장음표시 사용
401쪽
in Epistola Apologetica , 'uam contraeuosdam Trevolti nos in Galliis Scripturarios , & doctrinae Scholae Thomistiea: -- res, scripsi ad Dominum gntonium Gira dum , Sacrae Theologiae Do 'orem, quae- quae in Galliis me penitus inscio, ae nihil minus cogitante ) publica fuit luce donata.
DILUUNTUR OBJECTIONES. ARGUITUR PRIMO, Christus in
Scriptura Sac. mortis suae beneficium restringit ad solos electos & praedellinatoς, ergo non est mortuus pro omnium in individuo hominum salute. Prob.ant. Ioannis ean. Io. sic loquitur Christus: animamvream pono pro Milus meis, nomine autem
ovium intelliguntur electi & praedellinati , ut liquet ex his, quae eodem in capite subnectit Chrillus : Mes meae vocem nisam audiunt, o em cognosco eas, σβ-c untur me; is ego vitam aeternam do eis. Praeterea , Matri cap. 26. Christus dixit diseipulis suis: Hic es sanguis meus, qui in vobis , O pro muttis stindetur in remissi Nem peccatorum O. ergo Christus non est mortuus pro omnoibus, & singulis hominibus, sed solum pro multis, idest, praedellinatis, & eleetis. Respondeo : haec duo Scriptum Sacra testimonia in obiectione adducta, ne tam tillum quidem adversari Fidei dogmati de morte Christi pro omnium hominum salute. Ad primum siquidem dieo: Christum pro solis ovibus suis, idest, pro ei
ctis & praedestinatis mortuum esse voluntate absoluta & consequente , quatenus confert illis heneficio mortis suae auxilia ab intrinseco emcacia ad salutem, & zaecipue , ut loquitur Syn uus aeridentina , perseverantiae donum , usque in finem . Verum , etsi Christus pro solis electis & praedestinatis mortuus sit voluntate essicaci & eonsequente , hoc tamen non impedit quominus voluntate antecedenti sanguinem suum suderit pro repr his , qui salutem aeternam nunqum con sequentur . Id patet primo , quia multi reprobi ex morte Christi aliquem fruetum Percipiunt , ii nimirum , qui inmo, aut in poenitentiae Sacramento Iulii-ficationem consequuntur 3 quamvis in ea
ad finem usque non perseverent. Secundo , Christus omnibus reprobis etiam infidelibus quandoque confert , & semIFr offert auxilia sufficienta ad salutem , in senatamen Thomistico intellecta, quibus nullus, nisi sua culpa, privatur. Denique , voluit Christus voluntate antecedente
quidquid, in se spectatum , bonum est ;obiectum autem divinae voluntatis antecedentis, ut, post Sanetum Thomam , uno ore docant omnes Thomistae , est salus omnium hominum in se praecise considerata, dc abstracta a circumstantilis partic laribus, sicut salus hominum spectata eum ei reum itantiis, quae illam comitantur, est obiectum voluntatis consequentis . Po ro, salus omnium hominum praecise in se considerata , & abstracta a Particularitas circumstantiis, puta a splendore universi, ratione provisoris universalis , & manifestatione iustitiae divinae &e. est aliquod
bonum , ergo Christus voluntate antecedenti revera olt omnium hominum in individuo salutem , licet voluntate consequente , attentis videlicet omnibus ei cumstantiis , velit quosdam damnari eundum exigentiam huae iustitiae, inquit a.
Thomas I. pari qu. I9. art. 6. ad T.
Ad alterum Scripturae Sacrae testim
nium dico: ex eo retus eolligi, Chris
etiam pro reprobis Sanguinem nidule . Christus enim Corpus , & Sanguinem suum etiam Iudae proditori tradidit in ultima Cena, sicut docent S. Aufugimus in Ps. Io. & Sanctus Leo Serm.3. de Passione Domini, aliique Patres; J udae vero non secus ac aliis Apostolis porrigendo sanguinem suum dixit: Me 6 Sanguis meusno pro vobisn pro mitis effundetur in remiqITuem peccatorum : Igitur pro Iuda, repro, rum omnium nequissimo , Singuas Christi fuit emissis: Ecce innuitJUas, trauitor Christitia non speravit m misericordia intus Posea paenituit eum, quod tradiderit Dominum, &dxit; Peccavi, quod tradidi s guinem justum. Bene quidem timui si 1 Ieas perares in misericordia eius, quem l muι-
dit. Haec sunt in Ps. IV. verba S. Di ni, cui succinit fidissimus ejus interpres X. Fulgentius Ep. 7. ad Venantiam eap. s. ub
haec habet; Disne quidem pammtiam gesti
402쪽
Iudas traden anguinem iusum sed ideo , quod nullus hominum esset, quem salitims
sibis Avis poenitentiae φnegavit, quia pec--ri nollet , sed ut per omnes, omne hominumerium traditionis suae , ipse, quem tradidit, genus intelligamus per quascumque dioer=diuuendum san/tiine nonsteravit. Dum er-itias diseributum, Reges, privatos, gnobiago dixit Cliti iras: hic es sanguis, qu i prolles, doctos, inricios. Tertia denique e. multis effundetur, n illorum no ne omnestpositio legitur in libro de Corrept. &Gra- intelligit, perinde ac dum Lucae cap. 7. di-itia cap. I 3. ubi haec habet citur: remittuntur ei peccata multa , idest,inus: Potest etiam se intellegi, quod oviues omnia, & ad Rom. cap. s. per instbedienriamlhominex Deus vult salvos feri, qtioniam nos unius hominis peccatores constitur uni mnitet,lfacit velle, sicut misit Spiritumfliisii et hoc est, omnes . Hinc S.Chuso tomus cera li-imantem Abba Pater, ides, nos clamares cans hunc locum S. Matth. in obiectioneicientem. De illo quinespiritu alio loco dicit, laudatum, ait , sanguinem Christi fuisse accepimus Spirithm adaptionis filiorum, in effusum in remissionem totius orbis N iquo clamamus Abia Pater nos uitur cla catorum. Addo etiam, quod si Christusimamus, sed ille clamare dictus est , quiese suum duntaxat sanguinem effudisset prolscit ut elamemus, s ergo clamamemspiria electis & praedestinatis , non debuisset initum recte dicit Seriptura, recte etiam Detim ultima coena dicere: us pro volentem dicit a quo incitur ut velimtis. multis essundetur . sed potius, hic effansi/is,lHae sunt tres S. Augustini in hune Ap qui pro paucis undetur, cum certum fit,istoli locum expositiones , quae ad solos praedestinatos cum reprobis comparatostpraedestinatos beneficium mortis Christi paucos admodum esse, juxta illiad Matth. restrinθunt , ergo ex illo Apostolico temp. 2o. mitifunt vocatι, pauci vero electi. stimonio probari haud potest Christum
ARGUITUR SECUNDO: si ex ali-Ipro omnibus in individuo hominibus
quo Scripturae Saerae loco evinci posset mortuum esse. Hoe est Achilleum Janis
Christum mortuum esse pro omnibus om-inii argumentum.
nino hominibus , maxime ex illo Are Res,ndeo : tres illas adductas S. -- stoli: Deus vult omnes hominesolvos feri, gustinι expositiones spectare absolutam &atqui ille loeus non intelligitur de omni-iconsequentem Dei voluntatem , qua s bus hominibus , sed de solis electis , &llos praedestinatos salvos fieri vult, ae pr praedestinatis; ergo Christus non est mor-lpterea mirum non esse, si Sanctus Atim- tuus pro omnibus omnino hominibus .lsinus solos praedestinatos ex Apostoli sen- Prob. min. ex S. Augusino , qui pluri-itentia intelligendos esse sgnificet. At ni-hus in loeis tres in illum Apostoli locumlhil obest, quominus praeter tres allatas Laffert expositiones , quae singulae probant AugWtλι ex stiones, quae pertinent ad Christum duntaxat mortuum esse pro ele- voluntatem Dei consequentem , Sc quas
ctis & praedestinatis . Prima S. AususLinon selum S. Thomas, sed plures alii M. ni expositio extat in Enchirid. cap. IohiPatres, & Eccl. Doctores laudant & ai ubi r Ita intelligere debemus quod δενι-lprobant , alia hujus loci Apostolici dari inm es r qui υuis omnes homines falissipossit interpretatio, quae sit menitis. -- feri, tanquam diceretur, nullum hominem susini consentanea , dicendo nimirum , feri fatuum nis quem sal:um feri ista lDeum voluntate antecedenti velle sal rit i emet non quod nullus fit ho minum,item omnium hominum, quamvis volum nisi quem salvum feri velit; sed quia nuLitate consequenti velit tantummodo sal ius sat saluus nis velit Deus. Eamdem tem praedestinatorum . Hanc , inquam , expositionem tradit S. Aususinus librilhuius loci Apostolici interpretationem -- de Praed. Sanctorum cap. 8. lib. 4. con-iplicite saltem tanquam genuinam agno tra Iulianum eap. 8. & Epist. 117. aliasivit S. Aum tinus iis in locis inter proba I . ad Vitalem. Altera L Augustiniitiones ei tatis , in quibus mortem Chri- expositio habetur loco laudato Enchiri- sti, istiusque vos untatem de salute homi dii c p. Im. int rene, inquit, se dictuminum, ad reprobos etiam & infideles ex
403쪽
ctiu hunc celebrem Apostoli locum de
voluntate potius consequente , quam de voluntate antecedente exposuerit ρ H. aec ratio afferri pote: l. Propugnabant Semi-
pelagiani , sicut in limine huiusce Di
sertationis obseri aliam eii , Deum velle omnium hominum salutem generali tantum voluntate , ita ut fatuς prsdestinatorum nullo modo in peculiarem Dei voluntatem. sed in naturae humanae initia- Ius quosdam conatus esset refundenda , quam ob rem ut hanc machinam , qua eorum sussulciebatur errror , fundituς everteret S. Angrugiimis, noluit hoc Apostoli teltimonium , quod Semipelagiani in sui erroris praesidium trahebant , &erambis instar recostae indesinenter decantan bant , explicare de voluntate Dei generali , seu antecedente , quae salutem Omnium hominum spe tat , sed potius illud explicandum duxit de voluntate Dei consequente , seu de Decreto ab luto ,& ab intrinseco efficaci , quo Deus vult salutem praedestinatorum; hoc enim decretum absolutum , & ab intrinseco e
ficax cum Semipelagiani pervicaciter admittere detrectarent , totus erat Augustiniis , ut illud astrueret , non negan do tamen generalem , seu antecedentem Voluntatem , quam Deus habet , sal andi etiam in statu natur e lapse omnes omnino homines Catholico sensu , non Semipelagiano , expositam . Tota ergovia a distina Sancti Ausus ni aberrat Jansenius , qui lib. q. de gratia Salvatoris cap. 2o. contendit voluntatem Dei antecedentem de salute omnium hominum ad statum duntaxat naturae innocentis reserendam esse , oluntatem Uero consequentem , quae tantum spectat salutem praedestinatorum , ad statum naturae lapi, pertinere, itaut in hoe praesenti statu voluntas Dei antecedens de salute omnium hominum in sila praecisione mentis, seu in nuda, & sterili Dei velleitate nihil gratiae causante, posita sit; qua V luntatis Divinae fasta semel divisione, ita auxilia dividit Ian senius, ut ad naturam
innocentem , cui voluntas Dei antecedens prospiciebat , sufficientia duntaxat auxilia pertinerent ; ad naturam vero lapsam , cui cossit volvatas Dei conse-
quens, auxilia tantummodo emeaeia mol tineant . Haec , inquam , Iansenti sententia toto coelo distat a doctrina S. -- stoli ii, qui non solum agnoscit in statui naturae lapsae veram, & sinceram Dei voluntatem salvandi omnes homines , sedi etiam diserte docet , Deum per illam
voluntatem sinceram, quam habet , sit - vandi omnes homines , singulis offerre , ' seu praeparare auxilia sussicientia , eaque nemini denegare, nis homo ipse obiecto obice aditum occludat . Ita expresse docet Sanctus ille Doξtor Tractatu i. in Joannem ad ea Evangelistae verba : Lux
in tenebris lucet, o tenebrae eam non eo m-
'reheuderunt . Ergo , inquit Sanctus illo Doctor, suomodo homost tres in Sole cae- iems, praesens est illi Sol; sed lyse Soli absisy les. Sic omnis fultus, omnis iniquus, se inmuis impius caecus est in corde, praesens est lilii sapientia , sed cum caeco praesens es, ocu- ilis eius absens es. Quibus verbis ostendit Sanctus Doctor , Deum , instar Solis , omnibus promiscue divinae gratiae suae radios affundere, sed ea privari homines , qui vel saueio , vel impeditos cordis oculos habent. His gemina habet Saneti s -- lgustinus Tra tatu a. in Ioannem in hςe vem lba r Iluminat omnem hominem venientem inhruis Mundi m. Opus es, inquit, ut tu recedas, e non desereris . Noli eodere, edi non tibi occidet. Si tu feceris casum, ille tibi faciet Ocrafum ys tu autem sas, praesenses tibi. . . se malo non consentires, sares,
illuminatus maneres. Rurtis Ennarratione in Psalmum Ioa. exponens haec verba V
tis Regii, Miserator, o misericors Dominus, longanimis, o mult.e misericordia , haec habet ; Quid tam Ansanimum P Ouid
tam multum in mis cordia Peccatur , o vivitur, accedunt Reccata, augetur vita phlasphematur quotidie, σfacit sitem suum
oriri super bonos σ malos . Vocat undiaque ara correctiouem , vocat κndique ad poenitentiam , vocat beneficiis creaturae , Oocat impertiens tempus vivendi , vocat per lectorem , vocat per tractatore u , --cat per intimam cogitationem , vocat erflagellum correptionis , vocat per mis ricordiam consolationis . Lovganιmis , σmultae misericordiae . Sed observavem longitudineui misericordiae Dei mala
404쪽
titendo, tu tibi thesaurietes, qrtod ait Apo- solus An divitias benignitatis & longanimitatis eius contemnis Denique,ctus Augusinus e. 64. lib. de natura, &Gratia ait :Aecteforthse quererentur peceatores si erroris, sibi is nullus h
minum victor exseret ; cum vero ubiquest praesens , qui multis modis per creaturam Ibi Domino fervieutem amemum vocet, δε-ceat credentem, confitetur sperantem, dili
gentem adhortetur, conantem aiuUet, ese
audiat deprecantem : non tibi deputatur ad culpam, quod invitus ignoras, neque illud quod vulnerata membra non colligis, sed quod volentem fanare contemnis. Ex quibus Sau-
Eli Atistisini testimoniis constat primo, erratie Jansenium in hoc , quod voluntatem antecedentem, qua Deus olt salutem omnium hominum , ad statum duntaxat naturae innocentis pertinere velit . Secundo , errasse itidem Ian senium in hoc, quod a statu natutae lapse auxilias bilicient di penitus ableget & sola efficacia admittat , quae duo recta fronte cum doctrina Sancti Aususini pugnant . Radix illorum errorum , in quos im-
git Jansenius , nulla , mea quidem sententia Verri potest , nisi prava , &sinistra interpretatio discriminis gratiae utriusque status hominis sani , & lapsi,
a S. AMusino a cap. Io. usque ad Iῖ.
lib. de corrept. & gratia adducti . Nam, cum Sanctus Augustuus ibidem asserat , datum fuisse Adamo in statu innocentiae adiutorium sine quo , seu auxilium sum- ciens ad perseverandum , homini vero lapse dari Adiutorium quo, seu auxilium efficax ad perseverandum, ex hoe famo- se utriusque status discrimine gratiae , a Sancto Augustino stabilito, sibi perperam persuasit Jan senius, Sanctum Augustiniam
in statu naturae integrae , seu innocentis , gratias duntaxat sussicientes admissis, nullas vero emcaces , & versa vi-ee Sanctum illum Doctorem in statu naturae lapsae gratias tantummodo em-caces agnovisse , gratias autem suffcientes ab eo statu procul eliminasse . Sic enim Janfenius, lib. 2. De Gratia Chri si Salvatoris cap. 27. postquam sibi proposuisset hane obiectionem his verbis conceptam : despondebit , inqu4t, fortasgis ali-
Graveseu de Musteriis Tom. ILCHRISTI . 28 I
qtiis , magis in Scholasicorum seriptis , qtiam Augusini reostendis exercitatus , haec omnia, quae produximus , eum seu S. Augustinum de gratia tantum esse ei tradidi isse , nihiι vero impedire , quia alii nonnullae gratiae in statu naturae Ia- p per hominis voluntatem essectu e reant : Huic , inquam , sibi propostae obiectioni hane Responsionem ibidem adhibet Ian senius : Respondeo , inquit , quod nMuam , in statu naturae lapsae , vovit aliam Augustinus, aflualem Chrissi fleat iam , idest , nisi essicacem , nec
ascere potuerit, nisi regulas omnes fundamentales , quibus innixus, naturam gratiae medicinasis tradidit , m explicuit , Milet interimere . Idem inculcat Ians-nius lib. 3. De fratia Salvatoris capit. 4. Ex quo , ut sibi constaret Iansenius , coactus est asserere, voluntatem Dei antecedentem salvandi omnes homines pertinuisse tantum ad statum naturae i nocentis , voluntatem vero Dei consequentem salvandi solum electos , &praedestinatos spectare ad statum naturae lapsae. In qua hallucinatione , quam tamen , si Superis placet , clavem regiam , filum Ariadneum , basim , ac fundamentum Augusini dorinae appellitat , totum suum systema procudit Ian senius . Verum , hanc peregrinam ,& snistram Jansenti interpretationem omnes aversantur veri n. Augustini ,& Thomae discipuli , quipm qui docent , totum discrimen pratiae utriusque status, hominis videlicet sani, & lapsi, a Sancto Augusino loco mox laudato st bilitum , in hoe duntaxat stum esse ,
quod homo in statu naturae innocentis , utpote concupiscentiae expers , pe
secte sanus , & justitia originali don,
tus , non egeret ad perseverandum auxilio quo , seu auxilio efficaci medicinali Christi Saluatoris sanante infirmitatem , difficultatem emolliente , & cupiditatem refraenante , quamvis ad N severandum opus haberet homo innocens auxilio efficaci titulo subordinati nis , & dependentiae , quod nostrates Thomistae , praedeterminationem physicam merito appellant . At vero , homo in statu naturae lapsae peccato infirma-
405쪽
tuet , multis vulneribns sauciatus , & vi eoncupiscentiae corruptae illectus , indiget , iuxta S. Augustin m , ad perseverandum, & ad omnes singulos pietatatis actus au illo emcaci non solum titulo subordina tionis, & dependentiae , sed etiam titulo infirmitatis , seu naturae laesae per peccatum originale ; & quia S. --εusinus in hoc auxilio emeaei medicinali Christi Servatoris nostri, homini prorsus necessario in statu naturae lapsae adlisuendo potissimum incumbebat adversus Pelagianos , qui asserentes peccatum originale ad omnes homines non suis letransfusum , naturam humanam per illud suisse infirmatam pernegabant, adeo lue gratiam medicinalem necessariam e e inficiabantur ; ideo S. D stor in lib. de corrept. & gratia , ut hune Pelagi norum errorem convellat , docet homini in statu naturae lapsae dari gratiam emeaeem medicinalem , seu adititoriumnuo ratione infirmitatis ; Adamo vero innocenti eiusmodi auxilium datum non fuisse . Ne autem S. Aufugimus disputando contra Pelagianos a scopo suo deflecteret , vel frustra geminaret dissicultates, nullam in lib. de corrept. & gratia consulto mentionem fecit de adiutorio quo , seu de auxilio incaei, quo Adamus in statu innocentiae ratione subordinationis, & dependentiae opus habebat ;illud siquidem auxilium emeax Adamo innocenti necessarium jam satis superque in aliis suis operibuq stabilierat S. -- supinus , ut ex illivs Sancti Doctoris multis , ac locupletissimis testimoniis evineunt nostri Thom istae, quae hie adducere supereaeaneum esset . Hoe pacto omnes ad unum Thomiliae post S.
Thomam I. Σ. q. I . art. 9. interpretan
tur discrimen gratiae utriusque status a S. AMusino in lib. de eorrept. & gratia adductum , eorumque interpretatio a mime consona est menti Aquilini illius Doctoris , oui eap. II. mox citati libri haee habet: Dis, scilicet Adamus, non opuFhabebat eo ad utorio , quod implorant isi, idest , homines in statu naturae lapsae , cum dicunt : Video aliam legem in membris meis repugnantem legi mentis meae , o captivantem ma in lege peccari , qua
es in membris meis . Infelix ero fomo , quis me Iiberabit de eo Ore mort/s huius PGratia Dei per Iesum Christum Domintimnorum . sitioniam in eis caro concupi ta herfusspiritum, e spiritus adversus ea nem e atque in tali certamine laborantes,
ac periclitantes, dari Mi pugnaudi, mincendique virtutem per Chrisi gratiam ρ sciant. Ille sero nulla tali rei a a se ipso arierfus se ipsum tentatus , atque turbatur, in illo beatitudiois loco sua fecum p re huebatur. Proinde es nou interim I
liore nunc , veru utamen potestiore gratia
indigent ist. Quae S. Augujsivi verba, si
quis nullo partium studio occupatus tantisper expendere non graVetur , confestina intelliget , Sanctum illum Dottorem utriusque status gratiae discrimen in hoe duntaxat posuisse , quod homo in statu innocentiae conititutus , non opus haberet adiutorio quo , seu auxilio emcaei medicinali , quo nune indiget homo lapsus , ac subinde oto ostio a doctrina S. Augusini aberrasse Jans nium , dum ea gratiae utriusque status differentia , ab Avusino stabilita , plus aequo deleliatus , illam contra mentem Sancti D floris intexit , statuitque , quod , scut in statu naturae integrae nulla , iuxta S. Augustinum , a se male intellectum, dabatur gratia se ipsa --cax , ita in flatu naturae lapsae , iuxta ejusdem S. Augusini , a se itidem salsio intellecti , principia , nulla esset admi tenda sufficiens veri nominis gratia . Qua de re si plura seire desideres, i gesis opusculum , cui titulus est 1 DI
VUs AUGUSTINUS DIVO THOWE ATQUE ANGELIC E SCHOLE
CONCILIATUS, in quaesisve Ae --tia primi hominis G A elorum , Quodque nuperrime, seu anno MDCCX III. Patavii publiea luce donavit noller Ibacinthus SereF, Doctor Sorbonicus, & in Aeademia Patavina primarius Theologiae Prosessor , qui palam demonstrat , vulgatam diu a Janymio , ejusque discipulis humanae naturae , innocentis nia mirum & lapis , statuum differentiam , qualis ab ipsis exponitur , binaque ad
opns , qualia illi interpreta ur , adeo
406쪽
non esse Audistinianae Doctrinae basim,
ut diyitant, cui tota incumbit ac nititur non clavim, qua sola in Gratiae δε-
erarium aperiendus est aditu , non annulum, qui ceterorum catenam dogmatum secum trahit, non flum demum, ut vocant, Ariadneum , quo nisi regamur, tota S. Augullini simma librorum nobis est Labyrintus N ut potius Augustinianae Doctrinae fundamenta ab imo
Janfenius, ejusque Discipuli suffodiant ,
praecipuorum dogmatum colligationem , nexumque dissolvant , ac denique permulta Aquilini illius Doctoris de Selentia Dei , de Voluntate , de Decretis , de Praedestinatione gratuita ad gloriam, demonstrata Theoremata , cimmeriis tenebris involvant , & ineredibili ac plus quam Babel ica confusione perturbent :Ad hoe opustulum digitum intendisse sufficiat. Vano itaque labore sese torquet Ian- senius , dum, ut probet Chri Ihim non
esse mortuum pro omnibus omnino h
minibus , bene multa congerit loca , in quibus S. Augustinus asserit, quia Chriseus rogavit pro Diis praedosinatis, quod Pater tradidit filium suum pro nobis omnibus praescitis, praedemnatis, ius caris, gloriscatis . Tract. 43. in Ioann. quod non perit unus ex illis, pro quibus mortuus es Christus. Epist. I . alias Ioa. quod omnis squi Chri ii sanguine redemptus es, homo es, non tamen omnis, qui homo est, fan-- guine Christi redemptus es, lib. a. de adulterinis coniugiis cap. I . quod denique Deus eos, quos sanguine mediationis r demit , facit deinceps ex malis in aetemum
sonos. Haec, inquam, & alia huius generis S. Augustini testimonia frustra congerit , & obtrudit Iansenius, quia nihil aliud ex his evincitur , quam Christiam rogasse, & mortuum esse pro solis prae- deliinatis voluntate absoluta, cuns quente, seu deereto eminei, in quo ibbiliendo, ut mox diximus, potissimum incumbetat Aumsitius; de illo quippe decreto Dei absoluto , & Meaci de salute praedellinatorum litem praecipue movebant Semi lagiani. Ceterum , quamvis Sanctus ille Doctor ad Semipelagianorum errorem emacius oppugnandum MPm-
tissime inculcet , Christum mortuum eo se voluntate consequente , seu decreto
absoluto, & emeaei pro selis electis, &praedestinatis , nunquam tamen Megat , Christum mortuum esse pro omnibus omnino hominibus voluntate antecede
te, Catholico, non Semipelagiano sensu explicata. Arguitur tertio, S. Augustinus lib. a I. de Civit. Deie. a. in, qutod sis aliquibus Ecclesia ita certa esset, ut qui sunt illi e iam nosset, qui licet adhuc in hae vita eonstituti sunt , tamen praedestinati sunt in
aeremtim senem ire cum diabolo , tam pro eis non oraret, quam nee pro ipso; atqui Christus pro illis non est mortuus pro quibus non oraret Ecclesia ; ergo pro reprobis, quorum futuram damnationem
certo noscebat, mortuus non est.
Respondeo : quod Ecclesia pro eis ,
quorum suturam damnationem certo cognosceret , non oraret oratione , quae cederet ex voluntate absoluta, & eLeaei salutis illorum : oraret tamen pro eis oratione , cmae consequeretur ex V
luntate imperfecta, & generali salutis illorum . Hane responsionem Sancti Augustini menti eonsentaneam esse breviter sic demonstro. Disputat eo loei Sanctus D ctor adversus illos , qui in iudicio Dei
omnibus reis Propter Sanctorum preces putant esse parcendum, hunc autem e
rorem inde refellit S. Augosinus, quod, si ita esset, nulla subesset causa cur non etiam Ecclesia non pro diabolo, & A gelis eius oret, quod ut absurdum esse evincat, asserit Ecclesiam, s modo sciaret quinam ex hominibus adhuc vive tibus praedestinati sunt in aeternum ignem ire, pro illis non oraturam, oratione nimirum illa, quae prodiret ex absoluta ,& incaei voluntate, qua Sanctos in i dieio Dei pro impiis oraturos contende bant illi, quos ibidem impugnat S. -- sinus. Cur ergo, inquit S. ille D
'r, eadem perfretis fanctitate . . . . etiam ρro Angelis non orabunt, quibus t ratus esisnis aetemus, ut Deus Iemlentiam suam mitiget , Ο Iectat in melius. eosque ab ilio i- fariat alisnos . . . .
Quod nemo sane fidei Aixit, uomo didit rus es; alioqμi nulla carusa es cxν non A a 4 etiam
407쪽
etiam nane pro Diabolo oe Angelis eius oret Ecclesia ... Eadem ipsa causa es , a fiet ut in illo tu ue indicio etiam pro
homini s aeterno laue cruciandis , quamvis perfecta sit sanctitate, non oret. Nunc enim proprerea pro eis orat, quos in gene-je humauo habet inimicos , quia tempus
est paenitentiae fructi Ue . Ecclesia ergo , auxis illum S. Doctorem, si seiret futuram alicujus damnationem , sciret quoque Deum absolute non velle illius fa-lutem , unde quia Ecclesia se se ad nu. tum Dei semper accommodat, salutem eius, cuius suturam sciret damnationem, nollet absoluta , & efficaci voluntate , Eam tamen vellet voluntate generali ,& quantum in se eli, gratiasque a Deo hule homini precaretur . Idem de oratione Christi dicendum occurrit , licet enim Christus pro reprobis, quorum suturam damnationem noverat , non oraverit oratione prosecta ex voluntate absoluta, efficaci, & confluente quae enim ea voluntate petiit Christiis , obtinuit semper iuxta illud Scripturae t Sciebam
quia semper me audis; & ad Hebri c. 3. Exauditus est pro sua reverentia. oravit tamen Chri istus pro illis oratione ,
quae procedebat ex voluntate antecedenti, & generali salutis eorum, sicut recte
explicat S. Thomas R. pari. q. II. art. q.& Lect. a. in eap. II. Joannis, ubi eX- ponens hunc locum : Non pro mundo m-o, sed pro his, quos dedisi mihi, haec abet : Chriseus, quantum es de se, pro
omnibus ornit, quia oratio sua , qua rum es de se, escax es tit valeat toti mundo, sed tamen nou in onmilus forti-rur essetium, nisi in Sanctis Electius
Dei, hoc propter impedimentum mu danorum. Idem aperte innuit S. Augu- sinus Sermone 382. dicens r Quando e
go , Christus, H Cruce pendens orabat , sidebat o praevidebat omnes inimicos , sed mitos ex illis futuros amicos praevi, debat, ideo omnibus veniam p. ut bat. Illi seviebant , o ille orabat. Illi dicebant Pilato di Crucifige , iue clam lat o Pater ignosce Iliis petebat veniam, a quibus tantum accipiebat in uriam.
Arguitur quarto : Si Christus vera ,
ae sincera voluntate pro salute omnium hominum esset mortuus , omnibus indiscriminatim conserret nune auxilia saltem ad salutem sussicientia; atqui in d etrina Thom illic. Christus non consertomnibus auxilia ad salutem susscientia ;denegat enim illa , primo , parvulis , qui tu utero materno extinguuntur , vel qui ex materno egressi utero confestim absque baptismo priematura morte ex hac vita rapiuntur. Baptismus siquidem in nova lege unicum est medium, seu remedium ad salutem parvulorum sum-eiens, ut docent Theologi post S. Thomam 3. p. q. 68. Secundo , auxilia ad salutem sussicientia denegat itidem Christus iis, qui infideles negative dicuntur, seu qui nihil unquam de Evangelio audierunt . Tertio denique , Christus ea auxilia sufficientia denegat quibusdam peccatoribus, quos Scriptura Sacra , &sancti Patreς appellant occaecatos , σobduratos, eo quod ipsis non amplius a fulgeat divinae gratiae lumen, ergo Christus vera , & sincera volantate non est mortuus pro omnibus , & singulis hominibuς. Respondeo neg. maj. Nec enim n
cesse est ut Christus omnibus promiscue conserat auxilia ad salutem sufficientia quamvis pro omnibus , & singulis hominibus mortuus sit , sed abunde sum- eit , ut praedicta auxilia , quantum est de se, onerat omnibus , quorum si alia qui illa non recipiant , ex culpa illo
rum est , quippe qui auxiliis illis suffitientibus , vitiis , & carnis passionibus dediti obicem ponunt , sevi , heu nimium t funesta experientia constat infidelium , & pecatorum obduratorum , qui in poenam praecedentium peccatorum nullis cogitationibus bonis illustrantur , nullis oectionibus piis percelluntur , nec ullis conscientiae morsibus, aestimulis excitantur , immo potius dei ctantur in rebus pessimis , atque vian
ribus suis , quae intensissime diligunt ,
gloriantur . Ut autem innotescat , quod
latebat, ct fune fiat , quia non dei ctabat, gratia Dei est, quae hominum adiuvat istuntates e qua ut non adiuventur , in ipses itidem causa es, non in Deo s
408쪽
,A Auguslinus lib. a. de peccatorum meritis , & remissione eap. II. Idem docet S. Thomas in I. Mntent. Distinct. o. quaesi. 4. ari. a. ubi inquirit , utrum Deus fit causa obdurationis Et argumento, sed contra, ita respondet di Contra es, quod dicunt Sansiti communiter , Diony/fius , Augusinus , oe Anselmus, scilicet
quod ea a qtiare ise non habeat gratiam, es quia notuit aec re , o non quia Deus non vult dare , quia lumen suum omniabus offert, quod lumen ab omnibus non percipitur , scut nec tumen Solis a caeco. Idem repetit , saepiusque inculcat Angelicus Doctor , qui hane doctrinam etiam hausit e S. Ambrosio, qui in Psalmum II 8. haee habet : Sol tuti itistitia
omnibus ortus est , omnibus venit , omnibus passius es, omnibus resti reexit. Siquis autem, clausis fenestris , fotis radios excludit, non ideo Iol ortus es omnibus , quia calore eius si e fraudavit . Quamobrem sibi vitio venere debent infideles , & peccatores obdurati , quod gratiis ad saluiam sumesentibus priventur , non secus ae merito culpantur illi , rui , dum Sol per totum Orbem raios suos spargit , lucemque affundit , oculos de indultila occludunt , vel velum ob oculos ponunt ne videant , &illi sunt , qui , teste Scriptura Sacra , rabelles funt lumini , & qui Domino ad
cordis ostium pulsanti dicunt : Recede a
nobis, scientiam viarum tuarum Nolumus.
Quod autem spectat parvulos , qui vel in utero materno moriuntur , vel vix in lueem editi ex hae vita sine Bapti Lmo excedunt , respondent Thomistae :vera , & sincera voluntate antecedente
Christum mortuum essa pro illis , qu tenus videlicet praeparavit , ia instituit generale remedium , seu Baptismum , ad 4elendum peccatum originale , quod remedium si parvulis quandoque non applicetur , hoc pertinet ad volunt tem Dei eonsequentem , qua Deus . habita ratione peccati originalis , vel suae iustitiae mani sellandae causa , non vult ni illis applicetur , & ut inquit S. Atisui inus Epist. 2I7. alias Io7. ad Vitalem , & lib. de Dono perseu. cap. I 2. Aliquando cupientibuς , stylinantibus Gravesen de Maeseriis Tom. I.
que parentibus , Miniseris quoque Colentubus , paratis , Deo nolente non datur Baptii us . Stat ergo vera , & sincera voluntas , quam Deus habet salvandi omnes omnino homines , quia omnibus , & sngulis hominibus gratias ad salutem susticientes non Molini sileo , sed Thomistico sensu intellectas offert,& praeparat , licet eaς non omnibus largiatur. Unde Concilium Tridentinum loco supra laudato ait : Es ille , seu
Christus pro omnibus mortuus sit , non tamen omnes mortis eius beneficium fuscipiunt , sed hi duntaxat , quibus meritum passionis eius communicatur . Nec obstat divinar voluntatis de omnium hominum salute sinceritati gratiae sufficientis subtractio , quia Deus eam intuitu gravisismorum peccatorum subtrahit , quibus homines eius demeritum incurrunt ', non secus ac Iudex , nondum probato homicidio , de quo aliquis homo accusatur , censetur habere voluntatem sinceram ipsum a morte liberandi , quanquam ipsum pollea morti tradi iubeat .ὸum reus convictus eis. Mercator etiam procelloso expositus mari sinceram habet voluntatem salvandi merces suas , non spectato vitae periculo , quamvis cognito proximo viis suae discrimine eas in mare projiciat . Sic Deuet , habita duntaxat ratione bonitatis suae , & effusionis Sanguinis Christi , vult sincere la giri gratias sufficientes , quanquam post modum habita ratione gravissimorum peccatorum , aut etiam solius culpat originalis , aut iustitiae suae manis andae causa , eas iusto suo iudicio subtrahit excaecatis, & obduratis in flagitiis , nec non infidelibus , & parvulis absque Baptismo decedentibuς . Plura hac de relegi possunt apud Beliarm istim lib. 2. De Gratia & lib. am. cap. 6. & sem Addam hie duntaxat testimonium P. Bechesmii , Societ. Iesu , qui die I. Aprilis anno i m. publico instrumento , iubente Eminentissimo Cardinali Maiatio , Archiepist. Parisiensi , sanioris doctrinae , & avitae disciplinae Ecclesia-ilicae tenacissimo , declarare compulsus est , nee paucos , nee infimi nomisenis esse Theologos , qui docent indu-
409쪽
ratos & ob realog omni , ad cerium saltem tempus , interiori gratia destitui . Qua de re , si plura scire aveas , legesis Historiam Congregationum de Auxiliis, a nostio Jacobo macintho Se N editam , a pag. Φ33. usque ad pag. 673. postremae editionis, ubi et . ille Au
thor impotentiam moralem , seu voluntariam , & propria iniquitate contractam , obduratos, & excoecatos a peccato non excusare omni argumentorum genere demonstrat.
Arguitur quinto : Ille non censetur habere veram , & sinceram voluntatem moriendi pro salute omnium hominum , qui bene multis hominibus consere auxilium duntaxat sufficiens , eum quo tamen , ob desectum alterius auxilii , seu efficacis , ad salutem omnino necessarii ,
nunquam salutem a ternam consequentur ; atqui Christus impiis , & infidelibus in sua impietate , vel infidelitate
morituris , conseri , vel praeparat duntaxat auxilium sufficiens , cum quo tamen
ob desectum alterius maioris auxilii , quod ipsis absolute denegat , salutem
aeternam nunquam consequentur ; ergo
Christus veram , & sinceram non habuit voluntatem salvandi omnes homines . Prob. min. Dolent communiter Thomissae , ad aeternam salutem consequendam praeter auxilium sussiciens , aliud ex pa
te Dei requiri auxilium , quod est per
se, & ab intrinseco emcax , quodque exentitate , seu ex natura sua distinguitur ab auxilio suffcienti , ita ut auxilium susscians nunquam evadere possit em-cax , ex qua Thomiliarum doctrina palam sequitur impios , & infideles , quibus Christus per mortem suam conseta duntaxat , aut praeparat auxilium sum-eiens ad salutem , ipsisque denegat auxilium emcax , salutem aeternam nun quam consequuturos ob de Elum auxilii essicacis , quod Christus ipsis impartiri non vult.
Respondeo primo i Retorquendo illud arsumentum in Molin istast illi qui ope
etsi doceant , praeter auxilium sessiciens ad salutem aeternam consequendam omnibus indiscriminatim concestum , nullum aliud ex parte Dei esse expectan-
dum , fatentur attamen, illud auxilium, ut fiat essicax, & ad salutem insallibiliter
perducat, pendere non selum ex consensu. liberi arbitrii, sed ex opportunitate quarundam circumstantia um , in quibus Deus hominem eonstituit , & in quibuς
eum consensurum certo per scientiam mediam praenoscit; quo fit, ut ejusmodi gratiam , genio , indoli , temperamento , aliisque circumstantiis loci , & temporis
accommodatam soleant annellare Cougruam. Hac autem semel constituta sententia, quam constat communiorem esse inter Societatis Theologos, sic argumentum conficio: ille non est mortuuς pro omnibuς omnino hominibus , qui noluit omnibus d re gratiam congruam , quae
major est saltem in ratione beneficii gratia pure sufficienti, & quae ad salutem ς-
ternam consequendam prorsus necessaria
est, atqui Societatis Theologi ultro fatentur , Christum noluisse omnibus dare gratiam hongruam , ergo Christus, in illo.
rum sententia, vera, & sincera voluntate non est mortuus pro omnibus omnino hominibus . Viden , eandem dissicultatem , idemque argumentum etiam in adversariorum sententia recurrere
Respondeo seeundo : Quod sive gratia efficax distinguatiar ex entitate, idest, ex natura sua , a gratia sussicienti, adeoeut gratia sussiciens nunquam possit eu dere efficax , sicut sentiunt omnes semeantiqui Thom istae , sive etiam gratia esficax non distinguatur ex entitate , seu ex natura sua , a gratia sussicienti , sed solum renes intensionem graduum incaciae , quibus suapte vi superat gradus o
stinationis , & malitiae voluntatis crea tat , seut post Ga retalem docet Pater Antonius Massovile Atet. I. q. 6. tom. Σ. libri, cui titulus est, D. Thomar fui interpres , semper tamen verum erit dicere , Christum mortuum esse pro omnibus omnino hominibus , etiamsi impiis , & Infidelibus in sua impietate , & infidelitate morituris gratias per se , & ab intrinseco efficaces non conserat . Nam
primo , antiqui Thomistae qui asserunt gratiam emeacem distingui ex entitate, seu ex natura sua , a gratia susscienti , d cent, non Deo, sed soli homini imputari
410쪽
debere , quod careat gratia se ipsa emeaci , Deus liquidem titulo benevolentiae, & amicitiae, qua prosequitur homines , gratiam emcacem, ad quam disponit , viamque stemit gratia sufficiens , omnibus offert , & ex se revera conse re paratus est nec enim alio fine Deus anxilium sussiciens homini consert, quam ut hominem ulterius promoveat , & disponat ad alterum maius auxilium , seu Meax ab ioso Deo obtinendum ; quod procul omni dubio Deus conserret homini , nisi hune divinum influxum homo malitia sua sisteret, & gratiae essica-
ei aditum praecluderet , non secus , ac ex. gr. cum agens naturale dispostioneqad formam producendam inducit in subiectum , nisi hie dispositionum cursus
intercipiatur , seu impediatur , tamdiu agens influit , donee ea ultima dispositio , ad quam sorma consequitur , producta fuerit. Hine S. Thomo in c. 6. Ioaunis, & pluribus aliis in locis ait: Ex quo Deus paratus es dare gratiam omnibus , ad se trahere, non imputatur ei s aliqtiis non accipiat, sed ei qui non accipit, iacontra Gentes c. I 39. D s quantum esἐn se, par rus es omnibus dare gratiam ;utili enim omnes homines salvos feri. Cum igitur Deus ex se sit paratus conserre omnibus gratias emeaees, & in culpa hominum lit , quod illas non recipiant , recte secuitur , Deum velle salutem mnium nominum, quamvis bene multis non suppeditet auxilia emeacia , quae exentitate , & natura sua ab auxiliis sum-eientibus distinguuntur . Secundo , alii Thomistae, qui volunt, gratiam essicaeem non distingui ex entitate, seu ex natura sua, a gratia sussicienti, sed tantum peneς intensionem graduum essicaciae, quibus superat gradus malitiae voluntatis creatae, eamque convertit; docent, inquam,
illi Thom istae , in solius hominis eulpa esse, quod gratia seipsa emeaei privetur.
Idque illustrant hoe clarissimo exemplo. Supponunt quippe . voluntatem alicuius hominiis ex pravis nabitibus , ac diuturna peceandi assuetudine ad octo , vel deeem gradus obstinationis pervenisse ;si itaque Deus huie homini male affecto gratiam conserat , quae plures , &
maiores emeaeiae graduq habeat , quam sint gradus obstinationis , & malitiae in voluntate , tunc illa gratia suapte vi , seu victri ei delectatione superabit obstinationem voluntatis , & erit teipsa eLficax . At , si Deus , ita exi sentibus illiue hominis demeritis , gratiam minuet validam conserat , & quae in gradibrietemeaeiae superior, maior, ac sortior non sit gradibus obstinationis , seu malitiae voluntatis , tunc illa gratia voluntatem quidem commovebit , sed illam non convertet , nec illius obstinationis gradus su rabit, eritque tum temporis fratia tantum sufficiens , & inefficax , non quidem ex desectu sui , cum re ipsa , A vi sua converteret voluntatem si minor esset voluntatis restitentia , sed ex de istu voluntatis, quae obili natione sua magis obsistit . Perinde ae si admotum lignum ignis non comburat , id non oritur ex parte ignis , qui agit , & cui
non deest vis agendi , sed ex parte ligni , quod humiditate & aqua eum sit oppletum , efficaciae , & vi ignis magis
obstitit , eamque extinguit . Sic etiam Sacramenta novae Legis si aliquando gratiam non producant , id non oritur ex desectu Sacramentorum, quae potius , ut docent omneς Thom istae, vim habent veram , & physicam gratiam producendi , sed id proficiscitur ex vitio suscipientis , qui gratiae susceptioni obicem ,& impedimentum ponit . Similiter igitur , si voluntas hominis pluribus implicita malitiae , & obstinationis gradibus divina motione non convertatur ,& alia gratia maiori , ae potentiori ad actualem conversionem , & ad salutem consequendam opus habeat, id non motioni divinae , sed resistentiae , & mali.
tiae voluntatis adscribi debet . Patet itaque , quod sive gratia emox ex entit te , seu ex natura sua , distinguatur a gratia sumetenti , sive ab ea tantummodo penes intensionem gradus m incaciae distinguatur , semper verum est dicere hominem sua culpa carere gratia 'emeaei , ae subinde Christiam vera , ac
sincera voluntate mortuum esse pro omnibus omnino hominibus , quamvis non omnibus gratias efficaces largium.