Petri Fabri ... ad tit. de diuersis regulis iuris antiqui, ex libro Pandectarum imperatoris Iustiniani quinquagesimo, commentarius ex vltima auctoris prælectione plurimis in locis auctus & argumentis seu vt vulgo summariis & indicibus copiosissimis a

발행: 1602년

분량: 868페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

71쪽

Quaecunquesium igitur tontradictiones inmersutum, Inruersalite necesse, alteram esse deram,alteram ero falsem Et auacunque rusing laribus opponuntur,itidem cui modi e lust. Oppositio, Socrates est albini Socrates non est Abm Ae de his quidem hactenus: quae licet Dialecti- eum quiddam Lipi. in t t. lmen si quis nostrorum Iurisc. cripta legerit, non vlque adeo aliena ab illis esse comperiet. Equidem ita sentio, atque huc etiam pertinere quanquam ab aliis minime aduertitur quod a l. i. s. νει alicubi ' id Papini.m uJl p. adiicit in haec verba : Neq; . potest diei

vix sup eo momento,quo quis amittit vlum se . . resumit,eti .im ipsi Quicqua

Maiis. am ex usu fluctu accrescere. Placet enim nobis et qui amittit usum tr. ex eo quod amittit nihil acereseere. Nempe Aecrescere sue Adquitiis Amitti eontraria esse nemo non videt: ideoque simul concurrere non posse. Ait lex TsΤATvs ET IN TEsTAT vs. Haec sentit Iuris cons. esse omnino contraria. Nam etsi non in subtiliter aliquistent ire possit, ex ipso toties iam a nobis laudato Aristotele, verum testati contrarium eis non te latum, non et i .im intestatum quomodo blib. 1.ana aualis idem auctor ait contr.irium esse non inaruale, sed non sua-

si sua a ανιόν πῆν υπαρχοι, ῖόν δια ου' τόν ποι , Non idem est besse non a uale, em non esse a1uale. Nam ire,de quo dicitur , est non aeruate, a. I 1uidsupponitur,nempe inaavade albuic quum iucitur , Non est auale, nihilsi nonitur. Quocirca non omne dιcipotesto et Uit aruale aut ura. qualersed recte auiduis dicipotest,efas,oale, aut leti non aruale Attamen negari non potes in veru amamus quin tae sint iffinis N eoniuncta, esse non tellatum,esse intestatum, A non esse testatum: hute eotraria, esse testatum:ita ut eum hoc simul esse vera illa non possint:quemadmodum de albo ct non albo philosophus idem in haee verba paulo post disierit,ι γδάλη Θεe Hπῶν οτι εον, λευκου,ν φο τι εἰκῶ τι Rine , αληωζ.αδμυαιν,φαμιατ λευκου, assi λευκον sat ρίλον ου λευ- κο . m ξυλον λευκον, Nam si derum est diceres; et non album, berum 1uο1u boc est .non est album .I Vibile enim est simul esse album est esse non alium: aut,esse lignum non album Iem esse lignum album. Rest .il igitur ut testatus xintestatus idem est e aut intelligi nullo modo queat rquoniam testito repugnat intestatum esse, liuetestatu non esse. Quippe contrarium esse aut priuationem aut contradictionem in eodem genere,cum affirmare aut negare necesse sit eum qui quid enuntiet, lib. . p. ab eodem auctores quo nullus est eupletior traditumo nemo lettetis filii. quo loco, s 'το ναντιον οῦ ρκοπὶς ἀντιφαmbe, τύαιτς diib. ira Metni φία τὶν φανα , Est enim contrariarum C prιuant--UPosit ollitat in eodemgenere: necessessiciniis affirmare aut negare. Denique i- - - dem alibi ha e duo, γνωτο ,αγνωσον, .τιέ αντια os ληΘὲ εἴ asse-

sponden pannino ista,testatus,integatus: similem notam habent.

72쪽

AD 1. VIII.

Pompon libro ruarto ad Sabinum.

Iura sanguinis nullo iure ciuili dirimi possunt.

Te iuresanguinissu cognationis, quoa naturale est De ure consinia guinitatis,item adoptionis,quasiunt milia.Hae iure ciuili utantur ι dma in ringitur.ve emantipatis. d edictum praetoris de boniosi De naturati ,auorum quaedam mobilia pecuu dum Hilsubum.

regula intelligentiam asseeutus esse non vi st ei in

, detur fleeuruus Ius enim sanguinis ccipit pro iure adg. tui. a.

eonsanguinitatis,quod non est naturale, sed ei vile na UIs 4ε , adgnatio iuris ei uilis nomen est , ct ideo separatur a De i. naturali iure,in .sed hodie, institutionibus de adop 4 qtionibus:ius autem eonsanguinitatis;est species adgnationis' Ius ita 'ris T. que sanguinis a iure adgnationis distinguiturihoc enim,non illud ad o seret adoptio L&quia hoc adfert,ideo ius eonsanguinitatis adseri' sitionἱr xvi adgnationis,ita onsanguinitatis a patre iura oriuntur.Vnde inter 'p vietinos .vel spurios,qui scilicet patre nullum habent,non est ius eon αν .. tui. sanguinitatis',se roximitatis tantum Seognationis ci denique ius /T 'II: sanguinis,estius eognationis, ideo eOgnatos,iure eivili desectos,ra si i=sa. sis. tionaturalis adhereditatem voeare dieitur . Quamobrem quod hic Id. l . Pomponus ait ura sanguinis nullo eluili iure dirimi posse, si aeci ei..de.surpio, ut hoc ideo fiat,quoniam iura sanguinis sunt naturaliah:eiuilis au lv v I tem ratio naturalia iura eorrumpere non potest auctore Cato' item

que naturalis ratio,nee auctoritate SenatusconsuIti cutide Caius ait in f spuri- me ali tui lieonstitutione eorrumpitur,aut prorsus immutatur:eum de Genes. natura mutari non possit,ut Cieero docet in Lelio, probans vera a 4 , indemieitias,qubdearum ortus non ab imbee illitate ut utilitate,sed ana ORI . , tura sir, sempiternas esse. Ηue pertinet quod alia iuris regul.ileontine 3 a. ur,Quae rerum natura prDhibentur ivlla lege confirmata sunt, Ergo ἡῖγἰ verum est, Naturam χ.l quae ficti sunt ut puta naturalem possessio di 'ς nem impediri nullo iure ciuili posse. Vnde eum donatio inter virum i ...t bi. uxoremne valeat,non natura,sed moribus eontra naturam recep ε . 46 P..tum sit ,ex aequitate quadam,aeeiuili ratione scilicet:ne pretioeon zata. .. eordiae iliari videretur:neve melior in paupertatem decideret, de 'C v .r orditior fieret'.Attamesi vir uxorieedat possessionem eausa do .. I. narionis eritoplerique putat ut Paulus inquiopossidere eam:quo r, num res facti infirmari iure ciuili non potest. Et quid attinet dicere etiati it possidere mulierem,eum maritus ubi noluit possidere, protinus . hoc te, amiserit possessionem ZHactenus ille:qui tamen alio loeopait uxore id uisis

quod sibi a marito donatum est,possidere iure ei uili non intelligi hoe est ut rem ipsam ciuiliter' animoque ac iure domini quasi propriam . .:'penes se habeat .Eodem spectat quod ex Papiniano'didielmus ita situ st n

73쪽

cere interruptam, aptiuitate possessionem, postliminio quod fictio ne iuris ciuilis constat non restitua:quia haec sine possessiones quae

plurimum facti habet consistere non potest,cauta vero facti non eo n-tine' ur postliminio quoniam scilicet nulla ciuili eonstitutione potesta l. in bel insecta fieti,ut subtiliter a Triphonino ,eirca eande postliminu quae- αν E ij. stionem disputatum meminimus. Igitur iura quoque naturalia perpeti postlim tua, aeterna, sempiterna sunt, siquidem a natura ortum habent Itaque ne per vim quidem immutari vel a tyranno possunt, ut matri deer , ..... pilae nubere volenti Dionysium seniorem dixisse Plutarchus retulit bliis verbis,τη δε ιητ ος, παρώλικο - ουσηι,δοθαι uix ἀνδρὶ -

nubere,dιxit ipsam posteruidem leges ciuitatu violare sed non posse legesis ii l. naturae infringere inde ut euenit, ut qu. nauis qui adoptione atque

est l. 1.ῆ. v adeo ciuili modo ac iure Pius eriactus est,.dia ei uili4.itione , ut puta

det:ab, ii emancipatione, rilius esse desinat,&liberorum nomen amittatς, perui. mii de atque liberorum gradum ut breue faciam clieeteapitis di- , minutione ognationes quae per adoptionem acquisitae sunt ps . llipti inuntur e , f. tria etiam per adoptionem atque ei uili modo let, ' quaesita immutetur alio ciuili modo , id est emancipatione : temnet pe .lmen filius naturalis nunci p.rtus , etiamsi pdst adoptatus , aeisues h denuo emancipatus fuerit naturalelus liberorum: .ibeat , ut ad Sa- pl. s. sup binum lib. 2. Paulus retulit. Eademque ratione beet legiti- :- . . mus per capitis diminutionem agnatus esse desinat . ideoque inst.deae non detur ei quae legum seruandarum ea usa dari a praetore sol cth . st bonorum pos Iessio iure heredis legitimi, nee ex eo capite edicti prae-h sed ea torii admittatur, unde legitimi vocantur' attamen cum cognatus ni-

. - bilo minus manserit , gradu cognatorum rursus vocari, hoc est ex lina sup eapite illo unde cognati ad bon possessionem ab intestato inuitatitis ἱ- noster Pomponius' libro quarto ad Sabinum tradit nempe iura unde leti sanguinis Meognationis,quae sunt naturalia , nullo iure eivili puteti di 2 mancip.it,one vero gratia in tolli a dirimi potueruntes id quod

te .sur . bae regula nostra ex eodem libro desumpta eontinetur. Ergo Mo-οῦ ε' destinus , In adoptionem datus inquit aut emancipatus quascun ira sub que cognationes aut adfinitates habuit, retinet adgn.itionis iura 's in rierdit Me Praeterea cum ex nouis legibus hereditates ita deseran-

Ωρ degra tur , ut personae nil turaliter designentur, ut ecce deferunt heredita.

α mo tem S eonsulta matri filio Gauctore Paulo ideo ea iisdem Lis. ων. de Senatusconsultis ad hereditarem admittentur , etiamsi in aliena po- 'it testate sint . Ex quo sequitur , ut quae ex iis Senatu seonsultis ve-ε est de l. νε niunt hereditates capitis diminutione taminima stitieet, siue ei. ς ncipatione , siue in adoptionem datione mon pereant , ut co . ea fit; POni ponius nostet 'alio in loco seribit nimirum ius fili haut matris quod naturale ac languini estὼ nullo iure ei uili dirimitur. Id quod in h. bd - hae regula Pomponius definit: ct a nobis latius demonstratur in Se-tarii u mestium libris P. Ait lex nostra, tv RQ ΛNsv i s. gnatio

74쪽

generali signifieatione adgnationem quoque eomprehendit et unde a L &l. In iure eognationis heredem extitisse Modestinus,ait , cum tamen eo 2 ' I οῦ gnatis aut iure eo gnationis a lege non deseratur hereditas , sed bon adtri. possessio a praetore:lex agnatos,non ognatos, ab in e stato ad legiti si mimam hereditatem vocet. Similiter sanguinis voeabulum late sumptu o. α nu. a nostris inuenimus,ut cognatos agnM6sque complectatur non O '. 'tedd eos qui sunt ex parentibus de liberis , ut quo loco traditur Ialgius L. au tempus parentibus liberi que petenda bonorum possessionis tribui, in honorem sanguinis videlicet, quia arctandi non erant qui pene ada de eas lsropria bona veniunt : sed ad eos qui non infra vel supra, sed eae .ca,

atere etiam eognati agnative sunt: ideo in I. q. C.deton. vae. ni. Ex si ipsa p.

qualibet sanguinis linea dixerunt Imperatores. Ideo fratri patrueli qui et TV i: ' adgnatus est, S: heres institutus, sanguinis rationem et podit Papinia a n. s e. . nus4,metitum hereditatis accipiendae praebuisse. Caeterum proprie Σιώ speetaliter sanguis Scognatio de naturali iure intelliguntur, eontan p. in tapuinitas de ei uili iure, quod est inter fratres tam adoptiuos, Quamna S p

ne Se contrario nonnunquam hi soli fratres consanguinei dicun- 'u' tur,qui natur germani sunt de separantur ab adoptiuis s. tque ho . ...' rum quidem utrumque in recentiorum Impp. scriptis, qui minus pro f. i. 'T prie Latineque loquuti sunt: sic sanguinem trahere , progenus duee hElia 're dixit in M. Antonino philolopho Capitolinus: Cuius familia crin- qui Uin originem recurrens a Numa probatur sanguinem trahere, ut Marius Maximus docet. Ait lex nostra, in Lai iusta cra a L Mid est nulla iuris ei- uilis vel fictione vel solemnitate, ut puta emanet pationes qua tamen adoptionis iura quae non sunt naturalia, sed ciuili dissolui est.ituri l. i. lib. V Iph. Et generaliter eognationes quas adsert adoptio capitis diminu. ἡ; 'trione etiam minima perimi supra ossedimus. Caeterum naturali mor i. i. Veis te vel ei uili,ut seruitute, ae denique poena legitima,qua irroget serui Re: Ututem, vesciuitatem adimat, mollique adeo naturali sit similis nemo possi uni neget ius naturale tolli aut impediri. Et vero capite diminutum ita ut RV libertatem aut ei uitatem amittat,eognationes&adfinitates omnes hi ' ζεφ' mittere quas ante habuit,a Modestino tradituri:quod non modb iure e a.&ad s. ciuili obtinet,sed etiam praetorio. Afrieanus etenim dicio praetoris

bonotu possessionem iis denegari qui rei eapitalis damnati sunt, nee bo n. p. g. in integrum restituti sunt,scribit:eoq; nomine comprehendi eos qui : bus poena mors aut aquae de ignis interdictio sit. Si eius sanguinis a-m' i tibi. deo tollitur seruitute, vi et si postea manumittatur,qui semel eruus es i. dfectus est, nulla ratione cognationem re eipiati: nee enim ad pristinum hori. reuertitui'nisi forte poenae seruus effectus, beneficio principis resti- , filio tutus fuerit um enim iura cognationis ei restituuntur'. Teneamus Τ' iis, iis itaque quod prudentissim ab Arist. in Ethie libris definitum legi sui, Ter mus : Naturale quidem ius ubique terrarum valere , τ πυγχου . it.ων.

, non quia sic bis deliti placuit, aut noni iacuit.cum id Omnia Nieonisc.

iiij

75쪽

al. i. sup.de animalia vel omnes gentes natura docuerit euius iuris vim exemplisiost, iv ' aliquot illustrauimus in Semestrium libris, Esse.igitur xperpetuum

tin' immobile ius naturale quemadmodum initio diximus9siquis hoc

generaliter tracti are velit: propterea quδd natura mutari non possit, s t ait Aristoteles quia quod naturale est,immobile est quoeunq; in loco eandem vim habet: ut ignis urit . Me de apud Persas Eam brem apud deos quidem nulla ex parte ita se rem habere, ut ius naturale sit mutabile:apud nos autem homines,etsi plerunque id obtinere

videamus,attamen no omnino ita se habere ed aliqua tantum ex pariste:denique esse quidem aliquod naturale mobiles, non tamen omne. Natura in plerisque dextram manum fortiorem esIes, euenire tamen posse non modo ut aliqui , sed, ut omnes homines aeque utraque manu utantur : id quod ab eodem Aristotele traditum eo ipso Ioeo meminimus,his admodum vel bis, στι P g φυλιακινηυν πανῶ

fori u nonflicse babet .sed apud homines es aliquid naturale mutabile,

non tamen omne em In alus auosueuila d molio accommodabitur. Na tura enim manu dextera est alidior,auamur contingere omnes atraque

manu posse ιιι. Similiter ut filius quis ellep.itta, aut a filio paterania.

ri debere ae iuuari desinat,ius naturale non patitur at tamen prius illud mutari non potest , semper enim manet ius illud sanguinis quod naturale est: manet inquam illa neeessitudo nonnunquam enim ius vi, lx sup proneeessitudine diei mus , teste Mattiano , .eluti est mihi ius e gnationis vel adfinitatis: atque ita hic quoque apud Pomponium nostrum squis iura sanguinis aeeeperit eum ipso Deeio , minime ser- stan aberrarit J A eontra istud posterius mutationem interdum

reeipiet, ut saeuum , truculentum, tyrannum proditorem patriae, multaque sicinora perpetrantem patrem iuuari a filio , leges nixae alia aequitate naturali quae utilitatem publieam spectat,hominumque inter te societ. itis vine ulum atque coniunctionem optima ratione prohibeant. Ere, quod adsuceessiones attinet , quae ratione propinquitatis deferuntur,is iure ei uili aut honorario quod illius partem Deit,idem dicemusci ut quamuis ognatus aut propinquus ne more vera esse desinat nee si ei uitatem aut liberi item amittaO nihilominus tamen qui ei uis non sit, ad suce essionem propinqui iure ei- uili non admittatur: similiter quamuis emancinatio ius naturale filii non perimat,quod mutari non potest,ius tamen successionis quod de insertur filiis qui sunt sui in potestate patris ex lege, I .iab. ex qua et

iam agnati proximi renatis scille et filiis inter quos di parentem ius

76쪽

ADTIT. DM DIVER 1 IVR ANTI sanguinis permansis, praeserunIus emancipatione qua patria potestas soluitur, petim non negabimus, Scrursum a iure praetorio quod ipsum ei uilis partem facit, quadam tenus restitui, ut tamen interea e tum sit manere semper naturale eognationis xsanguinis vine ulum, atque adeo assinitatis, licet interdum id pro nullo habeatur alicubi ex iure legitimo quod apud hane vel illam ciuitatem viget. Cum autem in contrahendis matrimoniis naturale ius iudorem in ieiamus, eo fit ut non modo manumissorum, sed etiam seruiles quoque cognati ne, in hoe iure obset uandae sint . Ergo non modo non ingenuus in 'i πιειρ genuam, sed nee libertinus libertinam matrem aut lororem uxorem securea ducere poterit, quia hoc ius moribus, non legibus, introductum est: itu nupt. ut auctor huius regulae Pomponius' ad Sabinum libro non quarto, ex Mi iii quo ea sumpta est, sed quinto scribit nisi vitio laborat inscriptio eius με seprde sci. Praeterea&inter collibertos matrem destilium pietatis ratio se 'py eundum naturam salua esse debet auctore Vlp . Porro autem iure prae i 'pratitorio non modo non dirimuntur sanguinis, ct quae eunque naturalia , si 'ai: iura, sed etiam defenduntur, eonseruantur: semper enim aequitatem si pro, naturalem quoad eius facere potesto sequitur praetor. Hine est quod propter aequitatem liberorum capitis diminutionem rescindere dici tu id di licet sui esse desierint iureque ciuili&legitimo deficiantur, Π.sed euitinihilominus vocat exunde liberi: Itemque e mane j p.itos nee emanet J- 'Π'

i qua,nec tamen omnino, exaequat: cognatos denique uis sup de

ad textum usq; gradum qui iure ei uili admitti non poterant & ex te h possistamento , et ibim contra tabulas, d ab intestato inuitat ad bonorum ei. isd=.ri possessionem .Quod modo diceb imus emancipatos a praetore suis me ii ct in potestate retentis ex parte, non omnino exaequari, hoe ad inter . . s. pretationem edicti praeto iij de coniungendis cum emancipato liberis Di i , si potissimum pertinet quam eodem libroq. ad Sabinum ex quo no 2, Iesstra lex desumpta est fecisse Pomponium ipsum reperio Ex illo aut L st. nul l . edicto in aut luccessione bono iumque posJcusione vel contra tabula. Σ'h .. vel unde liberi, nepos in familia retentus patri qui in potest.ite non fue dei iudii.

rit, iungi soletis: bonorumque possessio ita datur, ut ex ea palle oua 'P i' ω ad patrem pertineret, ii in tam ilia permanilitet,ipse dim: diam habeat, iungeum resi quum liberi eius, hiique duntaxat bona suae onserat h. Cum istitu si

eoncurrant cum emancipato liberi,nec abriplo excludatur,quibus D tus. 6. versi.

staret tamen si potestate non exisset ex eo alis Opinor intelligitur, a. h. . it. quamobrem dictum uerit supra emancipatum non omnino pro eo eone ab . -haberiae si eapite deminutus non esset. Clim autem edicto sione 'i = si pin

poti toties conlulatur, quoties In potestate Ietentus est patre emi in ei state. versi.

pati, sicut Vlpianus scribit rinde fit ut quamuis eapitis deminutio per edictum nulli obstet, attamen si utrumque pater uilium de nepo cum emin. Iem ex eo emancipauerit, non iureatur filio nepos ex editio illo, sed 4 l h solus filius veniat ad bonorum postes sionem contra tabulas unia sop.vnd. ide liberi Atque hoe quidem noster Pomponius eo Iibro quasso retu tete 'Iit . Metito laneis nam etsi uterque in familia mansisset, nepoti obsti- ων de

tisset filius utpote proximior quod enim Pomponius idem eodem li 2π2

77쪽

a l. .supe bro memorat , eos quorum pater eapite minutus est legitimae here-ης μ' . t ditatis ius cineaeteris personis inter se retinere de alios aduersus ε' eo, intelligi nimirum debet de iis qui in familia retenti fuerint, non quos ipsos ut eorum patrem emancipauerit. Rursum quod ibidem Pomponius ait de iure legitimae hereditatis in eaeteris perlonis eo nis uato, sic accipiendum est, ut ergi patrem em .incipatum ius quidem legitimae hereditatis non hiibe .int, qui non sunt sui, nee in eius, sed in aui potestate, aut familia: nihilominus tamen p.ltri etiam vivente ais uo&eum fratribus post patris emanet pationem susceptis sueeedant, bl.si eman vel per contra tabul is Vsipater testamentum fecerit ipsis praeteritis,

eis. Et a vel ab intestato per unde liberi , ei sit in p.itris potestate ipsi nunquam retεtuo. 3 suerint. Quae omnia dilucide ab ipso Pomponio eodem libro expliea, ac tur est loco'. uolato igitur iure patriae potestati, quod proprium

eon ib. l. est ei uium Romanorum Palio iure ei uili utputa emaneipatione mas. ι - hil O minus duratius naturale, utputa sanguinis , inter parentes de libe-iung. cum roseaeter olque eo gnatos: praetoris beneficio admittuntur ad bono -

τή. , a rum possessionem, etsi ius legitimae hereditatis quod est civile defilium.&l. ciat Nee enim ius sanguinis ea ratione dirimi potest ut hac regula..ii eodem lib. a Pomponio definitur. Illud addam quod eum superiories.si pater bus apte connectitur in successione liberti non eoniungi patroni filiusVP φής' e trian ei patum eum liberis suis aut fratris filiis in aui potestate retentis: dd. i .s .i sed etsi ad parentis bona pariter vocentur, attamen quoniam proxin cf. numquemque ad hereditatem liberti vocari manifestum est, filium unde libe praeserri, de quandiu filius erit, nepotes ad auiti liberti bona non ad- . ibi ., mitti a filio tantum non etiam nepotibus in aui familia tetentis li- deii, qui ertum satisfacere debere: quod praeter alios L a Pomponio nostrosv xla 'ς eodem lib. quarto ad Sabinum duobus locis traditur'. Et in hae qui-

u.Lberii dem parte emancipatum pro nec emancipato haberi constat. Ait lex

'nus. MI id est in totum tolli iura anguinis naturalia sunt, ideo inelii. i. su totum tolli ac perim non possunt. Vt enim ex Seneea didicimus,nulliuisivi. 4 apientia poni naturalia corporis aut animi vitia; qui equid infixum prine. supr. ingenitum est, leniri arte, non vinci h siene iura quidem naturalia MVN qualia sanguinis iura esse ostendimus ivllo iure civili omnino dirideo per. i. mentur. Lentri .lmen de leuiter interdum immutaria legissatoribus vli tenuitatem Se naturalem rationem aliam quandam ab illa priore quae

Iibeit se vinci p.ὶtitur, Inluentibus, de vero impediri pollunt: ut ex his quae

sti supra diximus manifestum est. Etenim ius ei vile non potest non esse ξ eoniunctum eum aequitate, de naturali ratione, alioqui ius non estia Hoc itaque iure nihil mirum si tollatur aequitas naturalis, quae iam

iamque pro ratione temporum de locorum, aut aliarum cireumflantiarum aequitas esse desiit Ius sanguinis nullo iure ciuili tolli potest: nam aequitas naturalis qu.i ius ciuile nititur apud quos sortior est aequitate, qua ius naturale, ut sanguinis, sustinebatur,et scit ut hoe iam esse tu desin.it. Ex quo sequi in , ut non tam iure ei uili aliquando iura .aturalia perimantur quam aequitas aequitate, ratio ratione naturali mutetur atque tollatur. Et haec quidem non subtiliter ita quis

tentare

78쪽

eius est yli dicamus, iura languinis ut iure ciuili non infingantur,ple runque .iccidere, sed hanc t. men regulam aliqv.is exceptiones ad mitistere, a quibus propemodum subuertatur vel potitis inesse ipsas exeeptiones in regula,quae cum iuris ciuilis de antiqui siti explicari hoc modo debeat, ut ad ciues Romanos eorumque successiones de alia quae ratione sanguinis deseruntur iura pertineat non item ad seruos aut peregrinos illos qui iuris ciuilis populi Rom.ini communionem non habeant: nam de libertatis de ei uitatis ademptione iura sanguinis in te eideres, de in proxima superiore not.i, alibi docuimus mon quidem auib. r. s. revera&naturaliter, sed quatenus ex diuersis gentium institutis aut 'st cap. legibus adimuntur eertis personis ob aliquam rationem ea quae carte ris vinculo isto abscedere sanguinis inspecto a iure ciuili tribuuntur. Denique generaliter iura quaelibet, ituralia civilis constitutio plerunque non tolleta interdum tamen ut iam saepe, quo fici litis intelligatur, dicimus ex aequitiate quad.im immutabit. Exempli gratia, elim tutor pupillam , aut senator libertinam, aut praeses foeminam quae sit ex ea prouincia eui praeest, uxorem ducere': cum is qui in prouinciaria.. ai;..

vel agit ossi retusa, vel militat, praedia in eadem prouincia ompa nere

rare ς negotiari aut scenerari': cum villam domum V quis, quo plus i. t. si qui . sibi acquiratur,diruere aut nepotiandi e .aussa quid eorum emere, venia incium. I.

dereue aut etiam leg.ire prohibebitur his omnibus C tubus, nemo .qui inpri,nruauerit, si non peremptum, immutatum saltem esse ius n.iturale si viης 'J. Se

que ei uili iure: quod tamen aequitate sua de naturali ratione sustineri : sttor. compertum est, quamuis naturalem illam libere contr.ihendideque inbuis, 'suis rebus disponendi ficultatem coerceat. At propemodum ita derc. i. non im liquis diei potest , quae ciuile ius introduxit, quibus naturali vel gen ossi ij ed. tium iuri quodammodo derogatur. Ergo eum Omnes homines iure ni Hem p. naturali aequales sint: attamen quod ad ciuile ius .it tineo seruos pro ν ω, ἡ nullis haberi regula iuris ei uilis, quo naturali derogatur, diserte tra remitu, dit: de qua disputabitur ad i. quod attinetur. I. hoetit. Et sane ius ,,i gentium a naturali ree edere. a iure gentium ius ciuile, non tamen in seqa r. de totum , sed ita ut non per omnia ei eruiat eum videlicet iuri commes: itan . . ni aliquid vel additur, vel detrahitur1Vlp. docet. Inde fit autem , ut sup de eon liceant quaed .im naturali iure,quae eum ciuili aliquo iure prohibentur, i ... γ' honesta non sunt: Mideo fieri aut veto tolerari non oportet: taeec sup . de leg.

in hae facti speeie, quam Triphoninus alicubis proponit: Reus capi testatis iudieiideposuit apud te centum, is deportatus est boria eius pu- l. tua eius

blicata sunt, vir sim ne ipsi hare reddenda an in publieum deferenda a C:

snt di tantum naturale de gentium ius intuemur, ei qui dedit resti e l. bona fituenda sunt: Si ei uile ius de legum ordinem, magis in publicum desc-renda sunt: αim male meritus publice, ut exemplo aliis ad deterrenda maleficia sit, etiam egestate laborare debet. Hactenus ille. Rursum quaedam lege, S. eonsulto, edicto, constitutione prineipum, aut

79쪽

admitti ne oportet, quod sint eontra pudorem di ius naturale, ut Laistius explicab Itur ad i. non Omne I hoe tit.

AD 4. X.

quid sup si Semper in obscuris,quod minimum est, sequimur.

111 In contractibin em samentis,si qua dubitati incideris, in latu

i. i iiieu E, inquit Vlpian . in stipulationibus4 in ea, Dp d in sti eris contractibus id sequimur,quod actum est id est, i cc.4. semper in omnibus negotiis, etiamsi reeonstant, eon: Iz NUR Dr hentium voluntatem inspicimus aedeniq; id quod Z z. rid actum est, pro aut habetur h. ubi est verborum

obl-l sive ambiguitas, valet quod acti est R. Et ideo si quis triticum dare opor-

su=.deact tere stipulatus est, quamuis imperrecta licitipulatio, utpote sine adi empti. i. v ctione mensurae4: attamen si de aliquo triti eo fuerit cogitatum de a

r elumcid est de eerti generis eertae quantitatis frumento id pro expresia i di sociab1tum: ri Marcellus ait . Nee obstat . quicquid astringenda. s.ci, si eri verb.oblig. quae loquitur in dubio. Inde fit, ut eum ex consensu eonia

rium

L. L. . tranentium, auzgoti natura recedatur ut fusilis planius demonitas, , si strabitur in i eontractus i. pacto quoque ipsorum de eontractus ipse, tor s. 3liquae ex eo naseitur actio, sermetur ideoque soleant Iuriseonsulti hi a .. t suis hane responsis exeeptionem addere, Nisi quid actum est,intereiat et ' i sequ1c actum si da in autem agi intelliguntur,etiamsi nomina- .is, tim expressa non sint , in iis praelertim negotiis de contractibus, qui in spe eontentu solo perficiuntur, eonstant, de in quibus ideo eontrahenaicitum ad tuam potiti voluntatem,quam verborum eo neeptionem inspicimus, ex. ges ut apertὸeolligitur exl. 2.&vit. Quae res pign. oblig. pos Lumbuerox -- persaepe aliud agitur, aliud simulate eoneipitur in contractibus:in quiarem.versic bus tamen rei veritas potius, quam seriptura perspici debet,a. i. de to-uriua Aito tu. Plus valere quod agitur,&e.l dubio,si non apparet quid actum rei ierata sit, ut puta ,si nihil de ea re neque emptor fortasse,neque venditor eo-:i.qu. Es. gitauerunt ut plerunque in eiusmodi rebus euenire solet,auctore Cel-ditio 3.vit sos inspicimus quod propius est', ut Paulus lib. o. ait, explicans It z: dictum de negotiis gestis, quod vesi similius est . quod plerunque l.t.Cque fieri solet i in Ghleutacii Q. ibi Aeeursius, id est quod in regio- .si', ne, in qua actum est, frequentatui id quod Vlpianus doceti semper kl. .ων. in stipulationibus 4 3 eod. Quod sine id quidem appareat, aeeipi-: mus , qud res de qua agitur, in tuto sit essemper enim in dubiis id a- Lubi est gendum est, ut quam tutissimo loeo sit res bona fide contradix, hisi h eum aperte eontra leges scriptum est .a Lautem non modo in eontractibus Diqilige by Orale

80쪽

ctibus, sed in testamentis quoque verum est . Postea id spectamus, a i ta nct. quod stipulatori nocet cuilibς rum sui verba late eonei pere: esse 2:ὶ ' 'aeundum promissorem in te pletamur, auctore Celso'. Cum enim τ, Ut quaeritur in stipulatione quid acti sit, verba contra stipulatorem inter h. ix'4 pretanda sunt , de ambiguitas conir stipulatorem est ut idem Celsus I, hiίdis.

lib. 16. Digest. seribit 4 ct contra venditorem ut dicemus in I. in con ba trahenda. 3. Proinde ad id quod minimum est, summam esse redigen e .ilipuit. dam traditur ind. l. semper in stipulationibus . . ex quo Vlpiani ioeo x iv st 3. nostra haec regula quod miror Accursium c Placentinum ipsum latuisse 2 intelligi poterit. Nam etsi diuersa est inurriptio, diuersiora ' MLtio, eadem i.imen Omnino est ien entia Vlpiani libro lue. ad Sabinumnia .r1 in hae iuris regula quam interpretamur, ubi ait Semper in obiculis re dub. quod minimum est sequimur, lib. I. ad Sabinum, ex quo delumpta est l. semper instip. . ubi ad id quod minimum est , summam in dubio redigend.im esse doe et Nec tamen ideo de inseriptione alterutrius e.ipitis quicquam immutandum putem. Quod enim delumptum est ex lib. 4s ad verborum obligationes S contractus pertinet: quod autem ex lib. is ad leg it .i. Nam etsi binae testimenti tabulae eiusdem patrissam. eodem tempore, exemplar ij causa ut vulgd fieri solet P eriptae proserantur, de in alteris centum, in alteris quinquaginta aurei Titio legiti sint Proculus respondit', in hoc c. isu heredi par pl.semproeendum esse: ideoque utrumque legatum nullo modo deberi, sed au et det reos quin qu ginta tantummodo. N. imis scholiastes quid .im Graecus ad eam regulam ab interpretibus ita redditam, si σάsitu, uirt

Histi od resecandum esse sed leuiter erberandum esse S in duobus simia libin te Iamentissimulfactu, diuersa quantinas mihi legatafuerit, minorem accipio. Similiter si testator duos fundos ei uidem nominis, sed diuersi preti j habens, sandum Cornelianum legauerit, si maiorem id est maioris preti j, fundum legatum non docebit legatarius, nee appareat de quo seni erit testator vel ex eollatione alterius fundi subdis uniactione relicti, ut in specie l. i. s. de Feb. dub. iunct.l. vlt. f. vll. S.de tratteo, vino, oleo leg it vel alia qualibet ratione, argumento, aut coiectura probabili tum sane in dubio dicemus minorem legitum videri s. Et cum ita legatum esset, ut tantundem Titia uxor mea nat te habeat, quantulam unus heres, si non aequales partes essent heredum,do, C. Quintus Mutius&Gallus putabant maximam partem legatam esse, iam a.

quia in maiore parte minor quoq; inesset: Servius Ossilius minimam h 4 i ...

quia eum heres dare damnatus esset, in potestate eius esset quam par Luburam

SEARCH

MENU NAVIGATION