . intelligitux Deum in e non posse ab qua braevia consuisti o- lan s γ. j
Quoniam nemo cuIeetuam agere debet absque animo deliberato t L 3ρα ;
acceptatis quoque Arei Lebet animo deliberato, consequenter eum ad validitatem promistuinis requiratur acceptatio promissa mi , minissarius etiam pro- missum acceptare non debet absque animo deliberato . .
Quae ad propositionem praeeedentem annot in vimus . ad praesentem trahenda sunt . Equidem vulgo animum deliberatum ad accepta. ivnem non reuiarunt Autores . nee is neces a- rivi videri poterat, patebit tamen ex subseqaen. tibus eum non minus necessi ilam esse in a mptando . quam in offerendo siquidem oblitationi naturali satisfacere velimus quoad recti. tudinem actionis: neque enim Iceeptatio minus habe suam rectitudinem, quam actiones ceterae.
Nemo sese utierr perfecte obligare potes ms promittendo . Etenim homines sese Modin sese invicem oblioare non possunt nisi ad dandum. vel saetendum ib. 318. in . minoriri dis ergo te altera obligare velis. ut alteri constet, quid & ad quod ipsi te obliga. ' obsim
re velis, necesse est ut lassicienter dec Iares, quid dare vel faeere velis , eum in . que persecte ipsi te obIisare non possis nisi transferendo ius a te exigendi , ut des vel facias, quod ipsi te dare vel saeere velle declaras i , 36a. pari. r. Phil. pract. unis. , in eum transferre debes ius ad dandum vel faetendum te eo inpellendi. Enimvero qui iussiet emer declarat, se alteri quid dare vel facere vente, & in eum transieribus ipsum ad dandum vel faciendum eompellendi , is eidem quid promittit mamobrem patet, neminem sese alteri persocte obligare posse nisi promittendo.
si alteri qui isi ut dars vel sacere eoastitui- posse eontrahi mirationem nisi promittendo '.
sti, aut statim das vel saeis, aut surum tempo. quateniri nimirum ea perseitur eR Parte tua νre dare vel Aeere vis. In casu priori obligatio nuntis quoque ne fingi quidem i)otest ea in . dandi vel faciendi nulla contrahitur . sed tan- quo a Iteri te persecte obli re aliter possis ,rummodo in posteriori . Quamobrem eum ex quam Promittendo. dem instratione appareat, in posteriori rasa non
Prem ον probe expeadere debet, num re , quam dare promuttit, ipsemet indAI eat, ει ηum tunc, quaMo facere promittit, Mi vaeaturum Aa, ae praeterea num esse di= .e danda vel faciendo promissario, desit officio euidam e a seipsum, vel erga alios Quamvis enim homines sibi mutuo ad dandum veI iaciendum obligentur, pro- 'isti unusquisque indiget re vel opera alterius ib. Ia ὲ nemo tamen tenetur alteri dare id, quo ipse opus habet rar. 3. nec obligatur alteri ad faeiendum, si sibi non vaeat ias. 3. Iam promissor sese obligat promissario ad dandum vel faciendum persecte g. 363. , & hoe saeere debet animo deliberato 6. 39 . . Quamobrem eum id, quod animo deliberato fit, probe expendendum sit , antequam decernatur pro in imor probe expendere debet, num re, quam dare promittit, ipsemet indigeat, di num tunc , quando Deere promitiit , sibi vacaturum sit. Et quia nia agendum, quod ullo modo eo atra ossietum R a erga