장음표시 사용
191쪽
tus, ut vidimus supra ex Aristotele , dc D. Thoma. Vnde in , astendo,& quoad rationem periculi differunt isto caelo,uti vide te potes infra fuse ab art. tuo. Aduertendum deinde est,ab Scoto non computari inter dubia doctrinas Doctoru m , & Exposito rumaed tantum opponit, sis suppositis,adhuc illa existere. Quod hodieque velim nitim est , postquam tot insuper alia tradita , de exposita sim t. Quotidie cnim, & non raro saepius in die inter
rogamur adhuc , & interrogamus de dubiis emergentibus, atque interim tam confluentes,quam consulti pro certo habemus, quod Scottis tradit, non licere agere nisi quod tutius est, quous que inueniatur certitudo, Vel saltem probabilitas pro parte mi liori . Consentimus igitur Scoto indubitanter circa haec dubia probabilistae dum manent dubia. Nota denique cum Meldula in a.disp. 2.quaest .a.art. 5. Scotum inibi immediate ante docereis , circa ea, quae implicite tantum traduntur in sicriptura, eo fulmi horem Doctorum,s Expintorum . Est autem Vtilis pro minus tuto. Quia tutius ex natura ipsa rei, seu materialiter, omnibus spon-t pninolestit; cum probabilius ut tale raro per Doctores innotescat certo . Opponit 2. Gonet. artic. 2. suae disteria f. a. fine haec verba Scoti m 3. dist. 23. quaest. I. ad i. dub. occurrens . Slautiumoralibus , quavdo sunt altercationes de aliquo peccato, quavis prim) est Ortale , tis si mus penitus inscientia dicat, quod non licet sic Mercuri; σalias dicat, quod licet z tarius est non procedere sic , nec sic , sed exstectarads 1 1 ste veritas paten atiunde . Si enim ita esset, quod et nus Doctor L. creet, alti stem peccare Mortaliter, ηs sic faceret, o alius, quod peccarer s ste fateret, tum simplex foret perplexus. Ideis bend tradendum est in mο,4 latitas, aneth quam aliquid asseratur. Et per i patet,ad secundum: Dico ad haec; dista item eme priorem periodum huius contextus quoad 1insum grammaticalem. Quia praemi illa, uno dicenter contra ctum talem esse illicitum , di alio dicente cundem contractum
esse liditum ; Subiungitur, tuticis ese, nec sic procedere, nec sic a Quod perinde videtur esse , atque si diceretur, in eo casu tutius
esse , nec facere talem Contractiun , nec Omittere. Hoc autem est impossibile,ac pronade nec tutius est,ncc minus tutum .i, 4rsum quoad tem Mostram nulla cit dissicultas, nec umbra dissi cultatis. Quia quidquid illud sit, de quo bcotus pronunciat tu tius esses tui id facit ad quaestionem . inaestio enim nostra non est , an hoc, vel illud sit tutius, aut minus autum ; sed an posito,& ast ni ro, quou aliquid sit tutius,teneamur ad illud sub peccato. si i i niti l noli sit minus proba e , quam Oppositum. Dcqua is
remit dicit, nil insinuat Scotus . Similiter in pol tmori periodo
192쪽
non loquitur Scotus de cautela in agendo sub tali, vel tali opi mone, sed de cautela in docendo talea, vel talcs opiuiones , --stra autem quaestio procedit directe de mutela in euerum, seu do Vsu Opi 'dum,non de opinionibus sita. N ad igitur se acircui nossiam pertinet . Iam quota illam particulam manius periodis inutassar veritas parera adimis i tu dac/s , verum o reat per rationem probabiliorem, ego vico,periationcm ulteri
prius, usu quod qu.i eii contentus genere, videtur esse contentus
iasin a etiam specie generis. Quod facit pro nobis. Illud denique de perplexitate simplicis Ino perito affirmante, dc alio ne-δ. - Tqix. quedi 'istunt eninui Scyroposito casu adia D 'D Ialis mihi respondit affirmative, talis negatim , ego neutri
dio expono illa, quod mihi occurrit, & addo si opus est , ratio-
rationi, vadat, dc operatur sine scrupulo ; atque huius generis est quod supponitur a Scoto. Quid autem huic ad rem Λζm aquilibet peritus contra quemlibet peritum, & apud quemlibet
iacit opinionem probabilem Aut quilibet est drari ut iς-x probo bilitate in , vel prohahilioritatem , 5- , , a ὰ000 ΑΠςΤd-t in perplexitatem Uide quae dixi
aDart. M'. de elisione mota uorum. inuicem oppositesum , dc quae dicam intra do dubitantu art. praesertim Io I. Uidetur pro
textu bcoli , re adeo eius verbis , interae ta lata virgula , dc cum
habeas duas omnisno contrarias perplexussu, periculasnse determinaret ad unam, nisi re diligeruer ι pectu, illam probabiliorem agnosceret. Veru m
haec non dincolus, & sorte fuit error Typo zύ; sed nee i n- feruntur ex coro , ut patet ex dictis. Tertius lata Scoti sumitur ex A. dist. I I. q.6. ad i. dub. Cum dubiam sit, ait , an amidum sit huiusmodi materra, ct pars negativa multum sitsrobabilior, non sine preMo aliquis Ie ορ-ι tati dubιo. Hoc testimonium, quod idem Gonet proponat cum additione similiter in fine, & cum diminutione, ac transmutatione in principio, constat clarius ad retrinil facere. Quia Scotus agit ibi de opinione speculatiua Circa naturam physicam materiae Sacramenti. Nostra autem quaestio est de opinione practica circa licitum, tu illicitum ; peccatum. χnon peccatuin . Et praeterea omnes unantini consensu tenemus,
193쪽
ex opinione speculatiua utcumque probabili cirra qualitatem materiae Sacramenti non posse subduci opinionem practicam prohabilem de vis per se licito talis materiae in perficiendo Sacramento . Concedimus ergo aduersarijs plus etiam , quam ha-
habeatur ex hoc loco Scoti, sed quod nil conferat ad scopumeontrouersia I. Vide si placet plura similia diligenter discuti apud Meldulam in loco indicato .
194쪽
Ex periculo operandi sub opinione. 'Postremum argumentum , ex periculo transgrιdiendi Iegὸm . propositum, o solutum a D. Antonino.
AR T. i 64. Argumento desumpto ex periculo transgreridiendi legem Dei iam olim usi sunt, ante etiam Gersonem, grauissimi Theologi aduersus opiniones ineptas, leuiter,aut nulliter fundatas, adeoque minime probabiles, dc motum, ac legum corruptiuas. Nuperi autem probabilioristae. & fautores certitudinis moralis tanquam omnino requisitae ad operandum honestε, dc sine peccato abutuntur eodem argu mento admodum seruenter, ac animose aduersus usum opinionum vere probabis Ilum, habentium auctores classicos, oc laudatos Communiter, atque magni merito habitos, & quae nituntur fundamentis misnime contemnendis, siue absoluteaiue etiam comparative . A cumulant eam in rem textus quam plures , dc eorum pro parte nostra interpretationes Cohibitivas corundem intra ambitum v rae probabilitatis etiam infimae, ac minus tutae, di exclusiuas progressus ad usque, vel maiorem probabilitatem, vel certitudinem moralem, explossiant, derident, detestantur tanqua ineptas, illegis rimas, violentas. Res ea visa est mihi digna, cui plusculum immmorer adhibitis nonnullis considerationibus, quas spero futuras eme utiles detegendae, insinuandae, ac cuinccndae, quoad hoc pu ctum, veritati. Libet autem, ac iuvabit praemittcre, ante omnia, discursd desuper D. Λntonini, qui praecipuosciusmodi textus a tigit,& praecipuas interpretationum vias aperuit, ut opposito tantae authoritatis obice comprimatur Praeindicata aduersariorrum audentia, & lectorem,nullo praeoccuparum praeiudicio, pro niorem, ac attentiorem habeamus circa ea , quae subiicienda d inde a nobis sunt sub directione, ac manuductione sapientissimi, piissimiqui DoctoriS . . ortire o D. Itaque Λntonius, cuius verba, di apices. Omnes pro Zi meis Diuili o by Corale
195쪽
meis habernoi, 2 loco verborem meorum appono umquam
meliora,quo etiam titulo non multo ante partem eorum iterum descripsi. Λrgumentum petitum ex periculo transgrediendi legem per usum opinionis minus tutae, nec Inoralliter certae, proris. . ponit, ac dilluit in hunc modum in sum. I.pin I. cap. IO. S.IO . ireg.6. solet autem impedire repulsionem scrupulorum s de qua est tota illa regula 6.:ὶ Sententia i ruarum auctoritatum non benὰ intellecta ram, ct idia declaranda sunt, ut illa, qua babetuν extra de sponti &r-tὰ cap. Iuvenis de spons) scilicet indubirs tutior υia est eligenda ,prop
ter quod scrapulosus eligit viam rimiorem . Sed ad hoc respondetur, quod . eligere viam tutiorem , consilii est , non praecepti. Alias oporteret multos ingredi religionem, in qua tuitur visitur, quam in saeculo. Non ergo de necessitate oportet tutiorem eligere , quando etiam alia υia potes eligi tuta. Sicut enim diuerse via tendunt ad unam ciuitatem , licet una tutior aliam; sic ad Ctivitatem eatistem alias seu . alius sic vadie, ct tuid licet ali quis tutiora mada . Item quia disitar Ecclesi. I. . 'ias mac periculam, ribit in illa : Hinc est , quod β.Thomas , O ών dicunt, quod ille, quι agit id , de quo est dubiam ; virum sit mortaleo, vel non 3 peceat moraliter , quia periculo se omnit mortalis . Cam ergo in aliqua re mortali sunt Damria , ct contraria opiniones 3 ille , qai adhaereret opinioni latioris via, , vim detur se exponere periculo mortatis, quia in dubio ; cum possι illa opinio esse falsa, ct contraria vera . Sed ad hoc respondetur, quod utique ille , qui agit scienter id , de quo dubitat esse mortale , permanente dubitatione , Monaliter peccat, etiam si illud in se noA esset mortale , sumenco proptu ,er fricu dubitationem , videlicet prout rationes sunt qu/ ponderantei , dutramque partem, nee magis Getinar quis ad unam partem , quom o aliam . Sed si dubitet seruire quis per modam scrtipali, siti ut dubitat , seis formidat habens opinionem de aliquo , quia ita inbaret ipsi sententiae, quod tamen formidat de opposito ; sie agendo contra tale dubium non peccMur ω dum adharet opinioni alicuius Doctoris, o habet rationes probabiles pro ipsa magis, quam pro opposita opinione , erram si ipsa opinio, quam I nc non esser mera . Et hoc nisi ipsa opiniosam a effet contrairnam um ις' Rimonium scriptura , vel determinationem Ecclesia a Talis enim non Ope ratur in dubio mWralis , sed secundum opinionem probabilem , quod magis declarahituν in septima regula . md etiam Gregorias duis οῦ Bossurum mentiam est , si calpam agnoscere, υbi culpa non es des. 3. Ad hoc dicis It a , agnoscere, idest timere , er non per assensum firmum dere in re. Hoc raram stultum est secum , Cancellarium . Ex septima porro re
gula , ad quam se pro uberiori luce remittit, quoniam diffundi tur latius, suffecerit hic exhibere, ultra ea, quae non multo prλων ea pensa a nobis fuere, priorem illius partem , cui consonant rc liquae, ut pote ab eadem derivatae. Septima regmas, ait, prosim --
196쪽
pularum de sitisxe, praeceptorum discreta Epicaaeatis , idest interpres iis , vel declaratio. Aequitas enim, quam Philosophus nominat Enheia praeponderat rigori fecMdum iuras peritos . Ut autem aequitati iustitia,n satis omnibus circi stantiss particularibus , dulcore misericordia temperarra. Et ailsapiens : Noli esse nimis iustus, qui perit ιη iustitia sua . Pe tinet autem ad virtutem Enhela considerare , non nudum de se praeceptum sed eircumstantias omnes ipsum particulariter vestientes. Unde Philos phus s. Dbιc. dicit, quod Enheιa interpretatiua legum est melior, quam iustitia legalis. Et fecundum bane virtutem Enheia pusumus praecepta Dei, Emesia , Praelatorum . seu iudicam benign/ interpretari. Et in f νο quidem conremisso eius est interpretari , euius es condere , vel sementiare . Sed in foro conscientia circa praecepta, ct Divina, ct humana, d eo , quod pertinet ad quemlibet pro facto sua et Si tamen rationabiliter interpretatur. Et fetundum Ioan . de Tam b. septuplex doctrina per vin tem ''heia serupulosa coηscientia prosicua dari potes . Guarum prima est , inter duram, cu benignam circa praee a sententiam, quod benigna espotii s cateris paribus interpretatio faciora , quod etiam asserit Guit. ΗMius ratio est quia praecepta Dei in Ecclesia non fiant ad tollendam omnem spiritualem dulcedinem, qualis ceres tollitur, quando nimis scrupul s8, o timide praecepta interpretantur . Secuηda doctrina secundum ianu tem Enhelae est , quod nec Deus , nec Ecelesia per sua praecepta intei die ebligare ad ira 1sibile alicui . Cum enim secuηdum regulam iuris nemo
possit ad impossibile obligari , extra derer. ur.lib.6. Non solum dicitur impossbile , quod a Muid non es m iis, scd etiam videtur ιnterpretandum secundum virtutem Enyeia in lege noua esse impossibile, quod vix es mPsabile, utpotd nimiam habens disticultatem MiAlias quomodo saluaretnr i
Art. I 66. Habes in his I. exemplum auctoritatiuum accipiendi, tanquam consilia , oc non tanquam praecepta,textus suggerentes tutiorem opinionem in dubiis I Eligere viam tutiorem cens*eR., non praecepti. a. Idem Gemplum non ampliandi eos m textus ad opiniones probabiles, seu assensus nitentcs magno sundamento,
sed restringendi ad puras dubitationes 3 sumendo proprid, o striaddubitationem. 3. probabilitatem opinionis, qua uti licet latu olim fuisse eam , quam fundat auctoritas alicuius Doctoris, cum rationibus , quibus quis assiemiatur tanquam melioribus, ac prae minentibus mixta dicta supra Irt. II 3. dummodo non adsit pro parte contraria manifestus , ac indubitatus ex sus fundamenti veritatis: Dum adhaeret opinioni alicuius Doctoris, O habet rationes probabiles pro ipsa magis , quam pro opposita : Nisi ipsa opinio sumpta esseτeontra manifestam resimonium scriptura , vel contra traditionem Ecclesia, uti etiam tradebat D. Thomas expensus a nobis paulo prius. 4, Z a non
197쪽
'non e re inuentionem modernam , aut theologorum propriam deuastantium Ethicen Christianam , quod excuset prorsus a pec- Cato, in qua uis indiscriminatim materia, ignorantia inuincibilis conserta Opinioni eiusmodi proba hili: Etiamsi ipse opinio , quam
renet , non esset vera. 3. ad virtutem pertinere , quod interpreIemur benigne praecepta diuina, & humana, atque intcrpretatio De rigida, ac austera lex tuum prie scierentium oppositum foueriffcrupulos exiccati uos spiritus, & ablativos hil. ritatis, & vigoris, dulcedinis spiritualis; solet impedire repulsionem scrutilorum sen
rentia aliquarum avguritatam non bene intellectarum ζ fecundum hanc vir
tutem possumus praecepta benign/ interpretari : Praecepta Dei , o Ecelesia non sunt ad tollendam omnem spiritualem dulcedinem , qualis cerad tollitur, ἔuando nimis scrupulose, o rimi pracepta interpretantur . 6. auctorius in doctrina morali rigidis , & nolentibus uti iustitia dulcore miseνicordia temperata sapienter, & pie suggeri ad emolliendam corum duritiem illud Eccis. 7. I . Noli e e iussus multum . Et illud
Christi Domini Matr. i l. 3 o. oram enim meum suaue es, e P onus mesi
leue: siquidem haec illis opponit S. Antoninus dictus vulgo,dum 'viveret Consiliarius, propter consiliorum sapientiam, &pieta tem . Adde aduersarios nostros, hac una assertione neccm talis, seu obligationis v tendi tutiori sententia, quandocunque oppinvita opinio non est certo , ac manifeste probabilior , i docere tau qua in veras, dc Vnice tenendas sententias rigidiores , seu assediti uas,& inductivas obligationis in omnibus , & singulis quae-ctionibus de licita , dc illicita operatione controuersis inter auctores catholicos, quarum dicuntur reperiri in uno Diana plus quam tria millia . Quia in omnibus eiusmodi quaestionibus apud plerosque omnes cst anceps , & obscurus excessus proba- hilitatis conueniens alterutri opinioni supra opinionem opposi tam , uti consideratum a nobis superius fuit art. Is i. Unde poxinde est dicere , quod isti dicunt , omnem operationem non KOntUrmem opinioni, vel tutiori, vel certo probabiliori, seu
t plerique eorundem aduersariorum iam loquuntur, morali ver Cotae, esse peccaminosam, atque dicere, in omnibus , α singulis praedictis numerosissimis quaestionibus opinionem tutio Tem , idest assertitiam obligationis , & quod operatio , de qua quaeritur, sit illicita, este veram, & oppositam falsam . Esset nismirum implicatio manifesta, si quis haec duo simul diceret, Verum est hanc, vel illam talem operationem esse licitam, nullamque osse obligationem vitandi illam 3 sed est etiam verum pe
Caturum esse , quicunque eandem Operationem exequutioni
mandabit, utpote oppositam opinioni tutiori, cuius falutas non: est
198쪽
est moraliter certa. Manifestum igitur est modernos istos aduersarios nostros opponi e regione tutentioni, dc piis, ac salubribus documentis D. Λntonini, oc licet ex praeindicatis ab eodem fundamentis appareat haud obscure, rationem, dc veritatem milit re pro ipsos redibit tamen paulo post distinctior nobis sermo circa hoc punctum, exposito discrimine inter doctrinam tutiorem,
tutioremque operationem . Septimo, ac ultimo nota non esse sde nihilo quaerelam D. Antonini de impossibilitate , seu de maxima , ac moraliter apud plerosque insuperabili difficultate com
sequendae vitae aeternae iuxta doctrinam de necessitate, seu obliqgatione Operandi conformiter ad tutiorem,ubicunque deest ceristitudo moralis in contrarium . Quotus enim ciuisque est , qui spondere sibi de se possit conformitatem suae voluntatis ad tutiorem in tanta, ac tam inimensa opinabilium varietate , dc multitudine circa omnem materiam moralcm Nee Deus, nec Ecelem sta intendit obligare ad impo ibile : In lege noua esse impossibile , quod vix es m bile , ut te nimiam babens discultat se; alias quo modo saluare tuν illud' Onus meum leue. Videatur Cornel. a Lapide ad praeindicaetum locum Ecclesiastis : Noli essὶ iussus multum, cum notis praesertim Gres. Naz. & Bernar. Et nos ad singulos aduersariorum tex
tus seorsim , ac nonnihil distinctius considerandos destendamus.
Ulterior consi liratio textuum pro obligatione
ARt-I67. Primo, ac principaliter arguunt aduersarii ex illo
Eccli.3.27. I ui amat periculum , in illo peribit. Peccat ergo , qui utitur opinione minus probabili, dc minus tota. Dico istam consequentiam non tenere. Quia testimonium scripturae, quod assumitur , tribus de causis non pertinet ad propositu m . Pri mum enim eo loci non agitur de pericli lci in genere 'de multo minus in specie de periculo operandi iuxta tale , vel tale tenus doctrinae moralis, sed agitur determinate de periculo moriendi in peccato mortali,& incidendi in aeternam damnationem, quod imminet peccatori obdurato, dc differenti paenitentiam usquω ad articulum mortis. Potest hoc inspicienti integram sententiam Cum ii particula copulatiua , quae sic habet et Cor durum habebit mau in ηouissimo ἱ θ qui amaι perisalum ris illo peribiti Peribit nimbrum finali animae interitu , qui se exponit periculo male ha bendi in nouissimo per duritiam eordis, dc permanentiam habitualem in peccato cum dulatione paenitentiae, dc emendationis usque
199쪽
182 Pars III. Art. CLXVIII. oe CLXIX.
usque ad articulum mortis. Qui est sensus litteratis, & proprius testimonij propositi , ut patet consideranti . Lege etia ui inter pretes, si placet. Vides autem hunc scnsum distare a tua tuti
ris necessitate, quantum distat ortus ab occasu. .
Art. i 68. Deinde praedictio ista, seu comminatio interitus finalis, fundata in amore periculi amittendae salutis animae , accipiatur nihilominus seorsim tanquam gnovies seu sententia uniuersalis ad probandum, quod immediate praemissum fuerat de duro corinde male habituro in nouissimo. Videndum iam erit, & tibi , de mihi , quantum , quanti mali periculum esse debeati. ut in . eius amore fundari recte possit praedictio, seu comminatio into, teritus animet, tanquam certo futuri certitudine morali , quam Iis procul dubio subintelligitur in nostro sacro textu . . Et post
quam conuenerimus de magnitudine mali , nempe tantam ibiam csse oportere , quanta inest cuius peccato lqthali , dissenti mus necellario circa magnitudinem periculi afferente te, dc conante statuere, sussicere periculum, quantum inest op rationi di ring pcr opinionem probabilem, quo uca non sit peccatum Iginale, si sinul adsit opinio contraria, quae vel appareat probabistior, vel non sit certo minus probabilis a me vero id negante , &asserente Esse necessarium periculum, quantum inest operationi directς per opinionem temerariam, pricipitem , inconsultam , ac demum innixam prς textibus vapis , ac futilibus contra fundamentum manifeste, ac indubitanici prgeminens . Neuter autem quoad hoc proficere quidquam possumus, dc tu minus, ex proposito testimonio . In quo videlicet nulla statuitur directe taxat , seu regula determinata magnitudinis periculi portendentis interatum , vi per sic patet. Indi recte vero, si quid inde arguer
tur, pro me potiuS argumentum militarct . Oporteret enim intelligere magnitudinem periculi, qualis immcdiate maecessit in duro corae L seu habitualiter . ac pertinaciter adliperente peccato usque ad articulum mortis . Non est autem tantum , aut tale periculum, quod inest usui cuiusquam opinionis vere probabis lis , siquidem per eam , non sine magno fundamento, & Omni κhus, quae 9ccurrere cuique possiunt diligenter hinc, & inde consideratis, creditur nil inesse mali operationi ,quam dirigit. ii: Λrt. io . Inquiro demum, ut hoc ipsum percipiatur clarius 3 vel ex vi huius rex tus ih tenditur, amorem , seu degluinionem cuiusuis indis imii sim pcriculi etiam remoti, aut remotissinat, lexus, aut levissimi incidendi in peccatum latiliale, esse laethaliter peccaminosam , vel non nisi periculo caisicine magno . tali, ac tanta aliqua determinata magnitudine Z Si intentio sit de quo-
200쪽
uis indiscriminatim periculo, praeterquam est intentio valde i rationabilis , & absurda, ut obseruabamus aduersus Sinnichium, dum ageremus cum ipm,argu mentum ferit auctores etiam suos. Quia opinionem esse magis probabilem , aut probabilissimani, dc ni oraliter certam, non eximit illam penitus a periculo lalsita tis , ac proinde nec operationem, quam dirigit, liberat totalitera periculo contraueniendi reipsa legi. Quapropter ad vitandum omne prorsus eiusmodi periculum , necesse erit Operari semper sub certitudine fidei diuinae, aut scientiae proprie talis, quam tamen neccilitarem nemo;sanus asserit pro statu praetenti naturae lapsae. Si vero intentio arguentis restringatur ad tantum , ac talem determinate gradum periculi , nullum poterit ex hoc textu auxilium pro se nancisci pars aduersa , cum nullus talis gradus periculi per cum determinetur, aut insinuetur, quin imo loq uatur de supremo gradu periculi,continentis in se moralem in ita irimo certitudinem ruinae finalis ex corde duro,& per totam vitam impaenitenti usque ad articulum mortis. Patet igitur clare testistimonium istud adaptari minime poste opinioni vere probabili, eiusque usui, tametsi opposita sit reipQ probabilior, simulque
Art. I7O. Eiusdem sensus est , & eandem habet solutionem textus
canonicus ex cap. I quis autem de poenita quaest. 3. dist. 7. Ergo tene eertum, dimitte incertum . Ergo tenemur operari iuxta tutiorem dimissa intertitudine opinionis mimis probabilis, & minus tutae. Dico similiter ad hoc, contequentiam non esse legitimam , &textum nullatenus pertinere ad nostram controuersiam . Sciea dum est tota in illam distinctionem septimam agere unice do paenitcntia non cisterenda usque ad articulum mortis , & de pe riculo huius dillationis 3 atque caput hoc, si quis aatem cum duo hus proxime praecedentibus desumptum esse ex Λug, lib. 3 o. ho mil.4 1 cuius homiliae postrema verba sunt haec, quae nobis Obij ciuntur', tota vero homilia sinii liter contendit unice paenite tiam non esse disserendam usque ad articulum mortis, & ponde rat terribiliter periculum huius dissationis. Maioris claritatis Ma tia , di propter momentum saluberrimi documenti, accipe,quq
sequuntur ad med. ho m. Fidelis bene vivens fecuνus hinc exit. Rapri etatus ad horam, securus hine exit. Agens paenitentiam, O reconciliatus , eum sanus est, postea benὰ ωUens', securus bine exit. Agens panu ritiam ad vitimum , o reconciliatus , si securus hine exit , ego non sum se eurus. Et post pauca: Uunquid dico damnabitur' Non dicosed dico etiam, liberabitur Non; 'quia dicis mibi : Nescio, non praesumo, non promim,ve
scio. Vis te de dubio tiberare Vis, quod incertum est, euadere 3 Age pav