장음표시 사용
371쪽
tis eonnecteudum esse cum anno quarto Olympiadis septuagesimae nonae. Tertio, plutarchus, scut jam obserravimus, ex Thu dide , Claronte Lampsaceno, &verustis quibusdam Chronicis , scribit , Themisociam, iam defuncto Xerxe, Persarum Rege , venis te ad Artaxerxem , ejus filium, post patris sui Xerxis obitum, in Pers de regnantem . Qio testimonio mani selle constat , simul non regnasse Xerxem, o Artarxerxem, quando in Pedisdem Plemisoeles secessit . Quarto , si Artaxerxes anno duodecimo Regni patris sui Xerxis consors Reani faEtus suisset , puer admodum extitillet , cum ad eum Themi folles venisset . Tellatur siquidem Justinus lib. q. HilL Artaxerxe/m , quando, post obitum patris sui Xerxis in Perside regnare caepit, adhuc puerum fuisse . Vivente igitur adhuc patre suo longe magis puer esse debuit , & praesertim anno duodecimo Regni Patris sui Xerxis, quo anno supponunt Chronologi , quos impugno , fuisse Artaxerxem a patre suo M xe in stegni communionem assumptum :Atqui tamen Thq γ ii ies , & Plutarchus narrant , adveniente Themistocle in Per-sdem, ea ab Artaxerxe gesta dictave sui Dse , quae nonnisi ab homine virili iam& matura prudentia predito, dici ac ρογagi poterant . Denique , etiamsi liberaliter darem quod tamen constanter
madum , quae spatium annorum 49 . compleEtuntur , duci non posse ab anno vigesimo Regni Artaxerxis , si semel anni Regni Artaxerxis putentur sicut revera
putari debent ab obitu patris sui Xerxis. Alii Chronologi , cum doctissimo I cobo Ulleris , licet improbent tanquam omnino fiξtitiam hanc Regni Artaxe
xis Longi mani cum patre communionem, attamen , ut a pro sita difficultate sese extricare possint, aliquot ex Regno Xe xis eximunt annos, voluntque , Xerxem succellisse Dario , patri suo , anno poriodi Julianae 4229. ante aeram vulgarem 483. Artaxerxem vero Longi manum, Xe
xis filium, patre iam defuncto, Regnumini iste anno periodi Iulianae 42 I. ante
Sed haee riserii, & aliorum conjectura
salsi convincitur . Primo, quia Artaxerxeς Longi manus , iuxta calculum Julii Ayricani, Eussebii , G Diodori, regnare caepit anno I. Olympiadis 70. seu anno periodi Julianae quater millesimo ducentesimo quinquagesmo ; per eram igitur supponit Uilerius, Artaxerxem Longi ma' num Regnum iniisse anno periodi Iulianae 42 1. Praeterea , iuxta calculum fferit , Xerxes , pater Artaxerxis Longi-mani , regnasset tantum annis I 2. ais
rit quippe inerius , Xerxem successiste Dario patri suo anno periodi Iulianae pernego Artaxerxem anno duodecimo , 4229. & Artaxerxem Iamgi manum, ejus Regni patris suis Xerxis in societatem I filium , patre iam de iuncto , Reginuti Re ni adscitum esse , inde nihilosectus J intille anno periodi Iulianae quater milucollisi minime deberet, initium computandi annos Regni Artaxerxis ducendum esse ab anno duodecimo Regni Uerxis , quo in Regni societatem ab ipso adscitus Hipponitur . Id enim penitus abhorret a consuetudine Historicorum , qui initium putandi annos Regni Artaxerxis ab eo i liquoruinduntaxat anno accersere solent , quo , poli defunctum patrem Xerxem, Plenam
lesimo ducentesmo quadragesimo primo ;unde mani se to sequitur , Xerxis Regni Epocham, iuxra calculum Uiderii, altiorem esse Eo cha Regni Artaxerxis annis duodecim , quos Xerxes tantum resn verit, quod tamen est contra fidem an- qui scribunt , Xerxem re- .nasse vel annos Viginti , ut ait Eusetius in Chronico , vel annos viginti && integram in Perside potestatem ade- unum , ut scribit Ptoloniarus in Mathei-ptus et L solusique regnavit . Fictitia ita- i malico Babyloniorum, Persarumque Re'que est, & infirmo tibicine nixa haec Ar- . gnum Can 'ne . taxerxis eum patre suo Xerxe, adhuc Vi- Alii denique Chronologi , cum probe vente , . Regni societas, quam idcO wm l perspeetum habeant , temporis inte menti sunt laudati Chronil γ' , i Vallum , quod ab anno vigesimo Re' ni Artaxerxi usiue ab obitum Chri- ii colligitur , passio brevius esse , coarsubducto annorum calculo , animadvertarunt , initium LXX. Danielis hebdo-
372쪽
urdiunt hebdomades Danielis in annos Solaribus breviores, quales sunt anni Lunares, in quibus nullus reperitur mensiqem limus , seu intercalaris . Quippe ne vel pueros, qui necdum aere lavantur, latet, annum dilarem Iulianum, seu popularem , constare diebus 363. & horis ei ei ter sex , annum vero Lunarem eivilem dies eontinere Quo fit, ut sexaginta septem hebdomades annorum Solarium , quae smul collectae effetunt annos Solaresis . adaequent sexaginta novem hebdomadas annorum Lunarium , quae simuleollectae dant annos Lunares 482. Posito autem ejusmodi hebdomadum annorum Lunarium exordio in anno vigesimo Regni Artaxerxis Longimani , facile reperitur , sexaginta novem hebdomadas annorum Lunarium expletas esse ante Baptismum , & praedirationem Christi , ac
lubinde ipsius mortem ad sequentem he domadam , seu septuagesimam , pertinere . Auctor hujus sententiae fuit Iulius Afrisanus, qui bene multos sequaces habuit , pnecipue Theodoretum, Bedam, Z naram , Rupertum , Dionysium Carthus num , Pererium , Tornielium , Danielem metrum, Alrmcensem Episcopum, in Demonstrat. sua Evangelica , Propost. 9.Samuelem Bonagium Dissertat. 8. Tom. a. Annal. politico-Ecclesiast. & alios. Verum , haec sententia nihilo praecedentibus verior est; tum quia huiusmodi hebdomades annorum Lunarium , quales sunt apud Arabes, sine mense em limo. seu intercalari , nunquam fuemni in uis apud Hebraeos. Tum quia etiam certissime constat , solemne semper seisse He-hraeis ad Lunarem annum civilem , quo utebantur , Solari anno coaequandum , more Graecorum , quolibet biennio , vel triennio mensem intercalare , aut quolibet inennio tres menses embolimos adiicere, ut satetur Iulius Africanus remGud Eusebium lib. 8. de Demonstrat. Evang. tum apud T. Hiero mum in cap. ς.
Daniesis, & apud Georgium Symeellum in Chronographia , idque a Moysis temporibus apud He os usitatum iuisse tradit --- ra. Tantum igitur abest, ut Lunaris He orum supputatio, ad quam confugiunt modemi quidam Chronolo-
gi, nobis persa adeat admittendos es le in calculo LXX. Danielis hebdomadum ,
annos pure Lunares, idest, absque mense embolimo , ut plane nos contrarium edoceat . Neque etiam annos pure L
nares intelligere cogit Angelica, & Pr phetica locutio , qua LXX. hebdomades abbrmiatae dicuntur i mim abb- ω, idem est ae deorsa, seu desinit aut decreta, ut explicat Theodoratus , vel, ut destissimus Pet ius lib. II. de domina temporum eap. 33. LXX. hebdomade abbrmiatae dicuntur, quia ex incerto, &infinito tempore, ad terium & constitutum spatium Prophetico vaticinio , aedivina ordinatione contramis est adventuq Messiae, sive quod ex longiore inte vallo , quod ab orbis initio fluxit usque ad Danielem , brevissimum ad ortum Messae restabat, non secus ae ex. gr. in senectute vita hominis abbreviata dicitur. Idem docet oranus , Origine Hebraeus ,& in rebus Hebraicis versatissimus. Quapropter immerito moderni illi Chron
logi in hae Angeliea , & Prophetica locutione expiscantur annos pure Lunares.
DILUUNTUR OBIECTIONES.ARguitur primo et In Edicto , quod
Artaxerxes Longimanus anno se-ltimo Regni sui Judaeis concessit, ne ut um quidem verbulum est de potestate aedifieandi Hierusalem, seu sossam , plateas , & muros Urbis, publicaque aedifi-eia instaurandi , sed in eo mentio duntaxat fit de potestate Iudaeis data Templum reparandi, & in patrium Solum revertendi ; atqui LXX. Danielis hebdomadum exordium duei debet, exitu Se monis ut iterum Hiscetur Hierusalem ,
idest, a promulgatione illius Edicii, quo Iudaeis instaurandae Urbis data est pol stas ε, ejusmodi autem Edistim Iudaeix
tantummodo concessum est anno vigesimo Artaxerxis Longi mani, ergo non ab anno septimo, sea potius ab anno vigesimo Regni Artaxerxis Longimani duci debet exordium LXX. Danielis hebdomadum . Respondeo: Quod , liere in hoe Edicto Iudaeis eoneesta anno septimo Art xerxis Longi mani . non fiat diserta , seu Y a ex-
373쪽
expressa, & explicita mentio de instauran-ldis maenibus Hierusalem, implicite tamen liacultas cingendi moenibus Urbem in eo iEdicto satis superque continetur . Legimus quippe lib. I. Esdrae c. 7. Artaxer-lxem Longina anum anno septimo Regni lsui dedisse Esdrae omnem petitionem eius: lloso Esdras asteudit de Babim e . . . . oededit vi Rex secundum mantini Domini Dei eius super eum , Omuem petiιionem eius . Porro, quis credat Esdram ab illo Rege , seu Artaxerxe Longi mano , de Iudaeis tam bene merito , & cui ipsemet Esdraggratii simus erat , moenium Urbis Hieru- alem instaurationem non pollulasse V ro igitur quam simillimum est , Esdram anno septimo Rcgni Artaxerxis pollulasse mutos Urbis aedincandi potet latem, eamque ab illo Pelsarum Rege imnetra se , quamvis de ea in praeienti Edicto
diserta non habeatur mentio. Arguitur secundo: Ante annum vige-smum Artaxerxis Longi mani Urbs Sycra, seu Hierusalem , in ruderibus , cineribus ue sepulta suis iacebat, ergo Judaei anno septimo Regni Arta erxis Longi mani non obtinuerunt Edictum de instaurandi moenibus Urbis Hierusalem :si enim tale Decretum obtinuissent Judaei, illud procul dubio executioni mandassent . Prob. ant. ex lacrymis Nebe-miae , paternae Urbis cladem lugentis , cap. II. lib. 2. Esdrae: Et dixi Rest tia
domus Γepulcrorum patris mei deferta es ; pcrtae eius combiliae funt lanii Hinc idem Nehemias , aspirante Deo , has eruce SArtaxerxi Longi mano fudit e Si υidetur Regi bovinu , s placet fervus auteD-ciem tuam, tit mittat me ad Iudaeam, δε- Dacram patris mei, cdificato eam . Precibus Nehemiae de renovanda Urbe, cum Artaxerxes Longi manus anno vigesimo
Regni sui annuisset , ille prosectus Hierosolymam , popularibus suis ea locutus est : Vos notis assiesionem , in qua fumu , jquia Hierusalem deserta es, e portae eius ico umptae sunt quid venite, oe aedificemς smuros Hierusalem, oe non Duus ultra op ip brium. Ex quibus verbis liquido patet, iante annum vigesimum Regni Artaxerxis Longimini Urbem. SacrRm necdum .
moenibus cinctam, ac renovatam laictu . Respondeo : Hanc iacultatem reparandi muros Hierusalem , quam Ju1xi anno septimo Regni Artaxerxis ob ue runt , non suisse executioni mandatam , quia Samaritani , aliique insensissimi e rum holies armata manu , & clandestinis molitionibus Judaeos ad moenium Umbis reparationem sese accingentes interturbarunt, quo factum est, ut Iudaei obtumultus, & hostium insidias coam suerint aliud Edictum ab Artaxerxe Longi-mano anno videlicet vigesimo Regni ejus ) postulare , quo ille Rex expressisae disertis verbis confirmaret potestatem aedificandi moenia Hierusalem, quam i sis jam anno septimo Regni sui concesserat. Nec mirum, si primum Edimam anno septimo Regni Artaxerxis Longimani Judaeis concessum , quod implieite facultatem construendi muros Hierusalem continebat , non fuerit a Judaeis executioni mandatum , quandoquidem in exec
sone postremi Decreti titi anno vigesimo Regni Artaxerxis Longi mani , quod diserte , & expresse potellatem muros Hierusalem reparandi permittebat, tot ,& tanta Judaei passi sunt incommoda, ut parum abfuerit quin ab incaepta murorum extructione desisterent. Sanaballat, Tobias Ammauites, Arabes, Amma nitae, & Aetoli aegre serentes, & gravisi sima ira succensi , quod Iudaei Hierosolyma muris cingerent, conglomerato agmine , factaque conspiratione in arma ruerunt, ne incaeptum a Iudaeis opus ad
umbilicum perduceretur , illuQue rea se impedissent, nisi Iudaei armis muniti,& diurnam nota namque custodiam a n tes, hostium, moenia subvertere molientium, impetum repulissent. Arguitur tertio : LXX. Danielis hebdomades completae solum suerunt tem p
re excidii Hierosolymitant, ergo initium LXX. Danielis hebdomadum assigi nequit anno septimo Artaxerxis Longimani . Consequens est evidens, nam ab anno. septimo Artaxerxis usque ad excidium Hierosolymitanum , quod contigit sub Tito Imperatore interfluxerunt anni plus quam q9O. quo annorum spatio LXX. Danielis continentur hebdomades. Prob.
374쪽
ant. ex verbis Angeli Danielem alloquen- itis : hebdomades abbreviataesunt i δερον populum tuum, ire super Urbem Sanctam tuam Et erit in Templo abominatio destatiouis m. Quibus verbis Angelus in LXX. hebdomadum spatio excidium Hierosolymitanum includit, adeo ut sensus sit , semel finita septuagesima hebdomada , Templum Hierosolymitanum eXeisum iri, ergo LXX. Danielis hebdom
des fuerunt tantummodo completae in e eidio Hierosolymitano. ἐRespondeo neg. ant. ad cuius prob. di-lstinguo ant. septuaginta hebdomadeq abbreviatae sunt super populum , & super Urbem Sanctam , ut veniat Messias, &ungatur Sanctus Sanctorum, & ut expi
tur peccatum, concedo; septuaginta hebdomades abbreviatae sunt super populum,& super Urbem Sanctam , ut vastentur Hieros lyma , & templum excindatur , Nesto . Sensus ergo Angelici oraculi eit , LXX. hebdomades abbreviatas esse se rpopulum , & super Urbem Sanctam, ideli,
Hierusalem, ut veniat Messias tamdiu desideratuς, & ungatur Saninis Sanctorum, quod revera contigit , quando Christus tiruator noster in medio hebdomadis septuagesimae ad redimendos homines, eosque in libertatem filiorum Dei asserendos mortuus et Dum vero Angelus , Danielem alloquens , subdit di Et erit in Templo abominatio desitationis σα his ve
bis praedicit quidem Angelus Hierosolymorum devastationem , Templique excidium, non quod haec immediate post finem hebdomadis septuagesimae contingere deberent, sed quia non multo poli finem hebdomadis septuagesimae eventura erant, tanquam poena irroganda sontibus Iudaeis, qui repudiata Numinis indulgentia, neglecta poenitentia , atque Prophetarum oraculis pedibus conculcatis , Redemptorem suum occiderunt. Arguitur ultimo: Nehemias , sicut I gitur c. a. l. 2. Esdra , post impetratas a Rege Periarum Litteras, instauravit muros Hiemialem , atqui eiusmodi Litteras ab Artaxerxe Lovgimano , Persarum Rege, Nehemias, non obtinuit : exordium
itaque LXX Danielix hebdomadum non ab Artaxerxe Lonsimano, sed ab alio Pe
sarum Rege peti debet . Probatur minor Propositio. Miamias ad re aedificandos Hierosolymorum muros, a Rege Persarum litteras obtinuit , vixit usque ad tempora Alexandri Magni , qui Darium Codomanum, ultimum Periarum Regern, ad Arbella, seu Gaugam ala, tum Persidi Imperii finem, devicit. Ergo ille Persarum Rex , a quo Nehemias impetravit Litteras ad instaurandos Hierosolymorurn muros, non potuit esse Artaxerxes Longi manus : alioqui Nehemias sub Alexanὰro Magino, ad cuius tempora pervenit , ha- butilet ad minus centum & sexaginta annos , sicut mani selle patet ex illo calculo Chronologico annorum Regni Persarum ducto ab initio Regni Artaxerxis tinoi-mani usque ad exordium Alexandri Ma-gui . At enim, Artaxerxes Longimanus regnavit annis M. Daritis Nothus regnavit annis viginti . Artaxerxes Mnemon , seu Memoriosuς, regnavit annis 43. Darius Octas regnavit annis 27. Arses regnavit annis a. & Darius Codo mauus , ultimus Persiarum Rex , regnavit annis T. eoque
devieto, Alexander Magni r in Babylone,
tanquam Suoremus Monarcha , regnargcoepit , & ab eo auspicatur Imperium Graecorum . Facta igitur hac supputatione annorum Regni Per m , videlicet ab initio Regni Artaxerxis Longimani ul-que ad exordium Imperii Alexandri Magni, liquido constat , ab exordio Regni
Artaxerxis Longimani usque ad initium Alexambi Magni, interfluxisse annos centum triginta quinque . Credibile autem est, Nehemiam, dum Litteras, ad resta randoς Hieroselymorum muros, ait Artaxerxe Longi mano obtinuit, attigisse ad inbnus annum aetatis suae trigesimum quintum , ac subinde, si ad tempora Alexandri Magni pervenit, necessario dicendum est, Nehemiam, imperante Alexandro Magno , habuisse annos plusquam centum &sexaginta . Quod quidem ab omni veril specie abhorrere videtur, cum nulla tunc' temporis tantae longaevitatis suppetant exempla . Porro Nehemiam, qui litteras ad reaedificandos Hieroselymorum muras a Rege Persarum impetravit , superi item adhue fuisse imperante Alexandro Magno, duobus momentis evinci potest . Primo ,
375쪽
quia Nehemias lib. 2. Esdrae cap. I 2. U. 22. recensendo nomina Sacerdotum, qui
ascenderunt in Hierusalem ad celebrandam dedicationem muri ejusdem Urbis, nominat Ieddoa, quem Josephus lib. II. Antiq. Iud. cap. 7. & 8. eumdem facitae Iaddum , Summum Pontificem , qui Alexandro Masno , dum Hierosolymorum
Urbem ingrestus et , occurrit. Cum igitur Nehemias , qui Litteras a Persarum Rege impetravit ad initaurandum muros
Hierusalem, coaevus fuerit Iaddo, Summo Pontifici, qui Alexandre M occurrit, mani sellum ell, Nehemiam vixisse usque
ad temnora Alexandri M. Praeterea, Josephus, loco mox laudato, ait, hunc Sanabalietem , Cutarum, seu natione Sam Titanum , qui onibus potens Nehemiam turbaverat Hierosolymorum maenia reficientem , Josephus, inquam , ait , eumdem Sanaballetem secutum filisse Cailra Alexandri M. eique Urbem Gazam o pugnanti suppetias tulit te eum auxiliari manu octo millium militum. Tellaturhisener idem Iosephus, eumdem SanabaLilarem dedisse Manassi, fratri Jaddi, Pontificis Maximi tu Matrimonium filiam suam nomme Nicas. Ex qua Josephi na ratione evidenter tolligitur , Nehemiam, qui Litteras ad instaurandoς muros Hi rusalem a Persarum Rege impetravit, una
cum Sanaballete , &Jiado, Pontifice Maximo, vixisse usque ad temnora Aiax. M. Respondeo primo, Iaddum, & Sanahalietem, quos nominat Nehemias , diversis plane esse a Iaddo , & Sanaballete ,
quos memorat Iosephus Hebraeus, quosque ale in vivis seisse tempore Alexanciri Magni. Verum enim vero , si Iacidus , cuius meminit Nehemias, idem esset ac
Iaddus, qui, teste Iosepho, obviam ivit Alexandro Magno , Hieroselyma venienti , habuisset Jaddus , cuius mentionem
facit Nehemias, annos plusquam centum
ti sexaginta, quando Alexanir Magnus venit ire Orientem. Similiter, si Sanabalietes, natione Samaritanus , quem Nehemias dicit , murorum Urbis Hierusalem instaurationi obstitisse, idem esset ac ille Sanaballetes, qui, ut scri Iosephus , suppetia' tulit Alexandro Magno , . urbem Ga-Zam Oppugnanti, necessse esset ut hic Sa naballetes, quem nominat Nehemias, a tigisset tempore Alexodri Magni annum aetatis suae centesimum & serme septuagesimum & nihilosecius esset adhuc vegetus , sortis , robustus, & ab subeundos
omnes militiae labores 1trenuus d Credat
Me Judius Apelia ; non mo . Ut igitur tam Nehemiae, quam Iosepho fides constare possit , dicendum est, Iaddum, &Sauabalietem , quorum meminit Neh
mias, esse omnino diversi s a Iaddo, &Sanabellere, qui, I emo, vixerunt tempore Alexandri Magni. Resp. secundo cum do lissimo P.mmam do G ν, Congregationis Oratorii Presi tero in suo Apparatu Chronologico , errasse Iosephum, Hebraeum , aut ab alio deceptum suisse, dum Jmidum, Summum
Pontificem , & Sanabesistem, qnorum meminit At ehemias, detrusit ad tempora os xandri Magni. constat enim , ait eruditus
ille Scriptor, de Persarum Regum serie imperite scripsisse Iosephum, quippe qui, aut alius, quem sequitur, cum Historiam Pedificam non alibi, quam apud Esdram, & Nehemiam legisset , pretetermittit quae sibi ignota erant ; aliquos tantum, non omnes Persarum Reges enumerat, sic conjungens temnora longo intervallo dissita. Primo enim Josephus memorat CFrum, qui Iudaeos in libertatem asteruit; Secundo Cambinem , qui prohibuit, ne Temolum aediscaretur ; deinde Darium
Hiquoem, qui id permisit; pollea Xem
xem, faventem Judaeis, quem tamen non dii inguit ab Artaxerxe Lonsimano ', Nil ea
percenset Artaxerxem , quem etiam noudistinguit ab Artaxerxe Muemoue , seu Memorioso; denique , omissis Xerxe ω eundo, Dario Notho, Oeho, Periarum Regibus, protinus disserit de Alexandro M. quasi . isti Persarum Regeu nunquam suissent in rerum naturaia Quapropter iure optimo concludit iam laudatus Bemam idus La , ea, quae apud Iolmhum, Hebraeum, narrantur de Savabullete, & de Iaddi , Summi Pontificis, occursu cum Alex. M. conti. ta fuisse ad commendati nem Iudaicae gentis a viro quodam Judaeo, exoticae, seu Persarum Regum Hiltoriae, ignaro, qui, cum non haberet, quos exscriberet , praeter Muram , & Nehemiam ., ,
376쪽
qui Historiam suam non perduxerunt usque ad Alexandrum Magnum, eum , inquam , non posset vera narratione explere illum hiatum Historiae Iudaicae ab Artaxerxe Longἰmano usque ad Alexandrum Magnum, quasi saltu pertransivit, accommodans temporibus Alexamiri II eur, quae multos ante annos obtigerant sub antiquioribus Persarum Regibus. Alios erro-yes, circa Hilloriam Regum Persamm in operibusJ0enhι, Hebraei, detexit docti satus Ferrandus, in Supremo Parisiens Senatu Causidicus , Tom. r. libri , quem Galliee edidit , euique Tituluq eis r Re- flexions fur u Migion Chretieme, ubi, P. 199. observat primo, JMeyhum in sua Historia narrare, Nehemiam Hieroselymorum
Urbem venisse, regnante Xerxe, cum tamen Seriptura Sacra diserte doceat, Nehemiam, regnante Artaxerxe Longimano , venisse Hierosolymam . Secundo observat idem clari stimus Auctor, J0πstim asserere , Xer
xem regnat se annos 28. cum tamen omnes
Historici prophani , qui Historiam Regum Persarum litteris consignarunt Regno Xerxis tribuant tantum annos 2α vel
ad summum annos 21. Cum igitur sub tot mendis cubet Regum Persarum Historia a Iosepho descripta, vel ab Hiquo Iudaeo co rupta, nemini mirum videri debet, si ipse , cum peritis hujus tem oris Criticis ae Chronologis narrationi Iosephi de Sana- halletis 3 Iaddi, Summi Pontificis, eum
Alexandro Magno occursu assensum non praebeam.
Advertat primo Lector in fine huiusce
Paragraphi, serendam n n esse temerit tem Ioannis Marshami in suo Chronico C
none AEg tiaro, Hebraico, Gryco, P g. 63. 363. & seqq. usque ad pag. 376. & P. . oannis Harduini, qui tam in ligne Dani lis de Christo vaticinium ausi sunt Christianis penitus auferre, asserentes, LXX. Danielis hebdomades longe, ante Christi
adu atum fuisse completas, easque in Antiocho Epiphane, a quo Temolum Hierosolymitanum pollutum est, finem exitumque habuisse. Sed illorum multis momentis redarguitur temeritaq . Primo , , quia M. Patres ad probandum Christum esse verum Messiam , semper usi sunt hoe vaticinio. Danielis, qui, ut inquit Theodoretus
in storum Comment. Praesitione, malio vertius, quam alii omnes, magni Dei, σSaloatoris nestri Iesu Chrisei praedixit a Memtum , neque istum ea , qua facturus esset, ante conmemor it, sed etiam tempus praesignavit, numerumque adscripsit annorum, quius e ad illius adventum intercessierunt.
Secundo, ipsemet Christus Matth. cap. 24. loquitur de abominatione desolationi in Templo praedicta a Daniele Prophetae in vaticinio de LXX. hebdomadibus, ta quam de re sutura, dicens Iudaeis: Cum ergs videritis abominationem desolationis , quae itia est a Daniele Piopheta, santem in ιοco sancto , qui legit, intelliflat. Quibus
uerbis aperte ostendit Christus Dominus, abominationem desolationis , quae praedicta est a Daniele Pre pheta , necdum is, ctam esse, sed propediem executioni mam dandam , tempore videlicet Titi Imper toris, qui Hieroselymam, Templumque vallavit. Perperam ergo Marahamus , de Harhinus desolationem, & vastationem. Temoli, onaedictam a Daniele Propheta Hrei erunt ad temi ora Antiochi Eoiolianis, qui iuge sacrificium abstulit, Temoliqua sanctitatem violavit . Tertio , charaEtet desolationis, quae a Daniele praedicitur , trahi minime poteth ad Antiochi Epibphanis temtUra ; nam desolatio a Daniele praedicta usque ad consumationem , fuem perseverabit, fine est, ad finem usque seculorum , at Antiochica de lationiq abominatio ut legitur lib. I-
Mach. ca . per tres duntaxat annos
duravit ; Judas enim Machabaeus trien innio post Templum repurgavit , novum Judaei altare erexerunt , interiores Temolli partes re ararunt , sacrificium o tues erunt . Nullum ergo Hierosolymis , nullum Templo , nullum oblationibus finem, Antiochus Epiphanes imposuit , sed ipsarum duntaxat ordinem par triennium interiurbavit , ac subinde Temolidesolatio. , quae facta est ab Antiocho Epiphane , non ea eii , quae a Danielup dicitur , in qua sacrificta omnino ,& semper cessare debent . Qiiarto , quo pacto Antiocho Estiphoni convenire posilant haec Danielis Pro hetiae versa :Confirmabit pactam multis hebdomada una ;cum ex duobus Macta orum libris
377쪽
eertistime constet , tantum abesse , ut Antiochus Epiphanes , Syriae Rex , pa-εhim aliquod inierit aut confirmaverit eum Judaeis, ut potius semper fuerit eorum insensistimus hostis , & acerrimus persecutor . Denique , Daniel in hocce vaticinio insignibus Notis indigitat Christum , quem jullitiam sempitem am a pellat , Melliam, Sacerdotem , unctum , Sanctum Sanctoruin , qui pactum , seu legem suam , multis confirmabit hebdomada una , & in dimidio hebdomadi; excindetur , ac celsare faciet sacrificium,& oblationem; quae omnia in solo Christo Domino liberunt imoleta , cujus cruenta morte finem accepit peccatum, deleta est iniquitas adducta iustitia sempiterna , veteris legis figurae completae , omnesque caeremoniae Mosaicae prorsus enervatae vires amiserunt. Ferenda igitur non est temeritas Marshami & P. Ha
duini , qui novis , contortis , & per grinis interpretationibus hoc Danieli ς vaticinium longe ante Chri lii adventum , hoe est , tempore Antiochi Epiphanis ,
suisse completum , tota reclamante Sanctorum Patrum traditione , asseverare ausi sunt.
Advertat secundo Lector , extitisse olim nonnulloς, qui, telle S. Ar gusthio Epist. I99. alias 8o. ad Helochium, existimabant, Prophetiam Danielis de LXX. hebdomabibus e se complendam non in primo , sed solum in secundo Christi adventu . Qui error , ut ait ibidem S. Doctor , adversatur expositoribus divinorum eloquiorum , qui hanc Propoetiam non solum com nutatione tempo-Tum , verum etiam rebus ipsis complexam suisse demonstrat , maxime quod ibi scriptum es , ungetur Sansius San- fiorum: vel pro ter quod in eadem Prophetia Heb et Codice; expressius habent, accidetur Chrisus, non erit eius, idest, non erit eius Civitatis ; quoniam se alienatus eii a Iudaeis , qui eum pro' pterea Salvatorem , Redemptoremque suum non esse credidarunt, quia occidere potuerunt. Neque enim in fine saeculi ungenduq , aut oceidendus est Christus , ut ista Prophetia Danielis tune ς pectetur implenda , quae nondum er
datur impleta. Tertullianus etiam in Libro , quem edidit contra Judaeos , ape te ollendit , hanc Danielis Prophetiam suis se in primo adventu Christi Domini omnino completam. Sic enim, explicans haec Danielis Uerba: ut impleatur odiore
Prophetia , alloquitur Iudaeos: Quid os quod dicit Daniel) signari visim PCphetiam, nuoniam omnes Prophetae nunci
turus , o pati haberet: igitur quoniam amimpleta-Prophetia per adet entum eius, yr pterea signari visionem Prophetiam die bat, quouiam ipse es signaculum omulum
Prophetarum adi lens omuis, quae retro
Prophetae de eo nunciat erant. Post enim adventumstPHsionem Chri si iam nee visio , nec Propheta es, qui Chrisum nunciat, venis. rurum. Denique, hoc s non ita es, exhibeant Iudaei Prophetarum pos Chrisum allia
Quoto anno aetatis Dae Christus mortuus
OB servandum primo: Deceptos olim suisse antiquiores quosdam Scriptores Ecclesiasticos, qui existimarunt Christum Dominum, poli susceptum baptisma,
uno duntaxat anno superstitem fuisse , eumque mortem oppetiisse anno malis suae trigesimo primo. Ita censent origenestra
reyibus c. 78. Wrillus Alexandrinus in c. ῆΣ. Isaiae, Clemeus Alexandrinus lib. I. Str matum , ubi, postquam adduxit haec Lucae verba r Et erat Iesus seniens ad Mytima quas trisinta annorum ; continuo subiungit: Et quod anno solo morteret eum praedicare, hoc quoque Ascr tum es t annum ace piabilem Domini praedicatum me misit, Isaiae c. 6r Eumdem errorem haeretici Ualentiniani pervicaciter defenderunt, qui ope qui fictilium triginta Tonum suorum numerum eo potis limum argumento probare nitebantur , quod Christus triginta annos natus ad baptismum venerit, & duodecimo poli mense eruci suerit affixus. Verum, hic error e diametro opponitur Scripturae
378쪽
Sacrae , eX qua, ut mox evincam, tacite colligitur Christiam , post susceptum Bamisma , quatuor peregisse Paschata , ae subinde illum post annos tres , totidemque circiter menses, a suscepto Baptista te in crucem actum fuisse. Observandum secundo, S. Irenaeum , Episcopum Lugdunensem, lib. 2. adversus naeretes cap. ῖς. ubi calamum in errorem Valentinianorum stringit, in alium errorem huic e fronte oppositum impegisse .
Asserit quippe , Christum, st susceptum
baptisma, multis annis praedicasse, illumque duntaxat obiisse intra quadragesimum
in. quinquagesimum aetatis annum e hoc
est , quando iam declinabat in senium , iuxta illud a Iudaeis dictum Ioannis p. 8.Quimrtiaginta annos nondum habes, braham vidiset Non me latet, Cardinalem Baronium ad annum Chrilli 7 num. I r. &-Antonium Pasium msua Critica Historico-Chronol ica in Annales Baronii ad ann. Christi XXXII. amrmare , S. Iraemetim in hune errorem non fuisse lapsum, eaeue verba, quae in laudato S. Irenaei loco leguntur, a Sancto illo Doctore non futile scripta . Quod quidem ex eo maxime probare nituntur laudati Scriptores, quia prius dixerat Irenaeus , Chri lium , post hapti sinum anno aetatis suae trigesimo susceptum , tribus peractis Paschalibus , mortem obiisse . Nulli autem , inquiunt Baronius, o Pa- ius , ullo modo credibile fiet, S. Irenaeum libi tam absurde contradixisse, ut eumdem
Christum anno aetatis suae circiter quinquagesimo mortuum esse dixerit. Quapro-liter, quaecumque ea de re memorato inoco apud S. Irenaeum verba leguntur, ea
ab imperito aliquo scriptore in illius textum intrusa esse sibi persuadent Emin. ille Annalium Parens, & Antonius Pagius. Verum , ut insenue fatear , haec coni
Elura non omnino certa videtur . Nam primo, omnium Codicum cum editorum, tum manuscriptorum, qui hunc integrum S. Irenaei locum exhibent, auctoritate convellitur . Secundo , incredibile non est , S. Irenaeum quaedam de aetate Christi tradidisse contraria his, quae superius de illius baptismo scripserat : nam non raro accidit, ut Scriptor aliquis, etsi peritissi-
mus, in adversarios suoς, praesertim haereticos, invectus, nonnulla , quae secum aliquando pugnant, congerat argumenta. Potuit ergo S . Irenaeus, nimio in Valentinianos animi ardore succensus , aut aestu disputationis abreptus , suam de Christi Domini aetate longius , & ultra , quam par erat, dilatare argumentationem. Sed ut ut sit de mente S. Irenaei circa aetatem Christi , quam impraesentiarum excutere animus non est; maxime, cum Eminentissimus Annalium Parenς Baronius Sanctum illum Doctorem ab hoc errore vindicet, nemo saltem negare potest , hane sententiam, quae mortem Christi ad annum eius aetatis quinquagesimum refert ,
non solum Scripturae, & traditioni adversari, sed ab historiae veritate prorsus alienam esse. Enim vero, Christum, ut testatur Scriptura Sacra, passus est sub Pontio Pilato, Iudaeae Procuratore, at, si Christus mortuus fuisset anno aetatis suae quinquagesimo, sub Pontio Pilato passus non esset, quia Pilatus, teste I Veni ο, sua Procurationis Iudaeae dignitate fuit abdicatus, antequam vita excederet Tiberius, hoc est, ante annum trigesimum septimum aerae Christianae, ae subinde longe ante annum quinquagesimum aetatis Christi . Narrat quippe Josephus lib. I 8. antiq. cap. 3. quod poli quam Pilatus praecipuos ac potenti res ex Samaritanis capite mulctasset, suspicatus eos meditari desectionem, eo quod nonnulli ex illis, decepti promissis cujusdam impostoris, confluxissent in montem
Gari Zim : tum primares adeunt Vitellium,
virum Consularem Sstriae Praesidem, Pilatumque caedis accusant, negantes defectionem fuisse a Romanis allum concursum hi tirathaiaha, sed refugium contra Pilati violentiam . At Vitellius, Marcello amico ad procurationem Judo mi so, Pilatum uisit Romam profici i , responsurum apud Caelarem ab obiecta
per Iudaeos crimina. Ille decem annis in Da Pr incia exactis, cum necesse haberet parerentellis , ad Urbem iter scepit : quo ρνι quam pervenisset, vita excesit Iob iur. Ex
quo Josephi testimonio liquet , Pilatum
Procurationem Judaeae ante obitum Imp.
Tiberii amisisse . Cum igitur Tiberius mortuus sit die XVII. Kal. λprilis, se' die XVI. Martii juxta Tacitum, & Surionium,
379쪽
vel juxta D mum . die VIII. Kal. Apr. , seu die XXV. Martii, anni Urbis Romae
conditae 79o. iErat Chrissianae et . Consulibus Cn. Acereonio Proctito , Pontio Nimino , sequitur evidentillime nis ou qin lumine Solis majorem requirat claritatem) Pilatum sua procurationis Iud .eae dignitate suisse privatum ante annum trigesimum septimum Arar Chri ilian .e ac proinde multo ante annum Chrilli quinquagesimum. Alia ar lumenta legi potiunt apud S. Atisupinum l. 2. de Doctrina Christiana e. 28. ubi improbat, & refellit sententiam eorum , qui Christum vixisse dicunt annos 46. aitque, eos ex ignorantia historiae esse deceptos. Nam oper θmpiades per Consulum nomina , mul-ra festae quaeruntur a nolis, seuoratio Consulatus, quo natus es Dominus , oe quo passus es, nonnullos coegit errare, inquit Aquilinus ille Doctor. His itaque observatis. DICO Chriseum mortuum fuisse anno
aetatis suae trigesimo tertio ineuute, an. δε-
eimo nono Imper i Proconfutarix Tiberii , anno septuagesimo quarto Juliano , anno primo O--iadis ducentesinissecundae , diebdomadum Danielis quadrigentesimo oetv smo sexto, periodi Iulianae quater miliesimo septingentesimo quadragesimo feci R eae lvulgaris vigesimo nono . Consensibus Caio Riibessio Gemino ρο Ca1ο Fnfio Gemino. Probatur primo: Christus baptizatus est anno aetatiς suae ineunte trigeumo, Hrae migaris vigesimo sexto, Imperii Proconsularis Tiberii deeimo sexto, ergo Christus mortuus est anno aetatis suae ineunte trigesimo tertio , aerae olgaris vigesmo nono, Imperii Proconsularis Tiberii de-eimo nond. Antecedens ex his , quae in Dissertatione decima dicta sunt, satis superque probatum manet. Prob. cons. Christus post susceptum baptisma ,quatuor peregit Pachata, primum videlicet paulo post se eptionem baptismi anno aetatis suae trigesimo, aerae vulgaris vigesimo sexto, Alterum Pascha celebravit christus anno aetatis suae trigesmo primo, aerae vulgaris vigesimo septimo ; tertium Pascha egit anno aetatis suae trigesimo secundo , aerae vulgaris vigesimo octavo; ultimum denique Pascha fecit Christus anno aetatis suae ineunte trige no tertio, aerae vulgaris vi- gesimo nono; ergo cum Christus bam et
tus fuerit anno ineunte aetatis sitae triges,mo, aerae vulgariς vigesimo sexto, Imperii Proconsularis decimo sexto, palam sequitur eum fuiste Cruci assxum anno aetatis suae trigesimo tertio ineunte, aerae vul- staris v zgesimo nouo , Imperii Procons lari et Tiberii decimo nono. Quod autem Christus x suscenio baptismate quatuor celebraverit Paschata, satis aperte ex Scriptura Sacra colligi potest. Nam de primo Paschate mentionem Dest S. Joannes cap.
a. sui Evangelii , dum dieit : Christum
tempore Paschatis ementes, & vendentes
eieciste e Templo . Alterum Pascha a Christo peractum refert idem Evangelista cap. 3. & illud est, in quo Christus languidum triginta octo annorum sanavit e
Pos haec erat diessesusIudaeorum, re a cendit Iesus Ieroselimam, nam per diem Iesum, hie Pascha intelligi debere asserunt S De-ncus i. a. adversus haereses c. 29. Eusebius l. 8. demonstri Evang. HieronFmus , σTheodoretus in e. 9. Danielis. Nomine etiam diei hyii simpliciter intelligi sellum
Paschatis liquet ex eap. I & II. Marci,
ex c. 23. Lucae, N. ex Ioannis c. I.
Dies ergo festus, de quo S. Ioannes c. I. sermonem habet , & in quo Christus sanguidum sanavit , erat dies festus Pasichae , non vero Pentecostes . aut Tabernaculorum , ut quidam salso opinantur Scripturae Sacrae Interpretes , qui-
is assentitur P. Bemardus Lamst in sua Harmonia Evangelica pag. I 68. Tertium Christi Pascha commemorat idem Evangelista Joannes cap. 6. & est illud , in
quo Christus ex quinque panibus qui que millia hominum satiavit . Ultimum denique Pascha celebravit Christus pridie quam pateretur , ut IeSituffapud Matthaeum cap. 26. apud Marcum cap. I & apud Lucam cap. 22. idque, auxiliante Deo, copiosus infra commonstrabo , refellendo nox um Systema P. Bemandi La, Congreg. Oratorii Presibyteri, qui in sua Concordia Evangelicae eontendit , Christum , eo anno , quo mortuus est , nullum peregisse Pascha , sed sacrosanctum duntaxat instituisse Eucharistiae Sacramentum.
Probatur 2. Christus , iuxta Dani sis
380쪽
Iis vaticinium, occidi debuit in medio heb- Augusti decimo sexto . Huic veterum opi- domadis Septuagesimae, idest, anno qua-inioni, de Christo, Geminis Consulibus, m dringentesimo iatogesimo sexto ab initio riente, doctissimi Chronologi adhaeserunt , LXX. hebdomadum , atqui in superiori Pa-rPetitus , VOJus , Schel Dati , Pagins ,ragrapho ostendimus, annum quadringe lPaulus BaudrF, Prosellar Ultraiectinus,tesimum octogesimum sextum ab exordio in sui eruditis ad Lastantium de morte Per- LXX. Danielis hebdomadum concurrerelsecutorum Notis, & multi alii huius aetaeum anno aerat vulgaris vigesimo nono, quiliis do fissimi Scriptores. Nec valet, si qui
conneEtitur eum anno aetatis Christi trigesi-Idieat Antiquos Scriptoreς, quos mox lau-mo tertio ineunte, ergo Christus mortuusidavi ,Solis Lunaeque ratiocinia minus eoinest anno aerae vulgari vigesimo nono , aeta- perta habuisse, ideoque Feriarum potius , tis suae trigesimo tertio ineunteia quam Lunarum rationeς ineuntes, contu-Prohatur tertio : ex constanti traditione lisse Passionem Christi Domini in annum omnium antiquorum Patrum, & Scri torum Ecclesiasticorum, qui docent Christum mortuum fuisse anno vigesimo nono aerae vulgaris, sub Consulatu duorum Gemin rum. Sie censent Tertullianus lib. contra Iudaeos cap. 8. Lactantius Ilib. Instit. cap.ro. & lib. de mortibus Persecutorum , Severtis Stilpicius lib. a. Historiae sacrae cap. 27. . eusinus lib. I 8. de Civit. Dei cap. vi I. Hieroumus in cap. 9. Danielis, Violar Aquitanus , Fasti sub nomine Idalii, a Sirmundo, & Labbaeo editi, antiquissimus Catalogus Romanorum Pontificum temporeo iberii Papae, idest, quarto saeculo eXara
rus, innumera Martyrologia, uno verbo, omnes serme antiqui Scriptoreς, quos citat Bollaudus in Diatriba praeli minari ad mensem Iurilem, affirmant Christum in
Crucem aEtum suisse anno vigesimo nono aerae vulgaris Consulibus duobus Geminis. Porro fatentur peritiores huius temporis
Chronologi , annum. vigesimum nonum serie vulgaris concurrere cum anno trigesimo tertio aetatis Christi, idque etiam elare deducitur ex his, quae diximus in Dissertatione sexta, cominon strando Natale pro-lprium Christi conignari debere anno qua- ldragesimo Imperii Augusti , quadriennio lselido ante aeram vulgarem : cum igitur iuxta avitam Sanctorum Patrum traditionem , Christus mortuus sit anno vigesimo
nono aerae vulgaris, planum ac expeditum est, Christum mortuum esse anno aetatis
sitae trigesimo tertio, periodi Iulianae quater millesimo septingentesimo quadragesimo secundo , Olympiadi ς ducentesimae secundae anno primo, Imperii Proconsularis Tiberii decimo nono, ab obitu Imperat. aerae vulgaris vigesimum nonum, quhd ita
eo anno tantum Feriam sextam & diem. Martii vigesimam quintam concurrere comperissent. Id, inquam, si quis dicat, facile refelli potest. Tot enim in nrioribus Ecclesiae saeculis de die, qua Pascha celebrari debebat, enata: Controversae, tanti Nationum inter se acerrimi consti filiis, tam fravia Orientis occidentisque dissidia, tot super ea quaestione celebrati toto orbe Conventuq Praesulum, Sanctii simae illud Nicenae Synodi Decretum , ceterorum deinde Conciliorum suffragio com robatum , innumeri denique Paschaleg Cyeli ad Lune Solisque vicis litudine; moderandas adhibiti , sat sererque evincunt, sufficientem per priora Ecclesit secula fuisse in ea rerum Astronomicarum Lientiam, quam aliunde Patres ac Seriptores illorum temporum abi lexandrinis PK selibuς , in rebus Astronomicis id ς taris versatillimis, millo negotio
discere potuissent, nisi persuasum habui si sent, quςstionem hanc de die, qua Chri
stus Dominus passus est, non ex astronomicis Dissertationibus ac Lunς rationibus, sed antiqua traditione per manus accepta, &Ueterum testimonio dirimendam esse. Probatur ultimo , impugnando sententiam eorum , qui docent Christum mortuum esse anno statis sug trigesimo septimo, qui concurrit cum anno trigesimo tertio aerς vulgaris , Consulibus L.
Stilpitio Galba, & L. Cornelio Dua FG
lice. Nam prrmo , lige sententia aderte pugnat cum Scriatura Sacra, qui Christum anno statis suς circiter trigesmo bapti datum sutile perhibet, eumque a suscepto Baptismate, quatuor duntaXat pedi